Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

AnſelmiLiber

Quod ſūt tres dij quāqͣꝫ tres resꝑſonalis: vna tamē res eēntialis III. Tres perſonas eſſe incarnatas filio īcarnato īpoſſibile ē: filio tn̄ ampliꝰ quenit incarnari qͣꝫ pr̄i ſpūiſācto. IIII. Quō in xp̄o non dicūtur due ꝑſoneeſſe ſicut due nature aſſūpte. Ca. V. pr̄ filius ſpūſſāctus non ſint tresres ſeꝑate naturali ꝑbat̉ exēplo. VI. Originem ꝑſonaꝝ in diuinis alio naturali exemplo ꝓbat. Capi. VII.Eternitati cui pūctū cōparat.Humilis ſubiectō auctoris cur hūclibrum facere attēptauerit.Incipit liber. Anſelmi de Incarnanone verbi. Capitulū. I.Omino patri vniuerſe eccleſie in terra perigrinātis: ſūmotifici vrbano frater anſelmus vita peccator: habitu monachꝰ ſiue iubēte ſiue ꝑmittēte deo cātuarie metropolis vocatꝰ epūs debitā ſubiectio/nem hūili ſeruitio et deuotis oratōibꝰ: Qm̄ diuina ꝓuidētia vr̄aꝫ elegit ſāctitatē cui vitā fidē xp̄ianā cuſtodien eccleſiā ſuā regēdā cōmitteret: adnullū aliū rectiꝰ refert̉ ſi quid cōtra catholicā fidē oritur in eccleſia: vt eius auctoritate corrigat̉: nec vlli alij tutius ſiqͥd cōtra errorē reſpōdet̉ oſtēdit̉: vt eiprudētia exanimet̉. Quapropt̉ ſicut nl̓li digniꝰ poſſuꝫ ita nulli libētius p̄ſentēepiſtolā qͣꝫ veſt re deſtino ſapiētie: quatenus ſi quid in ea corrigēdū eſt: vr̄aſura caſtiget̉: qd̓ regulā veritatis tenet veſtra auctoritate roboretur. adhuc in becci monaſterio eēm abbas preſūpta ē a quodā clerico in frātia talis aſſertio. Si in deo inquid tres ꝑſone ſūtvna tm̄ res: et ſūt tres res vnaq̄qꝫſe ſeperatim: ſic̄ tres angeli aut tres aīe

ita tn̄ vt potentia et volūtate oīno ſintidē: pr̄ ſpūſſāctꝰ filio ē incarnatQd̓ ad me ꝑlatū eēt incepi ꝯtra hūcerrorē quādā epl̓am. Quā ꝑte quadaꝫedita ꝑficere cōtēpſi credēs ea opus qm̄ ille cōtra quē fiebat incōcilio avenerabili remēſi archiepiſcopo reinaldo collecto errorē ſuū abiurauerat nl̓lꝰ videbat̉ errare ignoraret. Par tn̄ illā qͣꝫ fecerā: qͥdā fr̄es me neſciētetrāſſcripſerint atqꝫ alijs legēdā tradiderūt. Qd̓ idcirco dico vt ſi ī alicuiꝰ manꝰ pars illa venerit quāqͣꝫ ibi nihil falſū ſit tn̄ tāqͣꝫ imꝑfecta exqͥſita relīquat̉: hic qd̓ ibi incepi diligētiꝰ incep ꝑfectū reqͥratur. Poſtqͣꝫ em̄ in anglia ad epiſcōpatū neſcio dei diſpoſitōe captꝰ retētꝰ ſū: audiui p̄fate nouitatꝭ auctorē in ſua ꝑſeuerātē ſnīa dicereſe ob alid̓ abiuraſſe qd̓ dicebat niſi qꝛa ppl̓o īterfici timebat: hac igit̉ qͥdāfr̄es p̄cibꝰ ſuis me cōeger̄t vt ſoluerēſtiōem ip̄e ſic irretitꝰ erat et nulloſe expediri ab ea crederet niſi aut incarnatōe dei pr̄is ſpūſſācti aut deoꝝ multitudīe ſe īpediret. Qd̓ rogo ne qͥs putet p̄ſūpſiſſe me: qͣſi fortitudinē fidei criſtiāe mee exiſtimē īdigere defēſiōis auxilio. Quippe ſi cōtēptibil̓ homūtiotot ſctīs ſapiētibꝰ vbiqꝫ exiſtētibꝰ adcōfirmādū fidei xp̄iane firmamentū qͣſimea īdigeat defēſiōe: aliqͥd ſcribere tēptarē: p̄ſūptor vtiqꝫ iudicari ridēduspoſſē videri: Si em̄ me viderent hoīesalij: homiſcū paxill̓ finibꝰ alijs rebꝰqͥbꝰ: nutātia ligari ſolidari ſolent elaborare circa mōtē olympū ad cōfirma ne alicuiꝰ īpulſu mitaret aūt ſubuerteret̉: mirū ſi ſe a riſu riſu cōtinerēt: qͣꝫtomagis lapis abſciſꝰ eſt demōte ſine maībꝰ ꝑcuſſit comminuitſtatuā qͣꝫ vidit ī ſomno nabuchodono/ſor Iam fctūs eſt mons magnus et impleuerit vniuerſam terrā ſi meis rationibus fulcire quaſi nutantē ſtabilire