LiberAnſelmi

gaudebo de vita mea q̄ nō ē niſi de morte tua. An gaudebo de his q̄ paſſus es.An de crudelitate illoꝝ qͥ ea tibi fecerūtQm̄ niſi iſti feciſſent tu paſſus non eēsEt ſi tu paſſus nō eēs hic mea bona nōeēt. Aut ſi de illis dolebo. Quō de iſtꝭq̄ ꝓpter illa fuerūt ⁊ que nō een̄t niſi illa fuiſſent gaudebo. Sed certe illoꝝ nequitia nihl̓ facere potuit niſi qꝛ tu ſpōteꝑmiſiſti: nec tu paſſus es niſi qꝛ pie voluiſti. Illoꝝ itaqꝫ debeo crudelitatē execrari: mortem ⁊ labores tuos cōpatiendo imitari. Piam volūtatē tuā gratiasagēdo amare. Ac ſic ſecure de bonis mihi illatis exultare. Capl̓m. III.Rgo homūcio illoꝝ crudelitae teꝫ dimitte de iudicio ⁊ tota dehis que debes ſaluatori tuo cōſidera quid tibi erat ⁊ quid tibi factū ſit⁊ penſa qͥs hoc tibi fecit. Quāto amoredignꝰ ſit intuere neceſſitatē tuā ⁊ benignitatē eius. Et vide qͣs gr̄as reddas etdebes amori eius in tenebris ſine luce īdeſcēſu ſubter irremediabl̓i inferni eraſimmēſū ⁊ qͣſi plūbeū pondus pendensin collo tuo te dorſis trahebat. Onus ītollerabile deſuꝑ te p̄mebat hoſtes inuiſibiles te toto conatu impellebant. Siceras ſine omni auxilio ⁊ neſciebas qꝛ ſicꝯceptus ⁊ natꝰ eras. O qͥd tibi tūc erat⁊ qͦ te iſta rapiebāt expaueſce memorando: ꝯtremiſce cogitādo. O bone dn̄e ieſu xp̄e ſic nec peccāti nec petēti nec opināti vt ſol mihi luxiſti. Et mihi qͥd eraꝫoſtēdiſti: abieciſti plūbū qd̓ deorſuꝫ metrahebat: ⁊ remouiſti onus qd̓ deſuperme p̄mebat: impellētes me repuliſti: acillis te ꝓ me oppoſuiſti. Uocaſti me nomine meo qd̓ mihi de tuo noīe dediſti ⁊incuruatū ad conſpectū tuū erexiſti medicēs cōfide: ego te redemi. Aīam meāꝓ te dedi Si adheres mihi ⁊ mala in qͥbus eras euadis ⁊ in ꝓfundū qͦ ꝓperabas nō cades ſed ꝑducam te ad regnuꝫmeū ⁊ faciā te heredē dei ⁊ coheredem

meum. Exinde accepiſti me in tuitōemtuam vt nihil noceret aīe cōtra voluntatem ſuā. Ecce licet adhuc nō adheſeriꝫtibi ſicut cōſuluiſti: nōdū tamē in infernū me cadere ꝑmiſiſti Sed adhuc expectas vt adheream ⁊ faciā qd̓ promiſiſtiCerte dn̄e ſic erā ⁊ hoc feciſti mihi in tenebris eraꝫ: qꝛ nihil nec meip̄m ſciebamin lubrico: qꝛ imbecillis ⁊ fragil̓: ad lapſū peccati erā. In deſcēſu ſuꝑ cahos inferni. Quia in pͥmis parentibus deſcenderā de iuſticia ad iniuſticiaꝫ ꝑ quā deſcendit̉ ad infernū. Et de beatitudīe adtꝑalem miſeriam de qua cadit̉ ad eternā miſeriā. Pondus originalis pctī deorſū me trahebat. Et onus importabl̓eiudicij dei ſuꝑ me p̄mebat ⁊ inimici meidemones vt me alijs peccatis damnabiliorē facerēt qͣꝫtū in ip̄is erat vehemēterinſiſtebant. Sic deſtitnto om̄i auxilio illuxiſti mihi ⁊ ꝙ hoc eram oſtēdiſti. Qꝛ⁊ ego nondū hoc noſcere potera alios:qͥ pro me eſſent: ⁊ poſtea meip̄m anteqͣꝫpoſtularem hec me omnia docuiſti: plūbū trahens ⁊ onus grauans ⁊ hoſtes īpellentes reieciſti. Quia peccatum in qͦnatus ⁊ conceptus eram ⁊ damnationeeiꝰ amouiſti. Et malignus ſpūs ne vimanime mee faceret ꝓhibuiſti chriſtianūme feciſti vocari de noīe tuo: per quod⁊ ego ꝯfiteor ⁊ tu cognoſcis me inter redēptos tuos et erexiſti ⁊ eleuaſti me adnoticiam ⁊ amorē tuum: feciſti me confidere de ſalutē aīe meę ꝓ quadediſti animā tuā ⁊ mihi ſi te ſequen ꝓmiſiſti gloriam tuā. Et ecce cū nōdū ſequar te ſicut conſuluiſti ſed inſuꝑ multa peccatafecerim que tu ꝓhibuiſti. Adhuc expectas vt te ſequar ⁊ dones quod promiſiſti. Conſidera anima mea intendite oīaintima mea: qm̄ illi debeat ſubſtantiamea. Certe domine quia me feciſti debeo amori tuo me ipſuꝫ totū: quia me redemiſti debeo meip̄m totū qꝛ tm̄ ꝓmittꝭdebeo meip̄ꝫ totū: īmo tm̄ debeo amori