Liber
Primus
¶ Itē de eiſdē quomodo alter recte intelligi poſſit.¶ Capitulum. X.Quid ſit peccare et pro peccato ſatiſ¶ Capitulum. XI.facerę.Utrum ſola miſcd̓ia ſine omni debitiſolutiōe doceat deū pct̄ā dimitte̓. XII.¶ Quod nihil minus ſit tolerandū inreꝝ ordine quā vt creatura creatori debitū honorē auferat et nō ſoluat qd̓ aufert.Capitulum. XIII.¶ Cuiuſmodi honor dei ſit pena peccāCapitulum. XIIII.tis.Si deus vel ad modicū paciatur honorem ſuū violari. ¶ Capitulum. XV.¶ Racio qd̓ angeloꝝ numerus qͥ ceciderunt reſtaurādus ſit ab hoībus. XVI.Qd̓ alij angeli. ꝓ illis nō poſſint reſtitui.¶ Capitulum. XVII.¶ Utrū plures futuri ſint ſancti hoīesqua ſint mali angel i ¶ Capitulū. XVIII¶ Quod homo non poſſit ſaluari ſinepeccati ſatiſfactione ¶ Capitulū. XIX.¶ Qd̓ ſcd̓m menſuraꝫ pctī oporteat eēſatiſfactionem nec hanc homo ꝑ ſe facere poſſit.Capitulum. XX.Quanti pōderis ſit pctm̄ ¶ Ca. XXIQuam contumeliam homo fecit d̓ocum ſe permiſit vinci a dyaholo ꝓ quaſatiſfacere non poteſt. Capitulū. XXIIQd̓ abſtulit deo cū peccauit ꝙ reddere nequit. ¶ Capitulum. XXIII.Qd̓ qͣꝫdiu non reddet homo qd̓ debet non poſſit eſſe beatus nec excuſeturimpotentia. ¶ Capitulum. XXIIIIQd̓ ex neceſſitate per chriſtū ſaluet̉ homo.¶ Capitulum. XXVFinit.
Incipit liber anſelmi epiſcopi. Curdeus homo. Queſtio de qua totū opuſvendet.Capitulum. I.Epe et ſtudioſe a multis rogatus ſum et verbis et litteris: quatenuſcuiuſdam d̓ fide noſtraqueſtionis rationes qͣsſoleo reſpondere querētibus memorie ſcribendo cōmendē dicunt em̄ſibi placere eas et arbitrantur ſibi ſatiſfacere. Qd̓ appetunt: nō vt ꝑ rationemad fidem accedant: ſed vt eorū que credunt intellectu: ⁊ delectent̉ cōtemplation: ⁊ vt ſint quantū poſſint parati ſemper ad ſatiſfactionē omni poſcēti ſe rationē de ea que in nobis ē ſpę. Quamqueſtionē ſolēt infideles nobis ſimplicitatē chriſtianā quaſi fatuā deridētesobicere. ⁊ fideles multi in corde ꝟſare:qua ſcilicet rōne vel neceſſitate deus homo factus ſit ⁊ morte ſua ſicut nos credimus ⁊ cōfitemur mūdo vitā reddiderit. cū hec aūt ꝑ aliā ꝑſonā ſiue ꝑ angelica ſiue per humanā aut ſola volūtatefacere potuerit. De qua queſtione nonſolū literati ſed etiā illiterati multi querūt ⁊ rationē eius deſiderāt Quō ergode hac multi tractare poſtulēt: ⁊ licet inquirendo valde videat̉ difficilis: in ſoluēdo tamē omnibus ē intelligibilis: etꝓpter vtilitatē rationiſqꝫ pulchritudinē amabilis: quāuis a ſanctis patribusinde quod ſufficere debeat dictū ſit: tamē de illa curabo quod mihi deus dignabit̉ aꝑire petētibus oſtēdere. Et quōea que ꝑ interrogationē et reſponſionēinueſtigantur multis ⁊ maxime tardioribus ingenijs magis patēt ⁊ ideo plusplacēt vnū ex illis qui hoc flagitāt quiinter alios inſtancius ad hoc me ſollicitant accipiā mecū diſputantem vt boſoquerat et anſelmꝰ reſpondeat hoc mō.