Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

iberSecundus3

aſpectus cōtra volūtatē dei. B Niſi quia audio te hoc ponere ī queſtiōemputarē me hoc pctm̄ vna ſola compunctōe delere. A Nōdū conſideraſtiquāti pōderist pctm̄. B Nuncoſtēde mihi. A Si videres te incōſpectu dei ⁊ aliquis tibi diceret aſpice illuc. ⁊ deus ecōtra nll̓atenꝰ volo vt aſpitias quere tu ip̄e in corde tuo quid ſit inomībus que ſūt ꝓ quo deberes ꝯtra volūtatē dei illū aſpectū facere. B Nihil inuenio ꝓ quo hic debeam niſi forteſim in ea neceſſitate poſitꝰ vt ſit neceſſeme aut hoc aūt maius pctm̄ facere. ARemoue hāc neceſſitate et de ſolo hocpctō confidera ſi poſſis illud facere ꝓ teipſo redimēdo. B Aperte videoqͥa nō poſſū. Ne te diutius ꝓtrahāqͥd ſi neceſſe eſſet aut totū mūdum ⁊ qͥcquid deus non ē perire ⁊ in nihilū redigi: aut te facere tam ꝑuam rem cōtra volūtatem dei. B Cum cōſidero actionem ip̄am leuiſſimū quiddā in deo eēſed tum intueor quid ſit cōtra volūtatēdei grauiſſimū quiddā ⁊ nulli dampnocomꝑabile intelligo: ſed ſolemꝰ aliqn̄ facere cōtra volūtatē alicuiꝰ nō reprehēſibiliter vt res eius ſeruētur quod poſteailli placet ꝯtra cuiꝰ volūtatē facimꝰ. A Hoc fit homini qui aliquādo nō intelligit qͥd ſibi ſit vtile aūt nō poſſet reſtaurare qd̓ ꝑdit: ſed deꝰ nll̓o īdiget et oīa ſiperiret poſſet ſic̄ ea fecit reſtaurare. BFateri me neceſſe ē quia pro cōſeruādatota creatura nihil deberē facere contravolūtatē dei. A Quid ſi plures eſſent mūdi pleni creature ſicut iſte eſt.B Si infinito numero ml̓tiplicarēturet ſimiliter mihi obtēderētur idipſū reſpōderem. A Nihil rectius potes.Sed cōſidera etiā ſi cōtingeret vt cōtravolūtatē dei illū aſpectū faceres qͥd poſſes pro hic pctō ſoluere. B Nō habeo aliquidmaius qͣꝫ ſupra dixi. A Sic grauiter peccamꝰ quotienſcūqꝫ ſci

enter aliquid quātūlibet paruū contravolūtatē dei facimꝰ quomō ſemꝑ ſumꝰin cōſpectu eius ⁊ ſemper ipſe precipitnobis ne peccemꝰ. B Ut audio nimis ꝑiculoſe viuimꝰ. A Patet qͥaſcd̓m qͣntitatē pctī exiget deus ſatiſfactionē. B Nō poſſū negare. ANō ergo ſatiſfacis ſi non reddis aliqͥdmaius quā ſit id ꝓ quo pctm̄ facere nōdebueras. B Et rōnem video ſicexigere ⁊ oīno eſſe impoſſibile. A Nec deus vllū obligatū aliqͣtenꝰ debito pctī aſſumere pōt ad beatitudinemquia nō debet. B Nimis ē grauishec ſentētia. A Audi adhuc aliudcur non minus ſit difficiſe homīeꝫ recōciliari deo. B Niſi fides me conſolaretur hoc ſolū cogeret me deſperare.Anſel. Audi tamen. Boſo Dic Quā cōtumeliam fecit deo homo cūſe ꝑmiſit a dyabolo vinci pro qua ſatiſfacere non poteſt. XXI. Anſel.Omo in paradiſo ſine peccatohfactus quaſi poſitus ē ꝓ deo inter deū ⁊ dyabolū vt vīceret dyabolū non cōſentiendo ſuadenti peccatum ad excuſatiōem ⁊ honorē dei. ⁊ cōfuſionem dyaboli cum ille infirmior interra non peccaret eodem dyabolo ſuadēte qui fortior peccauit in celo nll̓o ſuadēte: et cum hoc homo facile poſſet efficere nulla vi coactꝰ ſola ſuaſione ſponte ſe vinci ꝑmiſit ad volūtatem dyaboli⁊ ꝯtra volūtatē ⁊ honorē dei. B Adqͥd vis tēdere. A Iudica tuip̄e ſi nōē ꝯtra honorē dei vt hō recōciliet̉ illi cūcalūnia huiꝰ cōtumelie deo irrogate. niſi pͥus hōrauerit deū vīcēdo dyabolū ſicut inhōrauit illū victꝰ a dyabolo. Uictoria vero talis eſſe debꝫ vt ſic̄ fortꝭ acpoteſtate immortalis cōſēſit facile dyabolo. vt peccaret vnd̓ iuſte īcurrit penāmortalitatis ita īfirmꝰ ⁊ mortalis qͣlē ſefecit ip̄e ꝑ mortis difficultatē vīcat dyabolū vt nll̓omō peccet qd̓ facere nō pōt