:De ſimilitudinibus
ſtus qͥ eſt ip̄a pax ſit oīm caput; nec minori ſeſe affectu ꝯplectant̉: qm̄ membravniꝰ corꝑis ſibiuuicē copulant̉. Putashabundans in dilectione qn̄ hoc tibi fuerit in poſſeſſione. Attamē ip̄a tranſi: etcōtemplare ip̄m ꝑ quē hec bona tibi ꝓuenere ⁊ ꝑcipies: qꝛ ille plus qͣꝫ tu teip̄m⁊ qͣꝫ oēs alij ſe: incōꝑabiliter amet te. ettu ſuꝑ teip̄m: ⁊ ſuꝑ oēs alios ineffabiliquadam ſuauitate illū amabis. Maluꝫaūt quemqꝫ ſic deꝰ oēſqꝫ boni habebūtodio: vt nec filius quidē pietatē habeatde patre in penis cōſpectu ⁊cͣ.¶ De concordia ⁊ diſcordia.Ecima ꝑs beatitudīs eſt concorodia: miſerie ꝟo diſcordia. Con-cordiam homo tam rarā hic habet: vt nec ſibi ſꝑ concordet. Sic enī corpus ⁊ aīa diſſident ſibi: vt qd̓ vnū appetit: alterū nolit. Uerū qꝛ nō ſemꝑ hͨ faciunt: ſed aliqn̄ idē volūt: nō in diſcordiaſūma ꝑſiſtunt. In alia ꝟo vita vel ī concordia vel ī ſūma ꝑſiſtūt diſcordia. Corpus enī ⁊ aīa cuiuſqꝫ ſācti īmo cōcordietāte erūt om̄es iuſti: qͣꝫte in pn̄ti ſūt ocl̓inoſtri. Sicut enī oculus vnus ꝟti nonpōt: quo nō vertat̉ ⁊ alius: ſed in eandēꝑtē ſꝑ voluunt̉. Sic etiā corpꝰ ⁊ aīa vl̓ſocietas illa iuſtoꝝ nil poterūt velle diuerſū: ſꝫ eādē ſꝑ volūtatē hēbūt. Corpꝰenī vnū hēbimꝰ. Eccl̓ia vna erimꝰ. ſpōxp̄i erimꝰ: quicūqꝫ ibi erimꝰ: ip̄a d̓i volūtas nō erit a tua diuerſa: ſed ſicut tu qd̓ille ita ⁊ ille volet ī cūctis qd̓ tu. Caputnāqꝫ a ſuo corꝑe quoniam diſcreparet.¶ Ꝙ oēs iuſti idē velint.Ic forſitā dices: eya ſi deꝰ ⁊ omnis ille btōꝝ cetꝰ volēt: ego tunc⁊ augmētū mei boni mecū volēt qd̓ egoibi nō velle nō poteroī Ero itaqꝫ ꝓ velle meo de maioribus in celo. Huic tue ībecillitati reſpōdeo. Quia ſi etiā beatopetro in gl̓ia par eē volueris: eris ī gl̓iadico qꝛ vt petrus ſis in ꝑſona velle nonpot̓is. Nāqꝫ ſi hͦ velles teip̄m nihil eſſe:
velles qd̓ velle neqͥs. Sꝫ nec in gl̓ia illieqͣri ſi meritis eiꝰ impar fueris velle poteris: qꝛ pulcerrimā illius corꝑis cōpoſitionē quā in hͦ cōſpiceres violari. Plusom̄i ꝯmodo amabis: nec etiā in humāocorꝑe vl̓ pegloco aut officio manus: vl̓manus pedis fungi exoptat: aut os ſiue naſꝰ vbi ocl̓i ſūt: aut ocl̓i vbi os autnaſus relictis ſedibꝰ ſuis cupiunt tranſferri. Aut ſi trāſferent̉ cōueniēter ⁊ ſineiniuria nō id paterent̉. Eodē mō nullaadmirabili ⁊ gl̓ificata diſpoſitiōe ⁊ eqꝫdiſpoſita gl̓ificatōe btē ciuitatꝭ d̓i: ita qͥſqꝫ qd̓ adeptꝰ fuerit amabit: vt ſtatū ſuūpotiori gradu īmutari nō velit. Quareqꝛ tuiqꝫ ſatis erit ſua felicitas ⁊ beatitudo ſibi ꝓ meritis ſuis miſericorditer imꝑtita. Ampliꝰ ſi hi qͥ iā tūc in ip̄ius corporis vnitate locati fuerint maiora qͣꝫ ſt̓adepti deſiderarēt: eo ipſi miſeri eſſent:quo nōdū haberē qd̓ vellent. In qͦ eniꝫalicui qd̓ cupit deē: in eo miſer ſit neceſſe ē Sed abſit ab illo regno oīs miſeriaaderit itaqꝫ oībus oīs ſufficientia quaꝫꝑficiet in ſingulis vnanimis ⁊ plena cōcordia. Mali ꝟo ī diſcordia tāta ꝑſiſtētvt eoꝝ corpus ⁊ aīa ſꝑ diſſideāt: nam etcorpꝰ aīam odio habebit: eo ꝙ male vnqͣꝫ cogitauerit ⁊ aīa corpꝰ ꝙ mala cogitata oꝑe ꝯpleuit: ꝓ quibꝰ oībꝰ torquent̉penis¶ De honore ⁊ dedecore.Adecīma pars beatitudīs hovnor dicit̉: miſerie ꝟo dedecus.Honorari homo ab omnibꝰ appetit. aut eoꝝ verbis aut factis: verbisquidem vt eum collaudēt. factis aūt vtſibi eū ꝓponant. Sed cum honore huiuſmodi appetit idem eſt ac ſi vnꝰ musquerat ab alio laudari: eiqꝫ in regimine proponi: hunc tamen honorem licetmollius ſit: pene nemo p̄t hic ad plenuꝫhabere. Nullus enī vel imperator laudatur a cunctis: ⁊ oībus alijs p̄poniturquia tamē nec vllꝰ a cūctis blaſphemat̉vl̓ alijs oībus ſubſternit̉: nec oīno in ho
q 5