De baſſione dominiAI
tuo pluſqͣꝫ meip̄um qͣꝫto tu es maior mepro quo dediſti teip̄m ⁊ cui ꝓmittis teip̄m: fac̓ p̄cor domine me guſtare ꝑ amorem quod guſto ꝑ cognitionē. Sentiaꝫꝑ affectū qd̓ ſentio ꝑ intellectum plꝰ debeo qͣꝫ meip̄m totū: nec plus habeo: nechoc ip̄m poſſim per me reddere totum.Trahe tu dn̄e in amorē tuū vl̓ hoc ip̄mtotū qd̓ ſum: tuū eſt ꝯditōe fac totū tuūdilectōe Ecce dn̄e corā te cor meū conat̉Sꝫ ꝑ ſe nō pōt: fac tū qd̓ ip̄m nō poteſtAdmitte me inter cubiculuꝫ amoris tuiPeto q̄ro pulſo. Qui me facis petere.fac ⁊ acciꝑe. Das querere: da inuenire:doces pulſare aꝑi pulſāti. Cui das ſi negas petenti: qͥs inuenit. Si querēs fruſtrat̉ Cui aꝑis ſi pulſāti claudis Quiddas nō orati. Si amore tuū negas orati aliqͥd te habeo deſiderare a te habeaꝫimpetrare: adherere illi: adhere imꝑtune aīa mea. Bone dn̄e pie dn̄e ne reijcias eam: fame amoris tui lāguet: refacilla eā ſatiet ea dilectio tu a. Impingueteā affectus tuus: occupet me totū ⁊ poſſideat me totū. Qui es cū pr̄e ⁊ ſpūſcodeꝰ ſolus bn̄dictꝰ in ſcl̓a ſcl̓oꝝ Amen.Expliciūt meditatōes beati Anſelmide redemptione generis humani.Incipit Anſelmus tractans de paſſione domini noſtri ieſu chriſti.Fatus Anſelmus longo tꝑe orōibus ⁊ labcrimis ⁊ ieiunijs rogabat beatam ꝟ̓ginem vt ei reuelaret qͣliter filiꝰeiꝰ paſſus fuerit Tandē beata virgo apparuit ei ⁊ dixit. Tāta ⁊ talia paſſus eſtfilius meus dilectus ꝙ nullus ſine effuſione lacrimaꝝ expͥmere p̄t: tn̄ qꝛ gl̓ificata ſū: amplius flere nō poſſū. Cū paſſionē filij mei ꝑ ordīem ſicut facta ē ꝑ ſingula tibi explicabo. Et beatꝰ anſelmusꝑ ſingula qͣſiuit: ⁊ btā ꝟgo rn̄dit. Quefiuit at ſic. Dic cariſſima dn̄a qͣliter fuitpaſſio filij tui inchoata. Reſpondit ma
ria. Qn̄ filius meꝰ a cena facta ſurrexitcū diſcipul̓ ſuis: Iudas ſcarioth ad pͥncipes ſacerdotū abijt: ⁊ filiū meū tradidit. ⁊ ꝓ friginta denarijs vendidit. AQuales fuerāt illi denarij M Iſmahēlitici qͥbus ⁊ ioſephvēditus fuit anteqͣtuor milia ānoꝝ ⁊ hereditaria fueruntſucceſſiōe d̓uoluti ad illos iud̓os q̄ xp̄ꝫemerūt: ⁊ valet vnꝰ tm̄ qͣꝫtū decē vſuales. Et nota ꝙ iudas ita auarus fuit qn̄vidit ꝙ xp̄m ꝓ eis vēdidit: ⁊ tn̄ xp̄s ſibiſepe p̄dicauerat: ⁊ nūqͣꝫ eū cōuertere poterat. A Fuiſti tūc cū filio tuo ⁊ diſcipulis eiꝰ. M Nō: ſed ſcias qꝛ cenauerat: ⁊ pedes diſcipuloꝝ lauerat: ⁊ corpꝰſuū ⁊ ſanguinē eis dederat: ⁊ dulcit̉ eisp̄dicauerat. ⁊ Iudas pōtifices adierat:filius meꝰ de mōte ſyon cū diſcipul̓ ſuiſdeſcēdit: ⁊ pedē mōtis oliueti vbi eratortus introiuit: ⁊ diſcipulis dormientibus aſcēdit ad pedē mōtis oliuēti qͣntꝰeſt ictus lapidis a diſcipul̓: ⁊ orauit patrē ſic Exaudi me dn̄e qm̄ benigna ē miſericordia tua: ẜm mul. mi. tue. reſ. ī meIniēde aīe mee ⁊ libera eā ꝓpter inimicos meos: reſpice in me. A Quare ſicorauit M Propter tres rōes Primaqꝛ delicate nutritꝰ fuit: vtpote filiꝰ virginis de ſtirpe regis natus: qꝛ nobiles magis dolēt qͣꝫ ruſtici. Secūdo qꝛ tāta anguſtia eū inuaſit: ꝙ guttas ſanguīs ſudauit de toto corꝑe ſuo: qꝛ fuit deꝰ: id̓ooīa q̄ pati debuit p̄ſciuit: cōſptōem: flagitōeꝫ: blaſphēias: ꝯfixionem ⁊ hmōi.Terco p̄ſciuit ꝙ iudei nō debuerūt eiusmiſereri: ⁊ qn̄ ſic orauit Pr̄ ſi fieri p̄t trāſeat a me calix iſte: angelꝰ ei apꝑuit cōfortās eū ⁊ dixit. Cōſtās eſto dn̄e qꝛ mōdebes totū genꝰ humanū redimere: poſtea ad diſcipl̓os redijt: eoſqꝫ dormientes inuēit: qͥbꝰ dixit. Nō potuiſtis vnahora mecū vigilare: ⁊ dixit: ecce appropīquabit qͥ me tradet. Et ecce Iudas venit cū turba magna ī ortū ⁊ dixit iudeisDuo itaqꝫ pares ſt. ſcꝫ. Iacobꝰ ⁊ ioh̓es Is