AnſelmiLibe-R

deſignatur inanis. Molendinū qd̓ tota die molit pn̄s labor eſt huius ſcl̓i qͥ amane vſqꝫ ad veſperā nūqͣꝫ ſinit manenobis erat qn̄ nati fuimus. Ueſꝑa veroerit qn̄ ꝑ mortis debitū hīc trāſibimus.Tēpus itaqꝫ pn̄s eſt dies quo laboraredebemꝰ. vnde in veſꝑa viuamꝰ et ſicutmola circūducta ad eūdem ſꝑ locum reuertit̉. Sic labor iſte ſingulis ānis more ſolito reiterat̉. Modo nāqꝫ arat̉. ſeminat̉. metit̉. panificat̉. cōedit̉. qͥd itaqꝫ ad idem reuertat̉. In veſꝑa gͦ cū dicetur. Uoca oꝑarios ⁊ redde ill̓ mercedēLetabūt̉ iuſti tota farina ẜuata .i. vitaſua. Alij aūt qͥ non totā ſeruauerūt in hͦme ſcierūt leti tn̄ ꝙ exꝑte laboris ſui deum recognouerūt. Uerum alij qͥ omnetempꝰ ſuū in vanitate ponūt. vt qd̓ faciunt nō ab humana laude abſcondūt qͣſiom̄e ſtudium vite ſue in decurſū fluminis ꝓijciunt: farinamqꝫ ſuā veto ꝯmittunt. vnde ⁊ in fine pane vite eterne carebūt. ve illis. ⁊cͣ.Ꝙ bonitas vnluſcuiuſqꝫ fidelis deo⁊ omnibus bonis ſit vtilis.O diligentior ad ſtudium bonitatis qͥlibꝫ efficit̉ quo fructꝰ vberior vn̄ ꝓuenire ꝓbat̉. Sciēdūitaqꝫ eſt ꝙ bonitas cuiuſqꝫ om̄i creature eſt vtil̓ ⁊ bona exceptis demonibus ⁊dānatis hoībus. deo etiā qͥ nulliꝰ eſt indigēs: qͣdā rōe ꝓdeſſe videt̉. hoībꝰ eſtvtilis qn̄ etiaꝫ ex vite merito qͥs ad eternā btītudīem ꝑuenit numerus elctoruꝫincremētū accipit. Qui qͣꝫto ampliꝰ creuerit: tāto minꝰ et̓na retributio iuſtoruꝫmox accipiēda erit tūc qͥdeꝫ ī corporibꝰquā habēt in aīabus. Si autē vnuſqͥſqꝫfidel̓ mox vt hāc vitā deſerit corꝑe ſiml̓⁊ aīa eternā btītudinē ꝯſeq̄retur omnisqͥ hoc videret eius ſeqͥ ſāctitatē ꝯpelleret̉. itaqꝫ meritū fidei quodāmō videretur euacuari. Bonus itaqꝫ vtil̓ eſt his qͥcū d̓o ſūt. qꝛ eoꝝ numerū ſua pn̄tia auget. ⁊ illis qͥ in pn̄tiaꝝ ſūt vel adhuc fu-

turi ſūt ꝓdeſt. qꝛ locū in illo cetu beatorum implet. qꝛ nullo modo in fine vacuus eē poteſt. facit etiā aliud maliciā ſiqͥdem ꝑuerſorum excludit exēplo ſue bonitatis. Soli ac lune bonus homo ceteriſqꝫ creaturis eſt vtilis. qꝛ in cōſummatione iuſtoꝝ cōmutabunt̉ in melius. qͥdqͥd eſt oīm creaturarū. Sol qͥppe ſicutꝓpheta ait ſeptempliciter lucebit: ſicutlux ſepteꝫ dieꝝ ⁊ luna erit ſicut ſol. Aliecreature licet pulcre ſūt mutabunt̉ ī meliꝰ cū illis deꝰ mutabit in ſtatum exindenō ꝯmutādū. Angel̓ quoqꝫ bonꝰ homovtil̓ eſt. qꝛ ſe oībꝰ illis amicū facit. Quieī mihi amicū acqͥreret: qͥ me tanqͣꝫ ip̄mdiligeret. ⁊ quē tanqͣꝫ meip̄m amarē magnas ei gr̄as habere. Quiſqͥs gͦ bonusſtuduerit eē in bonoꝝ amicitia traſibit.ita vt vnūquemqꝫ tanqͣꝫ ſemetip̄m amabit. ⁊ om̄is eū eodē mō charuꝫ habebit.¶ Tantuſqꝫ amor tātaqꝫ ꝯcordia inerit oībus. vt oēs amici vniꝰ: ſint amici alteriꝰQual̓r āt bonꝰ ⁊ d̓o ſit vtil̓ videamusOp̄s deꝰ ciuitatē magnā qͣndā ⁊ admodū ſpōſā ad ſuā gl̓aꝫ edificauit. quā copioſa ciuiū ml̓titudīe repleuit. Quorūnōnulli cū ꝓpriā volūtatē potiꝰ eligerūtfacere. qm̄ ſub volūtate ⁊ ordīatōne deiremaneret miſerabiliter corruerūt. ⁊ domus ⁊ edificia magna ⁊ ſpacioſa ex ꝑtevacua remāſer̄t. Ut igit̉ aliqͥs qͥ vrbemmagna fieri ordīaſſet: qͥ ml̓ta ī ea pallatia cōſtruxiſſet. ml̓taſqꝫ māſiōes ad vibedificatōꝫ feciſſet: ſꝫ habitatores nō haberet. ⁊ oēs qͦſcūqꝫ potuiſſet ad ſe inultaret. Sic facit deꝰ. oēs eī vt ad ſę veniant ⁊ vt ſibi ad ſue ciuitatis edificatōeꝫſubueniat. p̄cat̉. admonet. mutat bonaleges pollicēs pacē ⁊ ſecuritatē ꝓmitteſ¶ Cōmendatio ſuperne hieruſalemBi nāqꝫ iura legū īmobilia optime ibi ꝯſuetudīes: ibi ciueſ nōex timore alicꝰ ſuas occl̓tāt opeſīmo gaudēt dū palā oībꝰ apparēt Nultꝰſiqͥdē ibi īcurſꝰ maloꝝ peſtꝭ pll̓a. violē-