LiberAnſelmi

preſens preteritū ⁊ futuꝝ. Non em̄ vidētur hac lege loci ac temporis cogi niſi eaque ſic ſunt in loco vel tempore vt lociſpacium vel temporis diuturnitatē nonexcedant. Quare ſicut de hijs que huiſunt vnum idemqꝫ totum ſimul nō poſſe eſſe totum in diuerſis locis vel temporibus omni veritate aſſeritur. Ita ī hijsque huius non ſunt idip̄m nulla neceſſitate concluditur. ¶ Iure namqꝫ dici videtur ꝙ tātum eius rei ſit aliquis locuscuius quātitatem locus circūſcribendocontinet ⁊ continēdo circūſcribit ⁊ quodeius rei ſolum ſit aliquod tempus cuiusdiuturnitatem tempus metiēdo aliquomō terminant et determinādo metitur.Quapropt̓ cuius amplitudini aut diuturnitati nulla meta vel a loco vel a tempore opponitur illi nullum eſſe locū veltempus vere proponit̉ Qm̄ namqꝫ neclocus illi facit ꝙ locus nec tempꝰ quodtempus nō irrationabiliter dicitur quianullus locus ⁊ nullum tempus eſt tempus. Quod vero nullum locū aut tempus habere cōſpicitur id profecto nullatenus loci aut temporis legem ſb̓ire conuincitur. Nulla igitur lex loci aut tēporis naturam vllam aliquo mō contigit:qͣꝫ nullus locus ac tempus aliqua continentia claudit. ¶ Quod aūt rationalisconſideratio omnimoda ratione cōcludat vt creatricem ſummāqꝫ omniū ſubſtātiā quā neceſſe eſt alienam eſſe ⁊ liberaꝫ a natura ⁊ iure oīm que ipſa fecit denihilo nulla loci cohibitio vel temporisincludat cum potius eius potentia quenihil eſt aliud qͣꝫ eius eſſentia cūcta a ſefacta ſub ſe continēdo concludat? Quomodo quoqꝫ nō eſt impudentis imprudentie dicere ꝙ ſumme veritatis aut locus circumſcribat quantitatem aut tempus metiatur diuturnitatem: que nullapenitus localis vel temporalis diſtenſionis magnitudinem ſuſcipit vel paruitatem? Qm̄ itaqꝫ loci h̓ eſt ⁊ tēporis cō-

ditio vt tantūmodo quicquid eorū metis clauditur nec partium fugiat ratōeꝫvel qualem ſuſcipit locus eius ſecūdumquātitatem vel qualem patitur tempuseius ſecūdum diuturnitatē nec vllomodo poſſit totum a diuerſis locis vel temporibus ſimul contineriˢ quicquid veroloci vl̓ temporis continentia nequaquācohercetur nulla locorum vel temporuꝫlege ad partium multiplicitatem cogatur aut preſens eſſe totum ſimul pluribus locis aut temporibus prohibeaturqm̄ inquā h̓ eſt conditio loci ac temporꝭproculdubio ſumma ſubſtātia que nulla loci vel tempoꝝ continentia cingiturnulla eorum lege conſtringitur. Quare qm̄ ſummam eſſētiam totam ⁊ ineuitabilis neceſſitas exigit nulli loco vel tēpori deeſſe: ⁊ nulla ratio loci aut temporis prohibet omni loco vel tēpori ſimultotaꝫ adeſſe neceſſe eſt eam ſimul totamomnibus ⁊ ſingulis locis ⁊ temporibuspreſētem eſſe. Non em̄ quia huic loco vl̓tempori preſens eſt ideo probibetur illivel illi loco aut tempore ſimul et ſimiliter preſēs eſſe: nec qm̄ fuit aut eſt aut eritideo eternitatis eiꝰ aliud euanuit a preſenti tempore et preterito qd̓ iam nō eſtaut tranſit cum preſēti qd̓ vix eſt aut vēturum eſt cuꝫ futuro quod non dum eſt¶ Nullatenus namqꝫ cogitur vel prohibetur lege locorum vel temporuꝫ alicubi aūt aliquādo eſſe vel non eſſe ꝙ nl̓lomodo intra locum vel tempus claudit ſuum eſſe. Nam ſi ipſa ſūma eſſentisdicitur eſſe in loco aut tempore qͣꝫuis deilla et de locabilibus ſiue temporalibusnaturis vna ſit probatio propter loquēdi conſuetudinem diuerſus tamen eſt intellectus propter rerum diſſimilitudinēIn illis namqꝫ duo quedam eadem prolatio ſignificat id eſt: quia et preſētia ſūtlocis ⁊ temporibus in quibus eſſe dicuntur ⁊ qꝛ ꝯtinent̉ ab ip̄is In ſumma veroeſſentia vnū tm̄ percipit̉: id eſt qꝛ p̄ſens