Cur deus homo

¶ Quomodo accipiēda ſint ea que diBoſo. II.cenda ſunt.Icut rectus ordo exigit vt profunda chriſtiane fidei credamꝰprius quā ea preſumamus ration diſcutere: ita ne in negligentia mihi videtur ſi poſtquā cōfirmati ſumusin fide non ſtudemus quod credimꝰ intelligere Quapropter quoniam gratiadei preueniente fidem noſtre redemptionis ſic puto me tenere vt etiam ſi nulla ratione quod credo poſſum comprehendere: nihil tamen ſit ꝙ me ab eiꝰ firmitate valeat euellere: a te peto mihi aperiri. quod vt ſcis plures mecū petūtquā neceſſitate ſcilicet et ratione deuscum ſit omnipotens humilitatē et infirmitatem humane nature pro eiꝰ reſtauratōe aſſumpſerit. A ¶ Qd̓ queris ame ſuꝑ me eſt. ⁊ idcirco altiora me tractare timeo ne forte cū putauerit aut etiam viderit aliqͥs me nō ſibi ſatiſfacere:plus exiſtimet rei veritatē mihi deficere quā ītellectū meū ad eaꝫ capiendamnō ſufficere. B ¶ Non hoc tantuꝫ timere debes quantum et reminiſti: quiaſepe contingit in colloquēdo de aliquaqueſtione vt deus aperiat quod priuslatebat: et ſperare de gratia dei: quia ſiea que gratis accepiſti libenter impartiris: altiora que nondū attigiſti mereberis accipere. A ¶ Eſt et aliud propt̓quod video aut vix aut nullatenus poſſe ad plenum inter nos de hac retractari quoniaꝫ ad hoc eſt neceſſaria noticiapoteſtatis neceſſitatis voluntatis et aliarum quarundam rerum que ſic ſe habēt vt earū nulla poſſit plene ſine alijsconſiderari et ideo tractatus eorum ſuum opus poſtulat non multuꝫ vt putofacile nec omnino inutile. Nam earumignorantia quedam facit difficilia queper earum noticiam fiunt facilia. ¶ B¶ Sic breuiter de hys ſuis locis dicere poteris vt et quod ſufficiat ad preſēs

opus habeamus: et quod plꝰ dicendūeſt in aliud tempus differamus. AHoc quoqꝫ multum retrahit a petitiōetua. quia materia non ſolum precioſa ⁊ſicut eſt de ſpecioſa forma pre filijs hominum ſic etiaꝫ eſt de ſpecioſa rationeſuper intellectus hominū. vnde timeone quemadmodum ego ſoleo indignari prauis pictoribus cum ipſum dominum noſtrum informi figura pingi video ita mihi contingat ſi tam decorammateriā incōtēpto et contemptibili dictamine exarare preſumo. B ¶ Nechoc te debet retrahere quia ſicut tu permittis vt qui poteſt meliꝰ dicat: ſic nulli preſtituis vt cui dictamen tuum nonplacet pulchrius non ſcribat. verum vtomnes excuſationes tuas excludaꝫ ꝙpoſtulo non facies doctis. ſed mihi ⁊ hͦipſum mecū petētibꝰ. A ¶ Quoniāvideo īportunitatē tuā ⁊ illoꝝ qͥ hͦ tecūex charitate ⁊ religioſo ſtudio petūt: tēptabo ꝓ mea poſſibilitate deo adiuuāte ⁊ vrīs orōibꝰ qͣs hͦ poſtulātes ſepe mihi petenti ad hoc ipſuꝫ promiſiſtis: qd̓queritis non tam oſtendere quā tecumquerere. ſed eo pacto quo om̄ia que dico accipi volo. videliter vt ſi quid dixero quod maior non confirmet auctoretas quamuis illud ratione probare videar non alia certitudine accipiatur interim niſi quia mihi ita videtur donecmihi deus aliquo modo meliꝰ reuelet.Quod ſi aliquatenus queſtioni tue ſatiſfacere potero certum eſſe debebit. qꝛet ſapientior me plenius hoc facere poterit: īmo: ſciendum eſt quicquid homo1 de dicere vel ſcire poſſit altiores tante rei adhuc latere rationes ¶ Boſo.Patere igitur vt verbis vtar infideliūequum em̄ eſt vt cū noſtre fidei ratōemſtudemus inquirere ponamꝰ obiectōeseoꝝ qui nullatenꝰ ad fidē eandē ſine ratione volunt accedere Quāuis em̄ illiideo ratōeꝫ querāt: quia nō credūt nos

a 2