ꝓpt̓ ꝯſortiū ſui maſcl̓ini qd̓ eſt cuiꝰ Utraqꝫ⁊ pleraqꝫ tam in fęminino qͣꝫ in neutro acuunt penl̓. ꝓpt̓ ꝯſortiuꝫ ſuoꝝ maſculinoꝝ. q̨̄ſunt vterqꝫ ⁊ pleruſqꝫ. cuiꝰ etiā cā pōt eē cōiunctio encletica ſiue epithaſis .i. ſyllabicaadiectio .ſ. qꝫ. Uſus etiā facit ꝯtra nat̉alem⁊ generalē regulā de accētu. vt facio. cl. cuꝫhēat pͥmā nat̉alit̓ breuē. acuit eā in cōpoſitꝭnō corruptā. vt calefacio. cis. cit. tepefacio.cis. cit. acuit penl̓. in ſecūda ⁊ t̓tia ꝑſona Siaūt mutat̉ a. in i. breuem hꝫ accentu. vt inficis. cit. Idē d̓r de fideiubeo. bes. bet. cuꝫ iubeo habeat pͥmā breuē. Itē vſucapio. is. it.acuit penl̓. in ſecūda ⁊ t̓tia ꝑſona. Itē ſatiſdare acuit penl̓. cū deberet eā cor. ſic̄ venūdare ⁊ circūdare. hͦ aūt accidit. qꝛ in. ff. et inalijs libris aliqn̄ d̓r. ꝙ reus debet adeſſe ſatiſqꝫ dare. Itē vicecomes ⁊ archicoquus. ⁊noīa numeralia. vt vigintiduo. vigintitria.Fio etiā in cōpoſitis acuit vltimā in ſecūda⁊ tertia ꝑſona. vt tepefio. fis. ſit ⁊ cęterꝭ. Itēencleſis .i. inclinatio immutat naturalē accētum in pͥncipio ⁊ fine. In pͥncipio ꝑ iſtas ꝑtculas. ſi. nū. ⁊ ne. vt ſiqͥs. nūqͥs. ⁊ neqͥs Iſtęem̄ particulę inclināt accentū ſequentꝭ ſyllabę ad ſe. ita ꝙ nō eſt pͥncipal̓ ſuꝑ ſequentemſyllabā. ſed ſuꝑ pͥma. ꝓpter eandē encleſimd̓r neqn̄. ſiquādo. an̄penul. acuta. cum deberet acui penul. q̨̄ eſt longa poſitiōe. Similit̓aliqn̄ acuit an̄penul. cauſa ꝯſortij de ſiqn̄ etneqn̄. ⁊ ad differētiā huius ablatiui aliquāto. ꝓpter theutonicos qͥ faciunt d. ꝓt̓. Fitetiā encleſis in fine ꝑ has ꝯiunctiōes qͣꝫ. vene. q̨̄ inclinant accentū p̨̄cedētꝭ ſyllabę ad ſe.vt legiſne. putaſqꝫ. cōmuniterue. ita ꝙ vltīaſyllaba dictionis p̨̄cedentis acuit̉ ⁊ ipſa encletica ſꝑ grauat̉. ⁊ ſic corrūpit̉ ibi duplexaccentꝰ. qꝛ in dictiōe p̨̄cedenti mutat̉ principal̓ accentus qͥ eſſe deberet ſuꝑ an̄penl̓. velſuꝑ penl̓. ⁊ ip̄a ꝯiunctio encletica ꝗ̄ deberetacui. gͣuatur. Qn̄qꝫ tn̄ non inclinat accentūp̨̄cedentꝭ ſyllabę qd̓ fit ꝓpter corruptionemcedentis vocal̓. vt heccine. cū deberet dicihęccene. corrupta eſt ſyllabica adiectio. qͥanō erat de ſubſtantia dictionis. ⁊ hͦ factumeſt cauſa elegantię vel cā neceſſitatꝭ. qꝛ noneſt ponendus accentꝰ pͥncipalis ſuꝑ ſyllabicam adiectionē. cū careat ſenſu. Similit̓ invndiqꝫ ⁊ deniqꝫ nō inclinat̉ accentꝰ p̨̄cedentis ſyllabę. qꝛ vocal̓ eſt ibi corrupta. naꝫ vndiqꝫ cōpoſituꝫ eſt ab vnde ⁊ qꝫ. deniqꝫ a denuo ⁊qꝫ. Cauſa etiā differētię qn̄qꝫ encletica non ẜuat vim ſuā. vt vtiqꝫ ⁊ itaqꝫ acuunt
ſine cōpoſitione ponunt̉ hn̄t accentū ſuperpenl̓. Ceſſat qͦꝫ inclinatio p̨̄cedentis ſyllabęqn̄ encletica ꝯiungit̉ monoſyllabę. vt mulier virqꝫ currit. non em̄ inuenit an̄finalē ſyllabam quam inclinet. Amittit aūt ꝯiunctioencletica vim ſuā cauſa corruptiōis vel differentię. vel monoſyllabę. nō aūt ꝓpter int̓rogationem vt qͥdaꝫ dicūt. vt cū d̓r Curritne ſortes platoqꝫ. Ip̄a em̄ ꝯiunctio vid̓r retinere naturalem accentū .i. acutū. qd̓ alibinō facit. ſed hͦ accidit ꝓpter modū loquēdi.ip̄a tn̄ inclinat accentū p̨̄cedentis ſyllabę .ſ.to. cum d̓r Platoqꝫ. Ip̄a qͦꝫ encleſis fac̄. vtdicamus vbiqꝫ me. acuta. qͣꝫuis ip̄a ſit cōisProfert̉ aūt encletice hęc p̨̄poſitio cū qn̄poſtponit̉ ꝓnominibꝰ me. te. ſe. nob̓. vobisqꝛ ip̄a grauat̉. ac ſi eſſet vna dictio cū p̨̄cedēti ꝓnomīe. ⁊ ponit accentū ſuꝑ ſyllaba p̨̄cedentem vltimā ablatiuoꝝ. vt nobiſcum. vobiſcū. Nobis p̨̄ponit̉ ꝓpter vitandum cacephaton. vobis aūt ꝓpter ꝯſortium. Pręcedente aūt monoſyllabo ablatiuo. nō vid̓r inclinare. cū ip̄e ablatiuꝰ ꝑ ſe acuat̉. vt cuꝫ d̓rmecū. tecū. ſecū. niſi dicat̉ ꝙ inclinet accentum ad ſe. qꝛ ip̄a p̨̄poſitio inclinat̉ .i. gͣuat̉.Si aūt alijs ablatiuis poſtponat̉. acuit̉. vtqͥſcū. qͥbuſcū. ⁊ hͦ ideo. qꝛ pōt eiſdem p̨̄ponivt cū qͥ. a quo vel a qui. ⁊ cū qͥbꝰ. Diſtīctiofacit ꝯtra generales regulas de accētu. vt īinterrogatiuis. infinitis. relatiuis. ꝯiunctionibus ⁊ p̨̄poſitionibꝰ. Relatiuū relatiueſumptū vel infinite tentū. gͣuat̉ in omnibuſſyllab̓. vt Socrates eſt albus. qͣlis eſt iohānes. Socrates bn̄ legit. qͣliter legit Plato.Neſcio qualis ſit plato. qͣliter legit martinꝰSed interrogatiue poſitū. ſi eſt monoſyllabum acuit̉. vt quo vadis. ſi eſt polyſyllabūacuit pͥmam. vt qͣliter currit Petrꝰ. qͣlis hōdiſputat. Similit̓ acuit̉ qn̄ ponit̉ extra locutionem .i. materialit̓. vt hęc vox qd̓ ē nomen. hęc vox qualis eſt relatiuū Hoc infinitum qͥ hꝫ dupliceꝫ infinitatē. nam eqͥpollet huic infinito qͥs. ut Neſcio qͥ currit. i. qͥs.⁊ tunc acuit̉. qn̄qꝫ reqͥrit duo ꝟba. vt qͥ int̓.ficiet tyrannū p̨̄miuꝫ accipiet .i. qͥcūqꝫ. ⁊ tūchꝫ accentū gͣuē. Idem dicendū eſt de ꝯſimilibus infinitꝭ. vt qͣlis. qͣliter. quantꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſeruatur idem in ntō ⁊ in obliqͥs. Qn̄ aūt taliaponunt̉ relatiue diſtinguenduꝫ eſt. qꝛ ſi ponuntur in contextu .i. in eadem clauſula cuꝫſuo antecedenti grauant̉ ꝑ oēs ſyllabas. ethoc eſt in locutiōe poni. vt Socrates qͥ currit mouet̉. ⁊ qualiter legit Sortes legit martinus. Si ꝟo ꝑ ſe ponant̉ .i. extra ꝯtextū .i.