LiberAnſelmi
non poteſt dici pluraliter quēad moduꝫdicunt̉ due pares linee aut duo hoīes ſimiles. Quippe nec ſūt duo pares ſpūsnec duo pares creatores nec duo aliqͥdꝙ ſignificet eoꝝ aūt eſſentiam aut habitudinem ad creaturam ſed nec duo aliquid quod deſignet ꝓpriā habitudineꝫalterius ad alterum quia nec duo verbanec due ymagines: verbū nāqꝫ hoc ip̄mqd̓ verbum eſt aut ymago ad alteruꝫ eſtet ſic ꝓpria ſunt hoc alterius vt nequaqͣꝫalteri coaptētur. Nam ille cuius eſt verbū aūt ymago nec ymago nec ꝟbū eſt.Ꝙ idem verbum ſit a ſummo ſpiritunaſcendo. Capitulū. XXXVIII.Onſtat igitur ꝙ exprimi nō poc teſt: quid duo ſint: ſummꝰ ſpūs:et verbum eius: qͣꝫuis quibuſdāſinguloꝝ ꝓprietatibus cogātur eē duo.Etenim ꝓprium eſt eſſe vnius ex alteroet ꝓprium eſt alterius alterū eſſe ex illo.Quod ip̄m nullo vtiqꝫ verbo videt̉ familiarius poſſe ꝓferri quā ſi dicatur ꝓprium eſſe vnius naſci ex altero ⁊ ꝓpriūalterius naſci alteꝝ ex ip̄o. Certū nāqꝫ iam cōſtat ꝙ verbum ſūmi ſpūs nonſic eſt ex eo quēadmoduꝫ ea que ab illofacta ſūt: ſꝫ quēadmodū creator de creatore ſūmi et de ſūmo ⁊ vt plena breuitate omnimoda abſoluat̉ ſimilitudo penitus idem ip̄m eſt de eodē ip̄o rita vt nullatenus ſit niſi ex eo. Cū igit̉ pateat verbū ſummi ſpiritus ſic eſſe ex ip̄o ſolo vtꝑfectam eius quaſi proles parētis teneat ſimilitudinem nec ſic eſſe ex eo vt fiatab ip̄o perfecto nullo mō ꝯueniētius cogitari poteſt ex illo eſſe quā naſcēdo.Nempe ſi immutabiles res indubitāterdicūtur naſci ex hijs ex quibus habēt vtſint: cū nullam eoꝝ ex quibus naſci dicūtur teneāt ſimilitudinē ſicut proles parētis. Dicimus em̄ capillos naſci de capite ⁊ poma ex arbore licet nec illi capitisnec illa arboris ſimilia ſint. Si inqͣꝫ multa huius dicūtur naſci non abſurde tāto
congruētius dici poteſt verbū ſūmi ſpiritus ex illo exiſtere naſcēdo quāto ꝑfectius quaſi ꝓles parētis trahit eiꝰ ſimilitudiuem ex illo exiſtendo.Ꝙ veriſſime illud ſit parēs illud vero proles.Capitulū. XXXIX.Uod ſi cōueniētiſſime dicit̉ naqſci ⁊ tam ſimile eſt illi de quo naſcitur: cur eſtimetur ſimile quaſiꝓles parenti ⁊ non potius aſſerat̉: quiaquādo verior eſt ille parēs ⁊ iſtud ꝓlesquāto magis ⁊ ille ad huius neceſſitatisꝑfectionem ſolꝰ ſufficit et quod naſcitureius ſimilitudīeꝫ experimit. Nāqꝫ inrebus alijs quas parentꝭ proleſqꝫ certūeſt habitudinem habere nulla ſic gignitvt omnino nulliꝰ indigēs ſola per ſe adgignēdam prolem ſufficiat: nulla ſic gignitur vt nulla admixta diſſimilitudineomnimoda ſimilitudīeꝫ parētis exhibeat. Si ergo verbum ſūmi ſpūs ſic ē omnino ex ip̄ius ſola eſſentia ⁊ ſic ſingulariter eſt illi ſimile vt nulla proles ſic ſit exſola parentis eſſentia aūt ſic ſimilis parenti profecto nullis rebus tam conuenienter videtur aptari habitudo parētꝭ etprolis qͣꝫ ſummo ſpiritui et verbo eius.Quapropt̓ illius eſt veriſſimū propriuꝫeſſe parētem iſtius vere veriſſimum eſſeprolem.Ꝙ illud veriſſime gignat illd̓ veriſCap̄. lx.ſime gignatur.T hoc conſtare non poterit niſiepariter ille veriſſime gignatur.Si igitur illud eſt perſpicuū itahic eſſe certiſſimū neceſſe eſt quare ſūmiſpūs eſt veriſſime gignere et verbi eiusveriſſime gigni. Uellem iā quideꝫ etforte poſſem illū eſſe veriſſime patreꝫ hͦvero eſſe veriſſime filiū cōcludere. Sednec hoc negligēdum exiſtimo an patris⁊ filij ⁊ an matris et filie magis illis apta ſit appellatio cū in eis nulla ſit ſexusdiſcretio. Nam ſi idcirco cōueniēter eſtille pater ⁊ proles eius filius: qꝛ vterqꝫ ē