De caſu dyaboli

Quō deus faciat malas voluntateset actiones ⁊ quō accipiātur ab eo. XXꝘ malus angelus nō potuit p̄ſcireſe caſurum eſſe. Capitulū. XXI.Ꝙ ſciūt ſe nō debere velle hoc quodvolēdo peccauit ⁊ debere puniri ſi peccaret.Capitulū. XXII.Ꝙ non debuit ſcire qꝛſi peccaret puCapitulū. XXIIIniretur.Ꝙ etiam bonus angelus hͦ ſcire nondebuit.Capitulū. XXIIII.Ꝙ ille ſi etiā hͦ ſolo dicit̉ iā nō poſſepeccare: qꝛ nunc habet ſciētiam ex caſudyaboli tn̄ illi ſit ad gl̓iam. .XXV.Ꝙ horremus audito noīe mali ⁊ qͥdfacit opera que dicit̉ iniuſticia face̓: cuꝫip̄a et malū nihil ſit. Capͥ. XXVI.Unde venit malū in angelū qui bonus erat. Capitulū. XXVIIDe poteſtate volendi qd̓ non debuitbona fuit ſemꝑ et ip̄m velle bonū qͣꝫtuꝫad eſſe.Capitulū. XXVIII.Incipit dyalogꝰ beati anſelmi Epiſcopi de caſu dyaboli.Ꝙ etiā ad angelos dicat̉ qͥd habesquod nō accepiſti et a deo nō ſit niſi bonum et eſſe ⁊ oē bonū ſit eſſentia ⁊ oīs eſſētia bonū. Capitulū. I. DLlud apoſtoli. Quid habes quod nonaccepiſti dicit̉ hoībus tm̄an et angelis. M Nullacreatura habet aliqͥd a ſe. Qd̓ em̄ ſeipſū a ſe non hꝫ quō habet a ſe aliqͥd. Deniqꝫ ſi nō eſt aliud niſi vnꝰ qͥ fecit ⁊ quefacta ſūt ab vno claꝝ eſt qꝛ nullatenꝰ p̄thaberi aliqͥd uiſi qͥ fecit aūt qd̓ fecit DUere claꝝ M Sed neqꝫ ip̄e factor neqꝫ qd̓ factū eſt p̄t haberi niſi ab ipſo factore. D Nec hͦ minꝰ claꝝ. M Illeigit̉ ſolus a ſe hꝫ qͥcqͥd hꝫ et oīa alia nōniſi ab illo habēt aliqͥd et ſicut a ſe nō ni

ſi nihil habēt ita ab illo nō niſi aliqͥd habent. D Nō plane video ꝙ aīs qͥ a d̓onō habēt alia niſi aliqͥd. Nā qͥs fecit alius vt multa q̄ videmꝰ trāſire de eſſe adnō eē n̄ ſint qd̓ erāt etiā ſi oīno ī nihiluꝫnō trāſeūt. Aut qͥs facit nō eſſe qͥcquidnō ē niſi ille qͥ facit eē oē qd̓ ē Iteꝫ ſi nōeſt aliq̄d niſi ideo qꝛ deꝰ facit neceſſe eſtvt qd̓ nō eſt idcirco nō ſit qꝛ ip̄e nō facitSicut gͦ illa q̄ ſūt ab illo habet eē aliqͥdita ꝙ nō ſūt vel q̄ de eē trāſeūt ad nō eſſe vident̉ ab eodē ip̄o hr̄e eē nihil. MNon ſolū ille dicit̉ facere aliqͥd eē aut eſſe nō aliqͥd qͥ facit vt ſit qd̓ nō ē aut nonſit qd̓ ē ſed etiā ille qͥ p̄t face̓ aliqͥd vt nōſit et non facit dcitur facere eē non eſſeQuippe nō ille tm̄ dicit̉ facere aliquemnudū eē aūt nō eē indutū qͥ eū deſpoliat: ſed ⁊ qͥ ſpoliātē cū ꝓhibere poſſit nōꝓhibet ſꝫ ille dicit̉ ꝓprie facere iſte īproprie. Cū em̄ iſte dicit̉ qꝛ fecit eē nudumaut nō eē indutū nō aliud intelligit̉ niſi qꝛ cū poſſet nō fecit nō eēt nndus autmaneret indutꝰ. hoc mō deꝰ dicit̉ multa facere q̄ nō facit vt cū dicit̉ inducereintēptatiōem qm̄ nō defēdit a temptatōe cū poſſit. ⁊ facere nō eē ꝙ nō eſt qm̄cū poſſit nō facit eē Ac ſi cōſideres ea q̄ſūt cū trāſeūt ad nō eē nō ip̄e facit ea noeē. Qm̄ nāqꝫ nō ſolū nō ē aliqͣ alia eēntia niſi illo faciēte ſꝫ nec aliqͣtenꝰ manerep̄t qd̓ facta ē niſi eodē ip̄o faciēte vt maneat cū ip̄e deſinit ẜuare qd̓ fecit: nō id̓oid qd̓ erat redit in nō eē: qꝛ ip̄e facit noneē ſꝫ qꝛ ceſſat facere eē. Nā ⁊ cū qͣſi iratꝰdeſtruēdo alid̓ aufert eē: nō ē ab illo nōeē ſꝫ illo tollēte velut ſuū qd̓ p̄ſtiterat qd̓ab eo factū ẜuabat̉ vt eēt redit in nō eēqd̓ nō ab illo ſꝫ a ſe: āteqͣꝫ fieret habebatSi em̄ ab aliqͦ tunicā repetas: qͣꝫ p̄ſtiteras illi mō ad tp̄s: nō hꝫ a te nuditatemſed te quod tuū erat tollente redit in idquod erat anteqͣꝫ induētur a te Nempeſicut a ſūmo bono nō eſt niſi bonū: ⁊ oēbonū eſt a ſūmo bono ica a ſūma eēntia

k iij