De paſſione dn̄i
meū dn̄e a peccati morte reſuſcita. Hoꝝꝟtute ab aſtutijs ſathāe me cuſtodi meqꝫ cōforta: ⁊ vt iugum mandatoꝝ tuoꝝſuaue mihi fiat: ⁊ crucis onus quod pte baiulare me iubes humerꝭ anime meeleue ſit atqꝫ portabile. Que enī fortitudo mea: vt iuxta preceptum tuum mundi preſſuras tam multiplices animo inuicto ſuſtineam. Nunquid pedes meitanqͣꝫ ceruoꝝ vt te velociter currenteꝫ ꝑſpinas ⁊ cōfraga paſſionum conſeqͥ valeam. Sed audi queſo vocem meam etinclina ſuꝑ fal̓m tuum ſuauem illaꝫ crucem que lignū vite eſt: his qui apprehēderūt eā: vt ⁊ ſpiritu currā alacriter portem: infatigabiliter eā que ab inimicis ēcrucem poſt te. Illam inqͣꝫ diuiniſſimaꝫcrucē humeris meis impone: cuius latitudo eſt caritas ſuꝑ oēm creaturā ſe extendens: cuius lōgitudo eternitas: cuiꝰſublimitas om̄ipotētia: cuius ꝓfunditas inſcrutabilis ſapientia eſt. Configeilli manus meas ⁊ pedes meos ⁊ totamformam paſſionis tue indue famulū tuum. Da mihi obſecro cōtinere ab operibus carnis que odiſti: ⁊ facere iuſticiamquam dilexiſti: vt in vtroqꝫ tuam q̄rensgl̓iam ſiniſtram quidem manum clauotemperantie: dexteram vero clauo iuſticie in illa ſublimi cruce cōfixam me arbitror. Da menti mee iugiter meditari ī lege tua: ⁊ cogitatum meum iactare in te.vt dexterum pedem meū eideꝫ ligno vite prudētie clauo affigat. Da vt ſiniſtrāſpiritus mei ſenſualitatem: nec eneruetpn̄tis vite infelix felicitas: nec cōturbetꝑhennis vite prima felix infelicitas ⁊ ſiniſter quoqꝫ pes meus fortitudinis clauo in cruce tenebitur. Ut aūt ſpinarumcapitis tui aliqua ſimilitudo appareat:detur obſecro menti: mee ⁊ ſalubris penitentie compunctio: ⁊ aliene miſerie cōpaſſio: ⁊ ſtimulus zeli emulātis: qd̓ rcm̄eſt corā te: ⁊ vt ad te conuertar ī erūpnamea: dū triplex mihi cōfigit̉ ſpina: mihi
libet vt ⁊ ſpongeā ꝑ arūdinem ori meoporrigas: ⁊ aceti amaritudinem guſtumeo adhibeas. libet vt ꝑ ſcpͥturas tuasrōem conferas guſtare ⁊ videre quoniāfactores: hic mundus tanqͣꝫ ſpongia inanis eſt: ⁊ oī cōcupiſcētia eiꝰ aceto amarior. Ita pater ī me fiat vt calix iſte aureus babilonis inebrians oēm terraꝫ necme inani ſplēdore ſeducat: nec falſa dulcedine inebriet: quēadmodū eos aut tenebras lucem: ⁊ lucem tenebras amarūdulce: dulce amarū arbitrāt̉. Uinū mirratū cuꝫ felle mixtum ſuſpectū eſt mihiꝓ eo ꝙ tu ex eo bibere noluiſti: forte qm̄acerbitatem inuidie ⁊ nequitie crucifixorum tuoꝝ indicabat. Tue quoqꝫ viuifice morti famulum cōfigura faciens ī mevt moriar quidem peccato ẜm carnem:viuam aūt iuſticie ẜm ſpiritum. Utautē integram crucifixi ymaginem portare me glorier illiꝰ quoqꝫ qd̓ pꝰ morteꝫtuā inſatiabilis malicia in te exercuit inme ſimilitudinem expͥme. Uulneret cormeum viuax ⁊ efficax ſermo tuus ⁊ penetrabilior omni lancea acutiſſima: ⁊ ꝑ:tingens vſqꝫ ad interiora anime mee ꝓducat ex eo tanqͣꝫ ex dextro latere viteſanguinis ⁊ aque amorem tuum domīe⁊ fratrum meoꝝ. Poſtremo ⁊ mūda ſindone pͥme ſtole ſpm̄ meū: inuolue ī quarequieſcam ingrediens ad te in locū tabernaculis admirabilis ⁊ abſcōdas medonec ꝑtranſeat furor tuus. Die autētercio poſt diem laboris poſt diem ſimplicis glorie mane pͥma ſabbati ꝑpetui:inter filios tuos me indignuꝫ reſuſcita.vt in carne mea videam claritatem tuā⁊ adimplear leticia vultꝰ tui. O ſaluator meus ⁊ deus meus veniat oro tempus: vt quod nunc credo reuelatis tandem oculis aſpiciam: quod nunc ſpero⁊ a longe ſaluto apprehendam: qd̓ nuncꝓ viribꝰ meis deſidero vlnis aīe amplecter: ⁊ de oſculer ⁊ ī amorꝭ tui abyſſo totus abſorbear O ſaluator meꝰ ⁊ d̓s meꝰ