Secundusiberjͣ.
pro quibꝰ ibidem erūt id ē quales nuncſūt boni angeli: alioquin nō erūt reſtaurati qui ceciderūt ⁊ ſeqͥtur quia deꝰ aūtnō poterit perficere bonū ꝙ incepit autpenitebit eū tm̄ bonū incepiſſe que duoabſurda ſūt. B ¶ Uere oportet vt ēquales ſint homines bonis angl̓is ABoni angeli vnqͣꝫ ne peccauerunt. BNon A Potes ne cogitare ꝙ homoqui aliqn̄ peccauit nec vnqͣꝫ deo ꝓ peccato ſatiſfecit. ſꝫ tm̄ impunitꝰ dimittiturequalis ſit angl̓o qui nūqͣꝫ peccauit R¶ Uerba iſta cogitare ⁊ dicere poſſū. ſedſenſū eoꝝ ita cogitare nequeo ſicut falſitatem nō poſſū intelligere veritatē eſſeA ¶ Nō decet ergo deū hominem peccatorē ſine ſatiſfactione ad reſtaurationē angelorū ſumere ꝑditorū qm̄ nō patitur veritas eū leuari ad equalitatē. angeloꝝ. B ¶ Sic oſtēdit ratio A ¶ Cōſidera etiam in ſolo homine ſine eo qd̓debet angelis equari. vtꝝ eū taliter deus ad beatitudinē vllā vel talem. qͣlemhabebat an̄qͣꝫ peccaret debeat ꝓuehereB ¶ Dic que cogitas ⁊ ego cōſideraboprout potero. A¶Ponamꝰ diuitem aliquē in manu tenere margaritam precioſam qͣꝫ nunqͣꝫ pollutio vlla tētigit quāqꝫ nullꝰ alius poſſit a mouere de manueius niſi ip̄o ꝑmittente ⁊ eam diſponatrecōdere in theſaurū ſuū vbi ſūt cariſſima ⁊ precioſiſſima que poſſidet. BCogito hoc velut ante nos ſit. Anſ.Quid ſi ip̄e ꝑmittat eādem margaritāab aliquo inuido excuti de manu ſua inſcenū. tum ꝓhibere poſſet ac poſtea eādeſceno ſumens pollutā ⁊ non lotam inaliquē locū ſuū mūdū ⁊ carū deincepsillam ſic ſeruaturꝰ recōdat. Putabis neillū ſapientē B ¶ Quomō hoc poſſū?Nam nō ne eſſet hoc ſatis meliꝰ vt margaritā ſuam mūdam teneret ⁊ ſeruaretquā pollutā. A ¶ Nōne ſimilter faceret deꝰ qui hominē angelis ſociandū ſine peccato quaſi ī manu ſua tenebat in
paradiſo. et permiſit vt accēſus inuidiadyabolꝰ eū in lutū peccati quāuis cōſentientē deijceret. Si eī ꝓhibere vellet dyabolū nō poſſet temptare hominem: nōne inquā ſimilitt̓ faceret ſi hoīeꝫ peccatiſorde maculatū ſine omni lauatōe ideſtabſqꝫ omni ſatiſfactōne talē ſemꝑ māſurū ſaltē in ꝑadiſū de quo eiectꝰ fueratreduceret. B ¶ Similitudinē ſi deꝰ hͦfaceret negare nō audeo et idcirco eumhoc facere poſſe nō abnuo ¶ Uideret̉ eīaut quod ꝓpoſuerat ꝑagere non potuiſſe. aut boni ꝓpoſiti euꝫ penituiſſe q̄ indeum cadere nequeunt¶ Quod homo non poſſit ſaluari ſinepeccati ſatiſfactione .XIX AEne igit̉ certiſſime quia ſine ſattiſfactōe id ē ſine debiti ſolutiōeſpōtanea nec deus pōt pctm̄ impunitū dimittere. nec peccator ad beatitudinē vel talē qualē habebat an̄qͣꝫ peccaret ꝑuenire: nō em̄ hoc mō repararet̉hō vel talis qualis fuerat an pctm̄. BRationibus tuis omnimodo cōtradicere non poſſum. Sed quid eſt qd̓ dicimꝰdeo: dimitte no. de. no. et oīs gens oratdeū qm̄ credit vt dimittat ſibi peccata.Si em̄ ſoluimus qd̓ debemus cur oramus vt dimittat? Nūqͥd deus iniuſtuseſt vt iterū exigat qd̓ ſolutū eſt. Si aūtnō ſoluimus: cur fruſtra oramus vt faciat qd̓ qꝛ nō cōuenit facere nō pōt. AQui nō ſoluit fruſtra dicit dimitte quiaūt ſoluit ſupplicat qꝛ hoc ip̄m pertinetad ſolutionē vt ſupplicet. Nā deus nulli quicqͣꝫ debet ſed oīs creatura illi debꝫet iō nō expedit hoī vt agat cū deo quēadmodū par cū pari. Sed d̓ hoc nō eſtopus nūc tibi reſpondere. Cū enim cognoſces cur xp̄s mortuus eſt forſitā perte videbis qd̓ queris. B ¶ Sufficit mihi nunc qd̓ de hac queſtione reſpondesQd̓ aūt nullus homo ad beatitudineꝫꝑueīre queat cū peccaro aut ſolui a peccato niſi ſoluat qd̓ rapuit peccando: ſic