Monologion

Quod ſi nec eodem tempore nec diuerſis temporibus tota eſt inſingulis locisliquet quia nullomodo eſt tota in ſingulis: omnibꝰ locis non igitur eſt indaganduꝫ ſi tota ſumma natura ſit in ſingulistemporibus: aut ſimul aut diſtincte perſingula tempora.¶ Quomodo ſit in omni et in nullo lo¶ Capitulū. XXI.C.Xx.5.Ed quomodo eſt aliud totuꝫ ſiImul in ſingulis temporibꝰ ſi ipſa tempora ſimul non ſunt. Sivero ſeperatim ⁊ diſtincte tota eſt in ſingulis temporibus quemadmodum aliquis homo totuꝫ eſt heri et hodie ⁊ crasEt proprie dicitur quia fuit et eſt et erit.Ergo eius etas que nihil aliud eſt qͣꝫ eius eternitas non eſt tota ſimul ſed ē partibus extenſa per temporum partes. Ateius eternitas nihil aliud eſt qͣꝫ ipſa eſſētia. Summa igitur eſſentia erit diuiſa ꝑpartes ſed temporum diſtinctōnes. Sꝫenim eius etas per temporū curſus producitur habet cum ipſis temporibꝰ preſens preteritum ⁊ futurum. Quid autēaliud eſt eius etas vel exiſtendi diuturnitas quā eius eternitas. Ergo cum eiꝰeternitas nihil aliud ſit quā eius eſſētiaſicut ſupra digeſta ratio indubitabiliterprobat ſi eius eternitas habet preterituꝫpreſens ⁊ futurum conſequenter quoqꝫeius eſſentia habet preteritum preſens ⁊futurum. At quod preterituꝫ eſt non eſtpreſēs vel futurum et qd̓ preſens eſt noeſt preteritum nec futurum ⁊ quod futurum eſt non eſt preteritū vel preſēs quomodo ergo ſtabit ꝙ ſupra rationabili etperſpicua neceſſitate claruit quia illa ſūma natura ſcilicet nullomodo compoſita ſed ſumme ſimpliciter eſt ⁊ ſumme incommutabilis ſi aliud et aliud eſt in diuerſis temporibus ⁊ per tempora diſtributas habet partes aut potius ſi illa ve

ra ſunt īmo quia liquido vera ſunt quomodo hec poſſibilia ſunt? Nullo igiturmodo creatrix eſſentia aūt etas aut eternitas eius recepit preteritum vel futurūPreſens enim quomodo nō habet ſi vere eſt ſed fuit ſignificat preteritum ⁊ eratfuturum. Nunqͣꝫ igitur illa fuit vel erit:quare nō eſt diſtincta ſicut nec ſimul tota in diuerſis ſingulis temporibꝰ. ¶ Siigitur ſicut diſcuſſum eſt nec ſic eſt totain omnibus locis vel temporibus vt ſemel ſit tota in nominibus ⁊ per partes inſingulis nec ſicut tota ſit in ſingulis manifeſtum eſt quia non eſt vllo modo omni loco vel tempore tota. Et quomodoſimiliter per viſum eſt quia nec ſic eſt inomni loco vl̓ tempore vt pars ſit in omni et pars ſit extra omnē locum vl̓ tempus impoſſibile eſt vt ſit vbiqꝫ ⁊ ſemperullatenus em̄ poteſt intelligi eſſe vbiqꝫ ⁊ ſemper niſi aut tota aūt pars. ¶ Qd̓ſi nequaqͣꝫ eſt vbiqꝫ ⁊ ſemper aūt erit determinate in aliquo loco vl̓ tempore autin nullo determinate aut eam in aliquonō poſſe eſſe iā diſcuſſū eſt. In nll̓o igit̉loco vel tempore: id eſt nuſqͣꝫ ⁊ nūqͣꝫ eſtNon eniꝫ poteſt eſſe niſi aut in omni autin aliquo. Sed rurſus cum conſtet inexpugnabiliter non ſolum quia eſt per ſe ⁊ſine principio ⁊ ſine fine ſed quia aliquidſine ea nec vſqͣꝫ nec nunqͣꝫ eſt neceſſe illāeſſe vbiqꝫ ⁊ ſemper.¶ Quomodo melius intelligi poſſit eſtvbiqꝫ quā in omni loco. ¶ Cap. XXII.Uomodo ergo conuenient hectam contraria ſecundum prolaq̄tionem ⁊ tam neceſſaria ſecūdūprobationem? fortaſſe quodammodo ēſumma natura loco vel tempore quo nōprohibetur ſic eſſe ſimul tota in ſingulislocis vel temporibus vt tamen non ſintplures totē ſꝫ vna ſola tota nec eiꝰ etas q̄nō ē niſi ꝟa eternitas nō ſit diſtributa in