De paſſione dn̄i

4. Dic qd̓ factū fuit poſtea M Mane facto eduxerunt eū de domo anne: etduxerūt eū ad cayphā: ⁊ tunc primo qn̄captus eſt vidi eū: ⁊ accurrēs quaſi leena captis fetibus videbā illā deſiderabilem faciē ſputis iudeoꝝ maculatam.⁊ crines dilaniatos. Et eiulās ⁊ clamāſalta voce ⁊ dixit. Heu dulciſſime fili qͣꝫmiſerabiliter te mō video: q̄ totiēs tuoamātiſſimo aſpectu gaudebam: ⁊ volēseum amplecti ſed nō fuit ꝑmiſſa a iudeis: ſed truſa huc ⁊ illuc ⁊ cōtumelioſe amota: ⁊ populus vndiqꝫ cōcurrebat: ſicut qn̄ fures ⁊ latrones cōdemnant̉. AHabuiſti aliquam ſpem ꝙ liberari poſſet. M Sciebā ꝙ ita ingeuioſus eſſet⁊ facūdus: ⁊ ſperaueram ꝙ ſe excuſaretſi ad iudiciū ꝑueniret: tūc ſtetit quaſi agnus innocēs ⁊ māſuetus: ⁊ non aperuitos ſuum. Item fuit amabilis ꝙ deberēteius miſereri: ⁊ modico tꝑe lapſo adeofuit cōſputus: ꝙ qͣſi leproſus apparebat.⁊ inuenerūt multa falſa teſtimonia contra ip̄m dicētes eū eſſe legis deſtructorē⁊ populi ſubuerſorē Tandē duo falſi teſtes acceſſerūt dicētes. hic dixit poſſumdeſtruere hoc tēplum: ⁊ in triduo reedificare illd̓. Et cayphas dixit. Dic nobisſi tu es chriſtus ieſus. Reſpōdit. ſi dixero vobis mō: ⁊ ſi interrogauero vos: nōreſpondetis mihi: neqꝫ me dimittetis.Amen dico vobis. Uidebitis celū aꝑtum: ⁊ filiū hoīs ſedentē a dextris ꝟtutis dei. Tūc pͥnceps ſacerdotū ſcidit veſtimēta ſua dicens. Quid deſideramuſteſtes: audiſtis blaſphemiā: quid vobisvidet̉. Tūc oēs clamabant Reus ē mortis. tūc iteꝝ gladiꝰ ſymeōis trāſfixit cor⁊ aīam meā. A Quo tūc ductus eſt?M Ad iudicē pilatuꝫ. A Speraſtitūc aliquid cariſſima dn̄a? M Ml̓tūſperaueram cū turba cōueniret cui ſepedulce p̄dicauerat ⁊ quoꝝ infirmos ſanauerat: qͦs ī deſerto pauerat: ꝙ eū de manibus iudeoꝝ eriꝑe deberēt: tūc vnani-

miter corā pylato clamauerūt crucifigecrucifige eū. ⁊ improꝑauerūt ſibi ꝙ dixiſſet ſe filiū dei: ⁊ ꝓhibuiſſet tributa dare ceſari: tūc pylatus queſiuit de regnoſuo. Ieſus aūt dixit. Regnū meū non ēde hoc mūdo: eſſet regnū meuꝫ miniſtrimei vtiqꝫ decertarēt vt nō traderer iudeis: nūc aūt regnū meū nō eſt hic. Dixititaqꝫ pylatus: ergo rex es tu. Dixit illiieſus. Tu dicis quia rex ego ſū Ego adhoc natus ſum: ⁊ ad hoc veni in mūdūvt teſtimoniā ꝑhibebam ꝟitati. Reſpōdit pylatus Quid eſt veritas. Hanc fortiſſimā queſtionē ideo noluit ſoluere qꝛſi ſoluiſſet vtiqꝫ eū liberaſſet: ⁊ ideo genus humanū redemptū nō fuiſſet. Nota ibi textum. Quomodo Iudas vidēſeū damnatū retulit argentū dicens: peccaui tradēs ſanguinē iuſtū. et laqueo ſeſuſpendit. Ait aūt pylatus ad pͥncipesſacerdotū ⁊ turbas. Nihil inuenio cauſe in hoīe iſto ⁊cͣ. At illi inualeſcebāt vocibus dicētes. Cōmouit populū a galilea vſqꝫ huc. Tūc pylatus audiēs ꝙ galileus eēt miſit eū ad herodeꝫ. Herodeſꝟo viſo ieſu gauiſus eſt valde. Interrogabat eū aūt ſermonibus vicꝫ ſi eēt illequem pater eiꝰ volebat occidiſſe: ⁊ ꝓpt̓eū multos ꝑuulos necauerat. Item ſi ille eſſet qͥ celum illumīauerat ⁊ qui lazaꝝreſuſcitauerat: ⁊ adoleſcēteꝫ filiū vidue⁊ multa alia fecerat. Rogauit eum vt ſignū faceret ꝓmittens ei ꝙ de manibꝰ iudeoꝝ eū eriꝑet. Ieſus aūt ei nihil reſpōdit. et poſuit coronā ſuꝑ caput eiꝰ. Haccorona oēs imꝑatores coronant̉: ⁊ ꝑmiſit ei: ſi ſignū faceret ꝙ ꝑticipem regni ⁊coheredem faceret. Ieſus aūt nō reſpōdit ei ꝟbum: tunc ſpreuit eum herodes⁊ pylatus. Nota ibi textū totum ẜm lucam: Quomodo pilatus volebat ill̓ dimittere ieſum ⁊ illi petebant barrabamTunc clamabat turba. Tolle hunc ⁊ di:mitte nobis barrabam ⁊ clamabāt. Crucifige crucifige eū. Ille tercio dicit. qͥd

v