Liber

diri tua poſſit intentio: ſi manifeſtetur:om̄ino conabitur: vt his a quibus retīeri aūt vi aūt amore aūt aliqͣ ꝑſuaſiōe poſſis: qͣlibet occaſione publicet̉. Promittet etiā qꝛ ſi bonū qd̓ intendis aliqͣꝫtumdifferre volueris: multo fructuoſius atqꝫ vtilius facere hoc poteris ⁊ plurīoꝝſalutē quos tecū attrahes ⁊ cōmodo pecunie mōaſterio ꝓ future qͣꝫ vndiqꝫ colliges qͥd eſt ꝙ te leuitate ⁊ incōſiderataacceleratōe temptabit arguere: qꝛ te nōſolum ꝓmittendo: ſed ⁊ pignus ꝓmittendo indiſſolubili voto voluiſti ꝯſtringere: cū nihilominꝰ: ⁊ fortaſſis meliꝰ adip̄m libera poſſes volūtate ꝑficere. Adhec om̄ia cariſſime quid reſpondenduꝫſit vellē aliqͣꝫto diffuſiꝰ ſcribere: niſi lexepiſtole cogeret me breuitatē nō excede̓Breue igit̉ ⁊ veꝝ amici tui ſuſcipe ꝯtraiſta cōſilium. Qui putat voluptate ſcl̓icarere: ⁊ in exercitio ꝑſeuerare ꝟtutū nimis auſterū ⁊ impoſſibile nūqͣꝫ guſtabitqͣꝫtum ſit nō ſeruire ſed imꝑare vitijs ꝑamorē ⁊ ſpem celeſtis regni laudanduꝫ⁊ delectabile. Qui putat melius ſibi eēin habitu clericali religioſe viuere qͣꝫ ſb̓ire monachice vite: pondus imꝑtabilecōſideret ꝑ totū mūduꝫ qͣnta hylaritatevtriqꝫ ſexui om̄i etati: om̄i generi hoīmſit pondus illud cātabile. Sciat etiam:qꝛ valde difficiliꝰ eſt intra ſeculares perliberā voluntatem qͣꝫ intra clauſtꝝ mōachoꝝ ſub diſciplina cuſtodire vite ſanctitatē. Nō dico nūc ꝙ ꝓpoſitū vite interoēs vitas altiorem gradū cōtingat humilitatis quē altior ſeqͥtur exaltatio: niſiqꝛ nullus vt melius viuat monachi ꝓpoſitū deſerit: ⁊ oē genus hominum admonachitā vitā vt magis d̓o ꝓpinquetcōcurrit. Qui peccatis addit peccata:qꝛ peccatoꝝ hoīm expectat remiſſioneꝫamādo pctm̄ ꝓbat ſe nō amare: ⁊ ideonō mereri peccatoꝝ abſolutionē. Quidiffert in futuram ⁊ forſiton nō futuraꝫvtatē ſuā vitā corrigere: certū bonū di-

mittit ꝓ dubio ⁊ cōtemnēdo qd̓ perdit:ꝓbat ſe nō amare qd̓ expectat: ⁊ meret̉nō acciꝑe. Qui certus nō eſt ſe tante eēcōſtantie: vt nullo mō poſſit flecti a bono ꝓpoſito: oīno celet bonam volūtateꝫvt nō niſi cū in opus exit appareat ī publico. Qui bonū qd̓ vult facere vt melius fiat differt: bonū eſt ſi melius certuꝫeſt. Ꝙ ſi melius bonū dubiū eſt: ⁊ ꝑdere minus bonū: minꝰ eſt damnoſū ⁊ inrecuꝑabile: cōſiliū eſt vt acceleret facerebonū minus: ne minus expectando maius nō faciat maius nec minus. Qui iudicat leuitatē voco ſe ligare ad faciēdūquod bonū eſt vt iā non ſit liber ad nonfaciendū: iudicet doctorē leuitatis illuꝫqͥ dicit: vouete ⁊ reddite. Nullatenꝰ enīrep̄hendendus eſt: qui quod bonū ē vouit: ſed qui nō reddit quod vouit. Certūquippe eſt: quia qͥ bene vouet: ipſo votodeo placet. Qui ergo aliquid boni vouit nō peniteat qꝛ fecit vnde deo placeat: ſed feſtinet reddere qd̓ vouit: vt plꝰplaceat. Hec fili cariſſime cōſilia: has cōſolationes in p̄ſenti maxime tibi neceſſarias iudicaui: hec paterna ſollicitudineego quem patreꝫ ⁊ cōſiliariū nō mea voluntate: ſed tua volūtate elegiſti dictaui. Hec interim reminiſci nō deſinas: donec quod deo inſpirante vouiſti: ip̄o adiuuāte perficias. Uale deſiderate cordimeo ⁊ feſtina ſatiſfacere de te deſideriomeo qd̓ vtinā face̓ placeat oīpotēti deoItem alia eiuſdem de contemptu ſeculi ⁊ eterni deſiderio regni.Omino ⁊ amico cariſſimo Hud goni incluſo: Frater anſelmus3dictus abbas becci: a malis excludi: ī bonis includi. Duo viri layci nuper ad me venerūt: dicentes ſe a veſtradilectōe miſſos: quatenus ex noſtra exhortatione aliquid aſſumerent: vnde ſead patrie celeſtis amorem aſcenderent.Per quos etiam vt referebāt poſtulaſtꝭvt aliquid a me breuiter ſcriptū accipe-