mea: qͦꝝ eī vna ē ſb̓ſtātia: vnū ē ⁊ da-tu: vna oꝑatio: vnū donū: vnaqꝫ po-teſtas. lōge fac̄ a me dn̄e oēꝫ ipocriſiꝫoēꝫ ſimulatiōꝫ. ⁊ fac me tibi ẜuire invitate. ꝯcede q̄ſo mihi dona aīe vt alacri corde obuiā tibi occurrē valeā:Excita corpꝰ meū ſtimulis tuis. ⁊ facme ſtrēnue ꝑſeuerare p̄ceptꝭ ⁊ laudi-bꝰ tuis die ac nocte. da mihi ſcīaꝫ hu-milē: q̄ edificat. līguā eruditā ⁊ loq̄ntē: vt ⁊ bonos valā ad meliora exhortari. ⁊ malos ad rectitudīs lineā r̄uocare. Infunde q̄ſo cordi meo ſpm̄ ſa-piētie ⁊ ītellectꝰ: ſpm̄ ꝯſilij ⁊ fortitu-dinis. ſpm̄ ſcīe ⁊ pietatꝭ: ⁊ reple me ſācto timore ⁊ amore tuo. da irriguuꝫſuꝑiꝰ ⁊ irriguū īferiꝰ. da mihi bn̄di-ctiōꝫ de rore celi: ⁊ pīguedīe t̓re ha-būdantiā. da vt aīa mea ardeat igneamor tui. ſac me md̓o penitꝰ extin-gui. ꝯcede mihi cor ꝯtritū ⁊ hūiliatūſꝑ hr̄e corā te. Fac me ꝑ gr̄aꝫ tuā pctāmea dolē an̄qͣꝫ moriar. da mihi tota

A