TeCCXXXVIaīa ⁊ totꝭ viſceribꝰ meis exqͥrē facieꝫtuā ſꝑ. īfūde dilectionem tuā pectoriꝰmeo: ⁊ ſcribe dulcē memoriā tui ī ta-bulis cordis mei. illuſtra me celeſtispr̄ie luce. ⁊ ymaginē tue prudētie nōſinas ī me obſcurari. ꝯcede mihi fragiliſſimo ſctōꝝ patꝝ imitari veſtigiada mihi māſuetudinē: modeſtiā: tollerātiā: benignitatē: pauꝑtatē: atꝫ lōganimitatē: cordis ꝯtritionē ⁊ fontēlachrīaꝝ. cibi: potuſqꝫ abſtinētiā: la-bioꝝ mūdiciā: ſpūale gaudiū: ⁊ md̓iꝯtēptū Maxīe a te dn̄e charitatē efflagito: aīe ⁊ corꝑis pudiciciā ſic̄ ill̓ feciſti. p̄cor te ꝑ filiū tuū: reſpice ī me ⁊ miſerē mei: exaudi orōꝫ meā: ⁊ da mihiſcīaꝫ ꝓpt̓ ml̓titudinē benignitatꝭ tueq̄ mecū iugit̓ ꝑſeuerās doceat me īcedē ī miſcd̓ia corā te: ⁊ volūtatē tuā oībꝰ diebꝰ vite mee īple̓. Hāc re peto.q̄ cū amicꝭ pacificū ⁊ cū īimieſ r̄ddattrāqͥllū. q̄ me a v̓bo aſpero mitiget. ⁊ab ocioſo ẜmōe ꝯpeſcat. q̄ me ſꝑ deū