Liber
ꝓ hoc ip̄o amica familiaritate cōmemoro. Penſa igit̉ dulcis amice: qͣꝫtalibetmundi gloria potitus fueris: quid ſit finis: ⁊ in fine quis fructus. quid premiū⁊ ecōtra q̄ ſit expectatio mūdi gl̓am cōculcātiū. Si dicis nō ſoli monachi ad ſalutē ꝑueniūt: veꝝ eſt. Sꝫ qͥ certiꝰ qui altius: illi qͥ deū ſolū conant̉ amare: an illi qͥ amorē dei ⁊ amorē ſcl̓i volūt cōpulare. Sed forſita dicet aliqͥs qꝛ ⁊ in ordine monachoꝝ eſt ꝑicl̓m. O hō qͥ hoc dicit qͣre nō cōſiderat qͥd dicit. O rationalis natura: an eſt hoc rationabile cōſiliūvt qꝛ vbiqꝫ eſt ꝑicl̓m: ibi eligas manerevbi maius ē ꝑicl̓m. Deniqꝫ ſi ille qͥ ſolūdeū nitit̉ amare ſeruat ꝓpoſitū vſqꝫ ī fine: certa ē ſalus. Si ꝟo ille qͥ mundumvult amare nō deſerit ſuū ꝓpoſitū antefinē aūt nulla aūt dubia aūt minor ē ſalus. Et certe ſatis ꝓbat qꝛ nullatenꝰ autparū aliquod bonū diligit. qꝛ illud vbicertiꝰ ⁊ meliꝰ cognoſcit nō eligit. ſꝫ ml̓tidicūt. Grauius iraſcit̉ deꝰ peccāti mōacho qͣꝫ alio. qꝛ de ꝓpoſito altiori cadit.hoc verū eſt qͣꝫdiu cadit ī pctō. Sꝫ certebenignꝰ ⁊ fāiliarior ſuſcipit deꝰ mōachūpenitētē. ſi ad ſuū ꝓpoſitū redit qͣꝫ nonmonachū qͥ ad idē ꝓpoſitū non venit.Plus nāqꝫ placet deo etiā pꝰ graue peccatū: cuiꝰ ꝓpoſitū eſt ⁊ an̄ ⁊ pꝰ qͦ maiushabere nō pōt qͣꝫ ille qͥ nec an̄ nec pꝰ ſil̓epctm̄ nō vult ꝓponere qͦ meliꝰ nō pōt.Si gͦ ⁊ innocētibꝰ ⁊ penitētibꝰ melius ēad vitā mōachica venire ⁊ redire qͣꝫ abſiſtere qͥd moraris. Si priꝰ de hac vitatolleris dānū eſt irrecuꝑabl̓e. Gl̓ta cariſſime de moachice vite altitudīe ⁊ certitudīe de quiete ⁊ iocūditate dicere poſſem ſi epl̓a modū nō excederet. Feſtīagͦ ad tm̄ bonū? qꝛ nullo bono efficaciꝰ venies: ad ſūmū bonū. Pl̓es vidi ꝓmittentes ⁊ differētes: qͦs ita mors tulit: vtnec hoc ꝑficerēt quo ſe impediebāt: nechoc inciperēt qd̓ ꝓmittebāt. Qd̓ valdetimeo de te ſed auertat deus a te. cariſſi
me. vale ⁊ noli tardare.Idem hortat̉ quandam domiuā adhabitum ⁊ ꝓpoſitum abiectum redire.Nſelmus dei ordīatōe archiepia ſcopꝰ cātuarien̄. mūdū nō xp̄mcōtēnere. et xp̄m pluſqͣꝫ mūdumdiligere libentiſſime ſi poſſem tecū loq̄rer: ſola vere mihi in deo dilecta. qꝛ caritas qua oēm hoīem volo ſaluū fieri. etofficiū mihi iniūctū exigūt a me vt te fr̄nō ⁊ pr̄no affectu diligā: ⁊ ꝑ eandē dilectōem ſollicitudīem de ſalute aīe tue gerā. Sed qm̄ in nobis euenit oꝑtunitascolloquēdi: incūbit mihi neceſſitas ſcribēdi: quē aīm de te habeā et qͥd de te deſiderē. Obſecro igit̉ te: vt nō cōtēpnasdilectionē: qͣ te ꝓpter deū ⁊ hōrē dei etad ſalutē tuā diligo: neqꝫ reicias cōſiliūmeū. Si enī mihi acqͥeſcere voluerꝭ: certa eſto qꝛ valde tibi ī fine placebit: ⁊ eritſuꝑ te gaudiuꝫ magnū angelis dei. Siꝟo nolueris ſcito qꝛ nimis tibi diſplicebit ⁊ inexcuſabil̓ eris in diſtricto iudicōdei Audiui ſoror mea qꝛ diu portaſti habitū ſācte cōuerſatōis. Quē quō reliq̄ris quid ve paſſa ſis: vel qͥd feceris: nōlatet: ſed multū aꝑtū eſt. Cōſidera igit̉iā nūc cariſſima qͣntū diſtēt viriles amplexus ⁊ carnal̓ delectatio ab amplexibus xp̄i: ⁊ a delectatōe caſtitatis. ⁊ cordis mūdicia. Amplexus qͥdē xp̄i dico n̄corꝑales ſꝫ quales ꝑ amore et deſideriūeius inter bonā cōſciētiā facit aīa familiaris eiꝰ. Cōſidera inqͣꝫ q̄ ſit differentiainter has duas delectatōes: non loquornūc de legittimo cōiugio. Cōſidera inquā quata ſit in ſpiritali delectatōe mūdicia. quāta ſit ī carnali īmūdicia: quidſpiritalis ꝓmittat: ⁊ quid carnal̓ minet̉quata ſit in ſpiritali ſpes: et qͣꝫdelectabilis expectatio xp̄i. qͣꝫta etiā ī hac vita ſecuritas et cōſolatio. qͣꝫtus ſit in carnalitimor iudicij d̓i: qͣꝫta etiā ī pn̄ti ē vita cōfuſio. Cogita quale ſit xp̄m ſpōſum celeſtis regni dotem ꝓmittētē cōtēnere: ⁊