LiberAnſelmi
nō eſt niſi eſſentia ⁊ omnis eſſentia eſt aſumma eſſentia: vnde qm̄ ſummum bonū eſt ſūma eſſentia aſſequēs eſt vt omne bonū ſit eſſentia: ⁊ oīs eſſentia bonūNihil ergo et nōeſſe ſicut eſt eſſētia noneſt bonū. Nihil itaqꝫ et noneſſe non eſtab illo a quo nō eſt niſi bonū et eſſentiaD Aperte nūc video quia ſicut bonūet eſſe non eſt niſi a deo: ita nō eſt a deoniſi bonū ⁊ eē. M Uide ne vllatenus putes cū in diuinis libris legimusaut cū ſecūdum illos dicimus deū facere malū aut face̓ nō eē: qꝛ negē ꝓpter qd̓dicit̉: aut rep̄hendaꝫ quia ita dicit̉: ſꝫ nōtm̄ debemꝰ inherere improprietati verboꝝ veritatem tegēti qͣꝫtum inhiare ꝓprietati veritatis ſub multimō generelocutōis latenti. D Iſta nō niſi nōintelligenti aūt calūpnioſo habes opdicere. M Redi ad id quod incepiſti et vide ſi non ſolum homini ſed ⁊angelo poteſt dici quia nō habet quodnon accepit.Cur videatur dyabolus ideo nō accepiſſe perſeuerantiam quia deus nondedit.Capitulū. ij. Diſ.Atis patet nō minus angelo qͣꝫille angelus qui ſtetit in veritate ſicut ideo ꝑſeuerauit: quia ꝑſeuerantiā habuit: ita ideo ꝑſeuerantiā habuitquia accepit: et ideo accepit: quia deusdedt id. Conſequēs ē igit̉ quia ille quiin veritate nō ſtetit quēadmoduꝫ: ideonon ꝑſeuerauit: qꝛ ꝑſeuerātiaꝫ habuit:ſic ideo non habuit ꝑſeuerantiaꝫ: quianon accepit: et ideo nō accepit: qꝛ deusnon dedit. Si ergo potes: volo vt oſtēdas mihi culpā eius cū ideo non ꝑſeuerauit: quia ille non dedit quo nō dantenihil habere potuit. Certus ſū em̄ etiaꝫſi non videā non illū niſi iuſte a ſummoiuſto dāpnatum: nec ſine culpa iuſte illū potuiſſe dāpnari M Unde putasconſequi ſi bonus angelꝰ: ideo accepit
ꝑſeuerantiam: quia deus dedit malumideo non accepiſſe. quia deus nō deditD Quia ſi bono angelo datio ē cauſa acceptōis puto nondatōem eſſe malo angelo cām nonacceptōis: et ſi ponitur non datio inde neceſſariā eſſe cauſāvt ſequat̉ non acceptio vt oēs ſcimus:quia cū non accipimus quod volumusnon ideo nō datur quia nō accepimꝰ: ſꝫideo nō accipimus: qꝛ non datur. Deniqꝫ quoſcūqꝫ legi aut audiui facere queſtīoem hāc hac ratione eam inqͣꝫtū memini conſtituūt: qꝛ ſi bonus angelꝰ ideoaccepit: qꝛ deus dedit: malus angelusideo non accepit: qꝛ deus non dedit necmemini me adhuc huius cōſequētie ſolutionem vidiſſe.Ꝙ ideo deus non dedit: quia ille nōaccepit.Capitulū. iij. MUlla eſt ibi conſequētia: poteſtnem̄ non dare nō eſſe cauſa nō accipiendi: etiam ſi dare ſemꝑ eētcauſa accipiēdi. D Ergo ſi ponat̉non dare non neceſſe eſt ſequi nonaccipere. Quare poteſt eſſe accipere etiaꝫ ſinon ſit dare. M Non eſt ita. DExemplo volo mihi oſtēdas: quod dihomī cōuenire. Cōſtat ergo: qꝛ cis. M Si ergo porrigo tibi aliqͥd⁊ tu accipis non ideo do quia accipisẜideo accipis: quia do et eſt datio cauſaacceptōis. D Ita eſt M Quidſi ip̄m porrigo alio non ⁊ accepit: ille neideo nō accipit quia nō do. D Pocius videt̉ quia tu ideo nō das: qꝛ ille nōaccipit. M Hic igit̉ nō dare nō ē cauſa nonaccipiēdi: ettamē ſi pono nō medediſſe: cauſa eſt conſequēdi illū nō accepiſſe. Aliud nāqꝫ eſt rē cām eſſe alterius rei aliqͥd poſitōem rei eſſe cauſam vtſequatur aliqͥd. Cū em̄ incēdium nō ſitcauſa ignis: ſed ignis incēdij poſitio tn̄incendij ſemꝑ cauſa eſt ſequat̉ eſſe ignēSi em̄ eſt incēdium neceſſe eſt ignē eſſeD Neceſſe eſt me ſic eſſe fateri. MUides ergo vtputo ſi tu ideo accepiſti