De caſu dyaboli
qꝛ moueat̉ nō volēs cōſequēs erit vt nōa ſe ſꝫ ab alio moueat̉ niſi forte ſi quis ſubito claudit oculos ad ictū venientem:aūt ſi cogit̉ qͥs aliquo incōmodo vt velit ꝙ prius non volebat. Neſcio em̄ tūcprius ſe velit mouere ad hāc volūtateꝫM Nullus cogit̉ vel timore vel ſenſu alicuius incōmodi nec attrahit̉ amore alicuiꝰ cōmodi Ad volēdū aliud niſique prius habet naturalē volūtateꝫ vitandi incōmodum aut habēdi cōmodūqua volūtate ſe mouet ad alias volūtates. D Negare nequeo. M Dicergo quia quicquid ſe mouet ad volenduꝫ priꝰ ſe vult ita mouere. D Itaeſt. M Quod ergo nihil vult nullo mō poteſt ſe mouere ad volēdū. DNon poſſum cōtradicere. M Reſtat igit̉ vt ille angelus qui iā aptus factus eſt ad habēdam volūtatem: ſed tn̄nihil vult nō poſſit habere primā volūtatem a ſe. D Neceſſe eſt fateri meqꝛ nihil poteſt ꝑ ſe velle qui nihil vult.M Beatus aūt nō poteſt eſſe: ſi nonvult beatitudinē. Dico aūt nūc beatitudinem nō beatitudinē cū iuſticia: ſed qͣꝫvolūt om̄es etiam iniuſti. Oēs quippevolūt bene ſibi eſſe. Excepto nāqꝫ hocꝙ oīs natura bona dicit̉ in duo bona ⁊duo hijs cōtraria mala vſu dicūtur vnūbonū et quod dicit̉ iuſticia cui cōtrariūmalum iniuſticia: iniuſticia alteꝝ bonūeſt quod mihi videt̉ poſſē dici cōmodūet huic malū opponit̉ incōmoduꝫ. Sediuſticiā quidē non oēs volunt neqꝫ oēsfugiūt iniuſtiicā cōmodum vero nō ſolum oīs rationalis natura: ſed et omnequod ſentire poteſt vult et vitat incommodū. Nam nullus vult niſi quod aliquo mō putat ſibi cōmodum. Hoc igit̉mō bene ſibi eſſe oēs volunt et male ſibi eſſe nolunt. De hac beatitudine nūcdico quia nullus poteſt eſſe beatus quinon vult beatitudīem. Nullus nāqꝫ beatus poteſt eſſe: aut habēdo quod non
vult: aut non habēdo qd̓ vult. D Nōeſt negandum. M Nec beatus eēpoteſt qui nō vult iuſtitiā. D Nechoc minus concedēdum.Ꝙ angelus a ſe nō potuit habere volūtatem primam ⁊ quod multa dicūturpoſſe aliena ptāte et nō poſſe aliena impotētia.Capitulū. XII. MIcamus ergo deū illi dare prid̓mū ſolā beatitudinis volūtatēet videamus an idcirco qꝛ accepit aliqͣꝫ volūtateꝫ iā ſe poſſit ip̄e mouere ad volēdum aliud qͣꝫ qd̓ accipit velleD Proſequere qd̓ incepiſti ego enimparatus ſū intelligere: M Cōſtatquia nondum aliud vult: qͣꝫ beatitudinem quia nō aliud accepit velle. DUnde eſt M Quero ergo a te: anpoſſit ſe mouere ad aliud volendū. DNequeo videre quō ſe moueat ad volēduꝫ aliud qͣꝫ beatitudīem: qꝛ aliud nōvult. Nā ſi vult ſe mouere ad aliud volēdum vult vtiqꝫ aliud. M Sicutergo nulla voluntate adhuc data nihilpoterat ꝑ ſe velle ita ſola volūtate beatitudinis accepta nullā aliā a ſe poteſthabere volūtatē. D Ita ē. M Nōne ſi putat ꝓdeſſe aliud ad adipiſcēdūbeatitudinē poteſt ſe mouere ad volendum illud. D Dubito quid reſpōdeam naͣ ſi non poteſt nō video ꝙ velitbeatitudinē qui non poteſt velle quo ſeadipiſci poſſe beatitudīeꝫ putat. Sihopoteſt nō intelligo: quō non poſſit velle aliud. M Qui vult alid̓ nō ꝓpter rem quam videtur velle ſed propteraliud quid proprie iudicandus eſt velle an illud quod dicit̉ velle an illud ꝓpter quod vult. D Illud itaqꝫ ꝓpt̓quod vult videt̉ velle. M Qui gͦvult aliud propt̓ beatitudīem nō aliudvult qͣꝫ beatitudinē. Quare poteſt ⁊ ꝙputat prodeſſe ad beatitudinem et ſolābeatitudinē velle. D Satis eſt planū. M Quero adhuc an accepta hac