AnſelmiOLiber
Unde do vobis ſignū. Quem oſculatꝰfuero ip̄e eſt tenete eū. Et cū iudas ꝓcederet cū turba iheſus ꝓceſſit ad eos dicens: quē queritis. Qui reſpōderūt: ieſū nazarenum. Quibus ip̄e. Ego ſum.Et cū dixiſſet: ego ſum: oēs ceciderūt retrorſum. Qd̓ bis factū eſt: ⁊ poſtea dixit: ſi me queritis: ſinite hos abire: vt ſermo adīpletur: qꝛ quos dediſti mihi: nōꝑdidi ex eis quēqͣꝫ. Tūc accedēs iudasoſculatus eſt eū. Cui xp̄s. Iuda oſculotradidiſti filiū hoīs. At illi iniecerūt manus in ieſū: ⁊ tenuerūt eū. Et petrus extraxit gladiū: ⁊ ꝑcuſſit ſeruū qͥ vocabat̉malchus. A Fuit ibi aliqd̓ factū miraculū. M Filius meus app̄henditſeruū: ⁊ ſtatim ſanauit eū: ⁊ dixit petro.Mitte gladiū in vaginam eius: oīs enīqͥ accepit gladium gladio ꝑibit. Nōneputas ꝙ poſſum rogare pr̄em meuꝫ: vtmitteret mihi pluſqͣꝫ duodecim legiōesangeloꝝ. Tūc oēs diſcipuli eius relictoeo fugierūt. A Fuiſti tūc cū eo. M.Non An. Quare cū eo nō eras cumeū diligeres. M Nox erat: nec expediebat vt tūc iuuēcl̓e foris īuenirēt̉. ASed vbi fuiſti M Fui in domo ſororis mee mr̄is lohannis euangeliſte. AQuō ergo ⁊ a quo nunciatum ē tibi qd̓factum fuit. M Audi nūc qd̓ nimis ēlamentabile. Uenerūt diſcipuli lamentabiliter currentes ⁊ clamātes cariſſimadn̄a dilectus filius tuus captꝰ eſt: ⁊ neſcimus quo ducit̉: iā ligat̉: ⁊ neſcimus:vtꝝ iā ſit occiſus: vel qͥd factū ſit ei. AFleuiſti tūc dn̄a. M Licet ſcirem: ꝙhumanū genus redimere deberet: tamēꝓpter magnū affectum doloris gladiſymeonis tūc aīam meam tranſfixit. AQuo tūc ductus fuit. M. De orto ꝑvallem ioſaphat ꝑ portā q̄ vocat̉ aureaductus fuit ꝑ plateam ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ ⁊ pontificū iuxta templū in domū anne. Et queſiuit anna dedoctrina ⁊ diſcipulis. At ip̄e dixit. Ego
palam locutus ſū: ⁊ in occulto locutꝰ ſūnihil. Quid me interrogas: interrogaeos qͥ audierūt ip̄i ſciūt quid dixerī egoTūc aſſiſtens vnus miniſtroꝝ: dedit eialapam dicēs. Sic reſpondes pōtifici.Cui ieſus. Si male locutus ſū: teſtimonium ꝑhibe de malo. Si autē bene: curme cedis. Tūc laniauit panniculū de camiſia: ⁊ ligauit oculos eius tanqͣꝫ furi.quod tn̄ nulli fit: niſi pͥus dānet̉. Et illuſerūt ei tota nocte: ⁊ ſpūerunt in faciemeiꝰ: ⁊ illuſerūt de lumine dicētes: ꝓphetiza qͥs eſt qͥ te ꝑcuſſit. Tūc iohānes exiſtens intus: qꝛ notꝰ erat pontifici: introduxit petꝝ: quē videns hoſtiaria dixit.Tu ex diſcipulis es huiꝰ hominis. Tūcpetrus ter negauit cū iuramēto ꝙ eū nūqͣꝫ nouiſſet ⁊ vidiſſet: ⁊ ſtatim gallus cātauit. Et reſpexit dn̄s petrum. Et recordatus petrus ꝟbi dn̄i qd̓ dixerat: āteqͣꝫgallus cantet ter me negabis: exiuit foras: fleuit amare. A Ubi fuiſti cariſſima dn̄a cū hec fierēt. M Statiꝫ vt diſcipuli nūciaſſent mihi qd̓ factū fuerat:cucurri cū magdalena iuxta templum ⁊tumultū audies in domo anne volebaꝫintrare: ſed nō fui ꝑmiſſa. Un̄ foris ſtabam: ⁊ clamās ⁊ plorans: heu dilecte fili mi lumē oculoꝝ meoꝝ Quis dabit capiti meo aquā: ⁊ oculis meis fontem lacrimaꝝ: ⁊ plorabo die ac nocte. qꝛ longefactus eſt a me ꝯſolator. Et maria magdalena circuibat̉ vndiqꝫ introſpiciēs ꝑfeneſtras. ⁊ ego ſtabā audiēs oīa q̄ totanocte fiebāt ſcꝫ: illuſiōes ⁊ blaſphēias ⁊cōtumelias qͣs filio meo inferebāt: ⁊ petrū negantem: ⁊ cū ter negaſſet: ⁊ filiusmeus ip̄m inſpexiſſet: ꝓpter quod egrediens foras fleuit amare: inuenit nos foris ſtantes ⁊ eiulātes: clamauit: heu cariſſima dn̄a tam miſerabiliter tractaturfilius tuus: quod nullus tibi explicarepōt: et currēs abſcondit ſe in petra pretimorc: que vocatur galli cātus: ⁊ nō cōparuit donec xp̄s mortuus in cruce fuit