Proſologion

Qd̓ deus ſit ipſa vita qua viuit ⁊ ſic deſimilibus.¶ Capitulum. XII.Ed certe quicqͥd es non ꝑ aliud6es quā per te ip̄m. Tu es igit̉ ipſa vita qua viuis. et ſapientia qͣſapis ⁊ bonitas ip̄a qua bonis et malisbonus es et ita de ſimilibus.Quomō ſolus ſit incircūſcpͥtus et eternus cum alij ſpiritus ſint ī circumſcriptiet eterni.¶ Capitulum. XIII.Ed omne qd̓ claudit̉ aliquateCnus loco aut tempore minus ē.ris cohercet. Qm̄ ergo maius te nihil ēquā qd̓ nulla lex loci aut temponullus locus aut tempus te cohibet. ſedvbiqꝫ et ſemper es. qd̓ qꝛ de te ſolo dicipoteſt. tu ſolus incircumſcriptus es ⁊ et̓nus. Quomodo igit̉ dicunt̉ ⁊ alij ſpiritus incircumſcripti et eterni? Et quideꝫſolus es eternus quia ſolus omnium ſicut nō deſinis ſic nō incipis eē. Sed ſolus quomodo es in circumſcriptus? Ancreatus ſpiritus ad te collatus? circumſcriptus. ad corpus ꝟo incircumſcriptꝰNempe omnino circumſcriptū ē qd̓ cuꝫalicubi totuꝫ ē nō pōt ſimul eſſe alibi qd̓de ſol̓ corporeis cernit̉ ¶ Incircūſcriptūꝟo qd̓ ſimul eſt vbiqꝫ totū qd̓ de te ſolointelligit̉. Circūſcriptū aūt ſimul ⁊ īcircumſcriptum eſt qd̓ cū alicubi ſit totumpōt ſimul eſſe totum alibi nō tn̄ vbiqꝫ ꝙde creatis ſpiritibus cognoſcit̉. Si eniꝫnō eſſet anima tota in ſingulis membrisſui corporis. nō ſentiret tota in ſingulisTu ergo dn̄e ſingulariter es incircūſcriptus et eternus: et tamen et alij ſpiritus¶ Quomodo et cur videtur et non viſunt incircumſcripti et eterni.detur deus a querentibus eum. XIIII.N inueniſti anima mea qd̓ querebas? Querebas deū: et īueniaſti eū eſſe quiddā ſummū oīm: qͦnihil melius cogitari pōt: et hoc eē vitaip̄am lucē ſapientiā: bonitatē: eternā beatitudinē et beatā eternitatē: et hoc eſſe

vbiqꝫ et ſemꝑ ¶ Nā ſi nō inueniſti deumtuū quō eſt ille: hoc qd̓ inueniſti? ⁊ qd̓ illum tā certa veritate ⁊ vera certitudineintellexiſti? Si ꝟo inueniſti: quid eſt qd̓nō ſenꝭ quod inueniſti? Cur nō te ſentitdn̄e deus anima mea ſi inuenit te? An n̄inuenit quē inuenit eſſe lucem ⁊ veritatem? ¶ Quō nanqꝫ intellexit hoc? niſi videndo lucē et veritatē. Aut potuit omnino aliquid intelligere de te niſi ꝑ lucētuā et veritatem tuā. Si ergo vidit lucem ⁊ veritatem vidit te. Si nō vidit tenō vidit lucem nec veritatem. ¶ An ⁊ veritas ⁊ lux eſt qd̓ vidit: et tn̄ nōdū te vidit quia vidit te aliquatenus: ⁊ non vidit te ſicuti es. ¶ Domīe deus meꝰ formator et reformator meus dic deſiderāti anime mee quid aliud es quā quod vidit vt pure videat quod deſiderat. Intendit ſe vt plus videat ⁊ nihil videt vltra hoc qd̓ vidit niſi tenebras īmo nō vidit tenebras que nulle ſunt in te: ſed videt ſe non plus poſſe videre propt̓ tenebras ſuas. ¶ Cur hoc domīe: cur hocTenebrat̉ oculus eiꝰ infirmitate ſua autreuerberatur fulgore t̓uo. ¶ Sed certe ettenebratur in ſe ⁊ reuerberatur a te. Utiqꝫ ⁊ obſcuratur ſua breuitate ⁊ obruiturtua immēſitate. Uere ⁊ cōtrahit̉ anguſtia ſua ⁊ vincit̉ amplitudine tua. Quāta nāqꝫ eſt lux illa de qua micat om̄e verum: quod rationali menti lucet? Quaꝫampla eſt illa veritas in qua eſt om̄e qd̓verum eſt ⁊ extra quā nō niſi nihil ⁊ falſum eſt? Quā immēſa eſt: que vno intuitu videt quecūqꝫ facta ſunt ⁊ a quo et ꝑquem ⁊ quō de nihilo facta ſūt: quid puritatis quid ſimplicitatis quid certitudinis ⁊ ſplēdoris ibi ē. Certe pluſqͣꝫ a creatura valeat intelligi.¶ Ꝙ maior ſit quā cogitari poſſit. XvRgo domīe nō ſolū es quo ma2ius cogitari nequit: ſed es quiddam maius quā cogitari poſſit.Quoplā nāqꝫ valet cogitari eſſe aliqͥd

f iij