¶ De ſimilitudinibus
tia: oīſqꝫ rapina ꝓcul inde remota. Preterea locus amenꝰ ⁊ magnā dulcedie refectus: domus parate: edificia ampla:diuerſi generis māſiones. Un̄ ⁊ ip̄e dominus In domo pr̄is mei māſiones ml̓te ſūt. Et ꝓph̓a yſaias. O iſrael qͣꝫ magna domus dei: ⁊ qͣꝫ ingēs locus poſſeſſionis eiꝰ: magnus ⁊ nō hꝫ ꝯſumatōꝫ: excelſus ⁊ īmēſus. Tenebre ibi nulle luceindeficiēte circūlucēte īfirmitas nl̓la: ſanitas īdefeſſa nihil incōmodi oīa ad nutū. Ad hanc itaqꝫ edificatōnem inuitatnos dn̄s dicēs. Uenite oēs qͥ laboratis⁊ honorati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Quiergo venire voluerit d̓i ꝓculdubio quēadmodū adiutor erit. Un̄ apl̓s. Dei adiutores ſumus dei edificatio ē. In bonitate gͦ quicūqꝫ ſteterit nō ſolū ſibi ⁊ om̄icreature vtilis erit: ſed etiā ip̄i ſuo ⁊ omniū ꝯditori vt diximus bn̄ficium p̄ſtabitHec etenī ciuitas ſācta: cui ſe ſpōte aſſociat̉. Si vel vnus homo defuerit bonꝰ:nunqͣꝫ ꝑficietur.¶ Ꝙ bonitas hominis hoībus dānatꝭ⁊ demonibus ſit inutilis.nOtandū etiam ꝙ ſicut bonitashoīs bonis hoībus eſt ad leticieincremētū: ſic demonibus ⁊ hoībus dānatis erit ad detrimētū. Demonibꝰ nāqꝫ ⁊ hoībus damnatis ſāctoꝝ cōſūmatio erit interminabil̓ luctus ⁊ eterna dānatio. Nā cū ip̄i obtinebūt corꝑis ⁊ anime gaudiū ſempiternū: tūc ſimiliter ⁊ illi ibūt in ſuppliciū eternū. Ꝙ demonesnō latet mōis oībus laborant: ſctōꝝ incremētum impedire: quō qͥdeꝫ donec vltimus illoꝝ eis aſſociet̉ nō includent̉: ſꝫhabēt ptāteꝫ temptādo electos dei qͣtenus qͥ probati inuenient̉ digna remuneratōe coronētur: victi ꝟo atqꝫ reprobi ꝑhenniter puniātur: vigilemus gͦ vt ſaluator admonet: qꝛ aduerſator noſter circuit querēs quē deuoret. Illū aūt deuorat quē ſua ſuggeſtiōe ī malis actibꝰ indurat. Notādū etiā ꝙ qui bonis alteriꝰ
arridet ſāctis cōſentit qͥ ꝟo inuidet dyabolis. Siquidē magis puto eiꝰ ſaluationē ſperādā qui parū boni facit: ⁊ beneficijs alioꝝ fauet: qͣꝫ illius qui multa⁊ inuidet: is etenī cui beneficia aliorumplacēt ſi damnatus etiā eēt iuſte taliterꝯqueri potuiſſet. O vos ſctī de vr̄a iuſticia certe ſꝑ letatꝰ fui itaqꝫ ſi beatitudīsnoſtre ꝑticeps nō fuero inde dānatōemaccipiam: vnde ſemꝑ gaudebam.¶ Similitudo inter deum ⁊ quemlibetregem ſuos iudicaturum.Nter ſaluandos ſiqͥdem ⁊ damnādos ſic d̓s diſcernit quō ex qͦdaꝫ inter fideles ⁊ infideles imperij ſui. Hic itaqꝫ rex p̄parato ex vnaꝑte ⁊ ex alia qͦddā cōuiuio nigra carcere tenebroſo diſpoſuit: qꝛ quoſcūqꝫ ſibifideles poterit cōprobare poſtqͣꝫ om̄esꝯgregati fuerint: faciet ſimul diſcūbereQuoſcūqꝫ aūt ſibi eſſe infideles cōuincere poterit: poſtqͣꝫ ⁊ ip̄i fuerint ꝯgregati in tenebroſū illū carcerē ſimul faciatdetrudi. Oēs itaqꝫ de ſe inuitat vt quisfidel̓: quis vero ſit infidelis cognoſcat.Hoꝝ aūt fideliū ⁊ infideliū qui oēs inuitātur alij p̄cedūt: alij ſubſecūtur. Fidelium igit̉ cuicūqꝫ vt venerit poſtqͣꝫ ꝟe eēfidelis ꝯprobatus fuerit: datur mixtuminterea ſibi donec cōueniāt oēs qui cuꝫeo ſunt cenaturi: vt ſimul incipiāt om̄sepulari. Infideliū vt venerit qͥſqꝫ poſtqͣꝫ cōuinctus fuerit infidelis eē flagellatur interiuſqꝫ quo ꝯgregētur ⁊ alij qͥ cūeo in carcerē ſūt detrudēdi: vt ſiml̓ ī eoincipiāt oēs cruciari. Mox ergo vt fuerint oēs ꝯgregati: ⁊ fideles vl̓ infideleseē fuerint cōprobati. Hi ſiml̓ oēs in ꝯuiuiū collocati ſociant̉. Illi ꝟo ī carceremtruſi fame ⁊ ſiti moriunt̉. Hic igit̉ rex ipſe deus eſt qui ſic diſcernit inter bonos⁊ malos mūdi iſtius Ip̄e etenī preꝑatorhuic paradiſo: huic inferno ꝯſtituit: qꝛquoſcūqꝫ ſibi fideliter obſequētes inuenire poterit poſtqͣꝫ oēs ad eū ex hͦ ſeculo