De ſimilitudinibus

nos tibi qd̓ fraudauimꝰ in qͣdruplū reſtituimꝰ: ⁊ hͦ ſit nobis initiū vite ꝑfecteſic noſmetip̄os penitus abnegare.Uinto ꝯſiderādū eſt quale mediū ꝑfectōis ſit nobis ꝓpoſitūqvt ambulemꝰ ꝑ ip̄m ſcꝫ vt crucēnr̄am tollamꝰ Crux aūt a cruciatu dicit̉dn̄e ſi crucē nr̄am tuū ẜuiciū dicereꝫ ẜmopinionē eoꝝ hͦ intelligerē qͥ neſciūt qͦniā iugū tuū ſuaue ē ⁊ onus tuum leue.Nec ſentiūt qͣꝫ bonꝰ ⁊ qͣꝫ ſuauis tuus ſitſpūs ī nobis. Dico aūt crucē eē cruciatū cordis quē de hͦ habere debemꝰ ꝙ nōſumus ita fideles ⁊ feruētes in om̄i ẜuitio tuo ⁊ laude tua vt deberemus. Heccrux habet longitudinē latitudīem ſublimitateꝫ atqꝫ ꝓfundum. Debemus ergo habere cruciatum eo ꝙ nō tm̄ humiliamur vt deberemꝰ: ⁊ hoc eſt ꝓfūdumcrucis. Nō tm̄ amamꝰ ⁊ laudamus qͣꝫtū bonitas tua exigit ⁊ hͦ eſt ſublimitasnō ſumus tam fideles vt deberemꝰ: ⁊ hͨeſt latitudo ꝙ nō ſꝑ cōtinuamꝰ nec laudē tuā copioſe extollimꝰ ⁊ ab infidelitate totiꝰ uiſus deſiſtimꝰ: ⁊ hͨ eſt longitudo. Ad ꝓfundū humilitatis cogit nospͥma ꝓpͥa cognitio. Satis enī eſt homini ad humilitatē cogͦſcere ſeip̄m: maxīe:ſi recordamur iniqͥtatū nr̄arū antiqͣruꝫ:qꝛ inique ī cōſpectu tuo egimus. Deusmeus qꝛ reuera tāfidelis nobis es ꝙ etiam in peccatis nobis exn̄tibus pctā dimittere: ⁊ gr̄aꝫ tuā tā habūdanter ſicutvellemus largiri es paratꝰ. Ꝙͣto maiora qͥs de te p̄ſumit: tāto magis neceſſe ēeū humiliari qꝛ tāto neqͥus egit ꝯͣ te peccādo qͣꝫto tu interī largiꝰ ei bn̄facere cogitabas. Un̄ Bern̄. Ꝙto benigniꝰ de illo tāto indignius de me ſentire cogor.Itē defectus qͦtidiani humiliāt eo ꝙ itainſtabl̓es in laude tua ſumꝰ: īmo nunqͣꝫin eodē ſtatu ꝑmanemꝰ. Ꝙͣto tu qͦtidieꝓnior es ad indulgendū: tāto plus humiliat ꝯͣ tuā delinqͣre bonitatē. Itē pondus gr̄e humiliat ⁊ depͥmit: cū cōſidera-

mus ꝙ ea indigni ſumus: qͥ magis in inferno eē merueramus. Itē ꝙ tu tm̄ humiliatus es ꝓ nobis dn̄e deus meꝰ. Itēꝙ ī natura diuinitatis tue oēm excedishumilitatē cui ſi velimꝰ ſil̓ari neceſſe habemꝰ humiliari. Itē ꝙ ad̓o tā fugidi ſumus: vt nec amore nec laude: nec in aliqͦreſpōdere tue bonitati poſſumus. Hec⁊ ml̓ta alia q̄ magis cōia ſūt ad humilitatē nobis ſufficiūt īmo ſuꝑbie alium locū relinquūt. Ualde aūt neceſſaria ē nobis ꝓfūditas humilitatis ad tuā ſublimitatē: qꝛ qͣꝫto qͥs ſe reputat indigniorētāto magis gratus ē bn̄ficijs ⁊ quāto gͣtior: tāto magꝭ laudabilior. Et qͥ maxīegͣtus ē maxime te laudabit. Da igit̉ nobis dn̄e verā humilitatē: id eſt ita cruciari: ꝙ ī hac vita nō poſſumus ad plenūhumiliari: vt ſic habeamꝰ crucis ꝓfūdūUblimitas crucis ē cruciari ꝓſeo ꝙ te ad plenū laudare n̄ poſſumus ⁊ amare ꝙ cā amoris tuihabeamꝰ q̄ lingua dicere vl̓ quis intellectus ſufficiat caꝑe neſcio. Si aliquidgratis amare volumꝰ vbi melius qͣꝫ ī teamorē nr̄m locabimꝰ. Si ꝓ muneribusqͣꝫuis pl̓a dabit. Sꝫ qͣꝫto plus ꝓmittis:tanto magis gratis amari mereris. Siamari volumꝰ eos qͥ nos amāt qͣꝫuis eq̄tibi nos amat. Et ſi expectamꝰ ⁊ deſideramꝰ vt qͥs extorqueat a nobis amari.Nōne tu es d̓s meꝰ qͥ tā crebro pulſas ⁊mēdicas ad oſtiū nr̄m. D Prebe filicor tuū mihi īmo ⁊ ſepe repulſus te iteꝝiugerꝭ impudēter. Si ꝟo aliqͥd volumꝰdiligere qꝛ bonū cur n̄ potiꝰ te īmēſū bonū qͥ totū nr̄m tibi vēdicas affcm̄ vt bonitatē tuaꝫ amemꝰ ⁊ laudemus. Si ꝟoaliqd̓ dignū iudicamꝰ amore nr̄o ꝙ tanta fecimꝰ ꝓ te: cur nō iudicamus ſil̓r dete qui tot ⁊ tanta feciſti pro nobis. Sivero cōſideramꝰ paſſiones tuas tu animā tuam ꝓ nobis dignātiſſime poſuiſtivt totā aīam nr̄am poſſideres. Infinitaſūt dn̄e q̄ nos te amare cōpellūt qꝛ om-