AnſelmiIiber

norat̉. In futuro aūt aut honorabitur:aut econtra oīno exhonorabit̉: qͥ honorcuiuſmōi ſit: breui ſub exemplo conſideremus.¶ De paupere in regem adoptato.Cce ſic ante ocl̓os noſtros poſitus aliqͥs pauꝑ om̄i ſolacio deſtitutus: vlcerū ⁊ aliarū infirmitatum feditate corruptꝰ: ⁊ om̄i qͦ vl̓ abfrigoris aſperitate defēdat̉ tegimīe nudus. Hūc igitur talē tali mō iacentē: et īnullo ſemet iuuare valentem. Si rex aliquis potētiſſimꝰ tranſiens videret: ⁊ miſeratus eius vulneribꝰ mederi iuberet:curatūqꝫ ſuis regalibus ornamentis indutum ſibi p̄ſentari p̄ciperet: ⁊ adductūin filiū adoptaret. Ac deinde p̄ciperet:vt in regno ſuo filius ſuus a cūctis haberet̉: atqꝫ in nullo quod imꝑaret a qͦcūqꝫ cōtradiceretur: heredemqꝫ ſuum filijqꝫ ſui ꝓprij coheredē cōſtitueret: ⁊ eumſuo noīe vocari vellꝫ: nōne diceres hūcmagnifice ⁊ inopīate honoratū. Et certe deus nobis hec oīa faciet. Naꝫ enimde putredīe carnis replemur: multis miſerijs in quibus miſerijs cōſtitutos: ⁊ oīſolacio deſtitutos: om̄iqꝫ infirmitatumpaſſionibꝰ obnoxios. At peccatoruꝫ accorruptibilitatis vlceribus plenos ſolamiſericordia ductus accipiet: ⁊ curabitnos: ⁊ ſanitati reſtitutos ornamētis ꝑfecte iuſticie ⁊ incorruptibilitatis ornabitadductoſqꝫ in filios ſibi adoptabit regni ſui cōſortes efficiet ⁊ heredes: filioqꝫſuo vnigenito ſibi ꝑ oīa equali ⁊ coomnipotēti cōcorporales ſtatuet: ⁊ coheredes: omniqꝫ creature videbit: vt in om̄iqd̓ volemus nobis obediat: vocatoſqꝫnos noīe ſuo deos faciet. Ip̄e enī dicit.Ego dixi: dij eſtis: ⁊ filij excelſi om̄es:ſed ip̄e deus deificans eſt: tu ꝟo deꝰ deificatus. At fortaſſe ais: hec ratio tua inillis ſiquidē magnis apl̓is ſeu martiribus poterit exiſtere rata: in me autē quivtinā inter illos minimꝰ eſſe merear: nō

intelligo quo nā pacto cōſtare q̄at. Adhͦ intende q̄ſo ⁊ intellige qꝛ nullū iuſtorum ab iſta deitate excepit deus: vbi aitDij eſtis ⁊ filij excelſi oēs.¶ Similitudo inter ignem ⁊ deitatem.Erum vt dicta melius eluceamvcōſidera ſub exemplo naturamignis ⁊ naturā rerū ignitarum.Si forte ibi aliquatenus queas imagīari qualiter ille ſumme deitati ꝓ moduloquo poſſis ꝑticipādo deificari. Ecce ignis vnus eſt: ⁊ in ſua natura calidus: īhunc ignē pone lignū: plumbū: ⁊ ferruꝫſimul: itaqꝫ cū lignuꝫ fuerit in carbonescōuerſum: ⁊ plūbum liquefactū: ita vt īcarbonibꝰ nil niſi ignis appareat: ⁊ plūbo nil caloris addi queat: nō tamē poterūt ferro ī calore coeqͣri qd̓ nōdū forſitāincanduit igni: licet igit̉ aliud alio magis ī calore ꝑfecerit: ſingula tamen ſeruata natura ſuo vſitato locutōis modoqꝛ qd̓ ignitū eſt: ꝑ ſe dicit̉ ignis Sic eritin illa beata ſuꝑnoꝝ ciuiū ſocietate: dequa loquimur. Nam quemadmodumhi qui ſūme deitati ſūt ꝓpinqͥores: ⁊ obhoc alijs p̄ſtantiores: dij dicent̉. Ita etq̄ illis ſūt inferiores: quo vna ⁊ eadeꝫ qͣip̄i ſūme deitati ꝓ ſua capacitate ꝑticipant Simili noīe deos dicēdos neceſſeeſt. Talis honor vt p̄libauimus iuſtis ꝓmō meritoꝝ exhibebit̉. Quiſqꝫ ꝟo malus ſic ecōtra exhonorabit̉: vt ī oī fetoredeiectꝰ vermiū: etiā dn̄o ſubiciatur. ⁊cͣ.¶ De potentia ⁊ impotentia.Uodecima ꝑs btītudīs eſt potentia: miſerie ꝟo impotentia.Uerā illā potentiā obtinet qͥcūqꝫ voluerit facere ꝙ qꝛ nullus h̓ valet facere: nec veraꝫ h̓ potētiā pōt hab̓e: qꝛ tn̄qn̄qꝫ qd̓ vult facere pōt: nec oīno impotētie ſubiacebit. Uerū in futuro aut vere potēs ad oēs erit ſꝑqꝫ impōtēs. Bonus āt qͥcqͥd voluerit facere poterit quoip̄m omnipotentē in om̄ibus ſue voluntati cōcordātem habebit. Malus vero