Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

iberSecundus3

aſpectus cōtra volūtatē dei. B Niſi quia audio te hoc ponere ī queſtiōemputarē me hoc pctm̄ vna ſola compunctōe delere. A Nōdū conſideraſtiquāti pōderist pctm̄. B Nuncoſtēde mihi. A Si videres te incōſpectu dei aliquis tibi diceret aſpice illuc. deus ecōtra nll̓atenꝰ volo vt aſpitias quere tu ip̄e in corde tuo quid ſit inomībus que ſūt quo deberes ꝯtra volūtatē dei illū aſpectū facere. B Nihil inuenio quo hic debeam niſi forteſim in ea neceſſitate poſitꝰ vt ſit neceſſeme aut hoc aūt maius pctm̄ facere. ARemoue hāc neceſſitate et de ſolo hocpctō confidera ſi poſſis illud facere teipſo redimēdo. B Aperte videoqͥa poſſū. Ne te diutius ꝓtrahāqͥd ſi neceſſe eſſet aut totū mūdum qͥcquid deus non ē perire in nihilū redigi: aut te facere tam ꝑuam rem cōtra volūtatem dei. B Cum cōſidero actionem ip̄am leuiſſimū quiddā in deoſed tum intueor quid ſit cōtra volūtatēdei grauiſſimū quiddā nulli dampnocomꝑabile intelligo: ſed ſolemꝰ aliqn̄ facere cōtra volūtatē alicuiꝰ reprehēſibiliter vt res eius ſeruētur quod poſteailli placet ꝯtra cuiꝰ volūtatē facimꝰ. A Hoc fit homini qui aliquādo intelligit qͥd ſibi ſit vtile aūt poſſet reſtaurare qd̓ ꝑdit: ſed deꝰ nll̓o īdiget et oīa ſiperiret poſſet ſic̄ ea fecit reſtaurare. BFateri me neceſſe ē quia pro cōſeruādatota creatura nihil deberē facere contravolūtatē dei. A Quid ſi plures eſſent mūdi pleni creature ſicut iſte eſt.B Si infinito numero ml̓tiplicarēturet ſimiliter mihi obtēderētur idipſū reſpōderem. A Nihil rectius potes.Sed cōſidera etiā ſi cōtingeret vt cōtravolūtatē dei illū aſpectū faceres qͥd poſſes pro hic pctō ſoluere. B habeo aliquidmaius qͣꝫ ſupra dixi. A Sic grauiter peccamꝰ quotienſcūqꝫ ſci

enter aliquid quātūlibet paruū contravolūtatē dei facimꝰ quomō ſemꝑ ſumꝰin cōſpectu eius ſemper ipſe precipitnobis ne peccemꝰ. B Ut audio nimis ꝑiculoſe viuimꝰ. A Patet qͥaſcd̓m qͣntitatē pctī exiget deus ſatiſfactionē. B poſſū negare. A ergo ſatiſfacis ſi non reddis aliqͥdmaius quā ſit id quo pctm̄ faceredebueras. B Et rōnem video ſicexigere oīno eſſe impoſſibile. A Nec deus vllū obligatū aliqͣtenꝰ debito pctī aſſumere pōt ad beatitudinemquia debet. B Nimis ē grauishec ſentētia. A Audi adhuc aliudcur non minus ſit difficiſe homīeꝫ recōciliari deo. B Niſi fides me conſolaretur hoc ſolū cogeret me deſperare.Anſel. Audi tamen. Boſo Dic Quā cōtumeliam fecit deo homoſe ꝑmiſit a dyabolo vinci pro qua ſatiſfacere non poteſt. XXI. Anſel.Omo in paradiſo ſine peccatohfactus quaſi poſitus ē deo inter deū dyabolū vt vīceret dyabolū non cōſentiendo ſuadenti peccatum ad excuſatiōem honorē dei.fuſionem dyaboli cum ille infirmior interra non peccaret eodem dyabolo ſuadēte qui fortior peccauit in celo nll̓o ſuadēte: et cum hoc homo facile poſſet efficere nulla vi coactꝰ ſola ſuaſione ſponte ſe vinci ꝑmiſit ad volūtatem dyaboli ꝯtra volūtatē honorē dei. B Adqͥd vis tēdere. A Iudica tuip̄e ſiē ꝯtra honorē dei vt recōciliet̉ illicalūnia huiꝰ cōtumelie deo irrogate. niſi pͥus hōrauerit deū vīcēdo dyabolū ſicut inhōrauit illū victꝰ a dyabolo. Uictoria vero talis eſſe debꝫ vt ſic̄ fortꝭ acpoteſtate immortalis cōſēſit facile dyabolo. vt peccaret vnd̓ iuſte īcurrit penāmortalitatis ita īfirmꝰ mortalis qͣlē ſefecit ip̄e mortis difficultatē vīcat dyabolū vt nll̓omō peccet qd̓ facere pōt