De ſimilitudinibus

vmbris collocata: ſic inſatiabiliter affligit̉ ꝓ laude tua: quō ſatiabit̉ cū in meridie aꝑuerit ei bonitas tua cū vtiqꝫ videat ad plenū eā non poſſe laudari. Siforte dicis mihi dn̄e ꝙ h̓ erit maximumgaudiū eius ꝙ ꝑfecte cognoſcet bonitatē tuā ⁊ illā tā immēſam ꝙ eā nō poteritaliqͣ creatura plene laudare. veꝝ credo:ꝙ de bonitatis tue īmēſitate gaudebit:tamē adhuc penitet eā ꝑfecte non poſſelaudare niſi aliquo mō. Uulnera eiꝰ alligarent̉ ⁊ ꝑcuſſure plage eius ſanarentur qꝛ tūc pͥmū oleū additū eſſet camīo.Un̄ ſi placet tibi dn̄e credo ꝙ etiā pena⁊ afflictio laudis tue quā hꝫ h̓ aīa ibi ſatiabit̉ ⁊ alligabit̉ pallio laudis cuꝫ tu q̄reples ī bonis deſideriū nr̄m tm̄ dederꝭte laudare qͣꝫtum deſideramꝰ: immo lōge ſupͣ deſideratū Sic enī dixiſti qꝛ voſplorabitis ⁊ flebitis nūc mūdꝰ aūt gaudebit. Triſticia vr̄a ꝟtetur in gaudiumSanata aūt pena quā h̓ habuit ⁊ impleto qd̓ h̓ deſiderauit aliā penaꝫ ꝓ maiorilaudatōe ibi ſicut nec h̓ a ſe habere nonpōt. Tu etiā nō dabis ei qͥ oīa diſponisin numero pōdere ⁊ mēſura: qꝛ tūc nonerit amplius flēdi ſed ridendi cū apparuerit nobis tuus vnicꝰ filius nobis: ſivolumus poſt ip̄m venire.Uarto ergo oſtendit nobis iniqtiū vie qͣ debemꝰ poſt xp̄m venire: cuꝫ dicit abneget ſemetip̄umQui gͦ in via ꝑfectōis vult ſeqͥ xp̄m iheſum laboret pͥmo vt abneget ſemetip̄m.Merito gͦ debemꝰ nos abnegare cū nihil iuris habeamꝰ in nobis. Sūt āt ſeptē cauſe: qͣrū q̄libet ſufficeret hoīem cōpellere vt fateat̉ ſe in ſe nihil iuris habere. Prima qꝛ tu dn̄e nos creaſti. Sicutgͦ nihil ī nobis boni eſt qd̓ tu nō creaueris: ita dignū eſt ꝙ oīa bona nr̄a ſūt tuaq̄ nullo mō licet auferri a te ſctō ſctōruꝫ:ne ſacrilegiū ꝯmittamꝰ. Cur gͦ nō abnegaremꝰ nos qͥ nr̄i nō ſumꝰ. Nā qn̄cūqꝫaliqͥd a nobis abnegamus: nec hͦ abne-

gatū ꝓpt̓ te cōferrimus ſed aliūde qͣꝫtū.libet etiā modico tꝑis ſpacio donamusmox alienū inuadimus. Secūda cā eſt:qꝛ nos et̓ni morti deditos tua morte p̄cioſiſſima redemiſti. ꝓ oībus mortuꝰ es:vt q̄ viuūt iā ſibi nō viuāt ſꝫ ei qͥ ꝓ om̄ibus mortuꝰ ē: vt d̓t vas tuū elcm̄. Ergoſicut oēs ⁊ totos redemiſti. Sic ⁊ om̄es⁊ toti tui ſūt. Qui vult gͦ ſaluus eē reſtituat tibi illū p̄cioſiſſimū ſāguinē queꝫ ꝓeo fudiſti. Tercia qꝛ nos ingͣtos om̄ibꝰbonis tuis ⁊ auerſos a te ꝓpt̓ pctā a dyabolo defēdiſti poſtqͣꝫ a te nr̄o dn̄o receſſimꝰ turpiter ⁊ inique ſub tua ꝓtectōneeſſe merito nō debemus. Sicqꝫ nos hoſtis ſiue defenſione captiuos hn̄s ad ſuam volūtatem debuiſſet in eterna ſupplicia demerſiſſe: niſi tu ex ſuꝑabūdāti bonitate nos defendiſſes ab eo: ⁊ ad penitētiā reẜuaſſes: ⁊ ꝓpter hāc cauſaꝫ ꝓpͥeſumus tui ẜui qͣſi ab hoſte ẜuati. Siml̓rtui ſūt q̄cūqꝫ ꝑ tuā gr̄am laqueos dyaboli euitauerint: ⁊ ideo tibi nihil auferridebet ex eo ꝙ vel te dāte nō cecidit: velſi ceciderat eſt erectū. Quarta cauſa eſtqꝛ cū et̓nā mortē pctīs nr̄is meruiſſemꝰtu nos reduxiſti ad vitā: eā dimittendoCur gͦ tibi nō viuemꝰ nos penitꝰ abnegando a qͦ habemꝰ ꝙ eternaliter mortuinō ſumꝰ. Quīta cauſa eſt ꝙ eadē bonitate qͣ nos creaſti etiā cōſeruas ne ī nihilū redigamur. Quō enī aliqͦ ſubſiſterevaleamꝰ niſi te cōſeruāte. Si gͦ tu es vita nr̄a: nulli alij viuere debemꝰ ſicut nullo alio ſubſiſtere valemꝰ. Sexta ē ſecuritas. Qui enī ſe totū abnegat vt tu eūhabeas qͥ ſibi perijt vt tibi valeat qͥ ſibinihil eſt vt tibi aliqͥd ſit. Si nihil in ſehabet: nihil ſui amittere timet: ſꝫ ſꝑ ſecurus eſt te quod tuum eſt conſeruare. Siminentur ei pene inferni vel ignis purgatorius parum timore eorum afficiturquia cantabit vacuus corā latrone viator: ⁊ ſe nō timet ꝑdere q̄ ſe abnegat. Sienī tu eū qͥ tuꝰ eſt ad penas mittere vel-