De ſimilitudinibus
nihil qd̓ velit agere quibit. Quando ergo cū tanto honore ⁊ cum ceteris p̄taxatis: hanc adeptā fuerit oīpotentiā: nonvideo qͣ ratōne poſſis cupere ampliorēIgit̉ dū poſſeſſione harū beatitudinuꝫquas digeſſimus: felix fueris: nōne ſufficiens tibi videberis: ⁊ maxime iniquisAye igit̉ ſi in oībus iſtis vel vna die ſicut expoſita ſūt ſecurus viueres: gauderes ſine dubio. Si aūt mēſe vel vno anno letificareris: ⁊ ſi toto tꝑe vite tue qͥdfacies. Dares precium vtiqꝫ libens: qqͥcqͥd haberet ⁊ memetip̄m inſuꝑ ſi ſic ⁊ nōaliter ea adipiſci valereꝫ. Si ꝟo ad hecom̄ino ſecurus exiſteres: quod ea dū viueres nullo euētu amitteres: omitto dicere vtꝝ vel cogitare poſſis: an non qͥdexultationis tibi eſſet ⁊cͣ.De ſecuritate ⁊ timore.Erciamdecimā itaqꝫ beatitudinis ꝑtem accipe ſecuritatem: miferie ꝟo timorem. Hec alias ſicͥdem oīs beatitudinis ꝑtes ꝯfirmat: nechaberi pn̄t perfecte ſine illa: veꝝ in hacvita nihil qͥs poteſt habere: vnde ſecurus valeat eſſe. Sub eodē enī momētopauꝑ ex diuite mortuus ex viuo poteſtexiſtere. Ergo nec alias beatitudīs partes: nec ſecuritatē ꝑfectā h̓ habꝫ. Quiatamen nō ſꝑ qd̓ patit̉ timet: ſꝫ quādoqꝫeffugere pōt: nec ſūmū timorē hic habꝫIn futuro aūt: aut ſecuritatē ꝑfectā autecōtra ſūmū habebit timorē. Bonus ātquicqͥd voluerit habebit: ⁊ nihil ex eo ſeamiſſurū timebitRatio qꝛ nullus amittat iam ſemeladepta bona.iIco enī: quia ſi ea ꝑditurus eſt:daut ip̄e volet ꝑdere ſua ſponte:aut deus nolet eo nolenti illa auferre. Aut aliqͥs alius deo fortior ſuꝑueniens: ita tollat ab illo deo: ⁊ ip̄o ꝟo nolente: ſed certe nec ip̄e abiecto tanto bono in miſerias quas ſe euaſiſſe gratioſexultabit: recidere nolet: nec deus qui il-
lud tā larga ⁊ clamāti bonitate donauitid ei aliqn̄ auferre volet: nec vllus fortior deo ſuꝑueniet: qui deo iuſtū ꝓtegente hoc illi inuito aliqͣtenus tollet. Malꝰꝟo ⁊ ſemꝑ tormenta q̄ patiet̉ pauebit: ⁊nunqͣꝫ ex eis euadere poterit.¶ De gaudio ⁊ triſticia.Uartadecima igit̉ beatitudīspars gaudiuꝫ: miſerie ꝟo triſtiqcia eſt. Gaudiū ꝑfectū ſolus ille poteſt habere: qui p̄dictas oēs beatitudinis ꝑtes pōt obtinere. Quarum qꝛnullā nemo hic habere pōt: patet: qꝛ necgaudiū ſūmū hic retinere valet: ſic ⁊ illeſolus vere triſticiā patit̉ ſūmam: quemp̄dicte oēs miſerie ꝑtes oīno cohortantUerū qꝛ nullꝰ ex toto hic eas patit̉ liq̄tqꝛ nec in ſūma triſticia hic habeat̉. Inſeculo āt futuro āt leticia aut triſticia qͥſqꝫ replebit̉ ſūma. Bonus enī quiſqꝫ oīnō tūc poterit gaudere: qꝛ p̄dictas om̄sbtītudinis ꝑtes obtinebit ꝑfecte. Quidgͦ beatiꝰ iſto? quo tūc replebit̉ iuſtꝰ gaudio. Adhuc tn̄ ad culmē beatitudīs ſuealiud habebit: vnde magis poſſit gaudere: qꝛ enī quiſqꝫ ſic vt ſe alteꝝ amabit̉Patet qꝛ ſic de illiꝰ felicitate vt de ſuagaudebit. Quot igit̉ ⁊ qͣꝫta gaudia qͥſqꝫ obtinebit qͥ de tot ⁊ tantis beatitudinibꝰ ſctōꝝ iubilabit. Ꝙ ſi tm̄ de alijs qͦsvt ſe diliget gaudebit: qͣꝫtuꝫ de deo quēſupͣ ſe diligat exultabit. Gaudiū eī eritei intus: ⁊ extra gaudiū ſurſū atqꝫ deorſum gaudiū circūcirca vbiqꝫ gaudiumplenū. Malus ꝟo ecōtra: triſticia replebitur ſūma: qꝛ oīs miſerie ꝑtes quibꝰ nihilominꝰ ſe circūſcriptū ſentiet: ineuitabiliter ſine fine patiet̉ ⁊ indeſinenter.¶ De cupiditate mundani honoris.Ic agunt qui mūdi huiꝰ hono5res appetūt: qm̄ pueri qui ſecūtur papiliones. Papiliones eīcum volant tramitem rectuꝫ nūqͣꝫ tenētſed huc illucqꝫ ſe agitant: cum te alicubi reſidere videant̉. Hos aūt cum pueri