De contemptu ſeculi

retis. vnde ſeculariū hoīm mentes vosadeūtiū ad huius ſeculi cōtēptū: ⁊ et̓niregni deſideriū incitaretis Qd̓ tāto melius ꝑ vos efficere poteſtis qͣꝫto liberiuſhauritis vite dulcedīem celeſtis. Namquod ego quafi a longe intueor vos guſtu ſentitis: ⁊ ego qd̓ mēte ieiuna ore rumino: vos cordis affectu glutitis. Qd̓enī ego de ſācte vite rectitudīe vtcunqꝫintelligo: vos operibus tractatis: ⁊ qd̓ego vtcūqꝫ loqui poſſū vos faciēdo guſtatis. Quāto ergo ſatur ſuauius qͣꝫ ieiunus eructat: tāto dulcius veſtra commonitio quod perſuadere nititur inculcat. Sed quoniā veſtre aliquid negarenequeo voluntati: qͣꝫuis hoc quod a mepetitis in latitudīe ſancte ſcripture multo melius inueniatis: tamē dicam aliqͥdẜm petitōem vr̄am ne me velut eius cōtemptorē arguatis Sic itaqꝫ aliquem illitteratum ⁊ qͥ altiora nō poſſit caꝑe adbeatitudinis eterne deſideriū exiſtimo.poſſe mutari: frater cariſſime regnū celorum clamat deus ſe habere venale. Qd̓quidē regnū celoꝝ tale eſt vt eius beatitudīem ⁊ gl̓iam: nec oculus homīs mortalis poſſit videre: nec auris audire: neccor cogitare vt tamē aliquomodo illudpoſſis cogitare: qͥſquis ibi regnare meruerit qͥcqͥd ipſe volet: hoc erit in celo ⁊in terra: quicquid ꝟo nolet: nō erit in celo nec et in terra. Tanta enī erit dilectiointra deū et eos qͥ ibi erūt ⁊ intra ſeip̄osinuicē: vt oēs ſeinuicē diligant: ſicut ſeip̄os: ſed plus amēt oēs deum qͣꝫ ſeip̄osEt ꝓpter hoc nullus ibi volet: niſi quoddeus: ⁊ qd̓ volet vnus: hoc volēt oēs. ⁊qd̓ vnus vel oēs: hoc ip̄m volet deus.Quapropter quicqͥd vnuſquiſqꝫ volethoc erit et de ſeip̄o et de oībus alijs ⁊ detota creatura et de ip̄o deo. Et ſic ſinguli erūt ꝑfecti reges: qꝛ quod ſinguli volent hoc erit: ⁊ oēs ſimul cū deo vnꝰ rex⁊ quaſi vnus hō. qꝛ oēs vnū volent: etquod volent erit. Hanc mercedē clamat

deus de celo ſe habere venalem. Si qͥsquerit: quo p̄cio: reſpōdet̉ illi. Non indiget terreno precio qui vl̓t dare regnūin celo: nec aliqͥs poteſt deo dare qd̓ nōhabeat: cuius eſt totū quicquid eſt. nectamē dat deus tantā rem ſine om̄i p̄cio.quia nō dat illam nō amāti. Nemo eniꝫdat quod carum habet: illi cui carum nōeſt. Quō ergo deus tua re nō eget: necdare debet tantā rem contēpnenti amare illam nō querit niſi amorem ſine quodari nō debet. Da ergo amorē: ⁊ acciperegnū: ama ⁊ habe. Deniqꝫ quoniā regͣre in celo nō eſt aliud qͣꝫ ſic glutinare cudeo ⁊ cū oībus ſanctis angelis ⁊ hoībꝰꝑ dilectionē in vnā voluntatē: vt om̄esvtant̉ ſimul vna poteſtate: ama deū plꝰqͣꝫ teip̄m: ⁊ iam incipis tenere qd̓ ibi ꝑfecte vis habere. Concorda cum deo ethominibus: ſi tm̄ ip̄i a deo nō diſcordēt⁊ iam incipis cū deo ⁊ cū om̄ibus ſāctiſeius regnare. Nā ẜm qd̓ tu cōcordabismō cum deo ⁊ cum hoībus in volūtateillorū: concordabit tūc deus ⁊ om̄es ſācti tecum in tua voluntate. Si ergo viseſſe rex in celo ama deū ⁊ homines ſicutdebes ⁊ mereberis eſſe qd̓ optas. Huncamorē non poteris habere ꝑfectum niſieuacuaueris cor tuū ab om̄i alio amoreQuippe ſic eſt de corde hominis ⁊ de hͦamore quō de vaſe et oleo. Nam ſicutvas qͣntomagis habet aquam aut aliuꝫſimilem liquorē tanto minus capit oleūita cor inqͣꝫtū occupat̉ alio amore: intanto excludit iſtū. Eſt ⁊ aliud: quia ſicut fetor eſt ꝯͣrius odori ⁊ tenebre lucꝭ: ſic oīsalius amor huic amori. Sicut igitur cōtraria nūqͣꝫ ſimul integre cōueniunt: ſicnec iſte amor cum vllo alio amore ī vnocorde. Hinc eſt ꝙ qui cor ſuū implent dilectōne dei ⁊ ꝓximi nihil aliud volunt:niſi quod deus vult: aut quod vult aliꝰhomo tm̄ ſi nō ſit cōtra deum. Hinc eſt:ꝙ inſtāt orōibus ⁊ celeſtibus colloquijs⁊ cogitationibus: quia dulce eſt illis de-

x 3