Meditationes anſelmi

miliaris: ego tumui: tu attenuaris: egoinobediēs extiti: tu obediēs pr̄i ſcelusobedientie luis: ego gule parui: tu media afficeris: me ad illicicitū rapuit concupiſcētia ardorē te ꝑfecta caritas ducit̉ad crucē. ego p̄ſumpſi vetitum tu ſubiſti eculeū: ego delector cibo: tu laboras īpatibulo. Ego fruor delitijs: tu laniarꝭclauis. ego pomi dulcedīeꝫ tu fellis guſtas amaritudīem: mihi reus ridens cōgaudet eua: tibi pie plorans cōpatiturBaria ecce rex gl̓ioſe: ecce īpietas mea⁊ claret tua pietas: en mea iniuſticia ettua liquet iuſticia. Quid deꝰ meꝰ ⁊ rexmeus. Quid retribuā tibi ꝓ oībus queretribuiſti mihi. Nō enī inuenire pōt inorde hoīs qd̓ cōdigne talibus referat̉premijs: nunqͥt pōt ſagacitas machinari humana tui cōparet̉ miſeratio diuīanec eſt creature molliri officiū quo iuſtecreatoris recōpenſet p̄ſidium. Eſt autēnate dei in hac tua admirabili diſpoſition tui mea fragilitas in aliquo ſuppeditet. Si tua viſitatōe cōpuncta menscarnjē ſuam crucifigat cū vitijs ⁊ concupiſcentijs. Et ſi hoc a te conceditur qͣſiiam tibi incipit comꝑati vel viuere. qꝛ ⁊tu ꝓ peccatoribus dignatus es mori ſicqꝫ ꝑ interioreꝫ victoriā te duce armabit̉ad exteriorē palmā quā deuicta ꝑſecutione ſpiritali nō ferat̉ ꝓ amore tuo ſb̓ici gͦladio materiali. Ita exiguitas cōditionis ſi tue complaceat pietati magnitudini valebit ꝓ viribus reſpondere cōditoris. Et hoc celeſtis medicine boneieſu: hoc cui antidotū amoris. Oro te ꝑantiqͥs miſericordias tuas infūde meisviſceribus vt reiecta viꝑee cōtagionislabe reintegret me incolumitati priſtinequo guſtato nectare tue ſuauitatis faciat me illecebroſa mundi ꝓſpera toto affectū deſpicere: ⁊ nulla eius aduerſa ꝓte formidare: memorqꝫ ꝑpetue nobilitatis ſꝑ faſtidiam ventos huius trāſitorijtimoris Nihil queſo ſine te mihi dulce-

ſcat: nil cōplaceat: nil p̄cioſū: nil preterte mihi arrideat ſpecioſum vileſcāt obſecro abſte mihi oīa: ſordeſcāt vniuerſa33qd̓ tibi aduerſum eſt: ⁊ mihi moleſtū ſit⁊ beneplacitū indeficiēs deſiderium: tedeat me gaudere ſine te ⁊ delectet me triſtari ꝓ te. Sit mihi nomē tuū refocillatio ⁊ memoria tua mea cōſolatio: fiantmihi lacrime mee panes die ac nocte tuas inueſtigādo iuſtificatōes ſic bonummihi lex oris tui ſuꝑ milia auri ⁊ argētiſit obedire tibi amabile: reſiſtere execrabile. Rogo te ſpes mea ꝑ oēs pietatestuas vt ꝓpicieris oībus iniquitatibusmeis. Adaperi aures meas mādatis tuis ⁊ ne declines flagito ꝑ nomen ſāctuꝫtuū in ꝟba malicie cor meum ad excuſādas excuſatōes in peccatis. Peto etiaꝫꝑ admirabilem humilitatē tuā nō veniat mihi pes ſuꝑbie ⁊ manus peccatorisnō moueat me. Ecce op̄s deꝰ pater domini mei diſpone benignꝰ quo mihi miſeraris: quō qͥcqͥd p̄cioſius inueni deuote tibi obtuli qͥcqͥd carius repꝑi ſuppliciter pn̄taui. nihil mihi reliqͥ quin tue expoſuerim maieſtati: nihil iaꝫ ſuꝑeſt qd̓adiciam qꝛ totaꝫ tibi delegaui ſpem meam. Direxi tibi aduocatū meū tuum dilectum filiū: miſi glorioſam ꝓgeniem inter me ⁊ te mediatorem. Miſi inqͣꝫ int̓ceſſorem ꝑ quem cōfido veniā: miſi verbis qꝛ ꝓ meis dixi miſſuꝫ factis enumeraui ſāctiſſime tibi ſobolis mortē quamꝓ me fuiſſe credo ꝑpeſſam. Credo a temiſſam deitatem nr̄am ſuſcepiſſe humanitatem in qua dignū duxit vīcula alapas ſputa irriſioneſqꝫ proferre: nec noncrucem clauoſqꝫ ſuſciꝑe. Hanc olim infantie vagitibus demolitā pueritie pannis aſtrictam: ſudoribus vexatam: ieiunijs macerataꝫ: vigilijs afflictā: itineribus feſſam poſt affectam flagris: laceratam ſupplicijs: deputatā cum mortuis.ditatam ꝟo gloria reſurrectionis celoꝝgaudijs induxit ⁊ in dextera tue celſitu-

t 3