IAnſelmi

etiā radio ſolis ſil̓e exemplū velocitatishabemus in nobis. Radius qͥppe ocl̓oꝝnr̄oꝝ ſubleuatōe palpebraꝝ vſqꝫ ad celum ꝑtingit. ⁊ ictu earū totus ī ſemet acinteger erit. Amplius cōſtat qͥdem animas ſctōꝝ que iam celeſtia tenēt: necdūplena felicitate frui donec incorruptibilitatē corꝑm ſuoꝝ patiant̉: quā cū adepte fuerint nō erit qd̓ ampliꝰ velint. Hecitaqꝫ corꝑa ſi eas a ſua velocitate aliqͣtenus tardiores aut grauiores efficere deberēt: ni mirū potius eoꝝ ꝯſortiū abhorrerent qͣꝫ appeterēt. Igit̉ ea qua diximꝰvelocitate donabit̉ homo ſāctus cū adveram vitā fuerit tranſlatꝰ. Malus ꝟotanto penaꝝ pondere premet̉: vt nec pedem quidē vel manꝰ vel aliquid ſui corporis poſſit mouere. Unde ⁊ illud ī euāgelio: ligatis manibꝰ ⁊ pedibus mittiteeū in tenebras exteriores ⁊cͣ.¶ De fortitudine ⁊ imbecillitate.Ercia ꝑs beatitudīs fortitudodicit̉: miſerie ꝟo imbecillitas: q̄ei apponit̉. Sed que ē hominuꝫfortitudo in hac vita: quoꝝ plenā nauiꝫetheimis ī mari retentat. Ꝙ tamē imbecillia quendā ſuꝑare valet: nec oīno imbecillitati ſubiacet. Itaqꝫ nec fortitudīeꝑfectaꝫ: nec ſumma hanc habet imbecilitatem. Ueꝝ p̄ſtabūt viribus qͥcūqꝫ ſuꝑnis meruerit ciuibus aſſociari intantūvt nullatenus illis qͥcqͣꝫ obſiſtere valeatvel ſi mouēdo qͥd aut euertendo voluerūt: a ſuo ſtatu: quī illico cedat. Nec ineo ꝙ dicimꝰ maiori laborabūt conatu qͣꝫnos mō in oculoꝝ noſtroꝝ motu ve q̄ſoſil̓itudo illa angeloꝝ nr̄o excidat ab aīoquā adepturi ſumꝰ in futuro quatenusin hac fortitudine aūt ī his q̄ dicturi ſumus ad exemplū nō occurrit vel ipſa ꝑquā angelis adequabit̉ ad ea cōprobada ꝓſit. Si igitur in qͥbus angelos valere cōſtat nr̄a nihilominꝰ fortitudo valeat nemineꝫ qui dubitat puto exiſtereangelos ea que volūt fungi fortitudine

Cū igit̉ ſimiles eis fuerimus nunqͣꝫ imbecilliores illis erimꝰ. Sed fortaſſis q̄reret aliquis quid nobis tūc illa fortitudop̄ſtabit cū ſingul̓ tam cōuenienter vt cōuenientius neq̄ant vbiqꝫ diſpoſitꝭ nihilincitandū: nil euertēdū: nil ſtatuendumſit: in qͦ vires ſuas exercere poſſit. Quihoc dicit paucis nobiſcū qd̓ in huiuſmodi habeat vſus humanus attēr idat et videbit: qꝛ nō ſemꝑ oībus q̄ habemus ⁊ q̄nos habere nō parū gaudemus in actuvtimur. Sicut ꝟbigr̄a ip̄o viſu poteſtate aliqua nōnullarū ſciētia rerū ⁊ multꝭin hūc modū: ſic ⁊ tūc de qua agit̉ fortitudīe erit. Sola nāqꝫ poſſeſſio eius nobis grata erit: ⁊ exultatio gaudij: licet īactu nequaqͣꝫ ſit neceſſaria nobis cūctisvt dictum eſt in ſuo ſtatu ꝯuenienter locatis. Hec eadem q̄ſtio ſi aut de velocitate aut de aliqͣ beatitudinis ꝑtium mouet̉ hac ſolutione ſi nō aptiorē lector inuenerit ſaluat̉. In futuro igit̉ vt iā p̄libauimus: ⁊ ſic iuſtus fortis erit: vt etiaꝫſi velit terram ꝯmouere poſſit: ⁊ ſic ecōuerſo iniuſtus imbecill̓: vt nec etiā vermes amouere queat ab oculis ſuis.¶ De libertate ⁊ ſeruituteUarta ꝑs beatitudīs lib̓tas dicitur: miſerie ꝟo ſeruitus: liberq̄eſt qui cogi non pōt ad ea q̄ nolit̓: nec ꝓhiberi ab eo qd̓ velit. Sed qͥs īhac vita valeat eſſe qͥ hanc poſſit libertatem habere: qͥs nō quotidie patit̉ quodnolet quiqꝫ valeat aſſe qͥ om̄e qd̓ vellet.¶ Quia tn̄ non ad oīa homo que nō vultcogit̉: nec ab omnibus q̄ vult ꝓhibeturnec oīno libertate priuat̉: nec cīno ſeruituti ſubijcit̉. In futuro aūt aut ꝑfectamhabebit libertateꝫ: aut oīmodam inibitſeruitutem. Sed vt iā prediximus ⁊ auctoritate apl̓ica idip̄m cōfirmauimꝰ angelis conſimiles erimus. Quicunqꝫ angelis aſſimulabunt̉: eoꝝ qͦꝫ libertatē neceſſario aſſequent̉. Itaqꝫ ſicut angelisnihil obſiſtit: nec aliqͥd eos impedire p̄t