Cur deus homo

qui non niſi dei ſeruus ⁊ equalis angelis bonis ꝑ omnia futurus erat. ſeruuseiꝰ eſſet qui deus non eſſet ⁊ cuiꝰ angeliſerui non eſſent.¶ Boſo.Qualiter reprehendāt infideles ꝙdicimus deū morte ſua nos redemiſſe⁊ ſic dilectione ſuā erga nos oſtendiſſe⁊ ꝓ nobis expugnare dyabolū veniſſe.Oc ē quod valde mirant̉ ¶ VI.huia liberationē hāc redemptōnem vocamꝰ. In qua namqꝫ aiunt nobis captione. aut in quo carcereaūt in cuius poteſtate tenebamini vnd̓vos deꝰ nō potuit liberare niſi vos totlaboribus ⁊ ad vltimū ſuo ſanguine redimeret. Quibus cū dicimus. redemitnos a peccatis ⁊ ab ira ſua ⁊ de infernoet de poteſtate dyaboli. quē qꝛ nos nonpoteramꝰ ipſe ꝓ nobis venit expugnare. ⁊ reemit nobis regnū celoꝝ. Et quiahec omnia fecit. hoc mō oſtendit quantū nos diligeret. Reſpondēt Si dicitisqꝛ deus hec om̄ia facere nō potuit ſoloiuſſu quē cūcta iubēdo creaſſe dicitis. repugnatis vobiſmetipſis. qꝛ impotenteꝫillū facitis. Aut ſi fatemini qꝛ potuit̉. ſꝫnoluit niſi hoc modo. quomodo ſapientē illū dicitis vel oſtēdere poteritis quēſine vlla ratōe tam indecētia velle patiaſſeritis. Omnia em̄ hec que obtēditisin eius voluntate cōſiſtunt. Ira nanqꝫ (dei nō eſt aliud qͣꝫ volnūtas puniendi.Si ergo nō vult punire peccata hominū. liber ē hō a peccatis ⁊ ab ira dei ⁊ abinferno ⁊ a poteſtate dyaboli. que om̄iaꝓpter peccata patit̉ ⁊ recipit ea quibusꝓpter eadē peccata priuat̉. Nam in cūius poteſtate eſt infernus aut dyabolaut cuiꝰ eſt regnū celoꝝ niſi eiꝰ qui fecitomnia. Quecūqꝫ itaqꝫ timetis aut deſideratis eius volūtati ſubiacēt cui nihilreſiſtere poteſt. Quapropter ſi humanū genus ſaluare noluit niſi eo quo dicitis modo cū ſola volūtate potuerit vtmitius dicā. videte quomō eius ſapien

tie repugnatis. Nam ſi homo qd̓ facilepoſſet cū graui labore ſine ratione faceret. nō vtiqꝫ ſapiēs ab vllo iudicaretur.Quippe qd̓ dicitis deū taliter oſtēdiſſequantū vos diligeret nulla ratiōe defēdit̉. ſi nullatenꝰ hominē aliter potuiſſeſaluare nō mōſtrat̉. nam ſi aliter nō potuiſſet tūc forſitan neceſſe eſſet vt hͦ mōſuā dilectionē oſtenderet. nunc vero cūaliter poſſit ſaluare hominē queratio ēvt ꝓpter oſtendendā dilectionē ſuā eaque dicitis faciat ⁊ ſuſtineat? An em̄ nōoſtēdit angelis bonis quantū eos diligat ꝓ quibꝰ talia nō ſuſtinet? Qd̓ veroeū dicitis veniſſe expugnare pro vobisdyabolū quo ſēſu audetis ꝓferre. Nōne dei om̄ipotētia regnat vbiqꝫ? Quomō ergo indigebat deus vt ad vincendū dyabolū de celo deſcēderet. Hec nobis īfideles obicere poſſe vident̉.¶ Ꝙ nullā dyabolus habebat iuſticiāaduerius hoīem. et qͣre dicat̉ habuiſſe.vl̓ videat̉ ⁊ cur deꝰ hͦ mō hoīeꝫ lib̓aret.Ed ⁊ illd̓ qd̓ dicere ſolē ¶ VII.mꝰ deiū ſcꝫ debuiſſe priꝰ ꝑ iuſticiā contra dyabolū agere: vt liberaret hominē qm̄ ꝑ fortitudinē vt cūdyabolus euꝫ in quo nulla mortis eratcauſa et qui deꝰ erat occideret iuſte poteſtatē quā ſuꝑ pctōres habebat amitteret alioquin iniuſtā violentiā feciſſetilli: quō iuſte poſſidebat hominē quemnō ipſe violenter attraxerat̉. ſed idē hōſe ſpōte ad illū cōtulerat: nō video quāvim habeat. Nā ſi ipſe dyabolꝰ aūt hōſuus eſſet aut alteriꝰ quā dei: aut in aliaquā in dei poteſtate maneret forſitan hͦrecte diceret̉. cū aūt dyabolꝰ aūt hō nōſit niſi dei: et extra poteſtatem dei neuter conſiſtat: quaꝫ cauſam debuit deusagere cum ſuo de ſuo in ſuo niſi vt ſeruū ſuū puniret qui ſuo conſeruo cōmunem dominū deſerere ⁊ ad ſe ꝑſuaſiſſettranſire: ac traditor fugitiuū fur furemcum furto oomini ſui ſuſcepiſſet. Uter-

4 I