Omelia
querēs quem deuoret. Eſt hedus emiſſarius qui peccata nr̄a portauit ſē hedꝰa ſiniſtris qui damnatur. Eſt ignis quēdn̄s miſit in terraꝫ: ⁊ quē dn̄s vult vt ardeat: eſt ignis qui ſuꝑ impios cadit: vtnon videant ſolem. Eſt aqua cuiꝰ flumina fluūt de ventre credentis: eſt aqua cuius tempeſtas nō nos demergat Eſt ſoliuſticie qui nos illuminare ſoletꝭ eſt ſol qͥnos vrat per diem: licet ergo caſtellumal̓s malū ſignificet: vt illud de quo dicitur. Ite in caſtellum qd̓ contra vos eſt.vbi plane manifeſtatur qͥd ſignificet tamen hoc caſtellum in qd̓ intrauit Ieſusſingulariter intemeratam virginem &ieſu genitricem ſalua ſcripturarū regl̓aꝑ ſimilitudinem accipimus. Caſtellumenī dicit̉ quelibet turris ⁊ murus in circuitu eiꝰ. Que duo ſeſe inuicē defēdūt:ita vt hoſtes ꝑ murum ab arce: ⁊ a muro ꝑ arcem arceant̉. Huiuſmōi caſtellonō incongrue virgo maria aſſimulatur.q̄m virginitas mentis et corꝑis ita quaſi murus vndiqꝫ vallauit vt nullus vnqͣꝫ libidini eſſet ad eam acceſſus: nec ſenſus eius aliqua corrūperent̉ illecebra.Et quia virginitatē cū libido nō poſſitſolet impugnare ſuꝑbia eſt in eadē virgine turris humilitatis: quia muro virginitatis oēm repellit ſuꝑbiam: ⁊ qꝛ humilitatem cū ſuꝑbia nō poſſit: ſolet impugnare libido murꝰ virginitatis a turre humilitatis oēm repellit libidinem.Ita hec duo murus vicꝫ virginitatis etturris humilitatis ab alterutro muniuntur vt nūqͣꝫ in humili virgine fuerit: necſuꝑbia virginitas: nec inqͥnata humilitas: ſed ſꝑ in eadē ꝑmanſerit ⁊ humilisvirginitas ⁊ virginalis humilitas. Ꝙuis aūt quod dicit̉ ita verū ſit: vt nihilverius fides chriſtiana credere poſſit.Ponamus tamē aliqua de euāgelio eiꝰvirginitatis ⁊ humilitatis teſtimonia.Quippe cū ab angelo filius eiꝰ ꝓmitteret̉ reſpōdit. Quomodo fiet iſtud qm̄
virū non cognoſco. Si cuilibet virginideſponſate in animo ſuo diſponenti nubere diceret̉ filiū habebis: nō mirareturneqꝫ interrogaret quō iſtud fieret vt puta que ſe deſponſatā ⁊ in ꝓximo nupturam ſciret: ⁊ a viro grauidari vſu nature ſperaret: hec aūt nō immerito mirataeſt: ⁊ quomodo fieret qd̓ ꝓmittebat̉ ſciſcitata qm̄ qͣꝫuis deſponſatā tamē ſe nūqͣꝫ nupturam neqꝫ viꝝ cognitaꝫ certiſſime ſciebat. Hec de virginitate (de humilitate ꝟo dicēdū eſt: ꝙ cum ab angelo ſalutaretur: mater dei eligeret̉: quo fieretſalua virginitate: cui tm̄ timebat doceret̉: benedicta ſuꝑ om̄s mulieres p̄dicaretur reſpōdit. Ecce ancilla dn̄i. et ī alioloco. Quia reſpexit humilitateꝫ ancilleſue. O ſublimis virgo mater dei. O mr̄humil̓ ācilla dei. Quid ſublimiꝰ eē poſſet. quid humilius de ſe ſentire poſſet?Sūt qui caſtellum hoc magdalum eſſearbitrant̉: a quo maria magdalena cognoīatur. Quod ſi verum eſt p̄dicte int̓pretatōni famulat̉. Magdalum enī turris dicitur: ⁊ humilitati ꝯparatur. Hicvero nō noīatur ſed tm̄ quoddā diciturqd̓ indiſcuſſū p̄terire nō debemus. Qd̓idē ſingulare caſtelluꝫ fuit virgo mariaꝘͣuis enī ⁊ multe alie murū virginitatis habeant: ⁊ turrim humilitatis: idem⁊ ꝟgines ſint ⁊ humiles: tamē ſalua virginitate: mr̄es eſſe nō pn̄t: neqꝫ filios generare: ꝙ iſta ſola fecit. ⁊ ideo caſtellumhoc quoddā idē ſingulare merito dicit̉:qꝛ iſta ſingulariter ⁊ mater fuit ⁊ virgoꝙ nulla alia eſt potuit vel poterit. Ueꝝcōcedamꝰ aliquā ⁊ mr̄em eē ⁊ virgīem:qͣꝫuis ſit impoſſibile. Etiā ſic maria virgo ſingularis erit: qꝛ vnicū dei filiū genuit: qꝛ ſicut ē vnicꝰ vnico pr̄i: ita ē vnicus vnice mr̄i: ⁊ ideo etiā ſi virgo pariat: nulla vel eūdē vel talē generabit alium. Eſt gͦ caſtellū qͦddaꝫ in qd̓ intrauitieſus. Porta vero ꝑ quā intrauit ē fidesꝘ enī credidit ꝑfecta ſūt a dn̄o que ei
x