LiberAnſelmi

ibi ⁊ tunc tantum vbi quādo ipſa eſt poteſt aliud eſſe. Ubi vero ⁊ quando ipſanon eſt ibi ⁊ tunc penitus nulla eſt eſſentia quia ſine ea nihil eſt vnde conſequit̉vt ſit aliquis locus ⁊ aliquod tēpus vbiet quando omnino nihil eſt. Quod qm̄eſt falſuꝫ ipſe namqꝫ locus ⁊ tempus ipſū aliud eſt nō p̄t eſſe ſūma natura alicubi et aliquādo determinate qd̓ ſi dicit̉ ꝙdetermīate tēpus ipſa ꝑ ſe alicubi et aliquando ē ſed ꝑ potentiā ſuā eſt vbicūqꝫvel quādocūqꝫ aliud eſt nō eſt verū: qm̄em̄ potentiā eius nihil aliud qͣꝫ ipſā eſſemanifeſtum eſt nullomodo potentia eius ſine ipſa eſt. Cum ergo non ſit alicubi vel aliquādo determinate neceſſe eſtvt ſit vbiqꝫ ⁊ ſemper: id eſt in omni locovel tēpore.Ꝙ in nll̓o ſit loco aūt tꝑe ¶ Ca. XX.Uod ſi ita eſt aut tota eſt in omq̄ni loco vel tempore aūt tm̄ quelibet pars eius vt altera pars ſitſextra omnem locum ⁊ tempus. Si veropartim eſt ⁊ partim non eſt in omni locovel tempore partes habet quod falſumeſt. Non igitur partim eſt vbiqꝫ et ſemꝑtota autem qm̄ eſt vbiqꝫ et ſemper: autenim ſic eſt intelligendum vt tota ſimulſit in omnibus locis vel temporibus etper partes in ſingulis aūt ſit vt tota etiāin ſingulis. Uerum ſi per partes in ſingulis eſt non effugit partium compoſitionem ⁊ diuiſionem quod valde alienūa ſumma natura inuētum eſt. Quapropter non eſt ita tota in omnibus locis vl̓temporibus vt perpartes ſit inſingulis.Reſtat altera pars diſcutiēda ſcilicetqͣliter ſumma natura ſit tota ī omnibuset ſingulis locis vel temporibꝰ. Hoc nimirum eſſe non poteſt niſi aut ſimul autdiuerſis temporibus. Sed quomō ratōloci aut ratio temporis quas hactenusſimul progreſſas eiſdem veſtigijs vnapotuit indagare proſecutio hͨ abinuiceꝫ

diſgredientes diſputatōem videntur diuerſis quaſi fugere amfractibus ſigillatim ſuis inueſtigentur diſcuſſionibus.¶ Primū ergo videatur ſi ſumma natura tota poſſit eſſe in ſingulis locis aut ſimul aūt per diuerſa tēpora. Deinde idipſum in temporibꝰ inqueratur. Si igitur tota ē ſimul in ſingulis locis per ſingula loca ſunt ſingule tote. Sicut enimlocus a loco diſtinguitur vt ſingula loca ſint ita id quod totum eſt in vno locoab eodem de eodem tempore totum eſtin alio loco diſtinguitur vt ſingula totaſint. Nam qd̓ totuꝫ eſt in aliquo loco nihil eius eſt quod non ſit in ipſo loco. Atde quo nihil eſt qd̓ nō ſit in aliquo loconihil eſt de eo quod ſit eodem temporeextra eūdem locum. Quod igitur totuꝫeſt in aliquo loco nihil eius eſt quod eodem tempore ſit extra ipſum locū. Sedde quo nihil eſt extra quemlibet locumnihil eius eſt eodem tempore in alio loco. Quare quod totū eſt in quolibet loco nihil eſt ſimul in alioloco. Ꝙ igiturtotum eſt in aliquo loco quomō totumſimul eſt in alio loco ſi nihil de eo poteſteſſe in alio loco. Quoniam igitur vnuꝫtotum non poteſt eſſe ſimul totum in diuerſis locis totū conſequitur vt per ſingula loca ſingula ſint tota ſi in ſingulislocis ſimul aliud eſt totum. Quapropt̓ſi ſumma natura tota eſt vne tēpore inſingulis omnibus locis ꝙ ſingula locaeſſe poſſunt tot ſingule ſunt nature ſumme ꝙ irrationabile eſt opinarꝭ. Nō ē igitur tota vno tempore in ſingulis locis.¶ At vero ſi diuerſis tēporibus tota eſtin ſingulis locis quando eſt in vno loconullū bonum ⁊ nulla eſſentia eſt interimin alijs locis quia ſine ea prorſus aliudnon exiſtit. Quod abſurdum eſſe vel ipſa loca probant que non nihil ſed aliqͥdſunt. Non ē itaqꝫ ſumma natura tota inſingulis locis diuerſis temporibus.