AnſelmiLiber
huiuſmodi. Si tu nō es hocip̄m. pōt cogitari aliqͥd maius te qd̓ fieri nequit.Ꝙ hec ſit lux inacceſſibilis quā inha¶ Capitulū. XvI.bitat.Ere dn̄e hec ē lux inacceſſibilisin qua habitas. Uere em̄ nō eſtYaliud qd̓ hanc penetret vt ibi teꝑuideat. Uere ideo hanc nō video quianimia mihi eſt: ⁊ tn̄ quicqͥd video ꝑ illaꝫvideo ſicut infirmꝰ oculus qd̓ videt perlucē ſolis videt. quā in ipſo ſole nequitaſpicere. Non pōt intellectus meus adillā. Nimis fulget. nō capit illā. nec ſuffert oculus aīe mee diu intendere in illāReuerberat̉ fulgore vincit̉ amplitudīeobruit̉ inmenſitate cōfundit̉ capacitate¶ O ſumma ⁊ inacceſſibilis lux. o tota⁊ beata veritas. qͣꝫlōge es a me qui tamꝓpe tibi ſum. Ꝙͣremota es a conſpectumeo qͥ ſic pn̄s ſū ꝯſpectui tuo. Ubiqꝫ estota p̄ſens. ⁊ nō te video. In te moneor⁊ in te ſum ⁊ ad te nō poſſū accedere Intra me ⁊ circa me es et nō te ſētio. XVIꝘ in deo ſit armonia odor. ſapor. lenitas. pulcritudo ſuo ineffabili modo.Dhūc lates dn̄e animā meam inluce ⁊ beatitudine tua ⁊ idcircoverſatur illa adhuc in tenebris⁊ miſeria ſua. ¶ Circūſpicit em̄ ⁊ nō vidit pulcritudinē tuā. Auſcultat ⁊ nō audit armoniā tuā Olfacit ⁊ nō ꝑcipit odorem tuū. Guſtat̉: ⁊ cognoſcit ſaporē tuūPalpat ⁊ nō ſentit lenitatē tuā. Habesem̄ hec dn̄e deus in te tuo ineffabili modo qui ea dediſti rebus a te creatis ſuoſenſibili modo ſed obriguerūt ſed obſtupuerunt. ſꝫ obſtructi ſunt ſenſus aīe meevetuſto languore peccati.¶ Ꝙ in deo. nec in eternitate eius q̄ ip̄eeſt nulle ſint partes. ¶ Capi. XVIIIT iterū ecce turbacio: ecce iterūeobuiat meror et luctus querentigaudiū ⁊ leticiā. Sperabat iamanima mea ſacietatē. ⁊ ecce iterū obruit̉egeſtate. Affectabā iam comedere. ⁊ ec-
ce magis eſurio. Conabar aſſurgere adlucē dei ⁊ recidi in tenebras meas. Imonō modo cecidi in eas. ſed ſentio me inuolutum in eis. Ante cecidi qͣꝫ cōciperetme mater mea. Certe in illis conceptusſum. ⁊ cū eaꝝ obuolutione natus ſum.Olim certe in illo oēs cecidimus: in quooēs peccauimus. In illo oēs ꝑdidimusqui facile tenebat. ⁊ male ſibi ⁊ nobis ꝑdidit. qd̓ cū volumus querere neſcimuscū querimus nō inuenimus. cū inuenimus nō eſt qd̓ querimus Adiuua me tuꝓpter bonitatē tuā dn̄e. Queſiui vultūtuum. vultū tuū requirā ne auertas faciem tuā a me. Releua me de me ad te.Munda. ſana. acue. illumina oculū mētis mee vt intueat̉ te. Recolligat viresſuas anima mea. ⁊ toto intellectu iteruꝫintendat in te dn̄e. ¶ Quid es dn̄e quides? quid te intelliget eor meū? Certe vita es. ſapiētia es. veritas es. bonitas esbeatitudo es. eternitas es. ⁊ omne verūbonū es. Multa ſunt hec: nō poteſt anguſtus intellectus meus totus vno ſiml̓intuitu videre vt omnibꝰ ſimul delectet̉Quomodo ergo domīe es omnia hec?An ſunt partes tui aut potius vnūqd̓qꝫhorum totum eſt qd̓ es? Nam quicquideſt partibus iunctū nō eſt omnino vnū.ſed quodāmodo plura: ⁊ diuerſum a ſeipſo ⁊ vel actu intellectu diſſolui poteſtque aliena ſunt a te quo nihil melius cogitari poteſt. ¶ Nulle igit̉ partes ī te ſūtdn̄e. nec es plura. ſꝫ ſic es vnū quoddaꝫ⁊ idē tibi ipſi. vt in nullo tibi ipſi ſis diſſimilis. immo tu es ipſa vnitas nullo intellectu diuiſibilis. Ergo vita ⁊ ſapientia ⁊ reliqͣ nō ſunt partes tui. ſed omniaſunt vnū ⁊ vnūquodqꝫ hoꝝ eſt totū qd̓es. et qd̓ ſunt reliqua omnia. Quō nectu habes partes nec tua eternitas que tues. nuſqͣꝫ ⁊ nunqͣꝫ eſt pars tua. aut eternitatis tue: ſed vbiqꝫ totus es et eternitastua tota eſt ſemper.¶ Ꝙ nō ſit in loco aut tempore ſed om-