De caſu dyaboli
quia ego dedi non tamē idcirco conſequi illū qui nō accepit: ideo non accepiſe quia ego nō dedi: ⁊ tamē conſequi: qꝛſi ego nō dedi ille nō accepit. D Uideo et placet. mihi quia video. MAn amplius dubitas: qꝛ ſicut angelꝰ qͥſtetit: ideo accepit ꝑſeuerātiā qꝛ deꝰ dedit ita non ſtatim idcirco deus non dedit: qꝛ ille nō accepit. D Nondummihi hͦ oſtēdiſti: ſed illud tm̄ ſufficiēterdemōſtraſti ſcilicet nō eſſe cōſequēs exeo: qꝛ bonus angelus ideo accepit quiadeus dedit: malū ideo non accepiſſe: qꝛdeus nō dedit. Si em̄ vis aſſerere deuꝫilli ideo non dediſſe qꝛ nō accepit: quero cur nō accepit. Aut qꝛ nō potuit: autqꝛ non voluit. Nā ſi non habuit ptāteꝫaut volūtatem accipiēdi: deus nō deditSi em̄ deus dediſſet ꝓ certo habuiſſet.Quare ſi nō potuit habere ptātem: autvolūtatem accipiēdi ꝑſeuerātiam: niſidāte deo quid peccauit ſi nō accepit: qd̓deus illi nō dedit: poſſe aut velle acciꝑeM Deus dedit illi poteſtatem ⁊ volūtatem accipiendi ꝑſeuerātiā. DAccepit igit̉ quod deus dedit et habuit quod accepit. M Uere habuit̉ ⁊accepit. D Accepit ergo et habuit.perſeuerātiam. M Non accepit ⁊ideo non habuit. D Nōne dixiſtideū illi dediſſe et illū accepiſſe poteſtatem ⁊ volūtatem accipiēdi ꝑſeuerātiaꝫM Dixi ſed nō dixi deū illi dediſſe accipere ꝑſeuerātiam: ſed tm̄ vellē ⁊ poſſeꝑſeuerātiaꝫ accipere. D Ergo ſi voluit et potuit accepit ꝑſeuerātiā. MNon eſt neceſſariū conſequēs. DNō video cur n̄ niſi mihi oſtēdas. MIncepiſti unqͣꝫ aliqͥd cū volūtat̉eʳ ⁊ poteſtate ꝑficiendi: quod tamē voluntateante finem rei mutata nō ꝑfeciſti. DSepe. M Uoluiſti igit̉ et potuiſti ꝑſeuerare in quo nō ꝑſeueraſti. D.Uolui vtiqꝫ ſed non ꝑſeueraui in volūtate et ideo nō ꝑſeieraui in actōe. MG
Quare non ꝑſeueraſti in volūtate. DQuia nō volui. M Nonne qͣꝫdiuvoluiſti ꝑſeuerare in actōe voluiſti ꝑſeuerare in ip̄a volūtate. D Nō poſſū negare. M Cur ergo dicis nō voluiſſe ꝑſeuerare in illa. D Item reſpōderem: quia ꝑſeuerare volui ſed nōꝑſeueraui in hac volūtate niſi reꝫ viderem in infinitū ꝓcedere te ſemꝑ idip̄minterrogāte ⁊ me eadē reſpōdente. MNon ergo debes dicere ideo non voluiꝑſeuerare in volūtate huius volūtatis.Sed cum querit̉: quare non ꝑſeueraſtiin actōe in qua voluiſti ⁊ potuiſti ꝑſeuerare reſpōdere potes vel debes: qꝛ nonꝑſeueraui in volūtate. Quod ſi querit̉iteꝝ quare non ꝑſeueraſti in voluntatealia cauſa reddēda eſt: vnde ſcilicet cōtigerit defectus illius volūtatis qͣꝫ quianon ꝑſeueraſti velle volūtatem. Nō em̄reſpondēdo aliud oſtendis qͣꝫ idip̄m ꝙq̄ritur: id eſt non ꝑſeueraſti in volūtatate ꝑſeuerādi in actōe. D Uideoquia nō videbam quid dicerem. MDic ergo vno verbo quid ſit ꝑſeuerare:qͣꝫtum res exigit in faciēdo aliqͥd. DPerficere. Nam ꝑſeuerare in ſcribēdoaliud dicimus ꝑſcribere inducēdo ꝑducere. M Dicamus igit̉ ſimilit̓: etiāſi nō ſit ī vſu ꝙ ꝑſeuerare in volūtate ſitꝑſe. velle. D Ita fiat. M Cūergo non ꝑfeciſti ꝙ voluiſti: et potuiſticur non ꝑfeciſti. D Qꝛ nō. ꝑſe. volui. M Ita ergo dic quia dyabolꝰqui accepit velle et poſſe accipere ꝑſeuerātiam et velle et poſſe ꝑſeuerare: ideonon accepit nec ꝑſeuerauit qꝛ non. ꝑſe.voluit. D Itē quero quare nō. ꝑſe.voluit̉ Cū em̄ dicis quia nō. ꝑſe. voluitquod voluit: tale eſt ac ſi dicas qd̓ voluit prius poſtea nō voluit. Qm̄ ergo nōvoluit quod prius voluit: quare nō voluit niſi quia nō habuit volūtateꝫ. Nōdico volūtatem: quā priꝰ habuit cū voluerit ſꝫ quā non habuit cum non voluit
k iiij