AnſelmiLiber
r3Sed nūc interiꝫ benedic anima mea dominum ſaluatorem tuū: ⁊ magnifica nomen eius quod eſt ſanctū: ⁊ ſanctiſſimiſdelicijs plenū. O qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis esdomine ieſu aīe querēti te. O ieſu redēptor captiuoꝝ: ſaluator ꝑditoꝝ: ſpes exulum: laborantiuꝫ fortitudo: anguſtiatiſpūs. latitudo anime lacrimoſe: ⁊ pꝰ tein ſudore currentis dulce ſolatium: ⁊ ſuaue refrigerium: corona triumphātiumvnicus merces ⁊ leticia oīm ſuꝑnoꝝ ciuiū vberrimus fons oīm gloriarꝭ inclitaꝓles ſummi dei. Sūme deus te benedicāt oīa que in celo ſunt ſurſū ⁊ que ī terra deorſum: qꝛ magnus es tu ⁊ magnuꝫnomen tuū. O immarceſſibilis decor excelſi: ⁊ puriſſima claritas lucis et̓ne vita oēm vitam viuificans: lux om̄e lumēilluminans ⁊ conſernās in ꝑpetuo ſplēdore: mille millena milia luminū fulgētia ante thronum diuinitatis tue a pͥmeuo diluculo. O eternuꝫ ⁊ inceſſabile clarum ⁊ dulce ꝓfluuium fontis abſconditi ab oculis noſtris: qui ſolis ortum neſcit: fundo caret. cretu ſcriptōis terminūnō habet: nihil ꝑturbationis admittit.Eructauit te cor dei altiſſimi de ſue ꝓfūditatis in penetrabili abyſſo: vita vitaꝫlux lucem: deus deū: eternus eternū: immēſus immenſum: ac per om̄ia ſibi coequalem ⁊ de plenitudine tua om̄es accepimus. Tu enī largiſſime fōs omnis boni ſeptemplicis gratie p̄cioſum lumē inqͣꝫ pijſſime ſpiritus. Dep̄cor vt ſi qua ꝓfragilitate in veritate maieſtatis tue minus intellexi: ⁊ in p̄ceptis dn̄icis intellecta ꝑ laſciuiā carnis neglexi: tua viſitatōe illuſtrare digneris quibus ea decenter ⁊ mihi neceſſarie corrigam: meiqꝫ erroris ꝑ te miſericordiam ꝯſequar vt ꝑ tequam in ꝑiculoſo huius vite pelago inauxiliū aduocaui ſine naufragio adoptatum ꝑhennis reqͥei lictus ꝑducar.Te itaqꝫ pater clementiſſime peto vtqui me primitꝰ creaſti: per paſſionē vni-
geniti tui recreaſti quicquid ad laudemtuam ꝑtinet me cogitare facias ⁊ amareSed quia fragilis ſum: nec poſſuꝫ ꝑficere: ſedula tamē deuotōe cōcedas me ſtudere vt redemptōnis ac ſaluationis tuegrām cōſeqͣr. Et quicqͥd deinceps oꝑisagā: ex tua ⁊ ꝑ tua ⁊ ī tua gr̄a ad laudeꝫtuā totū ꝑuēire facias meqꝫ deīceps tuere a peccatis ⁊ in bonis oꝑbus validiorem eſſe p̄cipias: ⁊ vt qͣꝫdiu ī hoc corpuſculo viuā aliqͥd ſeruicij tibi ſꝑ exhibeāpoſt exitum ꝟo aīe mee a corꝑe veniamoīm peccatoꝝ cōſequi: ⁊ vita eternā meꝑcipere cōcedas. Per eū qui tecū viuit⁊ regnat per omnia ſecula ſecl̓oꝝ. AmēIncipit p̄fatio btī anſelmi ep̄i ī expoſitionē euangelij Intrauit ieſus in quoddam caſtellum.Ntrauit ieſus in quoddam caiſtellum: Quid ad glorioſam d̓igenitricē lectio iſta ꝑtineat vt īfeſtiuitate eius legat̉ pleriqꝫ ſolent q̄rere. Un̄ qͥd ego ſentirem ī cōuentū fratꝝꝓut potui vulgariter iam plus expoſui⁊ quia quod dixi auditoribꝰ placuit: dicta litteris mādare ⁊ ab eiſdem dn̄is abbatibꝰ wilhelmo viſcanē ſi arnolfotwarnenſi iuſſus: īmo coactus ſū. Qd̓ id̓o dixi vt expoſiūcula iſta tanqͣꝫ a p̄ſūptuoſo edita nō diſpliceat: qm̄ nō p̄ſumptioſed obediētia edidit. Iā nūc gͦ oraciunculā iſtā ſalua fide ac ſine p̄iudicio melioris ad laudē eiuſdē virginis ⁊ mr̄is ieſu humiliter ſcribere aggrediarExplicit prefacioN illo tꝑe Intrauit ieſus in qͦdidam caſtellum: ⁊ mulier quedāmartha noīe excepit illū in domum ſuam.Omelia lctōis eiuſdē btī anſelmi ep̄iN ſcpͥtura ſacra res vna ⁊ eadēieiuſdē locutōnis inuenit̉ diu̓ſaſignificare: ſicut leo: hedus: ignis: aqua: vl̓ etiam ſol: ⁊ alia ml̓ta. Eſtenī leo de tribu iuda: ⁊ ē leo qui circūit