Druckschrift 
Vocabularis breviloquus
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝓpt̓ ꝯſortiū ſui maſcl̓ini qd̓ eſt cuiꝰ Utraqꝫ pleraqꝫ tam in fęminino qͣꝫ in neutro acuunt penl̓. ꝓpt̓ ꝯſortiuꝫ ſuoꝝ maſculinoꝝ. q̨̄ſunt vterqꝫ pleruſqꝫ. cuiꝰ etiā pōtiunctio encletica ſiue epithaſis .i. ſyllabicaadiectio .ſ. qꝫ. Uſus etiā facit ꝯtra nat̉alem generalē regulā de accētu. vt facio. cl. cuꝫhēat pͥmā nat̉alit̓ breuē. acuit in cōpoſitꝭ corruptā. vt calefacio. cis. cit. tepefacio.cis. cit. acuit penl̓. in ſecūda t̓tia ꝑſona Siaūt mutat̉ a. in i. breuem hꝫ accentu. vt inficis. cit. Idē d̓r de fideiubeo. bes. bet. cuꝫ iubeo habeat pͥmā breuē. Itē vſucapio. is. it.acuit penl̓. in ſecūda t̓tia ꝑſona. Itē ſatiſdare acuit penl̓. deberet cor. ſic̄ venūdare circūdare. aūt accidit. qꝛ in. ff. et inalijs libris aliqn̄ d̓r. reus debet adeſſe ſatiſqꝫ dare. Itē vicecomes archicoquus.noīa numeralia. vt vigintiduo. vigintitria.Fio etiā in cōpoſitis acuit vltimā in ſecūda tertia ꝑſona. vt tepefio. fis. ſit cęterꝭ. Itēencleſis .i. inclinatio immutat naturalē accētum in pͥncipio fine. In pͥncipio iſtas ꝑtculas. ſi.. ne. vt ſiqͥs. nūqͥs. neqͥs Iſtęem̄ particulę inclināt accentū ſequentꝭ ſylla ad ſe. ita eſt pͥncipal̓ ſuꝑ ſequentemſyllabā. ſed ſuꝑ pͥma. ꝓpter eandē encleſimd̓r neqn̄. ſiquādo. an̄penul. acuta. cum deberet acui penul. q̨̄ eſt longa poſitiōe. Similit̓aliqn̄ acuit an̄penul. cauſa ꝯſortij de ſiqn̄ etneqn̄. ad differētiā huius ablatiui aliquāto. ꝓpter theutonicos faciunt d. ꝓt̓. Fitetiā encleſis in fine has ꝯiunctiōes qͣꝫ. vene. q̨̄ inclinant accentū p̨̄cedētꝭ ſyllabę ad ſe.vt legiſne. putaſqꝫ. cōmuniterue. ita vltīaſyllaba dictionis p̨̄cedentis acuit̉ ipſa encletica ſꝑ grauat̉. ſic corrūpit̉ ibi duplexaccentꝰ. qꝛ in dictiōe p̨̄cedenti mutat̉ principal̓ accentus eſſe deberet ſuꝑ an̄penl̓. velſuꝑ penl̓. ip̄a ꝯiunctio encletica ꝗ̄ deberetacui. gͣuatur. Qn̄qꝫ tn̄ non inclinat accentūp̨̄cedentꝭ ſyllabę qd̓ fit ꝓpter corruptionemcedentis vocal̓. vt heccine. deberet dicihęccene. corrupta eſt ſyllabica adiectio. qͥa erat de ſubſtantia dictionis. factumeſt cauſa elegantię vel neceſſitatꝭ. qꝛ noneſt ponendus accentꝰ pͥncipalis ſuꝑ ſyllabicam adiectionē. careat ſenſu. Similit̓ invndiqꝫ deniqꝫ inclinat̉ accentꝰ p̨̄cedentis ſyllabę. qꝛ vocal̓ eſt ibi corrupta. naꝫ vndiqꝫ cōpoſituꝫ eſt ab vnde qꝫ. deniqꝫ a denuo ⁊qꝫ. Cauſa etiā differētię qn̄qꝫ encletica non ẜuat vim ſuā. vt vtiqꝫ itaqꝫ acuunt

ſine cōpoſitione ponunt̉ hn̄t accentū ſuperpenl̓. Ceſſat qͦꝫ inclinatio p̨̄cedentis ſyllabęqn̄ encletica ꝯiungit̉ monoſyllabę. vt mulier virqꝫ currit. non em̄ inuenit an̄finalē ſyllabam quam inclinet. Amittit aūt ꝯiunctioencletica vim ſuā cauſa corruptiōis vel differentię. vel monoſyllabę. aūt ꝓpter int̓rogationem vt qͥdaꝫ dicūt. vt d̓r Curritne ſortes platoqꝫ. Ip̄a em̄ ꝯiunctio vid̓r retinere naturalem accentū .i. acutū. qd̓ alibi facit. ſed accidit ꝓpter modū loquēdi.ip̄a tn̄ inclinat accentū p̨̄cedentis ſyllabę .ſ.to. cum d̓r Platoqꝫ. Ip̄a qͦꝫ encleſis fac̄. vtdicamus vbiqꝫ me. acuta. qͣꝫuis ip̄a ſit cōisProfert̉ aūt encletice hęc p̨̄poſitio qn̄poſtponit̉ ꝓnominibꝰ me. te. ſe. nob̓. vobisqꝛ ip̄a grauat̉. ac ſi eſſet vna dictio p̨̄cedēti ꝓnomīe. ponit accentū ſuꝑ ſyllaba p̨̄cedentem vltimā ablatiuoꝝ. vt nobiſcum. vobiſcū. Nobis p̨̄ponit̉ ꝓpter vitandum cacephaton. vobis aūt ꝓpter ꝯſortium. Pręcedente aūt monoſyllabo ablatiuo. vid̓r inclinare. ip̄e ablatiuꝰ ſe acuat̉. vt cuꝫ d̓rmecū. tecū. ſecū. niſi dicat̉ inclinet accentum ad ſe. qꝛ ip̄a p̨̄poſitio inclinat̉ .i. gͣuat̉.Si aūt alijs ablatiuis poſtponat̉. acuit̉. vtqͥſcū. qͥbuſcū. ideo. qꝛ pōt eiſdem p̨̄ponivt. a quo vel a qui. qͥbꝰ. Diſtīctiofacit ꝯtra generales regulas de accētu. vt īinterrogatiuis. infinitis. relatiuis. ꝯiunctionibus p̨̄poſitionibꝰ. Relatiuū relatiueſumptū vel infinite tentū. gͣuat̉ in omnibuſſyllab̓. vt Socrates eſt albus. qͣlis eſt iohānes. Socrates bn̄ legit. qͣliter legit Plato.Neſcio qualis ſit plato. qͣliter legit martinꝰSed interrogatiue poſitū. ſi eſt monoſyllabum acuit̉. vt quo vadis. ſi eſt polyſyllabūacuit pͥmam. vt qͣliter currit Petrꝰ. qͣlisdiſputat. Similit̓ acuit̉ qn̄ ponit̉ extra locutionem .i. materialit̓. vt hęc vox qd̓ ē nomen. hęc vox qualis eſt relatiuū Hoc infinitum hꝫ dupliceꝫ infinitatē. nam eqͥpollet huic infinito qͥs. ut Neſcio currit. i. qͥs. tunc acuit̉. qn̄qꝫ reqͥrit duo ꝟba. vt int̓.ficiet tyrannū p̨̄miuꝫ accipiet .i. qͥcūqꝫ. tūchꝫ accentū gͣuē. Idem dicendū eſt de ꝯſimilibus infinitꝭ. vt qͣlis. qͣliter. quantꝰ ⁊cͣ. ſeruatur idem in ntō in obliqͥs. Qn̄ aūt taliaponunt̉ relatiue diſtinguenduꝫ eſt. qꝛ ſi ponuntur in contextu .i. in eadem clauſula cuꝫſuo antecedenti grauant̉ oēs ſyllabas. ethoc eſt in locutiōe poni. vt Socrates currit mouet̉. qualiter legit Sortes legit martinus. Si ꝟo ſe ponant̉ .i. extra ꝯtextū .i.