AnſelmiLiber
enī mali fecit: nullam cauſam mali inuenio in homine iſto. Corripiam ergo illū⁊ dimittam. At illi inſtabāt vt crucifigeret̉. Nota ꝙ vxor pylati ad euꝫ miſit ſicut legitur ī matheo. Nihil tibi ⁊ iuſtoilli. ⁊cͣ. vſqꝫ ꝓpter illū. Pylatus ſperāsſatiſfacere iudeis ⁊ crudelitati eoꝝ vt legitur in iohāne: fecit eū ligari ad ſtatuā⁊ flagellari ⁊ a planta pedis nō eſt in eoſanitas vſqꝫ ad ꝟticem inuenta. Hec ſtatua adeo ſpiſſa fuit ꝙ bn̄ circa duas palmas manꝰ manū tāgere nō pot̓at. Un̄accipiebāt corrigias ⁊ manꝰ ligabāt: etmilites plectentes coronā de ſpinis ⁊ capiti eius impreſſerint: Nota de iſta corona ꝙ nō fuit de ſpinis ſed de marinis iūctis: qui habent acutiores aculeos qͣꝫ ꝟeſpine. Hāc coronam cū lancea ꝑcutientes impͥmentes capiti eius ſanguis ꝑ faciem eius defluebat. Hanc coronā habꝫrex francie ẜm Iohānem. Tūc duxit eūad iudeos flagellatum ⁊ indutuꝫ veſtepurpurea: ⁊ coronatū corona ſpinea ⁊ dixit. Ecce homo. Quē cū vidiſſent pontifices clamabāt crucifige crucifige eumDixit eis pylatus. Accipite euꝫ vos: etẜm legē veſtrā crucifigite eū. Reſpōderunt. Nos legem habemus ⁊ ẜm legemdebet mori: qꝛ filiū dei ſe fecit. Cū ergoaudiſſet pylatus ſermonē hunc magistimuit. Ingreſſus iteꝝ pylatus in p̄torium dixit ad ieſū. vnde es tu. Ieſus aūtnō reſpondit ei verbum. Dixit pylatusMihi nō loqueris: neſcis quia poteſtatem habeo dimittēdi te: ⁊ poteſtatē habeo crucifigere te. Reſpōdit ieſus. Nōhaberes in me poteſtatē vllam niſi datūtibi deſuꝑ fuiſſet: ꝓpterea qͥ me tradidittibi magis peccatuꝫ habet. Nota textūIohānis. Cxinde querebat pylatus dimittere ieſū: iudei aūt clamabāt dicēteſSi hūc dimittis: nō es amicus ceſaris.Om̄is qͥ ſe regē facit contradicit ceſari.Uidens aūt pylatus: vt legit̉ in math̓oꝙ nihil ꝓficiebat accepta aqua lauit ma
nus ſuas corā om̄i populo: ⁊ dixit. Innocēs ego ſū a ſāguine iuſti huius vosvideritis. Reſpondit vniuerſus populus dicēs. Sanguis eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑliberos nr̄os. At illi inſtabant magnisvocibus poſtulantes vt crucifigeretur.⁊ inualeſcebant voces eoꝝ. Et pylatusadiudicauit ſatiſfacere petitionibꝰ eoꝝ.A Quid fecerūt dn̄a cariſſima poſtea?M Suſceperūt dilectū filiū meū ieſū:vt ſcribit Iohannes ⁊ baiolans ſibi crucem exiuit in eū locū vbi crucifixerūt. etnota ꝙ hec crux ita magna fuit ꝙ habebat duodecī pedes in logitudīe Et ad̓odebilitatus fuit tota nocte pret̓ea ꝙ eaꝫportare nō poterat. Unde in Luca. Apprehēderūt quendam ſymeonē cyreneūnomīe: ⁊ impoſuerūt ei crucē vt portarꝫpoſt ieſum. qd̓ nō fecerūt cauſa miſerationis quaſi compaterēt̉ ſibi: ſed qꝛ predebilitate illud portare nō poterat. ASequebant̉ aliqui eū cū educeret̉? MTota turba concurrebat: ſicut qn̄ fureseducunt̉ ad ſuſpendiū: vt lucas. Seq̄batur illū turba multa ⁊ mulieres lamētabant eū. Seq̄bant̉ etiam eū pueri ꝓicientes lutum ſuꝑ eū ⁊ lapides. Conuerſus aūt filius meus ad mulieres dixit: filij ieruſalē nolite flere ſuꝑ me flete ſupervoſmetip̄os ⁊ ſuꝑ filios veſtros: qui lutū ⁊ lapides ſuꝑ me mittūt neſciētes qͥdfaciūt: qꝛ adhuc dies venient in quibusdicent. Beate ſteriles ⁊ ventres que nōgenuerūt: ⁊ vbera que nō lactauerunt.Incipientes dicere. mōtes cadite ſupernos: ⁊ collibus: cooꝑite nos: qꝛ ſi in viridi ligno hoc faciūt: in arido qͥd fiet: hoceſt in ſanctis meis. Ducebant̉ aūt duoneqͣꝫ cū eo vt crucifigerent̉: hoc fecerūtad maiorem confuſionem eius. Et poſtqͣꝫ venerunt ad caluarie locū vbi crucifixerunt eum ⁊ latronem vnū a dextris:⁊ vnū a ſiniſtris. A Quomodo fecerūt ei. M Audi quod modo referameſt nimis lamentabile: ⁊ nullus euange-