¶DQveritate
¶ Suggeſtioni gͦ ne attendamꝰ: delectationē mox repͥmamꝰ. cōſenſū fortit̉ obruamus: ſicqꝫ cor nr̄m ſtudeamꝰ cuſtodirevt nec vna ſuꝑflua cogitatōe dyabolusillud valeat violare.¶ Sil̓itudo inter cor humanū ⁊ molendinum. ⁊cͣ.Or eī nr̄m ſil̓e eſt molēdino ſicmolēti: quod dn̄s quidā cuidaꝫẜuo ſuo cuſtodiendū dedit: p̄cipiens ei: vt ſuā tm̄ annonā: veꝫ frumentū: aut ordeū: vl̓ etiā auenā in ea molat⁊ ex eodē qd̓ moluerit ⁊ ip̄e viuat: verūilli ẜuo qͥdā inimicat̉: qui huic molēdīoſyinſidiat̉: qui ſi qn̄ illd̓ vacuū inuenerit: aut arenā ibi ſtatim. ꝓijciat: q̄ illd̓ diffipat: aut picē qͣ cōglutinat: aut aliquidqd̓ fedat: aut palea ꝙ tm̄ illd̓ occupat.Seruꝰ igit̉ ille ſi molēdinū ſuū bn̄ cuſtodierit: dn̄iqꝫ ſui tm̄ annonā in eo moluerit: mūda ex eo farina egredit̉ iuxta genus annone q̄ int̓molit̉. Ex eodē āt qd̓moluerit: ⁊ dn̄o ſuo ẜuit: ſibiqꝫ ip̄i victūacquirit. Si ꝟo inimicū ſuū violare molēdinū ſuū ꝑmiſerit mala ex eo farina ꝓcedit: qꝛ mala ē annona quā molit. Hecāt faria ⁊ vehemēter diſplicꝫ dn̄o illi: vtẜuꝰ ex ea ſibi victū ſed famē ꝯquerit: hͦitaqꝫ molēdinū ſꝑ aliquid molens corēhumanū aſſidue aliquid cogitās. Hocdeꝰ vnicuiqꝫ hoī ẜuādū tradidit: iubēsvt ī eo voluat illos tm̄ cogitatꝰ: qͦs ipſefugerit qͦꝝ cogitatuū: alij vt frumētumalij vt ordeū: alij vt auena ſūt. Cure q̄ppe vt frumētū ſūt qͦs aīa replicat cuꝫ inꝯtemplatōe poſita pure ſe deo cogitat.hi āt ordeo aſſimulant̉: quibꝰ de ꝟtuteī ꝟtutē quā ꝑ qͥſdā labores aſcēdere meditant̉. Hi etiā licꝫ ſint boni: minꝰ tamēſuꝑioribꝰ ſūt ꝑfecti. Illi ꝟo ſt̓ vt auenaquibꝰ hō intēdit ſua deſerere vitia: boni nāqꝫ ſūt ⁊ iſti ſꝫ tn̄ imꝑfectiores p̄dictis. Hos itaqꝫ oēs vult deꝰ: vt hͦ cordereuoluāt: ⁊ ex eiſdē ſibi victū eternū acquirāt. Sꝫ qꝛ hoī ſꝑ aduerſat̉ dyabolꝰ:
⁊ ſꝑ inſidiat̉ cordi illiꝰ: ꝙ ſi aliqn̄ vacuum bonis cogitationibꝰ inuenerit: replꝫſi pōt malis. haꝝ āt malarū: alie cor diſſipāt: vt ire ⁊ inuidie. Alie conglutināt:⁊ coinquināt: vt caſtrimargie ⁊ luxurieAlie tm̄ occupāt vt rāne non nimis nociue. Hic igit̉ homo ſi cor ſuū bn̄ cuſtodierit: ſanctoſqꝫ bene cogitatus in eo reuoluerit: mūda ꝑ os ꝟba: velut per foramē molendini emittūtur: mūdus ꝑ oculos viſus: mundꝰ per aures auditꝰ: mūdus ꝑ os guſtus: mūdus ꝑ nares odoratus: mūdus ꝑ totū corpꝰ tactꝰ: ſed genera cogitatōnū mūdaꝝ que intꝰ voluūtur. Ex his aūt cogitatōibus mūdus etdeo eas cogitādo: deſeruit ⁊ eternaꝫ ſibi vitā acquirit. Si ꝟo dyabolo cor ſuum corrūpere ꝑmiſerit: mox vitiā ꝑ ſenſus ꝓgrediunt̉ iuxta genera cogitationum malarū: q̄ intus voluunt̉. Hec at⁊ deo vehemēter diſplicēt nec hō ex eisvictū ſibi acqͥrit ſꝫ mortē. Cū eī ad finēquiſqꝫ ꝑuenerit qͣꝫtū boni vel mali nūcmoluerit tm̄ ⁊ ad vitam vl̓ mortem ſibip̄paratū inuenerit. Uerū ſciendū quiahoꝝ molētiū: id ē in hac vita laborātiūtria genera ſunt.¶ Sil̓itudo inter laborantes ⁊ molentes. ⁊cͣ.Ec autē velut tres ſūt hoīes demane vſqꝫ ad veſperam manumolētes: hoꝝ itaqꝫ primꝰ quicquid molit ī ſaccū ſuſcipit ⁊ abſcondit.Alter ꝟo ꝑtem capit: ꝑtem ī flumē negligētia cadere ſinit: ꝑtem ꝟo ventus rapit. Terciꝰ autē quicquid molit impetꝰflumīs ſecū tollit: vl̓ vētus diſſoluit: veniēte veſꝑa qn̄ a labore ceſſat̉ ⁊ fructuslaboris inquirit̉: quid putas ſinguloshabituros qui farinā totam reſeruauittotū laboreꝫ ſuū bene recognouit. Quivero ꝑtem collegit: inde letatus ē quodhabuit: inde aūt meſtus ꝙ vēto vel flumine amiſit eo triſtior fuit: flumen ꝓ ſeculi decurſu accipitur: vento ꝟo gloria