LiberAnſelmi
j3dinis collocauit.Tu placatio mea ⁊ ꝓpiciatio mea h̓intende pius quō genueris filiū ⁊ quemredimeris ſeruuꝫ hic aſpice factorē ⁊ nedeſpicias facturam: amplectere ſerenuſpaſtorē: ⁊ recipe miſericors allatā propͥis humeris ouem. Hic ip̄e eſt fideliſſimꝰpaſtor ille qͥ dudū errabūdam ouem ꝑabrupta montiū p̄cipicia valliū multisqueſierat: varijſqꝫ laboribꝰ quiqꝫ iā moriēti iā ꝑ longa exilia deficienti tād ē inuente gaudēs ſe ſupponit ⁊ miro ſibi adniſu caritatis in nixā de cōfuſionis abiſſo leuauit: pijſqꝫ coaſtrictā cōplexibusAd nonagintanouē vnā que ꝑierat deꝑtauit ouē. Ecce dn̄e mi rex op̄s deus ecce paſtor bonus refert tibi ouem quā cōmiſiſti ei. Suſcepit te diſponente ad ſaluanduꝫ hoīem quem tibi reſtituit omnilabe īmunē ecce tibi tuū cariſſimus plaſmo filius recōciliat: qd̓ a te ꝓcul deuiauerat: en gregi tuo mitꝭ paſtor reformatqd̓ p̄do violentus abegerat reddit tuisconſpectibus ſeruū quem ſua ꝓpͥa fecerat cōſciētia fugi tm̄: vt qui ꝑ ſe penammeruit ꝑ factorē mūdi mereatur veniaꝫquiqꝫ ꝓ culpis ſuis ſꝑabat gehennā tāto duce iam cōfidat reuocari ad pr̄iam.Potui ꝑ me te ſācte pr̄ offēdere: ſꝫ nonpotui ꝑ me te mihi placere: factus ē adiutor meus tuus dilectus filius meaꝫ ꝑticipans humanitatē vt curaret infirmitatem quatenꝰ vn̄ culpa emiſerat offenſiōis inde tibi immolaret ſacrificiū laudis: meqꝫ ꝑ hoc tue redderet pietati placabilem qͦ ſedēs ad dexterā tuā ſēꝑ meeſubſtātie oſtēderet eē cōſortē. Ecce ſpeſmea: ecce tota fiducia. Si me ꝓ mea: vtdignū eſt deſpicis iniquitate reſpice ſaltem miſertꝰ in me ꝓ dilecte ſobolis caritate: in filio attende qͥd ꝓpicieris ī ſeruo. Uide carnis ſacramentum ⁊ carnisremittere reatum recole qd̓ bonus ꝑpeſſus eſt filius ⁊ obliuiſcere qd̓ malꝰ oꝑatus eſt ſeruꝰ: qͦtiens beate ꝓlis tibi ſau-
tia patēt vulnera delateſcāt obſecro vulnera in ea: qͦtiens rubet precioſꝰ ſāguispio de latere deleat̉ ſupplicio tabes meepollutōis: ⁊ qꝛ te caro laceſciuit ad iraꝫcaro te inflectat p̄cor ad miſericordiam:vt ſicut me caro ſeduxit ad culpaꝫ: carodeducat ad veniam. Multū qͥppe eſt qd̓mea meret̉ impietas: lōge aūt maius ē:qd̓ redemptoris mei poſcit pietas: magna eī ē mea iniuſticia: ml̓to ꝟo maior redemptoris mei iuſticia. Ꝙͣto enī ſuperior ē deus hoīe: tāto mea malicia ē inferior bonitate eius: vt qualitate ita etiaꝫquātitate. Quid enī delinq̄re poſſet hōquod non dei filius redimeret factꝰ hō.Que tm̄ ſuꝑbia tumerꝫ quā nō tāta humilitas ſterneret Quid nā eēt mortꝭ imperiū qd̓ nati d̓i nō deſtrueret crucꝭ ſuꝑpliciū. Nimirū deꝰ meus ſi eqͣ lance iniquitas peccātis hominis ⁊ redimentisgr̄a liberet̉ auctoris: nō tm̄ oriens dicatab occidēte ſeu inferior ſuꝑat̉ infernusa ſummo celi cardine qͣꝫtis pietas redēptoris ſuꝑat maliciam peccatoris.Iā lucis optime creator iā culpis igͦſce meis ꝓ dilecti filij tui laboribus immēſis. Iam queſo eius pietati mea impietas eius modeſtio mea ꝑuerſitas etmāſuetudini donet̉ ferocitas. Iam ſuahumilitas meā ſuꝑbiā: patiētia eiꝰ meāimpatientiā: benignitas duriciā: obedientia in obedientiam: trāquillitas inqͥetudīem: dulcedo amaritudīeꝫ: ſuauitasirā: caritas lucrifaci et crudelem obſtīaciā. Iā diuini amor numīs pr̄is om̄ipotentis ꝓliſqꝫ beatiſſime ſctā cōicatio ꝑaclite ſctē ſpūs merentiū clemētiſſime cōſolator ſpūs alme iam cordis mei penetralibus potenti illabere ꝟtute: ⁊ tenebroſa queqꝫ neglecti lucis latibula luminis coruſti fulgore pius inhabitator letifica: tuiqꝫ roris habūdātia longo ariditatis marceſcentia ſqualore viſitādo fecūda Saucia interioris hominis archana tui amoris iaculo: ⁊ tepentis iecoris