in alia clauſula. tūc acuūt̉ in illa ſyllaba adquā ꝑtinet accentꝰ regularꝭ. vt Sortes currit qͥ mouet̉ .i. Sortes currit ⁊ ip̄e moueturEt ſic ſumit̉ in Luca. qͥ fuit Iacob qui fuitHeli. Sunt em̄ hmōi noīa ⁊ adu̓bia inceptiua clauſulaꝝ. ⁊ tunc faciūt relationem explicitam. ⁊ tunc acuunt̉ ad oſtendenduꝫ hancvim. Qn̄qꝫ aūt inſerunt̉ clauſulę ſui antecedentis ⁊ tunc faciūt relatione implicitam. ⁊tūc trahunt̉ a ſuo an̄cedente. ⁊ iō amittuntnaturalē accentū. ⁊ regunt̉ gͣui. Et hꝫ locuꝫp̨̄dicta diſtinctio in oībus noībꝰ interrogatiuis ⁊ adu̓bijs. q̨̄ relatiue accipi pn̄t. vt qͣl̓.quantꝰ. quotiens. quot. cuius. cuias. quo.qua. vn̄ ⁊ vbi. qn̄. cum. qͣꝫtum. qͣlit̓ quotennis. Eſt qͦꝫ diſtinctio cauſa qͣre compoſitaab inde acuūt an̄pe. vt exinde. deinde. ſubinde. cū penul. q̨̄ eſt longa poſitiōe. acui deberet ẜm regulaꝫ. Priſcianus aūt dicit hocꝑ Gręciſmū fieri. qꝛ ſic accidit in aliquibusadu̓bijs gręcis. ⁊ hͦ ſit ne p̨̄poſitio videaturvenire ꝑ appoſitionē. Sed eadē ratiōe compoſita ab intus ⁊ a longe ⁊ ab orſum. vt deorſum. ſic deberēt ꝓferri. Dicendū ꝙ omnes ꝯcordant ꝙ in deinde. ſubinde. ꝓinde⁊ cęteris cōpoſitis ab inde. an̄penl̓. acuaturEt ſimilit̓ a qn̄ cōpoſita. vt ſiqn̄. neqn̄. ⁊ aliquando. In alijs aūt non oēs ꝯcordant. vtabintus. deintus. alonge. delōge. deorſum.⁊ deſurſum. deinceps. decōtra. Ideo de qn̄⁊ inde indubitant̓ teneamus ꝙ ab eis cōpoſita debēt in antepenl̓. acui. cętera autē ſuntregularit̓ ꝓferenda. tn̄ ꝓpter ꝯformitatemtenendā ꝑſuadet̉ ſuꝑ bibliam vt talia etiaꝫin anpenul. acuant̉. Qui aūt corrigit nonmultuꝫ inſtet ſed potius diſſimulet. qꝛ hocnō videt̉ autori .ſ. Priſciano. niſi de cōpoſitis a quando ⁊ ab inde. Vt etiaꝫ adu̓bia anomībus diſtinguant̉ contra quartā regulam hęc aduerbia vltimo acuunt̉. alio. aliqͦ⁊ alias. Cauſa etiā diſtinguēdi p̨̄poſitiones variant accentus ſuos. de qͥbus tres regulę dant̉. Prima eſt ꝙ p̨̄poſitiones ꝑ ſeꝓlatę acuunt̉ in fine. qn̄ .ſ. ponunt̉ materialiter. vt ad. quę pars eſt. Secunda regulaeſt ꝙ p̨̄poſitę ſuo caſuali. vt extra domumiuxta portam. vel interpoſitę ſuis caſualibꝰvt domum extra tuā. vel p̨̄poſitę caſui relato ad ſuū caſuale. vt extra mundi terminosgͣuantur in oībus ſyllabis Tertia regl̓a eſtꝙ p̨̄poſitiones poſtpoſitę caſibus quos exigunt. vel poſitę ꝑ defectuꝫ ꝟboꝝ. vt tu michi de ml̓tis natis ſolus ſuꝑ .i. ſuꝑes. vl̓ poſitę in fine. vt mille hoīes venere ſupra. ſer-
uant generalem regulam vt .ſ. monoſyllabaacuat̉. ⁊ diſſyllaba dictio acuat pͥmam ⁊ triſſyllaba me. ꝓd̓. Et ſi media eſt breuis acuitantepenl̓. ſaluis exceptionibus ſupradictꝭ.Hęc p̄poſitio ꝟſus poſtpoſita accuſatiuotrahit ip̄m ad faciendū vnū aduerbiū locale. ẜm qͦſdam. vt italiā ꝟſus. ⁊ tunc acuiturpenul. vel dicat̉ ꝙ ſunt duę partes; ⁊ ꝟſusinclinat accentū p̨̄cedentis dictionis ad hācſyllabam ver. ⁊ oēs alię gͣuant̉. ⁊ illa ſola acuit̉ ſiue circūflectit̉ ⁊ eſt encleſis Coniunctiones cauſa diſtinctiōis variāt accentumnam p̨̄poſitę gͣuant̉ in omnibꝰ ſyllab̓ ſuis.vt Sortes currit. igit̉ mouet̉. poſtpoſitę verō ẜuāt accentū regularē. vt Sortes currit.mouet̉ igit̉. ⁊ hͦ p̨̄ter encleticas q̨̄ poſtpoſitęgͣuant̉. quemadmodū ſi p̨̄ponerent̉. Diſtīctio regularis accentꝰ cogit accentū in alijsſyllabis qn̄qꝫ corripi. vt meimet grauat meqͣꝫuis ſit longa ꝓpter pͥncipalem accentum.qͥ erat ſuꝑ pͥmam. qn̄ dicebat̉ mei. queꝫ nonpotuit mutare ſyllabica adiectio Et ſic tenede ſimilibꝰ. vt egomet. illemet. Sic ī imꝑatiuo dicimꝰ. bn̄fac. calefac. ponētes accētuꝫſuꝑ vltimā. qꝛ pͥncipalis accentꝰ in integroerat ſuꝑ eā. Sic vultei. Pompei ⁊ Uirgili.⁊ tepeſit ⁊ calefit. de qͥbus dictū eſt. Itē accentū ponimꝰ ſuꝑ hanc ſyllabaꝫ li. in hͦ dtōalicui quo metrici vtūt̉ tanqͣꝫ triſſyllabo vn̄deberet acui an̄pe. ſꝫ ꝓſaici eo vtūt̉ tāqͣꝫ tetraſyllabo. ideo ponut accentū ſuꝑ eā quaꝫhn̄t ꝓ an̄penul. De interiectionibꝰ nō pōtdari certū documentū. nec de barbaris. niſihͦ Ꝙ omnis barbara vox nō declinata latīeAccentū ſuꝑ extremā ſeruabit acutū Interiectiones qͦꝫ in fine ſępius acuunt̉. In c. terminata dicunt qͥdam in fine acui. vt allec. lecis. De bn̄fac. p̨̄dic. ⁊ introduc. ⁊ ſimilibusnō eſt dubiuꝫ. de allec ſatis approbat vſus.de donec nō forte ſic. Interea loci ꝓ vna dictiōe computat̉. ⁊ vt tollat̉ oīs ambiguitasa ẜmone ꝓferat̉ ſub vno accentu. ⁊ ponat̉ſuꝑ an̄penul. In libro accentuū qͥ d̓r priſciani d̓r ꝙ aduerbia in e. terminata breuianturin penl̓. vt hodie. ſedule. q̨̄ a ꝓprio nomineveniunt ꝓducūtur. vt Tulliane. Martiane. Si in m. ꝓducuntur. vt meatim. tuatimSi in i. breuiant̉. vt veſperi. Si in o. cauſadifferentię in vltimo ſeruant accentū. vt falſo. Si in a. ſimilit̓. vt vna. ne putet̉ eſſe nom̄Si in as. in vltimo. vt alias. ne nomē eſſe videat̉. Si in r. breuiant̉. vt breuit̓. Si in ol.ſimilit̓ vt edepol. Si in c. in vltīo ẜuāt accētum. vt illic. iſtic. Si in sͣ. breuiāt̉. vt fūditꝰ