Epiſtole monitorie
hoīem mortalē nō niſi corruptionē ⁊ cōtemptibilia dantem et pollicentem filio.dei regi regum p̄ponere Certe ille rex regū cōcupiuit ſpeciem tuam vt ſponſe legittime. Qualiter autem ille quem ſciscarnis tue pulcritudinē appetiuerit ſoror mea: quō dicā: feīa nobil̓ quō dicaꝫ:ſpōſa dei ꝟgo fueras electa: ⁊ d̓o habitu⁊ cōuerſatōe aſſignata. Quid dicā modo te eſſe filia mea: deus ſcit: non ita loquor vt gaudeā de ꝯfuſione tua: ſed vtgaudeat deus: ⁊ cōgaudeant angeli decōuerſiōe ⁊ ſalubri penitētia tua. Quidergo dicam: ſi nō dico: forſitā non aīaduertis ſi dico: forſitā iraſceris. De electa⁊ ſignata ⁊ ſpōſa dei: qͥd facta es. Erubeſcat eē nobilitas tua qd̓ erubeſcis audire: et ego ꝓpter nobilitatē tuam ⁊ dilectionē erubeſco dicere. Ecce filia cariſſima ſi hec ꝓponis in conſpectu tuo qͣntus dolor debet eē in corde tuo de tanto⁊ tam graui caſu tuo. Si enim vehemēter doles: cōdolendo tibi valde gaudeoſi vero nō doles: nō eſt vn̄ gaudeam: ſꝫmulto magis doleo Nā ſi doles: adhucſalutem tuā ſpero: ſi aūt nō doles: qͥd niſi dānatōem tuā expectare queo. Impoſſibile nanqꝫ eſt te vllo mō poſſe ſaluari niſi ad habitū ⁊ ꝓpoſitum abiectūredieris. Ꝙͣuis enī ab epiſcopo ſacratanō fueris: nec corā ip̄o ꝓfeſſionē legerishoc ſoluꝫ tamē eſt manifeſta ⁊ q̄ negarinō poteſt ꝓfeſſio: qꝛ publice ⁊ ſecrete habitū ſācti ꝓpoſiti portaſti: ꝑ quod om̄ibus te videntibꝰ deo dicataꝫ te eſſe nonminus qͣm ꝓfeſſionē legendo affirmaſtiNā anteqͣꝫ fieret iſta nūc vſitata monachici ꝓpoſiti profeſſio ⁊ ſacratio: multamilia vtriuſqꝫ ſexꝰ hoīm ſolo habitu ſeipſius eē ꝓpoſiti ꝓfitentia celſitudīem⁊ coronā ꝯſecuta ſūt. Et qui tūc habitūſine hac ꝓfeſſione ⁊ ſacratione aſſumptum reijciebāt: apoſtate iudicabant̉ Inexcuſabilis ergo es ſi deſeris ſctm̄ ꝓpoſitū: qd̓ diu habitu ⁊ cōuerſatiōe ꝓfeſſa
es: qͣmuis ꝓfeſſionē nūc vſitatā non legeris: ⁊ ab ep̄o cōſecrata nō fueris. Certe filia cariſſima adhuc te expectat dn̄s:⁊ creator ⁊ redēptor tuꝰ: rex ille qͥ cōcupiuit ſpēm tuā vt eēt legittimꝰ ſpōſꝰ tuus: adhuc te expectat ⁊ reuocat vt ſis legittima ſpōſa eiꝰ ⁊ ſi nō ꝟgo: ſaltī caſta.Scimꝰ enī pl̓es ſctās ml̓ieres q̄ pꝰ amiſſā ꝟgītatē plꝰ placuerāt deo: ⁊ magis illi familiares fuerūt ꝑ penitentiā in caſtitate qͣꝫ pl̓es alie qͣmuis ſācte in ꝟgītateRedi gͦ ml̓ier xp̄iana redi ad cor tuū: etcōſidera quē potiꝰ debeas diligere: cuipotiꝰ adherere: illi qͥ te ad tātā honeſtatē elegit: eligēdo vocauit: vocādo habitu ſpōſali ſibi aſſignauit: ⁊ adhuc qͣꝫuiscōtemptus ⁊ reiectꝰ expectat: ⁊ reuocatan illi ꝑ quē vt mitiꝰ dicā in hͦ in qͦ te vides deiectā de tāta celſitudīe cecidiſti: p̄ſertim cū ip̄e te iā ſicut puto cōtēnat autſine dubio ꝯtempturꝰ ⁊ deſerturꝰ ſit Etvtinā ſic vos inuicē cōtēpnatis: vt vosdeꝰ nō cōtēpnat: ſic vos inuicē deſeratꝭvt vos deꝰ nō deſerat: ſic vos inuicē reiciatis vt vos deꝰ a facie ſua nō ꝓijciatſic ab inuicē cōuertamī: vt ad deū ꝯuertamini. Certe melius ⁊ valde honorabilius ē ⁊ illi ⁊ tibi vt ab illo ſis cōtemptaqͣꝫ retēta qꝛ qͣꝫdiu eris eiꝰ retēta ꝓculdubio vt de illo nūc taceā tueris dei ꝯtēpta. Et ſi cōtempta ab illo ꝓpter deū illūcōtēpſeris: vtiqꝫ nō cōtēpta ſꝫ ſuſcepta⁊ dilecta dei eris: velut eiꝰ ſanguīe ꝓpͥoredēpta. Intēde filia cuiꝰ ſalutē deſidero intēde benignitatē eiꝰ qui cōtemptꝰa te cōtemnētē reuocat: vt te in regalemſuū thalamū nō terrenū ſꝫ celeſtē introducat: intēde ⁊ cōcute cor tuū: dole vehemēter caſū tuū. Reice ⁊ cōculca ſcl̓arē habitū quā aſſūpſiſti ⁊ reſume habitū ſpōſe xp̄i quē ꝓieciſti. Nullatenꝰ enīte cognoſcet xp̄s aūt ſuſcipiet niſi in illohabitu quo te ſibi ſignauit: ⁊ quo te eiuſſponſā eē publice ⁊ ſecrete es teſtata Inhoc habitu reditu ad benignitateꝫ eius