uuit ſub cupto h R1 C MIMioCL IIIIITIS IS ab le liiiuiū. i qxiij Mcxlic VAIIIILLII. j xI. lI I I I Liber meditationum ac orationum deuota rum qui Anthidota rius anime dicitur ite rum atqꝫ iterum qͣꝫ di ligentiſſime ꝑſpectus et acuratiſſime emen datus incipit feliciter Cx.5 .8.. 4. e xira.. n.r. jxxp. I. p. A aſ. lo. j5 v. aau. jv..5j .R. al̓. x yc LIIDE UIID SIXI.. BIBI HTAEX CxiCEMCH ¶ Nicolai ſaliceti artiū ⁊ medicie doctoris: abbatꝭ monaſterij btē marie de pomerio(alias bomgart) ordi nis ciſtercien̄. Argetinen̄. dyoceſjs in anthidotariū aīe prefaciuncula. Onſueuer̄t artꝭ medicine corꝑalis auctores ex imij int̓ cet̓os qͦs d̓ me dendis corꝑibꝰ huma nis edidē libros ⁊ codi cęs: nōnullos ꝯpone̓ tractatꝰ qͦs an thidotarios appellāt. qͥbꝰ anthidota q̄dā meliora: potioraqꝫ ad ſingulas egritudines curādas a ſolēnioribus mgr̄is ordīata: atꝫ a poſterꝭ magꝭ experta: ī vnū ꝯgregata īueniūt̉: vt in anthidotario ioh̓is hebe meſue. qui grabadin dr̄. Patet ī ⁊ qͥnto canonis auicenne. qui totus eſt anthidotariꝰ Raſis qͦꝫ ⁊ alij plurimi ſuis in libris anthido tarios ordinarunt. Nouiſſime v̓o quidā nicolaus noīe vir vtiqꝫ ea in arte doctiſſimus anthidotariū a ij cōpoſuit qͥ famoſiſſimꝰ ē. ita vt medi ci ⁊ apothecarij: ip̄ꝫ ſuis ī manibꝰ ꝯti nue habeāt ⁊ eo vtāt̉. Qui ſic īcipit Ego nicolaꝰ rogatꝰ a qͥbuſdā ⁊c. Ad hͦ igit̉ imitationē. Et ego nicolaus bꝰ medicine corporee qͦndā ꝓfeſſor. nūc v̓o ſpūalis medicine q̄ de aīab curandis ſollicita ē vtinā bonꝰ diſci pul̓s: hūc libellū oronū: meditationūqꝫ deuotaꝝ ex pluribꝰ ſcōꝝ patꝝ li bellis hīcīde collegi. quē anthidota riū aīe appellare volui: eo ꝙ in ip̄o qͣꝫ pl̓ima ſalub̓ri ma ⁊ efficaciſſima reꝑi ant̉ anthidota ſiue medicamēta: q̄ ſi orōes ⁊ meditatiōes deuote qͥbꝰ aīe varijs lāguoribꝰ pctōꝝ ſauciate cura ri poter̄t: ſi diligent̓ adhibeāt̉. Ꝙꝛ āt orōēs ſint medicamēta aīe ptꝫ Eccl̓ia ſtici. xxxviij. Fili ī tua īfirmitate ne d̓ ſpicias teip̄m: ſed ora deū ⁊ ip̄e cura bit te. ⁊ iacobi vltimo. Infirmat̉ qͥs ex vob̓ īducat p̄ſpiteros ⁊ orēt ſuꝑ eū Et ſeqͥt̉ ibi. Oro eī fidei ſanat īfirmū II q̄ autoritates tamētſi de infirmitatibꝰ corꝑalibꝰ dicte videāt̉: ml̓tomagis tn̄ de ſpūalibꝰ morbis ip̄iꝰ aīe in telligi poſſūt. Un̄ hiero. Sanamꝰ inqͥt ieiunio peſtē corꝑis: or̄oe āt peſte mētꝭ. Propt̓ qd̓ ⁊ appocalipſis ꝗnto dictū ē d̓ angl̓is: ꝙ habebāt phialas aureas plenas odoramētoꝝ: q̄ ſt̓ or̄o nes ſctōꝝ. Medicīe eī corꝑales vt plu rimū ſt̓ odorifere ſeu aromatice. ꝓpt̓ qd̓ ⁊ apothecarij hmōi medicamina ꝯficiētes a pleriſqꝫ aromatarij ap pellāt̉. Un̄ ⁊ ī pſalmo. cxl. Dirigatur or̄o mea ſic̄ incēſuꝫ ī ꝯſpectu tuo. qd̓ qͥdē īcēſū vtiqꝫ odorifeꝝ eē ſolet. Ueꝝ ſicut medicine corꝑales in multiplici ſt̓ differentia. ſt̓ ei digeſtiue: vt ſt̓ ſy rupi. ⁊ laxatiue. ſic̄ ſt̓ pillule: potiōes ⁊ electuaria laxatiua. ⁊ opiate: q̄ ſūt ꝯſumptiue: reſidui poſt purgationē ⁊ cū hͦ ꝯfortatiue ⁊ alteratiue: vt electuaria. ſil̓r alteratiua ⁊ ꝯfortatiua: vt emplaſtra: vnguenta: olea: aque a iij diſtillate. ⁊ ml̓ta hmōi: q̄ ī anthidotarijs ſub ſuis rubricꝭ diſtincte reperi unt̉. Sic ⁊ ī hͦ libello: qͥ anthidotari us aīe appellabit̉. vt dictū ē: ponunt̉ q̄dā meditatiōes ſeu orōes digeſtiue id ē p̄paratiue ad expulſionē. ſic̄ ī pͥn cipio eiuſdē habēt̉ illa q̄ ꝯtritionē ⁊ dolorē de pctīs īducūt: ꝯſeq̄nt̉ ponē tur medicamīa purgatiua: q̄ nihil aliud ſt̓ qͣꝫ ꝯfeſſiōes ſiue ſacr̄aleſ corā p̄ ſpitero faciēde ſiue ſpūaleſ: q̄ corā d̓o fieri ꝯſueuerūt. Et qꝛ ſctē euchariſtie ſacr̄m efficaciſſimū ē medicamētū ip̄i us aīe: qͦ poſt purgationē ſacramētalē ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ abſolutionē factā de let reſidua pctōꝝ poſt hmōi ꝯfeſſiōꝫ ⁊ abſolutionē derelicta: ſicut ē pena debita ꝓ pctīs ⁊ fomēs peccādi. ſil̓r ⁊ ip̄a aīa ꝯfirmat̉ ⁊ ꝯfortat̉ ī bonis v̓tutibꝰ. vt habet̉ ī collecta de hͦ ſacͣmento ſit ablutio ſcelerum: ſit fortitu do fragiliū. ſit ꝯͣ md̓i ꝑicl̓a firmamētū. Idcirco t̓cio loco tanqͣꝫ opīate po net orōes an̄ ⁊ poſt hmōi venerabil̓ III ſacr̄i euchariſtie ꝑceptionē dicende. Subiūgēt̉ dehīc orōes ⁊ meditatio nes plurime de paſſiōe dn̄i nr̄i iheſu xp̄i. ī qͣ reꝑit̉ efficaciſſimū anthidotū ꝯfortatiuū ⁊ reſtauratiuū oībꝰ aīe lā guoribꝰ ſalub̓rimū. ponēt̉ ⁊ orōnes ad btīſſimā v̓ginē mariā: diuerſoſqꝫ ſctōs ⁊ ſctās dei tāqͣꝫ electuaria odori fera ⁊ aromatica ꝗbꝰ ſpūalis aīe defectꝰ tāqͣꝫ medicamto cordiali reſtau rat̉. Ponēt̉ demū orōes pl̓ime ꝓ diuerſis gͣcijs ſpecialibꝰ īpetrādis. vt ſt̓ ille q̄ mane dicūt̉ ī exitu lecti ꝓ gr̄aꝝ actiōe de cuſtodia nocturna ⁊ īpetra tiōe gr̄e oꝑandi qd̓ bonū ē ⁊ euitan di pctā. ſil̓r ⁊ ille q̄ dicēde ſt̓ ī agreſſu cuiuſlibꝫ oꝑis: ⁊ ml̓ta talia hmōi. q̄ tāqͣꝫ vnguēta vl̓ emplaſtra ꝯͣ oīa extri ſecꝰ occurrētia ꝑicl̓a ſalubrit̓ adhibē tur. q̄ oīa vt meliꝰ īueniri valeāt ⁊ ci ciꝰ occurrat qd̓ q̄rit̉: ordīata ē tabula in qͣ oīa ⁊ ſingl̓a ī hͦ libello ꝯtenta ꝑ ordinē ſub ſuis titulis ⁊ folioꝝ nūea iiij ro ſt̓ collocata. Notādū tn̄ ē ꝙ licꝫ or do iā dictꝰ valde ꝯueniēs eſſet. ita vt libellus iſte ī tractatꝰ iuxͣ p̄dictā diui ſionē fuiſſet diſtributꝰ. ⁊ or̄ones ſeu meditatiōes ſingl̓e ſb̓ illis rubrieſ iuxͣ materiā ī eis ꝯtētā fuiſſent ordinate. qꝛ tn̄ a pluribꝰ hīcīde collectꝰ ē pn̄s anthidotariꝰ aīe. qͥ nō oēs ſil̓ habebāt̉ ad manū: ſꝫ vnꝰ poſt aliū ē reꝑ tꝰ. Idcirco ī hͦ opuſcl̓o ꝯtēta minꝰ or dinate poſita ſt̓ ī pleriſqꝫ locꝭ. qͣprop ter videndo tabulā h̓ ꝓxīo ſeq̄ntē eli gat ex ea ⁊ colligat prudēs lector qͥcꝗͥd ſibi viderit neceſſariū: ⁊ īuenit illud ſuo folio deſigͣtū. Aduertat etiaꝫ qͥlibꝫ bonꝰ catholicꝰ: q̄nte vtilitatis ſit pn̄s libellꝰ: ī qͦ pene ad oīa ncc̄aria ſaluti aīe ⁊ corꝑis orōes tāqͣꝫ oportu na r̄media ⁊ anthidota īueniāt̉. qͥ dͥ dē libellꝰ ſꝑ ī manibꝰ tenēdꝰ ē ⁊ aſſi due ruminadꝰ. qꝛ ꝯtinua nob̓ neceſſitas īminet: vt ꝯtinue d̓ remedio no bis ꝓuideamꝰ. Quapropter monet IIII nos dn̄s ī euāgelio luce. xviij. dicens Oꝑtet ſꝑ orare ⁊ nō deficē. ⁊ eiuſdeꝫ xxj. Uigilate inqͥt oī tꝑe orātes. Quibª etiā ꝯcordat illd̓ apl̓i pauli pͥme ad theſſal̓. vltīo. Sine int̓miſſiōe ora te. Et ad romanos. xij. Orōni īſtātes. Et iacobi v. Triſtat̉ aliqͥs vr̄ꝫ oret e qͦ aīo ⁊ pſallet. Et pͥma petri. iiij. Uigila te ī orōibꝰ. Un̄ ⁊ ſctī int̓ cet̓a v̓tuoſa oꝑa plꝰ orōi qͣꝫ alijs oꝑbꝰ īſtetiſſe re periūt̉. Quēadmodū legit̉ de anna vidua luce.ij. ꝙ nō diſcedebat de tēplo ieiunijs ⁊ orōibꝰ ẜuiēs die ac no cte. Et actuū pͦ de apl̓is legit̉: ꝙ erant oēs ꝑſeuerātes ī orōe vnanimit̉ cum maria mr̄e ih̓u ⁊ fratribꝰ eiꝰ. De btō etiā martino legit̉ ꝙ moriēs inuictū ab orōe ſpm̄ nō relaxabat Et btūs ia cobꝰ alphei ex aſſiduitate orādi ꝯͣxit in genibꝰ ſuis duriciaꝫ cameloꝝ. Et btus bartholomeꝰ cēcies ī die ⁊ cēci es ī nocte an̄ deū genua flectebat. Si milit̓ ⁊ oēs alij ſctī dei: qͦs referre eſſet impoſſibile. Sꝫ qͥd de ſctīs iſtꝭ tātū īmoramur. cū ⁊ ip̄e ſcūs ſcōꝝ xp̄s dn̄s orōꝫ(qͣꝫ ſit vtilis ⁊ ncc̄aria ne dū ver bo ſꝫ exēplo ꝓp̓o aſſidue ac freq̄nter orādo) nob̓ ꝯmēdauit. Patet igit̉ qͣꝫ vtil̓ ⁊ necc̄ariꝰ ſit pn̄s āthidotariꝰ aīe pplicit prefio huius libelli. Gedefrdꝰ de Muiuuagis monachꝫ in Segebroī repy Fracectū orū. N. S. ωμA. ¶ Tabulneralis libelli p̄ſentis. Rimo ponit̉ exhortatio ſalutaris t̓rorē iudi cij ac timorē diuine vlti onis īcutiēſ follio 10 Deploratō pctōrſ mīaꝫ dei flagitantis Oratio ſancti auguſtini ad digne de um laudandi. Alia oratio eiuſdem ad impetrāduꝫ veniam peccatorum 2 I Confeſſio eiuſdem folio. 22 Alia confeſſio auguſtini folio. 23 Or̄o beati gregorij ꝓ fine bono. 24 Or̄o ſatꝭ deuota ad oēs dei ſctōs. 26 28 Alia ad eoſdem podꝰ ꝯfitēdi ſuccinciꝰ ſiue ꝯfeſſio gn̓alis andree hyſpani q̄ ⁊ ſpeculū ꝯfitēciū dr̄. ſolio. 29. Et ꝯſeq̄nt̉ qͣ lis d̓beat eē ꝯfeſſio ⁊ pl̓a ad idē. 43 ꝓꝓ Alia breuis confeſſio Confeſſio ſancti bernhardi ibidem Cōfeſſio alia cū qͣdā gr̄arūactiōe. 46 Orōnes dicende ante ſacrā commu9 nionem. ⁊ conſequenter 5 5 Gr̄arūactiōes pꝰ ſacrā cōionē 5 8 Iubibilus ſancti bernhardi 60 Or̄o dicēda an̄ ſacrā cōionē 6 ꝓ Or̄o poſt ſacrā cōionē 6 Alia ad idem 6 8 Or̄o dicēda qn̄ iā vis cōicare 69 Alia oratio de eodem 69 Oratio poſt ſacrā cōionē 70 Or̄o ambroſij de paſſiōe dn̄i 72 Oratio in eleuatione dn̄i Oratio ſancti thome ad idem Salutationes ad dominum B Oratio in eleuatione dicenda 73 Oratio poſt eleuatione m Alia ad idem Or̄o dicēda corā imagīe crucifixi. 7ꝓ Or̄o de ſeptē v̓bis dn̄i in cruce Or̄o de paſſione xp̄i ad patrem 76 Alia de eodem ad filium 76 Iterum alia de eodem Or̄o d̓ ſingl̓is ꝑticl̓is paſſiōis xp̄i. 77 Or̄o poſt eleuationē dicenda Oratio dicenda dormituro Oratio dicenda de mane Oratio cum mane ſurgis Oratio ſancti Auguſtini reuelata a ſpirituſancto Commendatio ad ſctām crucem. 80 Alia recommendatio de mane 8 1 Recōmēdatio ad v̓ginē gl̓ioſaꝫ. 8 Alia de eodem Alie orationes mane dicende ad lpa trem ⁊ ad filium ⁊cͣ. Cum volueris ire dormitum 8 4 VI 8 ꝓ Alia de eodem efficatior Pratio contra accuſationes ⁊ falſas 8 6. machinationes Or̄o ꝓ pctōꝝ remiſſiōe ⁊ fine bo. 87 8 8 Or̄o ꝓ bono fine ad patrem 8 9 Alia de eodem ad filium Item alia ad idem Pratio ſancti bernhardi ad ih̓m. 89 Or̄oes tres de paſſiōe dn̄i: q̄ poſſent 8 9 dici in miſſa pro collectis ⁊c̄ Gratiarūactio ad patrem pro paſſio9 I ne filij valde efficax 93 Or̄o ad filiū de eiuſdē paſſiōe Pſalteriū auguſtini dicendū in extre 95 mis pro bono fine Letania p̄dicti pſalterij ad idem. 99 Octo verſus pſalterij reuelati ſancto 10 2 bernardo a diabolo Or̄o bede de ſeptē verbis dn̄i. 10 2 Or̄o gregorij de qͥnqꝫ vuln. xp̄i. 103 Orōes dicende corā imagine pietatꝭ IO. P cum qͥnqꝫ pater noſter Salutatiōes ad oīa xp̄i mēbra. 105 Orōes qͥndecim de paſſiōe dn̄i reuelate ſctē birgitte dicēde cū totidem pr̄ nr̄. ⁊c̄. que qͣꝫ ſint efficaces 10 7 Salutatio vulnerum xp̄i I 1 2 Orōnes qͥnqꝫ de qͥnqꝫ gaudijs dn̄ice reſurrectionis l 1 2 Orōnes tres q̄ habēt̉ romē ī qͣdā caOr̄o pape ioh̓is. xxij. an̄(pella. 113 veronicam dicenda II ꝓ Or̄o ad idē: quā īnocētiꝰ dotauit ml̓ tꝭ īdulgētijs. 115. Plāctꝰ btē v̓gīs quē bonifaciꝰ dotauit indulgētijs pl̓imis. 116. Alia orō ad idē ibidē Or̄ones de qͥnqꝫ doloribꝰ btē v̓gīs qͣs ſctūs anſꝫ helmꝰ eiuſdeꝫ capellaOrōes alie d̓ eodē(nꝰ ꝯpoſuit. 117 Orōes ad dn̄ꝫ ih̓ꝫ de qͥnqꝫ potiſſimis doloribꝰ ſue paſſionis 1 19 Oratio valde efficax de paſſione dn̄i dicenda. xxx. diebus ⁊c. 12 I Oratio ad virginē intemeratam habens indulgētias multas. ⁊c̄. 123 Alia oratio ad virginē mariā. 126 VII Or̄o ſctī edmūdi ad v̓ginē gl̓ioſaꝫ ⁊ ad ſctm̄ ioh̓eꝫ euāgeliſtā tutorē eiꝰ Or̄o aurea ad btāꝫ v̓ginē. 131 130 Alia or̄o data btō bernhardo ab an 132 gelo de virgine glorioſa Alia ad eandem Orōnes de oībꝰ mēbrꝭ btē v̓gīs. 133 Or̄o ſixti pape qͣrti dicēda corā imagine bte v̓gīs ī ſole hn̄s ml̓tas īdul Oro de ſeptē gaudijs(gentias. 13 ꝓ 13ꝓ corꝑalibꝰ btē v̓gīs ⁊c. 136 Alia orō de eiſdē gaudijs Alia breuis or̄o d̓ qͥnqꝫ gaudijs v̓gīs Or̄oes de ſeptē gaudijs ſpūalibꝰ btē Or̄o deuota ad ſctāꝫ tri vgīs. 137 nitatē ⁊ ad btāꝫ v̓ginē ꝓ gracia im 137 petranda Or̄oes btī bernhardi deuotiſſime ef ficaciſſimeqꝫ: qͣs cū ſel̓ oraſſꝫ crucifixū ſe īclinās ip̄ꝫ aplexabat̉. 139. ⁊ ꝯn̄t̉̓. Roſariū btē marie cū articl̓is vite xp̄i Or̄o excitatiua humane mētꝭ(143 147 ad laudādū deū Laus ſctē trinitatꝭ ꝓpt̓ ſeip̄am. 148 De creatione celi ⁊ terre ibidē De creatione: lapſu: reꝑatiōe ac redēptione humani generis 19 De electō ne virginis glorioſe 15 O De cooꝑatione triū ꝑſonarū quo ad miſteriū incarnationis 15 0 De virutibus beate virginis 15 0 De natiuitate ⁊ pauꝑtate ih̓u 15 I De diuerſis incōmodis eiuſdē De doloroſa circuciſione iheſu. 15 2 De apparitione iheſu ⁊cͣ. 15 2 De fuga ih̓u in egyptū ⁊cͣ. 15 2 De inuentione ihu in templo 153 De baptiſmo ih̓u ⁊ de eiꝰ p̄dicatiōe. de gl̓ioſis ſignis. de bonis exēplis. deqꝫ varijs t̓bulatōibꝰ eiuſdē. 153 De reſuſcitatōe lazari ⁊ de die palma De ꝯſilio iud̓oꝝ aduerſꝰ(rū ⁊c. 15 5 .xp̄m. de vēditiōe. de cena ⁊cͣ. 156 De ſermone dn̄i facta poſt cenā. 156 De eius orōe et egreſſu ⁊cͣ. 157 De ſpōtaneo trāſitū ib̓u ad paſſionē VIII 15 8 ip̄ius ⁊cͣ. De derelictiōe ih̓u ī manu hoſtili. De 15 5 fuga diſcipulorum ⁊cͣ. De pn̄tatōe vīcti ih̓u corā pila. 16 0 De expoliatiōe: coronatōe ⁊ illuſiōe 16 2 ih̓u. 16 2 De iniuſta ꝯdemnatiōe ih̓u. 16 3 De baiulatione crucis 16 6 De obprobrijs iudeorum De ꝯpaſſione v̓ginis ⁊ de pluribus alijs q̄ ī dn̄ica paſſiōe ꝯtigerāt. 16 7 172 De glorioſa xp̄i reſurrectiōe 1T De ammirabili eiꝰ aſcenſiōe 173 De ſanctiſpiritus miſſione De ſcd̓o aduētu dn̄i ⁊cͣ. Gr̄arūactiōes d̓ ſingul̓ bn̄ficijs. 175 176 Recommendatio predictoꝝ Gr̄arūactiōes ſuꝑ oꝑe creatōis. 176 Sequūt̉ orōes deuote dicēde a ſacer dotibꝰ an̄ miſſā. ⁊ pͦ ponit̉ or̄o. ſctī 178 martini pape 18 0 Or̄o bteati ambroſij 183 Alia oratio autē miſſam Gratiarūactio poſt miſſam 189 Alia ad idē ꝓ viuis ⁊ defunctꝭ. 185 Seqͥt̉ optima informatio religioſoꝝ ac oīꝫ clericoꝝ ꝗ ad dicēdū canoni cas hoͣs ſt̓ aſtricti: quō ad eas ſe p̄parare ⁊ qͣlit̓ ſe in eiſdē habere de beant 18 5 Meditatiōes ad ſingl̓as hoͣas vide Oro dicēda an̄ hō(ſequētibꝰ folijs ras. 193 Or̄o pꝰ hoͣs dicēda ibidē Decretū ꝯcilij baſilien̄ quō diuinuꝫ officiū ſit ꝑagendū 19 ꝓ De mō pſallēdi bernardꝰ ſuꝑ cātica. Sequūt̉ q̄dā deuote orōes 196 ſiue meditatiōes de pͥncipalioribꝰ feſtiuitatibꝰ anni. ⁊ pͦ de natiuitate Alie orōes ad idem (dn̄i. 198 Or̄ones de natiuitate dn̄i ad ſanctaꝫ mariā 20 0 Alia de eadem ad xp̄m 20 1 Orones de reſurrectione dn̄i 20 ꝓ Orationes de ſpirituſancto in die pē thecoſtes 205 Prōes de dulciſſimo noīe ih̓u. 209 IX Orōes deuote dicēde ī dedicatiōe tē pli ⁊ qn̄ it̉ ꝓ īdulgētijſ ꝯſeq̄ndi. 210 Suffragia dicēda ꝓ fid̓libꝰ d̓fū. 2 13 Pratio ꝓ defunctis ſatis rara. 216 2 1 8 Alia de eodem 2 19 Alie ad idem ⁊c̄. Orō ꝓ ꝯẜuatōe loci ⁊ ꝓ ꝯgregatiōe Orō bona d̓ ſcā cruce. 22 2(⁊c. 22 2 223 Alie orationes ad idem 22ꝓ Inuocatio ſctē trinitatis Orōnes dicēde ab itinerātibꝰ. 229 ¶ Sequūt̉ orōes btī auguſtini ad ſa ctā trinitateꝫ ꝑ ferias hebdomade diſtincte. Et d̓ ponit̉ or̄o dn̄ica die 22 5 dicenda 227 Oratio ſecunda feria 22 8 Pratio feria tercia 229 eria quarta oratio 23 1 Feria quinta oratio 13 Feria ſexta oratio Sabbato orō ad ſctāꝫ trinitatē. 235 te dicēde ī ſolē Or ygīs b ij Alia orō ad v̓ginē gl̓ioſam 20 ꝓ Orōes de angl̓is. ⁊ pͦ de ſctō michae Alia oratio 206 (le. 246 De oībꝰ āgl̓is 27 Ad ꝓpriū āge Alia ad eūdē 249 lu. 24 7. De ſctō ioh̓e bap. 249 Alia d̓ eodē Ad oēs priarchas orō 25 0 Ad ſcm̄ petꝝ or̄o ibidē. Alia de eodē Ad ſanctuꝫ paulum 25 1 Ad ſcm̄ ādreā. 25 1. Alia ad eūdē. ibi De ſctō ioh̓e euāgeliſta 25 2 Alia d̓ eod̓ ibidē. De ſctō thoͣa. 25 2 De ſ. mathia. ibid̓. de ſ. philippo. 253 De ſancto iacobo minori ibidem De ſctō iacobo maiori. 25 4. De ſctō bartholomeo. 25 4. De ſctō matheo ibidē. De ſctō ſymone oratio ibidem De ſ. iuda ibidē: De oībꝰ apl̓is. 255 Ad oēs apl̓os. ibidē. De ſctō ſtephaDe ſctō vincētio 256(u10 255 De ſctō laurētio ibidē. De ſctō ſebaſti De ſctō georgio. ibidē(ano. 25 7. Ad.ſ. dyoniſiu. 258. Ad ſctm xp̄oſeꝝ ibidem. Alia oratio ad eūdē ibidem 25 7 De ſancto eraſmo Or̄o ad decē mille martyres. ibidem Ad quindecim auxiliatores 260 Alia or̄o ad eoſdē ibidē. Pr̄o ad oēs ſcōs mart̓. 26 1. Ad ſ. gregoriū ibidē 26 2 Ad ſctm̄ hyeronimū De ſctō bernhardo ibidē. De ſctō au guſtino. 263. Ad ſctm̄ florētiū. 25 ꝓ De ſ. martīo ibidē. De. i. nico nυ ιυιV De ſctō anthonio. 265. Ad oēs ꝯfeſ De tribꝰ regibꝰ. 26 6(ſores. 26 6 De ſctā barbara. 26 7. De ſctā agne. (268 De ſctā dorothea. 26 8 De.ſ. appolonia. 26 9. De ſctā marga De.ſ. maria magda. ibid̓(retha ibidē De.ſ. anna. 270. De.ſ. katherīa ibidē De.ſ. cecilia. 271. De.ſ. lucia. 272 De ſcā criſtina. De ſcā elizabeth ibid̓ De ſctā vrſula. 273. Ad. xj. mille v̓gi. 27 X Ad omnes ſctās virgines. Oratio de oībus ſanctis ibidem Finit Regiſtrum. b iiij ¶ Incipit libellꝰ or̄onū ⁊ medita tionum deuotaꝝ qͥ anthidotariꝰ aīe appellat̉: eo ꝙ in ip̄o inueniunt̉ anthidota ſiue medicamēta ſaluberrima contra oēs morbos ſpūales aīe. Et pͦ tanqͣꝫ medicamenta digeſtiua ⁊ p̄paratiua ad expulſionē maloꝝ humoꝝ aīe ponēt̉ nōnulla ꝯtritionē et dolorē de peccatis inducentia. ¶ Ex hortatio ſalutarꝭ terrorē iudicij ac ti morē diuine vltiōis īcutiēs ⁊ ꝯpuctōꝫ Xꝑgiſcere o miẜabilis hō: iāiāqꝫ moriture. et pꝰ v̓mes ī puluerē: vn̄ ⁊ ſūptꝰ es iteꝝ reuerſure. Tinneāt aures cordi tui: ita vt formides a vo ce tonitrui magni t̓ribilit̉ intonātis. Oportet nos pn̄tari an̄ tribunal xp̄i. vt reſerat vnuſqͥſqꝫ q̄ geſſit ī corꝑe ſuo ſiue bonū ſiue malū. Ubi cū pn̄tatus fuerꝭ: qͣ cernes fronte vultū tremēdi iudicꝭ. tibi quidē tuiſqꝫ ſimilibus ter 4L ribilē. iuſtis v̓o placabilē. Cui qꝛ non es compaſſus verere ne cōregnes a qͦ cū ſꝑ auerſus fueris q̄ ꝓhibuit faciēdo: ⁊ q̄ p̄cepit ꝯtemnēdo. quō ad eiꝰ ſtatuaris dexterā inter electos. cui oī tꝑe familiare fuit: ſiniſtris actibus et precipiti ruina percellere reprobos. Tūc ignis in ꝯſpectu eius exardeſcet ⁊ in circūbitu eiꝰ tempeſtas valida. tūc ignis ante ip̄m precedet: ⁊ īflammabit in circūbitu mnimicos eiꝰ. Tuc vniuſcuiuſqꝫ opus qͣle ſit ignis ꝓba bit. Dies ire: dies illa: dies tribulatio nis ⁊ anguſtie: dies calamitatis ⁊ mi ſerie: dies tenebraꝝ ⁊ caliginis: dies nebule ⁊ turbinis: dies tube ⁊ clangoris. Tribulabit̉ ibi fortis. vbi ſi iu ſtus vix ſaluabit̉. tu peccator vbi parebis. Ibi dulcē vocē xp̄i audient iu ſti inuitantis eos in patris ſui regnū Ibi amarā vocem audient iniuſti cō dempnantis eos in ignem eternum. Ibi qualeꝫ te exhibuiſti cū eſſes in hͦ b iiij mortali corꝑe apparebis. Et qͦſcunqꝫ nūc īuitatꝰ fueris. indubitant̓ int̓ illos tūc deputaberis. Diligent̓ igitur aīaduerte ⁊ illic vtcūqꝫ poterꝭ aciem cordis fige: diſtīguēs ordīes electoꝝ dei: ⁊ lōge diſtātes ab eis diſtīctiōes reproboꝝ. ⁊ facillime ꝑſpicies iuxta meritoꝝ eſtimatōes tuimet iudicio ti bi iuſte nō deberi locū int̓ bn̄dictos niſi veniā largiat̉ ip̄e qͥ aīe bn̄dicētis eū iniqͥtatibꝰ ꝓpiciat̉. Intuēs eī angelicos ſuꝑnoꝝ ciuium eboros. ⁊ reuerſꝰ ad ꝯſiderationē tui nullatenꝰ te ip̄oꝝ ꝯſortio admitti cēſebis. eo ꝙ nō angl̓ice: ſꝫ diabolice viuendo ab eoꝝ imitatiōe ſemꝑ auerſus fuerſ. Si apl̓oꝝ xp̄o amabile collegiū ꝯſidēs nullā tui ⁊ ip̄oꝝ ꝯuētione inuenies qͥppe qͥ nec exēplis eoꝝ oīa relinq̄ndo xp̄m ſecutꝰ fuerꝭ. nec doctrinis eoꝝ fa ciendo q̄ docuerūt aſſenſū prebueriſ Uictrices martyrū diuerſe punitoruꝫ cateruas admirās abſurdū eſt. ſi illo XII rū te ingerere p̄ſumas ꝯtubernio. qͦs ꝯſtat te minime emulatū: eo ſaltem giīe martyrij. qͦ mēbra tua q̄ ſt̄ ſuꝑ ter rā occulte mortificareſ. qͥs te infeliciſ ſimū hoīm admitteret int̓ egregios xp̄i ꝯfeſſores: corde qͥdē credentes ad iuſticiā: ore aūt ꝯfitētes ad ſaluteꝫ. qͥ ſpeciē ſctītatis habēs ꝯfiterꝭ te noſſe xp̄m. factis aūt negas. Qua rōne reci pereris in ꝯuetum deo deuoti agmi nis btōꝝ videlicet monachoꝝ ⁊ heremitaꝝ: qͥbus crucifixꝰ fuit md̓s: et ip̄i md̓o. tu qͥ falſo monachꝰ diceris exiſtēs vt ſepulchrū foris dealbatuꝫ intus plenū oſſibꝰ mortuoꝝ. Qua fi ducia vel reſpicere audeas ad v̓gine os flores. ad lilia cādore caſtitatis ni tida opinione virtutū flagrātia. qͥb ſpeciale eſt cātare cāticum: qd̓ nemo alius dicere poteſt: tu cuius terra ſpi nas ⁊ tribulos peccatoꝝ germinat: cuius veſtimētuꝫ mixtū eſt ſanguine criminū. ꝓpt̓qd̓ erit in combuſtionē et cibꝰ ignis. Expaueſce miſer ne ſctī penitētes recuſent te admitter̄ ſue ſo cietati ꝑ qͦs dignos penitentie fructꝰ facientes regnū celoꝝ vim paſſum ē. ⁊ ip̄i violenti dirupuerunt illud. cuꝫ tu ꝓpter impenitens cor tuū theſauri ſes tibi irā in die ire ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei. ꝑtimeſce īfelix te velut reprobū hoīeꝫ vniuerſitas electoruꝫ in ſuas māſiōes reciꝑe deteſtet̉. eo ꝙ in oī tꝑe vite tue inqͥnate fuerint vie tue: ⁊ plenus vniuerſitate vicioꝝ va cuus fueris ſanctitate. Erubeſce igit̉ ꝑdite. ꝙ te oīno alienaꝝ a ꝯſortio be atoꝝ queſitū vbiqꝫ nuſqͣꝫ inter eos in uenies: quē diſpar ītentio ⁊ opus ſꝑ ī tenebris pctōꝝ detinuit: ⁊ a luce illo rū tibi inacceſſabili penitus ſecluſit. Ecce tu hō qͥ merito nullā portioneꝫ tibi eſſe in t̓ra viuētiū ꝯſcīa tua te accuſante iudicas. reſtat vt exaduerſo vbi ſis ponendus colligas: inter eos nimiꝝ qͥ dicūt bonū malū ⁊ malum XIII bonū: ponētes lucē tenebras. ⁊ tene bras lucē: ponētes dulce amaꝝ. ⁊ amaꝝ dulce. Qui ducūt ī bonis dies ſuos: in pūcto āt in infernū deſcēdūt Nō eſt em̄ vt ſil̓ oīa ꝯplectaris a primo peccāte vſqꝫ ad nouiſſimū: queꝫ nō ſis plꝰ oībus peccādo ſecutꝰ. ma la ꝑſuadentibꝰ acqͥeſcendo: in temet ip̄o tecū delinq̄ndo. alijs vt ⁊ ip̄i ma lefacerēt ꝑſuadēdo. Quis gͦ tā ꝓpha ne miſerebit̉ tui: vt te mortuū lugeat cū qͥſqꝫ a dn̄o ſibi dici ꝑtimeſcat. qua re tu luges cū ego abiecerim eū. Sed ne in abyſſum deſperatiōis corruas. ꝯſolet̉ te ꝙ dn̄ꝫ nr̄ꝫ ih̓m xp̄m vere mi ſericordē ꝓpter lachrimas fideliū ſuorū eadē miſcd̓ia moueri ſuꝑ te non deſperas: qua ⁊ filiā archiſynagogi porrecta illi manu reſuſcitauit. ⁊ iuuenē reſuſcitatuꝫ matri vidue reddi dit: ⁊ ſpū fremēs ⁊ lachrimās: fletibꝰ martha ⁊ maria lazarū qͣdriduanū ⁊ iā fetentē de monumiento vocauit ¶Deploratio pctōrꝭ iā ꝯpūcti. deiqꝫ Eu mihi ī miſcd̓iaꝫ flagitatꝭ felix aīa ī tātꝭ peccatꝭ: ī tātꝭ pericul is criminū. ī tā multꝭ iniqͥtatib Quid pͥmū plorē. Quid pͥmū plāgā Quos luctꝰ pͥus: qͣs lachrīas ſumā. nō ſufficit referre memoria: tātoꝝ cri minū geſta. pctā qͦꝫ mea mihi ſenſu dolorſtulerūt. hebetudīe cordis coagulate ſt̓ lachrīe: obriguit animus. nullo merore ꝯpūgit̉. aīa mea in ſtu porē ꝯuerſa eſt. inſenſata facta eſt aīa mea. O lachrime vbi vos ſeduxiſtis. Ubi eſtſ fontes lachrimaꝝ. vbi es me roris vnda. vbi eſtis lamenta. Redite obſecro lachrime. mouemini ī me fontes lachrimaꝝ. aſpergite me fletibus. fluite ſuꝑ faciē meā. humectate maxillas meas: genas irrigate. Pate mihi planctū amarū. Inter oēs ego grauius corrui. Inter oēs deteriꝰ cecidi: oīm impioꝝ penas ſcelere meo vici. Tartarea tormēta vix malis me U XIIII is ſufficiunt. Nō ē peccatū ſuꝑ pecca tū meū. Nō ē iniqͥtas ſuꝑ iniquitateꝫ meā. Nequiorē me cūctꝭ iudico. Con paratione mea nullus iniqͥor eſt. Iu ſte penas debite infelicitatꝭ exoluo. Iuſte tantꝭ ſupplicijs ꝯteror. ex meo peccato mala mihi omīa aduenerūt Deꝰ iſta in me afligit. Iuſto iudicio rependit̉ factis meis cōgrua viciſſitudo. Minꝰ tn̄ retribuit̉ mihi qͣꝫ ip̄e deliꝗ. pctōꝝ meoꝝ minor viciſſitudo repedit̉. Plage mee culpa durior inuenit̉. Leuior eſt pctō mea pena dānatiōis. Grauior eſt qd̓ ꝯmiſi. leuius eſt qd̓ tollero. Grauius eſt culpa quā feci: minor vindicta quā ꝑfero. Penſo malū qd̓ geſſi: nō eſt tātū qd̓ patior. Leuior eſt plaga mea pōdere pec catoꝝ meoꝝ. Aliud eſt prorſus. aliud qd̓ amplius me affligit. qd̓ me magꝭ contriſtat. qd̓ me magis ꝑturbat. qd̓ me magꝭ terrificat cui ſimile mialū nl̓ lū eſt. iucomparabilis eſt pena. oībus penis antefert̉: qd̓ an̄cellit cūcta tormenta: qd̓ exuperat oīa mala. Metuo diē iudicij. Metuo dieꝫ tenebraꝝ. diē amarū. diē durū. Perpēdo quidē malū qd̓ tolero. ſꝫ ampliꝰ qd̓ reſtat formido. Lugeo q̄ ī hac vita iā patior: ſꝫ poſt hāc ne gͣuiorem patior ſnīam. Iā tollero in pena tormenta tn̄ gehēnā formido exculpa. Iā pn̄s pena me laniat. ſꝫ futura magis con turbat. Grauia ſunt q̄ ſuſtineo. gͣuiora imꝑpetuū timeo. de p̄ſentibꝰ qͥdē penis doleo: ſꝫ de futurſ ampliꝰ īgemiſco: ſuccurre mihi d̓s meus anteqͣꝫ me tartara rapiāt: an̄qͣꝫ flamina ꝯbu rat. an̄qͣꝫ tenebre me inuoluāt. Subueni priuſqͣꝫ ad tormenta properem pͥuſqͣꝫ gehēne ignibꝰ deuorer. pͥuſqͣꝫ ſine termino crucier. Reus em̄ timore iudicij tui terreor: pauore peccati irā tuā formido immanitate ſceleris examen tuū trepidius conſciētia metuo. Si em̄ iuſtus vix ſaluabit̉: ego ī XV pius vbi ero. Quid faciā dū venerit tremendi formido iudicij. Cū examē iudicij venerit ꝗd reſpondeā. qͥd ero dicturꝰ cū an̄ tribunal xp̄i fuero p̄ſen tatꝰ. Ue diē illū qn̄ peccaui. ve diē il lū qn̄ trāſgreſſus ſū. ve diē illū qn̄ expertus ſum: vtinā nō illuxiſſet mihi. vtinā nō fuiſſet ortꝰ ſuꝑ me. vtinā ſuper me nō apparuiſſet. O dies deteſtā da. o dies abhomināda. o dies peni nitus nec dicēda q̄ me in hͦ ſecl̓o ꝓtu lit: q̄ mihi clauſtra partus apperiūt q̄ ortꝰ mei oſtia reſerauit. Dies illa a lu ce ī tenebras ꝑmutet̉: ꝓfunda illā ca ligo ꝯfūdat. et̓na illā cecitas obruat amittat tꝑis ſtatū. oī mēoria extīguat̉ null̓ digͣ ſeclis memorēt̉. meliꝰ mihi fuerat nō eē ortu. meliꝰ nō fuiſſe geni tū. meliꝰ nō fuiſſe ī ſecl̓o ꝓcreatū. quā eternos ꝑpeti cruciatꝰ. flete me celū ⁊ terra: lugete oīs creatura. plorate me oīa elemta. īgemiſcite ſuꝑ me vniuer ſū genꝰ. ⁊ qͦ ptīs vite ſenſu ſuꝑ me la mētū fundite. Peccaui em̄ crudeliter lapſus ſum fortit̉: cecidi grauit̉: corrui miſerabilit̓. Nullū inuenit̉ pctm̄ cuiꝰ ſordibꝰ nō ſim cōinqͥnatꝰ. Nul lus eſt morbꝰ vitioꝝ a qͦ nō contraxi ꝯtagiū. Nulla ſordiū ſentina extitit: que in me miſeꝝ nō ꝯfluxit. Probro ſus: ſceleratꝰ: flagitijs cūctꝭ obrutus. innūerabilit̓ freq̄ntaui īpudiciciā fe ditatꝭ. vt bn̄ viuerē vltro ꝓmiſi. Qd̓ pollicitꝰ ſū nūqͣꝫ ſeruaui. Semper ad pctm̄ meū redij. ſꝑ delicta mea iteraui. Nūqͣꝫ ī meliꝰ mores mutaui. Nūqͣꝫ a malis factꝭ receſſi. plurimos prauis moribꝰ ad iniqͥtatē ꝯuerti. ſcelere meo ml̓te aīe perier̄t. Exēplis vite mee ml̓ti ſb̓uerſi ſt̓. ego ml̓tꝭ cā malo rū fui. ꝑ me multoꝝ ꝓpoſitū macula tū eſt. ꝑ me nomē ſctītatꝭ laceratū eſt. Orate ꝓ me ad dn̄m viri ſctī. Obſecra te pro me plebs oīs ſctōꝝ. ſi forte miſerat̉ mihi deus. ſi forte recipiat me ſi forte d̓leat pctm̄ meū. ſi forte auferat iuiqͥtatē. ſi mīaꝫ p̄ſtet mihi. iratꝰ ē em̄ XVI ſuꝑ me nimis ꝯpleuit furorē ſuū ī me effudit irā indignatiōis ſue ſuꝑ me ꝓ pt̓ ml̓titudinē iniqͥtatꝭ mee: qꝛ creuerūt auerſiōes: qꝛ multiplicate ſt̓ p̄uaricatiōeſ. Ue mihi qꝛ ꝯſūptꝰ ſū. Ue mi hi qͥa deficit aīa mea afflicta merore ꝯtriſtata luctu: extenuata gemitu. ꝗs miſerebit̉ tui aīa? Quis cōſolabit̉ te qͥs dabit lamētū ꝓ te. Magna ē ſicut mare ꝯtritio tua Afflictio tua ſic̄ pela gus: dolor tuꝰ qͣſi fluctꝰ tumēs. Que tēpeſtas nō ingruit ſuꝑ te. Que ꝓcelle nō accider̄t tibi. Plena es tēpeſtati bus aīa: oēs moles moleſtiaꝝ: ⁊ oēs turbulētiſſime tēpeſtates ſuper caput tuū introierūt. Ubi es o cuſtos hoīm. Cur ſpreuiſti me cur auertiſti faciē tuā a me. Ubi es aīaꝝ redēptor: vt qͥd lon ge factꝰ es a me ꝯſolator aīe mee? Reuertere iā deꝰ meꝰ: nō me obliuiſcarꝭ in finē: n̄ me ī ꝑpetuū deſeras: n̄ me ad ꝑdēdū ī ptāte demonū derelinqͣs. Lꝫ offenſus ſis gͣuiter: tu aūt clemes; pi tu multe miſeratōis nullū relinqͥs: ni lā recuſas aīam: ſed vltro ferēs clemē tiā: peccātes expectas vt redeāt. Ꝙͣͣti ſcelerati: qͣꝫti luxurijs dediti: ꝯcupiſcē tijs ſaginati: bonitate tua ad indulgē tiā ꝑuener̄t. On̄de ⁊ in me clementiā tuā: pateat mihi veniā: pateat īdulgē tia: nō abneges vni qd̓ plurimis ꝯtu liſti. Scelera mea non defendo: pctā mea n̄ abſcōdo. Diſplicꝫ mihi qd̓ feci diſplicet qd̓ peccaui. Errorē cōfiteor. culpā cognoſco: voce cōfeſſiōis aꝑio Suſcipe q̄ſo voce ꝯfitētis: attēde vocē p̄cātis: audi voce pctōris clamātis Peccaui deꝰ miſere̓ mei: peccaui deꝰ ꝓpiciare mihi. Parce mal̓ meis: igͦſce pctīs meis: īdulge ſceleribꝰ meis dele culpas meas gr̄a tua Si em̄ iniqͥtates recordaberis qͥs ſuſtinet. Ad examen tuū nec iuſticia iuſti ſecura ē: qͥs em̄ iu ſtus qͥ ſe audeat ſine pctō eē: qͥs p̄ſūat corā te aliqͥd de iuſticia? Nullus em̄ ē mūdꝰ in ꝯſpetū tuo. Ecce int̓ ſctōs ue XVII mo ē īmaculatꝰ ecce qͥ ẜuier̄t inſtabiles: ⁊ in angel̓ reꝑta eſt pͣuitas. Stelle nō ſunt mūde corā te. Celi n̄ ſt̓ mūdi ī ꝯſpectu tuo: qͣꝫtomagꝭ ego abominā bil̓ ⁊ putrēdo: ⁊ filiꝰ hoīs v̓mis ⁊ nō hō. Qui hauſi qͣſi gurges pctm̄ et bibi quaſi aqͣs iniqͥtatē qͥ comoror et qͥ hīto ī domo lutea. Qui t̓renū habeo fundamentū. Hemēto dn̄e q̄ ſit mea ſb̓a: memēto qꝛ t̓ra ſum. Memēto qͥa cinis ⁊ puluis ſū. oꝑi manuū tuaꝝ pō rige dexterā. Cōſule īfirme mate̓ie: ſuc curre carnali fragilitati. Infirme ꝯdi tiōi pateat regreſſus ſalutſ: pateāt vul nera mea Corā te eſt egritudo mea. tu vides qͣntū ſauciꝰ ſū ⁊ lāguidꝰ. Medi cinā qͣ ſaner tribue: medelā qͣ curer īpēde. Refice īfectū vicijs: reforma cor ruptū pctīs. Extīgue ī me flāmas ꝯcu piſcēcie: iacula ignita diaboli me vltͣ nō penetrēt. nō exardeſcāt ī me vlteriꝰ Tu em̄ ſcis tētationes quas porto. tu ſcis fluctus qͦs pacior: tu noſci tempec ij ſtates qͣs tollero: vbi lapſꝰ ſim: defluxus ſim. vbi īfelix dimerſꝰ ſimtu ſcis. Incurri negligēs ī ruinā: corrui īcau tꝰ ī turpitudīs foueā deſcēdi ī ꝓfūdū maloꝝ miſer. Eijce aīaꝫ meā captiuaꝫ ab īferſ. nō me ꝯcludat ꝓfūdꝰ. nō mi hi deneget exitū. ecce dies metuēdꝰ iā īminet: iā dies vltimꝰ appropinqͣt. Ni hil ſuꝑeſt mihi p̄t̓ tumulū: nihil ſuꝑ eſt p̄t̓ ſepulcꝝ. ꝑce mihi an̄qͣꝫ eā. id̓a me an̄qͣꝫ ab hac vita egrediar. ſolue pͥ uſqͣꝫ moriar meoꝝ vicula pctōꝝ. ame. ē orō ſctī auguſtini ad impetran grāꝫ digne laudandi dei Eꝰ vniuerſitatꝭ ꝯditor: p̄ſta mi hi pͥmū vt te bn̄ rogē: deīde vt me agā dignū quē liberes: poſtremo vt libes Deꝰ ꝑ quē oīa q̄ ꝑ ſe nō eēt tēdūt eē. d̓s qͥ ne id qͥdē qd̓ ſe ꝑimit ꝑire ꝑmittꝭ Deꝰ qͥ de nihilo md̓ꝫ iſtū creaſti: oīm quē oculi ſenciūt pulcherrimū. Deus qͥ malū nō facꝭ ⁊ facꝭ eſſe ne peſſimū fi at. Deꝰ qͥ paucꝭ ad id qd̓ vere ē refugi XVIII entibꝰ oſtēdis malū nihil eſſe. Deꝰ ꝑ quē vniuerſitas etiā cū ſiniſtra ꝑte ꝑfe cta ē. Deꝰ a qͦ diſſonātia vſqꝫ īextremū nulla cū deteiora melioribꝰ ꝯueniūt Deꝰ quē amat oē qd̓ p̄t amare ſiue ſci ens ſiue neſciēs. Deus ī qͦ ſt̓ oīa cui tn̄ vniuerſe creatur nec turpitudo turpis eſt nec malicia nocet. nec error errat: Deꝰ qͥ niſi mūdos veꝝ ſcire voluiſti: d̓s pr̄ v̓itatꝭ: pr̄ ſapīe: pr̄ vere ſūmeqꝫ vite pr btītudīs. pr̄ boni ⁊ pulchri. pr̄ ītelli gibilis lucꝭ: preuigilationis atqꝫ illu minatiōis nr̄e. pr̄ pignorſ qͦ admonemur redire ad te. De īuoco d̓s v̓itatis a qͦ ⁊ ꝑ quē vera ſt̓: q̄ vera ſt̓ oīa. Deꝰ ſapīe ī qͦ ⁊ a qͦ ⁊ ꝑ que ſapiūt q̄ ſapiūt oīa. Deꝰ vera ⁊ ſūma vita. ī qͦ ⁊ a qͦ ⁊ ꝑ quē viuūt q̄ vere ſūmeqꝫ viuūt oīa De us btītudo in qͦ ⁊ a qͦ ⁊ ꝑ quē btā ſt̓ q̄ btā ſt̓ oīa. Deꝰ bonū ⁊ pulchꝝ ī qͦ ⁊ a qͦ ⁊ ꝑ quē bona ⁊ pulchra ſt̓ q̄ bona ⁊ pulchra ſt̓ oīa. Deus ītelligibilis lux ī qͦ ⁊ a qͦ ⁊ ꝑ quē intelligibiliter lucent c iij q̄ intelligibilit̉ lucēt oīa. Deus cuiꝰ re gnū ē totꝰ md̓s quē ſenſus igͦrat. Deꝰ de cuiꝰ regͦ lex etiā ī iſta regͣ deſcribit̉. Deus a qͦ auerti cadere: ī quē ꝯuerti re ſurgere: ī qͦ manere ꝯſiſtere ē. Deus a qͦ exire ē mori. In quē redire reuiuiſcere eſt. In qͦ habitare viuere ē. Deꝰ quē ne mō amittit niſi deceptꝰ: quē nemo q̄rit niſi admonitꝰ: quē nemo īuenit ni ſi purgatꝰ. Deꝰ quē relinq̄re hͦ ē qd̓ pe rire: quē attēdere: hͦ ē qd̓ amar̄: quē vi dere: hͦ ē qd̓ hr̄e. Deꝰ cui nos fideſ exci tat: ſpes erigit: charitas iungit. Deus ꝑ quē vīcimus īimicū. Te dep̄cor d̓s a c accepimꝰ ne oīno periremꝰ. Deus a qͦ amnonemur vt vigilemꝰ. Deꝰ ꝑ que a malis bona ſperamꝰ. Deꝰ ꝑ quē ma la fugimꝰ ſꝫ bona ſeqͥmur. Deꝰ ꝑ quē nō cedimꝰ aduerſitatibꝰ Peus ꝑ quē bn̄ ẜuimꝰ: ⁊ bn̄ dn̄amur. Deꝰ ꝑ quē di ſcimꝰ aliena eē q̄ aliqn̄ nr̄a ⁊ nr̄a eē q̄ aliqn̄ aliena putauīꝰ. Deꝰ ꝑ quē malo rū eſcis atqꝫ illecebris nō heremꝰ Deꝰ XIX ꝑ quē nos res minute nō minuūt. De us ꝑ quē meliꝰ nr̄ꝫ deteriorari ſb̓iectu nō ē. Deꝰ ꝑ quē abſorbet̉ mors ī victo ria. Deꝰ qͥ nos ꝯuertꝭ. Deꝰ qͥ nos ex eo qd̓ nō ē exuis. ⁊ ex eo qd̓ ē iduīs. Deuſ qͥ nos exaudibiles facꝭ. Deꝰ qͥ nos mu nis. Deus qͥ nos ī oēꝫ vitatē īducꝭ. De us qͥ ē nob̓ oīa bona loq̄rꝭ nec īſanos facꝭ: nec a qͦqͣꝫ fieri ſinis. Deꝰ qͥ nos re uocas ī viā. Deus qͥ nos dedueſ ad ia nuā. Deus qͥ facꝭ vt pulſantibus aperiat̉. Deus qͥ nobis das panē vite. Deus ꝑ quē ſitimus potū: qͦ hauſto nūqͣꝫ ſitiamus. Deus qͥ arguis md̓ꝫ de pctō de iuſticia de iudicio. Deꝰ ꝑ quē nos n̄ mouēt ꝗ minime credūt. d̓s ꝑ quē im probāꝰ eoꝝ errorē qͥ aīaꝝ merita nll̓a eē apd̓ te putāt. Deꝰ ꝑ quē nō ẜuimus infirmis ⁊ egenis elemet. Deꝰ qͥ nos purgas ⁊ ad diuina p̄paras p̄mia. ad ueni mihi ꝓpiciꝰ tu: qͥcqͥd a me dictu eſt vnꝰ d̓s tu. Tu veni veni mihi ī au xiliū: vitā et̓na. vera ſb̓ſtācia. vbi nulc iiij la diſcrepātia: nll̓a ꝯfuſio: nll̓a trāſitio: nll̓a īdigētia nll̓a mors: vbi ſūma ꝯcordia: ſūma euidēcia: ſūma ꝯſtācia ſūma plenitudo: ſūma vita vbi nihil deeſt. Nihil redundat vbi qͥ gignit. ⁊ quē gignit vnū ſt̓. Cui ẜuiūt oīa q̄ ẜui unt. Cui obtēꝑat oīs bona aīa. Cuius legibus rotāt poli. Curſus ſuos ſydera ꝑagūt. ſol exercet diē. luna tꝑat nocte. oīſqꝫ md̓s ꝑ dies viciſſitudīe lucis ac noctꝭ ꝑ mēſes cremētꝭ decremētiſqꝫ lunaribus ꝑ annos verꝭ eſtatꝭ autūni ⁊ hyemis: ſucceſſiōibus pluſtra ꝑfecti on curſus ſolarꝭ: ꝑ magnoſ orbes recurſu ī ortus ſuos. ſydeꝝ magnā rerū ꝯſtāciā qͣꝫtū ſenſibil̓ mateia patit̉ tꝑꝫ ordinibus replicatiōibuſqꝫ cuſtodit. Cuius legibus ī euo ſtātibus motus inſtabil̓ reꝝ mutabiliū ꝑturbatus eſſe nō ſinit̉. īfreniſqꝫ circūeūtiū ſecl̓oꝝ ſꝑ ad ſil̓itudinē ſtabilitatꝭ reuocat̉. Cuiꝰ legibus arbitriū aīe libeꝝ ē: boniſqꝫ p̄mia: ⁊ mal̓ pene fixis ꝑ oīa neceſſita XX tibus diſtribute ſt̓. A qͦ manāt vſqꝫ ad nos oīa bona: a qͦ coercēt̉ vſqꝫ ad nos oīa mala. ſupͣ quē nihil. exͣ quē nihil. ſine qͦ nihil ē. ſb̓ qͦ totū: ī qͦ totū: cū qͦ to tū ē. Qui feciſti hoīeꝫ ad ymagineꝫ ⁊ ſil̓itudinē tuā. ꝙ qͥ ſeip̄m nouit te agͦ ſcit. Exaudi exaudi exaudi me d̓s meꝰ dn̄e meus: rex meus: pr̄ meus. cā mea ſpes meā res mea honor meus domꝰ mea: patria mea ſalus mea: vita mea Exaudi exaudi exaudi me more meo tuo paucꝭnotiſſimo. Iā te ſolū amo. te ſolū ſeqͦr. te ſolū q̄ro. tibi ſoli ẜuire ꝑatus ſū. qꝛ tu ſoluſ iuſte dn̄arſ. tui iu rſ eē cupio. Iube q̄ſo atqꝫ imꝑa qͥcqͥd vis. ſꝫ ſana ⁊ aꝑi aures meas qͥbꝰ vo ces tuas audiā. Sana ⁊ aꝑi ocl̓os me os qͥbus nutus tuos videa. expelle a a me inſaniā vt te recogͦſcā Dic mihi q̄ attēdā vt aſpiciaꝫ te. ⁊ oīa me ſpero q̄ iuſſerſ factuꝝ. Recipe oro fugitiuū tu uꝫ dn̄e clemētiſſime. iamiā ſatis pena rū dederim. ſatis inimicis tuis. qͣs. tu ſb̓ pedibus hēs ẜuierī. ſatꝭ fuerī falla ciaꝝ ludibriū. Accipe me ab iſtꝭ fugiē tē famulū tuū. qꝛ ⁊ iſta me qn̄ ad te fu giebā acceperūt alienū. Ad te mihi re deūdū eſſe ſentio. pateat mihi pulſan ti ianuā tua. Quo ad te ꝑueniat̉ doce me. Nihil alid̓ habeo qͣꝫ volūtatē. nihil alid̓ ſcio niſi fluxa ⁊ caduca ſper nēda eē. certa ⁊ et̓naͣ reqͥrēda. hͦ facio pr̄: qꝛ hͦ ſolū noui. Sꝫ vti ad te ꝑueniat̄ igͦro. Tu mihi ſuggere: tu oſtende: tu viaticū p̄be. Si fide te īueniūt qͥ ad te refugiūt: fidē da ſi v̓tute v̓tutem. ſi ſcīa ſcīaꝫ. Auge ī me ſpē: auge charita tē. O admiranda ⁊ ſingl̓aris charitas tua ad te ambio ⁊ qͥbus rebus ad te ambiat̉ a te ſurſū peto. tu em̄ ſi deſerſ perit̉ h̓. Sꝫ nō deſerſ. qꝛ tu es ſummū bonū qd̓ nemo recte q̄ſiuit ⁊ minime inuenit. Omnis āt recte queſiuit quē tu recte querere feciſti. Fac ⁊ me pat q̄rere. libera me ab errorē. Querenti te mihi nihil aliud pro te occurat Si XXI nihil aliud deſidero qͣꝫ te: īueniam te iam queſo pater. Si autem eſt ī me ſu perflui alicuius appetitus: tuipſe me niunda: ⁊ fac ydoneum ad te videndum. Ceterum de ſalute huius morta lis corporſ mei qͣꝫdiu neſcio quid mi hī ex eo vtile ſit. vl̓ eis quos tibi illud committi pr̄ ſapiētiſſime atqꝫ optime. ꝓ eo qd̓ ad tps āmonerꝭ dep̄cabor. Tātū oro excellētiſſimā clemētiā tuaꝫ vt me penitus ad te ꝯuertas. nihilqꝫ mihi repugnare facias tēdenti ad te. Iubeaſqꝫ me dū hͦ ip̄ꝫ corpus ago atꝫ porto puꝝ: magnanimū: iuſtū prudē tēqꝫ eē ꝑfectoreqꝫ amatorē: ꝑceptorēqꝫ ſapiēteqꝫ ſapīe tue. ⁊ dignū habitation atꝫ habitatorē regni tui. Itē alia or̄o cuiꝰ ſupͣ ad īpetrādū veniā pctōꝝ Eus iuſticie d̓s miſcd̓ie d̓s īui ſibil̓ d̓s īcōprehēſibil̓. d̓s īenar rabilis: et̓ne: ꝑpetue: bn̄dicte. amāde: metuēde. ab oī creatura colēde. Deus cuius oīa: ī qͦ oīa: ſb̓ qͦ oīa: per quē oīa ſt̓. te ꝑ īmēſaꝫ tue maieſtatꝭ clemēciaꝫ ⁊ ꝑ. oīꝫ ſctōꝝ tuoꝝ gl̓iaꝫ dep̄cor. parce aīe mee: ꝑce mal̓ meis: ꝑce īenarrabilibus criminibus meis: viſita īfirmū cura egrotū: viſita lāguidū: ſana turbatū. Da cor qd̓ te timeat. ſēſū qͥ ītelli gat: aureſ q̄ vocē tuā audiāt: ocl̓oſmē tꝭ qͥ te videat. da ſcītillā ſapīe tue q̄ mi hi iuſtificationū tuaꝝ iter oſtēdat. ⁊ a foueis īimici me declīare doceat. Hiſerere mei d̓s: ꝑce mihi qꝛ peccaui tibi ⁊ ꝓpt̓ duriciā cordis mei ī ip̄aꝫ pctōꝝ meoꝝ mortē ꝑcurro. Ego em̄ ore: ego corde: ego oībus iniqͥtatibus cōinꝗ natus ſū ⁊ ab oībus ſceleribus cooꝑ tus ſū. Ueniā peto qꝛ reum me ꝯgͦſco. Scelera mea tibi ꝯfiteor. qꝛ te latere n̄ poſſūt. Tu em̄ es ſcrutator cordis ⁊ re nū tibi abſcōdita reuelāt̉ ⁊ ſcelera pa tefiūt. Miſerere mei d̓s. Dn̄e ne me pe rire paciaris. ne me ſinas et̓nis īuolui tenebrſ: ⁊ ꝑpetua mortē ꝑfūgi. Aufer a corde meo ſenſū alienū: cura in me XXII ſtuporē mentis. extirpa de viſceribus meis ꝯſilia iniquitatꝭ: trade de līgua mea detr̄ahēdi ꝯſuetudinē: mēciēdi fallacitatē. Scurrilitatem ⁊ oēs actus vanitatis mee arte medicīe tue ſana ⁊ circūcide ī me viciā cordis ⁊ corꝑis mei. Miſerere mei d̓s. qꝛ tu noſti fctā mea. tu ſcis trāgreſſionē meā: quā ſi ī iudicio punire voluiſſes: mea miſeria nō ſb̓ſiſteret. Sꝫ qꝛ tāta ē clemētia tua vt nullū velis perire: ſꝫ oēs ad penitē ciā reuerti deſideras. da poſſibilitatē qd̓ bonū ē oꝑandi vt nō ſit hͦ īdulgēcie tue tp̄s qd̓ nob̓ largiri ꝓ tua pieta te es digͣtus īfructuoſū. Miſerere mei d̓s. Dn̄e ne deſpicias neqꝫ auertas faciē tuā a me: qꝛ nō ꝓpt̓ iuſticiā meā pe to miſcd̓iaꝫ tuā: ſꝫ ꝓpt̓ magnā clemē tiā tuā. Reſpice ī me dn̄e de ſede maie ſtatis tue ⁊ tenebras cordis mei radio tui ſplēdoris expelle. Protege me dn̄e ſcuto v̓itatis ⁊ fidei tue: vt me diabo li iacula n̄ penetrēt. Quicqͥd eī illd̓ ē qd̓ īfelicitas mea de te petere aut nō p̄ſumit aūt nō ſapit: hͦ tu ꝓ tua pietate tribue: ꝑ qd̓ aīa mea a morte ſaluet̉ Cūqꝫ vite mee t̓minū fieri iuſſeris ma num mīe tue porrige. ⁊ lumen eterne claritatis oſtēde. Qui viuis. ⁊c̄. ¶ Itē ꝯfeſt pctoꝝ eiuſdē beati auguſtini. Iſerator ⁊ miẜicors magne ⁊ t̓ribil̓ d̓s tibi ꝯfiteor delicta mea: tibi patefacio vulnera mea. tu ꝓ pt̓ ineffabilē bonitateꝫ tuā ꝯfer mihi miſero medicinā. Tu eī mitiſſime digͣ tus es dicere. Nolo mortē pctōr ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat. Cōfiteor qꝛ īiqͣ ē ⁊ ꝑ uerſa in conſpetu tuo viā mea. lapſa ē in lacū miſerie vitā mea: extīcta ē ī ini ꝗtatibꝰ meis aīa mea. Libido: delecta tio pͣua: oꝑa nepharia: ira: ſuꝑbia. im paciētia: malicia: īuidia: gula ebrietaſ furtū: rapina: mēdaciū: ꝑiuriū: ſcurrilitas: ſtultiloquiū: murmuratio. detͣctio: igͦrācia: īfidelitas: diffidētia: mādatoꝝ dei negligētia ſeu cetere peſtes occiderūt aīaꝫ meā. Pollutum eſt cor XXIII meū ⁊ labia mea. Uiſus aditus guſtꝰ odoratus ⁊ tactus eneruauer̄t ī pctīs aīaꝫ meā ⁊ oīmō cogitatiōe ſiue acti on ꝑditꝰ ſū. Quēſo dn̄e d̓s cuiꝰ miſe ratio nō hꝫ finē. atthe me ad te ſic̄ att̄ xiſti mulierē peccatricē. Sic̄ donaſti il li nō ceſſare ꝯſculari pedes tuos: riga re lachrīs ⁊ ext̓gere capillis. Sic mihi clement̓ ꝯcedere dignare: vt ẜm magnitudinē iniqͥtatū meaꝝ ſit magͣ dilectio ruā inte vt ꝓpt̓ īmēſaꝫ pietatē tuā oīa dimittas pctā. Largire mihi d̓ p̄teritſ malis veniā: de p̄ſentibꝰ ꝯtinē ciā: de futurꝭ cautelam. ſac me pͥuſqͣꝫ moriar ꝯſeqͥ pleniſſime miſcd̓iaꝫ tua ⁊ ne dies meos an̄ finiri ſinas quam pctā mea dimittas: ſꝫ ſic̄ ſcꝭ ⁊ vis miſe rere mei. Itē alia ꝯeſſio vno Omine ih̓u xp̄e qͥ ī hūc md̓ꝫ ꝓ pt̓ nos pctōres de ſinu pr̄is ad ueniſti: vt de ade pctō nos redimeres qꝛ ſcio ⁊ credo te nō ꝓpt̓ iuſtos: ſꝫ ꝓ pter pctōres in terra habitaſſe: exaudi me d̓s meꝰ pctōrē culpabilem ⁊ indi gnū ⁊ negligētē ⁊ obnoxiū. Tibi ꝯfiteor oīa pctā mea: omnia mala mea ⁊ qͥcqͥd ī hͦ ſecl̓o deliqͥ de factꝭ: de iniqͥs cogitatiōibꝰ. de oībꝰ mal̓ meis veniā peto. Erraui nō tn̄ te negaui qꝛ ſcio ⁊ credo qꝛ tu piꝰ es. Indulge mihi xp̄e. Te laudo: te magnifico: te gl̓ifico trinitas ſctā: tibi gr̄as ago ī oībꝰ īfirmitatibꝰ meis: qꝛ nō habeo ī aliū ſpē ni ſi ī te d̓s meꝰ. Ad portū eccl̓ie tue ꝯfugio: ⁊ ad pignora ſctōꝝ tuoꝝ p̄ſtratꝰ ī dulgēciā peto: Precor ⁊ ſupplico tibi dn̄e vt me cuſtodias ꝓ tua magͣ miſe ricordia. ⁊ ꝓ pietate tua vſqꝫ ī finē me uꝫ: vt ī illa hora tremēda qn̄ aīa mea aſſūmēda erit de corꝑe meo: p̄ſtes mihi rectū ſenſū. ⁊ rectā fidē mihi ꝯcedē dignerꝭ xp̄e op̄s d̓s. Dn̄e d̓s op̄s exaudi me vt aīaꝫ meā lib̓are dignerꝭ de ī ferno īferiori Deus op̄s lib̓a me d̓ ver me īmortali ⁊ et̓nō. Deus op̄s libera me de manibus inimocoꝝ. Deus op̄s XXIIII libera me de tormētꝭ īpioꝝ. Deus op̄s lib̓a me de anguſtia et nali. Deus op̄s lib̓a me de oībꝰ mal̓. Deus op̄s lib̓are digͣre aīaꝫ meā de tenebrſ exterioribꝰ qꝛ ī te ꝯfido xp̄e: qꝛ opus manuū tua rū ſū ego ne deſpicias. Rogo ſctāꝫ ac btīſſimā mariā: oēs ſctos angl̓os tuoſ dep̄cor. Rogo vigintiqͣtuor ſeniores: oībus priarchis ⁊ ꝓphetis ſupplico: oēs apl̓os tuos ⁊ martyres ⁊ ꝯfeſſores tuos ⁊ v̓gīes rogo. oēs ſctōs tuoſ ⁊ electos īuoco ī auxiliū mihi vt ī illa hora qn̄ aīa mea egreſſa d̓ corꝑe fu erit: ſuis p̄cibꝰ me adiuuēt. Tibi gͦ ſuꝑ plico ⁊ te dep̄cor ſctē michael archan gele qͥ ſuꝑ aīas accipiendas accepiſti ptātē: vt aīaꝫ meā ſuſciꝑe digneris qn̄ de corꝑe erit egreſſa: ⁊ liberes eā d̓ po teſtate limici vt ꝑtrāſire poſſit portas ī fernoꝝ ⁊ tenebraꝝ. vt ſe non opponat leo vel draco qui ꝯſuetus ē aīas in īferno reciꝑe ⁊ in eterna tormenta per ducere. Te dep̄cor ſctē petre princeps apl̓oꝝ. qͥ claues regni celoꝝ ac ligādi ſoluēdiqꝫ accepiſti ptātē: vt portas pa radiſi mihi aperire digneris. Dn̄e ih̓u xp̄e fili ſctē marie p̄ces fūdo tibi vt ha beas de aīa mea pietatē ⁊ miſcd̓iaꝫ qꝛ in te ſperaui. Xp̄e redēptor qn̄ accuſatus fuero vt ſim expellēdꝰ a facie tua auxiliator ſis mihi: ⁊ quā nō mereor coronā: vl̓ veniā mihi ꝯcedere digne ris. Trinitas ſctā exaudi me dn̄e: tu es d̓s meus verus. tu es pr̄ meus ſcūs: tu es d̓s meus pius: tu es vulneꝝ meoꝝ medicina potētiſſima: tu es panis me us viuus: tu es miſcd̓ia mihi magͣ: tu es redēptio mea facta: tu es ſpes mea futura: tu es cuſtodia mihi aduerſus diabolicos īcurſꝰ. Te dep̄cor tibi ſuꝑ plico vt ꝑ te ābulē vt ad te ꝑueniā ⁊ ī te requieſcā: ⁊ ad te ſurgā. Exaudi me dn̄e: memēto dn̄e ſic̄ iuraſti pr̄ibꝰ nō ſtrꝭ: vt auertas irā tuā a me faml̓o tuo ¶ Seqͥt̉ or̄o btī gregorij pape ꝓ fine bono īpetrādo ⁊ gr̄a lachrīaꝝ ꝓ pctīs XXV Omine exaudi orōneꝫ meā: qͥa iā ꝯgͦſco tp̄s meū ꝓpe eſſe. Preſta mihi dn̄e ſapīaꝫ ⁊ ītellectū ⁊ illumina cor meū vt ꝯgͦſcā te oībꝰ dieb vite mee. qꝛ tu es d̓s: ⁊ nō ē alius p̄ter te: niſi tu ſolus: ꝗ deſcēdiſti de celo et illumīaſti maria ſpuſctō. Te gͦ precor dn̄e vt illumineſ eor meū qꝛ pctā mea innuerabilia ſt̓ valde: preſta mihi do mine vt illa merear dolere ꝑ fidē ⁊ ve ritatē ⁊ ꝑ tuū nomē mirabile. Et in qͣ cūqꝫ die īuocauero te exaudire me digneris velocit̉: ſic exaudiſti thobiam ⁊ zarā. Effūde mihi lachrimas: qꝛ ob duratū eſt cor meū qͣſi petra. Peccaui dn̄e: peccaui nimis ī vita mea: oēs in iqͥtates meas ego ꝯgͦſco. Te ꝓeto dn̄e tibi clamo clamore magno: tu porrige dexterā tuā ⁊ libera me de aduerſa rio meo ſicut liberaſti tres pueros de camino ignis ardētis ſydrac miſac et abdenago. Ego te p̄cor dn̄e deus receleſtis: pacientiā p̄ſta mihi ⁊ ꝯtinen d ij ciā charitatē ⁊ hūilitatē: fidē ⁊ v̓itatē vt merear ꝑſeuerare in oꝑibus bonis Fac cor meū ꝯſiderare qͥcqͥd de malo locutus fui: aut cogitaui: aut feci a iu uentute mea. Et ideo dep̄cor te dn̄e vt mihi in auxiliū mittere dignerſ ſctōs angelos tuos ⁊ apl̓os: martyres: ꝯfeſ ſores: ⁊ qͣtuor euageliſtas. Precor ſan ctā maria matrē dn̄i: ⁊ ſctās v̓gines ⁊ viduas vt me exaudiāt ⁊ p̄ſtent mihi ad viā v̓itatꝭ venire. Peccaui dn̄e pec caui in hoīe. quātomagꝭ in te d̓s meꝰ ita vt n̄ ſit nūerꝰ opeꝝ maloꝝ q̄ oꝑat̉ꝰ ſū a iuuētute mea. Et te peto d̓s meuſ ih̓u xp̄e: qͥ me dignatus fuiſti redimere cū tuo ſanguine: ⁊ poſuiſti te in ligno ꝓ me īdigno ⁊ pctōre: nō ꝓ meis meritꝭ ſꝫ ꝓ tua magͣ miſcd̓ia vt tu me eripere digneris ne intrē in illū locuꝫ peſſimū qui ſꝑ eſt ſine refrigerio et ſine ſplēdore ⁊ ſine dulcedine ⁊ erit ſine fine: qꝛ non infernus ꝯfitebit̉ tibi: neqꝫ mors laudabit te. Miſerere mei XXVI dn̄e ⁊ exaudi me ſperātē in te: ſic̄ exau diſti mariā ⁊ marthā qn̄ ſuſcitaſti lazarū: ita te dep̄cor dn̄e ⁊ reſuſcites me de morte vt merear eē ad dexterā tuā ⁊ audire vocē tuā dicētē. Uenite bn̄di cti pr̄is mei. Et ſis mihi nitis ſic̄ fuiſti meretrici in domo ſymonis leproſi: et funde ocl̓is meis lachrīas ſic̄ infudiſti ei qn̄ pedes tuos lauit cū lachrīs ⁊ crinibus terſit: ⁊ dimiſiſti eam in pace Te deprecor dn̄e: dn̄e op̄s vt dimittas mihi oīa pctā mea an̄qͣꝫ moriar: vt nō gaudeat limicus meus ſuꝑ me. Te de precor dn̄e ſctē petre qͥ tenes claues re gni celoꝝ vt me abſoluas ſuꝑ terrā. et da mihi dn̄e ih̓u xp̄e fortitudinē de ce lo vt vincā diabolū vigilātē ⁊ dimicātē ꝯͣ me. p̄cor oēs martyres ⁊ oēs cō feſſores: ⁊ oēs v̓gīes vt intercedant ꝓ me miſero: ⁊ inuoco illos qͥ ad te die ac nocte nō ceſſant clamare dicentes ſctūs ſctūs ſctūs vt orent pro me vt me rear ſeꝑare omnes iniquitates meas d iij quas ꝯmiſi ab ineūte etate vſqꝫ ī p̄ſen te diē. Nūc exoro dn̄ꝫ ih̓m xp̄m vt ille miẜicors exaudiat pcem meā. Qui vi uit ⁊ regnat d̓s ꝑ oīa ſecl̓a ſecl̓oꝝ amē ¶ Sequūt aliq̄ orōes deuote ad oēt ſctōs ⁊ ſctās dei q̄ ⁊ ſi v̓o repugnante ordīe. tn̄ ne oīno p̄t̓mittent h̓ ſt̓ īſerte Alue īperatrix gl̓ioſiſſima peccatricis aīe mee ſpes tutiſſima dei genitrix v̓go maria. Tu poſt deuꝫ p̄cipuū ⁊ maximū meū es refugiuꝫ ⁊ gaudiū. Salue celeſtꝭ palatij pͥnceps michael angele dei bone: ⁊ oīs btoꝝ angeloꝝ milicia qͥ ꝑ tot annoꝝ milia dn̄o nr̄o noua ſꝑ p̄ciniſtis cātica. Sal ue vatuꝫ maxīe ioh̓es baptiſta amice xp̄i ſctīſſime: ⁊ oīs cetꝰ btoꝝ pr̄iarcha rū ⁊ ꝓph̓aꝝ ad qͦs repromiſſio facta ē de xp̄o bn̄dicto filio dei. Salue ſingu larꝭ ⁊ vnice ih̓u xp̄i chariſſime ioh̓es apl̓e ⁊ euāgeliſte egregie. ⁊ oīs apl̓orū ⁊ euāgeliſtaꝝ ſenatus ꝗ xp̄i geſta ī ſignia videre meruiſtꝭ ⁊ conſcribere. XXVII Salue atletha īclyte ꝓthomariyrꝰ dei ſtephane ⁊ oīs ſctōꝝ martyꝝ turba ru bricata ⁊ roſea qͦs adornauit xp̄s flos honorſſuo p̄cioſiſſimo ſāguīe. Salue pr̄ ⁊ dux īclite gregori imitator xp̄i feli ciſſime. ⁊ oīs ſctōꝝ ꝯfeſſoꝝ ſplendens chorus ꝗ dn̄o d̓o nr̄o vita placuiſtis ⁊ moribꝰ. Salue ſpōſa ſūmi regꝭ ma ria magdalena: ⁊ oīs v̓ginū ac mulierū honeſta cat̓ua: q̄ xp̄ꝫ ſpōſuꝫ elegā tiſſimū: ſpeciali modulo meruiſtꝭ ꝓſe qui. Salue tota celeſtis patrie curia ⁊ regiā dignitas oīꝫ ſctōꝝ btā cōitas de torrēte diuinitatꝭ ſaciata ⁊ īebriata fe lix ⁊ iocūda ac inet̓nū bn̄dicta. O ſan cta virgo maria: ⁊ oēs ſctī ⁊ electi dei nūc ⁊ in hora mortꝭ mee mihi miſero ſuccurrite ⁊ dn̄ꝫ deū nr̄ꝫ vr̄is meritſ ⁊ p̄cibus mihi ꝓpiciū facite. Tu gͦ o v̓ginea mat̉ cui iure maternitatꝭ incūbit oīs exeqͥaꝝ meaꝝ apparatꝰ: accedens ad illud ſuꝑceleſte ſacrariū ſꝑ veuerā de trinitatis: offer ꝓ me nunc ⁊ in ho d iiij ra mortis mee qͥcqͥd v̓tutū ⁊ gr̄aꝝ ab hora ꝯceptiōis tue vſqꝫ ad horā aſſūptiōis in te rex gl̓ie tāqͣꝫ ꝯſeruātiſſimo theſauro ſuo dignatus ē ꝯẜuare. Tu etiaꝫ btōꝝ angl̓oꝝ milicia offer ꝓ me nūc ⁊ in hora mortꝭ mee ꝯſtāciaꝫ pu riſſimā qͣ cū d̓o nr̄o ꝑmāſiſtꝭ. ⁊ felicē ī nocētiā: ī qͣ ꝑ ip̄m ꝯfirmati eſt. Tu qͦꝫ pr̄iarchaꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ cetus offer ꝓ me nc̄ ⁊ ī hora mortꝭmee merita fidei ⁊ d̓ ſiderioꝝ: qͥbꝰ xp̄ꝫ dei filiū repromiſſū ꝯſtant̓ expectaſtꝭ. Tuqꝫ ſenatꝰ apl̓oꝝ ⁊ euāgeliſtaꝝ offer ꝓ me nūc ⁊ ī hora mortꝭ mee merita feliciſſime cum xp̄o adherēcie familiaris amicicie ⁊ fideſ ꝑſeuerācie. Tu hinc o roſea martyruꝫ turba: offer ꝓ me nūc ⁊ ī hora mortis mee merita fidelitatū ꝯſtātie: ⁊ p̄cioſi ſanguīs cū ſanguīe īmaculati agni ꝓ oīꝫ ſalute effuſi. Tu deīde ſplēdes cofeſſoꝝ chorꝰ offer ꝓ me nūc ⁊ in hora mortꝭ mee merita deuotionū ſtudioꝝ exercitationū ⁊ v̓tutū oīm ī qͥbꝰ dn̄o XXVIII d̓o nr̄o placere meruiſtꝭ. Tu inſuꝑ ho neſta v̓ginū ⁊ mulieꝝ cat̓ua. offer ꝓ me nc̄ ⁊ ī hora mortꝭ mee: cordis ⁊ cor porſ mūdiciā qͣ d̓o ſpretꝭ md̓i delicijs ⁊ corꝑis voluptatibꝰ placuiſtꝭ. Poſtre mō oēs vos ſctī ⁊ electi dei offerte pro me nūc ⁊ ī hora mortſ mee merita ele ctiōis vr̄e ⁊ oīꝫ donoꝝ ⁊ gr̄aꝝ qͥbꝰ qͥ libet vr̄ꝫ ſe gaudet a dn̄o d̓o remuneratū. ⁊ obtinete mihi p̄cibꝰ vr̄is in hͦ ip̄o tꝑe qͦ ī hͦ moror corpuſculo exerce ri ī oꝑibꝰ ⁊ v̓tutibꝰ illis qͥbus qͥlibꝫ vr̄m ꝯgͦſcit ſe in hac vita ī laudē dei ⁊ dn̄i noſtri precipue fuiſſe locatum. em̄. a oratio de eiſo Sctā maria mat̓ miſcd̓ie pijſſi ma ora ꝓ me ad dn̄m: vt me a vitijs euacuet ⁊ v̓tutibꝰ corroboret. a malis eruat. ⁊ bonis gaudē faciat. ⁊ cū finis vite mee venerit mihi aſſiſte: vt ꝑ te defenſus ad patriā letꝰ valeā ꝑ uenire. O ſctī āgl̓i p̄claꝝ opꝰ dei orāte ꝓ me ad dn̄ꝫ vt merear ī oī ꝑicl̓o ꝓte gi. ⁊ ab oī crimine tutari. a ſuo amore ⁊ btō ꝓpoſito nulla vnqͣꝫ malicia reuocari. ſꝫ vſqꝫ ī finē ī ſuo ſcō ẜuitio cō ſeruari ⁊ ab eo nūqͣꝫ ſeꝑari. O ſctī pr̄iarche ⁊ ꝓph̓e organa ſpūſſctī: orate ꝓ me ad dn̄ꝫ: vt ꝑ magnitatē vr̄e fidei: q̄ nos ī futura gr̄a fiducialit̓ fec̄ exultare fidē rectā ⁊ felicē ꝯſumationē. h̓qꝫ ⁊ ī et̓nū exultationē ī dn̄o valeā obtine̓. O ſctī apl̓i ⁊ euāgeliſte ſpeciales amici ih̓u xp̄i orate ꝓ me ad dn̄ꝫ vt charitatē quā pr̄ ī ꝓpo filio ſuo notā facer̄ voluit: ⁊ idē filiꝰ vob̓ peculialit̓ ꝯmē dauit merear amplecti: ⁊ eā ac v̓tutes ceteras ꝓpoſſe imitari. O ſctī martireſ milites regꝭ et̓ni orate ꝓ me ad dn̄m. vt ī feruore ſctē charitatis vr̄a ſequēs veſtigia: cūcta huiꝰ vite diſcrimīa va leā virilit̓ calcare: ⁊ ad deū queꝫ leto aſpectu intuemini nr̄i laboris p̄miuꝫ felicit̓ ꝑuenire. O ſctī ꝯfeſſores ſydera celeſtis firmamēti orate ꝓ me ad dn̄ꝫ: vt tenebras pctōꝝ effuge ⁊ ad v̓tutuꝫ V XXIX exercicia ꝓficiſti valeā. ac verā ꝯtritio nē: purā ꝯfeſſionē: ⁊ dignos fructꝰ pe nitēcie gr̄arūqꝫ ⁊ ꝯſolationē ſctīſpus impetrare. O ſctē v̓gīes ac ml̓ieres cor dis ⁊ corꝑis mudicia florētes: orate ꝓ me ad dn̄ꝫ. vt caſtitatē mētis ⁊ corꝑis mihi tribuat. ⁊ oībꝰ ſctīs v̓tutibus ⁊ bonis oꝑbꝰ inceſſant̉ ꝓficere faciat ac ip̄i ſoli placere: totoqꝫ cord̓ ⁊ corꝑe deẜuire. O ſctī ⁊ electi dei oēs ī qͦcūqꝫ ordine deuoti orate ꝓ me ad dn̄m: vt vr̄is meritſ ⁊ p̄cibꝰ adiutꝰ merear oīꝫ pctōꝝ ꝯſeqͥ veniā: ⁊ ml̓tiplices laq̄os inimici ſuꝑare: ac feliciter ꝯſumatus mortē euadere ⁊ ad vitā peruenir̄ ſem pit̓nā. Amē. Modus ꝯfitēdi opti mus ⁊ ꝯpēdioſus ſiue gnͣalis ꝯfeſſio edita per reuerēdū ī xp̄o pr̄eꝫ ⁊ dn̄m: dn̄m andreā hyſpanū ſctē romane ec cleſie penitēciariū ep̄ꝫ ciuitaten̄: qͥ dici p̄t ſpeculū ꝯfiteciū: eo ꝙ qͥuis ꝯfite ri volēs ſi pͥmitꝰ hāc ꝯfeſſionē gn̓alē diligent̓ īſpexerit quaſi ī ſpeculo oīa ſua pctā videbit. ¶ Incipit ꝓlogus Uoniā oī ꝯfitētī neceſſa riū ē hāc gnͣalē ꝯfeſſiōeꝫ dicere ⁊ face̓: cuiꝰ tāta ē v̓tus ẜm mgr̄m ſnīaꝝ libro. iiij. diſt. xxj. c. v. ꝙ in nūerabilia venialia pctā delet: morta lia v̓o ⁊ crimīalia qͦꝝ nō recordarꝭ tol lit. pctā v̓o q̄ feciſti ad memoriā redi cit. Et id̓o ad vtilitatē mihi ꝯfitēciuꝫ ego mgr̄ Andreas hyſpanus romane eccl̓ie penitēciariꝰ olī ciuitatū. ⁊ aiacen̄. nūc v̓o megaren̄ vocatꝰ ep̄s ordi nis ſctī Bn̄dicti reqͥſitꝰ ꝑ mihi ꝯfitentes hāe gnͣalē cōfeſſione q̄ qͣſi oīa pec cata cōtinet: et multꝭ ſctōꝝ patrū dictꝭ collegi: v̓bis breuioribꝰ qͣꝫ potui: qͥa diffuſiꝰ ī mea maiori cōfeſſiōe ꝓceſſi. Acta igit̉ ſigͦ ¶ Incipit cōfeſſio ſctē crucꝭ an̄ oīa dic pͦ. Ego reꝰ ⁊ pctōr maximꝰ cōfiteor d̓o oīpotēti ⁊ btē marie ſꝑ v̓gini ⁊ oībꝰ ſctīs ⁊ tibi pr̄i meo ſpūali. qꝛ peccaui nimiſ ab hora qͣ īcepi peccare vſqꝫ ī p̄ſentē diē M XX mortalit̓: crimīalit̓: venialit̓: cogitati on cōſenſu: delectatiōe: delib̓atiōe: cōſilio: locutiōe: viſu: vbo: omiſſione ⁊ oꝑe: ꝯͣ deū patrē oīpotentē ꝑ nature infirmitatē. ꝯfiliū dei ꝑ aīe igrāciā et cecitatē. ꝯͣ ſpm̄ ſctm̄ ꝑ malicia ⁊ obſtinationē: deſperationē ⁊ volūtariam peccādi cōſuetudineꝫ tā cupiditate ⁊ amorē īordīato qͣꝫ timore ẜuili ⁊ mūdano: ꝑ īpugnationē vitatꝭ agnite. ac inuidēcia charitatꝭ frat̓ne ⁊ ꝓpoſituꝫ nō penitēdi. Et cōfiteor me peccaſſe ꝯ deū meū tā cogitatiōe ⁊ locutione qͣꝫ ne. oꝑe ⁊ obmiſſione. ¶ De cog Rimo peccaui cogitatiōe quia carnis d̓licias: gulas: luxurias ſeculi pōpas: honores ⁊ diuicias hr̄e cogitaui ⁊ multū cōcupiui: ac turpie cogitatiōibꝰ cōſenſi: ⁊ tā īpreſſā imaginationē ī eis habui ⁊ delectationē ꝙ ml̓tas meas cogitatiōes oꝑe ꝑfeciſ ſeꝫ niſi timor ⁊ verecūdia md̓i me ret̉ xiſſꝫ. Corde ⁊ aīo horas meas nō dixi niec deū laudani. nec de ip̄o aut futu ro ſecl̓o ſeu de die iudicij cogitaui. im mo tētatiōes diaboli ⁊ md̓i volunta rie ſuſcepi ⁊ eis ꝯſenſi: vīdictas deſid̓ raui ⁊ amicicias ſimulaui: ī meis ad uerſitatibꝰ paciētiā nō habui: in affectu cordis trāſiui: ⁊ oꝑe ꝑfeci q̄cūqꝫ pͥus cogitata facere potui. Qualit̓ cūqꝫ cogitatiōe peccaui reddo me culpabi lē ⁊ dico meā culpā. ¶ De locutione. Cd̓o peccaui ī locutiōe: qꝛ ſepi us ſuꝑflue ⁊ īepte locutꝰ ſum. Deū meū ⁊ ſctōs eius blaſphemaui ⁊ deū de ſuis oꝑbꝰ rep̄hēdi: pctā mea ꝓpͥa defendi ⁊ excuſaui: īuanū iuraui ſuꝑioribꝰ: ⁊ meis ꝓximis detraxi ⁊ ꝯͣ eos murmuraui. eoꝝ vitā ⁊ oꝑa ſini ſtre iudicaui. ⁊ eos diffamaui: iurata ⁊ ꝓmiſſa nō ẜuaui. ſꝫ ſepe peioraui ⁊ ꝑiuraui: ⁊ ml̓tos decepi v̓bis. teſtimo niū falſū dixi: ꝑnicioſe mētitꝰ ſū ꝓpīqͥs ⁊ familiaribꝰ meis meledixi: ⁊ eoſ vituꝑaui ⁊ ſcandalizaui: maioribus III XXXI adulatꝰ fui: ⁊ cū v̓bis ac mēdacijs eo rū amorē ꝓcuraui: cōtētiōes ⁊ litigioſas cauſas ꝓcuraui: ⁊ diſcordias ſe minaui: male cōſului: ⁊ bilīguis fui: meip̄ꝫ laudaui. ⁊ ſecreta reuelaui. In diſcretꝰ fui: ⁊ vota honeſta nō īpleui Diſſolutꝰ ī viſu fui ⁊ riſu. Cachinnos ⁊ cātilenas de alijs feci: v̓ba ſcurrilia ⁊ turpia dixi. ⁊ ꝑfidꝰ ī v̓bis extiti. ver ba dei tacui: nō docui: nō correxi ꝓxi mos: non monui: horas meas debite nō lege: nec cōfeſſus fui: non cōicaui. nec d̓o meo de bn̄ficijs acceptꝭ mane die ac nocte gr̄as reddidi: nee alia ſan cta officia līgue exercui: ſꝫ eā ad oīa vi cioſa v̓ba laxaui. qͣlit̓ cūqꝫ ego locuti on peccaui reddo me culpabilē ⁊ di co meā culpā. ¶ De ſeptē pctīs n̄ lib bia. Et de pctīs oꝑis. Et j de ſuꝑ Ercio pr̄ peccaui oꝑe ⁊ actiōe ml̓tiplicit̓. Etpͦ cōfiteor me pec caſſe ꝯͣ deū meū ⁊ ꝓximū meū: ⁊ ſeptē pctā mortalia cōmiſiſſe. Suꝑbiaꝫ em̄ cōmiſi qꝛ ſingl̓ari excellēcia alijs p̄eſſe volui. popoſꝰ ⁊ p̄ſūptuoſꝰ fui ī meis oꝑbꝰ. ſꝑ vanā gl̓iaꝫ q̄ſiui ⁊ habui: d̓ diuicijs. honoribus: de gn̓e ⁊ nobili tate ⁊ corꝑis pulchritudīe me iactaui ⁊ cauſa ip̄oꝝ alijs dn̄ari volui. īobedi ens p̄latꝭ extiti: cēſuraſ eccl̓ie ⁊ ſinodo rū n̄ curaui: hypocrita fui: rebell̓ ⁊ ob ſtinatꝰ ī cōſuetudīe peccādi. cōfiteri ⁊ penitere ſeu cōicare nolui. ꝑntes ꝓximos ⁊ īferiores deſpexi ⁊ meos fami liares amicos v̓bis ſuꝑbis a me effugaui. curioſꝰ ⁊ leuis ī v̓bis meis ⁊ diſ ſolutꝰ ī riſu extiti. ſingl̓arꝭ eē ī v̓bis et factꝭ decreui: ꝓpriā volūtatē ſꝑ īplere volui: pctā ꝓpa excuſaui ⁊ defendi: cito credidi: ⁊ ingͣtꝰ d̓o ⁊ hoībus de ¶ De auaricia beneficijs extiti. Itē peccaui ī pctō cupiditatꝭ ⁊ auaricie: qꝛ inordīate diuicias: honores: pe cunias ⁊ bn̄ficia cōcupiui ⁊ amaui. Res alienas abſtuli ⁊ tenui iniuſte ⁊ diſſipaui. Parcꝰ mihi ī neceſſarioꝝ ex M ſt ⁊ no XXXII hibitiōe ⁊ ꝓxīo ī elemoſynaꝝ largition fui. ꝓpt̓ pecunias honores ⁊ bn̄ ficia: ml̓ta falſa teſtimonia. falſas lr̄as ꝓditiōes: adulteria: ꝓxīoꝝ dāna: vſu ras. ſymonias. deceptiōes: fraudes. ra pinas: furta: mēdacia: cauſas litigioſas: īiuſtas ⁊ iniqͣs ſnīas. officia tirāni ca: mercācias. ⁊ aduocatiōes cāꝝ ſini ſtraꝝ ac ꝓcuratiōes: falſos teſtes: falſas lr̄as. ꝑuerſoꝝ ⁊ ꝯſanguineoꝝ pro motiōes ī dei eccl̓ia: ludos fortuitos: ⁊ falſa iuramēta dixi feci ⁊ ꝓcuraui. ¶ Itē peccaui ī pctō ¶ De luxuria. fornicatiōis ⁊ luxurie. qꝛ delectatiōe ⁊ cogitatiōe gule ⁊ luxurie corꝑis pol lutiōēs ī corꝑe meo habui. v̓bis luxu rioſis: tactibꝰ: āplexibꝰ ⁊ oſcul̓: aliqn̄ actibꝰ inhoneſtꝭ ml̓ieres turpit̉ ꝯgͦui ⁊ dilexi: ⁊ ſi nō oꝑe tn̄ mēte adulteriū inceſtū: raptū: ⁊ pctm̄ ꝯͣ naturā face̓ ⁊ dia. exerce̓ deſideraui. ¶ De in y ¶ Itē peccaui ī pctō inuidie. Nā ho nore ⁊ famā ac ꝓmotionē pximi ꝓpt̓ inuidiā deſtruere ⁊ īpedire ꝓcuraui: ⁊ de eiꝰ dāno ⁊ īfortunijs gauiſꝰ fui: ⁊ de eiꝰ ꝓſperitate valde dolui ⁊ eū dep̄ſſi inquantū potui. ¶ De Gula ¶ ¶ Itē peccaui ī pctō gule: qꝛ horam comedēdi ⁊ bibēdi ſepe p̄ueni: ſine ſi ti ⁊ famē ꝯmedi ⁊ bibi ⁊ ebrietate me repleui. Cibū ⁊ potū auide ſūpſi: ⁊ fre q̄nt̓ ꝯmedi ī die ⁊ bibi. Sūptuoſa cibaria ⁊ pocula ad delectationem car nis ꝓcuraui: tab̓nas freq̄ntaui. ⁊ in ſa poribꝰ ciboꝝ ⁊ potuū delectatꝰ fui: ie iuniā eccl̓ie ⁊ regularia ſepiꝰ fregi: et cibaria ꝓhibita ſumpſi. ¶ De Ira. ¶¶ Itē peccaui ī pctō ire. Nā meis ꝓximis ⁊ ſb̓ditꝭ ſine cā iratus fui. ꝓpter irā me vīdicaui: ⁊ īiurias mihi illataſ ſuſtinere nolui. cū ira deū meum blaſ phemaui: hoīes vituꝑami: ⁊ nocer̄ ꝓ ximo ī ꝑſona ⁊ ī rebꝰ delib̓aui: rācore cordis ẜuaui: ⁊ tumorē mētſ p̄ ira habui: clamores feci: diſcordiaſ ſemīatij ⁊ veniā mihi petentibus nō peperci XXXIII ¶¶ Itē peccaui ī pctō accidie. Nā bona q̄ tenebar face̓ non feci nec ꝓcuraui: mala aūt q̄ tenebar fuge̓ nō fugi: ſꝫ plus ad illa cucurri ⁊ oꝑe ꝯꝑleui. Panē meū laboribꝰ nō q̄ ſiui tardꝰ ac lōgꝰ ad ꝯfitēdū ⁊ penitē dū de pctīs fui: pnīaꝫ mihi data: vota ꝓmiſſa vel īchoata nō ꝯpleui: opdei negligent̓ feci. Remiſſiꝰ ī dicēdo officiū diuinū ⁊ ī faciēdo dei ẜuiciuꝫ fui: vel īuitꝰ feci: ignauia meā ⁊ incu ria res meas deturpaui. In horſac di uinis officijs nulla deuotionē habui ⁊ ſi aliqn̄ feci aliqd̓ bonū illd̓ cū triſti cia ⁊ verecūdia ac vana gl̓ia ꝑegi: deſiſtere me poſſe a pctīs penitꝰ deſpera ui. ⁊ īdiſcreto feruore do ẜuiēdi tātuꝫ corpꝰ meū ext̓minaui ⁊ extenuaui ꝙ ſibi ẜuire vt tenebar poſtmodū nō po tui. ad ꝯſuetā vitā ꝑuerſaꝫ declinaui. vota p̄miſſa nō. ꝯpleui. nec ieiunia ec cleſie. Qualit̓ cūqꝫ ī hijs ſeptem pctīs mortalibꝰ aūt aliqͦ eoꝝ ſiue ī aliqͥbuſ e ij circūſtācijs ip̄oꝝ peccaui. dico meam culpā ⁊ reddo me culpabilē d̓o ⁊ vob̓ ¶ De decē p̄ceptis legis. Uarto peccaui oꝑatiōe: qꝛ decē p̄cepta dei mei trāſgreſſꝰ fui oꝑe et volūtate. ¶ Primo deū meū ex toto corde meo nō dilexi. n̄ timui: n̄ adora ui: nec firmā fidē ⁊ ſpeꝫ d̓ ip̄o ⁊ in ip̄o habui: qͥn pociꝰ diuinis augurijs: ſor tilegijs ⁊ īcātatiōibꝰ: hereſibꝰ ⁊ falſ doctrinis magꝭ qͣꝫ d̓o meo ⁊ ſcpͥturis ſacris fidē dedi: magis de eis cōfiſus ¶ De ſecundo precepto fui. Scd̓o nomen dei mei īuanū aſſū pſi per os meū. ꝓ nulla vl̓ modica re deū meū ꝑiuraui: ⁊ freq̄nt̓ ſine cā iuramēta falſa ꝓnūciaui. ⁊ ſuꝑ euange lia iuraui. ſine ncc̄tate ſimplici verbo crede̓ nolui: ⁊ ꝑ mēbra hūana dei iuraui: ⁊ deū ⁊ ſcōs eiꝰ negaui atꝫ blaſ phemaui. ¶ De tercio p̄cepto. ¶ Tercio peccaui: nā diē dn̄icā ac fe ſtiuitates eccl̓ie cū or̄oibꝰ: miſſis ⁊ p̄ XXXIIII dicatiōibꝰ ⁊ elemoſynis nō ſctīficaui ſꝫ ill̓ diebus debitoēs meos repetij ⁊ ſolui: mihi debita ꝓcuraui: familiaꝫ meā laborare feci: tꝑalibus vacaui: ⁊ md̓i gaudijſ: crapul̓ ⁊ luxurioẜ actib magꝭ diebꝰ ill̓ feſtiuiſme dedi qͣꝫ alijs diebus ¶ De quarto precepto. ¶ ¶ Quarto peccaui. nā pr̄eꝫ ⁊ mr̄em meū corꝑales n̄ honoraui: nec eis in ncetatibꝰ ſb̓ueni: ſꝫ eos ad irā ꝓuoca ui. p̄latꝭ ⁊ pr̄ibꝰ meis ſpūalibꝰ ⁊ mr̄i mee ſctē eccl̓ie debitas reuerēcias n̄ fe ci. nec eoꝝ p̄cepta ⁊ cenſuras curaui: ī mō ī ꝯtēptū clauiū eccl̓ie cū excōicatꝭ ſciſmaticis ⁊ hereticꝭ ꝑticipaui ⁊ decimas qͣs eccl̓ie tenebar dare ītegre nō ¶ De quinto precepto dedi. ¶ Quīto peccaui. nā ꝓxīm meū licꝫ nō actu: tn̄ aīo ⁊ volūtate occide̓ volūtarie ac ī ꝑſona ⁊ ī rebꝰ ledē ꝯcupi ui: manꝰ violētas ī eū poſui ⁊ poner̄ ¶ De ſexto decreui: vl̓ poni ꝓcuraui. cepto. ¶ ¶ Sexto peccaui erga mu e iij lieres ꝯiugatas. Nā adulteriū cū eis ꝯmittere optaui: v̓bis: ꝓmiſſis ⁊ mu neribꝰ ad adulterādū eas ꝓuocaui: ī diuerſis cogitatiōibꝰ ⁊ actibꝰ ꝑ adul teriū me cōinqͥnaui. ¶ De. v. j. p̄cepto ¶ ¶ Septīo peccaui. nā res alienas in iuſte de locꝭ ſacrꝭ ⁊ nō ſacrꝭ abſtuli. et officiū ad recipiēdū bona pauperū ꝓ curaui: ⁊ res īuētas ⁊ alienas dn̄is ſu is n̄ reddidi: pr̄imoniū crucifixi nō de bite expēdi: nec ꝑ me ablatū vl̓ furatū aut īuētu vnqͣꝫ reſtitui. nec volūtates vltimas defunctoꝝ ⁊ teſtamēta adim pleui. ¶ De octauo precepto. ¶ ¶ Octauo peccaui ꝯͣ ꝓxīm meuꝫ ex malicia publice ⁊ occulte falſuꝫ teſtimoniū: falſas ſcpͥturas. falſos teſtes ꝯͣ eū ꝓcuraui ⁊ dixi: ⁊ eiꝰ vitā ⁊ mores qͣntū potui denigraui ⁊ vituꝑaui: de riſiōes: maledictiōes ꝯͣ eū ꝓtuli ⁊ ſcā dala procuraui. ¶ De nono p̄cepto ¶ ¶ Nono peccaui. nā ꝓximi mei vxo re ⁊ ꝯſanguineā ⁊ ſctīmonialē aut in XXXV fidelē vel iudeā deſideraui ⁊ ī eiꝰ pul chritudīe gauiſus fui: ⁊ ad eā vidēdā cucurri ⁊ eā hr̄e qͦcūqꝫ mō deliberaui ¶¶ Decīo peccaui ¶ De decio p̄cepto nā vineaſ agros: domos: bn̄ficia ⁊ bo na mei pximi ꝑ dolos: fraudes: violē tias ⁊ deceptiōes hr̄e cōcupiui: ⁊ ꝯͣ eū cauſas īiuſtas ⁊ litigioſas moui: vbiſ ⁊ factis qͣntū potui ꝓpt̓ illa bona eū rebꝰ ſuis īiuſte pͥuaui ⁊ pͥuare ſtudui in hijs oībꝰ dico meā culpā ⁊ reddo me d̓o culpabilē ⁊ vobis. ¶ De pecqͥnqꝫ ſenſuū ⁊ oīꝫ mebroe corꝑis catꝭ Uīto pr̄ peccaui oꝑatiōe ꝯͣ deū cū oībus meis mēbrſ ⁊ ſenſibꝰ mei corꝑis. Capillos meos ⁊ ſuꝑcilia mea ſepius ꝑ ſuꝑbiā ordinaui. nā cū meo capite deo ⁊ meis maioribus re uerēciā nō feci. Itē collū meū ad obdiēciā īclinare nolui. Itē aures ad au diēdū luxurioſa v̓ba: detractiōes. cātus ⁊ īſtrumēta muſicalia dedi. Item oculos meos coloribus deturpaui: ⁊ e iiij impudice cū ēis ml̓tas ml̓ieres ac vanitates md̓i reſpexi. Itē nares meas odoribus prouocātibus ad vanā gl̓i aꝫ ⁊ luxuriā ordīaui. Itē os meuꝫ ad loq̄ndū mēdacia: blaſphemias: īiuri as deputaui. Itē līguā meā ad guſtā dū ſuauia ⁊ loq̄ndū mēdaciā ordina ui. Itē guttur meū crapula ⁊ ebrietate repleui. Iteꝫ manibus meis aliena rapui: ⁊ turpit̉ cū eis corpus meum ⁊ alia mēbra mea ad gn̄ationē deputa ta: ſeu etiā ml̓ieꝝ ⁊ puellaꝝ impudice fornicatiōibus maculaui. Itē vētrem meū luxurie ⁊ ebrietatibꝰ dedi. Itē ī lūbis meis ardorē libidinis exoptaui Itē ī corde meo varias cogitatiōes et tētatiōes habui qͣs oꝑe ꝑfeciſſem niſi timor md̓i ⁊ hoīm verecūdia me abſtraxiſſent. Itē genua mea d̓o meo et ſctīs ⁊ maioribus ac p̄latꝭ nō flexi. Itē cū pedibus meis ad luxuriādū: furan dū ⁊ ſanguinē fundēdū cucurri Qua lit̓cūqꝫ ego cū aliqͦ mēbro mei cōporſ XXXVI deū offendi dico mea culpā ⁊ confite or d̓o ⁊ vob̓. De pctīs omiſſiōis. ⁊ dͦ de ſeptē operibꝰ miſcd̓ie corꝑalibꝰ Exto peccaui vl ⁊ ſpūalibus. timo mō peccādi ſcꝫ omiſſiōe. Nā cū pauꝑe īdigēte ī neceſſitate con ſtituto ſeptē opera miſcd̓ie corꝑalia n̄ exercui. Nā cū potui eſuriēti dare panē nō dedi: ⁊ ſitiēti potū. nō p̄bui. ho ſpitē peregrinū ⁊ errātē ad meū hoſpi ciū ⁊ ad viā rectā nō reduxi: infirmos cū neceſſarijs nō viſitaui. Nudū veſti mētſ nō cooperui. Incarcerat os īiuſte nō redemi. Mortuū derelictū nō ſe peliui nec ſepelire feci. ¶ Itē oꝑa mi ſericordie ſpūalia ad q̄ tenebar n̄ īple ui. Nā igͦrātes q̄ ſt̓ ſalutꝭ aīe nō docui Deſtituto hūano auxilio ⁊ pctōri cōſi liū nō dedi. Errātē ⁊ pctōre n̄ caſtigaui nec correxi. triſtē ⁊ deſolatū nō con fortaui. nec mihi iraſcētibus ⁊ maleſa ciētibus peperei. Iniurias ⁊ cōtumelias illatas pacient̓ nō ſuſtinui. Pro ſaluatiōe aīaꝝ amicoꝝ ⁊ īimeoꝝ deū nō exoraui ⁊ mercedē laborē mihi fa ciētibꝰ nō p̄bui. Qualit̓cūqꝫ ego oꝑa miſcd̓ie nō cōpleui dico meā culpaꝫ ⁊ reddo me culpabilem d̓o ⁊ vobis. Eptīo ¶ De xij. articulis fidei. peccaui qꝛ duodecī articl̓os fidei firmit̓ n̄ credidi nec corde ⁊ ore ad iuſticiā eos cōfeſſus fui. īmo aliqn̄ cir ca ip̄os ⁊ circa ſacr̄a altaris dubitaui: ⁊ fidē viuā ⁊ iuſtā cū bonis operibꝰ ſic̄ bonus xp̄ianus nō habui: nec ꝯͣ iudeos īfideles ⁊ hereticos fidē meā oī nō defendi ⁊ p̄dicaui: immo erātes ⁊ arguētes cōtra fidem libenter adiuui tauo ¶ De ſeptē ſacr̄is eccl̓ie peccaui: qꝛ ſeptē ſacr̄a eccl̓ie vt bonus xp̄ianus p̄terij ⁊ neglexi. Prīo qꝛ licet ſim baptizatus. tn̄ diabolo et pōpis eius vt ꝓmiſi ī baptiſmo nō re nūciaui: ⁊ licꝫ ſim cōfirmatꝰ tn̄ fideꝫ xp̄i ac v̓itatē ꝓpt̓ timorē md̓i loqͥ ⁊ p̄dicare erubui ⁊ neglexi. ⁊ ordinē ma IIIIII XXXVII trimonij nō honoraui nec cuſtodiui. Ordīes eccl̓iaſticos īdigne recepi. ⁊ ī pctō īdigne eos exercui ⁊ ꝑſonas ī ſacris ordinibus cōſtitutas ꝓpt̓ deū nō honoraui. pnīaꝫ ꝓ meis pctīs ⁊ ieiunia: orōes ſeu elemoſynas mihi iniūctas nō feci. oris cōfeſſionē ⁊ corporꝭ xp̄i cōionē face̓ ⁊ reciꝑe neglexi. Qua lit̓cūqꝫ ego ī ſeptē ſacris peccaui dico meā culpā ⁊ reddo me culpabilē d̓o ⁊ vobis. ¶ De ſeptē v̓tutibus theogicalibus ⁊ cardinalibus. Ono peccaui obmiſſiōe: quia tres v̓tutes theologicales ⁊ qͣtuor car dinales ẜuare neglexi. In me nō ē ve ra xp̄i fides cū boniſ operibus In me nō ē certa ſpes de futurꝭ bonis celeſti bus. In me nō ē charitas qͣ ſuper oīa diligit̉ d̓s: atꝫ vt meip̄ꝫ ſic̄ meū ꝓxīm dilexi. In me nō ē prudētia: qꝛ actus meos qͥd qn̄ ⁊ quō eos debuiſſeꝫ age re nō feci: ⁊ iuxta voluptatꝭ deſideria actus meos īcōſulte peregi In me nō eſt fortitudo: qꝛ paſſiōes īterioēs ⁊ exleriores virilit̓ pro xp̄o nō ſubiugaui: turpia ⁊ verecūda agere n̄ metui. In me nō ē tēperātia. qꝛ labores: ieiunia ⁊ tribulatiōes ſuſtinere nolui. In me nō ē iuſticia. qꝛ a malo nō declīaui: ſꝫ bonū qd̓ tenebar facere neglexi. vnicuiqꝫ qd̓ ſuū erat iuſte nō dedi. Et ꝓpt̓ meas vtilitates bonū cōe ⁊ multorū ſaluationē neglexi. Quicqͥd ego ꝯͣ ſeptē v̓tutes peccaui dico meā culpā et reddo me culpabilē. ¶ De ſeptē doEcimo peccaui: qꝛ ſenis ſpūſſctī ptē dona ſpūſſctī nō curaui. In me nō ē ſapīa ad diuina cōtēplanda. In me nō ē intellectus ad nouiſſima mortꝭ mee ⁊ penas īferni ⁊ diē iudicij cōſiderādū. In me nō ē cōſiliū ad bo nū eligēdū ⁊ malū r̄probādū. In me nō ē ſciā ad meip̄ꝫ ⁊ facta mea cogͦſcē dū. In me nō ē fortitudo a tētatiōibꝰ ⁊ tribulatiōibus ac malis cogitatiōi bus reſiſtēdū. In me nō ē pietas pau XXXVIII peribꝰ ⁊ afflictꝭ corde ⁊ oꝑe cōpaciēdū. In me nō ē timor dei ad malū fugiēdū ⁊ ſalutē q̄rēdū. Qualit̓ cūqꝫ ego in hijs peccaui dico culpam meam. De duodecim fructibus ſpūſſctī. Idecīo peccaui: qꝛ duodecim fructus ſpūſſctī ſcient̉ neglexi. In me nō ē charitas nec gaudiū ī dei ẜuitio. nec pax cū proxīo. nec paciētia in aduerẜ. nec lōganimitas ī diuinis ẜuitijs. nec bonitas vite mee. nec benignitas erga proxīm. nec modeſtia ī geſtū ⁊ habitu ac oꝑbꝰ meis. nec mā ſuetudo ī tribulatiōibꝰ. nec hūilitas in operibꝰ. nec v̓itas ī v̓bis ⁊ locutio nibus. nec cōtinētia ⁊ caſtitas ī meis affectiōibus: ſꝫ gͣuit̓ peccaui ꝯͣ p̄dicta ſicut equus ⁊ mulꝰ ī quibus nō ē intellectus. De hijs oībus ⁊ ſingulis di co meā culpā. ¶ De octo btitudībus Uodecimo peccaui qꝛ ẜm octo btitudines euangelicas viuere vt xp̄i ẜuus obmiſi. Prīo parpertateꝫ volūtariā cū ſpūali ītētiōe nō habui. Scd̓o mitꝭ ⁊ māſuetus ī perſecutiōibus ⁊ īiurijs mihi illatꝭ nō extiti. Ter cio pctā mea nō defleui: nec cū illa cō tritiōe qͣ debui ad hāc ꝯfeſſionē acceſ ſi. Quarto iuſte viuere nō ſtudui. ſꝫ ī pctīs aſſuetꝰ fui. bn̄face̓: ieiunar̄ ⁊ ora re neglexi. Quinto mihi miſericors ⁊ alijs non fui. ac bona eccl̓iaſtica nuhi ꝯmiſſa pauperibꝰ nō diſperſi. Sexto md̓o corde qͦ ad deū ⁊ ad ꝓxīm ꝑ bona exēpla nō vixi. ſꝫ duplici aīo ī factꝭ ⁊ v̓bis ypocrita extiti. Septīo pacificꝰ nō fui: ſꝫ ꝓpt̓ ābitionē bn̄ficioꝝ ⁊ bo noꝝ diſcordias ſeminaui. ac ſciſmata feci. Octauo: qꝛ nō ꝓpt̓ xp̄ꝫ perſecutio nes ⁊ maledictiōes hoīꝫ ſuſtinui: ſed qn̄ potui me vidicaui. Qn̄cūqꝫ ⁊ qͣlit̓ cūqꝫ ego īfelix pctōr peccaui ꝯͣ octo be atitudīes ⁊ ꝯͣ oīa p̄dicta et ſingl̓a ⁊ ip ſoꝝ circūſtācias ſcient̓ vl̓ ignoranter: dormiēdo vl̓ vigilādo: reddo me d̓o culpabilē ⁊ dico meā culpā ⁊ peto qͦ MI XXXIX deo meo īdulgētiā ⁊ a vobis pr̄e abſolutionē ⁊ pnīaꝫ ſalutarē. petoqꝫ ab ſolui ab oībꝰ ſentētijs excōicatiōis: ſi qͣs forſitan īcidi participādo cū excōi catꝭ vel alias: ⁊ ab oībꝰ pctīs meis ꝓpt̓ deū. Ideo p̄cor btīſſimā v̓ginē ma riā: ſctōs apl̓os dei petrū ⁊ paulum ⁊ oēs ſctōs ⁊ ſctās dei ⁊ te patrē orar̄ ꝓ me ad dn̄ꝫ ih̓ꝫ xp̄ꝫ vt parcat mihi oīa pctā meā mortalia: crimīalia ⁊ veniā lia: oblita ⁊ neglecta et per me ꝯfeſſa et q̄ libent̓ ꝯfiterer ſi eoꝝ memoriā ha berē: et q̄ a tēpore qͦ īcepi peccare vſqꝫ ī p̄ſentē diē cogitaui: dixi ⁊ feci. ⁊ oīa q̄ debebā face obmiſi Et ꝯferat mihi gr̄aꝫ vt ī poſteꝝ ꝯſil̓ia pctā n̄ faciā. ⁊ ꝯcędat mihi bonū fine vite mee: ac ꝑ ſeueranciā ī bonis oꝑbꝰ. ⁊ hāc aīaꝫ meā ad celeſtem gl̓iam ꝑducat. voſqꝫ pr̄eꝫ meū reqͥro ex ꝑte dei oīpotentis ⁊ ſctōꝝ apl̓oꝝ petri ⁊ pauli ⁊ ſctē romane eccl̓ie ⁊ clauiū aucͣte qͣtinꝰ me abſoluatꝭ ab oībus meis pctīs ⁊ deli ctꝭ cōfeſſis neglectꝭ ⁊ oblitꝭ. ⁊ ⁊ pctīs meis mortalibꝰ cōmiſſis ⁊ obmiſſis: venialibꝰ ⁊ qͥbuſcūqꝫ alijs delictꝭ pec catꝭ ⁊ a penis alijs īferni ⁊ purgatorij q̄ ꝓ hijs pctīs merui. Itē ſi ſū excōicatus: int̓dictꝰ aut ſuſpeſus a iure vl̓ ab homīe. aut ſi fui aut eſſem ſuſpenſus vel int̓dictꝰ: aut ſi participaui ignorā ter vel ſcient̓ excōicatꝭ: ſupplico hūilit̓ qͣtinꝰ dignemini me ī forma eccl̓ie abſoluere ⁊ participatiōi fideliū xp̄iano rū reſtitue ¶ Seqͥt̉ abſolutio. Finita cōfeſſiōe dicat ſacerdos. Miſereat̉ tui ⁊cͣ. Poſtmodū īponat emendā ſic dicendo. Veritū paſſiōis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. merita ⁊ int̓ceſſiōes btē marie vir ginis ⁊ oīꝫ ſctōꝝ. hūilitas huiꝰ cōfeſſi onis: bonū ꝓpoſitū qd̓ habetꝭ. ⁊ bona q̄ per dei gr̄aꝫ facietꝭ. ac mala q̄ pacient̓ ſuſtinetꝭ proſint vob̓ ī remiſſionē pctōꝝ vr̄oꝝ. ⁊ hͦ vob̓ iniūgo ī gnͣali. Pro ſpeciali tn̄ pnīa dicetꝭ hͨ ⁊ ꝑͦ ⁊c̄. uo dicto petat ſi velit ſacere hmōi. XL pnīaꝫ. Reſpōſiōe āt facta ꝙ ita libenter. Subīferat ſacerdos abſolutioneꝫ in hac forma q̄ melior ē oīꝫ aliaꝝ iux det̓mīationē oīꝫ doctoꝝ tā iurꝭ cano nici qͣꝫ ſacre theologie. qꝛ oēs alie ad iectiōes q̄ cōiter addi cōſueuer̄t. ſic̄ cō feſſis cōtritꝭ ⁊ oblitꝭ ⁊cͣ. pocius dimiunūt fornā abſolutiōis. Dicat igi Dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s per v̓tutē ⁊ meritū ſue amariſſime paſſiōiſ te abſoluat: ⁊ ego aucͣte ip̄iꝰ ⁊ ſctē mr̄is eccl̓ie mihi ī hac parte cōmiſſa te abſoluo a ſententijs excōicatiōis minorſ: ſi qͣs īcidiſti participādo cū excōicatꝭ vel alias. ⁊ reſtituo te ſacr̄is ſctē matrꝭ eccl̓ie ⁊ vnitati fideliū: ⁊ eadē aucͣte te abſoluo ab oībus pctīs tuis. In noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſctī. Amen. Si v̓o eſſet penitencia rius iummi pontificis: aut in aliquibus indulgentijs plenarijs. exprimat auctoritatē quā habet. ⁊ ſil̓r caſus in quibus habet abſoluere. quēadmo dū cōmuniter habet̉ in formis al lutionis q̄ in hmōi indulgentijs con feſſoribꝰ dari ꝯſueuer̄t Uerſus qͣlis debeat eē ꝯfeſſio. dū tua pctā dicꝭ cō feſſio ꝙ ſit. Integra: ꝯſulo ſit feſtina freq̄nſ ⁊ amara. Propͥa: diſcreta. lacri moſa: moroſa: fidel̓. Uera ſit ⁊ nunqͣꝫ diuiſa tibi manifeſtās. Oē zelꝰ nihil abſcōdēs: hūiliſqꝫ fate̓. Quis qͥd vbi ꝑ qͦs qͦtiēs cur quō qn̄. Dic circa factū ꝯmittere qd̓ voluiſti. In hijs duobvltimis v̓ſibus ſcꝫ Quis qͥd vbi ꝑ qͦs ⁊c̄. tāgūt̉ circūſtācie pctōꝝ que in ip̄a confeſſione explicari debent. De quinqꝫ ſenſibus verſus Aſt ſenſꝰ vagot hͨ dictio ꝗnqꝫ figurat Uiſus ⁊ auditus guſtꝰ tactꝰ olfactus De ſex oꝑbus miſericordie v̓ſus Uiſito: poto: cibo: redimo: tego: colli go tumbo. Deſeptē pctīs mortalibꝰ Dictio ſaligia ſeꝑteꝫ mortalia ſignat. Inuidia Superbia G Gula A Auaricia Ira Luxuria Accidia oſi ſi XLI Species ſuperbie quati Prima cū qͥs ſe exiſtimat hr̄e bonū a ſe ⁊ n̄ a d̓o. Scd̓a ſi bonū qd̓ hꝫ a d̓o credit ſe hr̄e ſuis meritꝭ ⁊ n̄ ex gr̄a dei Tercia qn̄ qͥs iactat ſe hr̄e bona q̄ nō habet. Quarta qn̄ quis ceteris deſpe ctis vult ſingulariter videri. uperbie filie ſunt ſeptem. Ambitio. Preſūptio. Ingͣtitudo. Curioſitas. Adulatio. Periſio. Iudiciuꝫ temerariū Inanis gl̓ie filie ſt̓ noue Iactantia. Singl̓aritas aut p̄ſūptio nouitatū. Immodeſtia ī veſtitu. Ipo criſis. Pertinatia. Diſcordia. Cōtetio. Inobediētia. Sciſma. Infidelitas: aricie ſpecies tres. Iniuſta acqͥſitio. Nimia retētio. ⁊ nimius aut inordinatus amor bonoꝝ temporaliū. Auaritie filie ſt̓ fepte. Obduratio vel inhūanitas. Uiolentia vel rapacitas. Inqͥetudo.i. nimiꝰ appetitꝰ lucri. Fallatia. Periurium. Fraus. Proditio. Luxurie ſpēs ſeptē f ij Fornicatio ſimplex: ſoluti cū ſoluta. Stupꝝ v̓ginū. Raptꝰ ꝯͣ volūtatē: vel ſui: vel ꝑentū. Adulteriū cuꝫ ꝯiugatꝭ. Inceſtus cū ꝯſanguineis Sacrilegiū cū d̓o ſacratꝭ. Et pctm̄ ꝯͣ naturā qd̓ zo domiticū dicit̉. Luxurie filie. ¶ Cecitas mētꝭ. p̄cipitatio. Incōſide̓a tio. Incōſtantiā. Amor ſui. Odiū dei. Amor pn̄tꝭ vite. Horror future btītu Inuidie filie quinqꝫ. dinis. ¶ Odiū. Exultatio ī aduerſis Triſticia in ꝓſperis ꝓximi. Suſurratio. Detractio. ¶ Bule ſpecies quinqꝫ. ¶ Nimis comedere vl̓ bibe̓: aut ſepiꝰ qꝫ oꝑtet. Scd̓a nimis laute vl̓ delicate comede̓ ⁊ bibe̓. Tercia nimis p̄cioſa cibaria q̄rere. Quarta nimis auide ſu mere cibū vel potū. Quīta horaꝫ cibi debitā p̄uenire. Gule ſilie ſex. ¶ Scurrilitas. Inepta leticia. Ebetudo mētſ. Multiloquiū. Immundicia Ebrietas. ¶ Ire filie nouem. ¶ Indignatio. Murmuratio. Cumor XLII mētꝭ. Clamor. Cōtumelia Maledictio ¶ Spe Blaſphemia. Rixa. Seditio. cies accidie qͣtuor. ¶ Remiſſio. Tarditas. Ocioſitas. Tepiditas. ¶ Accidie filie. ¶ Malicia. Rancor. Puſillanimitas. Deſꝑatio. Torpor. Euagatio mētꝭ. ¶ Septē ſt̓ ſacr̄a. Un̄ v̓ſus. Ab luo: firmo: cibo: fateor: nubit: ordi nor: vngor. ¶ Alij v̓ſus de ſeptē ſacr̄is Ordo ꝯiugiū fons cōfirmatio panis Unctio extrema: penitētia ſunt ſacr̄a. Septē ſt̓ dona ſpūſſe In verſus. Ti. pi. ſci. for. ꝯſil. intellige ſapi. Id eſt Timor: pietas: ſcīa: fortitudo: ꝯſiliuꝫ: intellectus. ſapīa. ¶ Septē ſt̓ v̓tutes Tres theologice. Fides: ſpeſ: charitaſ Et quatuor cardinales. Prudētia: fortitudo: temperātia: iuſticia. ¶ Octo ſunt beatitudines v̓ſus. Sis pau per mitis lugēs iuſtus miſerāſqꝫ. Mūdus pacificus: pro perſequentibꝰ ora ¶ Nouē pctā n̄ vſus. Iuſſio conſiliū: conſenſus: palpo. recurſus. f iij Participās: mutꝰ: n̄ obſtās: ſi manife ſtans. pctā clamātia in celū quinqꝫ Clamitat ī celū vox ſāguis zodomita Uox opp̄ſſoꝝ vidue p̄ciū famulorū. Peccata muta vel zodomitica. Propͥa mollicies: ex ſpeciē ſiue ſexuꝫ Exͣ vas debitū. modꝰ aut īdebitꝰ: iſtꝭ Cōtra naturā iugas: ſt̓ hͦ zodomorū. ritū ſanctum. cata in ſꝑ Inuidꝰ: īpugnaſ: deſperāſ: īpenitēſqꝫ Preſumēs: obſtās hͨ ſt̓ mortalia flatꝰ a legis. ecem prece Unū crede deū. Nec iures vane ꝑ ip̄ꝫ Sabbata ſctīfices. Habeas ī honore parētes. Nō ſis occiſor. Fur. Mech Teſtꝭ īiquꝰ. Alteriꝰ nupta. Nec rē cu pias alienā. Duodecī articuli fidei Naſcit̉: abluit̉: patit. deſcēdit ad ima Surgit ⁊ aſcēdit. venit diſcernē cūcta Aliter diſtinguunt̉ articuli fidei petrus Credoī deū pr̄eꝫ oīpotētē cre atorē celi ⁊ t̓re. Andreas Et ī ih̓ꝫ xp̄m filiū eius vnicū dn̄m nrm. Iacobus. XLIII Qui ꝯceptus eſt de ſpūſctō natus ex maria v̓gīe. Ioh̓es. Paſſus ſb̓ pōtio pilato crucifixus mortuus ⁊ ſepultꝰ. Philippus. Deſcēdit ad inferna. Tho mas. Tercia die reſurrexit a mortuis Bartholomeus. Aſcendit ad celos ſe det ad dextera dei pr̄is oīpotētꝭ. Ma theus. Inde vēturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Iacobus minor. Credo ī ſpm̄ ſctm̄ ſctāꝫ eccl̓iaꝫ catholicā ſctōꝝ cōionē Symon. Remiſſioneꝫ pctōꝝ. Iudas. Carnis reſurrectionē. Mathi as. Et vitam eternam. Amen. Conditiones aggrauantes pctā. Aggrauat: ordo: locus pcta ſcīa: tp̄us Etas: ꝯditio: numerꝰ: mora: copia: cā Caſus papales ꝯtinēt̉ hijs ꝟſibus Omnis deuote debet veniā rogitare A papa: feriens cleꝝ: falſarius: vrens Eccl̓iaꝫ: ſymon: audēs celebrar̄ ligatꝰ Iuſſum prelati volens exire ligatus. Sacra vi rapiēs: int̓fectorqꝫ parentis Caſus epiſcopales. iiij Inceſtū faciēs d̓florās aut homicida Sacrilegꝰ. patꝝ ꝑcuſſor vl̓ zodomita Trāſgreſſor voti: periurꝰ ſacrileguſqꝫ. Et mentita fides: faciēs īcēdia: prolis Opp̄ſſor: blaſphemꝰ hēticꝰ oīs adult̓ Pontificē ſuꝑ hijs ſꝑ deuotus adibis ctifera pctōris ad re deū ꝯfeſſio. qn̄ n̄ p̄t hr̄i copīa ꝯfeſſor an̄ ꝯfeſſionē ꝓ ꝯtritiōe Et etiā ī O ineſtimabilis ⁊ impetrāda et̓ne miſcd̓ie: d̓s pietatꝭ īmēſe: d̓s ꝯditor ⁊ reꝑator hūani gnis: qͥ cō fitēciū tibi corda purificas. qͥ accuſan tes ſe an̄ ꝯſpectū diuine clemēcie tue ab oī vincl̓o iniqͥtatꝭ abſoluis: v̓tutē tuā ⁊ bonitatꝭ tue abyſſuꝫ totis exoro gemitibꝰ: vt ẜm ml̓titudinē miẜationū tuaꝝ de oībꝰ pctīs meis qͥbus me accuſat mea rea ꝯſcīa. puraꝫ mihi corā te ꝯcedas agere ꝯfeſſionē. Uerāqꝫ ex hijs oībꝰ tribues pnīaꝫ. q̄cūqꝫ peccaui ī cogitatiōibꝰ peſſimis: ī cogitati onibꝰ pͣuis: ī ꝯſenſu malo: ī ꝯſilio in XLIIII iqͦ. ī ꝯcupiſcētia ⁊ delectatiōe īmūda in v̓bis mal̓ ⁊ ocioſis: ī factꝭ malicio ſis: ī viſu: auditu: guſtu: olfactū ⁊ ta ctu. ego qͥppe ī oībꝰ etiā mēbris meis me reū ītelligo ſupͣ menſurā. quia ſic̄ aſtra celi atꝫ arena marſ: ita īnuerabilia mea ꝯgͦſco delicta. Sꝫ tibi dn̄e oīꝫ occultoꝝ ꝯgnitori: qͥ dixiſti pnīam te malle pctōꝝ: oīa cordis mei reuelo ar chana. accuſans neqͥtias: ⁊ pctā mea ml̓ta nimis ⁊ magͣ valde qͥ geſſi coraꝫ tremēde maieſtatꝭ tue occul̓. In oī vi ta mea miſera p̄cipue hͨ. N. ⁊ hec. N. Hic denoīa pctā gͣuiora) cū vniuerẜ mal̓ meis ſic̄ ī ꝯſpectu tuo o dn̄e miẜi cordie nota ſt̓ ⁊ aꝑta. ⁊ nc̄ d̓s pijſſime reſpice ī me ⁊ miſerē mei: fontēqꝫ lacri maꝝ mihi ⁊ remiſſiōeꝫ oīꝫ pctōꝝ gͣtuita tua miẜatiōe tribue intima id cordis ꝯfeſſiōe ⁊ affectiōe poſcēti. Reno ua ⁊ innoua ī me pijſſime pr̄ qͥcqͥd di cto fctō cogitatū ꝓpͥa malicia diabo licaue fraud̓ viciatū ē. ⁊ vnitati eccl̓ie ſociādo: mēbꝝ tue me redēptiōiſ āne cte. ⁊ n̄ hn̄tē fiduciā niſi ī tua mīa ad ſacī̄ꝫ btē recōciliatiōis admitte. Amē Seqͥt̉ ꝯfeſſio deuotiſſima ſcī Bernar di abbatꝭ an̄ vel pꝰ ꝯfeſſionē dicēda N vnione dolorꝭ tui qͥ caꝫ do loris mei aſſūpſiſti: ⁊ emēdationeꝫ ꝓ pctīs meis ſuſcepiſti. dn̄e ih̓u xp̄e cū vniuerſitate doleciū ⁊ vere pe nitēciū ⁊ te in v̓itate q̄rēciū: ꝯfiteor ti bi oīa pctā mea: mala ꝯmiſſa: ⁊ bona obmiſſa. vel nō pure: aut negligē ter facta: ſic̄ tu ea noſti ī nūepro: ō̄der̄ et mēſura: ⁊ dies ꝑditos vite mee ī qͦ bꝰ te offendi ⁊ laudē tuā minui ⁊ a te ſūmo bono cecidi ⁊ ꝓxīꝫ ī caſū traxi. Suſcipe gͦ dn̄e de mea miſera vitā reſiduū ānoꝝ meoꝝ. ꝓ hijs v̓o qͦs viuē do ꝑdidi. qꝛ perdite vixi. Cor ꝯtritū ⁊ huiliatū d̓s n̄ deſpicias. Dies mei de clīauer̄t ⁊ perier̄t ſine fructu. Impoſſi bile ē eī vt reuocē eos. ſꝫ placeat tibi. vt recogitē illoſī amaritudīe aīe mee XLV Dn̄e abyſſus ꝓfūdiſſima miſerie mee abyſſū inuocat altiſſime miſcd̓ie tue. ne ꝯtineas ī ira miẜatiōes tuas ⁊ fon tē īexhauſte miſcd̓ie tue circa me exſicari ꝑmittas ꝓpt̓ pctā mea. qͥ miſererꝭ oīꝫ ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti: diſſimu lās pctā hoīm ꝓpt̓ pnīam. Tuū ē dn̄e remitte̓ pctā miſere mei. Iā tp̄s ē gr̄e ⁊ miẜatiōis. ⁊ dū tp̄s eſt emēdatiōis: da mereri gl̓iaꝫ bn̄dictiōis: ne in die cōſumatiōis me feriat v̓bū maledictiōis. ſac me q̄ſo dn̄e aſueta mala relinq̄re ⁊ tibi placita oꝑa age̓: vt ſtudi uꝫ qd̓ hucuſqꝫ ī pctīs exercui: te adiuuāte deīceps ī tua volūtate exerceam vt vbi habūdauit delictū tua gr̄a rehabūdet. Et rogo te ꝓpt̓ temetip̄ꝫ ⁊ ꝑ amore pijſſime mr̄is tue gl̓ioſe v̓gis marie. ⁊ ꝑ int̓ceſſionē oīꝫ ſctōꝝ tuoꝝ atꝫ electoꝝ tuoꝝ vt igͦſcas oībꝰ pctīs negligentijs ⁊ igͦrātijs meis. ⁊ ne per das me cū iniꝗtatibus meis. neqꝫ ī finē iratꝰ reſerues mala mea. Recorda re dn̄e ih̓u xp̄e. qꝛ tuū nō ē ꝑdere qͥcqͣꝫ ex eo qd̓ pr̄ tuꝰ dedit tibi. ſꝫ tuū eſt ꝓpriū miſereri ſꝑ ⁊ ꝑcere neminē ꝑder̄. ſꝫ ſaluare: qꝛ pr̄ tuꝰ miſit te ī md̓ꝫ nō vt iudices md̓ꝫ: ſꝫ vt vitā habeamꝰ ꝑ te: vt ſis ꝓ nob̓ n̄ ꝯͣ nos. qd̓ em̄ debui. mꝰ tu ſoluiſti. qd̓ peccauimꝰ tu luiſti qd̓ negleximꝰ tu ſuppleſti. Proficiat gͦ dn̄e nc̄ ⁊ ī extremis meis plenaria. im mo ſuperflua ſatiſfactio tua amara mors tua: ⁊ p̄ciū fuſi ſāguīs tui. reno uatio ſatiſfactiōis tue venerabile miſteriū corꝑis ⁊ ſanguīs tui qd̓ tibi qͦti die offert ī eccl̓ia ꝓ ſalute fideliū: ī qͦ es tuip̄e ſacerdos ⁊ ſacrificiū. ille qui offert ⁊ ille cui offert̉: ⁊ hͦ qd̓ offert̉ ad ꝓmerēdū ī pn̄ti gr̄am qua nō merui. ad obtinēdū ī futuro requiē ⁊ gl̓iam quā tua pia paſſio īpetrauit. Imꝑfectū meū dn̄e viderūt ocl̓i tui. ſꝫ tu pie d̓s ne īputes mihi ad et̓nū ſuppliciū qͥ oīa ad ſūmū ⁊ ꝑfectū bonū optīe ⁊ ꝑfectiſſime pordīaſti. ⁊ ne ꝑmittas me XLVI deleri de libro vite. ſꝫ offer mihi porti onē q̄ me ꝯtīgit ī ſb̓ſidiū. tue vicꝫ p̄ci oſe paſſiōis cū qͣ hoīeꝫ voluiſti hr̄e ti bi coheredē ī t̓ra viuētiū. Te igit̉ dn̄e moueat ⁊ īclinet ad miſcd̓iaꝫ: hūane fragilitatꝭ ꝯſideratio. qͥ noſti q̄ ſit ho minis ſb̓a: ⁊ ꝙ n̄ vane ꝯſtituerſ hoīeꝫ ſuꝑ t̓rā: ⁊ cōẜua ī me opꝰ tue pietatꝭ ne īcaſſū circa me laborauerſ: ⁊ ne infructuoſa ſit ī me īmacl̓ati cruorꝭ tui effuſio. Tu em̄ ꝗ es purificatione faci ens pctōꝝ: p̄ſta vt emēdatꝰ a pctōꝝ ſor dibꝰ ⁊ illumīatꝰ acie mētꝭ cogͦſcā temeqꝫ agͦſcēs ī dir̄ectiōe cordis mei iugit̓ ad te tēdā vt felici exitu ad te merear peruenire ih̓u xp̄e. qͥ cū d̓o pr̄e in vnitate ſpūſſctī viuis ⁊ regͣs ꝑ oīa ſecula ſecl̓oꝝ. Amē. Alia cōfeſnio deuota cū graꝝ actiōe poſt cōfeſſionem dicēda vel aliude qn̄ placuēit Onfiteor tibi dn̄e rex ⁊ cōllau dabo te deū ſaluatorē meū. Cōfiteor noī tuo magͦ qm̄ adiutor ⁊ profecto: factꝰ es mihi ⁊ lib̓aſti corpus ⁊ aīaꝫ meā a ꝑditiōe Cōfiteor etiā tibi ⁊ btē marie. ſctōqꝫ ioh̓i baptiſte ⁊ angl̓o mi hi ad cuſtodiā deputato ⁊ ſctīs qͦꝝ re liqͥe ī loco p̄ſenti habēt̉: ⁊ oībꝰ electꝭ tuis oīa q̄ cōmiſi vl̓ obmiſi ꝑ ſuꝑbia negligētiā: īfirmitate: ſuggeſtiōe: delectatiōe: cōſenſu: cogitatiōe: locutio ne ⁊ oꝑe. ⁊ qͥbuſcūqꝫ alijs modis oſfendi. Profiteor me erraſſe: deliqͥſſe ⁊ peccaſſe vltͣ oēs pctōreſ. Quāobre ob ſecro īmēſitatē clemēcie ac pietatꝭ tue vt oīa pctā mihi dimittas. ⁊ nō ꝑmit tas me aliqͥd āpliꝰ ꝯͣ te cōmitte̓ aut tē ptari ſupͣ v̓tutē mea. Sꝫ cōcede ꝑ graciā tuā: vt oēs aduerſitates ⁊ ꝓſperitates mihi v̓tāt̉ ī ꝓbationē ⁊ ſalutē. Bn̄dico te d̓s celi ⁊ t̓re. gl̓ifico ⁊ exalto nomē tuū. laudo ⁊ btīfico atꝫ honorifico magnificētiā tuā. Adoro ve neror ⁊ ſctīfico maieſtatē tuā: v̓tuteꝫ diuinitatē ⁊ ſapīaꝫ: fortitudinē hono reͣ: gl̓iaꝫ ac bn̄dictionē offero trinitaIIII XLVII ti vnitatꝭ tue. Iteꝝ atꝫ iteꝝ d̓s meꝰ gͣcias ago potētie tue ꝓ eo ꝙ feciſti celū ⁊ t̓rā mare ⁊ oīa q̄ ī eis ſt̓. Et qꝛ mi ſiſti ad redēptionē nr̄aꝫ vnicū filium tuū: ⁊ ad remiſſionē pctōꝝ: ⁊ collatio nē donoꝝ ꝑ eūdē ſpm̄ ſctm̄ tuū. Deni qꝫ ꝓ vniuerſa eccl̓ia catholica ⁊ ſcpͥtu rſ ſctīs ⁊ cūctꝭ ordinibꝰ ⁊ ſacr̄is eccl̓ia ſticꝭ ⁊ ꝓ oī ppl̓o xp̄iano: ⁊ cūctꝭ q̄ eue niut eis. Tādē ꝓ meip̄o ꝓ eo ꝙ manꝰ tue plaſmauir̄t me ad tuā dignaꝫ ſil̓i tudinē. ⁊ qꝛ baptizatꝰ ac cōfirmatus lr̄is tͣditꝰ: religiōi mācipatꝰ. Et qꝛ ſola miẜatiōe pietatꝭ tue: ⁊ cura ſollicitudinis viuo: licꝫ īdignꝰ ⁊ ingͣtꝰ. Tādē ſupplico clemēcie tue vt ſim potēs ⁊ libens abhomīari ⁊ ſuꝑare ſuꝑbiā auariciā: caſtrimargiā: ira: luxuriā: ac cidiā: gulā ⁊ vanā gl̓iaꝫ ⁊ cetera oīa vicia: ac deſideria carnalia. oēs tētati ones: cūctaqꝫ ſpernere inutilta. cauere nociua: ſuſtiner̄ aduerſa: proſequi ſalubria: meditari ſpiritalia: compre hēdere celeſtia Sim inſuꝑ d̓s meꝰ iu xta dictū tuū pauꝑ ſpū: mitſ. lugens: eſuriēs ⁊ ſiciēs iuſticiā: miẜicors: pacificꝰ: mūdꝰ corde: ꝑſecutionē paciēs ꝓpt̓ iuſticiā: prudēs vt ẜpēs: ſimplex vt colūba. Poſtremo obſecro miſericordie tue īmēſitatē vt reqͥeſcat ſuper me ſpūs ſapīe ⁊ ītellectꝰ: ꝯſilij ⁊ forti tudīs: ſcīe ⁊ pietatꝭ: ⁊ ſpūs letiſſimi ti morſ tui gr̄e ⁊ v̓itatꝭ. fidei: ſpei ⁊ cha ritatꝭ: prudēcie: tēperācie: fortitudiniſ atꝫ iuſticie. habea etiā ex habundāti largītatꝭ tue dono gr̄aꝫ v̓boꝝ: cogita tionū: ⁊ opeꝝ bonoꝝ ſobrietate ⁊ di ſcretionē: caſtitatē ⁊ cōſtāciā mētis et corꝑis. ꝑfectā paciētiā ⁊ ī oī ſctītate ſi ne adīuētiōe alicuiꝰ. vſqꝫ ī finē ꝑſeue rāciā. volūtatē ⁊ v̓tutē ī lege tua. ⁊ ī oꝑibꝰ mādatoꝝ tuoꝝ. Diſpone etiā ī me viſuꝫ: auditu: odoratū: guſtu: loq̄ lā: tactu: īceſſuꝫ: renes: oīa mēbra cor poris ⁊ affectꝰ aīe. ⁊ vſus eoꝝ. ſac me ita rege̓: vt ī oībꝰ tibi placeā ⁊ te glo XLVIII rificē ſꝑ ⁊ vbiqꝫ. ⁊ a te habeā angelū ad cuſtodiēdū: docēdū ⁊ adiuuādū me ī oībꝰ. nā ego pono corpꝰ ⁊ aīaꝫ meā: ⁊ totā vita ī tua diſpoſitiōe ⁊ cu ſtodia. Si v̓o ē ī hijs q̄ poſtulo aliqͥd minꝰ tibi placēs: tu oīa dirigas iuxta prnitatē tuā dulciſſimā: ⁊ facias hͦ ſo lū ſingl̓arit̓. ⁊ anxie clemētiā tuā dep̄ cor: vt me tibi veracit̓ ẜuire facias to to corde ⁊ toto corꝑe oībꝰ diebꝰ vite mee. ac ī oībꝰ adīplere volūtatē tuaꝫ ⁊ ꝑuenire ad cōſumationeꝫ ꝑfectā: fi ne ſctm̄ ⁊ gaudiū ſempit̓nū. Neqꝫ ī iu ſtificatiōibꝰ meis ꝓſterno p̄ces meas an̄ faciē tuā: ſꝫ ī miẜatcōibꝰ tuis mul tis ⁊ īmenſis. Per dn̄ꝫ nr̄ꝫ ih̓ꝫ xp̄ꝫ. ac merita ⁊ int̓ceſſiōes gl̓ioſe v̓gis marie: ⁊ btī angl̓i tutorſ mei: ioh̓is baptiſte. btōꝝ pr̄iarchaꝝ: ꝓph̓aꝝ: apl̓orū euāgeliſtaꝝ: martyꝝ: cōfeſſoꝝ: v̓ginū cōtinentiū: ⁊ oīꝫ electoꝝ tuoꝝ qui tibi placuerūt ab inicio md̓i. qꝝ imita torē deſidero verus ⁊ cogeres legitti mꝰ: fidel̓ ẜuus ⁊ prudēs: ac filiꝰ tuuſ deuotꝰ. In fine te dulciſſime pr̄ pͥnci palit̓ obſecro ꝓ xp̄ianis pctōribꝰ. ī qͥ bus ꝓpt̓ pctā ſua n̄ habitas: vt ſuper bus ⁊ īobedientes ad hūilitateꝫ. Ira ſcētes ⁊ odioſos ⁊ detͣhentes ⁊ mur murātes ad lenitatē reuoces: puſilla nimes: negligētes ⁊ trepidos ꝑ ꝯſtā ciā robores: auaros: vſurarios ⁊ ābi cioſos ad amorē diuiciaꝝ ſpūaliū ac cēdas: latrōeſ: raptoeſ: ⁊ obſtīatos ad ſatiſfactionē cōpellas: mēdaces ꝑiuros ⁊ male iudicātes ad agnitione tu am ⁊ dilectionē tͣhas: guloſos: ebrio ſos ⁊ ꝓdigos ad ꝑſimoniā coerceas Inuerecūdos: īprudētes ⁊ vaniloqͦs ad honeſtatꝭ normā reducaſ: luxurio ſos: īpuros ⁊ turpes caſtifices ⁊ deal bes. v̓boſos ſilēciū doceas: ⁊ cūctꝭ ī corꝑe ſiue exͣ corpꝰ viuētibus: qͥ nob̓ ꝯſāguītate familiaritate vl̓ alit̓ iūcti ſt̓. ⁊ qͥ ſe nob̓ ꝯfitēdo vl̓ rogādo ꝯmē deuer̄t. necnō qͦꝝ bū̄ficia ſeu elemoſi XLIX nas qͦqͦ mō ſuſcepimuſ: ⁊ qͥbuſcūqꝫ te nem̄ viuis vl̓ defūctꝭ: vt optatē eis īdulgēciā oīm delictoꝝ ſuoꝝ miẜicor dit̉ largiri dignerꝭ: ⁊ ad reqͥeꝫ benig nuſꝑducē ſempit nā. ꝑ ſaluatorē nr̄ꝫ filiū tuū ī ſpūſctō. ame. nē orōes m d̓uote an̄ ſctaꝫ cōionē di Dulciſſime atꝫ amātiſſi cēde. me dn̄e ieſu xp̄e quē nc̄ deuote deſidero ſuſciꝑe: tu ſcſ īfirmitate meā ⁊ neceſſitatē quā patior. ī qͣntꝭ malis ⁊ vicijs iaceo. qͣꝫ ſepe ſū gͣuatꝰ: tētatuſ turbatꝰ ⁊ inqͥnatus: ꝓ remedio ad te venio. ꝓ ꝯſolatiōe ⁊ ſb̓leuamīe te d̓ p̄cor. ad oīa ſciētē loqͦr: cui manifeſta ſt̓ oīa interiora mea: ⁊ qͥ ſolus potes me perfecte ꝯſolari ⁊ adiuuar̄. tu ſcis ꝗbꝰ bonis īdigeo p̄ oībuſ: ⁊ qͣꝫ pauꝑ ſuꝫ ī v̓tutibus. ecce ſto an̄ gr̄aꝫ poſtu lās ⁊ miſcd̓iaꝫ. Refice eſuriēte mēdicū tuū. accende frigiditatē meā igne amorſ tui. illumīa cecitateꝫ meā ciari tate pn̄tie tue. v̓te mihi oīa t̓rena ī aij maritudinē. oīa gͣuia ⁊ ꝯͣria ī patīaꝫ: erige cor meū ad te ī celū: ⁊ ne dimittas mevagari ſuꝑ t̓rā. Tu ſolus mihi ex hͦ dulceſcas vſqꝫ ī ſecl̓ꝫ: qꝛ tu ſolꝰ ci bus ⁊ potꝰ meꝰ: amor meꝰ ⁊ gaudiū meū. dulcedo mea. Utinā me totalit̓ ex tua pn̄tiā accēdas ⁊ cōbures ⁊ ī te frāſmutes: vt vnꝰ tecū efficiar ſpūs ꝑ gr̄aꝫ int̓ne vniōis ⁊ liq̄factione arde tꝭ amorſ. Ne paciarꝭ me ieiunū ⁊ aridū a te recede̓: ſꝫ oꝑari mecū miẜicor dit̉: ſic̄ ſepiꝰ oꝑatꝰ es cū ſctīs tuis mirabilit̓. Quid miꝝ ſi totꝰ ex te igneſce rē ⁊ ī meip̄o deficerē: cū tu ſis ignis ſꝑ ardēs ⁊ nūqͣꝫ deficiēs: amor corda pu rificās ⁊ intellectū illuminās. Amen. Itē alia orō an̄ ſctāꝫ cōmunioneꝫ. Fōs tociꝰ miſcd̓ie qͥ nūqͣꝫ ma nare ceſſas veni hodie ⁊ tribue aīe me egrote carnē tuā deuote ſume̓ p̄cioſū ſāguinē tuū bibe̓: n̄ qꝛ iuſtꝰ ſu: ſꝫ pctōr: qꝛ n̄ ē opꝰ ſanis medicꝰ: ſꝫ male hn̄tibꝰ. O vera charitas ī qͣ ē et̓ na felicitas. Oſpes vnica aīe mee: au fer a me iniqͥtates meas vt pura mēte merear ītrare ad ſcā ſcōꝝ. Te expectat cor meū: īple d̓ſideriū qd̓ ī me miſiſti vt ip̄e voluiſti. Tuus ſū ego xp̄e: noli me relinq̄re alieno. dext̓a tua ſꝑ me p̄ ueniat ⁊ ab oī malo defendat. O dn̄e veni: cui ego miſerrimꝰ peccaui: ob li uiſcere pctā mea ꝓ qͥbuſ effudiſti ſan guinē tuū: veni dulciſſime d̓s: da mi hi cibū ſalutſ eterne: veni hoſtia īma culata: lib̓a me a morte et̓na veni īfit moꝝ medicꝰ veni ieiunāciū cibꝰ veni dn̄e viſita domū iſtā noī tuo d̓dicatā ⁊ ecce vēio ad te quē toto corde deſidero. ad quē tota mētꝭ ītētiōe aſpiro quē totꝭ veſceribꝰ āplector: cuiꝰ corpꝰ ⁊ ſāguinē acciꝑe cupio: vt ſꝑ ī me ma neas ⁊ in euū nō me dinittas. O dul ciſſime pr̄. Amen. ¶ Alia or̄o an̄ ſctāꝫ ¶ Uue ſctīſſima caro xp̄i cōionē ⁊ ſāguis. Aue ſūma dulcedo q̄ detrimentū neſcꝭ: faltidiū torl̓. mor g iij necaſ: vitā et̓nā p̄ſtaſ. Aue btā r̄fectio q̄ electos tuos de md̓i hꝰ exilio ducꝭ ad patriā. Aue felix hoſtia q̄ ī crueꝭ ara d̓o pr̄i ꝓ nr̄oꝝ pōdē pctōꝝ es obla ta. aue mana niue cādidiꝰ. melle dul ciꝰ: oī auro p̄cioſiꝰ. Auſer obſecro pa ſtor bone a me īiqͥtates vt purificato corꝑe ⁊ ſpū merear d̓guſtar̄ ſctā ſcōꝝ Sitqꝫ mihi hͦ vene̓abile ſacr̄ꝫ ꝯͣ hoſti les īſidias ī expūgnabile p̄ſidiū: vt hͦ ſalutari viatico refectꝰ lubricas hꝰ vi te vias īmacl̓ato calle trāſire: ⁊ ad te panē viuū ⁊ veꝝ: āgl̓oꝝ dn̄ꝫ: ſine īpe dimēto diabolice fraudis valeā ꝑue nire: exaudi me: placar̄ dn̄e: attēde et ſac: ne morerꝭ ꝑ temetip̄ꝫ d̓s meus: qꝛ nēo tāti myſterij pote̓it eē dignuſniſi tu op̄s ſuſcipiētē fecerꝭ eē dignū. amē orō an̄ ſctāꝫ cōionē ē ali O mēſaꝫ dulciſſimi ꝯuiuij tui pīe dn̄e ieſu xp̄e ego pctōr d̓ ꝓpͥijſ me ritꝭ nil p̄ſumes: ſꝫ d̓ tua ꝯfides mīa ⁊ hoītate: accedē vereor ⁊ ꝯtremiſco: nā LI eor ⁊ corpꝰ hēo ml̓tſ crimībus macl̓a tū: mētē ⁊ līguā n̄ caute cuſtoditā. Er go o pia deitas. o tremēda maieſtas: ego miſer int̓ āguſtias dep̄hēſus ad te fontē mīe recurro. ad te feſtino ſanādꝰ. ſb̓ tuā ꝓtectionē fugio ⁊ quē iu dicē ſuſtīere neq̄o. ſaluatorē hr̄e ſuſpi ro. tibi dn̄e plagaſ meaſ on̄do: tibi ve recūdiā detego. Scio pctā mea ml̓ta ⁊ magͣ: ꝓ qͥbꝰ timeo. Spero mīas tu as: qͣꝝ n̄ ē nūerꝰ. Reſpice gͦ ī me ocl̓is mīe tue pie dn̄e ieſu xp̄e rex eterne d̓s hō crucifixus ꝓpt̓ hoīeꝫ. Exaudi me ſperātē ī te ⁊ miſerer̄ mei plēo miſerijſ ⁊ pctīs: tu qͥ ī fōte miẜatiōis nūqͣꝫ ma nar̄ ceſſab̓. Salue ſalutarꝭ victima ꝓ me ⁊ oī hūano gn̓e ī patibulo crucꝭ oblata. Salue nobil̓ ⁊ p̄cioſiſſime ſā guis de vulneribus crucifixi dn̄i mei ieſu xp̄i ꝓfluēs. ⁊ pctā tocius md̓i ab luēs. Recordar̄ dn̄e creature tue quā tuo ſacro ſanguine redemiſti: penitet me peccaſſe. cupio emendare qd̓ feci Aufer gͦ a me clementiſſime pr̄ om̄es iniqͥtates ⁊ pctā. vt purificatꝰ mēte ⁊ corꝑe digne deguſtare merear ſcā ſcō rū. ⁊ ꝯcede vt ſctā p̄libatio corꝑis et ſanguīs tui quē ego īdignꝰ ſume̓ in tendo ſit pctōꝝ meoꝝ remiſſio: ſit delictoꝝ ꝑfecta purgatio: ſit turpiū cogi tationū effugatio: bonorūqꝫ ſenſuuꝫ regn̓atio. operūqꝫ tibi placētiū ſalubris efficatia. aīe qͦꝫ ⁊ corporis ꝯtra ī imicoꝝ meoꝝ inſidias firmiſſima tui¶ Alia oratio. tio. Amen Omine ih̓u xp̄e pr̄ miẜicordiſſime: rogo corde toto vt oīa pctā mea dimittas ī vita p̄ſenti: penā ꝓ eis effu ges: ne aliquā penā ad purgatorium reẜues. O d̓s īmēſe pietatꝭ: cuius forti tudo eſt īfinita: qꝛ ſine te pctīs reſiſter̄ nō valeo. ꝯforta me intm̄ ꝙ peccatū mortale āpliꝰ nūqꝫ ꝯmittā. oēmqꝫ di aboli tētationē ammodo vincā: vitā cogitatiōes: v̓ba ⁊ oꝑa oīno ad te di rigaꝫ. ac me ī fine vite mee cuſtodias ne diabolꝰ mihi t̓rorē īferat: ⁊ ſic in LII deſperationē īducat. O fons emanāſ charitate fac mentē meā liberā ab oī creatura q̄ poſſet eam ſibi atthere ⁊ a tua dilectiōe īpedire. vt in tuo amore ꝓficiā Nūc v̓o ⁊ ī fine vite mee digne te ſumā: ⁊ ſic aīaꝫ meā ſaculo corꝑis exutā ꝑduc ad pr̄is et̓ni pallaciū: ad videndū clare ſctē trinitatꝭ ſpeculum Amen. ¶ Sequūt̉ gr̄aruactiōes ꝑꝰ Racias ti/ ſctaꝫ cōionē dicēde bi ago d̓s: gr̄as tibi ago vera vita viuenciū: ſpes et̓na credencium ih̓u xp̄e redēptio alme. qͥ ſolꝰ es adorandus amandus ⁊ laudādus. qͥ facis mirabilia ſolus. qͥ ꝓpter nos tuoſ pauꝑes ꝯſolandos qͦs in hac miſeria tāqͣꝫ peregrinos ⁊ orphanos dereliqͥ ſti per miſteriū ſacerdotis: ⁊ ꝑ v̓ba ex ore eius ī noīe tuo ꝓlata: aperꝭ celos ⁊ deſcēdis ⁊ īples oēm t̓rā bn̄dictiōe qͥ nō dedignarꝭ manibꝰ hoīs attrectari bn̄dici ⁊ ꝯſecrari ī nr̄aꝫ ſalutem Qui ſuo myſterio foris exhibꝫ ſigna ſacr̄i. ſꝫ tu d̓s īuiſibil̓ manens ip̄e facꝭ opera. Tibi gͦ dn̄o d̓o nr̄o magͦ ⁊ īmē ſo: et̓ nō ⁊ excelſo: tibi laus: tibi gl̓ia. tibi gr̄aruactio nc̄ ⁊ īperpetuū. qͥ hͦ ip ſū īcop̄henſibile miſteriū īminēte ar ticulo ſalutifere paſſiōis tue tā gͣtuita pietate diſcipul̓ tuis tͣdidiſti: miſcd̓ia motꝰ: ⁊ affectu pr̄no eos allocutꝰ es dicēs. Deſiderio deſideraui hͦ paſcha māducar̄ vobiſcū an̄qͣꝫ patiar. ac ſi di ceres. Deſiderio deſideraui meip̄ꝫ tra dere vob̓. Deīde ferēs teip̄m mirabili ter māibꝰ tuis ꝓteſtatꝰ es dicēs. Hoc eſt corpꝰ meū. hͦ accipite ī vr̄aꝫ ſalutē qͦtiēſcūqꝫ ſumitꝭ ī meā ꝯmemoratiōꝫ ⁊ ī memoriaꝫ dilectiōis qͣ vos dilexi: qn̄ meip̄ꝫ pignus ſalutꝭ reliqͥ. O ī eſti mabil̓ dilectio charitatꝭ tu dn̄e iheſu xp̄e benigne: vt nos indignos pr̄i tuo recōcilies teip̄ꝫ exhibes victimā ſalu tarē. Igit̉ īmēſā mīe tue clemētiā ſuꝑ plicit exoro. qͣtinꝰ hͦ ſūme charitatꝭ ⁊ vniōis tue ſacr̄m mihi: cūctiſqꝫ fideli LIII bꝰ tuis ſit ꝯͣ oīm pctōꝝ nr̄oꝝ vulnera efficaciſſimū medicamētū: ac oīs v̓tu tꝭ ⁊ gr̄e ꝯplemētū. ſit ꝯͣ oīa mala vali diſſimū tutamētū: et̓ neqꝫ btītudīs ſo lidiſſimū ful cimētū. Amē. ¶ Itē alia Rās ti/ or̄o poſt ſctām cōionē bi ago ⁊ laudes tibi refero do mine d̓s meꝰ qͥ me ex nihilo ad yma ginē ⁊ ſil̓itudinē tuā creare ⁊ tuo p̄ci oſo ſanguine redimere atꝫ ꝑ ſacri ba ptiſmatis abluitionē int̓ adoptiōis filios aggregare: p̄cioſiqꝫ corꝑis ⁊ ſāguinis tui miſterijs reficere dignatuſ es. Cibi gͦ ago laudes ⁊ gr̄as qͥ me a tꝑe rudis infancie mee vſqꝫ ad hanc horā per multa defluētē vicia īmēſe pietatis tue pacientia ad emēdatiōeꝫ expectaſti. Te laudo: te gl̓ifico. qͥ me ſepiſſime multis tribulatiōibus ⁊ an guſtijs calamitatibus ⁊ miſerijs libe raſti. Qui me hactenus de et̓nis ſupplicijs ⁊ de corꝑis ⁊ aīe cruciatibus miẜicordit̓ exemiſti. Te laudo te gl̓ifi co. qͥ mihi ſoſpitatē membroꝝ: traqͥl litatē tꝑm etiā bonoꝝ effectū cū mul tis alijs v̓tutibꝰ miẜicordit̉ tribuiſti Queſo dn̄e d̓s meꝰ īeffabilē tuā ſuauitatē vt inchoata bn̄ficia ⁊ dona in me ꝑficias. ⁊ qͥcqͥd tibi ī me diſplicet repellas. a cūctꝭ etiā q̄ ſuꝑſt̓ tribulati onibus ⁊ iniqͥtatibꝰ ac diuerẜ malis qͥbꝰ īuolutꝰ ſū me eripias: cogitatio nes: locutiōes. parit̓ ⁊ actuſ meos in tua volūtate diſponas. Int̓ aduerſa ⁊ ꝓſpera me gͣdiētē ſꝑ ⁊ vbiqꝫ cuſtodias. ⁊ me tādē ad tue viſiōis d̓ſidera ta gaudia felicit̓ ꝑducas. Pꝰ cōionē Ec ſt̓ ꝯuiuia q̄ tibi placēt. que nob̓ orphanis ī memoriā tue dilectiōis reliqͥſti. O pr̄is ſapīa natus de v̓gīe qͥ nō dedignatꝰ es venerabi le corpꝰ tuū tāgi ⁊ ſumi a me īdigno pctōre. Quid tibi digne reddaꝫ ꝓ oībꝰ q̄ retribuis mihi. Si eī tociꝰ md̓i merita ī vnū fuerīt ꝯgeſta nō valerēt tue dignatiōi aliqͣt enꝰ ꝯꝑari. Gr̄as gͦ ago tibi dn̄e ih̓u xp̄e fili dei viui rex LIIII regū ⁊ dn̄s dn̄anciuꝫ gr̄arūactiōes ꝓ poſſe fragilitatꝭ mee tue tremēde ma ieſtati ⁊ īmēſe pietati pijſſime ih̓u refero ꝙ ſacro corꝑe tuo ⁊ ſanguīe me aꝫ aīaꝫ nimis aridam dulcit refeciſti Rogo te vt qͥcꝗd ī me vicioſuꝫ ac tue volūtati ꝯͣriū īuenit̉: cōione hꝰ ſacr̄i fūditꝰ euacuet̉. ⁊ cor meū dignū ſctīſpūs habitaculū p̄paret̉. Et dulciſſime ih̓u ſit hͦ ſacr̄ꝫ corꝑis ⁊ ſāguīs tui ſuauitas ⁊ dulcedo aīe mee. ſalꝰ ⁊ ſctī tas ī oī tētatiōe. pax ⁊ gaudiū ī oī tribulatiōe. lumē ⁊ v̓tꝰ ī oī v̓bo ⁊ oꝑe ſolamē ⁊ tutela final̓ ī morte. Amen. Sacratiſſi ¶ Itē alia de eodē. mū corpꝰ ⁊ ſāguis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i qͥ ꝓ ſalutē gnͣis hūani mactabarꝭ in cruce. te ego pctōr miſerrimꝰ ⁊ ml̓tꝭ pctīs īuolutꝰ ſupplex īploro vt per tuū mirabile miſteriū aīaꝫ meā ⁊ cor pus meū ſaluēs ⁊ ꝑtegas ab oī dece ptiōe ⁊ fraude diaboli ⁊ hoſtiū vniuerſoꝝ. Et ꝑ oblationē ſctīſſimā quā ego hodie ſuſcepi ad laudē ⁊ gl̓iam noīs tui. ⁊ ad memoriā dn̄ice paſſionis tue. ⁊ ad honorē ſctīſſime dei genitricꝭ v̓gīs marie: ⁊ oīꝫ ſcōꝝ oīa pctā mea deler̄ digneiſ. ⁊ n̄ ꝑmittas me cle mētiſſime dn̄e diabolo: nec vlli creature ad puniēdū vel decipiendū ꝓpt̓ pctā mea. ſꝫ tu pijſſime dn̄e qͥ oīm mi ſererꝭ: dignare mei miſere̓: ⁊ me corri pe ī mīa tua īfinita: ⁊ n̄ ī ira. Da mihi pijſſime dn̄e ſidē rectā: ſpē firmā: cha ritatēqꝫ ꝑfectā: paciētiā n̄ fictā. talē pe nitencia q̄ tibi d̓o meo placeat. vt ſctī angl̓i tui d̓ ꝯtterſiōe mea gaudeant. Te dep̄cor d̓s meꝰ ꝑ illā pacē quā feciſti int̓ deū ⁊ hoīeꝫ: qn̄ te hoſtiā purā ⁊ īmaculate obtuliſti ad recōciliā dū genꝰ hūanū d̓o pr̄i ī cruce: vt pacē ⁊ ꝯcordiā int̓ me ⁊ oēs fideles xp̄i anos facias ⁊ ꝯfirmes. Et ꝑ illū t̓rorē quē ẜpēti ī cruce pēdēs feciſti diabolo formidabilē: amieſ acceptū: īimieſ placatū me facias: vt pace tua ac toti LV us eccl̓ie: ac p̄ſenti ꝓſperitate gaudeā ⁊ futura. Saluator md̓i ſalua nos. qͥ ꝑ ſanguinē ⁊ crucē tuā redemiſti nos auxiliare nob̓ te dep̄camur d̓s nr̄. Te dep̄cor dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ guttas ſanguinei ſudorſ tui: ꝑ aguſtias p̄cioſiſſime mortꝭ tue: ꝑ merita ⁊ int̓ceſſiōꝫ btīſſime genitricꝭ tue perpetue v̓gīs marie Per p̄ces btī ioh̓is baptiſte ⁊ oīꝫ ſctō rū d̓o placētiū: vt liberes me famulū tuū N. necnō famulos tuos N. ⁊ N. ⁊ oēs ꝑentes meos: bn̄factores ac mi hi ꝯmiſſos ab oī ꝑicl̓o corꝑis ⁊ aīe. ⁊ nob̓ poſt hāc vita in celeſti patria tribue perpetua māſione. Et lib̓a etiam dn̄e aīas faml̓oꝝ ⁊ famulaꝝ tuaꝝ N. ac parentū ⁊ bn̄factoꝝ meoꝝ ⁊ mihi ꝯmiſſoꝝ de lacu īferi ⁊ de luto fecꝭ. ⁊ colloca eas ī regͦ pacꝭ ⁊ claritatꝭ et̓ne Te rogo pijſſime dn̄e per ſanctiſſimā corporis ⁊ ſanguinis tui preſenciam ⁊ libamen: vt liberes me ab oībus pctīs meis: preteritis: preſentibus ⁊ futurꝭ: ncc̄itatibꝰ ⁊ anguſtijs ⁊ ab īfi dijs oīꝫ īimicoꝝ viſibiliū ⁊ īuiſibiliū Et rogo te pijſſime dn̄e ih̓u xp̄e vt in hora tremēda mortꝭ mee nō deneges mihi ſctīſſimi corꝑis ⁊ ſanguīs tui cō munionē: ītegrā ⁊ ꝑfectā ſatiſfactiōꝫ cū pn̄tꝭ vite felici ꝯſumatiōe. Amen. ¶ Itē alie gr̄aruactiōes vtiles ⁊ deuo te poſt ſctām communione dicende. Rās ago immēſe maieſtati ac ſempiterne pietati tue dn̄e ſctē pr̄ op̄s et̓ne d̓s. qͥ me īdignū famulū tuū ac miſeꝝ pctorē null̓ meis meritſ exigētibꝰ: multꝭ ⁊ magnis ſaciare di gnatꝰ es corꝑe ⁊ ſanguīe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Et p̄cor vt hͨ cōmunio nō ſit mihi reatꝰ ad penā: ſꝫ int̓ceſſio ſalutarꝭ ad veniā: ſit mihi armatura fidei ⁊ ſcutū bone volūtatꝭ. ſit vicioꝝ meoꝝ eua cuatio: ꝯcupiſcēcie ⁊ libidīs ext mīatio: hūilitatꝭ: charitatꝭ: paciētie: caſtitatſ: obediētie: oīmqꝫ v̓tutū atꝫ tociꝰ ſctītatꝭ ⁊ ſalutꝭ augmētatio. ꝯiſidias LVI oīm inimicoꝝ meoꝝ viſibiliū ⁊ inui ſibiliū firma defenſio: motuū meoꝝ tā carnaliū qͣꝫ ſpūaliū ꝑfecta qͥetatio. in te viuo ac vero d̓o firma adheſio. ⁊ finis mei felix ꝯſumatio. Sit queſo ſctē pr̄ ſacroſctm̄ ſacr̄m corꝑis ⁊ ſanguinis dilecti filij tui dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ſuauitas ⁊ dulcedo aīe mee: ſalus et ſctītas ī oī tētatiōe. pax ⁊ gaudiū ī oī tribulatiōe: lumē ⁊ v̓tꝰ ī oī verbo ⁊ oꝑe: ſolaciū ⁊ tutela final̓ in morte. ⁊ precor te vt ꝑ hͦ merear ſpū tuo ſctō re pleri: ⁊ ꝑ viā mandatoꝝ tuoꝝ dirigi. eodēqꝫ viatico me ī extremo vite mee articulo ꝯcede refici: nūc qͦꝫ refectum vſqꝫ tūc ſine int̓miſſiōe ꝯẜuari: et ad illud ꝯuiuiū ꝑ ſctōs angelos tuos ꝑ duci: vbi tuipe es ſctīs tuis lux vera: ſacietas plena: iocūditas ꝯſumata: fe licitas ꝑfecta ⁊ gaudiū ſempit̉ nū. P. Ue ſctīſſima caro: ſumma vite dulcedo. Aue celeſtꝭ potus an̄ oīa mihi dulcis: veriſſime ⁊ pijſſime amator ⁊ recōciliator hūani gn̓is ieſu xp̄e et̓na ſalꝰ oīꝫ te diligēciū. qͥ ꝓpt̓ tuā paciētiā ꝑmiſiſti me īdignū pctō rē polluto cord̓ ⁊ ore accipere hͦ ſctm̄ corpꝰ ⁊ ſāguinē tuū: quē qͥ accepit in digne n̄ ad remediū ſꝫ ad iudiciū accipit. Queſo eſto mihi ꝓpiciꝰ īdigniſ ſimo pctōri. Et qͥ es vera ⁊ et̓naͣ vita dignar̄ ꝑ hͦ ſacr̄a q̄ ſūpſi oēꝫ īiqͥtatē ⁊ īpietatē mee pͥorſ vite remittē. ⁊ ſeq̄ntꝭ vite actionē ī laudē ⁊ gl̓iaꝫ tui ſan ctiſſimi noīs trāſmutar̄. vt cū ad iudi cādū tibi pꝰ hāc vitā pn̄tatꝰ fue̓o: nō li me q̄ſo clemētiſſime d̓s ꝓpt̓ īnūera bilia pctā mea dānare: ſꝫ ꝑ hāc recep tionē redēptiōis nr̄e auerte irā tuā a nob̓: quā ſepiſſime meis negligentijs pl̓imis ⁊ pctōꝝ ꝑpetratiōe ꝓchdolor me ꝓfiteor irritaſſe. O ſereniſſima ⁊ ī clita mr̄ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i v̓go ꝑpetua q̄ eūdē creatorē oīꝫ creaturaꝝ ī tuo ſac tiſſimo vt̓o digͣ fuiſti portare: cꝰ ideꝫ veraciſſimū corpꝰ ⁊ ſāguinē ego mi CeAt ſer pctōr ⁊ īdignꝰ ſume̓ p̄ſūpſi tuā hu milit̓ dep̄cor mīaꝫ: vt ad ip̄ꝫ ꝓ me di gnerꝭ int̓cede̓ qͣtinꝰ qͥcqͥd ī eiꝰ ieffabi li ſacr̄o igͦrant̉ aut negligent̓ ꝯmiſi: tuis ſacͣtiſſimis p̄cibꝰ mihi ſua pietate īeffabili atꝫ mīa īenarrabili dignet̉ ī O vos oēs cetꝰ āgl̓ici ¶ dulge̓. Amē. angl̓i archāgl̓i: v̓tutes: ptātes: dn̄ationes: pͥncipatꝰ: throni: cherubin ⁊ ſe raphī. qͥ ab vb̓tate fōtꝭ deifice trinita tꝭ īebriati ſplēdorē ſēpit̓nū ab ip̄o et̓ ne dītatꝭ lumīe recepiſtꝭ: ī qͦ felices ve re btī aſſidue gaudetꝭ ī leticia amāteſ ſine faſtidio: vidētes ſine medio: māducatꝭ ore plēo ip̄ꝫ panē mellifluū vi te et̓ne qͦ me pauꝑeꝫ d̓i bōitas hodie letificar̄ digͣta ē. vos btōſ ⁊ elctōſ ego exul ⁊ orphāꝰ hūilit̓ īploro vt ī ꝯſpe ctu throni eꝰ hodie ſtātes voce vnani mi ymnū ⁊ laudē gl̓ie eꝰ decātetꝭ col laudātes viuifice deitatꝭ digͣtiōneꝫ q̄ me īdignū ī ꝑceptiōe corꝑis ⁊ ſāguīs dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i digͣta ē r̄ſpicē. Amen. h ij vos electoꝝ nūerꝰ oēſqꝫ ciues celici: pr̄iarchaꝝ choruſ ioh̓es baptiſta xp̄i puiꝰ. Ioh̓es euāgeliſta xp̄i cuſtoſqꝫ v̓gineꝰ: apl̓oꝝ laudabilis nūerus Martyꝝ roſeꝰ exercitꝰ. Sacerdotū ac ꝯfeſſoꝝ gl̓ioſus chorus. Spōſarūqꝫ xp̄i exercitꝰ v̓gineꝰ: ⁊ vidual̓ caſtitas Uos oēs dilectos ⁊ electos dei ꝯuenio: ⁊ apd̓ vos voto ſupplici depoſco qͣtinꝰ oīꝫ bonoꝝ largitorē dn̄m nr̄m ih̓ꝫ xp̄ꝫ ꝓ me laudetꝭ ⁊ gl̓ificetꝭ. qͥ me (qͣꝫuis īdignū) pauit ſuo ſctō corꝑe ⁊ potauit ſanguīe ꝓpͥo. qͥ de celo venit ⁊ īcarnari a maria v̓gīe gl̓ioſa voluit hic dat vitā md̓o. Rogate etiā p̄cibꝰ pijs: vt adiutꝰ meritꝭ vr̄is ꝑueniat ad me ⁊ ꝑmaneat in me dulcedo ſui ſacͣ tiſſimi corꝑis. vt p̄t̓ illā nll̓aꝫ aliā ſen tiā ſaporꝭ dulcedinē. Implorate etiā mihi apd̓ gl̓ioſā v̓gine mariā dei ma trē vt ī filio ſuo dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o obti neat mihi vite puritatē: pctōꝝ ꝯtritio uē: verā ꝯfeſſionē ⁊ dignā ſatiꝰ factio LVIII nē: ⁊ pꝰ hāc miſeriā vr̄is p̄mijs ⁊ gau dijſfelicē ſocietatē ip̄o p̄ſtāte. Qui vi. Uenerāda trinitas Alia oro. ⁊ admirāda vnitas pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſcūs: lux vera. luxqꝫ btā: hūaniſ ſenſibꝰ īcōprehēſa. tu ꝯcede mihi cor de natū ex parētꝭ: aluū īplētē v̓gīſ: lu mē ſctm̄ illuceſces cecꝭ: hoſtiā dignā: btm̄ corpꝰ ih̓u xp̄i ſaluatorſ nr̄i md̓o palato cordis ⁊ orſ deguſtare. liceatqꝫ mihi ex diuina gr̄a oſculari ⁊ āple cti dulciſſimū amatorem meū mō vl̓ nis fidei ⁊ dilectiōis. tādē āt hac corruptibilitate remota libere ꝯp̄hēdaꝫ p̄nobilē coheredē meū vna cū āgl̓is ⁊ ſctāꝝ v̓ginū chorſ. ꝑ quē ꝯgͦſcā extc trinitatē verāqꝫ vnitate ꝑfecte laudā do in ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amē. Seqͥt̉ iubilus ſctī bernhardi ml̓tu deuotꝰ: ꝗ eti Eſu aꝫ dici p̄t pꝰ ſctāꝫ cōionē I. dulcꝭ memoria dans vera cor dis gaudia ſuꝑ mel ⁊ oīa eiꝰ dulcꝭ p̄ſentia. Nil canit̉ ſuauiꝰ. audit̉ nil iohͨ iij cūdiꝰ: nil cogitat̉ dulciꝰ qͣꝫ ih̓s dei fi liꝰ. Ih̓s dulcedo cordiū: fōs viuꝰ: lu mē mētiū: excedēs oē gaudiū ⁊ oē d̓ſideriū. ih̓s ſpes penitētibꝰ qͣꝫ pius es petētibꝰ: qͣꝫ bonꝰ es q̄rētibꝰ: ſꝫ qͥd īue niētibꝰ. Nec līgua valet dice̓ nec lr̄a expͥmer̄: exꝑtꝰ nouit cerne̓ qͥd ſit ih̓m dilige̓. Ih̓m q̄rā ī lectulo: clauſo cordis cubiculo: pͥuatī ⁊ ī publico q̄raꝫ amore ſedulo. Cū maria diluculo ie ſuꝫ q̄rā in tumulo. clamore cordis q̄ rulo: mēte q̄rā nō ocl̓o. Tūbā ꝑfūda fletibꝰ: locū replēs gemitibꝰ: ih̓uꝓ uo luar pedibꝰ ip̄m habēs āplexib Ih̓ū tu rex amabil̓: dulcedo īeffabil̓: ⁊ triūphator nobil̓: totꝰ deſiderabil̓ Mane nobiſcū dn̄e: mane nouo cuꝫ culmine: pulſa noctꝭ caligīe: mentem replens dulcedīe. Ih̓s amor dulciſſi mus ⁊ vere ſuauiſſimus: plus millieſ gͣtiſſimus qͣꝫ dice̓ ſufficimus. Expti recogͦſcite: amorē piū poſcite ih̓ꝫ arden ter q̄rite: q̄rēdo īardeſcite. Ib̓ſ auctor LIX clemēcie: tocius ſpes leticie: dulcoris fons ⁊ gr̄e. vere cordis delicie. Cū digne loq̄ neq̄aꝫ: d̓ te tn̄ n̄ ſileā: amor fa cit vt audeā cū de te ſolo gaudeam. Tua ieſu dilectio gͣta mētꝭ refectio: re plēs ſine faſtidio: dās famē d̓ſiderio Qui guſtāt te efuriūt: qͥ bibūt adhuc ficiūt: deſiderar̄ nequeūt: niſi ih̓ꝫ quē diligūt. Quē tuꝰ amor īebriat nouit qͥd ieſꝰ ſapiat: felix guſtꝰ quē ſaciat. n̄ eſt vltͣ qd̓ cupiat. Ih̓s decꝰ āgl̓icū: in aure dulce caticū: ī ore mel mirificū: ī corde nectar celicū. Deſidero te millies mi ih̓ū qn̄ venies: me qn̄ letū facies: d̓ te me qn̄ ſacies. Amior tuꝰ ꝯtinu us: mihi lāguor aſſiduus: mihi ieſus mellifluꝰ: fructꝰ vite ꝑpetuꝰ. Ih̓ū ſū ma benignitas: mira cordis iocūditas. īcōprehēſa bōitas: tua me ſtrīgit caritas. Bonū mihi dilige̓ ih̓ꝫ nil vltͣ q̄rer̄: mihi prorſus defice: vt queā illi viue̓. O ih̓u mi dulciſſime ſpes ſuſpi rātꝭ aīe te q̄rūt pie lachrīe ⁊ clāor me tꝭ ītime Quocūqꝫ loco fue̓o ih̓ꝫ mecū deſidero: qͣꝫletꝰ cū īuenero: qͣꝫfelix cū tenuero. tūc āplexꝰ: tūc oſcula. que vī cut mellis pocula: ſꝫ ī hijs parua mo rula. ih̓m ſeqͣr ꝑ ſecl̓a. Iā qd̓ q̄ſiui vi deo: qd̓ ꝯcupiui teneo: amore ih̓u lā gueo ⁊ corde totus ardeo. Hic amor ardet iugit̓: dulceſſit mirabilit̉: ſapit delectabilit̓: delectat ⁊ felicit̓. Hic amor miſſꝰ celitꝰ: heret mihi medulli tꝰ: mētē accēdit penitꝰ. h̓ delectat̉ ſp̄s O btm̄ incēdiū: o ardēs deſideriuꝫ: o dulce refrigeriū: amare dei filiū. Ih̓s cū ſic diligit̉: h̓ amor nō extīguit̉: nec tepeſcit: nec morit̉: plꝰ creſcit cū accen dit̉. Ih̓s flos mr̄is v̓gīs: amor noſtre dulcedinis: tibi laus honor numiniſ regnū btītudīs. Ueni veni rex optīe: pr̄ īmēſe gl̓ie: effulge clare letiꝰ: iā ex pectatꝰ ſepiꝰ. Ih̓s ſole ſerenior ⁊ bal ſamo ſuauior: oī dulcore dulcior: p̄ cūctꝭ amabilior. Cuiꝰ amor ſic afficit odorqꝫ ſic me refic̄. ī quē mēs mea de ficit. Tū mētis delectatio: amorſ cōſu LX matio. tu mea gl̓iatio: ih̓u md̓i ſalua tio. Hi dilecte reuerte̓: ꝯſors pr̄ne de xtere: hoſtē viciſti ꝓſꝑe iā celi regno fruer̄. Seqͣr qͦcūqꝫ ierꝭ: mihi tolli n̄ po terſ: cū meū cor abſtulerſ ih̓ū lauſ nr̄i gnͣis: Celi ciues occurrite: portas vr̄aſ attollite triūphatori dicite: ſalue ih̓u rex īclite Rex v̓tutū: rex gl̓ie: rex īſigniſ victorie: ih̓u largitor gr̄e honor celeſtꝭ curie. Te celi chorus p̄dicat ⁊ tuas laudes replicat: ih̓s orbem letificat ⁊ nos d̓o pacificat. Ih̓s ī pace imꝑat ⁊ oēꝫ ſenſū ſuꝑat: hūc meā mēs deſide rat ⁊ eo frui ꝓperat. Ih̓s ad pr̄eꝫ redi it: celeſte regnū ſubijt: cor meuꝫ a me tranſijt ſil̓ pꝰ eū abijt. Quē ꝓſeqͣmur laudibꝰ. hymnis: votꝭ ⁊ p̄cibꝰ vt nos donet celeſtibus cū ip̄o frui ſedibus. Amē. ¶ Itē alia orō an̄ ſctāꝫ cāioneꝫ Ogo te dicēda pl̓imū deuotaih̓u xp̄e fili dei ꝑ gl̓iaꝫ tue ſctīſ ſime paſſiōis vt hodie ītroducaſ aīaꝫ meā ī cellā tue dulciſſime dilectiōis. Et oīa īpedimēta eijciēs ſac me int̓ eē gaudio ⁊ ſilētio mutue ꝯiūctiōis: vt cū plēa charitate poſſint ꝑfrui dulce dine tue optate ꝯſolatiōis. Ueni pat̓ orphanoꝝ fideliſſime. veni ꝯſolator oīꝫ miſeroꝝ dulciſſime: ꝓpīa mihi ta lē potū d̓ cellarijs vl̓ neꝝ tuoꝝ: ꝑͦ quē oīa viſcea mea ſēciāt te īmemorē eſſe oīm delictoꝝ meoꝝ. rogo te dn̄e ieſu xp̄e ꝑ ſāguinē tuū p̄cioſū quē tu volū tarie fudiſti ī cruce ī tua paſſiōe vt ho die ꝑfundas cor meū ⁊ aīaꝫ meā tua ſctā bn̄dictiōe: ⁊ facias me corpꝰ tuū ſctīſſimū ⁊ ſāguinē tuū p̄cioſiſſimū ꝑ ciꝑe cū tali deuotiōe: vt et̓nalit̓ mere ar gaude̓ ī tui dl̓ciſſimi vl̓tꝰ ꝯtēplati on. Ueni fons miſericordie: veni cōſolator optime munda hoſpiciū ani me mee. non em̄ fas ē ibi aliqͥd īmun dicie eē vbi tu regnaturꝰ es rex ⁊ ſpō ſus v̓ginalis pudicicie. filie irl̓ꝫ nūciate dilctō qꝛ oīm pctōꝝ meoꝝ emēda tionē iā ſpōdeo: ꝑpetrationē toto cor coſtrit LXI de meo emēdare deſidero qꝛ ſine illo nullatenꝰ viue̓ volo nec valeo. rogo te dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ qͥnqꝫ vulnera tua: vt hodie dignerꝭ aīaꝫ meā lauar̄: dealbare ī vnda tui ſctiſſimi ſāguīs: vt lꝫ n̄ ſim dignꝰ vocari vnꝰ d̓ tuis minis tu tn̄ tā potēs es ⁊ taꝫ miẜicors ꝙ me aſcribe̓ tuis carſ ⁊ dilectꝭ poſſis. Ueni amicoꝝ fidel̓ amice. veni dulcꝭ ꝯuiua pctōꝝ penitenciū. Fac aīaꝫ meaꝫ epulari ī azimis vulneꝝ ⁊ membroꝝ tuoꝝ foramībꝰ. vt et̓nalit̓ merear lu cer̄ ⁊ gaude̓ ī ꝯſpctū ocl̓oꝝ tuoꝝ. Ro ge te dn̄e ieſu xp̄e ꝑ ſctīſſimas cicatrices corꝑis tui vt cito vēias ⁊ dirūpaſ oīꝫ pctōꝝ meoꝝ vīcl̓a: ⁊ extīguas hodie mea vicia: vt nec ſcītillā vniꝰ deli cti poſſit mihi ī meo fine obijcē dyabolica malicia. Ueni medicina aīaꝝ veni piſcīa oīꝫ gr̄aꝝ: ⁊ ſic̄ ī paſcali no cte tuos captiuos eduxiſti de locꝭ penaꝝ: ita lib̓a hodie aīaꝫ meā de vicu lis ⁊ nexibꝰ oīꝫ miſeriaꝝ. Filie irl̓m nūciate dilecto qꝛ thalamū cordymei iā p̄paro: ⁊ qꝛ ſine illo nll̓atenꝰ viuer̄ volo nec valeo. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ tuā ſctīſſimā paſſiōꝫ vt hodie ſuꝑ cā delabꝝ aīe mee ponas tui dulciſſimi corꝑis cādelā vt accendat tui p̄cioſiſſi mi ſanguīs flāmā. vt ſic̄ quōdā tuis ſctīſſimis manibꝰ n̄ deſpexiſti tāgē̓ et ſanare īmūdiſſimā lepra. ita nō deſeras oībꝰ v̓tutibꝰ ⁊ mēbrſ ꝑungere ⁊ ſanare vulneratā aīaꝫ meā. Ueni refu giū paupeꝝ: veni vnicā ſalꝰ mea ⁊ ꝑfi ce ī me cordis deſideriū: vt tibi eī letꝰ poſſiꝫ on̄dē acerbitatē vulneꝝ meoꝝ qꝛ tuip̄e ſenſiſti ⁊ ſuſtinuiſti dolorē ⁊ amaritudinē vulueꝝ. Rogo te dn̄e ie ſu xp̄e ꝑ gl̓iaꝫ tue paſſiōis: vt accēdas in corde meo ignē tue dilectiōis. ⁊ n̄ ſinas me ſeꝑari d̓ gaudio tue ꝯtēpla tiōis: qꝛ magꝭ optaſ vitā qͣꝫ mortē pec catoꝝ Ueni md̓i gl̓ia. veni celoꝝ gau diū. qꝛ tibi aꝑta eſt cordis mei ianua. ecce expectāt ⁊ d̓ſiderāt te oīa viſcēa mea: qꝛ tota ſalus ⁊ vita mea pēdet ī .3xij LXII tua mīa. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e per vul nera q̄ ꝑtuliſti ī tuis ſctīſſimis māibꝰ vt hodie dignerꝭ aīaꝫ meā mūdar̄ d̓ oīꝫ vicioꝝ ſordibꝰ: ⁊ dignerꝭ reſꝑgē oīꝫ v̓tutū floribꝰ ⁊ folijs: vt tu rex re gū ī eā īgrediēs talē odorē ſencias qͥ et̓nalit̓ redoleat ī tuis gaudijs ⁊ deſi derijſ. Ueni ſol iuſticie. veni ſtella ma tutina illumīa tenebras aīe mee: tu ꝗ ſolus potes iuſtū ⁊ ſctm̄ de pctōre facere. qꝛ tibi nihil ē impoſſibile: qm̄ ⁊ oēs p̄ſumētes de te pn̄t ſaluari: ⁊ ī te ſperates nunqͣꝫ vis derelinq̄re. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ vulnera ⁊ ꝑ veſtigia pedū tuoꝝ vt dū hodie ad ſuſpirādū aperiā cor meuꝫ: tu aꝑias mihi tui io cudiſſimi cordis ꝑadiſū ⁊ celū. ⁊ faci as ſic aīaꝫ meā ītrare ī te dulciſſimuꝫ ih̓ꝫ: vt ī tuo dulciſſimo amore floreat ⁊ creſcat: ⁊ ꝑmaneat nūc ⁊ ī euū. Ueni illumīator cordiū ⁊ illumīa aīam meā. veni ⁊ reſtitue mihi omnē tuaꝫ graciā: vt tibi poſſim ſecurius enarre re meā miſeriā. qͥ nō me minꝰ diligis qͣꝫ tuā carnē ⁊ tuā ꝓpriā aīam. Filie irl̓ꝫ nūciate dilecto: qꝛ amore eiꝰ lan gueo ⁊ nullatenꝰ ſine illo viue̓ volo nec valeo. Rogo te dn̄e ieſu xp̄e ꝑ vul nꝰ tui ſctīſſimi laterꝭ: vt hodie ponas in cor meū tui p̄cioſiſſimi ſāguīſ ⁊ cor porſ ſcalā: ⁊ facias aīaꝫ meā ꝑ ip̄aꝫ aſcēde̓ cū ſcīs āgl̓is: vt poſſit mīaꝫ tuā inuenire ⁊ q̄rere in ſingul̓ articul̓ mē broꝝ tuoꝝ. Ueni eterni ſolis radius: veni redēptor meꝰ ⁊ lib̓a me de oībꝰ tribulatiōibꝰ meis. ecce eī ſum deſpe ctꝰ ⁊ ꝓiectꝰ ab oībꝰ cordibus ⁊ tibi ſū ſoli d̓relictꝰ. qꝛ tu me nūqͣꝫ deſpexi ſti. ſꝫ ſꝑ dilexiſti totꝭ medull̓ ⁊ viſceribꝰ. Filie irl̓ꝫ nūciate dilecto qꝛ morā aduētꝰ eiꝰ diuciꝰ ferre neq̄o: ⁊ qꝛ ſine illo viuere nolo nec valeo. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ guttas ſāguīs tui vt ho die ꝓducas de corde meo ⁊ ocl̓is me is fōtē lachrīaꝝ ⁊ pnīe ⁊ emūdes aīaꝫ meā ab oībꝰ pctīs ⁊ miſerijs. ⁊ ſaci LXIII as me nc̄ ⁊ ſꝑ ⁊ ī hora mortꝭ tā md̓m ⁊ decoꝝ apparere corā te ſic fui an̄ cō firmatione md̓i: ⁊ ī tua volūtate ſꝑ ꝑ ſeuerare. Ueni lux phēnis. veni abyſſus dulcedīs qꝛ nullū ī te ſperātē ſper nis nec repell̓. Ecce iā tp̄s eſt vt aīam meā corones v̓tutū ornamētꝭ. qꝛ ho die feſta leticie celebrabit ī tuis vl̓ne ribꝰ ⁊ ī tuis mēbris Rogo te dn̄e ieſu ih̓u xp̄e ꝑ amariſſimas lachrīas tuas ꝗbꝰ ꝑfūdebarꝭ ꝓ mea ſalute: vt facias me hodie tibi ꝓpīare oēꝫ deuotio nē ⁊ charitatē qua ī tuo et̓no deſiderio ſitiuit tuꝰ et̓nꝰ affectꝰ: ⁊ īuoluas in ſyndonē aīe mee tuū p̄cioſiſſimuꝫ corpꝰ qd̓ d̓ v̓gīali vt̓o ꝓ me aſſūpſiſti ⁊ laua aīaꝫ meā ī tuo ſanguīe. ⁊ extīgue oīa pctā q̄ ī cruce amariſſime de fleuiſti. Ueni electꝰ ex milibꝰ. veni de cor ⁊ decꝰ ⁊ honor pr̄ne gl̓ie qͥ mihi pͦ cūciſ es ꝓpiciꝰ ⁊ ꝓpximꝰ. Nō eī de cet vt mihi tuā ꝯſolationē diuciꝰ ſb̓trahas. qꝛ aīa mea quā diligis īpugͣt̉ demonū artibꝰ: id̓o aduētū tuū toto corde deſiderat. Rogo te dn̄e th̓u xp̄e ꝑ oēs doloēs ⁊ afflictiōes qͣs ſuſtinu ſti ī tua hūanitate trigītatribꝰ ānis vt tuā īeffabilē miſcd̓iaꝫ ⁊ meā ml̓tipha riā miſeriā ī ſtatera dignerſ pōderare Et qͣꝫtū vides tuā bonitatē meā mali ciā mēſura ⁊ gͣuitate ſuꝑare: tm̄ ſtude tuā īeffabilē gl̓iaꝫ ⁊ miſcd̓iaꝫ ī me mi ſero pctōre et naͣlit̓ magnifiaare. Ueni v̓tutū ſemīator. veni tociꝰ ſalutꝭ ⁊ ſuauitatꝭ reꝑator: ecce aīa mea quam diligꝭ īfirmat̉ ⁊ n̄ p̄t ꝯualeſce̓: niſi tu ſis eius fidel̓ medicus: quē toto deſiderio q̄rit ⁊ poſtulat. qꝛ morā tui aduentus diucius ferre n̄ p̄t. Filie irl̓m nunciate dilecto: qꝛ ml̓tū deſidero vt aīaꝫ meā ꝯſolet̉ ſui ꝓpͥij orſ colloqͥo qꝛ ſine illo nullatenus viue volo nec valeo. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ tuā pa ſcalē victoriā: vt ſic̄ tu pēdens ī cruce nullā tui ſanguīs ī te tenuiſti guttā. ita hodie nulliꝰ ꝑmittas ī me ꝑmanē LXIIII pctī maculā. ſꝫ facias me corpꝰ ⁊ ſan guiuē tuū p̄cioſū ita ſumere: vt ꝑ ip̄m merear ꝓficere de gr̄a ī gr̄am: vt ī tua viſiōe merear aſcēdē de gl̓ia ī gl̓iam. Ueni vera md̓i ſalus. veni v̓gis filiꝰ ⁊ v̓ginū corona: impone lāguēti aīe mee tuas pr̄nas manꝰ ⁊ ſctās. Quis eī p̄t mihi ita pr̄ne ⁊ miẜicordit̉ ꝯꝑa ti: vl̓ qͥs ē ad oēꝫ ſalutē meā ita ꝑatus ſic̄ tu qͥ cūctꝭ amaritudinibꝰ ꝓ me es inebriatꝰ. Id̓o ml̓tū deſidēat miſera aīa mea vt oſculet̉ ꝓpͥij orꝭ tui oſculo dulciſſimo. Rogo te dn̄e ih̓u xp̄e dulciſſime ꝑ tuā gl̓ioſaꝫ reſurrectiōꝫ: vt hodie extīguas in corde meo oēm nociuā ⁊ malā dilectionē. ⁊ nō ſinas me h̓ hr̄e vllā t̓renā ꝯſolationē: vt ī tuo amore dulciſſimo poſſim hr̄e ple nā leticiā ⁊ aſſiduā dilectionē. Ueni amorſ ſagitta: veni laus ⁊ gl̓ia celeſtꝭ pallatij: veni cuius viſceribus mea memoria eſt inſcripta. Quis dignius vel fidelius delebit oīa mea delicta qͣꝫ tu cui ſola aīa mea ē d̓relicta. Id̓o multū ex toto corde meo d̓ſideat aīa mea. vt ꝓpͥij oris tui colloqͥo ꝯſolet̉ dulciſſimo. O ih̓u amabilis. o laude plus laudabilis. o gaudiū mellifluū o amor cordis irriguꝰ totus deſidera bilis. frui fac̄ me tui dulcedīe ih̓u h̓ ⁊ in et̓na btītudīe ꝑ īfimita ſecl̓a ſecl̓oPro poſt ſctaꝫ cōionem rū. Amē. Enedictꝰ es potētiſſime iheſu xp̄e rex et̓ne gl̓ie: ꝓmiſſor ⁊ lar gitor ſempit̓ ne btītudīs qͥ me de vt̓o mr̄is mee cū integrꝭ mēbrſ ⁊ ſenſibꝰ ꝯduxiſti: ⁊ hodie d̓ oībꝰ mēbrſ ⁊ vul neribꝰ tui ſctīſſimi corꝑis noua ⁊ ſin gularē gr̄aꝫ mihi dulcit̉ ⁊ largit̉ iniudiſti Bn̄dictꝰ es ſcīſſime d̓s qͥ me ad ymaginē ⁊ ſil̓itudinem tuā creaſti. oī bus v̓tutibus decoraſti. ⁊ hodie per corpus ⁊ ſanguinē tuū decore imagi nis tue miẜicordit̉ illuſtraſti: ⁊ oēs v̓ tutes tuas ī me miẜicordius reſcpͥſiſti ⁊ reforniaſti. Bn̄dictus es clementiſſi LXV me d̓s qͥ me ī lauacro baptizans tibi celeſti ſpōſo deſpōſar̄ voluiſti: ⁊ hodie corpus ⁊ ſanguinē tuū ad donū noue deſpōſatiōis ⁊ ꝯſumatiōeꝫ legittīe tue dilectiōis ꝯtuliſti. Bn̄dictꝰ es largiſſime d̓s qͥ ab īfācia mea vſqꝫ in hāc horā īnūerabilia bn̄ficia ⁊ īex plicabilia dona mihi ꝯtuliſti. ⁊ hodie corpꝰ ⁊ ſāguinē tuū mihi ad auꝗ mētū ⁊ ꝯſolationē oīꝫ donoꝝ ⁊ bn̄fi cioꝝ tuoꝝ tͣdidiſti. Bn̄dictꝰ es mitiſſime d̓s qͥ ī oī fidelitate mea: ⁊ ī oībus pctīs meis pacient̓ tolerando vſqꝫ in hāc horā vitā meaꝫ diſtuliſti: ⁊ ī hac feliciſſima hoa ꝑ corpꝰ ⁊ ſanguineꝫ tuū oīa pctā mea obliuiōi ꝑpetue tdidiſti ⁊ me ī mēoriā tui cordifeliciſſi mi ⁊ ī oīa viſce̓a mīe tue felicit̓ deſcp ſiſti Bn̄dictꝰ es nobiliſſime d̓s qͥ me a ml̓tꝭ pctīs ⁊ miſerijs cuſtodiſti. ⁊ d̓ ill̓ in qͣs īciderā miẜicordit̓ lib̓aſti: ⁊ ho die ꝑ corpus ⁊ ſanguinē tuū oēꝫ dānationē meā ⁊ ſaluatiōꝫ miẜicordit̉ ꝯuertiſti Bn̄dictus es donatiſſine d̓s qͥ me a vanitate ſecl̓i: ⁊ de ꝯſolatiōe oīꝫ ꝑentū meoꝝ eduxiſti. ⁊ hodie per corpus ⁊ ſanguinē tuū ſaciaſti: ⁊ ſctō rū tuoꝝ amicicie miẜicordit̉ ꝯiūxiſti Bn̄dictꝰ es pijſſime d̓s qͥ mihi ī oī tētatiōe ⁊ tribulatiōe: pia ꝯſolatiōe ſꝑ aſtitiſti: ⁊ oīa deſideria mea. ⁊ oēs la bores meos: tuo pr̄i: ī tuis vulneribꝰ on̄diſti ⁊ obtuliſti ⁊ p̄cioſo corꝑe ⁊ ſā guīe tuo miẜicordit̉ me ſaciaſti. et̓uā qꝫ mercedē ⁊ ꝯſolationē mihi ꝯꝑaſti ⁊ acqͥſiſti. Bn̄dicat te clemētiſſima: pi iſſima: miſericordiſſima ⁊ dulciſſima mr̄ tua v̓go maria. ꝙ ip̄ꝫ corpꝰ ⁊ ſan guinē qd̓ d̓ ſuo vt̓o v̓giali ſuſcepiſti mihi hodie ad et̓nū remediū ꝯtuliſti ⁊ ꝑ ip̄m me ꝯſortē ⁊ ꝯciuē oīm ſctōꝝ tuoꝝ feciſti. Bn̄dicāt te oēs āgl̓i. arch angl̓i: throni: pͥncipatꝰ: dn̄atiōes: ptā tes: v̓tutes: cherubin: ſeraphin: ⁊ oēs ſctī tui ꝙ ip̄is nouū gaudiuꝫ ⁊ dulce ꝯuiuiū de meā ſalutē feciſti ⁊ te et̓ue LXVI vite ſpeculū. ī qͦ oī hora oēs ſctī deſid̓ rāt ꝓſpice̓ cū oī fidelitate tua hodie deſiderio meo t̓buiſti. Bn̄dicāt te oēſ ſctī pr̄iarche ⁊ ꝓph̓e tui: ꝙ tu creator celi ⁊ t̓re ī auguſtia cordis mei hodie qͥeſcere voluiſti: ⁊ oīa īteriora mea rō re tue largiſſime bn̄dictiōis copioſe ꝑ fudiſti. Bn̄dicāt te oēs ſctī apl̓i ⁊ eua geliſte tui ꝙ hodie cū aīa mea cenar̄ voluiſti. ⁊ dulcē māſionē apd̓ me fa ciēs vſqꝫ ī finē vite mee mecū ꝑmanē diſpoſuiſti Bn̄dicāt te oēſ ſcī martirei ⁊ ꝯfeſſores tui: ꝙ meā miſerā aīaꝫ in amplexus pr̄ne miſcd̓ie tue hodie ſu ſcepiſti. ſtolā: ānulū: ⁊ oīa ornamēta v̓tutū de tua miſcd̓ia mihi ꝯtuliſti ⁊ reddidiſti. Bn̄dicāt te oēs ſctē v̓gīes tue: ꝙ v̓gineū corpus tuū tāqͣꝫ rōſam in aīaꝫ meā plātare voluiſti: ⁊ eā flores v̓tutū ⁊ fructus gr̄aꝝ de tuis mēbrſ ⁊ vulneribꝰ carpe̓ ⁊ collige volu iſti ⁊ feciſti. Bn̄dicat te ml̓titudo ꝯtinētiū: viduaꝝ ⁊ penitētiū ꝙ tu lāguē ciū medicus benigniſſime cū oī mīa tua hoſpiciū mei cordis ītroiſti. ⁊ oīa vulnēa aīe mee medicamēto corꝑis ⁊ ſanguīs tui hodie ꝑūgēdo et̓ne ſa luti tue r̄ſtituiſti Bn̄dicat te celi ⁊ oīs laus ⁊ iubilus celoꝝ ꝙ hodie miſere aīe mee celos vulneꝝ tuoꝝ aꝑuiſti et eā ī te veꝝ ꝑadiſū ſempit̓ ne iocūdita tꝭ ⁊ felicitatꝭ ītroduxiſti. Bn̄dicat te t̓ra t̓rarūqꝫ plenitudo ꝙ me hodie de hoīe angelū: de t̓ra celū feciſti: veruꝫ tu ſolus digͣtus es mihi dn̄ari ⁊ mihi miſereri: qꝛ tuo p̄cioſo ſanguīe me re demiſti. Bn̄dicat te mare ⁊ oīa q̄ ī eo ſt̓ ꝙ v̓tutē gr̄aꝝ ⁊ oīm bonoꝝ ī te par ticipē me feciſti: ⁊ ꝙ nunqͣꝫ potes aut vis derelinq̄re. qꝛ vincl̓o corporis et ſanguīſ tui īdiuiſibilit̓ me tibi hodie ꝯnexiſti. ⁊ oīa bona mihi ꝯfers ⁊ nū ciaſti. Ecce aīa mea hodie ī thalamo amorſ tui v̓gineo flori ſociata. Rogo te ꝑ qͥnqꝫ vulnera tua: ꝑ ſanguinē: per ſudorē: ꝑ anguſtiaſ: ꝑ lachrias: ꝑ oēs LXVII ufflietiōes ⁊ dolores cordis ⁊ corꝑis tui: ꝑ ſctāꝫ paſſionē tuā ⁊ amariſſimā mortē tuā. vt aīam meā ⁊ oīa viſcera mea tua bn̄dictione ⁊ tua dulciſſima dilectiōe ꝑfundas ⁊ repleas ⁊ vſqꝫ in finē vite mee mecū ꝑmanēdo ꝯẜues illā gr̄aꝫ ⁊ illā mūdiciā quā mihi cō tulit ⁊ reſtituit tua īcōprehēſibil̓ bonitas. Et nunc dep̄cor te o dulciſſime ih̓u vt fructuoſū ī me facias tuū aduē tū: ⁊ lib̓es me ī hac hora ⁊ ī oībus di ebus vite mee de oī nocibili tētatiōe ⁊ tibi ꝯnectas me: ⁊ oīa oꝑa meā et deſideria. vt nūqꝫ poſſū ſeꝑari de tua miſcd̓ia ⁊ de tua dulciſſima dilectione ⁊ clariſſima viſione pulcherrimi vultꝰ tui: vt merear ī te florere ⁊ regͣSoro re nūc ⁊ īꝑpetuū. Amē. Ya nūc oro poſt ſctāꝫ cōionē. dulciſſime d̓s vt hoc dulciſſimū ſacramentū ſit mihi omniū peccatoꝝ meoꝝ efficaciſſimū medicamē tū. Sit mihi chariſſime d̓s hoc duli iiij ciſſimū ſacr̄ꝫ oīs v̓tutꝭ ⁊ gr̄e v̓tuoſiſſimū ꝯplemētū. Sit mihi benigniſſime d̓s hͦ ſuauiſſimū ſacr̄ꝫ tā ī vita qͣꝫ ī morte ꝯͣ oīa ꝑicl̓a validiſſimū ſuſtēta mētū. Mi dn̄e d̓s te dep̄cor ꝑ ſanctaꝫ euchariſtiā: vt a pctīs mūdatus: meri tꝭ fecūdatus: fine bono ꝯſumatus: te cū ſim ſine fine btus. Dep̄cor te aman tiſſime ih̓u ꝓ oībꝰ mihi cōfeſſis: ꝓ oī bꝰ familiaribꝰ: ꝓ oībus bn̄factoribꝰ meis: vt ꝑ adiutricē hꝰ ſacr̄i v̓tutē ad iuuēs ⁊ dirigas eos ad et̓nā ſalutem Dep̄cor te mi dn̄e ih̓u xp̄e ꝓ oībus mi hi ī orōnibus cōmiſſis vt ꝑ cōfirmatricē huius ſacr̄i v̓tutē ꝯfirmes ⁊ mu nias eos ad et̓nā ſalutē. Dep̄cor te be nigniſſime d̓s ꝓ pctōribus vniuerẜ. vt ꝑ repatricē huius ſacr̄i v̓tute reꝑa res ⁊ cōfirmes eos ad et̓nā ſalutē. De p̄cor te mī dn̄e ih̓u xp̄e ꝓ oībus fideli bus defunctꝭ vt ꝑ lib̓atricē huiꝰ ſacr̄i v̓tu tē liberes eos ⁊ ꝑducas eos ad et̓ nā ſalutē. Amē. ¶ Itē poſt cōionē ſā LXVIII Nima xp̄i ctā īmediate dicēda ſctīfica me. Corpꝰ xp̄i ſalua me Sāguis xp̄i īebria me. Aqͣ lateris xp̄i laua me. paſſio xp̄i conforta me. In vulneribus tuis abſcōde me. Ab ho ſte maligͦ defende me. In hōa mortꝭ mee voca me: ꝓtege me: pone me iux te: vt cū ſctīs agl̓is tuis ī ſecl̓a ſecl̓orū laudē te. Ame. poſtmodū dic illam. Hec ſt̓ cōuiuia. q̄ ſuꝑius ponit̉. ⁊ cō ſeq̄nt̉ alias ad placitū. Et notādū ꝙ qͥcūqꝫ deuote dixerit orōeꝫ illā hēbit tria milia dieꝝ īdulgēciaꝝ crimīaliū pctōꝝ: ⁊ vigīti milia dieꝝ venialiū a dn̄o ioh̓e pap̄. xxij. ¶ Itē alia or̄o on ſctāꝫ cōionē dicēda qn̄ ſtatī vis cōica Omine d̓s meus. nō ſū di re gnus vt ītres ſb̓ tectū meū: ſed cōfiſus de tua pietate ⁊ clemētia. Ac cedo ad ſacr̄ꝫ corꝑis ⁊ ſanguīs vnige niti filij tui dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Accedo in quā ſic̄ īfirmus ad medicū vite. īmun dus ad fontē miſcd̓ie: cecus ad lumē claritatis eterne. Egenus ad dn̄m celi ⁊ terre. nudus ad regē gl̓ie. ouis ad paſtorē. figmētū ad ſuū creatorē. deſolatus ad pium ꝯſolatorē. Reus ad d̓i ⁊ hoīm meditatorē. miſer ad miſe ricordē. criminoſus ad indulgencie largitorē. mortuus ad viuificatoreꝫ. impius ad iuſtificatorē. induratꝰ ad gr̄e infuſorē. Rogās īmēſe maieſtatiſ tue habūdāciā qͣtinꝰ meā digneris ſanare īfirmitatē. lauare feditateꝫ. illumīare cecitatē. ditare pauꝑtate. veſtire nuditatē. reducere erroneū. ꝯſolari deſolatū. recōciliare reū. dare mi ſericordiā miſero. indulgenciā crimi noſo. vitā mortuo. iuſtificationē impio. vnctionē gr̄e īdurato vt te panē angeloꝝ. regē regū. dn̄ꝫ dn̄anciū tractare ⁊ ſuſciꝑe merear ea corꝑis caſtitate ⁊ animi puritate: ea cordis ꝯtritiōe ⁊ lachrīaꝝ fonte. ea leticiā ſpūali ⁊ celeſti gaudio: eo timore ⁊ tremore ea reuerētiā ⁊ honore. ea fide ⁊ hūili LXI X tate: eo ꝓpoſito ⁊ amore. ea deuotiōe ⁊ gr̄aruactiōe qͥbꝰ oꝑtet ⁊ decet ⁊ aīe mee expedit. ita vt placide ⁊ benigne ſacrificiū ſuſcipias de manibꝰ meis ad ſalutē meā ⁊ oīꝫ fideliū tā viuorū qͣꝫ mortuoꝝ. Amē. ¶ Itē alia de eodē E iraſcarꝭ q̄ſo dn̄e ne iraſcaris ꝙ ego īmudꝰ īmūdo corde ac II pollutus polluta mēte ad ſacroſctm̄ corpꝰ: p̄cioſūqꝫ ſanguinē tuū accedet̉. p̄ſumo. Recordare obſecro qꝛ mulie rē ſanguīs fluxū pacientē a tactu fim brie veſtimēti tui nō ꝓhibuiſti. Illā qͦꝫ peccatricē flētē ac penitētē a ſctōꝝ pedū tuoꝝ oſculo n̄ pieciſti: ita ⁊ me miſeꝝ ꝓ īnūeris ſceliribꝰ meis a cōio ne tāti myſterij nō repellas velut īdignū. Sꝫ ꝯcede mihi cordis ꝯpuctionē ⁊ fontē lachrīaꝝ ad abluēda pctā mea: ⁊ ſcelera ac delicta: vt md̓o corde ⁊ pura ꝯſciēcia ad remedium aīe mee ⁊ ad remiſſionē oīꝫ pctōꝝ meoꝝ ꝓmerēdā: ⁊ ad vitā et̓na cū ſctīs tu is felicit̓ poſſidēdā merear acciꝑe cor pus ⁊ ſanguinē tuū: ⁊ ſpūſctō tuo re pleri. ⁊ diuinis affectibꝰ ſꝑ īſtaurari. O amātiſſime ⁊ mitiſſime d̓s da mihi q̄ſo corꝑis ⁊ ſāguīs tui n̄ ſolū ſuſciꝑe ſacr̄ꝫ: ſꝫ etiā v̓tutē ſacr̄i. Ita vt hͨ ſacr̄a celeſtia efficiāt̉ mihi ſalus ⁊ vita: da mihi ita de te ſaciari ⁊ īebriari: vt nihil p̄ter te ſiciā īet̓nū. Preſta mihi ſic ſuſciꝑe corpꝰ tuū qd̓ de v̓gīe traxiſti: vt corꝑi tuo miſtico merear īcorꝑari: ⁊ int̓ eiꝰ mēbra ꝯnūerari. Cōcede mi hi temetip̄ꝫ. que nūc qͥdē velatū ſuſci ꝑe ꝓpono. reuelata tādē facie ꝯtēpla ri. Saluator md̓i. ꝗ cuꝫ pr̄e ⁊ ſpūſctō vi. ¶ Or̄o poſt ſctāꝫ cōionē. Neffabilē miſcd̓iaꝫ tuā dn̄e ie ſu xp̄e hūilit̓ exoro: vt hͦ ſacr̄m corꝑis ⁊ ſanguīs tui qd̓ ſuſcepi īdignus ſit mihi purgatio ſceleruꝫ: ſit fortitudo fragiliū: ſit ꝯͣ md̓i pericula firmamen tū: ſit īpetratio venie: ſit ſtabilimētuꝫ gr̄e: ſit medicina vite: ſit memoria paſ .x1 LXX ſiōis tue: ſit ꝯͣ debilitatē fomitꝭ. ſit vi aticū ꝑegrinatiōis. Eūtē me cōducat Errāte me reducat: reuertētē me ſuſci piat. titubantē me teneat. cadentē me erigat: ⁊ ꝑſeuerātē ī gl̓iaꝫ introducat O altiſſime d̓s: btīſſima preſentia cor porſ ⁊ ſanguīs tui ſic īmutet palatuꝫ cordis mei: vt p̄ter te nullā vnqͣꝫ ſenciat dulcedinē: nullā amet pulchritu dinē: nullū q̄rat illicitū amorē: nullā deſideret ꝯſolationē: nullā admittat vnqͣꝫ delectationē: nullū curet hono rē: nullam timeat crudulitatē. Qui vi uis ⁊ regͣs. ¶ Seqͥt̉ or̄o btī ambroſij de paſſiōe dn̄i. quā anaſtaſiꝰ pap pͥmꝰ ꝯfirmauit: dās ſingl̓is eā dicēti bus qͥngētos dies īdulgēciaꝝ. Omine ih̓u xp̄e fili dei viui: cre ator ⁊ reſuſcitator gnͣis hūani. Gr̄as tibi referimus: licet indignas: ſed vti nā deuotas ⁊ tibi gratas? qꝛ pro nobis miſerrimis de celo deſcendiſti: et exbeatiſſima v̓gine maria carneꝫ aſ ſūpſiſti. de ip̄a qͦꝫ naſci voluiſti. pāniſ fuiſti īuolutꝰ: ī pſepio poſitus: vberibꝰ lactatꝰ: carne circūciſus. magꝭ ma nifeſtatꝰ. ⁊ ab ip̄is adoratꝰ: ī tēplo p̄ ſentatꝰ. ī egypto relegatꝰ. ad patriā re uerſus: parētibꝰ ſb̓ditꝰ. ⁊ a iob̓e bap tizatꝰ. ieiunio qͣterdeno attenuatus. ter a demōe iētatꝰ: ītineribꝰ fatigatꝰ vigilijs: famē ⁊ ſiti maceratꝰ: p̄dican do laſſatꝰ. ꝯpaciēdo lachrīatus: a iu deis reprobatꝰ: ſepiꝰ ab etidē īiuria tꝰ. īſtāte v̓o paſſiōe tua voluiſti ꝯtriſtari ⁊ meſtꝰ eē vt verꝰ hō pauere ſil̓ ⁊ tedere. poſitſ genibꝰ orādo ter ī fa ciē ꝓcide: factꝰ ī agonia guttas emit tere ſanguīs ꝓ ſudore A iuda deniqꝫ fuiſti traditus. ⁊ ab ip̄o fraudulenter oſculatꝰ. ab īpijs iudeis cū īpetu ꝯp̄ hēſus. vīcl̓is qͣſi latro ligatꝰ. ſolus p̄fecto derelictꝰ: diſcipl̓is metu fugien tibus. Ad pōtificē annā adductꝰ. ibi dē alapa ꝑcuſſꝰ. miſſꝰ ab ip̄o ad car phā victꝰ: ⁊ ibidē ml̓tiplicit̓ deriſus LXXI In ꝯſilio iudeoꝝ ſtatutꝰ: ꝑ falſos teſtes accuſatus: morte turpiſſima ꝯdē pnatꝰ: ſputſ facie ꝯtaminatꝰ. obprobrijs laceſſitꝰ: ꝯtumelijs affectꝰ: cola phis ceſus: palmis iteꝝ ꝑcuſſꝰ. ml̓tis modis blaſphematꝰ. victꝰ pilato tra ditꝰ: ad mortē īſtant̉ accuſatꝰ. herodi a pilato miſſus: ibi nihilominꝰ cri mīatꝰ. ab herode ⁊ exercitu ſuo ſpretus. īdutꝰ alba veſte ad pilatū remiſſus. nudꝰ ad colūnā iuſſu pilati liga tus vſqꝫ ad ſanguinē acrit̉ flagellatꝰ ab eodē morti adiudicatꝰ. ad crucifi gēdū militibꝰ traditꝰ. a qͥbꝰ iteꝝ exu tus veſte purpurea īdutꝰ: corona ſpi nea coronatꝰ. arūdine ꝓ ſceptro inſi gnitus. genuflexo ſalutatus. irrident̓ rex iudeoꝝ noīatꝰ. t̓cio alapis ceſus iteꝝ facie ꝯſputus. arūdīe capite ꝑcuſ ſus. veſte purpures exutus. lig crucis oneratꝰ. ad paſſiōis locū adductꝰ ibi mirratho vino cū felle potatuſ. veſti bus ꝓpͥijs t̓cio exutus. ī cruee demū extēſus. Clauis manꝰ ⁊ pedes ꝯfixus ⁊ ſic int̓ latrones crucifiixꝰ: ⁊ cū ſcele ratꝭ deputatꝰ. A p̄tereūtibus qͦqꝫ ⁊ aſtātibus pēdēs ī cruce crudelit̓ blaſphematꝰ: clamās. Deꝰ meꝰ d̓s meus vt ꝗd dereliqͥſti me Tādē ſiciēs aceto potatus. īclinato capite mortuus. A milite lācea late̓ ꝑforatꝰ: vn̄ exiuit ſāguis ⁊ aqͣ. Sero de cruce poſitꝰ ī mo numēto: a ioſeph ſepultus. Reſurgēs t̓cia die tuis apparuiſti. Quadrageſimodie celoſ aſcēdiſti ſedēſ ad dext̓aꝫ pr̄is: ꝓmiſſū ꝑaclitū diſcipul̓ miſiſti. d̓mū ad iudiciū vēturꝰ ſingl̓is ꝓ meri tꝭ bonū vl̓ malū es redditurꝰ Lū dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ has ſctīſſimas penas tuas: ⁊ ꝑ mortē tuā p̄cioſiſſima: ⁊ ꝑ p̄cioſiſ ſimū ſanguinē tuū ꝓ nobis effuſum Atqꝫ ꝑ oīa alia h̓ de te p̄dicta: ꝑ tuā qͦq īenabilē miſcd̓iaꝫ: ac ꝑ p̄ces ⁊ meri ta btiſſime ſꝑ v̓gīs marie: ⁊ oīꝫ ſctōꝝ tuoꝝ me ſordidū pctōrē N. ⁊ oēs parētes meos: fratres ⁊ ſorores: amicos LXXII ⁊ inimicos meos. ⁊ oēs pauꝑes: tēta tos ⁊ deſolatos: vīctos ⁊ infirmos: ⁊ oēs ꝓ qͥbꝰ orare teneor: atqꝫ oēꝫ ppl̓m xp̄ianū a tribulatiōibus ⁊ anguſtijs eripe. a diaboli laqueis. ⁊ a pctōꝝ vī cul̓: atqꝫ ab oī malo aīe ⁊ corꝑis nos libera ⁊ ſalua ⁊ ab hijs nos ſꝑ ꝑtege Oēs cogitatiōes ⁊ actiōes nr̄as talit̉ vt tibi ſint acceptabiles ſꝑ diſpone. Zua gr̄a ac ſcā pace atqꝫ oī v̓tute nos reple. ⁊ ī hijs vſqꝫ ad mortē ꝑſeuerar̄ tribue: bonū fine vite nr̄e nob̓ ꝯcede ⁊ nos p̄noīatos viuos poſt mortem ac de eis iā mortuos ⁊ oēs fideles de functos ab oībus penis redime: ⁊ ad celeſtꝭ regni gl̓iaꝫ ſempit̓nā nos oēs ſac̓ miẜicordit̓ ꝑuenire. Qui cū pr̄e ⁊ ſpūſctō viuis ⁊ regͣs d̓s ꝑ oīa ſecl̓a ſe culoꝝ. Amē. ¶ In eleuatiōe cō Ue ve xp̄i dic orōnes ſ rū corpus xp̄i. natū ex maria v̓ F gine: vere paſſū ⁊ īmolatū ī cruce pro hoīe: cuius latus perforatū vero flu xit ſanguīe. eſto nob̓ p̄guſtatū mortꝭ in examīe. O clemēs. o pie. o dulcꝭ fili marie: mei miſerere. Et da ſic̄ te nūc vide̓ merui ī forma paniſ: ita cū adiu dicādū venerꝭ ſecurꝰ ⁊ gaudēs te me rear vide̓ ī gl̓ia tue maieſtatꝭ. Amen. Aue caro xp̄i caro īmolata. crucꝭ ara redēptōis hoſtia. morte tua noſ ama ra. fac redemptos luce clara tecū frui gl̓ia. Aue v̓bū īcarnatū. ī altari ꝯſecͣtū. panis viuus angl̓oꝝ: ſalus ⁊ ſpes īfirmoꝝ. medicīa pctōꝝ Galue corpꝰ ieſu xp̄i. qd̓ de celo deſcēdiſti: ⁊ ppl̓m redemiſti. cū ī cruce pepēdiſti. Iheſu bone fons pietatꝭ: laus angl̓oꝝ. gl̓ia ſctōꝝ: ſpes pctōꝝ miſerere nob̓. Amē. ¶ Pro ſcī thomē de aqͥno ī eleuatiōe corꝑis xp̄i vl̓ poſt dicēda īfra actionē Doro te deuote latēs deitas qͥ ſb̓ hijs figurſ vere latitas. Zibi ſe cor meū totū ſb̓ijcit. qꝛ te ꝯtēplans totū deficit. Uiſus guſtꝰ tactꝰ ī te fallit̉. ſed auditu ſolo tute credit̉. Credo qͥcqͥd dixit dei filiꝰ. v̓bo v̓itatꝭ uihū LXXIII veriꝰ: in cruce latebat ſola deitas. ſed hic latet ſil̓ ⁊ hūanitas. ambo tn̄ credēs atꝫ ꝯfitens: peto qd̓ petiuit latro penites. plagas ſic̄ thomas n̄ ītueor. deū tn̄ meū te eſſe ꝯſiteor. fac me tibi ſꝑ magꝭ credere. ī te ſpeꝫ habe̓. te dili gere. O memoriale mortꝭ dn̄i: panis verus vitā p̄ſtās hoī. Preſta mee mēti de te viuere: ⁊ te illi ſꝑ dulce ſapere Pie pellicane ih̓u dn̄e: me īmūdum mūda tuo ſanguīe. Cuius vna ſtilla ſaluū face̓ totū mūdū poſſit oī ſceler̄. Ih̓u pie quē nūc velatū aſpicio. qn̄ fi et illud qd̓ tā ſitio: vt te reuelata cernēs facie. viſu ſim btūs tue gl̓ie. Amē es dn̄i nr̄i ihu xp̄i reue ¶ Itē fal lata cuidā deuoto viro. qͥ dū uix con ſuetudinē ſuā qͦtidie ſalutaret btām vginē certꝭ orōibꝰ: tādē dn̄s ih̓s ſibi apparēs has ſalutatōeſ eū docuit atꝫ vt eū quotidie ſic ſalutaret amonuit Ue ih̓u xp̄e v̓bū pr̄is: filiꝰ v̓gi F ginis. agnus dei. ſalus mūdi. hoſtia ſacra: v̓bū caro: fons pietatis Aue ih̓u xp̄e laus angl̓oꝝ: gl̓ia ſctōꝝ: viſio pacꝭ: deitas ītegra. verꝰ hō: flos ⁊ fructus v̓ginitatꝭ. Aue ih̓u xp̄e ſplē dor pr̄is: pͥnceps pacꝭ: ianua celi: panis viuus: v̓gīs partus: vas deitatis Aue ih̓u xp̄e lumē celi: p̄ciū md̓i: gau diū nr̄ꝫ: āgl̓oꝝ panis: cordis iubilus rex ⁊ ſpōſus v̓gīs matrſ. Aue ih̓u xp̄e via recta: v̓itas ꝑfecta: pͥmiū nr̄ꝫ: cha ritas ſūma: fons amorſ: pax durabil reqͥes vera: vita pehēnis. ¶ Itē ī ele Ue ī euū ſctīſſima ⁊ p̄ uatiōe cioſiſſima caro. Aue ī euū ſan ctiſſime ⁊ p̄cioſiſſime ſangnis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Aue ſalutarꝭ victima ꝓ ſalute hūani gn̓is ī ara crucꝭ oblata. aue hoſtia ſufficiētiſſima. Aue refectio de licatiſſima. Aue ih̓u xp̄e. Aue redemptor md̓i: īeſtimabilis gl̓ia oīꝫ electo rū: qͥ ꝓ nob̓ miſerſ pctōribus dignatus es hāc carnē de īmaculata vgīe aſſume̓: ⁊ hūc ſanguineꝫ de latē tuo effundere pēdēs ī cruce. emūda nos. LXXIIII ſctīfica nos: dirige nos ī viā ſalutꝭ et̓ ne. Et ſic̄ ī hͦ tā ſacro miſterio facta eſt trāſmutatio de pane ⁊ vino. ſic nos ī te trāſmuta: ⁊ gr̄a apta totalit̓ ⁊ ꝯfor ma. Amen. ¶ De corpore xp̄i orō de uotiſſima poſt eleuationem dicenda Omine ſctē pr̄ qͥ agnū īmaculatū hic tibi offerendū ī ſūmi amoris amenitate ſuſcipis: te ſupplices exoramus vt deſideriuꝫ nr̄m igne eiuſdē amorſ inflāmatū cū hac ſacro ſctā hoſtia in ꝯſpectu pr̄nitatꝭ tue digne appareat. ⁊ obtineat nob̓ remiſſi onē oīm pctōꝝ ⁊ negligētiaꝝ nr̄arū: ⁊ inqͣꝫtū eſt poſſibile vitaꝫ qͣlis fuit qͥ ea morte termīata eſt: cuius in p̄ſenti memoria celebrat̉. ¶ De eodē Priēs ſplēdor lucis et̓ne ⁊ ſol iuſticie: veni ⁊ illumīa me ꝯgnitiōe miſcd̓ie tue: ⁊ miſerie mee: ⁊ ſac ī me viciū deꝑire: ⁊ oīs boni germen oriri per deſiderium qd̓ ab et nō habuiſti ad nr̄aꝫ redēptionē. trahe oē deſidek iij riū meū in te per vinculū amoris qd̓ te tractum d̓ ſinu pr̄is: ꝯtulit gremio matrꝭ. da vt īebriet me ignita ⁊ melli flua vis tui amorſ: q̄ me faciat oīꝫ t̓re noꝝ fūditꝰ obliuiſci. p̄ magnitudine amorſ: adeo vt ſic̄ flāma ardēs totus cādeā ī tui amorſ deſiderio: qd̓ null̓a creatura poſſit minuere. Amen. ¶ Itē orō ī eleuatiōe vl̓ poſt vl̓ aliū de corā imagīe crucifixi dicēda. quā qͥ deuote dixēit tot dies īdulgēciarū acqͥret qͦt fuer̄t vl̓nera ī corꝑe ih̓u tꝑe paſſiōis eiꝰ. q̄ fuer̄t ſex mille. ſexcenta ⁊ ſexagītaſex. qͣs īdulgētias dn̄s grepap̄ t̓ciꝰ ꝯtulit ad īſtāciā regīe Recor te amātiſſime anglie dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ illā eximia ca ritatē qͣ hūanū genus dilexiſti qn̄ tu celeſtꝭ rex pēdebas ī cruce cuꝫ deifica charitate. cū mitiſſima aīa. cū triſtiſſimo geſtū. cū turbatꝭ ſenſibꝰ. cū expāſis manibꝰ. cū ꝑſtrepētibꝰ mēbris. cū extēſis venis: cū clamoroſo ore. cum LXXV rauca voce. cū pallida facie. cū mortali colore. cū lachrimoſis ocl̓is. cum v̓tigine cerebri. cū ardēti facie. cū gemebūdo gutture. cū ſitibūdis deſide rijs. cū amaro guſtu fellis. cū īclīato capite mortē obuiāte. cū diuiſiōe cor porſ ⁊ aīe. cū trāſuerberato corꝑe. cū trāſfixo corde: cū ſanguineis vulneri bus. cū defluētibꝰ riuis: cū origīe viuētꝭ fontꝭ. In ea charitate p̄cor te pijſ ſime dn̄e ih̓ū qͣ tuū amoroſū cor ſcindebat̉ vt ſis mihi placabil̓ ſuꝑ ml̓ti tudinē pctōꝝ meoꝝ: ac bonuꝫ ⁊ ſctm̄ finē vite mee. necnō gͣtioſaꝫ letāqꝫ reſurrectionē mihi ꝓpt̓ largiſſimā miſe ricordiā tribuere dignerꝭ. Qui viuis de ſepteꝫ aſſiōe ih̓u xp̄i ⁊ Alue ih̓u patrē in hoa neceſſitatꝭ īuocās. Salue ih̓u ꝓ crucifixoribꝰ tuis oras. Salue ih̓ū latroni ꝑadiſi gaudia ꝑmittens. Salue ih̓u matreꝫ diſcipulo dilecto ꝯmittens. Salue ih̓u amorē noſtruꝫ l. iiij te ſitire exclamās. Salue ieſu ꝯſuma tū eſſe opꝰ amorſ atteſtās. Salue ieſu voce magͣ ſpm̄ ī manus patrꝭ ꝯmen dās. Salue ieſu charitate excellētiſſimā circa nos tua morte demōſtrans. Salue ieſu vita ſpūs mei cū clamore valido expirās. O mira circa nos tue pietatꝭ digͣtio. O īeſtimabil̓ dilectio charitatꝭ: vt ẜuū redimēs teip̄m amā tiſſime ieſu ī mortem turpiſſimā tradi diſti. O p̄ualētia caritas amē. Ya rubēs rōſa flagrātiſſime ca ritatꝭ. obſecro te ꝑ v̓tutē amorſ qͥ tuā nobiliſſimā aīaꝫ a tuo corꝑe ſeꝑauit Da mihi amorē qͥ me totū liq̄factū in memoria p̄cioſe ⁊ amaroſe mortꝭ tue tecū vniat inſeꝑabili ⁊ felici vnione Eya ieſu meū deſiderabile bonū. da vt tua ſalub̓rima mors viuificet me. ad vitā tibi plene laudabilē ī tue amoroſe mortꝭ recōpēſationeꝫ. Iheſu corona et̓ne iocūditatꝭ: ꝑ gaudiū qd̓ in paſſiōe tua ſcīſſima aīa habuit de LXXVI hūana redēptiō: ītrahe tibi cor meuꝫ ⁊ aīaꝫ meā: vt exͣ te nūqͣꝫ ī aliqͣ creatu ra: vel ad modicū valeam delectari. Eya ieſu p̄cordialiſſime da mihi intē tioneꝫ q̄ te in oībus ⁊ ſuꝑ oīa laudet ꝓ tua amariſſima paſſionē. Eya ieſu ſuauiſſime da mihi d̓ euotionē q̄ tuā in oībꝰ laudabiliſſimā ꝑficiat volūta De paſſiōe xp̄i or̄o ad patrē. te..il Omine ſctē pr̄ ꝓpt̓ tuā largita tē ⁊ filij tui paſſioneꝫ: qͥ ꝓ me ſuſtinuit mortē: ⁊ ꝑ matrꝭ eius excellētiſſi mā ſctītatē ⁊ oīm ſctōꝝ merita: ꝯcede mihi pctōri īdigno oī tuo bn̄ficio frui: vt te ſolū diligam: tuo ſꝑ amore ferueā: tuū ſꝑ honorē ſiciā. bn̄ficiūqꝫ paſſiōis filij tui ꝯtinue ī corde habeā: meā miſeriā recogͦſcā: ⁊ ab oī bꝰ ꝯtēni ⁊ ꝯculcari cupiā: nihil me af ficiat niſi tu. nil me ꝯtriſtet niſi culpa Amē. Itē d̓ paſſiōe xp̄i or̄o ad fili Dn̄e ieſu xp̄e cor meū tuis vul neribus ſauciā. ⁊ mēteꝫ meaꝫ tuo ſanguīe īebria. vt qͦcūqꝫ me v̓taꝫ te ſꝑ videā crucifixū. et qͥcqͥd aſpexēo mihi appareat tuo ſāguīe rubricatū. vt ſic totꝰ ī me itēdēs nihil valeā p̄ter te īuenire. nihil niſi tua vl̓nera valeā intueri. Hec mihi ꝯſolatio ſit tecū mi dn̄e vulnerari: hͦ mihi intima ſit affli ctio. ſine te aliqͥd meditari nō qͥeſcat cor meū bone ih̓u. donec te inueniat centrū ſuu. vbi cubet. vbi ſuū terminet appetitū. Amen. ¶ De eadē Rāſfige dulciſſime ih̓u medul las aīe mee ſuauiſſimo ac ſalub̓rimo amorſ tui vulne̓ viſce̓a aīe mee. vera ſuꝑna applica charitate. vbi lāgueāt ⁊ liqͥfiat aīa mea ſolo ſꝑ amore ⁊ de ſiderio tui concupiſcat ⁊ deficiat aīa mea in atria tua. cupiat diſſolui ⁊ eē tecū. da vt aīa mea te ſolū eſuriat pa nē angl̓oꝝ: refectionē aīaꝝ ſcāꝝ. panē nr̄ꝫ qͦtidianū ſuꝑſb̓ſtācialē habenteꝫ oēꝫ dulcedinē ⁊ ſaporē: ⁊ oē delecta mētu ſuauitatꝭ: te ī quē deſiderāt an LXXVII geli ꝓſpice̓ ſꝑ eſuriat ⁊ comedat cor meū: ⁊ dulcedīe ſaporſ tui repleāt̉ viſcera aīe mee. Te ſꝑ ſitiāt fontem vite. fontē ſapīe. fontē ſcīe. fonteꝫ et̓ni luminis. torrentē voluptatꝭ. vb̓tatē do niꝰ dei. te ſꝑ ābiat: te q̄rat. te īueniat. ad te tēdat. ad te ꝑueniāt. te meditet̉. te loqͣt̉. ⁊ oīa oꝑet ī laudē ⁊ gl̓iaꝫ nō minis tui cum hūilitate ⁊ diſcretiōe. cū dilectiōe ⁊ delectatiōe. cū facilitate ⁊ affectu. cū ꝑſeuerātia vſqꝫ ī fineꝫ. ⁊ tu ſis ſolus mihi ſꝑ ſpes mea: tota fiducia mea: diuicie mee: delectatio mea: iocūditas mea: gaudiū meū. qͥ es trāqͥllitas mea: pax mea: ſuauitas mea: odor meꝰ: dulcedo mea: cibus meꝰ: reſectio mea: refugiū meū. auxiliū meū: ſapīa mea: paſſio mea: poſſeſ ſio mea: thezaurꝰ meꝰ: ī qͦ fixa ⁊ firma ⁊ īmobilit̓ ſꝑ radicata ſit mēs mea ⁊ cor meū. ame. De ſingl̓is articlis paſſi onis ih̓u xp̄i orō ml̓tū deuota Ue ih̓uſplendor pr̄ne glorie. floſculꝰ fecūditatꝭ v̓ginee: pr̄iarchis ꝓmiſſus. a ꝓph̓is p̄dictus. a iuſtꝭ deſi deratus: ī ſalutē oīꝫ expectatꝰ. v̓gini marie ꝑ gabrielē archagelū nūciatꝰ. de ſpūſco ꝯceptus: verus d̓s ⁊ hō na tus: pāniculis īuolutꝰ: ī p̄ſepio reclīa tus: paſtoribus reuelatꝰ: a magꝭ ado ratus: legalit̓ circūciſus: ī tēplo pn̄ta tus. a ioh̓e baptizatus: ab hoſte tēta tus: clarēs miracl̓is: cū palmis ſuſcep tus a turb̓: cenās cū diſcipl̓is: ⁊ corpꝰ ſanguinemqꝫ tuū ſacratiſſimū tradēs eis: a iuda traditꝰ ⁊ vēditꝰ: ſāguineo ſudore ꝑfuſꝰ: ab hoſtibꝰ captꝰ: ab oī bus amicꝭ derelictꝰ: dirſ nexibꝰ aſtrictꝰ. āne ⁊ cayphe pn̄tatus: facie vela tus. colaphis ⁊ alapis ceſus: ſputo fe datuſ: obprobrijs ſaturatus. pilato pͥ ſentatus: ab herode ſpretꝰ ⁊ illuſꝰ: lī guīs iudeoꝝ crucifixꝰ: dire flagellat purpura deriſus: ſpinis coronatꝰ: ba iolās ſibi crucē tāqͣꝫ latro cuꝫ pugnis ⁊ fuſtibꝰ ad mortē ꝓpulſus: ſpeculū L4AL4 ꝯtumelie factꝰ: nudatus: dirꝭ clauis crucifixꝰ: oībus mēbrſ diſtētꝰ: int̓ latrones deputatꝰ: deſpectꝰ ⁊ blaſphe matꝰ: nouiſſimꝰ viroꝝ: ⁊ qͣſi leproſ viſus: pr̄eꝫ īuocās: ꝓ trāſgreſſoribus orās: latroni ꝑadiſu ꝓmittēs: mr̄i fili uꝫ ꝓuidēs: ſitim exclamās: ꝯſumatū opus amorſ atteſtās: felle potatus: in morte pallidus: ſpm̄ pr̄i ꝯmēdās: cū clamore valido expirāſ. lācea ꝑforatꝰ de cruce depoſitus: ab amicꝭ lamētatus: ⁊ ſepultus: a mortē reſurgēs ⁊ vi ctor ad celū aſcēdens: ac ſpm̄ ſctm̄ ꝑa clitū eccl̓ie ſpōſe tue in ſignū ꝑfecti amorſ trāſmittēs. Et id̓o ego minimū mēbrū ſanguīe tuo redēptū ⁊ tocius vniuerſitatis ſalutē affectās āplector te: ⁊ ſic ī amore tuo qͥ te ad ſingl̓a ꝑferēda coegit: ſingl̓a tua vulnera deoſculor: orās: vt colloces te altiſſimuꝫ mirrhe faſciculū inter vbera aīe mee. die em Amen. Item poſt eleuat orōueꝫ ſequentem. Et notandū cūqꝫ int̓ eleuationē corꝑis xp̄i ⁊ t̓eiu agnus dei eā deuote dixerit cōſeqͥt̉ īdulgēciā vigintimiliū dieꝝ cōceſſaꝫ a dn̄o innocētio papͣ ſexto ad ſupplicationem dn̄i philippi regis francie. Omine ih̓u xp̄e qͥ hāc ſacratiſmā carne de gl̓ioſa v̓gine ma ria aſſūpſiſti. ⁊ hūc p̄cioſū ſanguineꝫ de ſctīſſimo latere tuo ī ara crucꝭ pro ſalute nr̄a effudiſti. Et ī eadem gl̓ioſa carne a mortuis reſurrexiſti ⁊ ad celos aſcēdiſti. ⁊ iterū vēturꝰ es iudica re viuos ⁊ mortuos. in eadē carne libera nos. ꝑ ſacratiſſimū corpꝰ tuū qd̓ in altari tractat̉ ab oībꝰ immūdicijs mētꝭ ⁊ corꝑis. ⁊ de vniuerſis malis ⁊ periculis p̄teriſ pn̄tibꝰ ⁊ futurꝭ. Qui Dorm cū. uro dicenda eſt ꝑ oro. Ih̓u dulciſſime. Ih̓u pͥr̄ dilectiſſime. tu mecū q̄ſo maneas. hac nocte mecuꝫ dormias. vt corpus ſomnū capiat: ⁊ nūqͣꝫ cor obdormiat ſed ſꝑ ad te vigilet. ⁊ te pn̄tē videat. ⁊ LXXIX oē malū caueat. He angl̓s cuſtodiat ⁊ ſignū crucis muniat. hūc ſathan ꝓ cul fugiat: ⁊ ih̓s ſolꝰ maneat. qͦs amo tecū colligas. ī lectulo cordis foueas nec me nec ip̄os deſeras. ſꝫ bn̄dicens ꝓtegas: ⁊ in euum cuſtodias. Amen ratio mane dicenda ad cor ih̓u Audo: bn̄dico: gl̓ifico ⁊ ſaluto dulciſſimū ⁊ benigniſſimum cor ihu xp̄i fideliſſimi amatorꝭ mei gͣ cias ages ꝓ fideli cuſtodia qͣ me hac nocte ꝓtexiſti: ⁊ ꝓ me laudes ⁊ gr̄aꝝ actiōes ⁊ oīa q̄ ego debebā d̓o pr̄i iceſſant̉ ꝑſoluiſti. Et nūc oro amator vnice qͣtinꝰ v̓tutē tui dn̄i cordis me ſuppliceꝫ tuū ab oī ꝑicl̓o aīe ⁊ corꝑis miẜicordit̓ cuſtodire dignerſ ⁊ vſqꝫ ī fine vite mee tuo ſctō ẜuitio ⁊ amore des mihi felicit̓ ⁊ fidelit̓ ꝑſeuerare. Cū mane ſurgē Enedicat me imperialis mai eſtas Protegat me regalis diui nitas. Cuſtodiat me ſempiterna dei tas. Defendat me īmenſa trinitas Fo ueat me glorioſa vnitas. Dirigat me ineſtimabilis bonitas. Regat me po tentia pr̄is. Uiuificet me ſapiētia filij Illuminet me v̓tus ſpūſſctī. Alpha ⁊ o: d̓s ⁊ hō: ſit mihi iſta īuocatio ſalui ⁊ ſempit̓na ꝓtectio. In noīe pr̄is ⁊ fi lij ⁊ ſpūiſctī. Amnen. ¶ Oro ſctī guuſtini a ſpūſctō ſibi reuelata Eus ꝓpicius eſto mihi pctōri: ⁊ cuſtodi me oībus diebus ⁊ noctibus vite mee. d̓s abrahā. d̓s yſaac: d̓s iacob miſerē mei: ⁊ mitte mihi ī adiu toriū ſctm̄ michaelē archāgelū qͥ me defendat ⁊ ꝓtegat ab oībus īimicis meis. Sctē michael archāgele defen de me īꝑiculo: vt nō pereā ī tremēdo iudicio. O ſancte michael archangele per graciā quā meruiſti te dep̄cor: per vnigenitū filiū dei dn̄m nr̄m hie ſum xp̄m: vt eripias me hodie a periculo mortis. Sancte gabriel: ſctē ravhael: oēa ſctī angl̓i ⁊ archangl̓i dei LXXX ſuccurrite mihi. Precor vos oēs v̓tutes celoꝝ: vt detꝭ mihi auxiliū ⁊ potē ciā vt nullus īimicꝰ me ꝯdēpnae̓ poſ ſit in via: nec ī aqͣ. nec ī igne. nec ſubi tanea morte. nec me dormiētē nec vi gilātē oppͥmat aut ledat. Ecce cruceꝫ dn̄i: fugite ꝑtes aduerſe. vicit leo de tribū iuda. radix dauit all̓a. Saluator md̓i ſalua nos. qͥ ꝑ crucē ⁊ ſangui nē redemiſti nos: auxiliare nob̓ te de p̄camur d̓s nr̄. Agyos otheos. agyos yſchiros: agyos athanatos eleyſon ymas. Sctē d̓s. Sctē fortꝭ. Sctē īmortalis: miſerer̄ nob̓. Crux xp̄i falua nos Crux xp̄i ꝓtege nos. Crux xp̄i defende nos. In noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Amen. orōne ſctī auguſi audietit: aut circa ſe die nō ꝑibit. ne p̄lio. nec ī iudicio interibit. nec Et qͥcqͥd iuſtū ⁊ cū qlia epꝰ erierit de corꝑe ſfemꝰ et nō poſſidebit. ¶ Seqͥt alia or̄o ſeu ꝯmendatio ad ſctām crucem. Ignū ſctē crucꝭ deſendat me. a malis p̄teritꝭ: p̄ſentibꝰ ⁊ futurſ: īteri oribꝰ ⁊ exterioribꝰ. Per ſignū ſctē cru cꝭ a ꝑſecutōibꝰ diaboli ⁊ oīm īimico rū meoꝝ lib̓a me. Hoc ſigͣculo ꝓſter nant̉ oēs aduerſarij ⁊ īimici mei ⁊ fu giant a me. per hoc ſignuꝫ ſctē crucis a periculis md̓i liberet me dn̄s. Bn̄dictio dei patris cū angelis ſuis ſit ſꝑ mecū. Bn̄dictio ⁊ ꝓtectio dei ſummi cū v̓tute miſterij ſctē crucis ⁊ ſctī euā gelij ſit ſꝑ mecū. Bn̄dictio incarnatio nis ⁊ ſce natiuitatis. ⁊ glorioſe circū ciſionis ⁊ btē paſſionis. ac venerande reſurrectiōis. ⁊ amabilis aſcēſiōis ⁊ ſctīſpūs ꝑacliti: ⁊ ſctē crueꝭ ſit ſupra me ⁊ infra me: circa me: iuxͣ me: ante me. ⁊ in oībus finibꝰ meis. Bn̄dictio ſctē marie ⁊ oīꝫ ſcōꝝ pr̄iarchaꝝ ꝓph̓a ruꝫapl̓ot: mareex ꝯfeſſor: hginperri. LXXXI duaꝝ: ꝯtinēciū ⁊ oīꝫ ſctōꝝ ſit ſupͣ me infra me: circa me iux me: an̄ me: ⁊ in oībus finibꝰ meis. Cōmēdo corpus meū ⁊ aīaꝫ meā ſctē trinitati vt cuſto diat me h̓ ⁊ in futuro. Crux tua domi ne ih̓u xp̄e ſit ſignū ſalutꝭ mee ꝑ quā oīa redimere digͣtus es. Adiutor ⁊ ꝓ tector ſis mihi dn̄e d̓s meus. Benedi ctio ſcē trinitatꝭ me cuſtodiat. foueat ꝓtegat ⁊ defendat ab oībꝰ malis: et confortet cor meū in oī bono: vt h̓ ⁊ ī eternum ſaluari merear. Kyrieleſon. Xp̄eleyſon. Kyrieleiſon. Hr̄ nr̄. Et ne. Aue maria. v̓. Adoramꝰ te xp̄e ⁊ bn̄dicimus tibi. Quia ꝑ ſctāꝫ crucē tuā redemiſti muduꝫ. Anctifica dn̄e familiā tuā ſigͣculo ſctē crucꝭ vt ſtet in obſtaculuꝫ ſeua iacula inimicoꝝ oīm. Defende me ꝑ ſignū ſcē crucꝭ ⁊ ꝑ p̄ciū iuſti ſan guinis tui ī qͦ nos redemiſti. Pͣ. Deſto nob̓ dn̄e d̓s nr̄: ⁊ qͦs ſctē crucꝭ honore letari feciſti eius verpetuis defende preſidijs. Per xp̄m Eus qͥ ī vexillo ſctē crucꝭ Or̄o nob̓ dona ꝯtuliſti ꝑpetue tue lucꝭ atꝫ tui ſanguis effuſiōe genꝰ hūa nū redimere digtus es: tribue qm̄s vt qͥ in tua cruce gl̓iamur: nūqͣꝫ pctī iugo ſubdamur Qui cū. ¶ Seqͥt̉ alia recōmēdatio de mane dicēda Unipōtēs ſempit̉ ne d̓s cōditor md̓i. ī hac die ꝯmēdo tibi vitaꝫ ⁊ aīaꝫ meā: ⁊ oēs auxietates ⁊ neceſſita tes q̄ ꝑtinēt ad vitā ⁊ aīaꝫ meā. Sic fa cio pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſctō. ⁊ ſctē cruci. ⁊ qͥnqꝫ vulneribꝰ tuis dn̄e ih̓u xp̄e. ⁊ il li quē tu dep̄catus es ī anguſtijs ī mō te oliueti. ⁊ cui tu ꝯmēdaſti ſctm̄ tuū ſpm̄: ⁊ diſcipl̓os tuos. ⁊ ſcrē marie ꝟ gini matri tue: ⁊ ſctō ioh̓i: cui tu matrē tuā ī cruce cōmendaſti. Sctōqꝫ mi chaeli archāgelo cū oībus ſcīs angelis ⁊ archāgl̓is. ⁊ ſctō ioh̓i baptiſta. ⁊ oībus pr̄iarchis ⁊ ꝓph̓is. ⁊ ſctīs vi gintiqͣtuor ſenioribꝰ. apl̓is: euāgeliſtj: martyribꝰ: cōfeſſoribꝰ: monachis LXXXII v̓ginibꝰ: cōtinētibꝰ. oībus ſctīs ⁊ ele ctis dei. Nūc dep̄cor te dn̄e ꝑ v̓tutē et digniiatē oīꝫ ſcoꝝ nominū tuoꝝ: ⁊ ꝑ illa gr̄aꝫ ꝑ quā naſci digͣtꝰ es ꝓ hūanō gn̄e de maria v̓gīe. ⁊ ꝑ illa gr̄am ꝑ quā ductus es ad crucē ⁊ ī ea crucifixus es ⁊ mortuus: ⁊ eternā morteꝫ deluendo viciſti. diabolū alligaſti. ⁊ eos qͥ ꝯͣ te fuer̄t ſuꝑaſti Illos at qͥ ī te toto corde crediderūt lib̓aſti: ⁊ ꝑ īterceſſionē oīꝫ ſcōꝝ tuoꝝ. vt me famiulū tuū N. ⁊ N. fideles tuoſ hodie qͦtidie liberare ac defendere digneris de oībus tribulatiōibus ⁊ inſtātibꝰ nr̄is auguſtijs: ab īſidijs: ꝑſecutiōbus. īiurijs: traditiōibus: obprobrijs ⁊ detra ctiōibus oīm inimicoꝝ nr̄oꝝ viſibili um ⁊ īuiſibiliū: vt eoꝝ odia: inuidiā maledictiōes ⁊ doloſas machinatio nes valeamus declīare: ⁊ in cōſpectu tuo ⁊ pijſſime genitricꝭ tue: oīmqꝫ ſan ctoꝝ tuoꝝ: ⁊ oīm hoīm mereamur gͣ ciā inuenire. ẜm tuā volūtatē ⁊ nr̄am l iij neceſſitatē. Amē ¶ Alia ꝯmendatio Doᵐ ad btīſſimā v̓ginē mariā mina mea ſctā maria me ī tuā bn̄dictā fidē ac ſingularē cuſtodiam ⁊ in ſinū miſcd̓ie tue hodie ⁊ qͦtidie ⁊ in hora exitꝰ mei aīaꝫ meā ⁊ corp meū ꝯmēdo tibi oēꝫ ſpeꝫ meā ⁊ ꝯſo lationē meā. ⁊ oēs aguſtias ⁊ miſeri as meas: vitā ⁊ finē vite mee ꝯmitto vt ꝑ tuā ſctīſſimā int̓ceſſionē: ⁊ ꝑ tua merita oīa mea dirigāt̉ ⁊ diſponant̉ oꝑa ẜm tuā volūtate ⁊ meā neceſſita ia de eadē pulchrior tē. Pes aīe mee poſt deū v̓go ma ria in illā ꝯmēdationē: ⁊ in illā fidē qua te dilectꝰ filiꝰ tuꝰ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s p̄dilecto diſcipulo ſuo ioh̓i ꝯmenda uit. ꝯmēdo tibi hodie ⁊ qͦtidie corpꝰ ⁊ aīaꝫ meā ⁊ honorē meū: ⁊ horā exi tus mei: ⁊ oēs actꝰ meos: ac p̄cor te vt ſerues me a pctīs. a ſcādalis: ab oī cō fuſiōe hūana: ab ira tremēda: ab inmūdis cogitatiōibus: ab oī mortali LXXXIII pctō: a ſb̓itanea ⁊ īprouiſa morte: ab oībꝰ ꝑicl̓is aīe ⁊ corꝑis honorſ ⁊ reꝝ meaꝝ: nec vnqͣꝫ me tale ꝑmittas facer̄ pctm̄ qͦ gr̄aꝫ tuā amittā. da mihi de p̄ teritꝭ emēdationē: de pn̄tibꝰ cuſtodia de futurſ cautelā. da mihi ī hac vita ꝓmptū adiutoriū: eſto mihi ī ttemen do iudicio p̄locutrix apud filiū tuuꝫ dn̄m nr̄m ih̓ꝫ xp̄ꝫ. Ame. Anͣ. Sub tuū p̄ſidiū ꝯfugimꝰ v̓go dei genitrix no ſtras dep̄catiōes ne deſpicias ī neceſſitatibus nr̄is ſꝫ a ꝑiculis cūctis libera nos ſꝑ v̓go bn̄dicta. v̓. In oī tribu latiōe ⁊ anguſtia nr̄a. Succurre nob̓ btīſſima v̓go maria. ¶ Or̄o Rotege dn̄e famulos tuos ſb̓ſidijs pacꝭ: ⁊ btē marie ſꝑ v̓gīs patro cinijs ꝯfitētes a cūctis hoſtibꝰ redde ſecuros. Per xp̄m dn̄ꝫ. ¶ Poſtqͣꝫ ma ne ſurrexerꝭ pͦ dic flexis genibꝰ Racias ago tibi dn̄e ſctē pater omnipotens eterne deus qui me indignum famuluꝫ tuum non meis l iiij meritꝭ. ſꝫ tua ſctīſſima gr̄a cuſtodir̄ di gnatꝰ es ī hac nocte. dep̄cor clemenciā tuā vt ꝯcedas mihi vēturū diē ita ꝑagere cū hūilitate ⁊ diſcretiōe qͣtinꝰ tibi cōplaceat ẜuitus mea. Qui cuꝫ. Deinde dic orōnes ſeq̄ntes. ⁊ pͦ ad patrē Ater de celis d̓s miſerē nob̓. Dn̄e d̓s pr̄ op̄s qͥ cōſubſtacialē ⁊ coeternū tibi filiū an̄ oīa ſe cula īeffabilit̓ genuiſti. cū qͦ ⁊ ſpūſcō ex te eodēqꝫ filio ꝓcedēte cēlū ac t̓raꝫ ⁊ q̄cūqꝫ ī eis exiſtui viſibilia ⁊ īuiſibi lia creaſti: ⁊ me pctōreꝫ int̓ oīa: te laudo: te adoro: te gl̓ifico. ne deſpicias me opus manuū tuarū. ſed ſalua me ¶ Ad fi ꝓpt̓ nomē ſctm̄ tuū. Qui vi. Ili redēptor md̓i d̓s liū or̄o miſerere nob̓. Dn̄e ih̓u xp̄e fili dei viui. qui es verus op̄s d̓s: ſplendor ⁊ imago pr̄is: vita et̓na. cui vna eſt cū pr̄e ⁊ ſpūſcō eqͣlis honor: eadē gloria: coet̓na maieſtas: te adoro: te laudo: te gl̓ifico. ne deſpicias me opꝰ LXXXIIII manuū tuaꝝ: ſed ſalua me ⁊ adiuua me gratuitu munere tuo: quē redime re digͣtus es tuo ſanguīe p̄cioſo. Qui Pirituſſctē Ad ſpm̄ſctm̄ cu. d̓s miſerere nob̓. Dn̄e ſcē ſpūs et̉ ne d̓s: qͥ ꝯſubſtācialis ⁊ coeternus pr̄i filioqꝫ exiſtēs. ab eis inenarrabili ter ꝓcedens: quiqꝫ ſuꝑ eundē dn̄ꝫ no ſtrū ih̓ꝫ xp̄ꝫ in colūbe ſpecie: ⁊ ſuꝑ ſāctos apl̓os tuos ī igneis līguis deſcē diſti. depelle a me q̄ſo tenebras tociꝰ erroris ⁊ ignoranciē. ⁊ accēde in me lumē miſcd̓ie: ⁊ igneꝫ ſctīſſimi ⁊ ſuauiſſimi amorſ tui. Qui cū pr̄e. ¶ Ad Ancta trinitas ſctāꝫ trinitatē. vnius d̓s: miſerere nobis. Dn̄e op̄s et̓ne: ineffabilis: ſine fine ⁊ abſqꝫ pͥncipio: quē vnū ī trinitate. ⁊ trinū ī vnitate ꝯfitemur: te laudo: te adoro: te gl̓ifico. tueqꝫ miſcd̓ie ⁊ clemēcieg cias refero: qͥ me exiſtētē in nocte toci us erroris ⁊ ignorancie voluiſti fieri participē gr̄e ⁊ miſcd̓ie tue: perfice iu me q̄ſo ceptū opꝰ miſcd̓ie: ⁊ gratuita me vbiqꝫ pietate cuſtodi. ⁊ fac me pec catorem ſꝑ cogitare: loqͥ ⁊ agere tibi placita ſunt: ⁊ poſt huiꝰ vite terminū ad tuā viſione facias ꝑuenire. Qui ī trinitate ꝑfecta viuis. ¶ Cū voluerꝭ Nas ago tibi ire dormitū dic dn̄e ſctē pr̄ op̄s et̓ne d̓s qͥ me ī dignū famulū tuū nō meis meritꝭ: ſꝫ tua ſctīſſima gr̄a cuſtodire digͣtus es in hac die dep̄cor clemēciā tuā miſericordiſſime d̓s vt ꝯcedas mihi venturā noctē mūdo corde ⁊ corꝑe ſic ꝑ trāſire qͣtinꝰ mane ſurgēs gͣtū tibi va leā obſequiū ẜuiturſ exhibere. Qui. dē pulchrior ⁊ eſ lia or̄o d̓ I Donay dn̄e d̓s magne ficatior ⁊ mirabilis: qͥ es iuſtus: ⁊ miſe ricors vniuerẜ. ego meſerrimꝰ oīꝫ mi ſeroꝝ tuā ſupplicit̓ reqͥro miſcd̓iaꝫ ꝓ miſerijs vniuerſoꝝ: vt btē dei genitri cꝭ marie ſꝑ v̓gīs int̓uētū. oīmqꝫ fideliū tuoꝝ celeſtiū ⁊ t̓reſtriū ſupplicatu LXXXV ẜm magnā miſcd̓iaꝫ tuā tuiſ oībꝰ mi ſerearꝭ ⁊ mortuis ⁊ viuētibꝰ ⁊ naſciturſ. Et qͣꝫuis ſuꝑ oēs alios mortales indignū me faciat magnitudo pctōrū a te reſpici vl̓ audiri: tn̄ qꝛ tibi cura eſt d̓ oībꝰ. eo ꝙ dn̄s oīm es. nō tm̄ de mea malignitate deſpero qͣntū ī tua benignitate ꝯfido. Un̄ hō deū: creatura creatorē ſuū ego te ſupplicit̓ īplo ro ⁊ audent̓ d̓poſco vt opꝰ manuuꝫ tuaꝝ meip̄ꝫ n̄ calūnierꝭ aut oppͥmas: ſꝫ oꝑe manuū tuaꝝ mihimetipi manū porrigas ad d̓ſtruēdū ꝙ mea mēs iuſte odit ac formidat: ad faciēdū qd̓ animꝰ iuſte diligit ⁊ poptat. Qm̄ nō poſſū corꝑalit̓ celū aſcēdere ⁊ te deū ſabbaoth in maieſtate ſedētē attīgere. h̓ vbi te p̄cepiſti reqͥri ac ꝓmiſiſti a fidelibꝰ tuis te poſſe īuenire in v̓tute myſterij tui te adoro ī oī tuo opere. te laudo. impietatꝭ tue diſpēſatiōe gl̓ifi co. in qͣ tociꝰ nr̄e redēptiōis firmat̉ ꝑ fectio. Hic op̄s clemenciā. hic clemeſ oīpotēciā tuā depoſco. hic ſuſpiria ⁊ ſingultꝰ ⁊ lachrias deſiderant effun do. h̓ de ſepulchro cordis oſtiuꝫ oris aperio: vt de illo noīatī negocio vn̄ nūc tātū mea mouet̉ ītēcio clamoreꝫ meū audias: laborē meū videas. do lorē ſencias: īfirmū cures. lapſuꝫ rele ues: meſtū letifices: tociꝰ impedimēti vīcl̓a ſoluas: argumētū īueniēdi ape rias. viā īdeclīabilē me ī idip̄m indu cas. ad tuā laudē ⁊ meā ſalutē deſid̓ riū meū adīpleas. Hagna qͥdē ſūt q̄ peto ⁊ īpotent̓ cupio ꝓmereri: ſed tu maiora gͣtꝭ dare: etiā ingͣtꝭ potentiſſiſime noſti. Ueꝝ ⁊ ſi cūcta hmōi a tua tm̄ gͣtuita pietate ꝓdeāt. tn̄ vt ſuꝑ me Idignū famulū tuū faciliꝰ celeriuſqꝫ deſcēdāt p̄cor. qꝛ ⁊ ſi ad īuocādū oīm inimicoꝝ ſū minimꝰ illd̓ ī adiutoriū inuoco meū qd̓ ē maximum maius. Mihi nāqꝫ aduocatū aſſūmo īmedia torſ officiū nomē tue maieſtatꝭ ac glo rie tetragramaton ſctīſſimū. qd̓ indi LXXXVI gnus ſū ſcire. nec etiā noīare. nec ꝯiu ctionē ſyllabaꝝ ꝓnūciare. ſꝫ tm̄ diui ſiōe lr̄aꝝ ꝑſone xp̄e Iothhe. vau. thet vt huiꝰ ſciſſimi noīs tui poſtponi rex pax alpha ⁊ o. Adonay v̓tus hͦ ip̄m efficacit̉ obtineas: qd̓ pura ſupplicātꝭ deuotio: tā fidelit̓ clamat. Cuꝫ em̄ tu qͥ es v̓itas īuio labil̓. ⁊ ſalꝰ īpaſſibil̓. ꝓmittꝭ ꝑ orōis īſtāciā ī tuo noīe petē tibus petitiōis efficatiā. Nefas ē fidelibus dubitari tāti noīs īuocationē aliqͣtinꝰ ānullari Ip̄i qͥdē ſubiecta ſt̄ oīa ⁊ mirabilit̓ deẜuiūt vniuerſa. de ꝗbuſcūqꝫ p̄dicat̉ diſcernere: ſentir̄: vi uere ⁊ eſſe. Sic̄ em̄ ea q̄ rōe diſcernūt ita ⁊ ea q̄ ſine diſcretiōe ſenciūt: ita ⁊ ea nihilominꝰ q̄ ſine ſenſu viuūt: ad huc āt ⁊ ea q̄ ſin̄ vitā tātū exiſtūt ī cogitatiōe nō errāt: in ſb̓iectiōe nō clau dicāt dū inſtituta ſeruant: ⁊ depoſita nō mutāt. Licet em̄ quedā nature ꝙ buſdam diſtinctiōibus alie ab alijs diſſentiant: tamē oēs creature tue in te vno creatore ꝯcordāt. nulla qͥppe eaꝝ cuiuſlibet alteriꝰ plenitudine ca ret: ſꝫ oēs oīa ī vno te poſſident. hͦ catholice credēs. ⁊ credēdo cōfitēs: cōfitēdo an̄ deū oīpotētē ⁊ oēs ſctōs tu os. ⁊ an̄ hͦ ſctm̄ altare tuū ꝓſtratus tibi altiſſime ⁊ corꝑe ⁊ mente huilior: hūiliatꝰ īuoco: īuocās īploro: implo rās inclamo te deū vnū oīꝫ īuiſibilē incōmutabilē: vt ꝑ hͦ tā vniuerſale tā notū ⁊ admirabile nomē me exaudi as. vt ſic̄ nihil eſt tibi īpoſſibile: qͥppe qͥ ex nihilo cūcta creaſti: ſic oſtendas ex meo magͦ deſiderio ſatiſfaciēs mihi. Exaudi dn̄e: placare dn̄e. attēde et ſac: ne morerꝭ ꝓpt̓ temetip̄m d̓s meꝰ qꝛ īuocatū ē nomē tuū ſuꝑ me tā t̓ribile ⁊ admirabile oībus. qd̓ etiaꝫ ſit ad ſalutē oīꝫ fideliū tuoꝝ bn̄dictu ⁊ laudabile ⁊ ſuꝑexaltatū nūc ⁊ ante oīa ꝑ īfinita ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amē. ¶ I achinaor̄o etiō ucor Omine d̓s nati LXXXVII altiſſime qui tribus pueris ſydrac my myſac ⁊ abdenago de flamina ignis ardētꝭ. Suſannā de falſo crimīe. Ionā de vētre ceti. Danielē de lacu leonū lib̓aſti. Dn̄e qͥ mulieri ī adulterio dep̄henſe a ſuis ꝑſecutoribꝰ ꝯdēnate tuā miſcd̓iaꝫ nō negaſti: ſꝫ dixiſti miſericordit̉: nō ego te ꝯdēpnabo. Nō ꝑmitte nos famulos tuos multꝭ criminibꝰ dep̄hēſos ꝯdēnari ī hͦ ſecl̓o: neqꝫ ī futuro: neqꝫ ꝑ īuidiā ⁊ accuſationē ⁊ maledictionē ⁊ ꝑſecutionē īimicoꝝ nr̄oꝝ ꝯfuſos puniri Sꝫ tu cle mētiſſime ab illoꝝ īuidia ⁊ detͣctiōe ⁊ odio ⁊ maledictiōe viuos ⁊ īcōfu ſos nos erue. ⁊ ꝯfringe laq̄os diabo li ⁊ oīꝫ īimicoꝝ nr̄oꝝ viſibiliū ⁊ īuiſi biliū qͥbus nos volūt deciꝑe ⁊ ꝯfun dere. vt nō corruamꝰ ī ꝯſpectu aduer ſarioꝝ nr̄oꝝ ne gaudeant de nob̓ ini mici nr̄i. Dn̄e qui diſſipas ꝯſilia genciū ⁊ reprobas cogitationes populo rum: ⁊ reprobas ꝯſilia principum. ⁊ diſſipaſti ꝯſiliū achitophelis frāge ⁊ ꝯfūde. dele ⁊ diſſipa ꝑ miſcd̓iaꝫ tuaꝫ oēꝫ īuidiā ⁊ oēs īſidias ⁊ mala ꝯſilia ⁊ accuſatiōes ⁊ maledictiōes oīm ini micoꝝ nr̄oꝝ. qꝛ neſcimꝰ vbi fugiamꝰ niſi ad te d̓s nr̄ Qui vi. ⁊cͣ. ¶ Item oro ad īpetrādū remiſſionē pctoꝝ ac finē bonū tā ꝓ ſe qͣꝫ ꝓ amicꝭ ⁊ īmidꝭ Omine d̓s pr̄ ops: qͥ iuſtis pre mia: ⁊ delinq̄ntibus veniā ꝓmiſiſti. qͥ nō vis mortē pctōꝝ. nec delectarꝭ ī ꝑditiōe moriēciū: te ſupplicit̓ dep̄cor vt mihi famulo tuo N. doneſ ꝑ merita ſctīſſime dei genitricꝭ marie ⁊ oīꝫ ſctōꝝ ⁊ electoꝝ tuoꝝ ⁊ ꝑ tuā mi ſericordiā remiſſionē oīm pctōꝝ meo rū: ⁊ ꝑducas me ad illā penitētiā per quā dauid ſaluaſti: ⁊ petꝝ flētē reſpe xiſti: ⁊ mariam magdalenā mūdaſti. Expelle dn̄e ih̓u xp̄e de corde meo q̄ tibi diſplicēt. ⁊ talē mihi īfūde amorē vt te ꝑfecte dilige̓ ⁊ timē poſſiꝫ: vt nec cogitē vel deſiderem niſi qd̓ tibi LXXXVIII dn̄e place̓ ꝯgͦuero Dep̄cor te btīſſima v̓go maria tēplū dn̄i. ſacrariū ſpūſſā cti vt int̓cēdas ꝓ me. Deprecor ⁊ vos ſctōs archāgl̓os michaelē: gabrielē: raphaelē: ⁊ ſctōs angl̓os nob̓ ad cuſtodiā deputatos cū nouē ordinibꝰ angl̓oꝝ vt int̓cedatꝭ ꝓ me. Petꝝ pau lū andreā ioh̓em apl̓oſqꝫ oēs: martyres: ꝯfeſſores: v̓gīes: oēſqꝫ ſctōs ⁊ ele ctos dei īploro vt dignēt̉ mihi patro cinari: qn̄ an̄ tribunal et̓ni regꝭ pn̄tatus ero ad iudicādū. Cōmēdo tibi pi iſſime xp̄e ih̓u oēs diligentes me. ⁊ qͥ mei curā gerūt. ⁊ qͥ mihi opē mīe tribuūt: ⁊ oēs debitores meos ſiue ꝓpī qͦs. Et etiā dn̄e ꝓ amicꝭ meis te peto. vt eos ad pacē ꝯuertas: ⁊ verā pnīaꝫ age̓ ꝯcedas. Dep̄cor te dn̄e ih̓u xp̄e vt oēs qͥ mei memoriā habēt ⁊ qͥ ſe īdignis meis p̄cibꝰ ꝯmēdauerūt: ⁊ qͥ mi hi aliqͥd charitatꝭ vl̓ pietatꝭ īpēderūt. ſeu ⁊ illos qͥ ꝯſanguitate vl̓ familiaritate vl̓ ꝯpaſſiōis affectu mihi ꝓpin in qui ſt̓. tā ip̄os qͥ nūc ꝯſiſtūt ī corꝑe qͣꝫ ip̄os qͥ tegūt̉ funere miẜicordit̉ gub̓nare ⁊ illos viſitare iubeas vt tibi fidelit̓ ẜuiāt ⁊ ab oībꝰ tueāt̉ aduerſis ⁊ hos meqꝫ abſoluas ab oībꝰ penis ⁊ ꝑducas ad requiē ſempit̓nā. ⁊ hoc magnifice ſupplico vt cū dies mortis mee aduenerit: tuip̄e qͥ iudicas ꝯͣ accuſatores fias mihi defenſor. qͥ es bn̄ dictꝰ ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ. amē. Pr̄ nr̄. Orō ꝓ bono fine īpertādo ad pr̄eꝫ An manꝰ īextīguibil̓ tue mīe pr ſctē: pr̄ iuſte ⁊ amātiſſime ꝯmēdo ſpm̄ meū ẜm magnitudinē amoris qͦ ſe aīa filij tui ſctīſſima ī cruce tibi cōmēdauit. ⁊ rogo ꝑ illā īeſtīabilē dile ctiōis charitatē qͣ tua diuina pr̄nitas in ſe totā traxit illā ſctīſſimā aīaꝫ vt ī vltīa mortꝭ mee hōa ſuſcipias ī eodē amore ſpm̄ meū. ⁊ me totū tibi intra has ⁊ qͣſi guttā aq̄ abſorbeas vt nuſ qͣꝫ mihi ſit māſio. niſi ī te vnico meo. ⁊ vero gaudio. Amē. ¶ Alia de eodē L44AL4 Ya te p̄cor pijſſime ih̓ū ad filiū ac benigniſſime ꝑ illā lachrīa bilē vocē qͣ ī hūanitate moriturus nob̓ laboribꝰ ⁊ doloribꝰ paſſiōis adeo ꝯſūptꝰ es vt te derelictū a pr̄e cla mares. ne lōge facias a me auxilium tue miẜatiōis ī die afflictiōis aīe mee p̄ defectiōe ⁊ ꝯſūptiōe ſpūs te īuocar̄ in extrema hoͣa n̄ valeti. ſꝫ ꝑ triuphū ſctē crucꝭ: ⁊ ꝑ v̓tutē ſalutifere paſſiōiſ ⁊ amoroſe mortꝭ tue cogita d̓ ea cogi tatiōes pacꝭ ⁊ n̄ afflictiōis. ſꝫ mīe ⁊ cō ſolatiōis. ⁊ lib̓a eā ab oībꝰ āguſtijs: ip̄iſqꝫ manibꝰ qͣs ꝓ me ī ſctā cruce figi ꝑmiſiſti clauis acutiſſimis ih̓u bōe ⁊ dulciſſime pr̄ ⁊ dn̄e eā a tormētꝭ ſibi deputatꝭ. ⁊ ꝑduc eā ī et̓nā requieꝫ cū voce exultatiōis ⁊ ꝯfeſſiōis. Amē Itē alia etiā d̓ eodē ad filiū Secura māſio:o tutū patienti bꝰ refugiū. ⁊ gͣta feſſis pauſatio ꝑ illā iocūdiſſimā ꝯfidēciā q̄ tā ſecur̄ d̓ car nis ergaſculo ad pr̄ne benignitatꝭ ſi m ij nuꝫ ꝯuolaſti. o ih̓u bone p̄ſta miſere aīe mee migrāti de hͦ ſecl̓o fidū cōdu ctū ⁊ tutū ad te cōfugiū: ⁊ da vt ad hͦ gr̄a tua mediāte ī hac vita bonis oꝑi bꝰ valeā ꝑuinere. am̄. Or̄o ſctī bern Bone ih̓u duo ī ardi ad ih̓ꝫ me ꝯgͦſco: naturā quā tu feciſti: ⁊ pctm̄ qd̓ ego adieci. fateor dn̄e. qꝛ ꝑ culpā deformaui naturā. memē to ꝙ ſū ſpūs vadēs ⁊ nō rediēs: ꝑ me iui ī pctm̄ ꝑ me: redire nō poſſuꝫ. Tu bone ih̓u tolle a me qd̓ ego adieci. vt ꝑmaneat qd̓ tu feciſti. ne pereat qd̓ p̄ cioſo ſanguīe tuo in cruce redemiſti. Qui vi. Sequūt̉ nc̄ tres or̄ones de paſſiōe dn̄i ml̓tū deuote q̄ a ſacerdote pn̄t dici ī miſſa ꝓ collectꝭ: ita ꝙ prima ſit collecta an̄ epl̓aꝫ. ſcd̓a ſecreta. t̓cia cōplēda. A nō v̓o ſacerdote dici poſſent aū ⁊ poſt eleuationē ſb̓ miſſa Et dr̄ ꝙ dn̄s īnocētiꝰ pap̄ t̓ciꝰ cōceſſit cuilibet illas deuote dicēti remiſſiōꝫ Omine oīm pctōꝝ ſuoꝝ Coll̓. xC Shu chriſte fili dei viui qui ꝓ redemptiōe nr̄a naſci ⁊ circūcidi voluiſti. ⁊ a iudeis reprobari. ⁊ a iuda oſcl̓o tra di: capi: ligati: ⁊ cū vincl̓is anne: cayphe: herodi: pilato offerri. ⁊ corā eis illudi. colaphis: alapis: flagell̓. arun dine cedi. facie velari: ⁊ ſputo ꝯſpui ſpinis coronari. falſis qͦꝫ teſtib accu ſari: iudicari: ⁊ vt agnus īnocēs tuaꝫ crucē ferēdo ad victimā duci: clauis ꝑforari: felle ⁊ aceto potari. atꝫ ī cruce mortē turpiſſima cōdēpnari. ac lācea vulnerari. Tu ꝑ has ſacͣciſſimas penas ab oībꝰ pctīs ⁊ penis nos libera: ⁊ ꝑ ſctāꝫ crucē tuā illuc perduc nos miſeros pctōres qͦ ꝑduxiſti tecuꝫ crucifixū ſero penitentem latronem. lia or̄o q̄ p̄t eſſe ſecreta in miſſa. Axilient̉ nob̓ pie dn̄e ih̓u xp̄e oēs paſſiōes tue: ⁊ defendant nos ab oī tribulatiōe ⁊ anguſtia: ab oī dolor̄ ⁊ triſticia: ab oī ꝑicl̓o ⁊ miſe ria: ab oī pctō ⁊ cordi īmudicia. ab oī m iij ſcādalo ⁊ īfamia: a morbis mal̓ aīe ⁊ corꝑis. ⁊ a morte ſb̓itanea ⁊ īꝑiouiſa ⁊ ab oī ꝑſecutiōe īimicoꝝ viſibiliū ⁊ inuiſibiliū. Scimꝰ eī ꝙ ī qͣcūqꝫ hora vel die paſſiōis tue memoriā habuerimꝰ ſalui erimꝰ. Ideo de īmēſa tua pietate ꝯfiſi te dep̄camur pijſſime ſal uator. per benigniſſimas ſctīſſimaſqꝫ paſſiōes vt benigno nos ꝓtegas auxilio ⁊ ꝯtinua pietate ab oī malo noſ ꝯẜues. Qui viuis. ¶ Or̄o t̓cia poſt Omīe cōionē in miſſa dicēda d̓s de d̓o lumē d̓ lumīe: qͥ hu manū genꝰ ex p̄cepto pr̄is patibulo crucꝭ ꝓprio ſanguīe redimere digͣtus es. Te ſupplicit̓ exoramꝰ: vt n ẜm pctā nr̄a facias nob̓: ſꝫ ẜm miſcd̓iaꝫ tuam ſaluos nos fac īdignos famulos tuos. Tu qͦꝫ exurge in adiutoriū nr̄m: et eſto ibi nob̓ turris fortitudīs ⁊ clipeus inexpugnabilis iuſticie: a facie tā corꝑalis qͣꝫ incorꝑalis īimici. ab om̄i pctō ⁊ pena miẜicordit̉ nos libera. ⁊ ACI ab oī aduerſitatē corꝑis ⁊ aīe clemēter nos defende. Qui. ¶ Or̄o cū gr̄a rūactiōe ad pr̄eꝫ ꝓ paſſiōe filij dicen da poſt eleuationē corꝑis xp̄i ī miſſa ꝑ quā ꝓculdubio maxime acqͥrūt̉ in dulgētie ⁊ pctōꝝ oīm remiſſio ſi cum Rās ti deuotiōe debita dicat̉ bi dn̄e ſctē pr̄ op̄s et̓ne d̓s refe rat oīs lingua ꝓ ſuꝑhabundātia pie tatꝭ tue. qͥ vnico filio cordis tui n̄ peperciſti ſꝫ ꝓ nob̓ illū tͣdidiſti ī mortē vt tātū tāqꝫ fidelē aduocatū haberemus in cel̓ corā te. Reſpice gͦ dn̄e ſctē pr̄ de ſanctuario tuo ⁊ de excelſo celorum habitaculo. ⁊ intuere ī hac ſa croſcāꝫ hoſtiā quā tibi offert magnꝰ pōtifex nr̄ ſctūs puer tuꝰ dn̄s nr̄ ih̓us xp̄s ꝓ pctīs fratrū ſuoꝝ. ⁊ eſto placabilis ſuꝑ multitudine malicie nr̄e: qꝛ vox ſanguīs fratrꝭ nr̄i ih̓u clamat ad te de cruce Quis ē eī dn̄s qͥ pēdet ī ea pēdet inquā. qꝛ p̄terita qͣſi p̄ſentia co ram te ſunt. Reſpice domine in faciē m iiij xp̄i tui. qͥ tibi vſqꝫ ad mortē factus eſt obediēs. nec recedāt ab ocl̓is tuis īꝑ petuū cicatrices eiꝰ: vt meminerſ qͣnta ꝓ pctīs nr̄is ſatiſfactionē ſuſceperꝭ ab eo. Utinā dn̄e appendas ī ſtatera pctā nr̄a. ꝗbꝰ irā tua meruimꝰ: ⁊ ca lamitatē quā paſſus ē ꝓ nob̓ īnocēs ſiliꝰ tuꝰ. Certe hͦ gͣuior apparebit ⁊ ma gis digͣ. vt ꝓpt̓ ip̄aꝫ effundaſ miẜicor diā tua ſuꝑ nos qͣꝫ ſint illa: vt ꝓ illis ꝯtineas ī ira tua miſcd̓ias tuaſ. O do mine ſctē pr̄ nō apparebo ī cōſpectu tuo vacuꝰ. qꝛ qͥcꝗd filiꝰ tuꝰ cū ī md̓o eſſet fecit ꝓ me fecit: ⁊ qͥcqͥd oꝑatus ē mihi oꝑatus ē. qͥ nulla mala cōmiſit nulla bōa p̄termiſit. Eiꝰ obſecro obe dientia excuſet īobediēciā meā. eius hūilitas ſuꝑbiā meā. eiꝰ paciētia irā meā. eiꝰ abſtinētia ſuꝑfluitatē meam eiꝰ benignitas maliciā meā: eius ꝑfe ctio īꝑfectionē meā. Mortē illiꝰ mor ti qua mereor obijcio. penis ip̄ius pe nas mihi debitas a me repello. Etiā XCII qͥdē fateor n̄ feci dignā pnīaꝫ. nec ple nā egi ſatiſfactionē. Sꝫ qd̓ mihi defuit ih̓s ꝓ me adīpleuit. debui quidē ampliꝰ cōtriſtari penitēdo. ſꝫ aīa eiꝰ triſtꝭ ꝓ me facta eſt vſqꝫ ad mortē. de bui plus ſupplicare orādo. Sꝫ h̓ pro me factꝰ ī agonia ꝓlixiꝰ orabat ⁊ ſu dore ſanguineo defluebat. Oꝑtebat me meliꝰ face̓ emēdādo. ſꝫ ih̓s ſatiſfe cit ꝓ me moriēdo. Et ſi ego meritꝭ me is ſaluari dignꝰ nō ſū. tn̄ qꝛ membrū ih̓u credēdo factꝰ ſū. ab eo āpliꝰ ſeꝑa ri nō poſſū. hac fide. hac pietate ſb̓ni xus. dignꝰ qͥdē: nō ꝑ me. ſꝫ ꝑ dn̄icā gͣciā cōfido ſaluari me poſſe. Ecce aduocatꝰ meꝰ apud te deū ⁊ patrē. Ecce pōtifex ſūmꝰ qͥ alieno nō eget expi ari ſanguīe. qꝛ ꝓpͥo fulget ꝓfuſꝰ cru ore. Ecce hoſtia ſctā bn̄places ⁊ perfe cta ī odorē ſuauitatꝭ. Ecce agn ſine macl̓a. qͥ corā tondētibꝰ ſe obmutuit qꝛ lapidibus ceſus: ſputis illitus. ob probrijs affectus: os ſuū nō aperun. Ecce ꝗ pctm̄ nō fec̄ pctā mea ꝑtulit. ⁊ languores meos ſuo liuore ſanauit. Aſpice pijſſime pr̄ pijſſimū filiū tuuꝫ tā ip̄ia ꝓ me paſſū. Reſpice rex clemē tiſſime qͥ patit̉. ⁊ reminiſcer̄ benignꝰ ꝓ qͦ patit̉. Nō h̓ ē mi dn̄e īnocens ille que vt ſeruū redimeres filiū tradidiſti? Nunqͥd nō auctor vite h̓ qͥ vt ouis ad occiſionē ductꝰ: tibiqꝫ obidiēs vſ qꝫ ad mortē factus. atrocis nō timuit mortꝭ ſubire gemitus. recole tociꝰ ſa lutis diſpoſitor: qꝛ hic ip̄e ē: quem ⁊ ſi tua ex v̓tute genuiſti. mee tn̄ infirmitatis participē fieri voluiſti. Uere h̓ ē deitas tua: q̄ meā induta naturā crucis aſcēdit patibulū. q̄ ī aſſumpta car ne triſte tulit ſupplicium. Reduc dn̄e oculos tue pietatis ſuꝑ opꝰ ineffabile eximie charitatꝭ. Intuere dilectum natū toto corꝑe extenſuꝫ. Cerne manus īnocuas pio manātes ſauguine ⁊ remitte placatꝰ ſcelera q̄ ꝑpetrauer̄t manus mee Cōſidera inerme latꝰ cru XCIII deli ꝑcuſſuꝫ cuſpide ⁊ renoua me ſa croſctō fonte: quē inde credo ꝓfluxiſ ſe. vide īmaculata veſtigia q̄ nō ſtete rūt in via pctōꝝ: ſꝫ ꝑābulauer̄t ī lege tua diris ꝯfixa clauis. ⁊ ꝑfice greſſus meos in ſemitꝭ tuis. ⁊ fac me odio ha bere oēꝫ viā iniqͥtatꝭ. Nūqͥd nō attēdis pie pr̄ adoleſcentꝭ filij tui chariſſi niū caput niuea. cerutice deflexū. p̄cioſaꝫ reſolutū ī mortā. Aſpice mitiſſime ꝯditor dilecte ſobol̓ hūanitatē ⁊ miſerere ſuꝑ infirmi plaſmatꝭ debilitatē. Cādet nudatū pectꝰ. rubet crematu latꝰ: tēſa arēt viſce̓a. decora lāguēt lumina. regia pallēt ora: ꝓcera rigēt brachia: pendēt crura marmorea. rigat te tebratos pedes btī ſanguīs vn da. Specta gl̓ioſiſſime genitor gͣtiſſime ꝓlis lacerata mēbra. ⁊ memorar̄ benignꝰ q̄ mea ſubſtātia. Cōſpice dei hoīs penā. ⁊ releua ꝯditi hoīs miſeriā: vide redēptorſ ſuppliciū. ⁊ remitte redempti delictū. hic ē dn̄e mi quē ꝓpt̓ pctā ppl̓i ꝑcuſſiſti. licet ip̄e ſit dile ctus ī qͦ tibi bn̄ cōplacuiſti. Ecce op̄s deus pr̄ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: diſpone beni gnus quō miſerearis mihi: qm̄ qͥcqͥd p̄cio ſius inueni deuote obtuli: qͥcqͥd cariꝰ reperi ſupplicit̓ p̄ſentaui. Nihil mihi reliqͥ qͥn tue expoſuerī maieſtati enarraui tibi ſctīſſime ſobolis mortē quā ꝓ me credo fuiſſe ꝑpeſſā. Eu ſupplicatio mea: ꝓpiciatio tua. h̓ attēde piꝰ quē vere genuerſ filiū: ⁊ quē redi merꝭ ẜuū. Ecce ſpes mea. tota fiducia mea. Si ꝓ mea vi dignū ē morior ini qͥtate reſpice ſalutē miſerās ꝓ dilecte ſobolis charitate. Attēde ī filio quō ꝓpiciaris ī ẜuo. vide carnis ſacr̄m et ⁊ remitte carnis delictuꝫ. Recole qd̓ bonꝰ ꝑpeſſus ē filius ⁊ obliuiſce qd̓ malus oꝑatus ē ẜuꝰ. Qui viuit ⁊ re. ro ad filiū de eiuſdē paſſiōe valOmīde ih̓u xp̄e qͥ ꝓ de bona. nobis naſci voluiſti: vt nos a morte liberares. lib̓a me ab oībꝰ pec XCIIII catꝭ meis Qui paſſurꝰ adueniſti ꝓpt̓ nos. lib̓a me a ſubitanea ⁊ īprouiſa morte ⁊ ab et̓na damnatiōe. Qui expaſſis ī cruce manibꝰ traxiſti oīa ad te ſecl̓a: traheme miẜicordit̓ ⁊ potenter poſt te ꝑ viā mādatoꝝ tuoꝝ. ⁊ libera me a pctīs ꝓpͥijs ⁊ alienis. ⁊ perduc me qn̄qꝫ ī cōſorcium ſctōꝝ tuoꝝ. ⁊ ab ſcōde ſcelera mea ī ſinu tuo ſctiſſimo ⁊ ne reẜues ea diabolo ⁊ īimicꝭ meiſ ſꝫ tuip̄e me miẜicordit̓ foue ⁊ enutri Curā habe d̓ aīa mea quā mihi dedi ſti vt nō ꝑeat plaſma tuū nobile. Cu rā habe de corꝑe meo: vt non pereat qd̓ plaſmaſti manibꝰ tuis ſctīs. Eſto cuſtos meꝰ. qͥ es d̓s meꝰ: vt te ī neceſſi tatibꝰ meis īueniā adiutorē: quē ha bere merui redēptorē. dn̄e nō ẜm me rita mea exerceas ſuꝑ me vltionē tuā ſꝫ ẜm magnā pietate tuaꝫ pie corrige vitā meā: vt caſtꝭ ⁊ ſctīs moribꝰ viuā qͣꝫdiu pietas tua viuere me ſinat. Dona mihi vt te in hac vita ſic cogͦſcam vt me ꝯgͦſcere digneris cū venero an̄ ꝯſpectūu tuū. Sic timeā: vt timore demonū liberari merear. Da mihi dn̄e māſionē cū oībus ſctīs tuis in regno tuo. ⁊ digͣre me hodie ⁊ qͦtidie cuſtodire ⁊ regere ⁊ de oī pctō ꝯͣẜuare. ⁊ ī hora exitus mei digͣre mihi occurrer̄ cū oībus ſctīs: vt nullꝰ demon voce aut vl̓tu horribili mihi occurrat: nec terreat. ſꝫ ſctī angeli tui me ſuſcipiant ⁊ ibi me colloce: vbi et̓na viſiōe tui ſaciari merear. Da mihi dn̄e in hora exitus mei fidē rectā: ſpē firmā. chari tatē ꝑfectā: bonū ſenſū. ꝯfeſſionē cuꝫ penitētia. ſacrā ꝑceptionē corꝑis ⁊ ſā guīs tui. ⁊ vnctionē ſacri olei cū certa fide ⁊ ſctā ſpe. Iube me tibi illeſū p̄ſentari. vt cū venero an̄ te nō abſcō das faciē tuā a me. ⁊ noli mihi eē ter ribil̓: ſꝫ oſtēde mihi vultū tuū mitē ⁊ placabilē: ⁊ iube me int̓ ſcōs tuos re ſuſcitari: ⁊ ad dexterā tuā collocari. ⁊ vulnera ſctā tua ad remedium aīe XCV mee inſpicere ⁊ felicē vocē tuā audire. Uenite bn̄dicti: ⁊ cū oībus ſctīs tu is ꝑhennit̓ gaudere. Obſecro dn̄e ie ſu cūctas portas mee ciuitatꝭ portas iuſticie facias: vt īgreſſus in eas ꝯfite ar noī tuo ſctō: ⁊ ſctī maieſtati tue cre brius eā viſenti. Nō fetor elati corpo ris obruat: ſꝫ ſalus occupet muros il lius: portas eius laudatio habitaculum cordis mei dn̄e euacuet̉ vitijs. re pleat̉ v̓tutibus: claudat̉ diabolo. et aperiat̉ ſpūiſctō: vt bonoꝝ opeꝝ clauibus regni celeſtis ianuā īgredi me rear. Dirige me dn̄e ī viā ſalutꝭ et̓ne. ⁊ ꝯcede mihi pctōri vt deinceps ſꝑ te nouerī ⁊ diligā. ⁊ p̄cepta tua cuſtodi aꝫ ⁊ mādatꝭ tuis obediā. ⁊ ꝑ tuā clemētiā aſſeqͥ ī pn̄ti ſecl̓o veniā oīꝫ deli ctoꝝ meoꝝ: vt ī futuro eterna gaudia ꝑcipiā. Qui viuis ac regͣs. ⁊c̄. ¶ Inci pit pſalteriuꝫ a btō auguſtino cauſa pie ſue matris monice: t̓ra mariqꝫ eiꝰ veſtigia inſeq̄ntꝭ abbreuiatū qd̓ pōs dici ī extremis ꝓ bono fine īperrādo Omine d̓s pat̓ op̄s rex et̓ne gl̓ie qͥ eū cogͦſcꝭ be atū eē qͥ viā pctōꝝ ſpernes legē p̄ceptoꝝ tuoꝝ meditatur die ac nocte doce me pctōrē tibi cū toto cordis timore fidelit̓ ẜuir̄. Et vocē meā te hui lit̓ īuocātē ita clemētiſſime auribꝰ ꝑcipe: vt me diu delinq̄ntē ī ira furorꝭ tui ne derelinqͣs. Ne ille īſidiās antiqͥſſimꝰ hoſtꝭ rapiat vt leo aīaꝫ meaꝫ dū n̄ ē qͥ redimat neqꝫ qͥ ſaluū faciat. Sꝫ tu d̓s cuiꝰ nomē admirabile ē in celo ⁊ ī t̓ra: ita cōuerte īimicū meū re trorſū vt īfirmet̉ ⁊ pereat a facie tua. Ne vnqͣꝫ irretiri valeat laqueis igneiſ aīa mea: neqꝫ ſulphur neqꝫ ſpūs ꝓcel laꝝ obglomeret me. Sꝫ ꝓpt̓ inopis miſeriā ⁊ gemitū paup̄is nc̄ exurgēs reſpice ⁊ exaudi me dn̄e qͥ cōſiliū mo pis ⁊ ſpes eiꝰ es: fac me ita īgredi ſine macl̓a ⁊ oꝑari iuſticiā. vt gramiẜicor die tue ſit ꝑs hereditatꝭ mee. Cuſtodi XCVI me vt pupillā ocl̓i ſb̓ ꝯmbra alaꝝ tua rū ꝓtege me. qꝛ tu es v̓tꝰ mea ⁊ firma mētū meū. Ab occultꝭ meis md̓a me dn̄e: ⁊ ab alienis ꝑce faml̓o tuo. Mit te mihi auxiliū de ſctō: deſideriuꝫ aīe mee tribue̓ mihi. lib̓a me de ore leonis: ⁊ deduc me ꝑ ſemitas iuſticie. Ut cū aſcēdero ī mōte ſctō tuo: ⁊ ſtetero ī loco ſctō. Innocēs māibꝰ ⁊ md̓o cor de. delicta iuuētutꝭ mee: ⁊ igͦrancias meas ne meminerꝭ. Ne ꝑdas cū īpijs aīaꝫ meā: ⁊ ne tradiderꝭ me ī māibꝰ ꝑſeq̄nciū me. Sꝫ tu exaudi ꝓpiciꝰ vo cē dep̄catiōis mee: ⁊ fac me vt īuocē te: ⁊ gl̓iaꝫ noīs tui audiā. ⁊ clement̓ miſerearꝭ mei. Et ī te dn̄e ſperās n̄ cōfundar īet̓nū. Sꝫ remitte mihi īpieta te cordiſ mei Fiat mīa tua ſuꝑ me: ſic̄ ſpero ex oībꝰ ī te. Dic aīe mee ſalꝰ tua ego ſū. Et qꝛ ī ꝓtectiōe alaꝝ tuaꝝ ſpe ro Da mihi petitionē cordi mei. Et in tēde ī adiutoriū meū dn̄e d̓s ſalutis mee. Noīā fac mihi dn̄e finē meum ⁊ nūerū dieꝝ meoꝝ vt ſciā qͥd deſit mihi. Exaudi ꝓpiciꝰ voceꝫ dep̄cationis mee: ⁊ educ me d̓ lacu miſerie ⁊ de lu to fecꝭ. Statue ſupͣ petrā pedes meos ⁊ dirige ī ſemitā rectā greſſus meos. Nō declines greſſus meos a viā tua. vt diligā iuſticiā ⁊ odiā īiqͥtatē. Eſto mihi refugiū ⁊ v̓tꝰ qꝛ tu es rex magnꝰ ſuꝑ oēꝫ t̓rā. qͥ regꝭ oēs ī ſecl̓a. Libe ra aīaꝫ meā de manu īferi cū acceperis eā. Cū āt manifeſte venerꝭ ad iudi cadū nos dn̄e miſerer̄ mei d̓s ẜm ma gnā mīaꝫ tuā. Et ſpm̄ ſctm̄ tuū ne au feras a me. Auerte pijſſime dn̄e ī illa hōa faciē tuā a pctīs meis: ⁊ oēs iniqͥtates meas dele. Cor md̓ꝫ crea ī me ds. ⁊ ſpm̄ rectū īnoua ī viſceribꝰ meis. Et ſic̄ oliua fructifera ī ꝑadiſo domꝰ tue oleū accipiā ſctītatꝭ qͣlit̓ exul tē cū iacob: ⁊ letificer cuꝫ iſrl̓. Salua me ī tuo noīe: tuaqꝫ me lib̓a in v̓tute. Ne deſpexerꝭ dep̄cationē meā: ſꝫ miſerē mei. Mitte d̓ celo ⁊ lib̓a me ⁊ da XCVII in obprobriū ꝯculcantes me. Cōtere dētes eoꝝ ī ore ip̄oꝝ: ⁊ ꝯfrīge molas eoꝝ. Deꝰ meꝰ tu es miſcd̓ia mea: me ſaluū faciat dextera tua. Et ꝓtegar a velamēto alaꝝ tuaꝝ. cū reddiderꝭ ſin gulis iuxta oꝑa eoꝝ. Cū ſitit ī te aīa ꝓ tege me a ꝯuētu malignāciū. Cū ad te oīs caro venerit nō amoueas miſe ricordiā tuā a me. ſꝫ illumīa faciē tuaꝫ ſuꝑ me. Proſperū iter fac mihi d̓s ſalutarꝭ meꝰ. vt n̄ abſorbeat me ꝓfūdū: neqꝫ aperiat ſuꝑ me puteꝰ os ſuū Adiutor meꝰ ⁊ lib̓ator meꝰ eſto dn̄e ne tardauerꝭ. Et qm̄ ī te ſpero dn̄e nō ꝯfūdar īet̓ nu. cū hi qͥ ſe elōgāt a te pe rierīt: ne auertar ego hūil̓ a facie tua. Tu exaltatꝰ ⁊ nimis t̓ribil̓ qͥs reſiſtet tibi: ex tūc ira tua. Tu es d̓s qͥ facꝭ mirabilia magͣ ſolꝰ. Sic̄ ppl̓m tuū pane aluiſti ī deẜto: ⁊ a d̓ſiderio ſuo n̄ frau daſti eū: ita me eſuriēte gr̄aꝫ tuā cito nc̄ p̄u eniat mīa tua. Et dū h̓ vtor fōte lachrimaꝝ ⁊ a maritudīe ꝯpūctionū ij tꝑe retributiōis d̓ petra mellis dulce dinē capiā et̓ne ſuauitatꝭ. Deꝰ qͥ ī me dio int̓ iuſtos ⁊ pctōres cūcta diſcernis qͥ es ſolꝰ altiſſimꝰ ſuꝑ oēs gētes: tribue mihi bn̄dictionē ꝗ legē dediſti. Remitte iniqͥtatē cordi mei: dimit te oīa pctā mea. Saluū me fac famu lū tuū dn̄e: d̓s meꝰ ſperātē ī te. Dn̄e qͥ fundaſti eccl̓iaꝫ tuā ī mōtibꝰ ſctīs: in clina aurē tuā ad p̄cē meā. Manꝰ tua auxiliet̉ mihi: ⁊ ne auertas me ī hūilitatē: ſꝫ lib̓a me de laq̄o venāciū: ⁊ a ruma ⁊ a demonio meridiāo. At pla tatꝰ ī domo tua floreā: ⁊ ſic̄ cedrꝰ q̄ ē in libano merear ml̓tiplicari ī lōgitu dine dieꝝ. Eſto mihi dn̄e ī refugiū d̓s meꝰ ī auxiliū ſper mee. qm̄ tu es dn̄s ⁊ rex magnꝰ ſuꝑ oēꝫ t̓rā. Cū venerꝭ iudicare orbē t̓re ī eqͥtate: ⁊ ppl̓os ī vitate tua luce phēni fruar cū iuſtiſ: ⁊ cu rectꝭ cord̓ leticiā. Saluū me fac dexte ra tua ⁊ brachiū ſctm̄ tuū. Qui ſedes ſuꝑ cherubin: fac̄ me intrare in con XCVIII ſpectu tuo cū exultatione: vt ambulē in īnocētia cordis mei. Nō adhereat mihi cor prauū ſꝫ ſint oculi tui ſuper fideles ⁊ ſctōs tuos. Ut ſedeā cuꝫ eis ambulās in via immaculata cū diſꝑ deris per iudiciū de ciuitate tua oēs qui nūc operant̉ iniquitatem Dn̄e ex audi or̄onē meā: ⁊ clamor meus ad te veniat. Nō auertas faciē tuā a me: in quacūqꝫ die tribulor inclina aurē tuā ad me. ꝓpicius eſto oībus iniqͥtatibus meis redime de īteritu aīam meā. Sacia ī bonis deſideriū meū: qͥ reſ picis terrā ⁊ facis eā tremere. Qui eduxiſti ppl̓m in manu moyſi in exultatione: ⁊ electos tuos in leticia. ſac me cuſtodire iudiciū ⁊ facē iuſticiaꝫ in oī tꝑe. Educ me de tenebris ⁊ vnbra mortis: vt parato corde canteꝫ. et pſalmū dicā tibi fac mecū miſcd̓iam ꝓpt̓ nomē tuū in ſplēdoribꝰ ſctōꝝ in ꝯſilio iuſtoꝝ ⁊ ꝯgregatiōe. Iuſticia mea maneat in ſeculū ſeculi. ⁊ cornu n ij meū exaltet̉ in gl̓ia. Ut dum ſuſcitari me iuſſerꝭ: ⁊ de ſtercore me paupereꝫ erexeris: bn̄dicā te ex hͦ nūc ⁊ vſqꝫ ī ſeculū. Et vt tūc ꝯplaceā tibi in regiōe viuoꝝ: dirūpe nūc vincl̓a mea: ⁊ ꝯfir mā ſuꝑ miſcd̓iaꝫ tuā. Cū ī tribulatio ne inuoco te. dn̄e exaudi me ī latitudinē. Legem pone mihi dn̄e viā iuſti cie tue: ⁊ exqͥra eā ſꝑ. Da mihi ītellectū vt ꝑſcruter legē tua: ⁊ cuſtodiā illā ī toto cord̓ meo Erraui ſic̄ ouis q̄ perie rat reqͥre ẜuū tuū dn̄e qꝛ mādata tua nō ſū oblitꝰ. Cuſtodi ītroitū meuꝫ: et exitū meū. In domū eī tuā ſtātes ſūt pedes mei: in atrijs tuis irl̓m. Ad te le uaui ocl̓os meos qͥ habitas in celis. Et eripe aīaꝫ meā de muſcipula venā ciū: vt nō extēdā ad iniqͥtates manuſ meas. Reple gaudio os meū: ⁊ līguā meā exultatiōe Imple deſideriū meū in bonū ⁊ bn̄dic me in excelſuꝫ vt vi deā q̄ bona ſt̓ irl̓ꝫ: lōge ab oī iniꝗtate. Fiāt aures tue intēdētes ī or̄oneꝫ XCIX ſerui tui dn̄e. Nō ſit exaltatū ī ſuꝑbia cor meū: neqꝫ elati ſint oculi mei. Sꝫ hūilit̓ ſenciā donec veniā ī locū dn̄i tabernaculū dei iacob. Ibi mādaſti bn̄dictionē ⁊ vitā vſqꝫ in ſecl̓m: vbi ⁊ ego extollā manus in ſctō ⁊ bn̄dicaꝫ tibi qͥ iudicas ppl̓ꝫ tuū. Et in ẜuis tuis ꝯſolaberꝭ d̓s d̓oꝝ ⁊ dn̄s dn̄oꝝ: deflentē me ⁊ adoranteꝫ ad tēplū ſctm̄ tuū: ꝓba me ⁊ ſcito cor meū: int̓roga me ⁊ ꝯgnoſce ſemitas meas: ⁊ deduc me in via et̓na. Conſerua me dn̄e de manu peccatoris ⁊ ab hoībꝰ iniquis libera me. Dirigat̉ orō mea ſicut incē ſum in ꝯſpectu tuo dn̄e. Educ de carcere aīam meā ad ꝯfitendū noī tuo: qm̄ tu es miſcd̓ia meā ⁊ refugiū meū ⁊ ſuſceptor meus. Et qm̄ magnus es ⁊ laudabilis nimis ⁊ magnitudinis tue non eſt finis erige eliſuꝫ. ſolue cō peditum. Illumina cecū: tū qui edifi cas hieruſalē. Cū autē confortaueris ſeras portarū eius: ⁊ intrinſecus ꝯſin ii ij lijs eiꝰ fuerꝭ copulatꝰ vbi te laudant angelice oēs v̓tutes tue ī regͦ celoruꝫ ibi ⁊ ego exultās cū gl̓ia ī choro ſctō rū: ī cymbal̓ labioꝝ laude ⁊ gl̓ificem nomē tuū qd̓ ē ſcm̄ ⁊ gl̓ioſuꝫ ⁊ regͣt ꝑ īfinita ſꝑ ſecl̓oꝝ ſecl̓a. ¶ Letania poſt pſalteriū dicēda ꝓ fine bono Yri eleyſon. Xp̄e. ꝯſequenda leyſon. Kyrieleyſon. Xp̄e audi nos. Saluator md̓i rege ⁊ cuſtodi aīaꝫ meā ⁊ vitā meā inter tentatiōes huius md̓i ⁊ in extremis meis adiuua me. Sctā maria ora pro me ne ſb̓ito ⁊ imparatus de hͦ mdo trāſeā San cta dei genitrix ora pro me ne ſubito ⁊c̄. vis. Oēs ſctī angl̓i ⁊ archāgl̓i ora te ꝓ me ne. ⁊c. Oēs ſctī pͥncipatus et ptātes orate ꝓ me. Oēs ſctī throni et dn̄ationes. orate ꝓ. Oēs ſctē v̓tutes. orate ꝓ me. Oēs ſctī cherubin ⁊ ſeraphin orate ꝓ. Oēs ſctī pr̄iarche ⁊ phete. orate ꝓ me Oēs ſctī apl̓i ⁊ euā geliſie. orate pro me ne ſubito ⁊ īpa ratus de hͦ md̓o trāſeā. Oēs ſctī diſcipuli dn̄i. orate ꝓ me vt ſimplex ⁊ intentus ad deū de hͦ md̓o trāſeaꝫ. Oēs ſctī martyres. orate ꝓ me vt ſpe firma fide robuſta deū ꝯfitēdo de hͦ mūdo trāſeā. Oēs ſctī ꝯfeſſores. orate ꝓ me vt pura ꝯfeſſione ⁊ penitēcia ⁊ īdulgentiā recōciliatꝰ deū ꝯfitendo de hͦ md̓o tranſeā. Oēs ſctē v̓gīes ⁊ vidue orate ꝓ me vt amare ſtendo ⁊ orādo pro delictis meis felicit̓ de hoc md̓o trāſeā. Oēs ſctī orate pro me vt a vin culis pctōꝝ ſolutꝰ liber ad deuꝫ de hͦ mūdo trāſeā. Propicius eſto dn̄e: par ce mihi ī extremis meis ne ꝓpter pctā mea ſegregatꝰ a te moriar exͣ. Ab oī malo in extremis meis libera me vt ī die iudicij per te ſecurus in te moriar gauiſurus. Per crucē tuā ⁊ ꝑ int̓ceſſi onē oīm ſctōꝝ tuoꝝ in extremis meis libera me vt moriar btūs in te. Pecca tor ⁊ iniquus miſer ⁊ flagitioſus pro vltima hora mortꝭ te rogo exaudi me dn̄e: vt in extrimis laborāti ſuccurrere dignerſ. te rogo exaudi me dn̄e. Ut aīam mea de hͦ md̓o migrantē ad lo cū quietis ⁊ gaudij per angelos tuos deduci iubeas. te rogo exaudi me do mine. Fili dei ī extremis meis parce pctīs meis ⁊ miſerere mei. Agne dei qͥ tollis pctā md̓i. ī extremis meis ſuc curre mihi ⁊ miſerere mei. Xp̄e audi nos. Kyrieleyſon. Xp̄eleyſon. Kyrieleyſon. Pr̄ nr̄. Ne reminiſcarꝭ dn̄e d̓ licta mea vel parentū meoꝝ neqꝫ vin dictā ſūmas de pctīs meis. ⁊ in extremis meis nō ſinas intereſſe ⁊ in me p̄ ualere diabolū: aut nouiſſima mea deterrere poteſtates tenebraꝝ. Sed p̄ ſta ꝑ interceſſionē oīm ſctōꝝ tuoꝝ: vt tuo angelo pn̄te tranſitus meus de hͦ ſecl̓o ſpe firma regat̉: fide catholica muniat̉: ac totus ip̄ius aīe exitꝰ in te ⁊ ẜm te fiat. ne ſe intermiſcere audeat angelus malus: aut locū inuadendi habeat terra cohors ⁊ maligna dia CI boli. In manꝰ tuas ⁊ in miſcd̓iaꝫ tu am dn̄e d̓s pius creator meus ⁊ redē ptor ⁊ lib̓ator meus. pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpirituſſctūs ꝯmēdo aīaꝫ meā ⁊ corpus meū. ſenſus meos ⁊ intellectū meuꝫ. memoriā ⁊ fidē meā: ſpē ⁊ ꝑſeuerātiā meā: viſuꝫ: auditū: guſtū: odoratū et tactū: ⁊ oēs cogitatōes: locutōes: acti ones: oēs ncc̄itates meas: oīaqꝫ īterio ra ⁊ ext̓iorā meā ī aīa ⁊ ī corꝑe. ī vita ⁊ ī morte ⁊ ī hoͣa vltīe nc̄itatꝭ mee Di ſpōne ea d̓s meꝰ ẜm volūtatē ⁊ pietatē tuā: meāqꝫ ncc̄itatē ⁊ ſalutē ꝑduc me ꝓpt̓ honorē noīs tui cuꝫ fidelibꝰ tuis ad btāꝫ ⁊ et̓nā requiē. amē. Digͣre me hodie ⁊ qͦtidie cuſtodire ⁊ rege re ⁊ de oī pctō ꝯẜuare. Et ī hoa exitꝰ mei digͣre mihi ſuccurrere. vt nullus dn̄oꝝ voce ſeu vultū horibili me tͣre at neqꝫ in me p̄ualeat. Sed ſctī angeli tui me ſuſcipiāt ⁊ ibi me collocent vbi eterna tua viſione ſaciari merear Da mihi domine in hora exitus mei ſidē rectā: ſpē firmā: charitatē ꝑfectā: bonū ſenſuꝫ: ꝯfeſſionē purā. cū vera penitēcia. ꝑceptionē ſacri corporſ tui ⁊ vnctionē ſctī olei. cū certa fide ⁊ ſā cta ſpe. Iube me dn̄e illeiū pn̄tari. Et cū venero an̄ te noli mihi eſſe t̓ribil̓. ſꝫ oſtēde mihi vultū tuū mitē ⁊ placabilē. Et iube me int̓ ſctōs ⁊ electos tuos reſuſcitari ⁊ cū eis ꝑhēnit̓ gaudere. Per dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. ¶ Legit̉ in vita ſctī bernhardi abbatꝭ clareuallis ꝙ demon ſemel ſibi apparuit dicēs ſe ſcire octo v̓ſus in pſalterio qͦs qͥ qͦtidie diceret tanti meriti acqͥre ret ac ſi totū pſalteriū dauiticū decan taſſet. Et cū btūs bernhardus inſtaret vt ſibi eoſdē v̓ſus oſtēderet. ille v̓o hͦ facere recuſaret. Tunc beatꝰ Bernhar hardus: cio inquid quid faciam. Nā uottidie legā totū pſalteriū deīceps p̄dictos v̓ſus non obmittā. Qd̓ ſico ſet demō ne tātū bonū faceocius ſibi hos v̓ſus oſtēdit. Sūt CII Llumīa ocu aūt hij qͥ ſequūt̉ los meos ne vnqͣꝫ obdormiā ī. morte: ne qn̄ dicat īmicꝰ meꝰ p̄ualui aduerſus eū. In manus tuas ꝯmen do ſpm̄ meū: redemiſti me dn̄e d̓s v̓i tatꝭ. U ocutus ſū in lingua mea: notū ſac̄ mihi dn̄e finē meū. E t nūerū dieꝝ meoꝝ: qͥ ē vt ſciā qͥd deſit mihi. ac mecū ſignū ī bono vt videāt qͥ me oderūt ⁊ ꝯfundāt̉: qm̄ tu dn̄e ad iuuiſti me ⁊ ꝯſolatus es me. O irupiſti dn̄e vincl̓a mea: tibi ſacrificabo hoſtiā laudis ⁊ nomē dn̄i inuocabo Qerijt fuga a me: ⁊ nō eſt qui reqͥrat aīaꝫ meā. Ilamaui ad te dn̄e dixi tu es ſpes mea: portio mea in t̓ra viuen ro dicēda poſt hos v̓ſus. ciū. Unipotens et̓ne d̓s qͥ ezechie regi iude te cū lachrimis hūili ter deprecanti vite ſpaciū protendiſti concede mihi indigno famulo tuo ante diē mortis mee tm̄ vite ſpacium quo ad menſurā vt oīa peccaia mea valeā deplorare ⁊ veniā ac graciam ẜm miſcd̓iaꝫ tuā ꝯſequi merear. Per Itē alia or̄o xp̄m. Omine ih̓u xp̄e ꝑ illam amaritudinem mortꝭ quā ſuſtinuſti pro me in cruce niaxime cū aīa tua egreſſa fuit de cor pore tuo. miſerē aīe mee ī egreſſu ſuo Amē. ¶ Seqͥt̉ orō venerabilis Bede p̄ſpiteri de ſeptē v̓bis vltimis que dn̄s ih̓s xp̄s loq̄bat̉ pēdēs ī cruce. de qͣ fert̉ ꝙ qͥcūqꝫ eā flexis genibꝰ deuo te dixerit nec demonis nec mali hoīs nocumēta paciat̉ neqꝫ incōfeſſus mo Omine ih̓u xp̄e qͦ riet̉ ⁊ ē iſta ſeptē v̓ba vltimo die vite tue in cruce pēdēs dixiſti. vt ſꝑ illa ſctīſſina v̓ba in memoria habeā. Rogo te ꝑ v̓tutē illoꝝ ſeptē v̓boꝝ vt mihi par cas qͥcqͥd peccaui aūt ꝯmiſi ī ſeptem pctīs mortalibꝰ aut ex illis ꝓcedenti bus.ſ. ſuꝑbia. auaticia. luxuria. inuidia. gula. ira. accidia. Sicut eī tu dixiſti. pat̓ igͦſce crucifigētibꝰ: fac vt amore tuo parcā cūctꝭ malefacientibꝰ CIII mihi Et ſicut tu dixiſti latroni. hodie mecū erꝭ ī ꝑadiſo: ſac me ita viuere vt in hōa mortꝭ mihi dicas. hodie mecū eris in celo. Et ſic̄ tu dixiſti mr̄i tue Mulier ecce filius tuus. deinde dixiſti diſcipulo. Ecce mat̓ tua. fac vt ma tri tue ſociet me amor tuus ⁊ charitaſ vera. Et ſic̄ tū dixiſti. Helyhelylama zabathani. hͦ eſt. d̓s meꝰ d̓s meus vt qͥd dereliꝗſti me. ſac me in tꝑe tribulationis ⁊ anguſtie mee dice̓. pr̄ mi dn̄e miſerere mei ⁊ adiuua me. quia tuo ꝓprio ſanguīe redemiſti me. Et ſi cut tu dixiſti ſicio ſcꝫ ſalutē aīaꝝ ſcāꝝ q̄ ī limbo īferni ſt̓ aduētū tuū expectā tes: fac vt ſꝑ ſiciā ⁊ diligā te fonte aqͣ viuetꝭ et̓ni luminis toto cordis deſi derio ad amādū. Et ſicut tu dixiſti. pr̄ in manus tuas ꝯmēdo ſpm̄ meū: reſpice me veniēte ad te qꝛ nūc cōſtitui ſti mihi terminū tꝑis vite mee. Et ſicut tu dixiſti. conſumatū eſt. quod ſignificat labores ⁊ dolores quoa pro vateā deplorare ⁊ veniā ac graciam nob̓ miſerſ pati volueras: ſac vt audi re merear illā dulciſſimā vocē tuā ſcꝫ Ueni amica mea: dilecta mea: qꝛ iam diſpoſui penurias tuas ꝯſumari: ve ni vt mecū ſedeas cū angl̓is meis in regno meo epulari: iocudari ⁊ īmorari ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. eqͥt̉ orō btī gregorij pape de qͥn q vulneribus ih̓u xp̄i. Et qͥcunqꝫ hac cū deuotiōe dixerit habebit qͥngētoſ annos indulgentiaꝝ. Et eſt ſciendu fine vniꝰ clauſule debet dici Ue manꝰ Pr̄ nr̄. Aue maria. dextera xp̄i. ꝑforata plaga triſti: nos ad dexterā iube ſiſti: qͦs ꝑ dexterā redemiſti. Or̄ nr̄. Aue palma ie ſu leua ſic ꝯfixa manu ſeua: nos ab eue malo leua quos ꝑduxit mat̓ eua ue vulnus dextri A pedis edē mentis pie ledis dū ad eā ſepe redis eſto nobis ſpes mercedis. Iue plaga leua plante qͣ v̓tu CV Or̄o Bſecro te dn̄e ih̓u xp̄e vt paſſio tua ſit v̓tꝰ mea qͣ muni ar ⁊ ꝓtegar ⁊ defendar. vulnera tua ſint mihi cibꝰ ⁊ potꝰ qͥbꝰ īebrier ⁊ de lecter. Aſꝑſio ſanguīs tui ſit oīm pctō rū meoꝝ ablutio. Mors tua ſit mihi gl̓ia ſempit̉na. In hijs ſit mihi refectio: exultatio: ſanitas: ſtudiū: gaudidiū: deſideriū corꝑis ggīe nūc ⁊ īppe tuū. amē. οι: a xp̄i. qͣs qͥ deuote dixerit ꝓ qͦlibet ſalue. ccc. dies īdulgētiaꝝ obtinebit. Alue tremēdū cūctꝭ ptātibꝰ ca put ſaluatorſ nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ no bis ſpinis coronatū: ⁊ arūdīe ꝑcuſſū Saluēte beīgniſſimi ocl̓i dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ lachrīs ꝑfuſi Saluete nobiliſſimi aures dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ cōtumelijs ⁊ obprobrijs affecte. Sal ue ſacratiſſimū os: gutturqꝫ ſuauiſſimū dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ felle ⁊ ace to potatū Salue facieſ pulcerrīa āge lis hominibuſqꝫ deſideratiſſima dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ ꝯſputa. ab impijs alapiſqꝫ ceſa. Salue hūile colluꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ īdignis colaphiza tū. Dorſūqꝫ ſctīſſimuꝫ flagellatū. Sal uete venerabiles manus: brachiaqꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ ī cruce extenſa. Salue mitiſſimū pectus dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ ī paſſiōe ꝯturbatū. Salue nudiſſimū cor dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ lacea militꝭ ꝑforatū. vn̄ exiuit ſaguis ⁊ aqͣ ꝓ redēptiōe nr̄e ſalutꝭ. Saluēte venerāda gēua dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ no bis ad or̄onē flexa. Saluēte adorādi pedes dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: qͥ ꝓ nob̓ clauiſ affixi. Salue totū corpus dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ꝓ nob̓ patibulo crucꝭ vulneratū: mortuū ⁊ ſepultū. Salue ſacer ⁊ ſpecioſiſſime ſanguis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i pro nobis miſeris pctōribꝰ de latere eiꝰ ac de toto corꝑe large mānās. Dilue obſecro cūcta crimīa nr̄a: ⁊ nō ſinas perire ꝓ qͦꝝ effuſus es redēptione. O bone ih̓u ꝑ hͦ ſacͣtiſſimā mēbra tua: ⁊ CVI pijſſimā paſſionē tuā da mihi ī tribu latiōe auxiliū: ī ꝑſecutiōe ſolaciū: in oī tꝑe tētatiōis v̓tutē. da mihi q̄ſo de p̄teritꝭ malis veniā: de pn̄tibꝰ emēda tionē: de futurꝭ largiri dignerꝭ cuſto diā. Qui. ¶ Ad arma ſalutatio ruci: clauis: corone ſpinee: flagell̓ ſacroqꝫ ferro lācee honorē īpēdamꝰ. Hec ſt̓ em̄ vexilla regia ꝑ que corone gaudia ꝑpetue ſperam. v. Adorā te xp̄e ⁊ bn̄dicimꝰ tibi. Quia ꝑ ſctām cruce tuā redemiſti md̓ꝫ OrEus qͥ diuerſaꝝ penaꝝ tuaꝝ in ſignijs ſignatꝭ paſſiōis tue victoriaꝫ nob̓ demonſtraſti: ꝯcede ꝓpicius ita nos ſacratiſſime paſſiōis tue arma ve nerari vt inſignia ſignata penaꝝ eter naꝝ ꝑ tui ſacri ſanguīs effuſionem in nob̓ miẜicordit̉ deleant̉. Qui. ¶ No tandū ꝙ qͥcūqꝫ arma paſſionis xi uote intuet̉: eadēqꝫ venera catis ſuis vere ꝯfeſſus fuerit. habebit tres annos in aruꝫ o iij a leone papa. ⁊ a. xxx. ſūmis pōtificibꝰ. a qͦlibꝫ cētū dies: ⁊ a cētū ⁊.xxviij ep̄is: a qͦlibet eoꝝ. xl. Quas indulgēcias ꝯfirmauit innocētius quartus ī ꝯcilio lugdunenſi. ⁊ addidit ad hec ducentos dies. ¶ Sequunt̉ nunc qͥndecī or̄ones de paſſiōe dn̄i reuela te ſctē brigite regīe ſuerie d̓uotiſſime mulieri cū eſſet rome recluſa apd̓ ſan ctū paulū Cū em̄ diu ſcire deſideraſſꝫ nūeꝝ vulnerū dn̄i ih̓u. qͣdā die appa fuit ei dn̄s dicēs. Corꝑis mei vulnera tot erant ſcꝫ qͥnqꝫ milia. qdingenta. ⁊ octuaginta: qͥ ſi veneratione aliqͣ ꝓſequi volueris qͥndecī pr̄ nr̄ ⁊ totidē aue maria dices qͦtidie ꝑ annū integrū. ſicqꝫ reuoluto anno vnū qd̓qꝫ vulnus venerabilit̉ ſalutaſti. Eamqꝫ pocuit ſeq̄ntes or̄oes ad vnūqd̓qꝫ pr̄ mr̄ vnā or̄onē adijciēs: qd̓ qͥcūqꝫ per circulū āni vniꝰ eaſdē orōes deuote freqͥntauerit d̓ eius ꝓgenie. xv. aīe d̓ purgatorio liberabuntur. ⁊. xv. iuſti CVII eiuſdē ꝓgeniei ī bono ſtatu ꝯfurmabunt̉. ⁊ qͥndecī pctōres adhuc ī md̓o exiſtētes ꝯuertēt̉. ⁊ cū hͦ ip̄e ꝯſeqͥt̉ gra dū ꝑfectiōis ⁊ agnitione ⁊ amara cō tritionē oīm pctōꝝ. Dn̄s qͦꝫ addidit ex dē qͥ has orōēs ꝯpleuerit dabo ſctīſfe mū corpꝰ meū an̄ obitū eiꝰ ꝑ qͥndecī dies. vt ꝓpt̓ hͦ liberet̉ ab et̓na eſurie. ⁊ p̄cioſo ſanguīe meo potabo eū ne ſitiat inet̓nū. Signū qͦꝫ victorioſiſſime crucꝭ mee ponā an̄ euꝫ ī ſb̓ſidiū ꝯͣ oēs inimicos. Et an̄ eiꝰ obitū veniaꝫ ad eū cū dilecta genitrice mea v̓gine maria ad aīaꝫ eꝰ benigne ſuſcipiēdā ⁊ ducā ad gaudia et̓na: ⁊ cū eū illue ꝑduxero ꝓpīabo ei ſingularē hauſtū de fonte ⁊ calice deitatꝭ mee. qd̓ alijs nō faciā qui hāc or̄onē nō ꝯpleuent Multaſqꝫ alias adiūxit p̄ro atiuas ⁊ gracias quas enarrare lo efſel. ¶ Oratio primo o iiij Ih̓u xp̄e et̓na dulcedo te amātiū. iubiꝰ excedēſ oē gaudiū ⁊ oē deſideriū: ſalꝰ ⁊ amator pctō rū. ꝗ delicias tuas teſta tꝰ es eē cū filijs hoīꝫ: ꝓpt̓ hoīeꝫ hō fa ctꝰ ī fine tꝑm: memēto oīs p̄meditati onis ⁊ ītimi merorſ quē ī hūana cor pore ſuſtinuiſti. Inſtāte ſalub̓rīe paſ ſiōis tue tꝑe ī diuino corꝑe p̄ordīate. Memēto triſticie ⁊ amaritudīs quā ī aīa teip̄o teſtāte habuiſti qn̄ ī vltīa ce nā diſcipul̓ tuis corpꝰ ⁊ ſāguinē tuū tradidiſti: pedes eoꝝ lauiſti: ⁊ dulcit̉ eos ꝯſolādo īminēte paſſiōe p̄dixiſti Memēto oīs timorſ anguſtie ⁊ dolo rꝭ quē ī tuo corꝑe delicato an̄ paſſiōꝫ crucꝭ tue ꝑtuliſti: qn̄ pꝰ trinā orōnē ⁊ ſanguineū ſudore tradebaris a iuda diſcipl̓o tuo: ⁊ ab electa gēte capieba rſ: a falẜ teſtibꝰ accuſabarꝭ: a tribꝰ iu dicibꝰ īiuſte iudicabarꝭ.: ī electa ciuitate: ī tꝑe paſchali: ī florida corꝑis iu CVIII uēture īnocent̓ dānabarꝭ. veſte ꝓpͥa exuebarſ: veſtibꝰ alienis īduebaris: collaphizatꝭ ocl̓is ⁊ facie velabaris. alapis cedebarꝭ: ad colūnā ligabariſ ſpiniſ coronabarſ: arūdīe ī capite feri ebarꝭ: ⁊ īnūerabilibꝰ alijs calunijs la cerabarſ. Da mihi q̄ſo ob memoriaꝫ haꝝ an̄ crucē tuā paſſionū verā ante mortē meā ꝯtritionē: purā ꝯfeſſionē dignā ſatiſfactiōꝫ: ac oīꝫ pctōꝝ meoꝝ remiſſionē. Qr̄ nr̄. Aue ma. Or̄ Ih̓u md̓i fabicator: quē nll̓a dimēſio v̓o t̓mīo metit̉. qͥ terra palmo ꝯcludis: recordare amariſſimi dolorſ quē ſuſtinebas cū ſctīſſimas māꝰ tuas ad crucē obtuẜ clauiſ pͦ affixer̄t: ⁊ ad ꝑforādū delicatiſſimoſ pedes tuos cū nō eſſes ꝯſentiēs volū tati eoꝝ: dolorē ſuꝑ doloreꝫ vulneribus tuis addider̄t ⁊ ita crudeliter de ſtruxerūt ⁊ extēderūt ī lōgū ⁊ latum crucis tue. ita vt diſſoluerēt̉ ꝯpages mēbroꝝ tuoꝝ. Dep̄cor te ꝑ hmōi ſacͣtiſſimi amariſſimiqꝫ in cruce doloris memoriā. vt des mihi timorē ⁊ amo rē tuū. Pr̄ nr̄. Aue ma. ¶ Or̄o t̓cia. Ih̓u celeſtꝭ medice recordare lāguorſ: liuorſ ⁊ dolorſ qͦs in alto crueꝭ patibulo leuatꝰ paſſus es in oībꝰ dilaceratꝭ mēbrſ tuis qͦꝝ nullū in ſuo ſtatu recte ꝑmanſerat: ita vt nullꝰ dolor ſil̓is tuo dolori īueniret̉ qꝛ a plāta pedis vſqꝫ ad v̓ticē capitis nō fuit ī te ſanitas: ⁊ tn̄ oīꝫ doloꝝ im memor pr̄eꝫ ꝓ īimieſ p̄exoraſti dicēs Or igͦſce illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt. per hāc miſcd̓iaꝫ ⁊ ob memoriā illiꝰ do loris ꝯcede vt hͨ memoria paſſionis tue amariſſime ſit oīꝫ pctōꝝ meoꝝ ple na remiſſio. Am̄. Qꝛ. Aue. Or̄o. iii Ih̓u vera lib̓tas angl̓oꝝ: ꝑadi diſus deliciaꝝ: memēto mero ris ⁊ horrorſ qͦs ſuſtinebas cū oēs in īmici tui qͣſi leones ferociſſimi te circūſteterāt ⁊ colaphizatiōibꝰ: ꝯſpuiti onibus: vngulatiōibꝰ: ceteriſqꝫ inau duj penis te moleſtauerāt: ⁊ ꝑ oīa cō CIX tumelioſa v̓ba duriſſimaqꝫ tormēta dn̄e ih̓u xp̄e: qͥbꝰ te oēs īimici tui affi xerūt dep̄cor te vt liberes me ab oībꝰ inimieſ meis viſibilibꝰ ⁊ īuiſibilib ⁊ dones me ſub vmbra alaꝝ tuaꝝ. tectiōꝫ ſalutſ et̓ne īuenire. Or̄. Aue Ih̓ū ſpeculū clarita ¶Pro. v. tꝭ et̓ne memēto illiꝰ memorie quā habuiſti qn̄ ī ſpeculo ſereniſſime maieſtatꝭ tue ꝯſpexiſti p̄deſtinationē electoꝝ tuoꝝ ꝑ merita tue paſſiōis ſal uādoꝝ: ⁊ reprobationē maloꝝ multi tudinē. Et ꝑ abyſſuꝫ miẜatiōis tue qͣ nob̓ ꝑditꝭ pctōribꝰ ⁊ deſperatꝭ tūc cō doluſti Et p̄cipue quā latroni ī cruce exhibuiſti dicēs. Hodie mecū eris in paradiſo. Rogo te pie ih̓u facias me cū mīaꝫ ī hora mortꝭ mee. Br̄. Que Ih̓ū rex amabil̓ vni ce: amice totꝰ ⁊ deſiderabilis memēto illiꝰ merorſ qua habuiſti qn̄ nudꝰ ⁊ miẜabilis ī cruce pepēdiſti ⁊ oēs amici ⁊ noti tui aduerſū te ſteter̄t ⁊ nullū ſolamē īueniebas. ſꝫ ſolū dilectā gēitricē ī amaritudīe aīe tue tibi fideliſſime aſtantē. quā diſcipulo tuo ꝯmēdaſti dicēs. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ Rogo te pie ih̓u ꝑ gladiū doīorſ qui tūc eiꝰ aīaꝫ ꝑtrāſiuit: vt ꝯpaciarſ mihi ī oībꝰ tribulatiōibꝰ ⁊ afflictiōibꝰ meis corꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. ⁊ da mihi ꝯſolationē ī tꝑe tribulatiōis mee. r̄ nr̄. A ue. ¶ Prō ſeptima Ih̓ū fons īexhauſte pietatꝭ. qͥ ex intimo affectu ī cruce dixiſti. Sicio ſcꝫ ſalutē hūani gn̄is. accēde q̄ſumꝰ nr̄m deſideriū ad oē opꝰ ꝑfectū ⁊ ſitī carnal̓ ꝯcupiſcēcie ⁊ eſtū hūane delectatiōis ī nob̓ penitꝰ refrigera ⁊ extigue. Dr̄ nr̄. Aue ma. ¶ Or̄o octā. hu dulcedo cordiuꝫ. ingēſqꝫ ſuauitas mentiū: ꝑ amaritudi nē aceti ⁊ fellis quā ꝓ nob̓ ſuſtinuiſti ⁊ Seguſtaſti. ī hōa mortis nr̄e cōcede nobis corpus ⁊ ſanguinē tuū digne ꝑciꝑe ad remediū ad ꝯſolationē aīa Cx rū nr̄aꝝ. Q r̄ nr̄. Aue. ¶ Prō nona. Ih̓u regalis virtus. iubiluſqꝫ mētalis. Hemēto anguſtie et dolorſ qua paſſus es qn̄ p̄ mortꝭ ama ritudīe ⁊ iudeorū inſultatiōe cū magͣ voce a d̓o pr̄e derelictum clamaſti di cēs. Deꝰ meꝰ d̓s meꝰ vt qͥd me dereli qͥſti? per hāc āguſtiā peto te vt ī āguſtijs nr̄is nō derelinqͣs nos dn̄e deus nr̄. Qr̄ nr̄. Que ma. ¶ Or̄o decima Ih̓u alpha ⁊ o: vnio ⁊ v̓tus ī oī medio. Recordare ꝙ a ſum mo capitꝭ vſqꝫ ad plātaꝫ pedis te pro nob̓ in aqͣ paſſiōis tue dimerſiſti. ꝓpt̓ latitudinē ⁊ lōgitudinē vulneꝝ tuorū doce me ꝑ verā charitatē latū mādatū tuū: nimis ī pctīs dimerſū. nr̄. A ue. Ih̓u abyſſus ꝓfundiſſime miſericordie. Rogo te ꝓpt̓ ꝓfunditateꝫ vulnerū tuoꝝ: q̄ trāſierunt carnis tue medullā oſſiū ac viſcerū tuoꝝ. vt me ſubmerſum in peccatis emergas: ab ſcōdaſqꝫ me in foraminibꝰ vulnerū tuoꝝ a facie ire tue donec ꝑtrāſeat fu ror tuꝰ dn̄e. j̄. Que. ¶ Pro duode Ih̓u vitatꝭ ſpeculū ſi cima. gnū vnitatꝭ: charitatꝭ vinculū memēto innūerabiliū vulnerū tuoꝝ multitudinē: qͥbꝰ a ſūmo capitꝭ vſqꝫ ad ymū pedis vulneratꝰ fuiſti: ⁊ ſctīſ ſimo ſanguīe tuo rubricatꝰ: quā ma gnitudinē dolorſ ī v̓ginea carne ꝑtu liſti ꝓ nobis. pie ih̓u qͥd vltra debui ſti facere qd̓ nō feciſti. Scribe q̄ſo pie ih̓u oīa vulnera tua ī corde meo p̄cio ſiſſimo ſanguīe tuo: vt in illis legam dolore tuū ⁊ amorē: vt ī gr̄arūactiōe vſqꝫ ī finē iugit̓ ꝑſeuerē. Qp̄ nr̄. Aue 20. xiij. Ihu leo fortiſſime ſ rex īmortalis ⁊ īuictiſſime. mē mēto doloris quā paſſus es cum oēs vires cordis ⁊ corporis tui tibi penitus defecerūt: ⁊ inclinato capite ꝯſumatū eſt dixiſti ꝑhāc anguſtiam ⁊ dolorē miſerere niei ī vltima ꝯſuma CXI tione exitus mei cū aīa mea anxiata. ⁊ ſpūs meꝰ ꝯturbatus fuerit. Qr̄ nr̄. Ih̓u Que ma. ¶ Pro. xiiij. vnigenite altiſſime pr̄is ſplendor. ⁊ figura ſubſtācie eius. memēto obnixe ꝯmēdatiōis qͣ pr̄i ſpm̄ tuum ꝯmendaſti dicēs. In manus tuas cō mēdo ſpm̄ meū. Et lacerato corꝑe: ru pto corde: cū valido claniore: patefa et viſceribꝰ miſcd̓ie tue ꝓ nob̓ redimēdis expiraſti. Per hāc p̄cioſiſſimaꝫ mortē p̄cor te rex ſctōꝝ cōforta me ad reſiſtēdū diabolo: md̓o: carni ⁊ ſanguini: vt md̓o mortuꝰ tibi viuā. ⁊ in nouiſſima hoͣa exitꝰ mei reuertētē me uꝫ ſpm̄ exulē ⁊ ꝑegrinū ſuſcipe ad te Ih̓ū nr̄. ue. vitꝭ vera ⁊ fecunda. memento ſuꝑfluētꝭ ⁊ habūdātꝭ effuſionis ſanguinis tui. quem tu ſicut de botro ex preſſo cōpioſiſſime effudiſti qn̄ ī cruce torcular ſolus calcaſtia lāced mili tari ꝑfoſſo latē nob̓ ſanguinē ⁊ aquā ꝓpinaſti. ita vt nec minima gutta ī te remaneret. tūc demū qͣſi mirrhe faſci culꝰ ī altū ſuſpēſus fuiſti. ⁊ delicata caro tua euanuit. ⁊ liqͦr viſcerū tuoꝝ exaruit. ⁊ medulla oſſiū tuoꝝ emarcū it. per amariſſimā paſſionē. ⁊ p̄cioſi ſanguīs tui effuſionē pie ih̓u p̄cor te: ſuſcipe aīaꝫ meā ī agone mortꝭ mee. r̄ nr̄. Que ma. ¶ Pro. xvj Dulcꝭ ih̓u vulnera cor meū vt penitēcie ⁊ amoris lachrīe ſint mihi panes die ac nocte. ⁊ ꝯuerte me tota lit̓ ad te. vt cor meum tibi ꝑpetuo fiat habitabile: ⁊ ꝯuerſatio tibi placita ſit ⁊ accepta: ac finis vite mee ia lau dabilis: vt pꝰ hꝰ vite t̓minū te merear laudar̄ cū ſctis tuis oībꝰ īet̓nū. am̄ dic or̄oꝫ ſeq̄ntē. Omīe ih̓u xp̄e fili dei viui ſufci pe hāc oronē ī amore illo ſuꝑ excellēti ī qͦ oīa vulnera tui ſacciſſimi corꝑis ſuſtinuiſti. ⁊ miſerer̄ mei famu li tui Ni. ⁊ oībus pctōribus. cunctiſqꝫ CXII fidelibꝰ tā viuis qͣꝫ defunctꝭ da miſericordiā gr̄aꝫ ⁊ remiſſionē ⁊ vitā eter na. Amē. ¶ Salutatio vulne: Salutifera vulnera dulciſſimi amatorſ mei ih̓u xp̄i Saluete: ſaluete ſaluēte. In oīpotentia pr̄is qͥ vos de dit: ī ſapīa filij qͥ ī vob̓ ſuſtituit. ī beni gnitate ſpūſſctī qͥ ī vob̓ opꝰ nr̄e redēptiōis ꝑfecit. Amē. ¶ Sequūt̉ nunc or̄oes qͥn̄qꝫ de qͥnqꝫ gaudijs dn̄ice re ſurrectiōis qͥ qͥcūqꝫ deuote legerit ma ximā a dn̄o cōſeqͥt̉ gr̄am ꝓut reuelatū fuit ſacre virgini mechildi. Audo: adoro: magnifico: glo rifico ⁊ bn̄dico te ih̓u bone ī illo īeffa bili gaudio qd̓ habuiſti qn̄ tua btā hūanitas ī reſurrectiōe gl̓ificationem ſuſcepit a pr̄e diuine clarificatiōis ⁊ ī ſe oībꝰ electꝭ gl̓ificationē electā ī ſua diuinitate tribuit. ꝑ illd̓ īeffabile gau diu̓ rogo te amātiſſime dei ⁊ hoīꝫ me diator vt eādē quā mihi tē dediſti cla ritatē tua gr̄a cōẜues illeſā ī die iudi cij cū gaudio aſſumēdā. ſcd̓ꝫ gaudit̉ Audo: adoro: magnifico: gl̓ifi co ⁊ bn̄dico te ih̓u bone ī illo ieffabili gaudio qd̓ habuiſti qn̄ caritas īeſtimabil̓ q̄ te ī md̓ꝫ de ſinu pa tij ſuꝑſplēdētꝭ depoſuit: ⁊ ſb̓iacē fecit oībꝰ penis ⁊ miſerijs: ī reſurrectione tua oīa mēbra tua repleuit honore ⁊ gaudio īcōꝑabili: ſic̄ ī cruce repleuerat dolore ītollerabili. ꝑ illud ineſtimabile gaudiū: rogo te amantiſſime dei ⁊ hoīm mediator. vt dones mihi lumē ītellectꝰ ⁊ ꝯgnitionē aīe vt ſciā qͥd acceptū ſit cora te oī tꝑe. ¶ Terciū Audo adoro magīfico gaudiū gl̓ifico ⁊ bn̄dico te ih̓u bone ī illo ineffabili gaudio qd̓ habuit tua ſctīſſima aīa qn̄ ſe ī p̄ciū ⁊ pignꝰ et̓ne redēptiōis: cū copioſa ml̓titudīe oīm btāꝝ aīaꝝ ex īferni clauſtrꝭ cū īeſtima bili gaudio ꝓſeqͥnciū d̓o pr̄i pn̄tauit ꝑ illd̓ īeſtiabile gaudiū rogo te amā tiſſime mediator dei ⁊ hoīꝫ vt ī hora CXIII mortꝭ horrēde: ſis aīe mee ꝓtector et defenſor. ꝯͣ hoſtiū incurſū horribiliū ⁊ ſis aīe mee pignꝰ ſufficiēs ⁊ p̄ciū ꝑſoluēs oē debitu meuꝫ: ⁊ placa mihi tūc deū patrē iudicē eqͥſſimū ⁊ ſtrictiſ ſimū: cuius irā nemo ſufferre q̄at niſi mediante te. Idcirco q̄ſo te ꝑduc me cū gaudio ⁊ leticia an̄ ꝯſpectu diuini pr̄is tui celeſtꝭ. ¶ Quartū gaudit̉. Audo: magnifico: adoro: gl̓ifi co ⁊ bn̄dico te ih̓u bone ī illo ieffabili gaudio qd̓ habuiſti qn̄ a d̓o pr̄e data ē tibi plena ptās remunerā di: ditādi ⁊ honorādi ẜm lib̓alitatis tue magnificētiā oēs ꝯmilitōes ⁊ amicos tuos: qͦs tā gl̓ioſo triūpho de tyrānica ptāte liberaſti. ꝑ illd̓ īeffabile gaudiū rogo te amātiſſime mediator dei ⁊ hoīꝫ: fac me participē oīꝫ la boꝝ tuoꝝ ⁊ opeꝝ: ⁊ tue gl̓ioſe mortꝭ ac beatiſſime paſſiōis. Audo adoro magnifico: glorifico ⁊ benedico te ie p ij ſu bone ī illo īeffabili gaudio qd̓ ha buiſti qn̄ d̓s pr̄ donauit tibi oēs ami cos tuos ī et̓nā hereditatē poſſidendos. ⁊ īpleta ē illa benigniſſima peti tio ⁊ placidiſſima volūtas tua qͣ dixi ſti. Uolo vt vbi ego ſim: illic ſint ⁊ mi niſtri mei: vt oē gaudiū ⁊ oē bonum qd̓ tuip̄e es ip̄oꝝ eſſet ſine fine ꝑ illd̓ ineffabile gaudium rogo te amātiſſi me mediator dei ⁊ hoīꝫ dones mihi illd̓ btīſſimū oīꝫ electoꝝ tuoꝝ ꝯſortiū vt te habeā vna cū eis vnicū gaudiū ⁊ oē bonū nc̄ h̓ ⁊ īet̓nū. Am̄ ¶ Sub ſcpͥte orōnes habēt̉ romē ī qͣda capel la q̄ dr̄ ſctē crucꝭ ſeptē romonoꝝ qͣs ꝙ deuote dixerit maxīas ⁊ pene īfinitas ꝯſeqͥt̉ indulgētias vt ibidē ſcriptum Omine ih̓u ¶ Or̄o reperit̉. xp̄e ego miſer pctōr rogo ⁊ am moneo ꝓ tua nobili hūanitate ī cru ce mortua: ⁊ ꝓ honore illius gaudij qd̓ habuiſti qn̄ vidiſti ꝙ oēꝫ anguſti am tuā ſuꝑaueras: ⁊ oē hūanū genꝰ CXIIII redemeras tua morte. Et rogo te vt li beres me ab oībus īmūdicijs ī hora Omi mortꝭ mee. Pr̄. Aue. ne ih̓u xp̄e ſaluator ⁊ redeptor tociꝰ md̓i. Rogo ⁊ āmoneo te illius gaudij qd̓ habuerūt dilecti tui amici intra clauſtra inferni qn̄ ſe viderūt redēptos tue diuinitatꝭ potētia. Et ꝓ pt̓ gaudiū qd̓ habuiſti qn̄ vidiſti qd̓ oꝑari volebas qd̓ nemo oꝑari poterat. Et rogo qͣtenꝰ tue diuinitatꝭ potē cia ī me deleas oēm carnalē volupta tē. ⁊ dono mihi vt ſuꝑ oēꝫ creaturaꝫ te diligā. Qr̄ nr̄. Aue maria. Omīe ih̓u xp̄e rogo ⁊ āmoneo te illiꝰ gaudij qd̓ dilecta mr̄ tua habuit qn̄ ei apparebas ī illa ſacͣtiſſima nocte paſce. ⁊ ꝑ gaudiū qd̓ habuiſti qn̄ te vidiſti gl̓ificatū diuinitatꝭ potē tia ī claritate: qͣtinꝰ me illumines ſeptē donis ſpūſſctī vt tuā volūtatē adī plere valea diebꝰ vite mee. Amē Qr̄ ¶ Oī̄o ſeq̄ns edita eſt ꝑ dominū iop iij hānē papa.xxij. qͥ ꝯceſſit oībꝰ ea deuote dicētibꝰ īſpiciēdo faciē xp̄i decē milia dieꝝ īdulgētiaꝝ: ⁊ ſi qͥs eā igrauerit dicat qͥnqꝫ pr̄ nr̄ īſpiciēdo veroAlue ſctā facies nr̄i redē nicā ptoris: in qͣ int̓ ſpecies diuini ſplēdorſ īpreſſa paniculo niueī cādoris. dataqꝫ veronice ſignū ob amoris Salue decꝰ ſecl̓i ſpeculū ſctōꝝ: qd̓ videre cupiūt ſpūsceloꝝ: nos ab oī ma cula purga vicioꝝ: atqꝫ nos ꝯſortio iuge btōꝝ. Salue vultꝰ dn̄i imago be ata: ex et̓ nō mūnere mire d̓corata: lumē funde cordibꝰ ex vi tibi data: et a nr̄is ſenſibꝰ tolle colligata. Salue ro bur fidei nr̄e xp̄iane: deſtruēs heretieos qͥ ſt̓ mētꝭ vane. hoꝝ auge meritū qͥ te credūt ſane: illiꝰ effigie: qͥ rex fit ex paue. Salue nr̄m gaudiū in hac vita dura labili ⁊ fragili cito peritura noſ ꝑduc ad ꝓpria: o felix figura. ad vidē dū faciē q̄ ē xp̄i pura Salue gēma no bilis vera margarita: celicꝭ v̓tūtibus CXV ꝑfecte munita: nō depicta manibus. ſculpta vel polita: hͦ ſcit ſūmꝰ pōtifex qͥ te fec̄ ita. Ille color celicꝰ qͥ ī te ſplē deſcit: ī eodē ꝑmanet ſtatu: nec decreſcit diuturno tꝑe minime paleſcit: fec̄ te rex gl̓ie: fallere qͥ neſcit: neſciēs putredinē: ẜuās īcorruptū: qd̓ ē a xp̄icolo corā te deductū: tu v̓tꝭ ī gaudiū ge mitū ⁊ luctū: ꝯfer ſalub̓rimū te vidēdi fructū. Eſto nob̓ qm̄s ſcutū ⁊ iuua mē: dulce refrigeriū atqꝫ ꝯſolamē vt nob̓ nō noceat hoſtiū gͣuamē: ſꝫ foue amur requiei celi tecū. Amē. ¶ Alia oro de eodē de qͣ dedit innocētiꝰ pa pa dicēti eā an̄ ymaginē veronice triUe um annoꝝ indulgentiaꝝ C facies p̄clara que pro nobis ī crucis ara es facta ſic pallida anxieta te denigrata: ſudore ſanguineo riga ta: te texit lintheolo. in quo māſit tua forma. que paſſionis norma eſt cunctis prelucida: hec cordi meo ſit impreſſa: per te Iheſu neqꝫ ceſſa. hoc iiij cremare indefeſſa tui amorſ facula vt poſt hāc vitā cū btīs ꝯtēplari poſſim vultū deitatꝭ ī ꝑhēni gl̓ia. Am̄. Hac mecū ſiguū ī bono vt videāt qͥ me o derūt ⁊ ꝯfundāt̉ qm̄ tu dn̄e adiuuiſti me ⁊ ꝯſolatꝰ es me. Sigͣtū ē ſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄e: dediſti leticiaꝫ in corde meo. Saluū fac ẜuū tuū: deus meꝰ ſperātē inte. Saluū me fa ī miſe ricordia tua dn̄e: nō ꝯfundar qm̄ inuocaui te. Tllumīa faciē tuā ſuꝑ ſeruū tuū: ⁊ doce me iuſtificatiōes tuas Dn̄e d̓s v̓tutū ꝯuerte nos: ⁊ oſtēde faciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ. Dn̄e exaudi orōnē meā. ⁊ clamor. Premꝰ. Eꝰ qͥ nob̓ ſigͣtꝭ lumīe vultꝰ tui memoriale tuū ad inſtāciā veronice imaginē tuā ſudario īpreſſā relinq̄re voluiſti ꝑ paſſionē ⁊ crucē tuā tribue nob̓ qm̄s ita nūc in terrꝭ ꝑ ſpeculū in enigmate venerari ⁊ adorare ac honorare teip̄m valeamꝰ. vt te facie ad faciē veniētē ſuꝑ nos iudicē ſecuri vi CXVI Omipo ¶ Alia. deamꝰ. Per. tēs ſempit̓ne d̓s de cuius munere p̄eminet hͨ facies tua exp̄ſſa tuo p̄cioſo vultu: plebi tue q̄ ꝯuenit ad hāc recolēdā: pctōꝝ ſuoꝝ da veniā: ⁊ corpus: ẜmones: ſenſuſqꝫ guberna et actus eoꝝ qͥ ī tua pietate ꝯfidūt. Qui ¶ Seqͥt̉ plactꝰ bte marie quē qͥ corde deuoto recitauerit ꝯſeqͥt̉ ſeptē ānos indulgēciaꝝ: ⁊ xl. karenas a bonifaTabat mat̓ doloro cio papſa iuxta crucē lacrimoſa qͣ pē debat filius. Cuiꝰ aīaꝫ gementē ꝯtriſtantē ⁊ dolētē ꝑtrāſiuit gladiꝰ. O qͣꝫ triſtis ⁊ afflicta fuit illa bn̄dicta mater vnigeniti. Quaꝫ merebat ⁊ dolebāt pia mat̉ cū videbat penam nati īcliti Pro pctīs ſue gētꝭ vidit ih̓ꝫ ī tormētꝭ ⁊ flagellis ſubditū. Uidēs ſuū dulce natu moriētē deſolatū cū emiſit ſpm̄ Quis ē hō qͥ nō fleret xp̄i matrē ſi vid̓ ret ī tāto ſupplicio. Quis nō poſſꝫ cō triſtari matrē xp̄i ꝯtēplari dolētē cuꝫ filio. Eya mat̓ fons amorſ penaꝫ me tui dolorſ: ſentire fac vt tecū lugeam fac vt ardeat cor meū: ī amando xp̄m deū: vt ſibi ꝯplaceā. Sctā mat̓ illud age. crucifixi inſint plage: menti mee liuide. Tui nati vulnerati: tā dignati ꝓ me pati: penas mecuꝫ diuide. Fac me vere tecū flere: crucifixo ꝯdolere: donec ego vixero. Iuxta crucē tecum ſtare: meqꝫ tibi ꝯſonare ī plāctu deſidero. Uirgo v̓ginū p̄clara: nō ſis mihi roſa rara: fac̄ me tecū plāgere. Fac vt portē xp̄i mortē: paſſiōis fac̄ ꝯſortē ⁊ penas recolere. Fac me plagꝭ vulnerari. cruce ꝙ me fac beari: ⁊ cruore filij: flāmis vrar ne ſuccenſus: ꝑ te pia ſim defenſus: ī die iudicij. Xp̄e cuꝫ ſit hinc trāſire: da ꝑ matrē me venire ad palmā victorie. Qn̄ corpꝰ moriet̉ ſac vt aīa donet̉ paradiſi glorie. Amen. Emen ¶ Or̄o alia de eodē. to obſecro dulciſſima mat̓ et dn̄a illiꝰ venerāde ſtatiōis qͣ tuo cuꝫ CXVII btō filio aſtitiſti ī cruce pendenti. ⁊ re duc q̄ſo ad memoriā cogitatiōes cordis tui: ⁊ īnocētꝭ aīe tue āguſtias qͣs tūc habuiſti qn̄ ille vnigenitus tuus ymmolatꝰ ē: ⁊ recogita ꝙ oīa ꝓ pctō ribꝰ tolerare voluit: qͦꝝ pͥmꝰ ego ſuꝫ Ip̄e eī morte ſua meruit vt eſſem frat̓ ſuꝰ. Ergo ne dignerſ pijſſima mr̄: qͥn ⁊ ego ſim filiꝰ tuꝰ. Ad te o vnica ſpes pctōꝝ ꝯfugio plenꝰ fiducia. tibi me ip̄ꝫ ⁊ oēs neceſſitates meas recōmitto. ⁊ te matrē ⁊ patronā ꝑ oībꝰ eligo ⁊ p̄opto. Noli gͦ pijſſima ſpernere me miſeꝝ pctōreꝫ ꝓpt̓ pctā nimia: ⁊ noli me abijcere a miſcd̓ia tua ꝓpt̓ eū qui amore mei nudus ⁊ dilaceratus per debat ante te. Amen. ¶ Itē orōnes de qͥnqꝫ doloribꝰ btē marie qͣs ſctūs anẜhelmus capellanus eius ꝯpoſu it incipientes ſingule a ſingulis lr̄is noīs marie: quas qui deuote dixerit. maximas ꝯſequit̉ gr̄as a dn̄o: proureuelatū fuit beato ioh̓i euangel dcū(vt de eo ſcpͥtū reperit̉) diu defideraſſet videre btāꝫ mariā v̓ginē ꝑ eiꝰ aſſūptionē ī celū: tādē qͣda vice ra ptus ī celū ī viſiōe vidit ⁊ audiuit ꝙ otā v̓go maria narrauit filio ſuo ꝙ ī h̓ md̓o ī qͥnqꝫ doloribꝰ ſubſcriptꝭ p̄ci pue fuerit nimiū ꝑturbata. Xp̄s igit̉ filius eius hͦ audies ob eiꝰ honoreꝫ plurimas ꝓmiſit gr̄as ⁊ p̄rogitiuas. ſe daturū illi qͥ eoſdē dolores deuote recoleret. Sūt igit̉ orōes tales. ¶ Pri Ediatrix dei ⁊ ma orō. hoīꝫ ⁊ fons miſcd̓ie in deſinent̓ effūdēs riuos copioſe gͣcie. Maria te rogo dulciſſima mr̄ do mini nr̄i ih̓u xp̄i ꝑ illaꝫ ꝑturbationē quā habuiſti ī cord̓ tuo pijſſimo tūc ⁊ deīceps cū ſymeō ſctūs ⁊ ſenex ꝓphetādo dicerꝫ. tuā ip̄iꝰ aīaꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ. vt petas qͣtinꝰ idem bn̄dictꝰ filiꝰ tuꝰ de largiſſima clemē cia ſua mihi donet ꝑ eadē ꝑturbatio CXVIII nē tuā īdulgēciā oīꝫ pctōꝝ meoꝝ. Et vt me liberet ab oībꝰ mal̓ p̄terit pn̄ti Uxilatrix d̓i Or̄o. ij. bꝰ ⁊ futurꝭ ⁊ hoīꝫ: ⁊ pacꝭ et̓ne ꝯdimentu I maria te int̓pello ſpecioſiſſima regīa celi ꝑ illā doloroſā ꝑturbationē quā habuiſti ī corde tuo benigniſſimo ꝓ eo ꝙ filiū tuū amātiſſimū ꝑ triduū amiſeras: vt roges eū qͣtinꝰ ip̄e ꝓpt̓ eā dē turbationē tuā mihi dignet̉ dare plenā cognitionē. ꝑfectā ꝯtritiōꝫ: pu rā cōfeſſionē: ſpē firmā: certā ſecurita tē a d̓o nūqͣꝫ ſeꝑandū: ⁊ ita ꝑfectuꝫ ⁊ verū amore vt cū illo amore tātā me rear mercedē ī celo acqͥrere ac ſi ei ml̓tꝭ ānis cū ꝑfectōe ſctīſſime vite diligē ciꝰ ẜuiuiſſeꝫ. Amē. ¶ Or̄o Eparatrix debiliū ⁊ vulnerate aīe efficaciſſima medicīa maria: te pe to gl̓ioſa dn̄a ꝑ illā ꝑturbationē quā habuiſti ī corde tuo clemētiſſimo ꝓ eo ꝙ ꝑfidi iudei captiuauerūt ⁊ detinuerūt deſiderabilē vnigenitū vteri tui filiū: de qͦ ꝯgͦuiſti ī ſpū ꝙ volebat ⁊ ꝙ pati debebat ꝓ ſalute hūani generſ. qͣtinꝰ dep̄cerſ eūdē filiū tuū ꝓpi ciatore ſecl̓i vt ip̄e ꝓpt̓ eādē turbatio nē tuā de oī captiuitate: ⁊ ab oī tribu latiōe corꝑis ⁊ aīe anguſtiaꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ meoꝝ: vna cū amicꝭ meis: ꝯſanguineis: familiaribꝰ ⁊ bn̄factoribus ⁊ recōmendatꝭ clement̓ eripiat: ⁊ ab oībus malis imꝑpetuū tueat̉. Amē. Lluminatrix cecoꝝ Or̄o.iiij. ⁊ lucerna ſalutifere gr̄e maria te flagito dulciſſima bona mat̓ dei ꝑ illā turbationē tuā quaꝫ habuiſti in corde tuo ꝓpiciatiſſimo ꝓ eo ꝙ amā tiſſimꝰ filiꝰ tuꝰ a iudeis crudeliſſimis in ꝯſpectu tuo cū clauis accutiſſimis ſine oī miẜatiōe viuifice crucꝭ patibu lo fuit affixus: vt poſtules ab eodē filio tuo. qͣtinꝰ ꝑ eadē t̄bationē tuā ig nē veri amorſ: ꝑ ignē amorſ ⁊ paſſiōiſ ſue in corde meo accēdat. qͣ me ip̄e ſū mꝰ ſacerdos ligͦ crucꝭ ſb̓ijciat: nutriat CXIX ⁊ ī altari cordſ mei iugit̉ ardeat ⁊ flā meſcat: in ꝯmemoratiōe ſue ſctīſſime paſſiōis ⁊ mortꝭ: vt eiuſdeꝫ ſacͣtiſſime paſſiōis ſue nūqͣꝫ obliuiſcar. Et ſi ex īfirmitate valida vel ex alia cā qͣcūqꝫ impediēte memor eē neqͥuero: ⁊ ꝑ eu dē acerbe paſſiōis ſue dolorē ī hora paſſiōis mee ⁊ ex ml̓tipli miſcd̓ia ſua tātā mercedē ī celis ꝑciꝑe merear: ac ſi oēs dies meos ꝯſumpſiſſeꝫ ī memo ria ſue ſacͣtiſſime paſſiōis. am̄. Or̄o.v Duocatrix oīꝫ pctōꝝ: qͦs dāna bilit̓ moles vicioꝝ depͥmit. finiſqꝫ nr̄e miſerie maria: te dep̄cor venerabiliſſima md̓i dn̄a ꝑ illā ītollera bilē turbationē quā habuiſti ī corde tuo benigniſſimo ī illa hoͣa cū filius tuꝰ cūctꝭ deſideratꝰ gētibꝰ ac oībus vere amabilis de cruce depoſitꝰ cuꝫ recētibꝰ vulneribꝰ ⁊ ꝓpͥo ſanguine rubricatꝰ datꝰ fuit a ioſeph in finum tuū: qui ē corona iocūditatꝭ oīm beatoꝝ in celeſti ſolio: vt ꝓpter eadē ꝑ turbationē tuā ip̄e me pͥuenire digne tur habūdantia gr̄aꝝ ſuaꝝ ⁊ copioſe miſcd̓ie ſue: vt det corpꝰ meū ⁊ aīaꝫ meā ī ptātē tuā ⁊ ī ſinu pijſſime miẜicordie tue: quā cūctꝭ deuote poſtulātibꝰ clement̓ aꝑis īet̓nū. Et ad illum ſinū gemebūdū ſic recipi affectuoſiſſi me dep̄cor ꝓpt̓ illū dulciſſimū īfantu lū tuū cāditu ⁊ rubicūdū electu ex mi libꝰ qͥ thezaurꝰ tociꝰ felicitatꝭ tue ex titit ⁊ ē. Quē ī ſinu tuo delicatiſſime ꝓprijs lactaſti vberibꝰ vt ī pn̄ti vita ⁊ p̄cipue ī extremis meis te videre mere ar cū gaudio: ⁊ tue miẜatiōi regͣciari valea ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amē. ¶ Alie or̄oesd doloribꝰ qnqꝫ btē marie Alue regīa mr̄ miſcd̓ie cuiꝰ cū cta viſcera ꝯmota fuer̄t in paſſiōe dn̄i Sctā maria tēplū Cur̄i ih̓u xp̄i ſctē trinitatꝭ admoneo te illiꝰ anguſtie quā ī corde tuo ſuſcepiſti et doluiſti dū filiū tuū vnicū ih̓m xp̄m quē ſaluo pudore ꝯcepiſti ⁊ ſin̄ dolo re genuiſti ad tēplū tuis vlnis cū gau dio detuliſti: cū ſymeō ꝓphetauit dicēs. Et tuā aīaꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ dolo ris eiꝰ: ꝓpt̓ hūc dolorē īpetra mihi ve rā pnīam cū ītima ꝯtritōe oīm pctōꝝ meoꝝ: vt iuſtificet ⁊ illumīet ⁊ cuſtodiat me filiꝰ tuꝰ ih̓s xp̄s dn̄s nr̄. Amē O ſctā maria āmoneo. Hr̄. Aue. te illiꝰ dolorſ quē ī corde tuo ſuſcepi ſti ⁊ doluiſti cū filiū tuū ꝑdide̓as ⁊ io ſeph mediāte cū magͦ labore q̄ſiſti: et t̓cio die ī tēplo dei īueniſti ī oꝑe ⁊ ſtu dio ad qd̓ a pr̄e fuē̓at miſſꝰ: ꝓpt̓ huc tuū dolorē īpetra mihi a filio tuo do mino nr̄o ih̓u xp̄o purā cōfeſſionē an̄ diē exitꝰ mee aīe: vt donet mihi ⁊ cōcedat nō meiſ meritſ: ſꝫ ex ſue miſcd̓ie habūdācia et̓ne leticie p̄miū. id ē ſeip̄m vt ſuo aſpectu ꝑfrui merear inet̓ nū. Amē. Qr̄ nr̄. 4ue. Oſctā maria moneo te illiꝰ miſerie quā habuiſti cū filiū tuū qͥ celū ⁊ t̓rā creauit v̓bo. ⁊ oīa q̄ ī eis ſt̓ creata: in manu ſua potēti tenet. Illud v̓bū a pr̄e an̄ tꝑa genitū: ⁊ a te mr̄e ⁊ v̓gine natū: ip̄ꝫ a iudeis tētū ⁊ captiuū obprobrijs te vidēte: te loq̄nte: te miſera bilit̓ flēte: ad crucꝭ patibulū ꝓ nobis qͣſi latro fur ⁊ homicida ductū ꝓpt̓ hūc dolorē tuū īpetra mihi vt filius tuus ih̓s xp̄s abſoluat me a cuctꝭ vin culis pctōꝝ: ⁊ a laqueis oīm īimicoꝝ meoꝝ. am̄. Qr̄ nr̄. Aue. ¶ Or̄o. iiij. Oſctā maria moneo te illiꝰ miſerabilis reſpectꝰ duꝫ reſpexiſti ih̓m xp̄m filiū tuū ī quē angl̓i ꝓſpicere deſiderāt: ⁊ qͣnto diuciᵐ ꝯtēplāt̉: tāto ardē ciꝰ īflāmāt̉. qn̄ illiꝰ vultus pugnis ⁊ alapis illudebat̉: ⁊ vix faciēs hūana putabat̉: heu heu: q̄ līgua: qͥs ſenſus p̄t caꝑe qͣlis dolor tibi fuerit dū rauca voce tibi loq̄bat̉: ⁊ paulatī te preſente moriebat: ꝑ quē toti md̓o ſaluſ dat̉: ꝓpt̓ hūc dolorē tuū īpetra mihi vt paſſio xp̄i filij tui ī me renouetur ⁊ augmētū v̓tutū mihi oꝑet̉. Or̄o. v. EEE O ſctā maria moneo te illiꝰ lamēta tiōis quā habuiſti ⁊ doluiſti qn̄ filiꝰ tuꝰ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s de cruce depoſitꝰ fuerat: ⁊ tibi defūctꝰ in gremio pone bat̉. ꝑ quē tota machina celi ⁊ t̓re re gebat̉ ⁊ regit̉. tuū ſingl̓are gaudiuꝫ ꝯuerſū fuit ī luctu magnū. quē viſcera tua partu pudico ꝑtuler̄t. quē vbe ra tua celico lacte lactauer̄t. tūc ī ſinu tuo mortuū tenuiſti: ⁊ totū corpꝰ eiꝰ lachrīs rigaſti. ⁊ oī triſticia plena ſeꝑata a ſepulchro dilecti filij tui māſi ſti: ꝓpt̓ hūc dolorē tuū fac̄ me miſeꝝ pctōrē ꝑticipē eiuſdē dolorſ: ⁊ ſuſcipe me famulū tuū ī tuā clemētē cuſtodiaꝫ. ⁊ da vt ī ſeꝑatiōe aīe mee a corꝑe meo ꝯſolatiōꝫ tue pn̄tie īueniā. ⁊ pn̄ tes me dn̄o ih̓u xp̄o: nō ad iudicādū ſꝫ et̓nalit̓ tecū ī regͦ ſuo ꝯregnādum ¶ Oro ad dn̄m Amen. P r̄ nr̄. Aue. nr̄m ium xp̄ꝫ de qnqꝫ doloribꝰ potiſ ſimis quas in ſua beatiſſima Amantiſ paſſione ſuſtinuit. q ij. ſime ih̓u moneo te illiꝰ agonis ꝗ int̓ aīaꝫ ⁊ corpꝰ tuū fuit ex v̓tute amoris ⁊ timorſ tue paſſiōis dū oēꝫ doloreꝫ tuū ⁊ t̓rorē ī corde tuo poſuiſti ⁊ paſ ſionē tuā ita p̄ſencialit̓ ad memoriaꝫ traxiſti ſicut ī die ꝑaſceues ſuſtinuiſti O dulciſſime ih̓ū fili dei viui ꝑ iſtam amariſſima p̄cogitationē ⁊ deuotiſſi mā orōnē quā oraſti vt pat̓ tuus op̄s trāſferret a te illā horribilē paſſioneꝫ da mihi miſero pctōri ita amar̄ deflere oīa pctā mea: vt ex tua iuſticia plenarie deleāt̉: ⁊ tuā deuotiſſimā orōꝫ die noctūqꝫ deuote ⁊ ī vero fletu exer cere ſicut mr̄ tua ⁊ diſcipl̓i tui defleue rūt qn̄ mortuꝰ es. ⁊ cū oībꝰ vulneribꝰ tuis ī ſinu mr̄is tue v̓gīs marie ia cuiſti. Amē. Dr̄ nr̄. Que. ¶ Orō icd̓s O mitiſſime agne dei ih̓u xp̄e īmacu late: moneo te illiꝰ horribil̓ caſꝰ quē ſuſtinuiſti cū te dn̄m maieſtatꝭ tā hor ribilit̓ ſuꝑ hiſpidū lignū ꝓiecerūt: ita vt oīa vulnera tua q̄ ī flagellatiōe ſu CXFII ſceꝑas renouata fuer̄t: ⁊ cū hͦ oēs iūcture tenerrimoꝝ mēbroꝝ tuoꝝ cōſte qꝫ lateꝝ ab īuice ſolueret̉. Per iſtum horribilē caſuꝫ īploro tuā miſcd̓iam vt me ab iſta hora vſqꝫ ad finem vite mee tuearſ: ne vnqͣꝫ cōmittā tale pctm̄ ꝓpt̓ qd̓ neceſſe ſit me pͥuari melliflua p̄ſentiā deſiderātiſſimi vultꝰ tui. Nec ſinas me fili dei viui in extrema hōa mea īcidere ī aliquē errorē vel aliena tionē mētſ: nec ī laqueū deſperatiōis ſꝫ da mihi gr̄aꝫ tuā vt ex toto corde ⁊ ex tota aīa: ⁊ ex totꝭ viribꝰ meis defle aꝫ tuā paſſionē. vt pꝰ hāc vitā cū ele ctꝭ tuis te pie laudare ⁊ et̓nalit̓ tecuꝫ gaudere merear. D r̄ nr̄. ¶ Or̄o c̓xiā O vnice amator meus ih̓u xp̄e. moneo te illiꝰ cōpaſſiōis ⁊ tremorſ q̄ tūc ſūmā extitit ī te: qn̄ matrē tuā dilectaꝫ iuxͣ crucē flebilit̓ aſtar̄ vidiſti ⁊ nimis impletā cōpaſſiōe ⁊ anxietate ꝓpt̓ qd̓ te vidit ita lamētabilit̓ pati ⁊ crucifigi ⁊ te loq̄ntē ad eā. Mulier ecce filiq iij tuus audiuit. ꝑ ip̄aꝫ ꝯpaſſionem da mihi vt idē gladiꝰ ꝯpaſſiōis tue: qui trāſuerberauit dilectiſſimā aīaꝫ dilecte matrꝭ tue: trāſfigat cor ⁊ aīaꝫ meā qͣtinꝰ valeā tibi ꝯdolere ⁊ defler̄ oēꝫ dolorē tuū: vt tu mihi pat̓na miẜati on: ⁊ ip̄a mat̓na dilectōe valeatꝭ cō pati ⁊ ſuccurrere mihi ī oībꝰ neceſſitatibꝰ meis. Amē. O r̄. Aue. ¶ Or̄o refugiū delectabile oīm de qͣrta. ſolatoꝝ ih̓u xp̄e: moneo te illiꝰ angu ſtie qͣ dixiſti. d̓s meꝰ. d̓s meꝰ vt quid me dereliqͥſti: ⁊ ꝑ illā deſolationē qͣ ꝑ hūanitatē relinꝗ voluiſti: qͣſi oblitus eiꝰ ꝙ d̓s verꝰ eras: ⁊ ei ꝯſubſtan cialis ꝑ oīa. tribue mihi famulo tuo vt cūctꝭ trāſitorijs ita penitꝰ abdicer in qͥbus nūc tꝑalit̓ valeā delectari. ⁊ nō derelinqͣs me ī ml̓timodis aduerſitatibus ⁊ ꝑicl̓is ꝯtriſtari. nec vexari ab aliqͦ malo hoīe aliqͦ mō: nec a dia bolo. nec a nociuo aīali: ſꝫ ī nouiſſimis meis tꝑibꝰ mihi pie aſſiſtas: duꝫ 511 ab oībꝰ deſeror: ⁊ reciꝑe tremebūdā aīaꝫ meā inter leniſſima brachia tua dulciſſime pr̄nitatꝭ tue dicēs. ꝯſtans eſto: ego ꝓtector tuꝰ ſum ⁊ redēptor. ego nunqͣꝫ te deſerā. Amē. Pr̄. Aue. Q dulciſſime ih̓u moneo ¶ Or̄o. v. te illiꝰ dolorſ ⁊ anxieratꝭ ī quā deue niſti: dū pꝰ detͣctionē pr̄ni auxilij agonizās amore ⁊ dolore paſſiōis qͣ te ſuꝑhabūdās dulcedo dilectōis ſuꝑ uit vſqꝫ ad exitū tuū mellifluū cor tuū ſcidebat̉. ꝑ ip̄aꝫ diuinā agonizatiōeꝫ tuā largire mihi: vt valea cor meū pe nitꝰ tͣhere a cūctꝭ diſplicētibꝰ: ſic ꝙ fi aꝫ acceptabil̓ p̄cordialiſſimo ſponſo meo ⁊ vnico ſolatio meo. vt ī hōa ex itꝰ mei magꝭ ex vi vehemētiſſimi deſi derij ⁊ amorſ tui: aīa mea ad te anhe let qͣꝫ pauore ⁊ pene ſeip̄aꝫ ꝑturbet. ⁊ da vt tecū īet̓nū ꝑmaneat. Dr̄. Aue Omine ih̓u xp̄e memēto ꝙ tu dixiſti. viuo ego ⁊ nolo mortē pctōris. Ideo reſpice ſuꝑ me ocul̓ tue q iiij miſcd̓ie: qͥbꝰ reſpexiſti btm̄ petrū lachrimāte ī atrio: ⁊ mariā magdalenā penitētē ī cōuiuio: ⁊ latronē pēdētē ī crucꝭ patibulo. ⁊ ꝯcede mihi op̄s d̓s vt oīa pctā mea ſic cū petro apl̓o digne defleā. cū maria magdalena te ꝑfe cte diligā: vt cū latrone pēdēte īcrucꝭ patibulo te et̓nalit̓ vide̓ valeā. Qr̄. Quicūqꝫ hāc ſb̓ſcpͥtā orōnē. xxj. die deuole dixerit in honore ſctīſſime paſſiōis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: ⁊ ī honore be tiſſime v̓gīs marie matrꝭ eiꝰ: q̄eūqꝫ licita pecierit miẜicorditer obtinebit: qd̓ experimēto ſepiꝰ ꝓbatū ē. C Ctā maria ꝑpetua v̓go v̓ginū mat miſcd̓ie: mat̉ gr̄e ſpes oīꝫ deſola toꝝ: cōſolatrix oīꝫ deſperāciū. ꝑ illuꝫ gladiū dolorſ qͥ tuā ꝑtrāſiuit aīaꝫ: du vnigenitꝰ filiꝰ tuus dn̄s nr̄ ih̓us xp̄s ſuppliciū mortꝭ pateret̉ ī cruce: ⁊ ꝑ illū filialē affectū qͦ ip̄e mat̓no dolori cōpaſſus integerrime dilectionis ſue vicario ſctō ioh̓i te ꝓuidēdā cōmen AAIIII dauit. Cōpatere: cōdole: cōſule queſo anxietati: aduerſitati: īfirmitati: paupertati: ſollicitudini: ⁊ qͣlicūqꝫ neceſſi tati mee. O miſeratrix miſeroꝝ. dulcſ cōſolatio afflictoꝝ. ac mat̓ miſcd̓iarū deſolatoꝝ pijſſima cōſolatrix. ⁊ in oī neceſſitate pupilloꝝ ꝓmpta adiutrix Exaudi p̄ces meas ⁊ reſpice orbitatis mee ⁊ miſerie lachrimas. Et qꝛ ī diuer ſis malis ⁊ anguſtijs ꝓpter pctā mea poſitꝰ ſū igͦro ad quē fugio niſi ad te dn̄aꝫ meā dulciſſimā v̓ginē mariam genitricē dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: reformatricē hūanitatꝭ nr̄e. Ergo aures tue pietatꝭ ſiue cōſuete miſcd̓ie tue p̄cibꝰ me is benigne accomoda ꝑ viſcēa miẜicordiſſimi filij tui. ꝑ dulcedinē quaꝫ tūc habuit qn̄ hūanū genꝰ āplexatꝰ eſt. vt deliberaret vna cū pr̄e ⁊ ſpūſcō carnē ꝓ nr̄a ſalute aſſumere fragilē ⁊ angl̓o anūciāte ⁊ ſpūſctō obubrāte: de te pijſſima v̓go maria īcarnatꝰ eſt. ⁊ noue mēſibꝰ in tuo ſctīſſimo vtero clauſus d̓s ⁊ hō geſtatꝰ ē. ac decurſis nouē mēſibꝰ ſpūſcō cooꝑante gl̓ioſā aulā tui vgīalis vteri egrediēs n̄ aſꝑ natꝰ eſt viſitare md̓ꝫ ꝑ anguſtiā: quā idē filiꝰ tuꝰ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s habuit qn̄ in mōte oliuēti patrē īuocatiꝭ: vt ſi fie ri poſſet trāſiret ab eo calix paſſionis ſue. Per trinā orōeꝫ eiꝰ. ꝑ triſtē qͦꝫ īceſ ſum tuū quo ſecuta es eū cuꝫ lachrīs ad crudele ſpectaculū paſſionis eius ⁊ mortſ: ꝑ ꝓbra. ſputa. colaphos: irri ſiōes: falſas accuſatiōes: ⁊ iudicia in iuſta: ꝑ veſtē ſorte ⁊ ludo acqͥſitā: per vīcl̓a ⁊ flagella eiꝰ: ꝑ trinas lachrias eiꝰ. ꝑ guttas ſanguinei ſudorꝭ eiꝰ: per paciētiā ⁊ taciturnitate eiꝰ: ꝑ pauorē ⁊ tediū ac meſticiā cordis eiꝰ: ꝑ vere cūdiā quaꝫ habuit qn̄ denudatꝰ ē in cruce. ⁊ corā te pijſſima v̓go maria oī qꝫ ppl̓o pepēdit. ꝑ regale caput eꝰ aru dine ꝯqͣſſatū. ꝑ ſpineā coronā eiꝰ. ꝑ ſi tim ⁊ guſtū acēti cū felle mixti: ꝑ lanceā īfixā ſacͣtiſſimo lateri eiꝰ ꝑ ſangui 44 V nē ⁊ aquā q̄ de ſacͣtiſſimo latere eius ꝓfluxer̄t: ⁊ miẜicordiā ⁊ gr̄aꝫ ſuꝑ noſ habūdant̓ effuderūt. ꝑ clauos ifixos manibꝰ ⁊ pedibꝰ eiꝰ. ꝑ ꝯmēdationē eiꝰ qͣ pr̄i ſuā p̄cioſiſſimā aīaꝫ ꝯmēda uit. ꝑ dulciſſimū ſpm̄ eiꝰ: queꝫ cū cla more valido clamādo helij. helylamazabatani: ⁊ inclīato capite emiſit ſpiū dicēs: ꝯſumatū ē. ꝑ ſciſſurā veli ī tēplo ⁊ petre. ꝑ obſcurationē ſolis et lune. ꝑ tremorē tͣre: ꝑ miſcd̓iaꝫ eiꝰ fa ctā ī latrone. ꝑ cruce ⁊ paſſionē eius. ꝑ deſcēſionē eiꝰ ad īferos: ꝑ oēs aīas qͥs aduētu viſitatiōis ſue letificauit. ꝑ gaudiū ⁊ victoriā ⁊ gl̓iaꝫ reſurrecti onis eiꝰ: ꝑ apparitione eiꝰ qͥ ꝑ qͣdragī ta dies pꝰ reſurrectioneꝫ tibi pelecta virgo maria ⁊ apl̓is. ceteriſqꝫ electis apparuit. ꝑ gl̓ioſaꝫ aſcenſionē eius. ꝙͣ te virgine glorioſa: ⁊ ipſis cernētib in celū eleuatus eſt. Per graciā ſpirituſſancti paracliti. quā diſcipuloruꝫ cordibus. in linguis igneis infudiſti ⁊ ꝑ eos ī toto orbe t̓raꝝ longe lateqͣꝫ diffudit: ꝑ tremendū diē iudicij. qͦ tꝑe vēturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos ⁊ ſecl̓ꝫ ꝑ ignē. ꝑ oēꝫ cōpaſſionē eiꝰ tecū in hͦ id̓o ꝑticipatſ. ꝑ ſuauitate oſcl̓o rū eiꝰ. ꝑ īeffabile gaudiū qͦ aſſumpta es ī cōſpectu eiuſdē filij. vbi gaudes ⁊ exultas ſine fine. Letifica cor meuꝫ ⁊ exaudi me in hac petitione mea ꝓ qͣ te ſupplicit̓ exoro ⁊ deuote. Hic pete Et ſicut certꝰ ſuꝫ ꝙ ille ni qd̓ vis. hil tibi negās honorat. ita ſenciā faci lius: pleniꝰ. celeriꝰ ⁊ efficaciꝰ tuū ſan ctiſſimum adiuuamē ⁊ cōſolamē ẜm ſuauitatē miẜicordiſſimi cordis tui: ⁊ ẜm dulciſſimi filij tui volūtatē timen ciū ſe. ⁊ delectāciū ī ſe. ⁊ petitionē cor dis eoꝝ: ⁊ ẜm nc̄itatē mea ī his. ī oībꝰ rebꝰ ꝓ qͥbꝰ ſcīſſimū ſupplex īuoco no mē tuū ⁊ adiuuamē tuū vt obtineas mihi apd̓ deū dulciſſimū filiū tuū in fide catholica ſpē firmā: charitatēqꝫ ꝑfectā. verā cordis cōtritionē. fontem CA4 I lachrimaꝝ: ſincerā cōfeſſionē. dignaꝫ ac ſctīſſimā ſatiſfactionē. diligēteqͣꝫ cu ſtodiā a pctīs. cōtēptū md̓i. dilectiōꝫ dei ⁊ ꝓximi: flagella dilectiſſimi filij tui ī corꝑe meo īmūdiſſimo: vera paciētiā ad oīa ea q̄ ꝓ amore filij tui ſt̓ſuſtinēda: etiā morteꝫ turpiſſimā ſi oportuerit: executione votoꝝ: ꝑſeuerāciā ī bonis oꝑbꝰ: mortificationē ꝓ prie volūtatꝭ: cōuerſionē tibi placētē felicē obitū: ⁊ ī extrema hōa vite mee penitēciā vehemētē: boniqꝫ ſenſus ī tegritatē cū loq̄la. ⁊ aīabꝰ parētū me oꝝ: fratꝝ ⁊ ſoroꝝ: ⁊ oīm bn̄factoꝝ me oꝝ viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ vitā ſempitnaꝫ Amē. ¶ Quicūqꝫ ſb̓ſcpͥtā oronē die dixerit ī honore btīſſime vgīs me rie. ccc. dies indulgēciaꝝ habeba innocētio papa qͥ eā īſtituit. Et eide dicēti vult ip̄a bta v̓go maria pn̄tiali ter aſtare eū ꝯſociādo triduo aū mor le ſuā. ⁊ hora ſui exitus p̄nūcrar Sil̓ de nūcro ſaluādoꝝ ſit er ītu aſterio ordīs ſctī bn̄dicti in qͣdā n reuelatū ē cuidā abbatiſſe ī extremis laborāti: ⁊ ex poſt ſepiꝰ exꝑtū. Clemētiſſima dn̄a ⁊ dulciſſima v̓go ſctā maria mr̄ dei: oī pietate ple niſſima: v̓go an̄ partū: v̓go ī partu ⁊ v̓go poſt ꝑtū: mat̓ orphanoꝝ: ꝯſola tio deſolatoꝝ: viā erraciū: ſalꝰ ⁊ ſpes in te ſperāciū: fons vite ⁊ venie: fons ſalutꝭ ⁊ gr̄e: fons pietatꝭ ⁊ īdulgētie: fons ꝯſolatiōis ⁊ leticie. Obſecro te ꝑ illā ſctāꝫ ⁊ īeffabilē leticiā qͣ exulta uit ſpūs tuꝰ ī illa hoͣa qn̄ tibi ꝑ gabri elē archāgelū annūciatꝰ ⁊ ī te ꝯceptꝰ eſt filiꝰ dei. ⁊ ꝑ illud diuinū miſteriū qd̓ tūc oꝑatus ē ī te ſpūſſctūs. Deprecor te ꝑ illā maximā miſcd̓iaꝫ: īfinitā clemētiā: benigniſſimā pietatē: ferui diſſimam charitatē: ꝓfundiſſimā hu militatē qͣ filiꝰ tuꝰ de ſinu pr̄is deſcē dit acciꝑe hūanā carnē de venerabiliſſimo vtero tuo. ⁊ ī qͥbus te reſpexit qn̄ te ſuꝑ choros angelorū exaltauit. CXXVII Rogo te ꝑ īmēſā hūilitatē qͣ tu reſpō diſti dicēs archāgl̓o gabrieli Ecce an illa dn̄i fiat mihi ẜm vbū tuū. Que ſo te o pijſſima v̓go maria ꝑ ineffabi lia gaudia tui v̓gīalis ac ſuꝑadmirā di ꝯceptꝰ ⁊ partꝰ. ⁊ pꝰ hͦ dn̄ice reſur rectiōis ⁊ aſcēſiōis. ⁊ tuip̄iꝰ aſſūptionis ⁊ gl̓ificatōis: ⁊ ꝑ oīa alia ſctā gau dia q̄ habuiſti ⁊ habes de filio tuo dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o: vt adiuuēs ⁊ letifices aīaꝫ meā gaudio ſpiritali qͦ ſpūs meꝰ exultet in ſolo deo ſalutari meo Inſuꝑ o gl̓ioſa dei genitrix ⁊ virgo maria te inſtant̓ moneo ꝑ illā ſctāꝫ ⁊ maximā ꝯpaſſionē ⁊ acerbiſſimū cor dis tui dolorē quē habuiſti qn̄ filiuꝫ tuū dn̄ꝫ nr̄ꝫ ih̓ꝫ xp̄ꝫ an̄ crucē nudatu ⁊ in ip̄a leuatū. pēdētē: crucifixū: vul neratū: ſiciētē: felle ⁊ aceto potatū vidiſti: voce magna clamāte audiſti: ⁊ morte crudeliſſima morientem dolo roſiſſime ꝯſpexiſti. O martyr cū martyribꝰ tranſgladiata morte ſacratiſſi ma tui filij hūilit̓ tibi ſupplico ꝑ qͥnqͣꝫ vulnera ſua. ꝑ riuoſ ſacri ſanguīs ſui ꝑ cōtractione viſceꝝ ſuoꝝ p̄ nimio do lor̄ vulneꝝ ſuoꝝ: vt aīaꝫ meā īcēdas ⁊ vulneres amore ⁊ paſſiōe dilecti filij tui: ſicut aīa tua ſctīſſima fuit ī hora paſſiōis eiuſdē dolorſ gladio vulnerata: ⁊ ꝑ fontes ſctāꝝ lachrīaꝝ tuarū. qͣs ī eiuſdē filij tui paſſiōe fudiſti. da mihi ꝓ pctīs meis veras plāgēdi lachrimas ⁊ cōdignas. Peto te ſupplici ter o pijſſima v̓go maria ꝑ oēꝫ paſſio nē dilecti filij tui: ⁊ cōpaſſionē cordis tui ne repellas me ꝓpt̓ pctā mea īfini ta: ſꝫ ꝑ tuā maxima clemētiā audi et exaudi me. ⁊ da mihi qͥcqͥd filiꝰ tuus reqͥſierit a me veracit̉ agͦſcere tuo iuuamine ferq̄nt̉ inciꝑe: ꝑſeuerāt̉ exeqͦ. felicit̓ adīplere. O flos v̓ginū maria regina celi: dep̄cor hūilit̓ ⁊ deuote vt cū oībꝰ ſctīs ⁊ electꝭ dei venias ⁊ feſtines ī cōſiliū ⁊ auxiliū meū ī oībus orōibus ⁊ anguſtijs ⁊ neceſſitatibus CXXVIII meis. ⁊ ī oībꝰ rebꝰ ī qͥbꝰ ſū facturus cogitaturꝰ aut locuturꝰ diebꝰ ac no ctibus. horꝭ atꝫ momentꝭ vite mee. ⁊ fac me doctū pugilē: aſtutū: fortē: vigilē. vt md̓ꝫ: carnē: demanē: ⁊ hoſtes īfeſtos ſuperē. ⁊ mihi īdigniſſimo fa mulo tuo īpetres a dilecto filio tuo miſcd̓iaꝫ: vere penitēcie ſpaciū: corꝑiſ ⁊ aīe ſaluteꝫ: ⁊ ſpūſſctī gr̄am: qͥ bene oīa diſponat: p̄terita mala īdulgeat: pn̄tia emēdet ⁊ futura moderet: vete rē hoīem exuat: ⁊ nouū creās ſibi ha bitaculū faciat: aīaꝫ cuſtodiat. corpꝰ regat: cogitatiōes purificet: vota ⁊ de ſideria ſctā īfūdat: recta ꝯſilia īſtruat iuſta oꝑa ꝑficiat: ſenſus corrigat: mo res ꝯponat: curſū dirigat: ⁊ a ſeptem pctīs crimīalibꝰ vſqꝫ ī finē me liberet ac defēdat: v̓tutes īſerat ſacras: rectā fidē: firmā ſpeꝫ ⁊ ꝑfectā charitatē mi hi tribuat: victoria ꝯͣ hꝰ md̓i aduerſi tates: verā pacē: ſpūalē ⁊ corꝑalē: hu militatē: caſtitatē: pacientiā: ⁊ ī oī bo nō ꝑſeuerāciā mihi cōcedat O maria marſ ſtella: ꝑtꝰ ſalutꝭ: naufraganciū dux pia: miſeroꝝ patrona dulciſſima reoꝝ aduocata doctiſſima: deſperato rū ſpes vnica: pctōꝝ ſaluatrix magni fica die mea nouiſſima: me facie ſplē didiſſima: tua p̄cor irradia tut̉ ix ſecre tiſſima. mee mortꝭ pijſſima diē ⁊ horā nūcia. tu portū p̄be naufrago: reo fer procinia. dās miſero ſolatia. ſis ſpes ne deſꝑatiōe ſuccūbā mortꝭ ī agone. cū tūc nō ſit ſpes altera. niſi tu virgo puerpa: pr̄is parēs ⁊ filia. cui me recō cilia. O miſcd̓iaꝝ ⁊ venie fons ineua cuabil̓. īmo ip̄a miſcd̓ia ⁊ veniā: nll̓i dās īpulſā Exauditrix benigniſſima hāc orōeꝫ ſupplicē clement̓ ſuſcipias ⁊ exaudias ⁊ vitā et̓nā mihi tribuas Audi ⁊ exaudi me benigniſſima v̓go inaria mr̄ dei ⁊ miſcd̓ie. Amē. Sctīſſima ⁊ btīſſima v̓go ma ria: digniſſima ⁊ īcorrupta genitrix fi lij dei: ſplēdidiſſima marꝭ ſtella: regi cxxxxxx na āgl̓oꝝ: dn̄a regū: cuiꝰ ſpeciē rex et̄ nus ꝯcupiuit: q̄ ꝓcedis velut aurora ꝯſurgēſ: pulchra vt luna: electa vt ſol t̓ribil̓ vt caſtroꝝ acies ordīata. Cuius odor veſtimētoꝝ ē ſuꝑ oīa aromata. q̄ aſcēdis ꝑ deẜtū ſic̄ v̓gula ſumi ex aromatibꝰ mirrhe ⁊ thurſ: ⁊ vniuerſi puluerſ pigm̄tarij: v̓ga de radice yeſ ſe: v̓ga ſacerdotal̓ ⁊ regia: q̄ ſine humore ſeminis ꝑ obūbrationē ſcīſpūs vireſcēs fronduiſti: ⁊ vite fructū flori da germīaſti porta ſoli d̓o ꝑuia: para diſꝰ deliciaꝝ: ortꝰ ꝯcluſꝰ: fons ſigͣtus puteꝰ aqͣꝝ viuēciū: tēplū ſpūſſctī: tha lamꝰ īmacl̓ati ſpōſi: ſpōſa īcarnati v̓ bi. quaꝫ venerat̉ adorat ⁊ excolit oīs milicie celeſtꝭ exercitꝰ. quā timet ⁊ ex paueſcit oīs īferoꝝ ptās. cui deuotiſſi mis cordibꝰ obſeqͥt̉ vniuerſitas gen ciū. quā btāꝫ ſingl̓arit̓ te bn̄dictā pre dicāt oēs gn̄atiōes: ſub cuiꝰ honorꝭ culmine ſe hūiliāt pͥncipeſ. cuiꝰ vene rationi ſubmittere ſe gaudēt reges: ⁊ ſūmi apicꝭ īꝑatores. Ad te o dn̄a q̄ tāta p̄emines excellēcia q̄ tāta oēs excel lis eminencia. Ad te inqͣꝫ venio pctōr hūilimꝰ oīꝫ ⁊ abiectiſſimꝰ ī tota crea tura dei. Ad te venio ꝑ quā ſalꝰ md̓i edita ē: vt ſaluteꝫ corꝑis ⁊ aīe p̄cibus tue digͣtiōis obtineā. Ad te venio q̄ ī munē ab oī pctō deū ⁊ hoīem genui ſti: vt mihi pctōꝝ meoꝝ veniā apd̓ eū dē bn̄dictū vētrꝭ tui fructū obtētu ma t̓ne pietatꝭ īplores. Ad te venio q̄ vir go an̄ ꝑtū ꝑmāſiſti ⁊ v̓go poſt partū vt mihi tua int̓ceſſiōe reꝑare dignerꝭ mūdiciā cordis ⁊ corꝑis: quā tot ⁊ ta tꝭ inqͥnamentꝭ carnis ⁊ ſpūs pollui. quā ſic innūerſ vicibꝰ ab īeūte pueri cia tātaꝝ ſordiū feditate corrupti. Ad te poſtremo venio: nihil de tua ptāte diffidēs: nihil de pietate deſperās. ni hil de int̓uētꝰ tui gr̄a dubitas. Scio em̄ qꝛ potes oīa q̄ vis. ⁊ vis oīa q̄ ad hūana ſpectāt ſalutē. Et qꝛ pie te fide lit̓qꝫ petētibꝰ miẜicordit̓ ſubuenire I1 CXX. X nō differs. Teſtꝭ ē magnꝰ pr̄ baſilius teſtꝭ ē ⁊ pctōr olī theophilꝰ. teſtꝭ ē et pie memorie gregoriꝰ papa ſeptimꝰ vel qͣnta ptāte p̄dita ſis: vel qͣnta pie tate redūdas. vel qͣꝫ celerit̓ ī te ſpectātibus auxiliū tue lib̓atiōis īpendas. Un̄ ⁊ ego licꝫ īdignꝰ rogo ⁊ dep̄cor te o dn̄a reginā celi ⁊ t̓re ꝑ illā ſingu larē quā tibi d̓s p̄ſtitit gr̄aꝫ ꝑ illā q̄ d̓ īmaculata carne tua ꝓceſſit hūanita tē nr̄i mediatorſ v̓bi ⁊ carnis: vt exiguitatꝭ mee p̄ces dignant̉ accipias ⁊ opē tui patrocinij apd̓ eūdē filiū tuū h̓ ⁊ ī futuro ſecl̓o clement̓ exhibeas: qꝛ fas nō ē vt tibi ꝓ me vl̓ ꝓ alio ali qͦ pctōre petēti qͥcqͣꝫ deneget ille qͥ de te naſci digͣtꝰ ē verꝰ rex ⁊ verꝰ pacifi cus dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s. Qui. ¶ Sanctꝰ Edmundus cantuarien̄. archiep̄s ſequētē orōne ꝯpoſuit. eāqꝫ qͦtidie dice re ꝯſueuit ī honorē ſctīſſime dei geni tricꝭ ſꝑ v̓gīs marie ⁊ btī ioh̓is euāge liſte tutorſ eiꝰ. quaꝫ cū ſemel propter r iij occupationē qͣndā dicere neglexiſſet apparuit ei ſctūs ioh̓es euāgeliſta ferulā ī manu tenēs: ⁊ vt leuae̓t manū imperās. qͥ cū leuaſſet: ⁊ ille ferulā alſe leuās: pie tn̄ ſb̓mittēs blāde eū cor ripuiſſet ſb̓iūgēs ait. Caue ne amplivnqͣꝫ obmittas. qd̓ diligent̓ obẜuauit. maximāqꝫ ob hͦ ſctītatꝭ gr̄aꝫ ꝓme ruit. Ml̓ta etiā alia legūt̉ facta miracula v̓tute illiꝰ orōis q̄ breuitatis cā Intemerata ⁊ in h̓ obmittūt̉ et̓nū bn̄dicta ſingl̓arꝭ ⁊ incōꝑabil̓ v̓go dei genitrix mariā. gratiſſi mū dei tēplū: ſpūſſctī ſacrariū: ianua regni celeſtꝭ ꝑ quā poſt deū totꝰ viuit orbis t̓raꝝ. inclīa aures tue pietatꝭ in dignis ſupplicatiōibꝰ meis ⁊ eſto mi hi pctōri pia in oībꝰ auxiliatrix. O io hānes btiſſime xp̄i familiarꝭ amice. q ab eodē dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o v̓go electꝰ ⁊ int̓ ceteros magꝭ dilectꝰ. atꝫ miſterijs ſalutaribꝰ vlt oēs ībutꝰ. apl̓s eiꝰ ⁊ euāgeliſta factꝰ es p̄clariſſimꝰ. te in CXXX uoco cū mr̄e eiuſdē ſaluatorſ: vt opē tuā mihi cū illa ferre dignerſ. O due gēme celeſtes maria ⁊ ioh̓es. O duo lumīaria diuinitꝰ an̄ deū lucētia. veſtrꝭ radijs effugate ſceleꝝ meoꝝ nubila. Uos eſtſ illi duo ī qͥbꝰ ip̄e d̓s pr̄ ꝑ filiū ſuuꝫ ſpecialit̓ edificauit ſibi domū. ⁊ ī qͥbꝰ ip̄e filiꝰ dei pr̄is vnigeni tus ob ſinceriſſime v̓itatꝭ meritū: dilectiōis ſue ꝯfirmauit pͥuilegiū ī cruce pēdēs vni vr̄m ita dicens. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ. Deīde ad aliū. Ecce mr̄ tua. In huiꝰ ſacratiſſimi amorſ dulcedine qͣ ita ore dn̄ico velut mat̉ ⁊ filius īuicē ꝯiūcti eſt. Uobis duobus ego pctōr hodie corpꝰ ⁊ aīaꝫ meam ꝯmēdo: vt oībꝰ horſatꝫ momētꝭ inlꝰ ⁊ exteriꝰ firmi cuſtodes. ⁊ pij apd̓ deum int̓ ceſſores exiſtere dignemini Credo em̄ firmiter ⁊ fateor ⁊ indubitant̉ ſcio: qꝛ velle vr̄ꝫ velle dei ē. vnd̓ qͥcqͥd ab illo petitꝭ ſine morā obtine bitis. Per hanc igit̉ tam potiſſiniam r iiij vr̄e dignitatꝭ v̓tutē: poſcite mihi cor porſ ⁊ aīe ſalutē ⁊ a do īdulgētiā oīꝫ pctōꝝ meoꝝ: atqꝫ ī extrema hora huiꝰ vite venite mihi ī adiutoriū ꝯͣ oēs la queos īimici: ⁊ ī die iudicij qn̄ redditurꝰ ſū rōnē de pctīs meis: ſuccurrite mihi an̄ tribunal xp̄i: vt nō deputer cū īpijs ad penā. ſꝫ cū iuſtꝭ ad gaudi uꝫ ⁊ ad gloriā. Agite q̄ſo agite gl̓ioſiſ vr̄is or̄onibꝰ. vt cor meū inuiſere ⁊ ī habitare dignet̉ ſpūs almꝰ gr̄aꝝ largitor optimꝰ: qͥ me cūctꝭ vicioꝝ ſordi bus expurget: ſacris v̓tutibꝰ exornet in dilectiōe dei ⁊ ꝓximi ꝑſeuerare fa ciat: vt poſt huꝰ vite curſu ad gaudia ducat electoꝝ ſuoꝝ benigniſſimꝰ ꝑa clitꝰ: qͥ cū pr̄e ⁊ filio coet̓nꝰ viuit ⁊ re gnat d̓s ꝑ omnia ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amen eq̄ns orō dr̄ aurea: eo ꝙ nulla cior: ⁊ btē v̓gini marie accepti inſu hūano dictari p̄t: ſi cū deuonōe dicat̉: ꝓut ip̄amet habēs eādem tatione aureis lr̄is ī pectore ſuo CXXXII ſcpͥtā cuidā deuote ꝑſone legit̉ reueUe roſa ſine ſpinis. tu laſſe. quā pr̄ ī diuinis: maieſtate ſb̓limauit. ⁊ ab oī ve purgauit. Maria ſtella dicta marſ: tuo nato illuſtraris luce clara deitatꝭ: q̄ p̄fulges cūctꝭ daij. Gr̄a plena te ꝑfecit. ſpūiſctūs dū te fecit: vas diuine bonitatꝭ ⁊ totiꝰ pietatſ. Dn̄s tecum miro pacto: v̓bo vite carne facto: oꝑe trini ꝯditorſ: o qͣꝫ dul ce vas amorſ. Bn̄dicta tu ī mulieribꝰ hͦ teſtat̉ oīs tribꝰ. celi fant̉ te btāꝫ ſuꝑ oēꝫ creaturā exaltatā. Et bn̄dictꝰ fructꝰ vētrꝭ tui: qͦ nos dona ſꝑ frui: ꝑ pre guſtū h̓ int̓nū ⁊ pꝰ mortē iet̓nū. amē Hūc ſalutꝭ ſenſū: tue laudis gͣtū pēſū corde tuo: ſinu pia: clemēs: dulcis o maria. Amē. ¶ Quicūqꝫ ſeqͥntē ora unculā qͦttidie deuote dixerit: ſine ꝑ nitētia ⁊ miſterio corꝑis xp̄i n̄ dece ſic̄ fuit reuelatū btō berna Ue maria ācilla an ſctē trinitatꝭ. Aue maria ſpōſa. 3 ſpūſſctī. Aue maria mr̄ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i Aue maria ſoror āgl̓oꝝ Aue maria ꝑ miſſio ꝓph̓aꝝ. Aue maria regīa pr̄iar chaꝝ Aue maria magiſtra euāgeliſta rū. Aue maria doctrix apl̓oꝝ Aue ma ria ꝯfortatrix martyꝝ. Aue maria fōs ⁊ pulchritudo ꝯfeſſoꝝ. Aue maria de cꝰ ⁊ corona v̓ginū. Aue maria ſalꝰ ⁊ ꝯſolatrix viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Hecū ſis in oībꝰ tētatiōibꝰ: tribulatiōibꝰ: neceſſitatibꝰ: āguſtijs ⁊ īfirmitatibꝰ me is/ ⁊ īpetra mihi veniā oīm delictoꝝ meoꝝ: ⁊ maxīe ī hōa exitꝰ mei n̄ deſis mihi o pijſſima virgo maria. Amen. ¶ Bonifaciꝰ pap̄ dedit oībꝰ ſeq̄nte orōꝫ deuote dicētibꝰ cētū dies indul Ue maria alta ſtips li gētiaꝝ lij caſtitatꝭ. Aue ꝓfunda viala vallis hūilitatꝭ Aue lata roſa cāpi di uine charitatꝭ. Aue abyſſal̓ fōs oīs gͣcie ⁊ miſcd̓ie. celi ros fructifer: oīs diuine ſuauitatꝭ ⁊ deuotiōis. am̄. de oībꝰ mēbrſ btīſſime v̓gī CXXXIII marie. quā qͥ deuote dixerit ſpālē ab ea gr̄aꝫ ꝯſeqͥt̉: ⁊ dꝫ dici pꝰ quālibet̉ clauſulā vnū vel duo aue maria iuxͣ exigēciā mēbri vel mēbroꝝ eiuſdē be Dulciſſima regīa atiſſime v̓gꝭ md̓i dei genitrix v̓go maria: digͣre me laudare: adorare ⁊ bn̄dice̓ tua ſacratiſſima v̓ginea mēbra necta re celeſti ⁊ diuino recolēda. Aue m. Adoro ⁊ bn̄dico btīſſimos pedes tu os: qͥbꝰ ātiqͥ ẜpētꝭ cū oībꝰ popis eiuſ caput calcaſti: ⁊ arcē v̓tutū v̓gītatꝭ pͥ ma aſcēdēs dn̄ꝫ portātē oīa ſine gͣua mine portare meruiſti. Aue maria. Adoro ⁊ bn̄dico caſtiſſimū vteꝝ tuū aceruo tritici lilijs cādidiſſimis valla to ꝯꝑatū: a ſpūſcō imp̄gnatū: ī qͦ tāqͣꝫ thalamo mudiſſimo verū deū ⁊ veꝝ hoīeꝫ dei filiū ꝯcepiſti. Aue maria. Adoro ⁊ bn̄dico nobilliſſimū cor tu uꝫ oī ſapīa celeſti d̓coratū: ⁊ ardor̄ ca ritatꝭ īflāmatū. ī qͦ ſacra ꝯferēs nr̄e redēptiōis miſteria tꝑe ꝯgruo reuelan dā diligēt̓ ⁊ fideliſſime ꝯẜuaſti Tue Adoro ⁊ bn̄dico fecūdiſſima vbera tua: botrſ aſſil̓ata: v̓tute celeſti repleta: qͥbꝰ dei filiū ꝓ nob̓ ꝑuulū factū. a qͥ paſcūt̉ oīa lactauiſti. Aue ma. duo doro ⁊ bn̄dico manꝰ tuas tornatiles. plenas iacīctꝭ: qͥbꝰ md̓i ſaluato rē: natū adorās: ī p̄ſepio reclinaſti: et eꝰ mēbra ſacͣtiſſima ī oī puerili neceſ ſitate reuerētiſſime tractaſti. Aue ma. doro ⁊ bn̄dico os ⁊ linguā tuā di ſertiſſimā. qͥbꝰ angelo nūciati v̓ba ſa lutꝭ ⁊ vite reſpōdiſti: ⁊ cū dulci melo dia ꝓ ſuſceptis bn̄ficijs gr̄as referēs magnificat decantaſti. Auc ma. duo. doror bn̄dico labia tua melliflua q̄ ſaluatorſori bn̄dicto genitrix imaculata ml̓tociēs ꝑ oſcl̓a ꝯiūxiſti. Aue Adoro ⁊ bn̄dico nares tu mā duo as decētiſſimas. qͥbꝰ dulcedine diuīe pn̄tie ⁊ florſ de nazareth id ē xp̄i dn̄i nr̄i mirā flagrāciā ſēſiſti. Auem. duo Adoro ⁊ bn̄dico obedientes aures CXXXIIII qͣs ad obẜuatiōeꝫ diuīoꝝ p̄ceptoꝝ ⁊ ꝯſilioꝝ īclīaſti. qͥbuſqꝫ dulcia vite elo qͥa ab ore īcreate ⁊ ſūme ſapīe ſuſceAue m. duo. doro ⁊ bn̄dico(piſti. ſpecioſiſſimos ocl̓os tuos: qͥ ſpōſum aduolare fecer̄t: qͦꝝ v̓tꝰ ⁊ efficatia tāta exiſtit: vt nequeāt et̓nalit̓ mori qͦſcūqꝫ ex ip̄is voluerſ miẜicordit̓ ītueri Adoro ⁊ bn̄dico aīaꝫ Auem. duo tuā ſctīſſimā: ⁊ corpꝰ tuū mūdiſſimū in qͥbꝰ dei filio gͣtiſſimū habitaculū p̄paraſti: ⁊ ī qͥbꝰ(vt pie credit̉) in cele ſtibꝰ iuxͣ filiū tuū reſidēs: iā ſtolā du plicē ſpeciali qͦdā pͥuilegio ī amenitate ſūme btītudīs recepiſti. Auc ma. Subſcpta orōēꝫ edidit dn̄s duo. ſixtꝰ ꝑap. iiij. ⁊ ꝯceſſit oībꝰ eā deuote dicētibꝰ corā ymagīe btē v̓gīs ī ſole xj. M. annoꝝ vere indulgētie. F Ue ſcīſſima maria: mat̓ dei: re gina celi: porta ꝑadiſi: dn̄a md̓i: tu es ſingl̓aris v̓go pura. tu ꝯcepiſti ih̓ꝫ ſi ne pctō. tu peperiſti creatorē ⁊ ſalua torē md̓i: in qͦ ego nō dubito:ora pro me ih̓ꝫ dilectū filiū. ⁊ lib̓a me ab oībꝰ malis. Amē. ¶ Sequūt̉ orōes d̓ ſeptē gaudijs corꝑalibꝰ btē marie ꝟ ginis: ⁊ dꝫ dici aue maria pꝰ qd̓libꝫ Irgo tēplū trinitatis: d̓s ſūme bonitatꝭ ⁊ miſcd̓ie: qͥ tue hūili tatꝭ: dulcorēqꝫ ſuauitatꝭ vidit ⁊ fraglā cie. De te naſcinūciat̉: cū ꝑ āgl̓m mā dat̉: tibi ſalꝰ gr̄e. modū q̄rꝭ demōſtra tur: dū ꝯſentꝭ īcarnat̉: ꝯfeſtī rex gl̓ie. ꝑ hͦ gaudiū p̄camur: vt hūc regē mere amur hr̄e ꝓpiciū: ⁊ ab eo ꝓtegamur. ꝓtecti recipiamur ī t̓ra viuēciū. Auc ma. ¶ De ſcd̓o gͣtularꝭ: cū tu ſolē ſtella parſ: velud luna radiū: pariēdo n̄ gͣuarꝭ: v̓go manēs nec mutarſ ꝓpt̓ pu erperiū. ſic̄ flos: ꝓpt̓ odorē: ſuū n̄ ꝑdit decorē: cū odor emittit̉. ſic tu ꝓpt̓ cre atorē: v̓gītatꝭ cādore n̄ ꝑdis cū naſcit̉ O maria mat̓ pia: eſto nob̓ recta via ad tuū filiū. ac ꝓ tua grāde pelle nr̄a vicia. ꝑ hͦ ſctm̄ gaudiū. Aue ma. ¶ De CXXXV t̓cio gͣtularꝭ: ſtellā nouā quā morari vides ſuꝑ filio. cū a magꝭ adorari ip̄ꝫ cernis ⁊ ditari mūere cū vario. Stella notat vnitatē. treſqꝫ reges trinita tē: ī p̄dicto filio. Aurū. meiꝭ puritatē: mirrha carnis caſtitatē: ⁊ thꝰ deitatē adorādo. o maria ſtella md̓i: a pctō ſimꝰ md̓i: ꝑ te plena gr̄a: ⁊ v̓tutibꝰ fe cudi: leti tecū ⁊ iocūdi letemur ī pr̄ia Aue ma. ¶ Quartū v̓go tibi dat cuꝫ a morte ſuſcitat̉ xp̄s die t̓cia. ꝑ hͦ fidei roborat̉: ſpeſqꝫ redit: mors fugat̉: atꝫ dat̉ venia. hoſtꝭ malꝰ captiuat: dolet gemit: anxiat̉: amiſſa potētis: hō cap tꝰ lib̓at̉: ⁊ ab imo ſb̓leuat̉ ſurſū ad ce leſtia. O tu mr̄ creator: fūde p̄ces cūctꝭ horſ: vt pꝰ iſtd̓ ſecl̓ꝫ: pꝰ curſū huiꝰ laborſ: btīs iugamur chorſſuꝑnoꝝ ci uiū. Aue ma. ¶ Quītū v̓go recepiſti aſcēdētē cū vididiſti filiū ī gl̓ia: tunc aꝑte ꝯgͣuiſti: ꝙ tu mat extitiſti. cuius eras filia. In aſcēſu demōſtrat̉: via ꝑ quam aſcēdat̉ ad celi palacia. Ergo ſurgat ⁊ ſeqͣt̉: iſtā viā ꝗ morat̉ ī md̓i miſeria. ꝑ hͦ gaudiū rogamꝰ: ne ſb̓ijci valeamꝰ: demōiſ īperio. Sꝫ ad celos aſcēdamꝰ: vbi ſꝑ gaudeamꝰ: tecuꝫ et cū filio. Aue ma. Sextū gaudiū oſtēdit de ſuꝑnis qͥ deſcēdit ī līguis para clitꝰ. dum ꝯfirmat ⁊ defendit: replet mūdat ⁊ accēdit: apl̓os penitꝰ. Igniſ in līguis ē datꝰ: vt ꝑ ignē ſit ſanatus hō linguis ꝑditꝰ. Et ꝑ ignē ſit ſanatꝰ qͥ fuēat maculatꝰ ꝑ pctm̄ penitꝰ. ꝑ hͦ gaudiū btm̄: ora v̓go tuū natū vt in hͦ exilio deleat nr̄m reatū: ne ſit nob̓ ī pctm̄ in extremo iudicio. Aue ma Ad ſeptimū īuitauit cū de md̓o te voca uit. xp̄s ad celeſtia ſuꝑ choros exalta uit: exaltataꝫ honorauit ſpeciali gr̄a. ſic honor tibi p̄ſtat̉: ꝙ nemini reſerat̉ niſi ꝑ te: nec virtutibꝰ dotat̉ niſi ꝑ te cui dat̉ v̓tutū cuſtodia. v̓go mr̄ pietatꝭ ſenciamꝰ bonitatꝭ tue bn̄ficiū. vt nos ẜues a pctīs: ⁊ ꝑducas cū btīs ad et̓nū gaudiū. O maria mr̄ md̓a a pec CXXXVI catꝭ nos emūda: ꝑ hͨ ſepteꝫ gaudia: ⁊ ſcd̓o nos fecūda ⁊ duc tecū ad iocun da ꝑadiſi menia Aue. v. Dignare me Omine ih̓u xp̄e vnigenite ſum mi pr̄is: qͥ gl̓ioſaꝫ v̓ginem ma tre tuā letificare digͣtus es. ꝯcede ꝓpi ciꝰ famul̓ tuiſ: eadē gaudia ad hono rē v̓gīs ⁊ matrꝭ tue ſepe recolere: qͣtinꝰ etꝰ int̓ceſſiōe gͣtiſſima: ⁊ meritꝭ gl̓i oſis mereāt̉ cū ip̄a ⁊ ſctīs tuis oībus in tua gl̓ia et̓nalit̓ gl̓iari. Qui cum. tē alia oro d̓ eiſdē gaud AIude v̓go mr̄ xp̄i q̄ ꝑ aure cōcepiſti gabriele nūcio. Gaude qͥ a d̓o plena peperiſti ſine pena cū pudoris lilio Gaude tui qꝛ nati quē videbas mortē pati: fulget reſurrectio. Gaude xp̄o aſcēdēte: ⁊ ī celos te vidēte motu fert̉ ꝓprio. Gaude q̄ poſt ip̄m ſcandis ⁊ ē honor tibi grādis in celi palacio. . Ora ꝓ nob̓ ſctā dei genitrix. Eus qͥ btīſſimā v̓ginē mariā in cōceptū ⁊ partu dilecti filij tui virgi nitate ſeruata duplici gaudio letifica ſti. qͥqꝫ eius gaudia eodem filio tuo a mortuis reſurgēte. ⁊ ad celos aſcēdē te ml̓tiplicaſti: tribue qm̄s. vt ad illd̓ ineffabile gaudiū: qͦ tecū aſſūpta gau det ī cel̓: eiꝰ meritꝭ ⁊ p̄cibꝰ ꝑuenir̄ va leamꝰ. ¶ Itē alia breuis de quīqꝫ quuidijs btē marie: ⁊ ē btī bernhardi abbatꝭ clareuallen̄.(vt dicit̉ St tibi opijſſima qͣſi oſculū īpͥmere. hūc audire v̓ſiculū. Aue maria gr̄a plena dn̄s tecū. tociēs eī oſcl̓a rꝭ: qͦtiēs ꝑ aue ſalutarꝭ. Ergo ad eius ymagine accedite: oſcl̓a īprimite. aue maria dicite. Gaude v̓go gr̄oſa: v̓bo v̓bū ꝯcepiſti. Gaude tellꝰ fructuoſa: fructū vite ꝓtuliſti. Gaude roſa ſpeci oſa: v̓nās xp̄o reſurgēte. Gaude mat̉ gl̓ioſa: xp̄o celos aſcēdēte. Gaude fru ens delicijs. nūc roſa iūcta lilijs. muda nos a vicio: ⁊ tuo iūge filio. Amē euotꝰ O dulcꝭ amica dei: ro ſa vnās atꝫ decora: memor eſto mei CXXXVII Sequūt̉ orē dū mortꝭ venit hoͣa. dijs ip̄ualibꝰ. q̄ btā nes de ſep v̓go maria nūchꝫ ī cel̓. ꝓut ꝑ eā reue latū fuit cuidā deuoto. q̄ cū alia gau diā corꝑalia ip̄iꝰ q̄ ī hͦ md̓o habuit d̓ uote qͦtidie recoleret ſibi dixit: vt illa ſpūalia deīceps recitaret: ī quibꝰ ſibi ml̓to āpliꝰ ꝯplaceret. Aude v̓go maria mr̄ xp̄i. que tu ſola meruiſti: o v̓go dulciſſima eē tāte di gnitatꝭ. vt ſis ſctē trinitati: ſeſſiōe ꝓxi ma. Gaude flore v̓gīali: q̄ honor̄ ſpeciali: trāſcēdis ſpledifeꝝ āgl̓oꝝ pͥncipatū: ⁊ ſcōꝝ decoratū dignitate nūeꝝ Gaude nexū voluptatꝭ ⁊ āplexū cari tatſ: iūcta ſic altiſſimo vt ad votū ꝯſe quaris. qd̓ vis totū: ac p̄caris: ab illo dulciſſmo. Gaude ſpledens vas v̓tu tum. cuius pendens eſt ad nutum: to ta celi curia. te beatam et felicem: hie ſu dignam genitricē: vernans in glo ria. Gaude ſponſa chara dei: nam vt clara lux diei: ſolis datur lumine. a ij ſic tu facꝭ orbē vere: tue pacꝭ reſplēde re: lucꝭ plenitudīe. Gaude mr̄ miſero rū. qꝛ pr̄ ſecl̓oꝝ dabit te colētibꝰ: congruētē h̓ mercedē: ⁊ felicē poli ſedem regnis ī celeſtibꝰ. Gaude parēs v̓go pura. certa manēs ⁊ ſecura: ꝙ hͨ tua gaudia: nō ceſſabūt nec decreſcēt ſed durabūt ⁊ floreſcēt ꝑ et̓na ſcl̓a. Amē. Aue maria dicat̉ ſꝑ in fine cuiuſlibet v̓. Specioſa facta es ⁊ ſuauis. ī delicijs tuis ſctā dei genitrix. Or̄o Upplicationē ẜuoꝝ tuoꝝ deuſ miẜator exaudi: vt qͥ ſctē dei genitrici ⁊ v̓gīs marie felicia gaudia(qͥbꝰ aſſūpta ī celis) gaudet ꝯmemoramus. eiꝰ int̓ceſſiōibꝰ ab īſtātibꝰ periculis eruamur: ⁊ ad et̓na gaudia ꝑuenire mereamur. Per eūdē. ¶ Itē or̄o deuota ad ſctāꝫ trinitatē ⁊ btāꝫ mariaꝫ pctōꝝ veniā ⁊ gr̄a īpetrāda ginē Ater a qͦ md̓s lege firma regit̉ a qͦ certa rōne benigne diſponit̉. parce plebi q̄ a xp̄o xp̄iana dicit̉. Adonay ab inferni defende pericl̓o. CXXXVIII qͦs dilecti ſacrauiſti filij vocabl̓o. qͦs eiuſdem redemiſti ſalubri patibulo. Fili dei ih̓u xp̄e dn̄ator dn̄e. qͥ ꝓ md̓i medicina natꝰ es de v̓gīe: placa pr̄i nos qͦs tuo redemiſti ſanguīe: Athanatos mediator dei atꝫ hoīm firma pactū pacꝭ huiꝰ int̓ nos ⁊ dn̄ꝫ. ne pri uemur regͦ dei ꝓ ꝯmiſſo criminum. Qui ꝓcedis ab vtroqꝫ ꝑaclite ſpūs. cuiꝰ ignis īflāmauit fideles diuinitꝰ hͦ eode nr̄as ſordes igne crema penitus. hͦ eodē nr̄e mētꝭ ocl̓os illumina. hͦ eodē ſenſus nr̄os ſcabroſos examina. hͦ eodē vniuerſa nr̄a dele crimina Trinꝰ d̓s ī ꝑſonis: vnꝰ ī ſubſtācia. cul pas nr̄as ⁊ reatꝰ plena dele venia. ⁊ ſic nundos a pctīs reduc ad celeſtia. Aue v̓go dei mr̄ vera ſpes fidelium: porta celi: ſtella marſrecti curſus bra uiū: ſūma legꝭ: forma pacꝭ: ſalutꝭ exordiū. Aue v̓go: aue feta: aue plena gr̄a: Aue ſpōſa: aue mr̄: aue dei filia. quā diuerſa facꝭ vnū o omnipotētia Fons ſigͣtus ſacr̄i ſūmi receptaculuꝫ ſcala iacob: domꝰ dauid: ſalomonis ferculū. a leonis ore ſalua: xp̄ianū po pulū. Theothocos: v̓ga yeſſe: oliua fructifera: tēplū dei: archa no: colūba pacifera: ab īferni nos caribdi īet̓ nū lib̓a. Turrſ a qͣ pēdet oīs armatura forciū: roſa flores ſacra vitſ: lilium ꝯualliū: medicīa pctōꝝ: v̓tutꝭ donariū. Uua dulcis: flos ſuauiū: nardus odorifera: v̓go ſꝑ gl̓ioſa: ſb̓limis puerpera. prebe nob̓ adoptiuis pietatis vbera. Oriētꝭ porta clauſa: quā vidit ezechiel mēſa regis: ad quā dapes tu lit ip̄e gabriel. qͦꝝ opē ī leonū lacū ſē ſit daniel. Tu ſigillū libri vite ſolidū in ſecl̓a. cuiꝰ p̄t ſolꝰ agnꝰ ſoluer̄ ſigͣcu la. ī hͦ nr̄a p̄cu ſtilo ꝯſcribe vocabula. Tue v̓go ſctītatis luce nos irradia. ⁊ ſic tua pia p̄ee d̓o recōcilia: vt pꝰ mor tē gl̓iemur ī celeſti patria. Ad hͦ om̄es ptātes v̓tutū celeſtiū. ad hͦ oēs ſctī vr̄ꝫ petimꝰ auxiliū. Miſerere nr̄i d̓s ī ꝑſo nis trinitas: miſerere: miſerere nr̄i ſim CXXXI.X plex vnitas: te ſpūs oīs laudet ſempit̉ na deitas Ame. ¶ Or̄o deuotiſſima btī bernhardi abbatis clareuallen̄. quā cū ſemel diceret an̄ ymaginē cru cifixi: ip̄a ymago de cruce ſe inclinās eū āplexata ē. ¶ Salutatio ad pedes Alue md̓i ſalutare: ſalue: ſalue ih̓u chare: cruci tue me aptare. vellē vere: tu ſcis qͣre: da mihi tu aꝫ copiā. Ac ſi pn̄s ſis accedo: īmo te pn̄tē credo: o qͣꝫ nudū h̓ te cerno: ecce tibi me ꝓſterno: ſis facilis ad veniaꝫ Clauos pedū: plagas duras. ⁊ tā gra ues īpreſſuras: circūplector cū affectu tuo pauēs ī aſpectu: tuoꝝ memor vul neꝝ: gͣtes tāte charitati: nos agamus vulnerati. O amator pctōꝝ: reꝑator ꝯfractoꝝ: o dulcꝭ pr̄ paupeꝝ. quicqͥd eſt ī me ꝯfractū: diſſipatū aut diſtractū: dulcꝭ ih̓u totū ſana: tu reſtaura. tu ꝯplana tā pio medicamīe. te ī tua cruce q̄ro: ꝓut qͥo corde mero. me ſanab̓ h̓ vt ſpero: ſana me ⁊ ſanus ero: s iiij in tuo lauās ſangunīe. plagas duraſ rubicūdas: ⁊ fixuras tā ꝓtudas. cordi meo fac īſcribi. vt ꝯfigar totꝰ tibi. te modis amās oībꝰ Quiſqͥs huc ad te acceſſit. hoſqꝫ pedes corde preſſit. egerſanꝰ hinc abſceſſit. hinc relinq̄s qͥcqͥd geſſit: dās oſculū vulneribus. Dulcꝭ ih̓u pie d̓s ad te clamo licꝫ rep̄be mihi te benignū: ne repellas me indignū: de tuis ſctīs pedibꝰ. Coram cruce ꝓcūbētē: hoſqꝫ pedes cōplectētē: ih̓u bone me nō ſpernas: ſꝫ de cru ce ſctā cernas: ꝯpaſſiōis gr̄a. In hac cruce ſtās directe: inde te omi dilecte totū ad me ꝯuerte. eſto ſanꝰ dic aper īo ad te: dimitto tibi oīa. ¶ Saluta Alue ih̓u rex ſcōꝝ ſpes genua vnica pctōꝝ: ī ligno tāqͣꝫ reus pēdes hō verꝰ d̓s: caducꝭ nutās geni bus. O qͣꝫ pauꝑ o qͣꝫ nudus: qͣlis es in cruce ludꝰ: deriſoꝝ iocꝰ factus: ſpōte tn̄ nō coactꝰ: attritꝰ mēbrſ oībꝰ. San guis tuꝰ habūdant̉ fuſus fluit īceſſā CXL ter. totꝰ locꝰ ī cruore: ſtās ī maxīo dolore: p̄cinctꝰ vili tegmīe. O maieſtas infinita. o egeſtas īaudita: qͥs ꝓ tāta charitate q̄rit te ī veritate. dās ſāguinē ꝓ ſanguīe. Quid ſū tibi reſpōſurꝰ actu vilis: corde durus: qͥd repēdā amatori: qͥ ꝓ me elegit nori. ne dupla morte moriar. Amor tuꝰ amor fortis quē nō vincūt iura mortſ. o qͣꝫ pie me ſub cura. tua foues īpreſſura: ne mor ſu mortꝭ vulnerer. Ecce tuo ꝓ amore te ꝯplector cū rubore: nie coapto diligent̓: tu ſcis cauſaꝫ euident̓: ſed ſuf fer ⁊ diſſimula. h̓ qd̓ ago nō gͣuet ſed me ſanet: ⁊ lauet inqͥnatū ⁊ egrotum ſanguis h̓ fluēs ꝑ totū: vt n̄ ſb̓ſit macula. In hac cruce te cruētū: te diſten tū ⁊ ꝯtēptū: vt reqͥrā me īpelle. ⁊ h̓ im ple meū velle: facturꝰ qd̓ deſidero: vt te q̄rā mēte pura: ſit hͨ meā pͥma cura nō ē labor: nec gͣuabor: ſꝫ ſanabor et mūdabor. cū te ꝯplexꝰ fuero. tio ad manꝰ ꝑ Alue Sal ih̓ū paſtor bone: fatigatus ī agone. qͥ ꝑ lignū es diſtractꝰ: ⁊ ad lignū es cōpactꝰ: expāſis manibꝰ. Hanꝰ ſcē vos auete: roſis nouis adīplete: hos ad ramos dure iucte: ⁊ crudeli ſerro pūcte: tot guttꝭ decurrētibꝰ. Ecce fluit cir cūqͣqꝫ: manus tua de vtraqꝫ: ſanguis tuꝰ copioſe: rubicūdꝰ īſtar rōſe: magne ſalutꝭ p̄ciū. Manus clauis ꝑfora tas: ⁊ cruore purpuratas: cordi p̄ nimio amore: ſitibudo bibēs ore cruoris ſtillicidium. O qͣꝫ large te exponis ꝓmptꝰ ꝓ mal̓ atꝫ bonis: tͣhis pigros pios vocas. ⁊ ī tuis vlnis locas: ꝑatꝰ gͣtꝭ oībꝰ. Eccce tibi me p̄ſento: vulne rato ⁊ cruēto: ſꝑ egrꝭ miſereris: de me gͦ ne gͣueris: qͥ preſto es amātibꝰ. In hac cruce ſic extēſꝰ. ī te meos tͣhe ſenſus: meum poſſe velle ſcire. cruci tue fac ẜuire te meis apta brachijs. ī tam lata charitate: tͣhe me ī v̓itate: ꝓpt̓ tu am crucē almā: tͣhe me ad crucis pal ma. dās finē meis vicijs. Manus ſctē CXLI vos ꝯplector: ⁊ gemēdo ꝯdelector: gͣ tes ago plagꝭ tātꝭ: clauis dirꝭ: guttis ſctīs. dās lachrias cū oſcl̓is. In cruor̄ tuo lotū: me ꝯmēdo tibi totū. tue ſcē manꝰ iſte me defendāt ih̓u xp̄e: extremis ī ꝑicl̓is. ¶ Salutatio ad latꝰ dn̄i Alue ih̓u ſūme bonus. ad par cedunimis ꝓnꝰ. membra tua macilēta: qͣꝫ acerbe ſt̓ diſtēta: in ramo erucꝭ torrida. Salue latꝰ ſaluatorſ: ī qͦ latet mel dulcorſ. ī qͦ patet vis amo ris. de qͦ ſcatet fons cruorſ. qͥ corda la uat ſordida. Ecce tibi appropinqͦ: ꝑ te ih̓u ſi delinqͦ. verecūda qͥdē fronte. tn̄ ad te veni ſpōte. ſcrutari tua vulnera Salue mitis aꝑturā: de qͣ venit vena pura. porta patēs ⁊ ꝓfūda. ſuꝑ rōſaꝫ rubicūda: medela ſalutifera Odor tu us ſuꝑ vinū. virꝰ pellēs ẜpētinū. potꝰ tuꝰ potus vite. qͥ ſititis huc venite. te dulce vulnꝰ aꝑi. Plaga rubēs aꝑire fac̄ cor meū te ſentire. ſine me ī te trāſi re: vellē totꝰ ītroire. pulſanti pauide pauꝑi Ore meo te ꝯtīgo: ī te cor meū intīgo te ardent̓ ad me ſtrīgo: te ardē ti corde līgo: me totū ī te traijce. O qͣꝫ dulcꝭ ſapor iſte: qui te guſtat ih̓u xp̄e: tuo victꝰ a dulcore: mori poſſꝫ p̄ amo re: te vnū amans vnice. In hac foſſa me recōde: int̓ meū cor ꝓfunde: vbi iacēs īcaleſcat. ⁊ ī pace ꝯquieſcat. nec prorſus quēqͣꝫ timeat. hōa mortꝭ meus flatꝰ ītret ih̓ū tuū latꝰ. h̓ expirās ī te vadat. ne hūc leo trux inuadat. ſed apd̓ te p̄maneat. ¶ Salutatio ad peAlue ſalꝰ mea d̓s: ih̓u ctꝰ dn̄i dulcꝭ amor meꝰ. Salue pectꝰ reuerēdū cū tremore ꝯtīgēdū: amorꝭ domicilium. Aue thronꝰ trinitatꝭ: ar cha lata charitatꝭ: firmamētū īfirmis pax ⁊ pauſa fatigatꝭ. hūiliū tricliniū Ih̓ū dulcꝭ paſtor pie: fili dei ⁊ marie largo fonte tui cordis: feditateꝫ mee ſordis: benigne pr̄ dilue. Aue ſplendor ⁊ figurā: ſūma dei genitura. de theſaurꝭ tuis plenis: deſolatis ⁊ ege CXLII nis: munꝰ clement̓ ꝓflue. Dulce ih̓u xp̄i pectꝰ: tuo fiā dono rectꝰ: abſolutus a pctīs. ardēs igne charitatꝭ: vt ſꝑ te recogitē. Tu abyſſus es ſophie: angeloꝝ armonie te collaudāt. ex te fluxit: qd̓ ioh̓es cubās ſuxit. fac̄ ī te qd̓ in habitē. Aue fons benignitatꝭ: plenitudo deitatꝭ in te manet: vanitatē in me ſanet. qd̓ tu ꝯfers ꝯſiliū. Aue veꝝ tēplū dei: p̄cor miſerere mei: tu totius archa boni: ſac electꝭ me apponi: vas diues d̓s oīꝫ. ¶ Salutatio ad cor dn̄i Ummi regꝭ cor aueto: te ſaluto corde leto: te ꝯplecti me dilectat. ⁊ hͦ cor meū affectat: vt ad te lo quar animes. Quo amore vīcebaris qͦ dolore torq̄barꝭ: cū te totū exhauri res: vt te nob̓ imꝑtires: ⁊ nos a morte tolleres. o mors illa qͣꝫ amara: qͣꝫ īmi tſ qͣꝫ auara: q̄ ꝑ cellā ītroiuit: ī qͣ vita md̓i viuit: te mordēs cor dulciſſimū. Propt̓ mortē quā tuliſti: qn̄ ꝓ me de feciſti. cor īflāmatuꝫ ⁊ affectum: o cor dulce p̄dilectū. hͦ ē qd̓ opto pl̓imū. ꝑ medullā cordis mei. pctōrſ atꝫ rei: tu us amor trāſferat̉. qͦ potent vulnerat̉ qͥcūqꝫ te ꝯplectit̉. Dilatare aꝑire. tāqͣꝫ roſa flagrās mire cordi meo te ꝯiun ge. ſtilla tui rorſ vnge. qͥ amat te quid patit̉? Quid nāͣ agit neſcit vere. nec ſe valet cohibē. nullū modū dat amori. ml̓ta morte vellet mori. amor̄ qͥſqͥs vīcit̉. Uiua cordis voce clamo. o dul ce cor nāqꝫ amo. ad cor meū inclīare. vt ſe poſſit applicar̄. deuoto tibi pecto re. O cor dulce p̄dilectū. md̓a meum cor illectū. ⁊ ī vanis īduratuꝫ. piū fac ⁊ timoratū. repulſū retrofrigor̄. Tuo viuat ī amore. ne dormitet ī torpore. ad te oret: ad te ploret. te adoret. te ho noret. te fruēs oī tꝑe. Roſa cordis aꝑi re. cuiꝰ odor flagrat mire. te digͣre dilatare. fac cor meū anhelar̄. flāma de ſiderij. Da cor cordi ſociari tecuꝫ ih̓u vl̓nerari. nā cor cordi ſil̓at̉. ſi cor meū. ꝑforat̉. ſagittꝭ īproperij. Infer tuū in CXCIII fra ſinū. cor vt tibi ſit vicinū. vt vix fe ip̄ꝫ capiat. ī dolore gaudioſo. cū deformi ſpecioſo. ſe ſꝑ iueniat. h̓ repauſet. h̓ moret̉. ecce iā pꝰ te mouet̉. te ar dēt̓ vult ſentire. vult potēt̓ ītroire. nō li ꝯͣire. debes ei ꝯſentir̄. vt bn̄ d̓ te ſen o̓ vultꝰ dn̄i. ¶ Sali tiat. Alue ih̓u reuerēde. digne ſꝑ īqͥrede. me pn̄tē h̓ attēde. accedētē me accede precordiali gr̄a. Salue caput cruētatū. totū ſpinis coronatū. arūdi ne ſic v̓beratū. facies ſputo ſic illata. Salue cuiꝰ dulcꝭ vultꝰ. īmutat̉ ⁊ īul tꝰ. īmutauit ſuū florē. totꝰ v̓ſꝰ ī pallo rē. quē celi tremit curia. Oīs vigor atꝫ viror. hīc receſſit n̄ āmiror. morſ appa ret ī aſpectu. totꝰ pēdet ī affectu. tritꝰ erga macie. Hīc aſpectꝰ ſic deſpectuſ ꝓpt̓ me ſic int̓fectꝰ. pctōri tā indigno cauſa amoris int̓ſigno. appare clara facie In hac tua paſſiōe. me agͦſce pa ſtor bone: cuiꝰ ſumpſi mel ex ore. hau ſtū lactꝭ cū dulcore. pre oībꝰ delicijs Nō me reū aſpernerꝭ: nec īdignū dedignerꝭ: morte tibi ia vicina. caput tu uꝫ h̓ reclīa: ī meis pauſa brachijs. tue ſcē paſſiōi: me gaudere int̓poni ī hac cruce tecū mori: p̄ſta crucꝭ amatori: ſb̓ tua cruce moriar Morti tue tā amare gͣtes ago ih̓u chare: q̄ es pn̄s pie deꝰ. fac qd̓ petit tuꝰ reꝰ. vt abſqꝫ te non fi niar. Dū me mori ē neceſſe. noli mihi tūc abeſſe: ī tremēda mortꝭ hōa: veni ih̓u abſqꝫ mora: tuere me ⁊ lib̓a. Cuꝫ me iubes emigͣre. ih̓u chare tūc appareo amator āplectēde: temetip̄m tūc oſtēde: ī cruce ſalutifera. ¶ Salutatio ad dolores ſinguloꝝ mēbroꝝ xp̄i dn̄i Alue ſalue ih̓u pie: fili di(nr̄i ⁊ marie: qͥ de pre ſine mr̄e: ⁊ d nire ſine pr̄e es natꝰ mirabilit̓. Aures tue tā benigne: oī vere laude digne: angl̓oꝝ qͦs ꝯcētꝰ: totꝰ celicꝰ ꝯuetus: mulcet īeffabilit̓. Quāta probra ꝑtuler̄t: ⁊ qͣꝫ ſepe audiuerūt: h̓ ſeductor ⁊ pctōr: h̓ vorator ⁊ potator: ſꝑ hꝫ d̓mo CALIIII niū. Quis has penas enarrare poſſꝫ oēs ih̓u chare. mihi ſapit tecuꝫ flere. nec me poſſū ꝯtine̓. attēdēs hͦ flagiciū Hīc latronē ſeuiētē. ſic iudeū nūc fre mētē. vah qͥ tēplū hͦ repēdit. h̓ de cruce ſi deſcēdit. hūc ſcimꝰ dei filiū. Pro phetiſa nūc clamare. nūc te petrū ter negare. crucifige replicare. Aue rex te ſalutare. līguas īſipiēciū. Malleoruꝫ ſonꝰ multꝰ: iudeoꝝ hīc tuml̓tꝰ. hinc marie manās vultꝰ. hīc creator tanqͣꝫ ſtultꝰ. ab oībꝰ d̓ſpicit̉. Os ſtillās mel lis dulcore. pallet totus ꝑ horrore. ce cos viſu qͥ veſtiuit. h̓ viſu frui deſinit qꝛ ſputꝭ obruit̉. En pes caput leua de xtra. dolēs paſſim itꝰ exͣ. giro hīc illic regiro. nil ī tā p̄claro viro. niſi dolor cōſpicit̉. Pignꝰ et̓ni ardorſ. hꝰ cā ſū dolorſ. ſcio ih̓u qd̓ ſū reꝰ. miſere̓ mei d̓s. hͦ corpꝰ dū relinqͥt̉. amē. V. Adoramꝰ te xp̄e ⁊ bn̄dicimꝰ tibi. Quia ꝑ crucē tuā redemiſti md̓ꝫ. Omine ih̓u xp̄e rego te ꝑ miſte riū ſcē īcarnatiōis tue. ⁊ amaritudīeꝫ paſſiōis tue ⁊ excellētiā dilectōis tue ⁊ pijſſimā genitricē tuam: ⁊ merita ⁊ ſuffragia oīꝫ ſcōꝝ ⁊ electoꝝ tuoꝝ. mi ſere̓ mihi pctōri. nc̄ ⁊ ſꝑ in hoa exitus mei: ⁊ miſerē clemētiſſime d̓s aīabꝰ oīꝫ fideliū defūctoꝝ ꝑ ml̓titudinē oīꝫ miẜationū ⁊ miſcd̓iaꝝ tuaꝝ. Amen. ¶ Incipit rōſarium btē marie v̓gicū articl̓is vite xp̄i. qd̓ qͥcunqꝫ deuote dixerit maxīas acqͥret īdulgētias. No ādū tn̄ ꝙ ī pͥncipio dꝫ dici. Credo in deū. poſtmodū. Pr̄ nr̄. Aue ma. ⁊ aſſ uālibꝫ clauſulā Aue maria gr̄a ple na. ⁊cͣ. ſine. cme. qꝛ q̄libet clauſula īcipit a relatiuo qͥ: quē vl̓ qͦ. qd̓ refert̉ ad ih̓ꝫ ī decē clauſulas ſꝑ di cāt̉. Pr̄ nr̄. Credo ī deū. Pr̄ nr̄. Auem. Uſcipe roſariū v̓go deauratū ih̓u ꝑ ꝯpēdiū vita decoratum lue maria. Quē v̓go carēs vicio de Namīe ꝯcepiſti: dū gabrieli nūcio hu milime ꝯſenſiſti. Aac. Quo imp̓gna CAL V ta citiꝰ ꝯgnatā viſitaſti. ioh̓emqͣꝫ cele riꝰ ī vētre ſctīficaſti. Aue. Quē ciuita te bethleē letādo genuiſti: neqꝫ dolo rē aliquē gignēdo ꝑtuliſti. Aue. Quē regꝭ dauid gn̓e: mox natuꝫ adoraſti: ac vagiētē vbere v̓gineo lactaſti. Aue Quē pānis faſcijs ꝯſtrictū reclinaſti ⁊ ſuis obſeqͥis te totā mācipaſti. Aue Quē magͦ cū tripudio angl̓i laudauer̄t: paceqꝫ cū gaudio ī t̓ris ceciner̄t. Aue. Quē paſtorē oīꝫ paſtor̄s ꝯgͥuer̄t dū ī p̄ſepe dn̄ꝫ iacētē inuenerūt. Aue Qui iux ritū hoīs paſſus circūciſiōeꝫ dulcꝭ ih̓u noīs cepit īpoſitionē. Aue. Qui a tribꝰ regibꝰ feruent̓ adorat̉: magniſqꝫ muneribus decent̓ venera ma. Que die tur. Dic vnū pr̄ nr̄ qͣdrageſima ī tēplo p̄ſentaſti: ac moſi legittima ſpontanee ſubiſti. Que herodē fugiēs egypto adduxiſti. tādē īde rediēs ad nazareth veīſi maria. Quem ad feſta tranſiens dolenter perdidiſti: ſed mox templū adiēs gaudent̉ reperiſti. Aue Quem manuū ꝑ oꝑa ſollicite nutriſti. ⁊ ī eta ue Quem te tenera ī oībꝰ ꝓuidiſti. iordanis flumīe ioh̓es baptizauit et agͦſcēs noīe digito monſtrauit. Quē ſathanas aſtucijs tripharie ten tauit. ſaluatorē v̓ſucijs. prudent̓ obuiauit. Qui tuo ꝓ oracl̓o aquā in vinū mutat. ī qͦ ſuos miracl̓o diſci pulos confirmat. Alle̓. Qui obſeſſos pl̓imis demōibꝰ ſaluauit. ac īfirmos varijs lāguoribꝰ curauit. Aus. Qui lazaꝝ cū filio vidue ſuſcitauit. puellā cu ꝓdigio ad vitam reuocauit. Qui cū pctōribꝰ frequēnt̓ māducauit. hijſqꝫ penitētibus pctā relaxauit. le i ic. Cuius pedes lacbrīs peccatrix irrigauit. dolēſqꝫ ex In mōintimis veniā īpetrauit. te tabor deforſ qͥ trāſfigurat̉: ⁊ gl̓ioſi ue. Cum corꝑis maieſtas declarat̉. palmis celerit̓ ī vrbē quē duxerut ve ſpere ſꝫ turpit̉ vacuū dimiſertū. xEI In cena qͥ nouiſſima pedes ſuoꝝ lauit. eſcaqꝫ nobiliſſima cū ſanguīe cibauit. Aue. In orto mēte anxia ꝓlixe qͥ orauit. ⁊ aquā p̄ triſticia cū ſanguīe ſudauit. Aue. Quē viri malefici crud̓ lit̓ vexauer̄t. anneqꝫ pōtifici ligatum adduxerūt. Aue. Uultū cuiꝰ turpibꝰ ſputſ maculabat. ⁊ pugnaꝝ ictibꝰ di re v̓berabāt. Aue. Que pilati ſedibꝰ dānādū pn̄tabāt. atꝫ falẜ teſtibꝰ do loſe accuſabāt. Aue. A iudeis exhibi tū herodes quē īuiſit. ſꝫ ꝑ deſpectum habitū vt fatuū remiſit. Aue. Quē in dutū pupura colūne alligatū. corona pugit ſpinea flagell̓ v̓beratū. Dic Quē cōfoſſū vulneribus Aumilites ſb̓ſanar̄t. ac crucifige vocibꝰ iudei ꝯclamar̄t. Aue. At reū quē ſcele ris pilatꝰ cōdēpnauit. crucꝭ lignū hu meris ꝓpͥis baiulauit. Aue. Caluarie quē veſtibꝰ loco exuer̄t. ⁊ manus cū pedibus cruci affixer̄t Aue. Pro ſuis tortoribꝰ attēte h̓ p̄cat̉. dū crucꝭ dolo t iij ribꝰ extēſus tenebat̉. Aue. Qui latro ni oīa crimina dimiſit: ac ꝑadiſi gau diā illico ꝓmiſit. Aue. Qui ioh̓i diſci pulo te matrē ꝯmēdauit: quē tibi in patibulo in filiū donauit. Aue. Qui ſe relictū oībꝰ: dū pr̄i q̄rulat̉: īimicoꝝ vocibus turpit̉ blaſphematur. Aue. Qui dū exhauſtꝭ viribꝰ ſitio cātauit fel ⁊ acetu faucibus miles ꝓpinauit Aue. Qui ꝓph̓aꝝ edita ꝯſumās paſ ſiōe: pͥmi paretꝭ debita ꝑſoluit rōne. Aue. In manꝰ pr̄is tradidit ſpm̄ p̄cio ſū: alta voce dū edidit cāticū dulcoroſū Pr̄ nr̄. Aue. Crucꝭ mortē ſubiēs in pace obdormiuit: electos eripiens inferuū ītroiuit. Aue. Satelles latus dn̄i lācea ꝑforauit: hīc aqͣ iūcto ſang. uine habude emanauit. Aue. Cuius corpꝰ ſcīſſimū de cruce receperūt. ⁊ ſe pulchrū mūdiſſimū eidē aptauerūt. Au⁊. Qui v̓tute ꝓpria a morte reſurre xit: teqꝫ a triſticia diſcipuloſqꝫ erexit. Aue Suꝑ celoꝝ ſidera aſcēdit v̓tuoſe ALVII atꝫ in pr̄is dextera reſidet gl̓ioſe. Aue Qui pēthecoſtes ip̄ꝫ ſpm̄ miſit. apl̓is ꝓ fenore an̄ vt ꝓmiſit. Aue. Qui te ſu per ethera potet̓ exaltauit. ⁊ ī ſua dextera decent̓ collocauit. Aue Propter md̓i ſcelera qͥ iudex ē vēturꝰ. ſingl̓oꝝ oꝑa ſtrēnue diſcuſſurꝰ. Aue Dira qui ſupplicia ē reprobis daturꝰ: ſꝫ electis gaudia et̓na collaturꝰ. Aue Orantibus rōſariuꝫ aureū tue mr̄is. ih̓u xp̄e ꝓpiciū fac vultū tui pr̄is. Amē: v̓. In oī tribulatiōe ⁊ āguſtia nr̄a. SuccurNt̓ueniat ꝓ nō Coll̓. re nob̓. bis qm̄s dn̄e ih̓u xp̄e apd̓ tuaꝫ clemētiā gl̓ioſiſſimā dei genitrix vgo ſꝑ maria cꝰ ſacͣtiſſimā aīaꝫ ī hoͣa paſſi onis ⁊ mortꝭ tue dolorſ gladiꝰ ꝑtrāſi uit. Qui cū d̓o pr̄e ⁊ ſctōſ. ¶ Sequūt̉ orōes ſeu ꝯtēplationes ml̓tu deuote cū gr̄aꝝactiōibꝰ d̓ oībꝰ bn̄ficijs a d̓o humano generi impēſis. ⁊ ſpecialit̓ in oꝑe nr̄e redēptiōis: īcarnatiōis et paſſionis xp̄i. Et pͦ ponit̉ oro excitati ua humane mētis ad laudandū dei Omine d̓s meꝰ laudat̉ te deſidero. qꝛ ad laudādū te creatū me agͦſco. Aꝑi os meū ī laud̓ tua. vt cātē gl̓iam noī tuo. Excita cor meū ī te. repelle oē tediū: īfūde gr̄aꝫ. accēde amorē. auferī iꝗtacē ẜui tui. md̓a me ab oī inqͥnamēto carnis ac ſpūs: vt dignꝰ efficiar in tui noīs honorē labia mea aꝑire. Sꝫ tuā abyſſalē maieſtatꝭ dignitatē qͥs digne laudare poterit? Ecce oēs v̓ tutes celoꝝ atꝫ vniuerſe ptātes āgl̓ice nō ſufficiūt tue celſitudīs magnitudi nē ꝯdigne laudare: qͣnto minus hō fragil̓. putredo ⁊ v̓mis. defic̄ eī ī digͣ laude tua oīs creatura: oīs or̄o. oīs li gua ⁊ ẜmocinatio. qͥd igit̉? Leſſabo a laude: qꝛ te digne neq̄o laudare. aut id̓o tacebo ⁊ oīno mutꝰ ero. qꝛ īmūdū ⁊ īſufficiētē me eſſe ꝯgͦſco. Abſit a me ingͣtitudo iſta vt ceſſē laudare te. quē laudare dꝫ oīs creatura. Haxīe CXLVIII āt hō rōnal̓. cui tanta bona ꝯtuliſti. Laus ſctē trinitatꝭ ꝓp Omine d̓s ops et̓ne: īetfabilis ſine fine ⁊ abſqꝫ īitio. quē vnū ī trinitate: ⁊ trinū ī vnitate ꝯfitemur. te lau do: te adoro: te gl̓ifico o btā trinitas ꝓpt̓ hͦ qd̓ ī te ip̄o es. qꝛ tu es ſūmū bo nū: de qͦ manat oīa bona. tu es fons ⁊ origo oīꝫ bonoꝝ. tu felix et̓nitas. tu et̓na felicitas. tu abyſſus tociꝰ felicita tꝭ. tu ſolꝰ d̓s ⁊ dn̄s. ⁊ nō ē p̄ter te ali t̓re ⁊ oīꝫ qͥ ī eie De creatiōe celi udo ⁊ gl̓ifico te o bta trinitas. ꝙ celū ⁊ t̓rā: ſolē ⁊ lunā ⁊ ſtellas ⁊ oīa q̄ ī eis ſt̄: tā potent̓ ex nihilo creaſti. tā ſapiēt̓ diſcernes ꝓpͥijs figurꝭ ⁊ naturſ. tā benigne diſpones ad vtilitateꝫ ⁊ ꝯſolationē hoīs an̄qͣꝫ creares eū. Laudo ⁊ adoro ⁊ gl̓ifico te ꝙ etiā ſctōs āgl̓os creaſti ad laudā dū ⁊ fruēdū te et̓nalit̓. ⁊ vt nob̓ ī hͦ ex ilio fideliter aſſiſtāt ꝯſilijs ⁊ auxilijs oportunis. De creatiōe hoīs ⁊ lapſu Audo ⁊ adoro ⁊ eiꝰ miẜabili gl̓ifico te. ⁊ gr̄as ago tibi ſctā trinitas vnꝰ d̓s. qͦ ad declarādū boni tatꝭ tue īeffabilē bonitatē: oīa ꝓpter hoīeꝫ creaſti: hoīeꝫ tn̄ ꝓpt̓ te ꝓprijs manibus tuis de limo t̓re plaſmaſti. ad ymaginē ⁊ ſil̓itudinē tuā illū formaſti: ītellectu ⁊ lib̓o arbitrio nobili taſti. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓ maxīo illo munere qͦ eū ī ꝑadiſo collocaſti: deli tijs affluētibꝰ: vt hr̄et ſūma ad fruen dū. īferiora ad regendum: ⁊ cūcta ſil poſſide̓t ad te ꝑpetuo collocādū. lau do ⁊ honorifico te d̓s pijſſime ꝓ tua excellentiſſima miẜatiōe: ⁊ īdicibili miſcd̓ia. qͣ hoī p̄uaricāti ⁊ oībꝰ bn̄fi cijs tuis ingͣto: ab irreꝑabili dānati on peꝑciſti. ip̄ꝫ ꝓ culpis ſuis ad agē dū pnīaꝫ exͣ ꝑadiſi amenitatē emittēdo. qͥ licꝫ et̓na dānatiōe: ꝓ ſua tranſgreſſiōe dignꝰ extitiſſꝫ. nec vllā veniā ꝯſeqͥ debuiſſꝫ. nō es tn̄ vſus hac ſeue ritate iuſticie: ſꝫ dulcedīe īeffabil̓ mi CXLIX ſericordie: īponēdo illionꝰ digne pe nitēcie: ⁊ pꝰ lōga tꝑa oleū exhibēdo diu optate īdulgētie. ¶ De reꝑatiōe hoīs et ꝓmiſſiōe aduētus. Audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e d̓s op̄s ⁊ clemēs tibiqꝫ gr̄as ago. cuiꝰ nā bo nitas. cuiꝰ volūtas potētia. cuiꝰ opꝰ mīa ē. ꝓ tua īmēſa clemētia qͣ hoīem diabolica malignitate deceptū. atqꝫ mortalis veneni ꝯtagio ꝓſtratū n̄ di ſtuliſti a multiplicibꝰ pctōꝝ ſordibꝰ ad viā pnīe ⁊ rectitudīs ſtatū reuoca re. dādo illi ſpē venie ⁊ ꝯſolationē re cuꝑande ſalutꝭ ꝑ ſalutiferi aduētus tui ꝓmiſſionē. ⁊ ne forte ꝑ igͦrātiā hō ſuā poſſet excuſare maliciā: ꝯſuluiſti freq̄nti eiꝰ errori pādēdo legē: īferen do plagas: aꝑta iudicia exercēdo in pctōres: ml̓tiplicādo ſigͣ: ꝓmittendo bona futura: ita vt eſſent iexcuſabileſ qͥ ſe ad cultū tuū ⁊ v̓itatꝭ iudiciū nō cōuerterēt. Nā ⁊ qͥnqꝫ ſecl̓i etatibus ꝑ pr̄iarchas: iudices: ſacerdotes: reges ⁊ prophetas ab abel iuſto vſqꝫ ad ioh̓eꝫ baptiſtā p̄curſorē tuū. nō deſti tiſti deſiderabilē aduētū tuū miris ſi gnis ac ml̓tiplicibꝰ oracul̓ p̄nūciare ꝓmitte̓ ac p̄figurare: vt ītelligencias nr̄as tot teſtibꝰ p̄currētibꝰ. ac tua mi ſteria nūciātibꝰ ad fidē erigeres. ⁊ tor pētes affectꝰ nr̄os ꝑ viua tot patꝝ an tiqͦꝝ exēpla īflāmares De redēptione hūanlicarnati miſteriū Audo ⁊ gl̓inco te dn̄e d̓s crea tor ⁊ redeptor gn̓is hūani. tibiqꝫ gr̄as ago ꝓ tua nimia caritate qͣ hoīeꝫ mirabilit̓ creatū. mirabilius re formare voluiſti. Cū eī adhuc eſſemꝰ inimici tui: ⁊ mors iniqͣ ī oē genꝰ hu manū īiquū exercerꝫ dominiū. recor datꝰ es vbeꝝ miẜationū tuaꝝ. ⁊ pro ſpexiſti de ſb̓limi habitatiōe gl̓ie tue in hac vallē ploratiōis ⁊ miẜie. vidi ſti ſiꝗdē afflictionē ppl̓i tui magnam ſuꝑ t̓rā: gͣue onus filioꝝ adā. idcirco tactꝰ dulcore charitatꝭ ītrīſecꝰ. appoſuiſti cogitare ſuꝑ nos cogitationes CL pacꝭ ⁊ redēptionis. Nā vbi venit ple nitudo tꝑis. veniſti nos viſitare oriēs ex alto. ⁊ deſideria ꝓph̓aꝝ ꝑ ſuſcepte incarnatiōis exhibitionē adimpleſti e electi verꝰ d̓s ⁊ hō apparēdo. l̓ioſiſſime v̓gis marie ī matrem dn̄i ⁊ mirabili ꝯceptione xp̄i. Audo ⁊ gl̓ifico te ſaluator nr̄ ih̓u xp̄e ꝓ tua maxima hūilitate qua pauꝑculā v̓ginē mariā p̄ oībꝰ mulie ribꝰ digͣtꝰ es ī matrē eligere: vt in ea ꝯpleret oīa q̄ pr̄iarche ⁊ ꝓph̓e p̄dixe rūt. qqꝫ eā pauꝑi fabro vicꝫ ioſeph iu ſto ⁊ ſctō viro deſpōſari feciſti. Bn̄di co te ꝓ tua digniſſima īcarnationis tue ānūctiatiōe. ⁊ reuerēda angelica ſalutatiōe. qͣ btīſſimā v̓ginē mariam angl̓s gabriel deuotiſſime ſalurauit annūciās ei miſteriū: ⁊ dei filiū ex ea incarnādū. Laudo ⁊ honorifico te ꝓ magnitudine fidei marie v̓gīs. ꝓ fir mo eiꝰ aſſenſu. ⁊ huilima eiꝰ reſpon ſione. ac cūctis virtutibꝰ illiꝰ qͣs tunc ſpecialit̓ demōſtrauit: qn̄ archangl̓o euāgelizāti ita obedient̓ reſpōdit. Ec ce a̓cilla dn̄i: fiat mihi ẜm v̓bū tuuꝫ. De cooꝑatiōe oīꝫ triū ꝑſonaꝝ in di uiniſ qͦ ad miſteriū īcarnatōis Rās tibi ago dn̄e d̓s pr̄ et̓ne: ꝓpt̓ nimiā charitatem qͣ dilexiſti nos opꝰ manuū tuaꝝ intātū: ꝙ ī te nobis ſubuenire voluiſti: cogitans ſuꝑ nos cōgitatiōes pacꝭ. ⁊ vnico filio tuo n̄ parcēs: ip̄ꝫ ꝓ ẜuo redimēdo ī t̓ris mi ſiſti. Gr̄as tibi ago fili dei viui. qͥ cuꝫ eſſes verꝰ d̓s: d̓o pr̄i: ſctōqꝫ ſpiritui co et̓nꝰ ⁊ cōſb̓ſtācial̓: obediens pr̄i hūa nā naturam in te aſſumere digͣtꝰ es. Grās tibi ago dn̄e ſctēſpūs qui nr̄e re dēptiōis cōſiliū fuiſti. ⁊ eaſdē cogita tiōes pacꝭ adhuc ī corde pr̄is clauſaſ ꝑ mariā v̓ginē adimplere diſpoſuiſti tutibꝰ btē marie v̓gīs qͥb 7me Audo ⁊ gl̓ifico ruit eē mr̄ dn̄i te o v̓go v̓ginū maria: q̄ nec ꝑ mā ſil̓eꝫ viſa es: nec habere ſeq̄ntē. q LI pͥma int̓ feminas ẜuāde v̓ginitatis votū vouiſti: ⁊ gl̓ioſū munꝰ d̓o obtuliſti. cū hͦ a nullo hoīe: nec v̓bo didiciſſes. nec exēplo ad imitatōꝫ īuita ta fuiſſes: hac qꝛ v̓tute cū ceterꝭ orna ta d̓o placuiſti: ⁊ viuēdi exēplū oīb reliqͥſti. Tu v̓ga yeſſe florida ⁊ fructifera: de qͣ vnicꝰ ille ⁊ ſingl̓arꝭ flos et fructꝰ ꝓdijt. vn̄ v̓tutū ſpūaliū germē erupit flos: ſuauiſſimū emittēs dulco rē flos cuiꝰ bonitas expellit meſticiā. fructꝰ cuiꝰ ſacietas plenū dat leticiā bn̄dicta v̓go d̓ radice yeſſe. bn̄dictꝰ ⁊ flos qͥ de tali radice aſcēdit. bn̄dicta arbor: bn̄dictꝰ ⁊ arborſ fructꝰ. th̓i te ⁊ pauper nat Racias tibi ago domine ieſu xp̄e eterna pr̄is ſapientia ꝓ tue inattī gibilis altitudinis admirāda īclinatiōe in nr̄e mortalitatis vile ergaſculum. ⁊ ꝓ tua puriſſima ex maria v̓gi ne cōceptiōe In cuius vtero ſanctiſſi mo nouē mēſibus clauſus: ⁊ in hūc md̓ꝫ de v̓gīali thalamo mirabilit̓ ꝓ cedēs. atꝫ ab āgl̓is ꝗ canebāt gl̓ia in excelſis laudatꝰ. ⁊ a paſtoribꝰ q̄ſitus ⁊ īuētꝰ. pānis īuolutꝰ ⁊ ī p̄ſepio recli natꝰ. qꝛ nō erat tibi locꝰ ī diuerſorio nec cunabula q̄ teneritudinē tuā acciperēt. ¶ De diuerſis īcomodis: indi itantilibꝰ. deqꝫ vagitibꝰ lacta tiōe ⁊ nutuitiōe eiurientꝭ ih̓u. Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ſplē dor pat̓ne gl̓ie: ꝓpt̓ īeffabilē leticiaꝫ tue gl̓ioſe genitrieſ v̓gīs marie quaꝫ habuit ī natiuitate tua. ⁊ qn̄ te ī ſinu ſuo nutriuit. pānis īuōluit. in p̄ſepio reclinauit: lactauit: cibauit: balneauit ⁊ cunis ligauit. ⁊ ī v̓gīali gremio te ſuū dilectū faſciculū collocauit im pͥmes freq̄nt̓ oſcl̓a ſui delicati oris: ⁊ qn̄ vidit te moleſtias ꝑuuli vagiētis ſuſtinētē: ⁊ laxatꝭ faſciolis manꝰ ⁊ ſcā brachia ꝑ cunaꝝ ꝑuitatē extēdētē. alludētē: arridētē ſibi: ⁊ blādiētes oculos ad ſe retorāntē. ¶ De dolo CLII circūciſiōe īnocētꝭ ih̓u. ⁊ de noua in ſitione dulciſſimi noīs eiꝰ. Rās tibi ago dn̄e iheſu xp̄e ꝙ octaua die legalibꝰ parēdo mādatꝭ circūciſus es. ⁊ ſanguinē tuū īnocētē ꝓ nob̓ adhuc īfans effudiſti. ac dulciſſimi noīs ih̓u vocabulo inſigniri voluiſti. iuxͣ cuiꝰ int̓pretationem ab angl̓o expoſitā: nos ppl̓ꝫ tuū peculia rē a pctīs nr̄is ſanare decreuiſti. ſalutēqꝫ nr̄aꝫ deīceps oꝑari nō deſtitiſti. De apparitiōe ih̓u. ⁊ deuota ſcte regū oblatiōe. necnō purificatiōe b n̄tatiōe pueri ih̓u ī tēplo Rās tibi ago dn̄e iheſu xp̄e ꝙ tā deſiderabilit̓ a magꝭ q̄ſitꝰ es. ⁊ ſtella duce tādē īuētꝰ. atꝫ ab eis valde hūilit̓ adoratus. ⁊ ſuis regali bus ac miſticꝭ donis douotiſſime ve neratꝰ. Quiqꝫ legalibꝰ ꝑ oīa te ſubdēs īſtitutſ. int̓ nobiles aplexꝰ pijſſime mr̄is tue cū hoſtijs paupeꝝ tēpli dn̄o. es pn̄tatꝰ ī tēplu. ac ſb̓ fragili no ſtre carnis ſb̓ſtātia teip̄ꝫ ſalutarē hoſtiā ꝓ nob̓ d̓o pr̄i obtuliſti: ⁊ btō ſenſymeoni tue diuinitatꝭ archanū ꝑ inhabitātē ſpm̄ reuelaſti. ¶ De ꝑſecuty on ih̓u ⁊ fuga eiꝰ ī egyptū: ⁊ de ſctīs iocētibꝰ ab herode occiſis Ras ago tibi dn̄e ih̓ū. xp̄e ꝙ tu ſapīa pr̄is ⁊ vtꝰ altiſſimi oēs īfirmita tes debilitates ⁊ defenſiōes nr̄as ī te tā ꝑfecte aſſūpſiſti. vt mortē ⁊ hoīem mortalē fuges de loco ad locū. qꝛ he rodes doloſe te q̄ſiuit: ⁊ nō īuenit. vn̄ ⁊ p̄cepit occidi ml̓tos pueros ī bethleē a bimatū ⁊ īfra: vt te poſſꝫ int̓fice̓ int̓ illos. Sꝫ tu ſpes ꝑegrinoꝝ īgreſſ es ī egyptū. ⁊ ad ītroitu tuū ceciderūt ſimulachra egypti. Ibiqꝫ ſeptē annis moratꝰ es ī exilio. ⁊ penuria ac mag nā pauꝑtatē ptuliſti: qꝛ tui te nō rece per̄t: ſꝫ mox ab ip̄o exordio te cōtēpſe rūt. Et pꝰ mortē herodis reuocatꝰ es ab egypto ⁊ ī nazareth ꝑductꝰ. ibiqꝫ yentibꝰ hūilit̓ ſb̓ditꝰ fuiſti. ¶ De īuē CLIII tiōe Du ī tēplo. ⁊ de ſctā ⁊ occl̓ta vit¶Rās ago tibi dn̄e ih̓u xp̄e eiꝰ. qͥ duodecī ānos nōdū īpleuēaſ ⁊ ī tēplo ſediſti ī medio doctoꝝ int̓ro gās ⁊ audiēs illos. plus v̓o docuiſti dū prudent̓ int̓rogaſti. ⁊ p̄conia ꝓpͥa in eſaia legiſti. ⁊ tu fili dei viui creſce re cepiſti etate ⁊ ſapīa apd̓ deū ⁊ homines: ⁊ trigītatribꝰ ānis ẜuiēs fuiſti ꝓpt̓ nr̄aꝫ ſalutē: ⁊ cōuerſatꝰ es inter hoīes: pie: iuſte ⁊ manſuete: hūilit̓ ⁊ pacient̓: vt dares nob̓ exēplū viuēdi Rogo te pijſſime ih̓u ſuꝑ oēs v̓tutes ī qͥbꝰ vitā tuā ꝑegiſti: vt facias me cre ſcere ⁊ ꝑficere ī oī ſpūali felicitate: ⁊ qͦ tidianis īcremētꝭ oīꝫ v̓tutū ad laude ⁊ gl̓iaꝫ noīs tui. Qui cū. ¶ De baptiſ mo ih̓u ⁊ eiꝰ ieiunio ī deẜto. Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e qͥ in ſcō baptiſmate tuo qd̓ accepiſti ī ior dāis flumīe: cōſecͣſti ⁊ ſacrificaſti fōtē nr̄i baptiſmatꝭ ⁊ ibi ſcō ioh̓i tuā gl̓io ſa trītatē on̄diſti ⁊ pꝰ baptiſmū ductꝰ v ij in deẜtū. ibiqꝫ ī magͣ abſtinētia: ⁊ acerbitate fame ⁊ ſit. frigore ⁊ eſtꝰ laboraſti: vētꝭ ⁊ ymbribꝰ: āguſtijs ⁊ ce terſ īfirmitatibꝰ hoīm: ſb̓ditꝰ fuiſti. ⁊ ml̓tas noctes: ⁊ or̄oibꝰ ⁊ lachrīs per noctaſti. ⁊ qͥ cibꝰ āgl̓oꝝ ⁊ hoīꝫ fuiſti cū ieiunaſſes qͣdragīta diebꝰ ⁊ qͣdra gīta noctibꝰ poſtea eſuriſti ⁊ ſitiſti: tē tatiōes illuſoꝝ ſpūs eqͣnimit̉ ꝑtuliſti O bone ih̓ū rōgo te ꝑ oēs ſctās ⁊ deuotas or̄oes qͣs effudiſti ī ill̓ qͣdragīta diebꝰ ⁊ noctibꝰ. ⁊ qͣs vnqͣꝫ ꝓ nob̓ effudiſti ī ꝯſpectu dei pr̄is: ⁊ ꝑ om̄es ſctās ⁊ ꝑfectas cogitatiōes: ⁊ v̓ba et oꝑa tua ſctā ⁊ ꝑfecta. ſac̄ me ſctm̄ ⁊ ꝑ fectū ī oībꝰ cogitatiōibꝰ. v̓bis ⁊ oꝑi bꝰ meis ad laudem ⁊ gl̓iaꝫ noīs tui. Qui cū. ¶ De p̄dicatiōe ⁊ ſalutari do ctrina dn̄i ih̓u. deqꝫ gl̓ioſis eiꝰ ſignis ribꝰ. varijſqꝫ tribu cxē ashſao hi bi dn̄e ihu xpt pben lps qͦb̓a die ſctī baptiſmi tui vſqꝫ in diē gl̓ioſe CLIIII mortꝭ ꝑegiſti: qꝛ ī tꝑe ꝯgregaſti ꝯuen tū diſcipl̓oꝝ. ⁊ ex oībꝰ elegiſti tibi du odecī apl̓os: vt ſb̓ijceres tibi ꝑ eos ſu ꝑba ⁊ alta iſtiꝰ md̓i: ⁊ ī illis diebus ſi nū tue clemētie ⁊ miſcd̓ie expandiſti oībꝰ reuertētibꝰ ad te. ⁊ remiſſioneꝫ pctōꝝ ⁊ ītroitū regni celoꝝ palā oībꝰ p̄dicaſti: ꝑābulās ciuitates ⁊ caſtella ⁊ ſepe fatigatꝰ ex itinere: ⁊ frigore ⁊ a ſolis feruore. ⁊ ī hijs oībꝰ ꝑpeſſus es ml̓tas ꝑſecutiōes ⁊ ꝯtumelias a populo: quē elegiſti ī hereditatē: ⁊ a ꝓ genie de qͣ natꝰ fuiſti: qꝛ erāt tibi ꝯdi ctores ī v̓bis: obẜuatoēs ī factꝭ. īſidi antes tibi diebꝰ ac noctibꝰ. ⁊ qͦttidie ſiciētes mortē tuā: ⁊ reſiſtētes tibi. ⁊ dehoneſtātes te v̓bis ⁊ oꝑbꝰ. ⁊ blaſ phemabāt te dicētes. Nō ē h̓ hō a d̓o pctōr ē. demoniū hꝫ īſonuit. In beel zebub pͥncipe demonioꝝ eijcit demo nia. ſeducit turbas. vorax eſt potator vini. amicꝰ publicanoꝝ: hͨ ⁊ hijs ſil̓ia dixer̄t te blaſphemātes. ⁊ ſepe lapidi bꝰ īpetētes. ⁊ hͦ oīa pacient̉ ꝑtuliſti: fa ctꝰ corā eis ſic̄ hō nō audies ⁊ nō ha bēs ī ore ſuo redargutiōes. Et qꝛ duri cordis erāt hoīes: ⁊ tardi ad credēdū: ẜmonē tuū cōfirmaſti ſeq̄ntibꝰ ſi gnis. In nuptijs aquā ī vinuꝫ muta ſti. de qͥnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibuſ qͥnqꝫ milia hoīꝫ ſaciaſti. Et ſupͣ mare ambulaſti. ⁊ ī mōte corā diſcipl̓is tu is petro iacobo ⁊ ioh̓e te trāſfiguraſti. cecos illumīaſti ſurdos audre. mu tos loqͥ. claudos ābulare feciſti. Lunaticos ſanaſti: poſſeſſos a demone lib̓aſti. mortuos reſuſcitaſti. leproſos mundaſti: ꝑaliticos ⁊ aridos curaſti. mulierē ī adulterio dep̄hēſam a dānatiōe mortꝭ lib̓aſti. mariā magdale nā a pctīs ſuis mūdaſti. muliere a flu xu ſanguīs ſanaſti. mulierē ꝓ filia ro gātē letificaſti. ml̓ierē decēocto ānis incuruatā erexiſti: fatigatꝰ ex itinere laſſꝰ ſuꝑ fōtē ſediſti: ⁊ ml̓ieri tecū col loq̄nti ꝯguitiōꝫ tui ⁊ ſuiip̄iꝰ dediſti. Cor ml̓ierꝭ ī p̄dicatiōe tua gr̄a ītātū īebriaſti: vt ī medio ppl̓i clamaret ⁊ di ceret. Btūs vent̉ qͥ te portauit ⁊ vb̓a q̄ ſuxiſti. Gr̄as tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝓ pt̓ hͨ: ⁊ ꝓpt̓ oīa ſigͣ ⁊ ꝓdigia ⁊ oꝑa tue pietatꝭ ⁊ miſcd̓ie q̄ vnqͣꝫ feciſti. ⁊ ꝓpt̓ illā ſingl̓arē pietatē ⁊ dilectionē quā dilectricꝭ tue veronice oſtēdiſti. cū ei ¶ De ymaginē tuā relinq̄re voluiſti. iōe lazari: ⁊ hūili īgreſſu in reſi ciuitatē irl̓ꝫ ī die palmaꝝ: ⁊ eiectione de templo vendēciū ⁊ en Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ illas ſcīſſimas lachrīas qͣs fleuiſti ad monumētū lazari: ⁊ ſuꝑ ciuitatē irl̓ꝫ ⁊ ꝑ oēs lachrīas qͣs vnqͣꝫ lachrīatꝰ es ⁊ ꝓpt̓ hūilē ⁊ māſuetū ītroitū ī ciuita te irl̓ꝫ: qn̄ ſedēs ſuꝑ azinā. an̄ qͥnqꝫ di es paſce veniſti: īſtar agni paſchal̓. ſe xto die īmolādꝰ ꝓ nr̄is pctīs. qn̄ plebſ hebrea obuia venit tibi cū floribus ⁊ palmis clamātes ⁊ dicētes. Bn̄dictꝰ qui venit in noīe dn̄i. Sꝫ cum introiſ v iiij ſes ī tēplū ⁊ vidiſſes ibi tuml̓tꝰ: ⁊ negociatores emenciū ⁊ vēdēciū. facto flagello de funicul̓ eijeciſti oēs foras ⁊ dixiſti. Nolite domū pr̄is mei facer̄ domum negotiatiōis: ⁊ ibi curabas ml̓tos īfirmos qͥ offerebāt̉ tibi. Et in die magͦ feſtiuitatis ſtabas ī tēplo. ⁊ clamabas voce magͣ dicēs. Si qͥs ſitit veniat ad me ⁊ bibat: ⁊ de ventre eiꝰ fluēt aq̄ viue. Et cū hͨ oīa ageres ⁊ doceres nō credider̄t tibi: ſꝫ reſiſtētes in oībꝰ. Tu v̓o pijſſime ih̓u. ſb̓ cuius ptāte cūcta ſt̓ poſita. ⁊ ſb̓ cuiꝰ ira ꝯtre miſcit oīs creatura: nō reſiſtebas eis cū ptāte: ſꝫ cū tāta hūilitate ſb̓didiſti te hūane fragilitati vt n̄ auderes am bulare ī aꝑto p̄ timore īimicoꝝ tuoꝝ O bone ih̓u ſic doce me volūtatē me aꝫ ſb̓dere tue diuine volūtati vt nihil ſit int̓ me ⁊ te niſi vna volūtas. ierius xp̄ꝫ. ⁊ de eiꝰ ēditiōe. deq 1ꝰ cena nouiſſima: ab ltiōe pedū ⁊ ſacr̄i eū chariſtie īſtituti CTI one Audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e ie ſu xp̄e ꝓpt̓ malignū ꝯciliū qd̓ colligerūt potifices ⁊ phariſei ꝯͣ te ſa piētia pr̄is quō te et̓nā libertatē oīm nr̄ꝫ dolo tenerēt ⁊ occiderēt: dicentes apd̓ ſe: nō recte cogitātes. circuuenia mꝰ iuſtū: qm̄ ꝯͣriꝰ ē oꝑbꝰ nr̄is. morte turpiſſima ꝯdēpnemꝰ eū. ⁊ auferāmemoriā illiꝰ de t̓ra. ⁊ ꝓperabāt ad deuorādū te. appēdētes mercedē tuā trigīta argēteis Sꝫ tu nobil̓ theſaurꝰ bonoꝝ oīꝫ ſeq̄nti die ad veſꝑaꝫ veni ſti cū diſcipl̓is tuis ī cenaculū: vbi ꝑa uer̄t tibi paſca: ⁊ dixiſti. Deſiderio de ſideraui hͦ paſca māducare vobiſcuꝫ an̄qͣꝫ paciar. Et poſtqͣꝫ carnē agni paſcal̓ cū diſcipul̓ tuis māducaſti: ſurre xiſti a cena ⁊ poſuiſti veſtimēta tua. ⁊ hūilit̓ te īclīaſti ad pedes diſcipl̓orū tuoꝝ: lauās eis pedes: ⁊ ext̓gens lintheo. ⁊ poſtea reſumēs veſtimēta tuā iteꝝ recubuiſti ⁊ dixiſti. Scitꝭ qͥd fece rim vob̓: ego mgr̄ ⁊ dn̄s exēplū dedi vob̓. vt ⁊ vos ita faciatꝭ. Et int̓ cetera v̓ba q̄ dixiſti turbatꝰ es ſpū. ⁊ ꝓteſta tꝰ dixiſti. Amē dico vob̓: qꝛ vnꝰ ex vo bis me tradet. ⁊ illi tͣbati ⁊ heſitātes qͥs eoꝝ eſſet. ceper̄t ſingl̓i excuſare. Ce nātibꝰ āt illis accepiſti panē ⁊ fregiſti ⁊ dediſti diſcipl̓is tuis dicens. Comedite ex hͦ oēs. h̓ ē eī corpꝰ meuꝫ qd̓ ꝓ vob̓ tradet̉. Sil̓r ⁊ calicē dicēs. Bibite ex hͦ oēs. h̓ ē calix nouiteſtamenti hͦ facite ī meā ꝯmemorationē: ⁊ int̓ hͦ diſcūbēs erat ī ſinu tuo diſcipl̓us ille quē diligebas. ⁊ hauſit de ſinu tuo: qd̓ hauſeras d̓ ſinu pr̄is tui. ¶ De ſet nione dn̄i ih̓ū habito cū diſcipl̓is ſu Rās tibi ago dn̄e is pꝰ cena̓. ih̓u xp̄e ꝓpt̓ amabilē ⁊ fidelē ẜmonē quē cū diſcipl̓is tuis habuiſti cū eis hereditatē regni tui ꝑticipaſti⁊ eos tua pat̓na doctrīa docuiſti dicēs Mādatū nouū do vob̓ vt diligatꝭ īuicē ſic̄ dilexi vos. Et qͥ diligit me ſer monē meū ẜuabit: ⁊ ego diligā eū. ⁊ GTſ manifeſtabo ei meip̄ꝫ. ⁊ ego ⁊ pr̄ me us veniemꝰ ad eū ⁊ māſionē apd̓ eū faciemꝰ Et iteꝝ dixiſti. Qui manet in me ⁊ ego ī eo: h̓ fert fructū ml̓tū: qꝛ ſin̄ me nihil poteſtꝭ facere Et oſtēdēs eis fructū mādatoꝝ tuoꝝ iteꝝ dixiſti. Iaꝫno dicā vos ẜuos ſꝫ amicos: qꝛ oīa qͥcuqꝫ audiui a pr̄e meo nota feci vob̓. Et vos iā mūdi eſt ꝓpt̓ ẜmonē quē locutꝰ ſū vob̓: ⁊ docuiſti eos orare dicēs. Perite ⁊ accipietꝭ: vt gaudiū vr̄m plenū ſit. ⁊ qͥcqͥd pecieritꝭ pr̄eꝫ ī noīe meo dabit vob̓. ⁊ vidēs eos ꝯturba tos benigne ꝯſolatꝰ ē eos dicēs. Expedit vob̓ vt ego vadā. nō turbet̉ cor vr̄ꝫ neqꝫ formidet: iteꝝ veniā ad vos ⁊ gaudebit cor vr̄ꝫ ⁊ gaudiū vr̄ꝫ nēo tollet a vob̓. vado ꝑare vob̓ locū ⁊ ite rū veniā ⁊ aſſumā vos ad meip̄m vt vbi ſū ego ⁊ vos ſitꝭ: ⁊ pacē tua illis t̓ibuiſti ⁊ r̄liqͥſti. O bone ih̓u īclīa te ī aīaꝫ meā: ⁊ ẜmotinare mecū ī ſecreto aīe mee: qͣſi anicꝰ ad amicū. vt de ſer monibꝰ tuis ꝯcipiā verā mūdiciā mē u pro tꝭ ⁊ corꝑis. Ame. ¶ De orōe il diſciplis. ac de egreſſu eiꝰ ī mōtē oliueti. deqꝫ pauore eiꝰ ⁊ triſticia: ⁊ trina orōne ad pr̄eꝫ: ac ſudore ſanguineo. Rās tibi ago dn̄e iheſu xp̄e ꝙ hͦ ſb̓leuatſ ocl̓is ī celū dixiſti. Pr̄ venit hoͣa: clarifica filiū tuū: vt filiꝰ tuꝰ clarificet te. ⁊ ſic orās ad patrē ꝯmēdaſti ⁊ etiā diſcipl̓os tuos. et oēs qͥ ꝑ eos credituri erāt. ⁊ dixiſti. Pr̄ ſctē ẜua eos ī noīe tuo: qͦs dediſti mihi: vt ſint vnū: ſic̄ ⁊ nos vnū ſumꝰ. cū eſſeꝫ cū eis ego ẜuabā eos ī noīe tuo nūc āt aduenio: nō rogo vt tollas eoſ de md̓o: ſꝫ vt ẜues eos a malo. Et his ꝯpletis egreſſus es ih̓u bone: ⁊ ibas ẜm ꝯſuetudinē ī mōtē oliueti. ⁊ ſecuti ſt̓ te diſcipl̓i tui: ⁊ cepiſti ꝯtriſtari: tedere ⁊ pauere ⁊ meſtꝰ eē. ⁊ aſſumpto petro ⁊ iacobo ⁊ ioh̓e dixiſti eis. Triſtꝭ ē aīa mea vſqꝫ ad mortē: ſuſtinete h̓ ⁊ vigilate: vt nō ītretꝭ ī tētationē. ſpi CCVIII ritꝰ qͥdē ꝓmptꝰ ē: caro āt īfirma. ⁊ ꝓ greſſus puſillū: poſitꝭ genibꝰ ī t̓rā: ꝓ cidēs ī faciē orās dixiſti. Mi pr̄ ſi poſſibile eſt trāſeat a me calix iſte. Nō tn̄ ꝙ hūano affectu loqͦr: ſꝫ magꝭ qd̓ tecū diſpoſui ī diuinitate fiat. Et vſqꝫ t̓cio ibas repetēs eūdē ẜmonē. tūc factꝰ ī agonia ꝓlixiꝰ orabas: ⁊ factꝰ ē ſudor tuꝰ ſic̄ gutte ſanguīs decurrētꝭ ī t̓rā. Sꝫ ſtatī ab angl̓o ꝯfortatꝰ: qꝛ v nicꝰ filiꝰ a pr̄e deſolatꝰ ⁊ ſic ꝯfortat̉ꝰ volūtarie ibas ī locū: quē ſciebas cognitū eſſe traditori tuo. Propter hāc deuotā orōnē tuā ⁊ ꝑ trinā excitatiōꝫ qͣ pie hortatus es diſcipl̓os tuos vt vi gilarēt ⁊ orarēt. ⁊ ꝑ magnā anguſtiā quā tūc habuiſti: ſuccurre mihi ī ago nia exitꝰ mei. ac ꝯcede mihi bonū ac pulcherrimū finē. Amē. ¶ De ſpon taneo trantu ih̓u ad paſſionē ip̄iuſqꝫ traditione ꝑ iudā traditorē. ⁊ de ſana xpſeo x atitiea tan ih̓u xp̄e ꝓpt̓ magnā āguſtiā qͣ cor tu uꝫ ī hac nocte poccupatū erat qn̄ iudas traditor tuꝰ ad te venit: ⁊ q̄ cum eo miſſi erāt a pͥncipibꝰ ⁊ ſenioribus ſacerdotū: q̄rētes te cū gladijs ⁊ fuſti bꝰ ⁊ lat̓nis. Sꝫ tu volūtarie ꝓceſſiſti eis obuiā dicēs. Quē q̄ritꝭ? Reſpōdē tibꝰ illis. Ih̓ꝫ nazarenū. Dixiſti. Ego ſū. Illi hͦ audiētes ⁊ ſplēdorē diuini lumīs: qͥ radiabat de ocl̓is tuis ferre nō valēt es abier̄t retrorſū ⁊ ceciderūt in t̓rā: ſꝫ tu īmēſa pietas ꝑſtitiſti. Iterū eis dicēs. Quē q̄ritꝭ. At illi. Ih̓ꝫ na zarenū. Reſpōdiſti māſuetiſſime Dixi vob̓ qꝛ ego ſū. Si gͦ me queritꝭ: ſinite hos ab ire. Tūc iudas vnꝰ ex duodecim electꝭ tuis ꝯfeſtī accedēs ait. Aue rabi. Et oſcl̓atꝰ ē te. Et ip̄o oſcl̓o tradi dit te ī mortē. Repleuit ⁊ īebriauit te amaritudīe. Sꝫ tu auctor pacꝭ ⁊ ama tor: nō dedigͣtus es os tuū: ī qd̓ dolꝰ nō venit: apponere ori pleno dolo ⁊ fallacia pacient̓ ⁊ hūilit̓ ſuſcipiens CLIX oſculū pacꝭ. qd̓ ſciebas eū ī corde nō habē. ⁊ veterꝭ amicicie āmonuiſti eū dicēs: amice ad qͥd veniſti. Et int̓ hec vnꝰ ex tuis ꝑcuſſit pōtificꝭ ẜuū. ⁊ abſcidit auriculā eiꝰ dextera. Cui dixiſti Mitte gladiū tuū ī vaginā: ⁊ tangēs auriculā eiꝰ ſanabas eū. ¶ De dere lictiōe ih̓u ī manu hoſtili: ⁊ fuga di ſcipuloꝝ. deqꝫ dira ꝯp̄hēſiōe: alligati on ⁊ deductiōe eiꝰ ad annā ſacerdo tē ⁊ cayphā. ⁊ de ꝑcuſſiōe ⁊ ꝯſpuitio ās ago tibi dn̄e ih̓u ne eiꝰ. xp̄e ꝓpt̓ magnā pietatē tuam qͣ nos abire feciſti qꝛ tūc fugierūt oēs amici tui: relinq̄ntes te ſolū. Et iudas aduerſariꝰ tuꝰ ſic̄ leo ī ſilua dedit rugitū ꝯͣ te dicēs. Cōgregamini ⁊ ꝓperate ad deuorādū illū Et illi ſtatī vio lent̓ īiecerūt ſceleratas manꝰ ſuas. li gātes īnoxias manꝰ tibi. qͥ veniſti dirūpere iugū captiuitatꝭ nr̄e Sꝫ tu val̓ de hūlit̓ ad turbas dixiſti. Quaſi ad latronē exiſtis cum gladijs ⁊ fuſtibꝰ ꝯp̄hēdere me. Illi v̓o valde īdiſcipli nate te agnū māſuetiſſimū. ad inſtar latronis trahebāt ſecū te captiuū ⁊ vī ctū qͣſi ſceleratū Et ſic pͥmū pn̄tabant te an̄ annā: vbi tu ſapiētiſſimꝰ int̓ro. gatꝰ es de doctrina tua: ⁊ de diſcipul̓ tuis: qͣſi eſſes īſipiētiſſimꝰ. Reſpōdiſti Ego palā locutꝰ ſū: int̓roga eos qͥ au dierūt. Et tu dn̄e vniuerſoꝝ valde acri ter ꝑcuſſus es. ab vno aſtāti: qͥ dedit tibi alapā dicēs. Sic reſpōdes pōtifi ci. ⁊ tu valde hūilit̓ reſpōdiſti. Si ma le locutꝰ ſū: ꝑhibe teſtimoniū de ma lo: ſi āt bn̄: qͥd me cedis. Tunc miſit te annas ligatū ad cayphā. an̄ quē ſtare faciebāt te dn̄ꝫ celoꝝ. cui milia miliū angl̓oꝝ ſꝑ aſſiſtūt ī celo: aſpiciētes ⁊ laudātes te. ⁊ ibi q̄rebāt ⁊ dicebāt ad uerſū te ml̓ta falſa teſtimonia. qͥ es ſū ma v̓itas: ⁊ tu nihil dixiſti: ſꝫ oīa eqͣnimit̉ ꝑtuliſti: ⁊ ī magͣ paciētia ⁊ cha ritate ſtetiſti d̓s an̄ hoīes: creator an̄ creaturā. ⁊ int̓rogatꝰ ⁊ adiuratꝰ hūi CLIX lit̓ ꝯfeſſus es te filiuꝫ dei eſſe. Illi vo dixerūt te blaſphemiā dixiſſe: ⁊ reum eſſe mortſ: ⁊ palmis ꝑcuciebāt te ī taciē tuā. ⁊ miniſtri alapis ⁊ colaphis collū tuū venerabile cedebāt. ⁊ tctabāt te ẜm ſuā volūtatē. nō ſolū ꝯtem nētes te dei filiū. ſꝫ etiā oīno ī te obli ti tociꝰ hūane ꝯpaſſiōis. ⁊ ceper̄t cōſpuere in faciē tuā amabilē: ī quādeſi derāt angl̓i ꝓſpicere. ⁊ te ſpecioſū for ma p̄ filijs hoīꝫ ſedabāt inqͥnatiōibꝰ ſputoꝝ. ⁊ ī deriſiōes velabat lucidiſſi mos ocl̓os tuos. qͥ illumināt celū ⁊ t̓ rā. ⁊ ꝑcuciebāt te valde illuſiue dicē tes. Prophetiſa nob̓ qͥs ē qͥ te ꝑcuſſit? ⁊ ml̓tſ alijs te blaſphemātes: ſꝫ tu cā dor lucꝭ et̓ne: nō auertiſti facie tuam ab īcrepātibꝰ ⁊ ꝯſpuētibꝰ ī te. O vul tꝰ amabil̓: nazareni florſ. qͥ marie tociēs delicati orſ ſuſcepiſti oſcl̓a: plenꝰ es merorſ: qͦt ꝑ ſputa ꝯtrahis macl̓as horrorſ. te velāt te lacerāt manꝰ īimi eoꝝ. ad vidēdū durꝰ es ocl̓is eoꝝ. qͥbꝰ ſumē veneras p̄bere ſcōꝝ O margari ta ⁊ ſplēdor angl̓oꝝ: ī oībꝰ hijs tribu latiōibꝰ ⁊ anguſtijs tuis pie reſpexiſti petꝝ te negatē. qͥ reuerſus ī ſe fleuit amare. Tūc īſurrexerūt in te viri iniqͥ. abſqꝫ miſcd̓ia q̄ſierūt te int̓fice̓. ⁊ nō peꝑcerūt te ī faciē tuā ꝑcutere ⁊ ibi to ta nocte iniurijs. ꝯtumelijs ⁊ ꝯuicijs te vexabāt. O bone ih̓u ꝑ hāc magnā ꝯtumeliā: ⁊ ꝑ oēs occl̓tas ⁊ māifeſtaſ paſſiōes qͣs vnqͣꝫ ꝑtuliſti corde vl̓ cor pore: te dep̄cor ſupplicit̓. vt n̄ ꝑmittaſ me ꝯfundi vl̓ ꝑturbari de occultis et publicꝭ pctīs meis. nec in pn̄ti nec in futuro. Amē. ¶ De pn̄tatiōe vīcti ih̓u corā pilato. ⁊ de irriſiōe eiꝰ ab herode ⁊ exercitu eiꝰ. deqꝫ īprobo clamote iudeoꝝ. crucifige eū. ⁊ de expoliati Omīe on ⁊ flagellatiōe eiꝰ. ih̓u xp̄e fili dei viui: laudo ⁊ gl̓ifico te. ꝙ mane facto ꝯuener̄t pͥnci pes ⁊ ſeniores ſacerdotū ⁊ ꝯſiliū fece rūt quō igminioſa morte ꝑderēt te: et CLXI ducētes te ī ꝯciliū int̓rogabāt te dicē tes. Si tu es xp̄s dic nob̓ palā. Rn̄diſti. Si vob̓ dixero nō creditꝭ. Si āt in terrogauēo n̄ reſpōdetꝭ mihi: neqꝫ di mittetꝭ. Ex hͦ āt erit filiꝰ hoīs ſedēs a dextrꝭ dei. Clamauer̄t oēs. Tu gͦ filiuſ dei es? Reſpōdiſti. Uos dicitſ: qꝛ ego ſū At illi. qͥd adhuc deſiderāꝰ teſtimo nij? ip̄i eī audiuimꝰ ab ore eiꝰ. Et exur gēs oīs ml̓titudo eoꝝ: vinctū te duce bāt ⁊ pn̄tabāt an̄ iudiciū pilati. ⁊ ibi accuſabāt te dicētes. Subuerſorē ⁊ ſe ductorē eē gētꝭ ſue ⁊ ꝓhibētē te tribu ta dari ceſari. ⁊ dice̓ te xp̄ꝫ rege eſſe. ⁊ ꝯmouiſſe ppl̓m. doces ꝑ vniuerſaꝫ iu deā: īcipiens a galilea vſqꝫ huc. Hijs auditꝭ pilatꝰ miſit te ad herodē: ⁊ tu illuc valde huilit̓ ⁊ pacient̉ cucurriſti. qͣſi gigas viā nr̄e ſalutꝭ. Illi v̓o cū pn̄taret an̄ herodē te rege r̄gū ſpernē dū: illudēdū diuerẜ ꝯuicijs: aſtabāt ꝯſtāt̓ accuſātes te: creatura creatorē hoīes deū: ipij iuſtū. ⁊ ip̄e herodes ī terrogabat te ī ml̓tꝭ ẜmōibꝰ: ſperans aliqd̓ ſignū a te fieri. ſed tu ih̓u bone nullū reſpōſū dediſti: ⁊ nullū ſignuꝫ oſtēdere voluiſti: niſi ſignū hūilitatꝭ ⁊ paciētie tue. Illi āt ſubſanabāt tue diuine ꝓuidēcie: putātes paciētiā et hūilitatē tuā fatuitatē ⁊ igͦrātiā eſſe. d̓o ſpreuit te herodes cū oī exercitu ſuo. ⁊ illudētes veſte alba īduer̄t te ī ſignū fatuitatꝭ ⁊ ignauie. Et ſic īhone ſte ⁊ irreuerent remiſit te herodes ad pilatū: aliena veſte īdutū. ⁊ illuſioni bꝰ fatigatū. Et ip̄o die cauſa tui amiei facti ſt̄ herodes ⁊ pilatꝰ. O ih̓u vni ca ſpes mea. a ꝑuerſis ad ꝑuerſos cir cūductꝰ: ⁊ illuſiōibꝰ ⁊ ꝑcuſſiōibus ī via fatigatus: adducūt te ī p̄toriū ad pilatū: ⁊ ip̄i nō ītroier̄t. Ille v̓o exiuit ad eos ⁊ dixit. Quā accuſationē affer tj aduerſus hoīeꝫ hūc Clamauerunt oēs. Si nō eſſet h̓ malefactor: nō tradidiſſemꝰ eū tibi. Tūc pylatꝰ iteruꝫ pͦ toriū ingreſſus aduocauit te ad ſe: et CLXII dixit. Tu es rex iudeoꝝ? Reſpōdiſti. A tem etip̄o hͦ dicꝭ. an alij dixer̄t tibi de me? Et reſpōdit pilatꝰ. Gēs tua ⁊ pōti fices tui tdider̄t te mihi. qͥd feciſti? Ex go rex es tu? Hūilit̓ reſpōdiſti. Tu dicſ: qꝛ rex ſū ego. Ego ī hͦ natꝰ ſuꝫ: ⁊ ad h̓ veni ī md̓ꝫ: vt teſtimoniū ꝑhibeaꝫ veritati. Et oīs qͥ ex v̓itate ē audit vo cē meā. Et pilatꝰ iteꝝ exiuit ad iudeos ⁊ dixit. Ego nullā ī eo īuenio cauſaꝫ Corripiā eū ⁊ dimittā. Eſt eī ꝯſuetudo: vt vnū dimittā vob̓ ī paſca. vultꝭ dimittā vob̓ regē iudeoꝝ an barrabā Reſpōder̄t. nō hūc: ſꝫ barraban. Tūc app̄hēdit te pilatꝰ: ⁊ fec̄ te exui: ⁊ nudū ī ꝯſpectu irriſorū iuſſit aſtare. ⁊ ſic acrit̉ flagellari: vt ꝑ ſacrū corpꝰ tuuꝫ vndiqꝫ efflueret nobil̓ ſanguis: qͥ co fectus fuit ex flore hūanitatꝭ: ⁊ adipe diuinitatꝭ. Tūc circūdeder̄t te viri mē daces: ſine cā flagell̓ ſuis cecider̄t te. ⁊ nō peꝑcer̄t vultū tuū dulciſſimum ꝯſpūere. tenerrimū corpꝰ tuū amam x iij ſimis v̓beribꝰ diuellere: ardētes plagas plagis: liuores liuoribꝰ. ⁊ vulne ra vulneribꝰ: vt nil maneret īuulene ratū ⁊ illeſū a v̓tice capitſ vſqꝫ ad plā tā pedis. ⁊ hͦ oīa paciēt̉ ꝑtuliſti: ſuſcipiēs ī te oēm irā pr̄is tui: quā nos me ruimꝰ ꝓ pctīs nr̄is O bone ih̓u ꝑ hāc magna acerbitatē flagelloꝝ qͣ dilace rata ſt̓ dulcia ⁊ tenera mēbra corꝑis tui. ⁊ ꝑ nimiū dolorē qͥ ꝑtrāſiuit oīa viſcera tua qn̄ de colūna ablatus es ⁊ veſtibꝰ tuis reidutꝰ: ⁊ ꝑ oēs t̓rores liuores ⁊ maculas ⁊ cicatrices ⁊ vul nera q̄ de amaritudīe flagelloꝝ ſuſce pit tuū delicatū ⁊ v̓gineū corpꝰ: qd̓ tā ſepe aſtrictū fuit caſtꝭ āplexibꝰ vir ginis marie. Obſecro te vt melliflua btē paſſiōis tue memoria: cordis mei cogitatiōes īdeſinent̉ afficias. ⁊ tuo roſeo cruore penetrabilia mētis mee iugit̓ aſꝑgas ad laudem ⁊ gl̓aꝫ noīs tui. Ame. ¶ De expoliatiōe: illumīati on. coronatiōe ⁊ ꝑcuſſiōe capitꝭ ih̓u CLXIII Nās ago tibi dn̄e ih̓u xp̄e qui hōa diei t̓cia ītroductꝰ es ī p̄toriū a militibꝰ: qͥ exuer̄t te corā oī co horte veſtimētꝭ tuis. ⁊ clamide cocci nea circūdeder̄t te regē gl̓ie. qͥ ab eter no circūdatꝰ es gl̓ia ⁊ honore. ⁊ ple ctētes coronā de ſpinis poſuer̄t ſuper caput tuū: ⁊ impͥmētes eā capiti tuo vſqꝫ ad cerebri teneritudinē. ⁊ tuū di uinū caput ml̓tiplici ſpinaꝝ dēſitate ita ꝯfixer̄t vt ſanguis vndiqꝫ efflueret ſuꝑ faciē tuā. Et arūdinē dabāt tibi ī dexterā tuā ꝓ ſceptro regali. qͥ es rex regū ⁊ dn̄s dn̄anciū. Et genuflexo an̄ te illudebāt dicētes. Aue rex iudeorū Et dabāt tibi alapas. qͥ es dn̄s v̓tutū cui luna: ſol ⁊ ſydera: ⁊ oīs ordo celi cus deẜuit. Et ſpuer̄t ī faciē tuā amabilē. cuiꝰ pulchritudinem ſol ⁊ luna mirāt̉. Et acceperunt arūdinē de dextera tua: ⁊ ꝑcuſſerūt caput tuū. O bo ne ih̓u ꝑ hāc coronā ſpineā q̄ multis puncturis ſpecioſuꝫ vticē tuū diuul x iiij nerauit. Et ꝑ miẜabilē facie tua. quaꝫ tē habuiſti turgidā ex ꝑcuſſiōibꝰ ⁊ la chrimis: ⁊ liuidā plagꝭ. ⁊ ſuffuſā ſan guine: ⁊ fedatā ſputſ: ꝯcede aīe mee tā amabilē faciē. vt clari ocl̓i tui delectēt̉ eam videre. Amē. ¶ De īiuſta ꝯdempnatiōe ih̓u ad mortem crucis Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ ſctā ⁊ deuota veſtigia qn̄ ibas de p̄torio: portās ſpineā coronam: et purpureū veſtimētū: nō clarēs imꝑio ſꝫ plenꝰ obprobrio. ⁊ dixit pilatꝰ. Eece hō: qͣſi diceret. ſi ei īuidetꝭ: iā parci te: qꝛ deiectū videtꝭ Et illi ītuētes ī te t̓ribilibꝰ ocl̓is. horribilit̓ clamabāt dicētes. Crucifige: crucifige eū. Et dixit pilatꝰ. Ego nō īuenio cauſā mortꝭ in eo. accipite eum vos ⁊ crucifigite. Clamauer̄t oēs. Nos legē habemꝰ. ⁊ ẜm legē dꝫ mori: qꝛ filiuꝫ dei ſe fecit. Tūc pilatꝰ ītroiuit ī p̄toriū ⁊ aduoca uit te ad ſe ⁊ dixit. Un̄ es tu? Et tu ſapi entia q̄ ex ore altiſſimi ꝓdiſti: nō de CLXIIII diſti reſpōſū. ſꝫ tā māſuetꝰ fuiſti ī oībꝰ īiurijs tuis: vt miraret̉ ip̄e iudex ī iqͥtatꝭ. Et cū tibi diceret ptātē ſe habe re crucifigere: ⁊ dimittere te: hūilit̓ re ſpōdiſti. Nō hēres ptātē ī me. niſi deſuꝑ tibi datū fuiſſꝫ. Tūc exiuit pilatuſ ⁊ ſedit ꝓ tribunali: dixitqꝫ iudeis. Ec ce rex vr̄. Illi āt clamabant dicentes. Tolle tolle: crucifige eū. Et dixit pile tꝰ Regē vr̄ꝫ crucifigā? Illi āt negaue rūt ⁊ abdicauer̄t te rege ſuū eſſe: dicē tes. Nō habemꝰ regē: niſi ceſarē. Ego at ꝓfiteor te hodie deū ⁊ dn̄ꝫ meū eſ ſe. Et plane gaudeo: ꝙ ī te habemus aduocatū: ⁊ pōtificē ſciētē ꝯꝑati īfirmitatibꝰ nr̄is. Et peto te vt ꝓfitearis me hodie an̄ facie pr̄is tui. ⁊ dicas anime mee. ſalꝰ tua ego ſū. O vnicū ſo laciū meū: iteꝝ clamabat ppl̓s horribiliter ſuꝑ te ad iudicē dicēs. Si hūc dimittis nō es amicus ceſaris. Tūc pi latꝰ ſciēs ꝙ ꝑ īuidiā tradidiſſent te. ſꝫ tn̄ volēs populo ſatiſfacere lauit ma nus corā ppl̓o ⁊ dixit. Innocens ego ſū a ſanguīe iuſti hꝰ: vos videritꝭ. Et clamauit oīs ppl̓s ⁊ dixit. Sāguis eiꝰ ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios nr̄os. Tūc dimiſit illis barraban. ⁊ te īnocētē filiū d̓i tradidit ī mortē O bone ih̓u ꝑ hāc ter ribilē ſnīaꝫ dānatōis tue. ⁊ ꝑ magnā patiētiā ⁊ hūilitatē tuā ⁊ māſuetudi nē. quā oſtēdiſti nob̓ ī oībꝰ tribulati onibꝰ ⁊ āguſtijs qͣs ꝑtuliſti īgrediēs ⁊ egrediēs: ⁊ de iudice ad iudicē veniēs. ſac me hūilē ⁊ pacificū ī oībus oꝑbꝰ meiſ. ¶ De baiulatiōe crucꝭ ad locū caluarie ⁊ crucifixiōe ih̓u Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e qui hōa diei ſexta exutꝰ es purpura ⁊ ve ſtibꝰ tuis reīdutꝰ a militibꝰ. ꝗ eduxe rūt te valde igͦminioſe ī medio duoꝝ latronū. baiulātē tibimetip̄i patibulū crucꝭ. ⁊ currebāt pꝰ te plāgētes. et lamētātes. alij illudētes ⁊ irridētes: vt iā penitꝰ ſb̓ onere crucꝭ deficēs pre nimietate laborſ. ſꝫ app̄hēder̄t quen CLXV dā noīe ſymonē. quē angariauer̄t: vt portaret crucē pꝰ te. n̄ ꝑcedi miſcd̓ia. ſꝫ timētes ne forte deficēs ī via an̄qͣꝫ ī plerēt ī te oēꝫ ſuā malignitatē. ⁊ ī oībꝰ hijs tribulatiōibꝰ ⁊ anguſtijs pie ꝯuertiſti te ad ml̓ieres q̄ ſequebāt̉ te plāgētes ⁊ lamētātes. ⁊ ꝯſolatus es eas dicēs filie irl̓ꝫ nolite flere ſuper me ſꝫ ſuꝑ vos. qꝛ ſi ī ligͦ viridi hͦ faciūt ī arido qͥd fiet: ſꝫ cū ꝑduxer̄t te ih̓ꝫ ad locū caluarie. tc̄ nudū: liuidū ⁊ expo liatū exuer̄t te dn̄ꝫ gl̓ie: quē circūdāt flores rōſaꝝ ⁊ lilia ꝯualliū: ⁊ ſine oī honore fecer̄t te ſtare ī ꝯſpectu matrꝭ tue ⁊ oīꝫ īimicoꝝ ⁊ īimicoꝝ tuoꝝ. qͥ t̓ rā tā iocūde diuerẜ floribꝰ reſꝑẜ. ⁊ ce lū lucidis ornas ſyderibꝰ O dulcedo aīe mee. tc̄ te r̄gē gl̓ie ꝓ deſpectiſſimo īmo viliſſimo v̓micl̓o crucifixer̄t. extē dētes te ſic nimie ⁊ tā crudelit̓: vt poſ ſent denūerari oīa oſſa tua. ⁊ trāſfigē tes māꝰ ⁊ pedes tuos ꝙ ex amara extē ſiōe manuū ⁊ pedū tuoꝝ renouata ſt̓ oīa vulnera: ⁊ oīs dolor corꝑis tui. O bone ih̓n rogo te ꝑ hec ſacra veſtigia qn̄ nudꝰ ibas vſqꝫ ad ſctāꝫ crucē: ⁊ ꝑ magnā igͦminiā quā ꝑtuliſti. ⁊ per ni mia charitatē qua crucē aſcēdiſti. vt ip̄a charitas tā integre ⁊ ꝑfecte cōbu rat ⁊ ꝯſuma aīa mea oīa vicia. vt fi at puriſſimū peculū tue ſctē trinitatꝭ amē. De vulneratiōe ac extēſiōe ih̓u in cruce. ⁊ de ſupplicatiōe ꝓ īimicꝭ ſu Audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e ih̓u is. xp̄e ꝓpt̓ trāſfixionē tue dextre manꝰ: qua ꝯtremuerunt oīa īteriora tua. Laudo ⁊ gl̓ifico te dn̄e ih̓u xp̄e ꝓ pter tranſfixionē tue ſiniſtre manꝰ: qͦ tociꝰ corporſ tui clare vene ꝑfuſe me ra deitate ſt̓ diſrupte ⁊ exficcate. Lau do ⁊ gl̓ifico te dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ trāſfi xionē pedū tuoꝝ: ⁊ ꝑ oēꝫ dolorē qͥ tē ꝑtrāſiuit oīa viſcera tua. qꝛ acerbitas clauoꝝ penetrauit ſecreta medulloꝝ oſſiū ⁊ neruoꝝ tuoꝝ: reſerās nob̓ the ſauros ſanguis tui p̄cioſiſſimi. Lau CLXVI do ⁊ gl̓ifico te dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ nimi aꝫ extēſionē tuā ī cruce: vt nec manuſ neqꝫ pedes. nec vllū mēbruꝫ mouere poſſes. ⁊ ꝓpt̓ magnū dolorē qͥ ꝑtran ſiuit oīa interiora tua qn̄ eleuatus es cū cruce: nudꝰ ⁊ dilaceratꝰ. liuidꝰ: et in ligͦ duriſſimo extēſꝰ: ꝯtractꝰ: īclīatꝰ ī meos āplexꝰ. ⁊ ꝓpt̓ ſctāꝫ ⁊ deuo tā orōꝫ qͣꝫ orabas ꝓ limicꝭ tuis dicēs Pr̄ igͦſce ill̓: qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Moueāt te pr̄ igͦminee mee: ſudores ⁊ la bores mei. videāt̉ e celo vulnera iſta qꝛ ꝓpt̓ ſcelꝰ ppl̓i tui ꝑcuſiſti me. O bo ne ih̓u ſic orās ad pr̄eꝫ exauditꝰ es ꝓ ꝯuerſiōe ml̓toꝝ: ⁊ obſcuratꝰ eſt ſol: ⁊ facte ſt̓ tenebre ſuꝑ vniuerſā t̓rā vſqꝫ ad horā nonā. ¶ De obprobrijs iudeoꝝ ⁊ ꝯtumelijs exhibitꝭ ih̓u ī cruce ⁊ de verbo ad latronē in cruce dicto. Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ tā turpit̉ pēdebas in cruce in me dio duoꝝ latronum: ſaturatꝰ obpro brijs ⁊ irriſiōibꝰ: nudꝰ: ⁊ dirꝭ v̓bepe bus laceratꝰ: ⁊ cū iniqͥs deputatꝰ: vt nos deputares ī ꝯſortiū angeloꝝ. Et paſſus es in tuis v̓tutibꝰ. qꝛ paciētiā ⁊ ꝑſeuerātiā tuā putabāt īpotētiā ⁊ ī ſipiētiā. dicētes alt̓utrū. Alios ſaluoſ fec: ſeip̄ꝫ nō p̄t ſaluū face̓. Et p̄tereuntes blaſphemabāt te mouētes capita ſua ⁊ dicētes. vach qͥ deſtruit tēpluꝫ dei ⁊ ī triduo reedificat illd̓. O bone ih̓u tūc factꝰ es in deriſū oī ppl̓o. eſtīa tus tāqͣꝫ mortuꝰ ſuꝑ t̓rā. nō ē īuētus qͥ te agͦſceret ⁊ face̓t bn̄. Et luxit oīs t̓ra ſuꝑ te: ſtabatqꝫ ppl̓s expectās. ⁊ ſerua bat te. ⁊ erāt tibi in tormētꝭ illuſores ⁊ ī morte exprobratores. ⁊ diuiſer̄t ſibi veſtimenta tua: ⁊ ſuꝑ ea miſerunt ſortem. Et vnus de latronibus blaſphemabat te dicēs. Si tu es xp̄s. ſalua temetip̄ꝫ ⁊ nos. Aliꝰ v̓o dixit. He miēto mei dn̄e dū venerꝭ in regnū tuuꝫ. Et tu mitiſſime iudex qͣꝫuis ſtares in ꝯſpectu dei pr̄is. vt auerteres iraꝫ eiꝰ a nob̓. nō es oblitꝰ iudicioꝝ tuor CLXVII q̄ a ſecl̓o ſt̓. ſꝫ tuo iuſto iudicio dāna ſti ſuꝑbū pctōrem. ⁊ iudicio miſcd̓ie tue ſaluaſti hūilē penitētē. Laudo et gl̓ifico te dn̄e d̓s ꝓpt̓ illā charitatē et dilectiōꝫ qͣ dilecta aīaꝫ tuā tͣdidiſti ī manus īimicoꝝ tuoꝝ. ⁊ dulciſſimū ⁊ tenerrimū corpꝰ tuū ꝑcutiētibꝰ ⁊ dilacerātibꝰ. ⁊ ꝓpt̓ oēs ꝯtumelias ⁊ t̓ rores qͦs paſſus es ī cruce. ꝓpt̓ nobilē hereditatē ⁊ teſtamētū qd̓ diſpoſuiſti in cruce an̄ mortē tuā. crucifixoribus tuis veſtimēta diſtribuēdo: pacē diſci puliſ: ⁊ ꝑſecutionē apl̓is relinquēdo matrē diſcipl̓o ꝯmēdādo. corpus et ſanguinē tuū ſpōſe tue eccl̓ie ad clenodiū p̄bēdo. latroni ꝑadiſū ꝓmittē do: pr̄i ſpm̄ ꝯmēdādo. per hͦ oīa ꝯce de mihi verā hūilitateꝫ: volūtariam pauꝑtatē. hilarē obediētiā. ꝑfectā pa ciētia: ardētē charitatē: vt ī oībꝰ dul ceſcat mihi laus ⁊ iubilatō tua: ⁊ are ſcat mihi md̓s: ⁊ oīs ꝯcupiſcētia eiꝰ ad laudem ⁊ gloriā noīs tui. Amen. ¶ De ꝯpaſſiōe v̓gīs ⁊ mr̄is marier ⁊ mutua ꝯmēdatōe eiꝰ ioh̓i ⁊ ecōtra Audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ īeffabilē dolorē quē habuiſti cū mariā matrē tuā tibi aſtātē tātꝭ doloribꝰ ⁊ anguſtijs vidiſti cruci ari: ⁊ ꝓpt̓ mat̓nā ꝯpaſſionē quā ip̄a ſuꝑ te habuit qn̄ aſpiciebat te vnicū ſiliū ſuū ī cruce: ſine culpa extēſū: cru entatū ⁊ vulneratū. cū millenis vulneribꝰ ⁊ carnē de carne ſua ſūptū ab īpijs deſecari ⁊ lacerari. ⁊ ꝓpt̓ igminioſā ⁊ īnocētē mortē: quā ꝑtuliſti a ppl̓o: de qͦꝝ ꝓgenie natꝰ fuiſti. Grās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ torcular calca bas ſolꝰ: qꝛ de gētibꝰ nō erat vir tecū ⁊ oēs amici ⁊ noti tui receſſerāt a te. Id̓o circūſpexiſti ad t̓rā vbi ſtetit mi tua: ſi forte ſaltē ip̄a te adiuuarꝫ. ⁊ nō erat tibi auxiliū ab ea: qꝛ fragil̓ ⁊ do lēs erat. O bone ih̓u ꝑ illā anguſtiā ī qua tē ſolꝰ ꝑſtitiſti: ⁊ ꝑ illū dolorem quē habuiſti cū amaritudinē paſſiōiſ CLXVIII tue ltā ml̓tꝭ ꝑditā cogͦuiſti. ⁊ ꝑ illā cō mēdatione qua dilectā matre tuā cō mēdaſti ſctō ioh̓i: ⁊ illū eī recō mēdaſti. Rogo te vt ī fine vite mee cōmen des corpꝰ ⁊ aīaꝫ meā tue gl̓ioſe geni trici v̓gini marie. qꝛ ꝑ eā me redemio clamore ihu ī ſti. Amē. ¶ De va ani aniaꝫ al cruce helyhely Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ t̓ribilit̓ ī cruce clamabas voce mag di cēs. heloy: heloy lamazabathani. hͦ ē d̓s in eꝰ: d̓s meꝰ vt qͥd me dereliqͥſti? Ac ſi diceres. Hemēto o pr̄ quare me dereliq̄rꝭ ī hijs tātꝭ anguſtijs. Id̓o vt ſatiſfacerē tibi ꝓ pctīs hoīꝫ: ⁊ auerte rē irā tuā ab eis: vt recōciliati ꝑ me īuenirēt gr̄aꝫ corā te hodie. O pr̄ ⁊ do minꝰ meꝰ ꝑfeci illd̓: amaraqꝫ paſſiōe ⁊ crudeli morte ſatiſfeci tue pr̄ne cha ritati: ardēti deſiderio frat̓ne charita ¶ Et qͦꝝ creator ab īitio fui. illoꝝ redēptor. ⁊ ſaluator factꝰ ſū. ⁊ r̄gnū celoꝝ qd̓ ab et̓no tecū poſſedi hereditario iure filij: factꝰ hō ī tꝑe iteꝝ mercatus ſuꝫ illud p̄cioſo ſanguīe meo: vt hō: cuiꝰ frat̓ effectꝰ ſū: illd̓ mecū poſſide at īet̓nū. hereditario iure frat̓nitatis O bone ih̓u ſic orans ad pr̄eꝫ cū cla more valido ⁊ lachrīs exauditꝰ es ꝓ tua reuerētia. Quia ī altū aſcēdiſti vt lōgiꝰ audirerꝭ. fortit̉ clamaſti: vt nul lus excuſaret̉. clamori lachrīas addi diſti: vt hō tibi ꝯpateret̉. ꝓpt̓ hāc deuotā orōꝫ tuā. ꝑ amariſſīas lachrīaſ qͣs fleuiſti ī cruce ex nimij dolorſ acer bitate ⁊ ardēti deſiderio charitatꝭ. ro go te vt nuūqͣꝫ moriar. donec vis tui amorſ ⁊ paſſiōis ꝑſcrutet̉ oīa viſcēa mea. Amē. ¶ De tribꝰ hpryqͥl debat ih̓s viuēs ī cruce. ⁊ de ml̓tipꝰ cibꝰ obprobrijs ⁊ ꝯtumelijs ibideꝫ Omīe ih̓u xp̄e qͥ es pu paſſis. riſſimū ſpeculū ſcte trinitatis. quē ītueor ocl̓is mētꝭ mee. ⁊ ex ītimis viſceribꝰ laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓpl̓. qͣlita tē quā habuiſti. qn̄ viuēs ī corꝑe tres CLXIX hoͣs ī cruce ꝑmāſiſti. vt tuā diuinā li bertatē detineri voluiſti: piā lōganimitatē crudelit̓ extēdi. diuinam beni gnitatem ꝯcuti. ⁊ ex nimio dolore te factorē celi ⁊ t̓re ī tātꝭ anguſtijs ⁊ tribulatiōibꝰ poſitū: vt irrōnabil̓ creatura tibi ꝯpateret̉. miſcd̓iaꝫ diuinā tctari ſine oīa miſcd̓ia. clemētiā diui nā orare ⁊ īuocare pr̄eꝫ ꝓ īimicꝭ. gau diū diuinū ⁊ leticia ſempit̓nā angeloꝝ ⁊ hoīꝫ mirabilit̓ ꝯteri: ⁊ ſuꝑ con tritionē tuā īimicos gaudere. te dn̄m v̓tutū derideri ⁊ deſpectui haberi. ab iniqͥs blaſphemari. ab impijs obpro bria pati. hoīeꝫ diuinū ⁊ dn̄icā dignitate fieri obprobriū hoīm ⁊ abiecti onē pleb̓. ſpecioſū forma p̄ filijs hoīꝫ eē ſine ſpecie ⁊ decore. de cꝰ amabili aſpectu letificat̉ oīs celeſtꝭ pr̄ia. factū eē ſpectacl̓m horrorſ ⁊ ꝯtuelie oī ppl̓o ⁊ terribil̓ ad vidēdū oībꝰ ⁊ īimieſ. vt me amabilē facēs ī ꝯſpectu tuo. Potenciā diuinā ſubiacere magnis doy ij. loribꝰ ⁊ cruciatibꝰ penaꝝ: v̓tutē diui nȧ iā: iaqꝫ deficere ī tormētꝭ. In cuiꝰ manu gl̓ie ⁊ diuicie: tā pauperē fieri vt nudꝰ ⁊ liuidꝰ ⁊ pallidus ⁊ defor mis ī cruce pēderes. ⁊ nō hr̄es vbi ca put tuū recliares: fidē ⁊ charitatē diuinā qͣ nūqͣꝫ d̓ſerꝭ ſperātes ī te: dereli cta̓ eē ab vniuerſis: ⁊ ſolꝰ ꝑſtitiſti ī cō flictu pugne. ī qͦ tā miẜabilit̓ occubu iſti vt ī teip̄o exꝑimēto didicerꝭ qͣliter nob̓ deberes cōpati. O bone ih̓u per hͦ oīa rogo te vt nō ꝑmittas ſeparari aīaꝫ mea de corꝑe donec ꝑducas me ī illā horā ī qͣ tua diuina potētia. ſa piētia ⁊ bonitate ꝑficias ī me: qd̓ exer citatio cētū ānoꝝ nō poſſꝫ ī me ꝑficē. Amē. ¶ De ſiti ih̓u ī cruce: ⁊ amaro eiꝰ poculo. deqꝫ v̓bo ꝯſumatiōis et expiratiōe ih̓ū: ſpūſqꝫ ī manꝰ pr̄is cō Audo ⁊ gl̓ifico te mēdatiōe. dn̄e ih̓u xp̄e ꝓpt̓ illā ſitī quā ꝑ tuliſti ex nimia effuſiōe ſanguis: ⁊ ar dēti deſiderio nr̄e ſalutꝭ. cū adheſit li CLXXX gua tua faucibꝰ tuis: vn̄ ⁊ dixiſti. Si tio. Et tu fōs aq̄ viue: felle ⁊ aceto po tatꝰ. Iteꝝ dixiſti. Cōſumatū ē. qͣſi dice res Oīa q̄ de me dicta ſt̓: ꝯſumata ſt̓ ī me qꝛ totū me dedi ꝓpt̓ hoīeꝫ totū: ⁊ me toto emi illū totū. ⁊ iteꝝ voce ma gna clamās dixiſti. Pr̄ ī manꝰ tuas cō mēdo ſpm̄ meū ⁊ ſic īclīato capite ſpi ritū emiſiſti. Grās tibi ago ꝙ tā pauꝑ ⁊ īops fieri voluiſti ꝙ nudꝰ pēdebas ī cruce: ⁊ n̄ habuiſti vbi caput tuū reclīares. Sꝫ ad vltimū ſuꝑ hūerū tuū inclīaſti ꝓpt̓ ml̓tas cauſas. ſꝫ pͥncipa lit̓ ꝓpt̓ qͣtuor. pͦ vt oſculū dares ſpōſe tue eccl̓ie vt oſtēderes illi oēꝫ irā pr̄is tui eē mitigatā ⁊ ꝑ te placatā. ſcd̓o vt peteres ī corde eiꝰ reclīatoriū. oſtēde reſqꝫ te nō hr̄e vbi caput tuū reclīareſ t̓cio īclīaſti caput tuū porrigens a te hūerū tuū: qͣſi diceres: qͥd vltͣ debui facere tibi ⁊ nō feci: īdica mihi. qꝛ ad huc ꝑatꝰ ſū ſb̓uenire tibi: qͣrto qͣſi diceres: fiduciā habe ī me. qꝛ qd̓ tu nō iij potes ego poſſū. ¶ De miracl̓is qͥ cō paſſiōe dn̄i: ⁊ d̓ dira ꝑforatiōe Rās ago tibi dn̄e laterꝭ ih̓u. ih̓u xp̄e ꝙ tā amare paſſiōis et crudeli mortꝭ īperio ſb̓iace voluiſti. ꝙ t̓ra tremuit: petre ſciſſe ſt̓ ⁊ monumēta aꝑta ſt̓. ⁊ ml̓ia corꝑa ſctōꝝ: que dormier̄t ſurrexer̄t: ⁊ velū tēpli ſciſſuꝫ eſt a ſūmo vſqꝫ deorſū. ⁊ vnꝰ ex militibꝰ lācea latꝰ tuū aꝑuit: ⁊ ꝯtinuo ex iuit ſanguis ⁊ aqͣ. Et factū ē cor tuū tā qͣꝫ cera liq̄ſcēs ī aquā: qͣ me lauares ⁊ in ſanguinē qͦ me pīgeres. meqꝫ ī ſpō ſā ornares. Id̓o rogo te ꝑ trāſfixionē tui dexteri laterꝭ: ⁊ ꝑ illā charitateꝫ q̄ apperuit cor tuū: ī qͦ ſt̓ oēs theſauri ſa piētie ⁊ ſcīe abſcōditi. Et ꝑ effuſioneꝫ roſei ſanguīs ⁊ ſctīſſime aq̄. quam fer uor amorſ eduxit de latere tuo: vt pe netres ꝓfunditatē cordis mei lancea tui amorſ: vt recēti vulnere tue chari tatꝭ ſim tā īcurabilit̓ vulneratꝰ qͣtinꝰ obliuiſcar oīꝫ tꝑaliuꝫ reꝝ: vt alpectar te vnicū ſolū bonū meū. ¶ De eo ꝙ CLXXI corpus ih̓u iā mortuū tribꝰ horꝭ peRās tibi ago doº pēdit ī cruce mine ih̓u xp̄e ꝙ poſt mortē tuaꝫ tres hoͣs ī cruce pedebas: nudꝰ et liuidꝰ. palliddꝰ ⁊ deformis: vt oēs ī imici tui plenū gaudiū haberēt cū ſe viderēt ī te ꝯpleuiſſe oēꝫ ſuā volūtatē. Laudo ⁊ gl̓ifico te dne d̓s pr̄ et̓ne ꝓpt̓ nimiā charitatē qͣ vnicū filiū tu uꝫ t̄didiſti ī mortē: vt redimeres ẜuū ⁊ te dep̄cor pr̄ vt reſpicias pijſſimū filiū tuū qͥ patit̉. ⁊ memorare benignꝰ ꝓ qͦ patit. Specta gl̓ioſe genitor lace rata mēbra filij tui. Uide redēptoris. ſuppliciū: ⁊ noli reminiſcē redepti de lictū. pauꝑ ⁊ īfirmꝰ factꝰ ē v̓mis ⁊ n̄ hō: vt miẜicors fieret ſuꝑ īfirmi plaſmatꝭ debilitatē. Aſpice pie pr̄ ſpecioſū forma p̄ filijs hoīꝫ ī cruce toto cor pore extēſū. ⁊ ſine culpa vulneratū: īnoxias manꝰ eiꝰ p̄cioſiſſimū ſanguinē ꝓpinātes: btōs pedes eis precioſo ſanguīe ſtillantes. Inerme latus vniiiij ci filij tui crudeli ꝑfoſſū lācea Candet nudatū pectꝰ eiꝰ. Rubet eruētū lat eiꝰ. Tēſa arēt viſcera decora. lāguent lumīa. Regia pallēt ora: ꝓcera rigēt brachia. pedēt crura marmorea. Rigat terebratos pedes ſanguīs vnda. Grās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝗ āmirabi li bonitate tua obediēs fuiſti d̓o pr̄i vſqꝫ ad morteꝫ ⁊ crucꝭ obprobriū ſb̓i re voluiſti Moneo te oīs hūani labo ris ⁊ diuini amorſ: vt ſuꝑ me ⁊ ſuper oēs amicos meos viuos ⁊ defūctos ⁊ ſuꝑ oēs hoīes qͦs p̄cioſi ſanguīs tui charitate ſigͣſti. vt miſerearꝭ oībꝰ nob̓ ẜm magnā miſcd̓iaꝫ tuā Grās tibi ago dn̄e ſctēſpūs. qͥ nr̄e redēptiōis ꝯſi liū fuiſti. Ip̄e es ignis charitatꝭ. qͥ ſic aridū fec̄ ih̓ꝫ xp̄ꝫ filiū dei. qn̄ pēdebat in cruce: vt nec gutta ſanguīi remane ret ī illo Id̓o rogo te vt ſecreto ꝯſilio ⁊ crebro ſuſurrio tuo. ſic ꝯtrahas ī te oēs nr̄os ſenſus. vt nihil in nob̓ mo ueat̉ ꝯͣ tuā volūtatē. ¶ De depoſiti CLXXII on ih̓u de cruce: ⁊ venerāda ſepultu ra eiꝰ. ⁊ de deſcēſu aīe ih̓u ad īferna. Rās ⁊ patrū inde liberatiōe. tibi ago dn̄e ieſhu xp̄e ꝙ esde cruce a fideli diſcipl̓o tuo: ⁊ a maria mr̄e tua meſtiſſima cū nimio dolore. ⁊ amariſſimis lachrīs ſuſceptꝰ. De in de ſacratiſſimū corpus tuū lotū ⁊ ſyn done mūda īuolutū. ⁊ circa occaſuꝫ ſol̓ fuit ſepultū. Suſcepiſti funerꝭ exe qͥas. qͣs nō dubiū ē milia miliū āgl̓o rū celebraſſe. qͥ oēſ ꝯuenerāt ad ſepul turā dn̄i ſui. Iō rogo te ꝑ btīſſima exeqͥaꝝ tuaꝝ lamēta. ⁊ ꝑ ieffabilē dolo rē mr̄is tue quē habuit qn̄ te īmortalē deū ī ſinu ſuo tenebat ⁊ videbat tā miẜabilit̓ tractatū: cruētatū ⁊ vulne ratū. ⁊ mortuū tā turpiſſima morte: ⁊ totā t̓rā ſuo ſanguīe cruētatā. Et ꝑ ꝓ fundā hūilitatē q̄ tu nobil̓ theſaur reqͥeſcere voluiſti ī corde t̓re. vt abſcō das me ī abſcōdita dulcedine tue cō tēplatiōis. ⁊ ẜues me ī teip̄o. vt corpꝰ meū ſepeliat̉ ī pace: ⁊ nomē meū viuat ī gl̓ia. O triuphator nobilis tunc ſctā ⁊ felix aīa tua ad inferni clauſtra deſcendit: ⁊ tu rex et̓ne gl̓ie v̓tute tue diuine ptātis portas ereas: ⁊ vectes ferreos ꝯfregiſti: ⁊ diaboluꝫ ⁊ miniſtros eiꝰ alligaſti: ⁊ electos tuos qui ibi captiui tenebāt̉ ad gaudia ꝑadiſi ꝑduxiſti. Id̓o rogo te ꝑ illā īeffabileꝫ leticiā: quā acceper̄r aīe electoꝝ tuoꝝ vt miſerearꝭ aīabꝰ patrū nr̄oꝝ: fratrū ſoroꝝ: oīmqꝫ ꝑentū nr̄oꝝ: ⁊ oīꝫ. fideli liū defunctoꝝ: qͥ de hac vita trāſierūt ⁊ qͥ nob̓ ī or̄ōeꝫ ꝯmēdate ſūt. ⁊ qͦꝝ vti mur vel v̓ſi ſumus elemoſinis. doniſ aut bn̄ficijs. ⁊ qͥ ſingl̓arē int̓ceſſorem apd̓ te n̄ habēt. ⁊ ꝓ qͥbꝰ tuā clemētiā dep̄cari deſideramꝰ: ⁊ oīꝫ xp̄ifideliū vbicūqꝫ reqͥeſcētiū. Amē. ¶ De g rrectiōe dn̄i ih̓ū ⁊ eiꝰ multifoparitiōe ⁊ familiari ꝯuictu ⁊ lo mi Rās tibi ago qͥla cū diſcipl̓is dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ t̓cia die reſurre CLXXIII xiſti a mortuis: ⁊ reſurrectiōe tua gl̓ificaſti corpꝰ hūilitatis nr̄e. Et ip̄o die apparuiſti marie magdalene ⁊ mulieribꝰ a monumēto reuertētibꝰ occur riſti dicēs. Auete. ⁊ ille acceſſerūt ⁊ te nuer̄t pedes tuos. Et duobꝰ diſcipu lis etiā eūtibꝰ ī emaus ip̄o die apparuiſti: ⁊ ꝯgnitꝰ es eis ī fractiōe panis ⁊ iteꝝ ianuis clauſis ītroiſti ad diſcipulos ⁊ dixiſti. Pax vob̓: ego ſū noli te timere. Et cora illis māducaſti par tē piſcꝭ aſſi ⁊ fauū mellis. Et ad mare tyberiadis manifeſtabas te diſcipl̓is tuis. Et accepto pane dediſti eis ⁊ pi ſcē ſil̓r. Et valde amicabilit̓ locutꝰ es cū illis: maxīe cū petro qͥ te negauēat Et pꝰ dies octo iteꝝ diſcipl̓is tuis apparuiſti: ⁊ paceꝫ tuā illis tribuiſti. Et thomā īcredulū oſtēſiōe vulneꝝ con fortaſti. Per hāc gl̓ioſiſſimā reſurrecti onē. ⁊ ꝑ illd̓ gaudiū oīꝫ tecū reſurgē ciū: ſac mecū oēs amicos meos reſur gere cū magna gl̓ia ⁊ honore. Amen De admirabili aſcēſiōe dn̄i iheſu Audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e d̓s meꝰꝓpt̓ hͦ tp̄s qd̓ a die gl̓ioſe reſur rectiōis tue vſqꝫ ī diē admirabil̓ aſcē ſiōis ꝑegiſti Quia ī hͦ tꝑe ſepe apparu iſti diſcipl̓is. ⁊ alijs fidelibꝰ amicꝭ tu is: ꝯſolas amicabilit̓ eoꝝ triſtia corda. ⁊ ꝯfirmās eos ī fide ⁊ ſpe ⁊ chari tate tua. Et poſtremo aſcēdiſti ī mōtē ⁊ eleuatꝭ manibꝰ dediſti eis tuā diui nā bn̄dictionē. ⁊ ī ꝯſpectu oīꝫ aſſiſtē ciū eleuatꝰ es ī celū. repn̄tās victricis carnis gl̓iam vultui pr̄is: ⁊ ſedes ad dexterā eiꝰ coop̄s ⁊ coeternꝰ: diuino accīctꝰ lumīe. ⁊ coronatꝰ gl̓ia ⁊ honore. habēſqꝫ nos ſcpͥtos ī manibus tuis: nūqͣꝫ obliuiſcarꝭ nr̄i īꝑpetuū am̄ De miſſiōe ſcīſp̄s ī die ſctō pēthecoſte Rās tibi ago dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ p dies decē miſiſti credētibꝰ ſpm̄ ſctm̄ ꝑ̄miſſū. vt illumīaret ⁊ ꝯfortaret corda nr̄a: ⁊ īcitaret ad charitateꝫ tuā. Et ꝓmiſiſti nob̓ dicēs. Ego vobi CLXXIIII ſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſumationē ſecl̓i. ⁊ dediſti nob̓ corpꝰ ⁊ ſanguinē tuū in pignꝰ ſalutꝭ et̓ne. Id̓o rogo te vt vbicū qꝫ hͦ miſteriū celebrat̉ ī vniuerſa t̓ra ꝑ ticipē me facias. ⁊ oēs amicos: ꝯfeſſo res ⁊ bn̄factores meos: viuos ⁊ defū li dn̄i ih̓ū ad iu ctos. ¶ De ſctō ac diciū: ⁊ de ꝯdigͣ remūeratiōe ⁊ gl̓iſicatiōe iuſtoꝝ. ⁊ de punitiōe impioꝝ. Audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e d̓s meꝰ ꝓpt̓ nimiā charitatē q̄ te de ce lo txit: oīa ꝓmiſſa factuꝝ ⁊ paſſuꝝ: et ab hoībꝰ iudicatuꝝ. Et qꝛ ī magͣ hūi litate iudicatꝰ es. Id̓o cū magͣ ptāte iudicaturꝰ venies ſecl̓ꝫ ꝑ ignē. Lūc n̄ ꝑmitte nos cū maledictꝭ ꝯdēpnari: ſꝫ cū bn̄dictꝭ(qͥ tūc fulgebūt ſic ſol ī reg pr̄is tui. poſſidē gaudia et̓ne btītudi audo ⁊ gl̓ifico te dn̄e ¶nis. Amē. d̓s meꝰ ꝓ oī gl̓ia ⁊ honor ꝓ gaudio ⁊ iocūditate quā habes ī teip̄o ⁊ quā tua pura hūanitas ⁊ ſctā diuinitas īuice accipiunt. ⁊ quā btā v̓go maria gl̓ioſa regīa celoꝝ: ⁊ nobil̓ marꝭ ſtella hodie hꝫ an̄ ꝯſpectū tuū. ⁊ cū ip̄a oīs celeſtꝭ exercitꝰ īꝑpetuū debēt hr̄e Laudo gl̓ifico te ꝓ oībꝰ delitijs: qͥbꝰ ſatias ⁊ iebrias oēs te intuētes: qͦs de miſeria hꝰ vite ad et̓nā requiē trāſfer re digͣtꝰ es. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓpter ml̓titudīnē dulcedīs: quā mirabilit̓ ī ſpiras cordibꝰ amatoꝝ tuoꝝ. ⁊ ꝓ cōuerſiōe oīm qͦs ſine pctō d̓ hͦ md̓o exi re ſeciſti. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓ oī miſericordia quā pctōribꝰ vnqͣꝫ exhibui ſti. pacient eos expectādo: miẜicordit reuocādo: benigne ſuſcipiēdo. habū dāter gr̄aꝫ dādo: ⁊ ad tātā familiaritatē qͣſi n̄ peccauerīt admittēdo. Et ꝓ hijs qͥ ſūt ī purgatorio: ꝙ ꝑmittꝭ eos ibi pati quod hic ꝑſoluere n̄ valebat Sicqꝫ p̄ꝑari ad requieꝫ: de qͣ eos ſecuros feciſti. Et ꝓ omībꝰ creaturꝭ qͣs ꝓ pt̓ nos creaſti. ⁊ vniuerſis vtilitatibꝰ qͥs de t̓ra ſumimꝰ: vt eis debite vten tes ad r̄media īfirmitatū nr̄aꝝ ad lau CLXXXV dādū te et̓nalit̓ ꝑuenire valeāꝰ. Qui ¶ Gr̄arūactiōes de ſingul viuis ⁊cͣ. ribꝰ alicui hoī ſingl̓ari cijs ꝑtici Audo ⁊ gl̓ifico te a d̓o īpēſis. dn̄e d̓s meꝰ ꝙ ab et̓no me in corde tue trinitatꝭ p̄deſtinaſti. ⁊ rōna bilē hoīeꝫ me creaſti. ⁊ de xp̄ianis pa rētibꝰ me naſci voluiſti: ⁊ largitꝰ es mihi qͥnqꝫ ſenſus meos: ⁊ oīa neceſſa ria mēbra corꝑis mei: ⁊ ad baptiſmi gr̄aꝫ me ꝑduxiſti: ⁊ ab īfantia mea ſb̓ traxiſti me de ſecl̓o ī ſpiritalē vitā: ⁊ ī ip̄a vita d̓fendiſti me a ml̓tꝭ ꝑicl̓is aīe ⁊ corꝑis. ⁊ clement̓ ſuſtinuiſti ⁊ ſuſtē taſti me ī pͣuitate ⁊ tepiditate vite mee ⁊ largitꝰ es mihi valde gratant̉ victū ⁊ veſtitū. ⁊ oīa ncc̄aria mea oībꝰ die bꝰ vite mee. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝙ āge lū quē ī cuſtodiā meā deputaſti tam amabilē ⁊ gl̓ioſū feciſti vt vuiltū tue clare maieſtatꝭ iugit̓ ītueat̉. cū tn̄ die ac nocte ſuꝑ aīaꝫ meā ⁊ corpꝰ meū ſo licitar̄ n̄ ceſſꝫ. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓ oī bꝰ viſitatōibꝰ ⁊ monitꝭ qͣs cordi meo qͣlicūqꝫ mō vnqͣꝫ exhibuiſti. Et ꝓ oī gͣ cia tua. ⁊ ꝓ oībꝰ bn̄ficijs tuis q̄ mihi ⁊ oībꝰ amicꝭ meis: ⁊ vlli hoī vn̄qͣꝫ fe ciſti ī corꝑe ⁊ aīa. Per hͦ oīa rogo te: vt accēdas cor ⁊ aīaꝫ meā ardore tue charitatꝭ. vt tu ſolꝰ ī me viuas. meqͥ tibi ſoli viuere facias. Qui. Hoc fini to dicatur Te deū laudamꝰ: te dn̄m ꝯfitemur. totū. Poſtea colleci Eꝰ qͥ ꝯtritoꝝ nō deſpicꝭ gemi tū: ⁊ merēciū nō aſpernis affectu. int̓cedētibꝰ oībꝰ ſctīs tuis: adeſto p̄cibꝰ noſtris qͣs tibi ꝓ tribulatione nr̄a effundimꝰ. eaſqꝫ clemient̓ ſuſcipiēs: tribuas. vt qͥcꝗd ꝯͣ nos diabolice vl̓ hu mane moliūt̉ aduerſitateſ: ad nihilū redigat̉: ⁊ ꝯſilio tue pietatꝭ allidat̉: vt null̓ aduerſitatibꝰ leſi: ſꝫ de oī tribulatiōe ⁊ āguſtia erepti: leti ī eccl̓ia tua ſctā tibi gr̄as referamꝰ. Per dn̄m ¶ ¶ Explicit totꝰ ꝓceſſꝰ de vita: paſſi on: reſurrectiōe ⁊ aſcēſiōe dn̄i nr̄i ie ſu xp̄i. necnō ſpūſſctī miſſiōe. oībuſqꝫ Cxxx F alijs bn̄ficijs hoī a d̓o collaij. Recō mēdatio iādicti ꝓceſſus. in qͦ ponūt̉ vtilitates qͣs ꝗlibet ꝯſeꝗt̉ ex deuota meditatiōe vite ⁊ paſſiōis dn̄i nr̄i ieIdeſideras ꝑfecte mū ſu xp̄i. dari a vicijs: ſi nobilit̉ ditari ī v̓tutibꝰ: ſi altiſſime illuſtrari ī ſcpͥturſ ſi gl̓ioſe triūphare de īimicꝭ. ſi copioſe ꝯſolari ī aduerſis ſi deuote ꝯuerſa ri ī terrꝭ: ſi freq̄nter ꝯpūgi ī cubilibꝰ. ſi dulciter flere ī orōibꝰ. ſi freq̄nter ac cēdi ī meditatiōibꝰ. ſi ꝑſeuerari ī bonis actibꝰ: ſi repleri ſpiritalibus gau dijs. ſi rapi ī exceſſu mentꝭ. ſi diuinis frui ſecretꝭ. ſi feliciter mori ī extremis ſi ꝑhēniter regͣre ī celis: exerce te ī vita ⁊ paſſiōe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i filij dei: quē pr̄ miſit ī md̓ꝫ: vt oībꝰ p̄beret ꝑfectio nis exēplū: ⁊ ſeqͣces ſuos ad eternū ꝑ duceret regnū. Ama igit̉ xp̄ꝫ. ſequere ih̓ꝫ. amplectere crucifixū. memor ſis qͣꝫdiu fueris: laboꝝ ⁊ doloꝝ qͦs ꝑtulit in p̄dicādo. fatigationū ī diſcurrēdo tētationū ī ieiunādo. vigiliaꝝ ī oran do. lachrīaꝝ ī cōpatiēdo. Recordare etiā doloꝝ eiꝰ. cōuitioꝝ: ſputoꝝ: cola phoꝝ: ſb̓ſanationū: exprobrationuꝫ clauoꝝ: horūqꝫ ſil̓ium. Hec meditari dic ſapīaꝫ In hijs iuſticie tibi ꝑfectio nē cōſtitue: plenitudinē ſcīe. diuicias ſalutꝭ copias meritoꝝ hͦ te erigūt ī ad uerẜ. ī ꝓſperſ repͥmūt: ⁊ inter leta triſtiaqꝫ vite pn̄tꝭ viā regia īcedēti tutū pͥ bēt vtrobiqꝫ ducatu. hīcīde mala īmi nētia ꝓpulſādo. ꝓpte̓a hͨ tibi ī ore freq̄nt̓. ī cord̓ ſꝑ hͨ tua ſb̓limior ꝓphetia Scire irl̓ꝫ ⁊ hūc crucifixū. Incipiūt gr̄aruactiōes dn̄o d̓o oīpotēti ſuper oꝑe creatiōis md̓i ꝑ ſingl̓os dies heb domade dicēde. correſpōdētes reruꝫ creatiōibꝰ ī eiſdē diebꝰ a dn̄o d̓o ꝑ Rās ti actꝭ. ⁊ pͦ dic dn̄ica die bi agimꝰ op̄s d̓s qͥ hodie feciſti celi pulchritudinē: ⁊ t̓re latitudinē ⁊ tenebraꝝ dēſitatē. Nobilēqꝫ illā cre aturā ſpirituū āgl̓oꝝ. O miẜicors d̓s CLXXVII da nob̓ ī hac die celica cōtēplari: ⁊ n̄ de t̓renis meditari. da nob̓ lucis tue claritatē: ⁊ excluſis tenebrꝭ āgl̓oꝝ pu Rās tibi a. Feria ſcd̓a ritatē gimꝰ op̄s d̓s qui hodie feciſti pulchra ſperā firmamēti. qd̓ celū vo cari voluiſti. O clementiſſime d̓s da nob̓ toto corde eleuari ī celū ⁊ te dul cē dn̄ꝫ cōtēplari. qͥ cibꝰ es āgl̓oꝝ. atꝫ oīm ſctōꝝ. ip̄os paſcēs noticia tue di Rās Feria t̓cia tātis ⁊ gl̓ia. agimꝰ tibi op̄s d̓s qͥ hodie feciſti maria ⁊ gͣmina ⁊ herbas qͣſcūqꝫ virētes ⁊ ī ſua ſpecie florēteſ ac germi nātes O mitiſſime deus da nob aqͣs ſpiritus tue gr̄e: ⁊ compunctionis la chrimas aquaſqꝫ penitentie ſalutarꝭ da virtutū virorem tuumqꝫ dulcem amorem. vt tibi ſemꝑ placeamus: et a te nūqꝫ diſcēdamꝰ. Feria quarta. Rās tibi agimꝰ op̄s d̓s qͥ hodie ſolē: lunā ⁊ ſtellas feciſti. ⁊ eis md̓m illuminaſti. O pijſſime de z ij da corda nr̄a intꝰ irradiari celeſtiuꝫ memoria ne ab etno bono deuienꝰ ſꝫ te ſeq̄ndo lucē ꝑpetuā īueniamus. Rās tibi agimꝰ Feria qͥnta. op̄s d̓s. qꝛ hodie ī aqͥs piſces: ⁊ ī aere volatilia creaſti. O bone deda nob̓ ī hac mortali vita ſic natare ī aqͥs md̓i: vt a pctīs ſimꝰ liberi: ⁊ ꝑ vo latū v̓tutū habeamꝰ iter tutū traſeū do ad gaudia ꝑadiſi. Feria ſexta. Rās tibi agimꝰ ops d̓s: qͥ ho die feciſti iumēta ⁊ reptilia: et beſtias t̓re. ac hoīeꝫ rectū ad tuā ſil̓itudinē. dās ei libeꝝ arbitriū. ⁊ viuer ſe creature dominiū O chariſſime d̓s cū apd̓ te tātū floreāt hoīes ⁊ rōne vi geāt. da vt oēꝫ beſtialitatē ⁊ malū re ſpūamꝰ: ⁊ te ſūmū bonū eligamus. Rās tibi agimꝰ Sabl op̄s d̓s: vt qͥ die ſeptīo ab om̄i oꝑe qd̓ patraras qͥeuiſti. ⁊ ob hͦ ip̄m ſctificans eidē bn̄dixiſti. O dulciſſime d̓s da nob̓ ī te ſūmo bono dulcit̉ qͥe CLXXVIII ſce̓. ſꝑqꝫ tibi laudes redde̓. oꝑaqꝫ tua oīa celeſtia: terreſtria. ⁊ te creatorē oīꝫ collaudare. ⁊ dignis laudibus ſꝑ extollere: qͥ nos benigne. ⁊ ad ſalutem Sequūt̉ de nr̄aꝫ feciſti oīa. Amē. uotiſſime orōēs an miſſaꝫ a ſacerdote dicēde. p̓ orō ſcī martini pape ante Dn̄e ib̓u miſſaꝫ multū vtilis xp̄e fili dei viui miſerere mihi miſero pctōri: ⁊ oībꝰ ẜuis tuis. qͥ tibi hodie ſacratiſſimū ac p̄cioſiſſimū ſalutꝭ nr̄e p̄ciū p̄cioſi videlicet corꝑis et ſanguinis tui offerūt ſacramentum. Et da nob̓ gr̄aꝫ: v̓tutē et fortitudineꝫ īmolādi: offeredi ac ſumēdi hͦ ſacroſā ctū corpꝰ et ſanguinē tuū ī fide recta ſpe firma et charitate ꝑfecta. cū agmē to hūilitatꝭ et paciētie: ob edientie. ca ſtitatꝭ. ac tociꝰ ſctītatꝭ. In honoreꝫ et laudē ſctē et īdiuidue trinitatꝭ. btiſſimeqꝫ v̓gīs marie. In gaudiū ſctōꝝ ar chāgl̓oꝝ: pr̄iarchaꝝ: ꝓph̓aꝝ: apl̓orū: martyꝝ: ꝯfeſſoꝝ atꝫ v̓ginū: et oīꝫ ſcōꝝ z iij atꝫ electoꝝ tuoꝝ iā ī et̄na pr̄ia letātiū Et p̄ſta ſic̄ illoſ iā pleno ac ſereno ſplē dore vultꝰ tui ſine defectu ſacias. ſic nos degētes ī hac miſeria gr̄a reficiaſ ⁊ eos qͥ ī penis ſt̄ purgatorij ac ibi eſtuāt. tua miſcd̓ia eripias. ⁊ ſic es illiſ in gaudiū. ſic nob̓ huiꝰ vitalis ſacr̄i ꝑceptio ſit ī ſb̓ſidiū: ⁊ hijs qͥ ī penis ſt̓ in refrigeriū. Miſerere igit̉ clemētiſſi me dn̄e ih̓u xp̄e ꝑ huiꝰ viuifici ſacr̄i v̓ tutē ſctē ⁊ vniuerſali eccl̓ie: ⁊ oīa ma la ſcꝫ hereſes. diſcordias ⁊ diſſenſiōeſ ab ea euelle. errāteſqꝫ ī ea corrige. incredulos ad fidē cōuerte. ſciſmaticos ad vnitatē ſctē eccl̓ie ſac redire. ⁊ ip̄is lumē tue v̓itatꝭ oſtēde. pctōribꝰ verā penitētiā largire. iuſtos ī bono ꝓpoſi to fac ꝑſeuerare. ppl̓o xp̄iano miſerer̄ clerū defende. religioſos ī ẜuitio tuo ſctō cōẜuare digͣre. oēſqꝫ laborātes cō forta. triſtes cōſolare. īfirmis ſanitatē corꝑis ⁊ aīe reſtitue. pauꝑibꝰ ac egēti bꝰ oīa corꝑis ⁊ aīe neceſſaria tribue. Cxxxx peregrinis ⁊ exulātibꝰ cū ſalute ad ꝓ pria fac remeare. in ꝑicl̓is aqͣꝝ poſitꝭ ad portū ſue volūtatꝭ fac ꝑtīge̓. preg̓ nātibꝰ partū gaudij miẜicordit̉ largi re. in vincl̓is ⁊ carceribꝰ detētos abſolue. oībꝰ cū qͥbꝰ peccauimꝰ: vl̓ qͦs ad peccādū īduximꝰ ⁊ nob̓ miẜicors pr̄ īdulge. oībꝰ qͦs cōturbauimꝰ: leſimus: ſcadalizauimꝰ vl̓ defraudauimꝰ tu gͣcioſe creator ꝑſolue. oībꝰ pa rentibꝰ amicꝭ ⁊ inimieſ: cōfratribꝰ et cōſanguineis: familiaribꝰ ⁊ bn̄facto ribꝰ: ⁊ qͦꝝ vtimur vel vſi ſumꝰ elemo ſinis: oībuſqꝫ ꝓ nob̓ deū exorātibus. vel orōibꝰ nr̄is ſe comēdātibꝰ oīa bo na retribue: ⁊ eos ab oī malo defende. in tuoqꝫ eos ẜuitio fac ꝑſeuerare. vſqꝫ in finē. ⁊ poſt huiꝰ curſū miſerie ad te qͥ es vera patria: merces: p̄miuꝫ et̓nū ⁊ gl̓ia da ꝑuenire. in tribulatiōi bus: ꝑſecutiōibꝰ ⁊ tētatiōibus ad te clamates auxiliare. in agone poſitis de hoc quoqꝫ ſecl̓o exituris ſuccurre z iiij et aīas eoꝝ a faucibꝰ rugientꝭ īimici eripe. Inimicꝭ nr̄is et nob̓ verā chari tatē largire. oībuſqꝫ tuis fidelibꝰ per hꝰ ſacr̄i v̓tutē p̄ſta ſb̓ſidiū: auxiliū et ꝯſolamē. Adhuc ī carne pn̄tibꝰ tuaꝫ gr̄aꝫ largiēdo. futuros tua miſcd̓ia p̄ ueniēdo. p̄teritſ v̓o oībꝰ et̓nā requie tribuēdo. Deꝰ ꝗ es trinꝰ et vnꝰ ꝑ cūcta ſecl̓oꝝ ſecl̓a bn̄dictꝰ. Amē. ¶ Im Et vt efficax ploratio pr̄onoꝝ mea dep̄catio ſit: btē marie ſꝑ v̓gis ſuffragiū peto: quā tāti meriti eſ ſe feciſti. vt pͥma inter mulieres oēs hͦ nouū munꝰ offerret: vt deū v̓go pareret: et pꝰ ꝑtū v̓go permaneret. Aſſit mihi q̄ſo ſꝑ et vbiqꝫ btōꝝ angl̓oꝝ cu ſtodia. et pſta: vt apd̓ te ꝓ me miſero pctōre ſctoꝝ angl̓oꝝ agmina intercedāt. Int̓ceſſiōes apl̓oꝝ īploro: qͥ btīſſima xp̄i paſſiōis veſtigia ſūt ſecuti. et ad tātā celſitudinē ꝑuener̄t: vt q̄cūqꝫ ligarēt ſuꝑ t̓rā eſſent ligata ⁊ ī celo. et ſederēt ſuꝑ thronos duodecī iudican L44 tes duodecī tribꝰ iſrl̓. Martyꝝ p̄ces ex poſco: qͥ ꝓ tuo noīe ſanguinē ſuū nō dubitauer̄t fundere. ⁊ duxer̄t aīas ſu as vſqꝫ ad mortē: vt mortꝭ auctorē ſu peraret. Cōfeſſoꝝ orōnes expoſtulo. qͥ bella tētationū pie dū viuerēt in catholica fide: ⁊ ī hereticoꝝ ꝯflictiōe di utiſſima certamina ꝑtuler̄t. lōgiores occultiqꝫ martyrij palmas acceperūt. Subueniat mihi apd̓ miſcd̓iam tuā choꝝ ſctāꝝ v̓ginū tuaꝝ. qͣrū pͥncipatū tenet btā v̓go maria. vbi ip̄a cū oī bꝰ ſctīs int̓cedat: vt ad vitā ꝑueniam ſempit̓nā te miſerāte ⁊ donāte. Qui cū. ¶ Itē oro btī ambroſij an̄ miſſā. Umme ſacerdos ⁊ vere ponti fex. qͥ te obtuliſti d̓o pr̄i hoſtiā purā: ſctāꝫ ⁊ īmaculatā ī ara crueſ nob̓ miſerſ pctōribꝰ. qͥqꝫ dediſti nob̓ carnē tuā ad māducādū. ⁊ ſanguinē tuū ad bibēdū. ⁊ poſuiſti illd̓ miſteri uꝫ ī v̓tute ſpūſſctī dicēs. Hec qͦtiēſcū qꝫ feceritꝭ in mei memoriā facietꝭ. Ro go ꝑ ſanguinē tuū p̄cioſū magnū ſalutꝭ nr̄e p̄ciū. Rogo ꝑ hāc mirā ⁊ īne narrabilē charitatē: q nos miſeros et indignos ſic amare digͣtꝰ es vt lauares nos a pctīs nr̄is ī ſanguīe tuo. do ce me īdignū ẜuū tuū. quē etiā int̓ ce tera dona tua ad officiū ſacerdotale vocare digͣtꝰ es nullis meis meritꝭ. ſꝫ ſola dignatiōe miſcd̓ie tue. Doce me q̄ſo ꝑ ſpm̄ ſctm̄ tuū tm̄ tractare miſteriū: ea reuerētia ⁊ honore. ea deuotio ne ⁊ timore ꝗbus oꝑtet ⁊ decet. Facme ꝑ gr̄aꝫ tua ſꝑ illd̓ de tāto miſterio crede ⁊ ītellige̓. ſentire ⁊ firmit̉ tener̄ dice̓ ⁊ cogitare qd̓ tibi placet. ⁊ qd̓ ex pedit ſaluti aīe mee. Intret ſpūs tuus bonꝰ ī cor meū: q̄ ſonet ibi ſine ſono ⁊ ſine ſtrepitu v̓boꝝ. loqͣt̉ oēꝫ v̓itatē tātoꝝ miſterioꝝ: ꝓfūda qͥppe ſt̓ nimiſ ⁊ ſacro tecta velamīe. ꝓpt̓ magnā cle mētiā tuā cōcede mihi miſſaꝝ ſolēnia puro corde ⁊ mūda mente celebrare Lib̓a cor meū ab īmūdis ⁊ nephan. C a. 4. x.. dis: a vanis ⁊ noxijs cogitatiōibus. Muni me bonoꝝāgl̓oꝝ pia ⁊ fida cu ſtodia atꝫ fortiſſima tutela. vt hoſtes oīꝫ bonoꝝ cōfuſi diſcedāt ꝑ v̓tutē tā ti miſterij. ⁊ ꝑ manū ſctī āgl̓i tui repel le a me ⁊ a cuctꝭ ẜuis tuis duriſſimuꝫ ſpm̄ ſuꝑbie ⁊ zenodoxie: īuidie ⁊ blaſ phemie: fornicatiōis ⁊ īmūdicie. du bietatꝭ ⁊ diffidētie. Cōfūdāt̉ qͥ nos ꝑ ſequunt̉. per eāt illi qͥ ꝑdeͣ cuncta feſti nāt. rex v̓tutū: amator caſtitatꝭ ⁊ inte gritatꝭ d̓s: celeſti rore bn̄dictiōis tue extigue ī corde meo totū fomitē ardē iͥ libidis: vt maneat ī me tenor tociꝰ caſtitatꝭ aīe ⁊ corꝑis: mortifica ī mem brꝭ meis carnis ſtimulos. oēſqꝫ libidi noſas cōmotiōes: ⁊ da mihi verā ⁊ ꝑ petuā caſtitatē. cū ceterſ donis tuis q̄ tibi placēt ī vitate: vt ſacrificū laudis caſto corꝑe ⁊ md̓o corde valeā tibi of ferre. qͣnta eī cōtritiōe cordis ⁊ lachri maꝝ fonte: qͣnta reuerētia ⁊ tremore. q̄nta corꝑis caſtitate ⁊ animi puritate iſtd̓ dominiū ⁊ celeſte ſacrificiū ē cele brādū dn̄e vbi caro tua ī v̓itate ſumi tur: ⁊ ſanguis tuꝰ ī v̓itate bibit̉: vbi yma ſūmis ꝯiūgūt̉. vbi adeſt ſctōruꝫ angl̓oꝝ pn̄tia. vbi tu es ſacrificiū ⁊ ſa cerdos mirabilit̓ ⁊ īeffabilit̓. qͥs digne hͦ p̄t celebrare: niſi tu d̓s op̄s offerē tē fecerſ dignū. Scio dn̄e ⁊ vere ſcio ⁊ idip̄ꝫ bonitati tue ꝯfiteor ꝙ nō ſuꝫ dignꝰ accedere ad tātū myſteriū ꝓpt̓ nimia pctā mea ⁊ īfinitas negligencias meas. Sꝫ ſcio ⁊ veraciter ex toto corde meo credo: ore confiteor. qꝛ tu potes me facē dignū. qͥ ſolꝰ potes fa cere mūdū de īmudo ꝯceptū ſemine ſolꝰ d̓ īdignis dignos. d̓ īmūdis mū dos. de pctōribꝰ iuſtos ⁊ ſctōs facꝭ: ꝑ hāc oīpotētiā tuā te rogo ꝯcede mihi pctōri hͦ celeſte ſacrificiū celebrare cū timore ⁊ tremore. cū cordis puritate. ⁊ lachrīaꝝ fonte. cū leticia ſpūali ⁊ ce leſti gaudio Sētiat mēs mea dulcedi nē btīſſime pn̄tie tue. ⁊ excubias ſcōꝝ beurin II Q 9 C. angl̓oꝝ tuoꝝ ī circuitu meo. Ego em̄ memor venerāde paſſōis tue: accedo ad altare tuū: licꝫ pctōr: vt offerā tibi ſacrificiū qd̓ tu īſtituiſti: ⁊ offerri p̄cepiſti ī ꝯmemorationē tui ꝓ ſalute no ſtra. Suſcipe gͦ illd̓ q̄ſo ſctiſſime d̓s ꝓ eccl̓ia tua ſctā: ⁊ ppl̓o tuo quē redemi ſti ſanguīe tuo. Et qm̄ me pctōrē mediū int̓ te ⁊ eūdē ppl̓ꝫ tuū voluiſti. licet ī me boni oꝑis teſtimoniū nō agͦſcas. officiū ſaltē diſpēſatiōis credite nō recuſes: nec ꝑ me īdignū eoꝝ ſalu tꝭpereat p̄ciū ꝓ qͥbꝰ victima factꝰ ſalutarꝭ digͣtus es eē redēptio. Profero gͦ dn̄e ſi dignerꝭ ꝓpiciꝰ ītueri tribulatiōes plebiū. pericula ppl̓oꝝ: captiuo rū gemitꝰ: miẜias orphanoꝝ: neceſſi tates ꝑegrinoꝝ: īopīa debiliū. deſperatiōes laguētiū: defectus ſenū: ſuſpi ria iuuenū. vota v̓ginū. lamēta vidu arū. tu eī miſererꝭ oīꝫ dn̄e: ⁊ nihil̓ odi ſti eoꝝ q̄ feciſti. Memorare q̄ ſit nr̄a ſb̓ ſtātia: qͣꝫ debilis: qͣꝫ fragil̓: qͣꝫ mutabil̓. qͣꝫ deceptibilis ⁊ īfirma. qꝛ tu pr̄ nr̄es tu d̓s nr̄ es. ne iraſcarꝭ ſatꝭ. neqꝫ ml̓titudinē viſceꝝ tuoꝝ ſuꝑ nos cōtineas Nō eī ī iuſtificatiōibꝰ nr̄is ꝓſternimꝰ p̄ces an̄ faciē tuā: ſꝫ ī miẜatiōibꝰ tuis ml̓tſ. Aufer a nobis dn̄e cūctas īiqͥta tes nr̄as: ⁊ ignē ſctīſpūs ī nob̓ clemēter accēde Aufer eor lapideū d̓ carne nr̄a: ⁊ da nob̓ cor carneū qd̓ te timeat te amet: te diligat: te dilectet: te ſeqͣt̉: te ꝑfruat̉ et̓nalit̓. Oramꝰ dn̄e clemētiā tuā: vt ſereno familiā tuā tui ſacri noīs officia p̄ſtolātē aſpice̓ digneris vultū. ⁊ vt nulliꝰ ſit irritū votū. nullius vacua ſupplicatio. tu nob̓ preces ſuggere: qͣs ip̄e audire ꝓpiciꝰ ⁊ exau dire dignerꝭ. Rogamꝰ etiā te pr̄ ſcē et ꝓ aīabᵐ oīꝫ fideliū defūctoꝝ: vt ſit ill̓ ſalus: ſanitas: gaudiū et refrigeriū hͦ magnū pietatꝭ ſacr̄m. Deꝰ meꝰ ſit ill hodie magnū et plenū cōuiuiū de te pane viuo: qͥ de celo deſcēdiſti et das vitā md̓o. de tua carne ſcā et bn̄dicta CLLAAIII agni vicꝫ īmaculati qͥ tollit pctā md̓i q̄ de ſctō et gl̓ioſo vtero btē v̓gīs ma rie ē aſſūpta et de ſpūſctō cōcepta. De illo īqua fonte pietatꝭ ꝗ ꝑ lāceā mili tꝭ ex tuo ſctīſſimo late felicit̓ emanauit: vt exīde ſanati: refrigerati: refecti cōſolati exultent ī laude et gl̓ia tua: Peto clemētiā tuā d̓s: vt deſcēdat ſu per illd̓ plenitudo tue bn̄dictionis et ſctīficatio tue diuinitatꝭ. Deſcēdat eti aꝫ dn̄e illa ſctīſpūs tui īcōp̄hēſibilis inuiſibiliſqꝫ maieſtas: ſic̄ qͦndā ī patꝝ hoſtias d̓ſcēdebat. et oblatiōes nr̄as corpꝰ et ſanguinē tuū efficiat. et me īdignū ſacerdotē tuū doceat tm̄ tͣctar̄ miſteriū. cū cordis puritate et lachrīa rū deuotiōe. cū reuerētia et tremore. ita vt placide et benigne ſuſcipias ſa crificiū laudis de manibꝰ meis ad ſa lutē oīꝫ: tā viuoꝝ qͣꝫ mortuoꝝ. Rogo te dn̄e ꝑ ſacroſctm̄ miſteriū corꝑis et ſanguis tui quo qͦtidie in eccleſia tua paſcimur: abluimur et ſanctificamur ⁊ potamur: atꝫ vniꝰ: ſūmeqꝫ diuinita tꝭ ꝑticipes efficimur. da mihi v̓tutes tuas ſctās. qͥbꝰ repletꝰ bona ꝯſciētia ad altare tuū accedā. Ita vt hͨ celeſtia ſacr̄a efficiāt̉ mihi ſalꝰ ⁊ vita. Tu em̄ dixiſti ore tuo ſctō ⁊ bn̄dicto. Panis quē ego dabo caro mea ē ꝓ md̓i vita. Si qͥs māducauerit ex hͦ pane viuet īet̓nū. panis dulciſſime ſana palatū cordis mei: vt ſentiā ſuauitatem amorꝭ tui. Sana illd̓ ab oī lāguore: vt nll̓m p̄ter te q̄rat amorē nullā p̄ter te amet pulchritudinē. Panis candi diſſime habēs oē delectamētū: ⁊ oīs ſuauitatꝭ odorē. qͥ nos d̓ te ſꝑ reficꝭ. ⁊ in te nūqͣꝫ deficꝭ: comedat te cor meū. ⁊ dulcedine ſaporſ tui repleāt̉ viſcera aīe mee. Maducat te angl̓s pleno ore ī patria. Māducet te ꝑegrinꝰ hō ꝓ modulo ſuo ne defice̓ poſſit in via tali recreacꝰ viatico. Panis ſcē. panis viue. panis pulcer. panis mūdi: qͥ de ſcēdiſti de celo ⁊ das vitā md̓o. veni III Q4 A 9 in cor meū ⁊ mūda me ab oī inqͥnamēto carnis ⁊ ſpūs: ītra ī aīaꝫ meā: ſa na ⁊ ſctīfica me interiꝰ ⁊ exteriꝰ. Eſto tutamē ⁊ ꝯtinua ſalꝰ corꝑs ⁊ aīe mee Repelle a me īſidiātes mihi hoſtes. recedēt ꝓcul a potētia maieſtatꝭ tue: vt forſ ⁊ intꝰ munitꝰ: ꝑ te recto trami te ad regnū tuū ꝑueniā: vbi nō ī myſterijs ſic ī hͦ tꝑe agit̉. ſꝫ facie ad facieꝫ te videbimꝰ cū tͣdiderꝭ regnū d̓o pri ⁊ d̓s erſ oīa ī oībꝰ. Tūc eī me de te ſa ciabis ſacietate mirifica. Ita vt neqꝫ eſuriā neqꝫ ficiā īet̓nū. Amē. niſſa oro at Aieſtatē tuaꝫ totꝭ viribus d̓s pijſſime hūili pce depoſco ⁊ exoro: vt remittas crimina q̄ caro fragil̓ a tētatiōe īiquoꝝ ſpirituū nequit̉ admiſit: ⁊ iaꝫ reuerti ad ea nō ſinas vltra. ſꝫ. ꝯfirma me in me ī iuſtificatiōibꝰ tuis: ⁊ ꝑſeuerātiā mihi tribue ī illis. ⁊ fac me dignum an̄ ꝯſpectū maieſtatꝭ tue aſtare. ⁊ ſacrificiū tibi dn̄e caſto corꝑe ⁊ mūdo corde digne offerre. ¶ Gr̄arumactio poſt miſſa a ſacerdote dicēda. Rās tibi ago dn̄e pijſſime ꝙ me ad officium ſacerdotale elegiſti. Gracias tibi ago dulciſſime d̓s ꝙ me tuo dulciſſimo corꝑe ⁊ ſanguīe refeci ſti. Gr̄as tibi ago dn̄e clemētiſſime. ꝓ deuotione qͣ me ī hac miſſa ſpālit̓ re ſpexiſti Gr̄aſ tibi ago benigniſſine d̓s ꝙ me ꝓtegēdo a ꝑicl̓oſis negligētijs cuſtodiſti. Mi dn̄e d̓s ecce ꝓ gͦtiſſima electiōe: ꝓ dulciſſima refectiōe. ꝓ taꝫ pijſſima reſpectōe. ꝓ tā benigniſſina ꝓtectione ⁊ cuſtodia. tibi optie d̓s ex toto corde gr̄as ago: te bn̄dico. te lau do: te gl̓ifico īet̓nū. Eya nūc oro pijſſi me d̓s vt ſit mihi hͦ dulciſſimū ſacr̄m ꝯͣ oīꝫ pcōꝝ meoꝝ vl̓nera efficaciſſimū medicamētū. Sit mihi benigniſſime d̓s hͦ dulciſſimū ſacr̄ꝫ oīs v̓tutꝭ ⁊ gr̄e victorioſiſſimū ꝯplemētuꝫ. Sit mihi pijſſime d̓s hͦ dulciſſimū ſacr̄ꝫ tā in vi ta qͣꝫ ī morte ꝯͣ oīa ꝑicia validiſſimuꝫ 5xxτ TI tutamentū. Sit mihi dulciſſime d̓s hͦ ameniſſimū ſacr̄m ad et̓nā btītudinē ſolidiſſimū fulcimētū. Hi dn̄e d̓s per ſūptā q̄ſo euchariſtiam da mihi vt a pctīs emūdatꝰ. merito fecūdatꝰ: fine bono ꝯſumatꝰ. tecū īꝑpetuū ſim bea tꝰ. cui ē honor ⁊ gl̓ia ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ am̄ Itē pꝰ miſſaꝫ ꝓ viuis ⁊ deVa p̄cor te pijſſime fūctꝭ oro. d̓s. etiā ꝓ oībꝰ familiaribꝰ ⁊ amicis meis. vt ꝑ adiutricē hꝰ ſacr̄i v̓tutē ad iuues ⁊ dirigas eos ad et̓nā ſalutem p̄cor te mitiſſime d̓s ꝑ oībꝰ bonis ho minibꝰ. vt ꝑ ꝯfirmatricē hꝰ ſacͣtiſſimi ſacr̄i v̓tutē ꝯfirmes ⁊ munias eos ad vitā et̓nā. p̄cor te pijſſime ⁊ benigniſ ſime d̓s ꝓ pctōribꝰ vniuerſis. vt ꝑ reparatricē huiꝰ ſacr̄i v̓tute ꝯuertas et repares eos ad eternā ſalutē. Precor te miſericordiſſime deus pro oībus fi delibus defunctis. ⁊ ꝑ liberatricē hu ius ſacr̄i v̓tutē liberes eos ⁊ abſoluaſ ad eternā ſalutem. Mi domine deus A ij oro te inſtant̓ vt ꝑ hͦ ſacͣtiſſimū ſacr̄m tuū ſpeciales meos dignerſ ſpecialit̓ viſitare. ⁊ bonos ī bono ꝯfirmare. ⁊ malos a malo reuocare: ⁊ purgādos a purgatorio lib̓are. pr̄ miſcd̓iaꝝ pro tua miſcd̓ia īet̓nū. Amē. ¶ Incipit informatio bona ⁊ optīa religioſoꝝ ymmo ſacerdotū ⁊ oīm clericoꝝ. qͥ ꝙ ordīatiōe ſacroꝝ canonū ad hoͣs canonicas deuote qͦtidie ꝑſoluēdū ſūt obligati. qͣlit̓ ad eaſdē hoͣs ſe p̄parat̉ ⁊ quō ac qͥſit̉ in eiſdē ſe hr̄e debeant Adēte ſeu ſignāte horo logio circa horā vigilia rū: mox ī momēto ⁊ qͣſi in ictu ocl̓i ſurgēs ſtatue in aīo tuo te audire vo cē illā t̓ribilē q̄ fiet ī iudicio. Surgite mortui: qͥ iacetꝭ ī ſepulchris vr̄is ⁊ oc currite ad iudiciū ſaluatorſ. Exiliens igit̉ feruent̉ de lecto ⁊ ꝯſignās te ſigͦ ſctē crucꝭ gr̄as age diuine miſcd̓ie ꝓ qͥete ml̓ta: ⁊ eiuſdē ꝓtectiōe: ⁊ ꝓ cuſtodia angl̓oꝝ. Deīde mētꝭ ītuitu cōſi CL4A4 I derās v̓ginē gl̓ioſaꝫ mariā. ex ītimis cordis tuis medullis dicito. Aue ma ria. Cū v̓o pulſat̉ ad matutinas. pone ī corde tuo audire te nūctū dn̄i tui dicētē. Ecce ſpōſus venit. exite obuiā ei. Ac poſtea cū reuerētia magͣ intrās choꝝ ī ꝯſpectu dn̄i dei nr̄i ih̓u xp̄i. et ſctōꝝ angl̓oꝝ ⁊ btāꝝ aīaꝝ cuꝫ timore dn̄i ⁊ reuerētia ſta in gͣdū tuo ⁊ cogi ta de dei bn̄ficijs: ⁊ de tua ingͣtiudīe ⁊ hūilia valde ſpm̄ tuū: qꝛ cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū d̓s n̄ deſpiciet. Et an̄qͣꝫ terminet̉ vltīa pulſatio cogita ex ītimo corde ꝙ dn̄s ih̓s ī ſua paſſiōe media nocte ꝯp̄hēſus fuit ⁊ ligatꝰ. vt te ad ip̄ꝫ vīcl̓o ſui amorſ attͣhe̓t. ⁊ tali hoa captꝰ a iudeis. ⁊ vilit̓ tractꝰ vt te a ca ptiuitate īimici eriꝑet. ⁊ ereptum ꝑpe tue lib̓tati donaret. Hec igit̉ mēte re uolue: ⁊ ī affectiōe dulci recollige. et memorie tue impͥme ⁊ dic. ro. Pulciſſime ih̓u. cuiꝰ potētie et imꝑio oīa curuāt̉. cuius maie ſtas ita ē īclīata. vt ꝑ me ab īimicꝭ tu is capi: ligari ⁊ tͣdi digͣreris. Da mihi auxiliū gr̄e tue v̓tutē huilitatꝭ. ⁊ ſpm̄ fortitudīs. ⁊ donū ſctī timorſ. qͦ tripli ci vīcl̓o mēs mea firmit̉ ligata in tua volūtate ꝑmaneat: ⁊ ī tuo obſequio ſtabiliet̉. Include dulciſſime ih̓u cor meū ī tuo dulci carcere: ne vaget̉ ꝑ īania: ⁊ inqͥetū diſcurrat ꝑ md̓ꝫ: vagoſ qꝫ motꝰ mētꝭ mee ī te ꝯpͥme. ⁊ oēꝫ me moriā meā ⁊ intellectu: ⁊ affectiones meas: ⁊ volūtates ad te reuoca. ⁊ ī te ꝯuerte: vt ſic ī timore ⁊ reuerētia tibi dn̄ator oīꝫ aſſiſtenſ: te digne laudare merear ⁊ ꝑfecta charitate diligē. ⁊ tibi perpetuo inherere. Amen. Erminata igit̉ vltīa pulſatiōe ⁊ īcepta or̄one dn̄ica: q̄ p̄paratoria ē ad gr̄aꝫ deuotiōis recipiēdā: totuꝫ te ꝯferas ad rogādū deū: ſingl̓is verbiſ cor tuū diligent̓ apponēs. qꝛ aſſūt ſctī angl̓i. qͥ ſt̄ adminiſtratorij ſpūs miſſi in miniſteriū ꝓpt̓ eos ꝗ hereditatem cupiūt ſalutꝭ Qui v̓ſus ſingl̓os deus CAExrFt tiōe ꝯditos aſſumūt: vt d̓o rep̄ſentēt ex ꝑte nr̄a: ⁊ ip̄i d̓o nos ꝑ amorē recōFructꝰ pſalmodie ⁊ effectus ciliēt. Uotiēs igit̉ de erūnis hꝰ exilij pſalmꝰ loqͥt̉: qͦtiēs ī eo agit̉ de tētatiōibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ bonoꝝ. ſiue de tꝑali felicitate maloꝝ. aut d̓ futura danatiōe reproboꝝ. aut d̓ plena felicitate iuſtoꝝ. ſiue de dei mīa. ſiue de dei iuſticiā. ſiue de iudicio. aut de oꝑbꝰ creatiōis: gub̓natōis aūt diſpē ſatōis dīne. Itē d̓i māſuetudīs. patīe lōganītatꝭ. caritatꝭ. cet̓orūqꝫ bonoꝝ: ⁊ donoꝝ eiꝰ ī oībꝰ ꝑſonar̄ dꝫ gr̄arua ctio ⁊ vox laudis. ꝓ oībꝰ ei gr̄as age magnū eī īde reportab̓ emolim̄tū. qꝛ deuote pſallēti gr̄a ꝯtritiōis īfundit̉. culpa remittit̉. caritas excitat̉. v̓tꝰ mē tꝭ. acqͥrit̉. ītellectꝰ illumīat̉. Quicqͥd eī ī ip̄is pſalmīs ē. fac̄ ad edificatiōeꝫ. ad vtilitatē hūani gn̄is ⁊ ꝯſolationē pſalmꝰ nāqꝫ triſtes ꝯfortat. iratos mi tigat. īfirmoſ roborat. ſuꝑbos huiliat A iiij hūiles letiflicat: pigros excitat: diſcor dātes pacificāt. ad celeſtia corda ſub leuat. creaturā creatori copulat. aīaꝫ v̓bo maritat. Ibi plane ſpūalis ſcīqꝫ ꝯnubij celebrat̉ ꝯtractꝰ atꝫ ꝯplexus vt idē velle ⁊ idē nolle vnū fac̄ ſpm̄ de duobꝰ. qꝛ qͥ adheret d̓o: vnꝰ ſpūs eſt. Cōformitas eī volūtatū: aīaꝫ vbo id ē ih̓u xp̄o maritat. cū eī(cui ſil̓is ē) ꝑ naturā: ſil̓eꝫ te exhibꝫ ꝑ volūtatē. ita qꝫ occupato ī hūc modū pſallētꝭ aīo ſi caput: ſi pectꝰ āguſtiat̉: ſi deficiant genua: ſi pedes ītumeſcāt: breuis labor ⁊ dolor videbit̉. qͦ et̓nitas ꝯꝑat̉ Nec longa vigilia eſtimabit̉: vbi dei preſentia cernit̉. ⁊ ſuauitas guſtatur. Olau Meditatio ad laudes. des v̓o cogita: ꝙ diluculo cre atus ē md̓s. ⁊ tūc creati angeli: ꝓrūpe in laudem. vn̄ dn̄s ait ad iob. Ubi aras qn̄ me laudarēt aſtra matutina: ⁊ iubilarēt oēs filij dei? Bonos igit̉ angl̓os: qͥ pꝰ creationē ſpōtanea vo CE cFxEi lūtate ſūmū bonū elegerūt. diſcreuit d̓s a malis qͣſi lucē a tenebrſ: ⁊ ſtātes ſua gr̄a illumīauit: tribuēs gr̄aꝫ cooperatē: ꝑ quā ſummo bono īherētes ip̄ꝫ ꝑfecte diligerēt. ī qͦ ꝯfirmati ſt̓: ita vt malū oīno velle n̄ poſſint. Tu igit̉ ip̄i ꝯditori tuo gr̄as age ex ītimo deuoti cordis: ꝙ te p̄deſtīauit ab et̓no. ⁊ te diſcreuit ab īfimitꝭ dānatoꝝ agminibꝰ ⁊ ꝙ te ī filiū adoptauit. ⁊ ele git ad īeffabilē gl̓iaꝫ: ⁊ leticiā: ⁊ dignitatē ⁊ btītudinē. Et ꝙ nr̄aꝫ naturā in tanta ſb̓limitate ꝯdidit. ⁊ tā miſeri cordit̓ reꝑauit. Deīde gr̄as age ꝙ tāti te habuit illa maieſtas: vt ꝓ te puer paruulꝰ: ⁊ pauꝑ fieret ⁊ īfirmꝰ. v̓mis ⁊ nō hō: obprobriū hoīm ⁊ abiectio plebis. Qꝛ md̓ꝫ vita ⁊ doctrīa illumi nare digͣt̉ꝰ ē. Ꝙ tā crudelē. tā vilē ⁊ abiectā mortē ꝓ nob̓ ꝑtulit. qd̓ corp nr̄m in reſurrectōe ſua gl̓ificauit. ⁊ in aſcēſiōe ſua ſuꝑ oīa extulit Ꝙ tā dul cē arrā ſue dilectiōis dedit ſuū duciſ ſimū ſanguinē. ꝙ d̓ſiderabile pignꝰ ſpm̄ ſuū. ꝙ teſtamētū nob̓ reliqͥt: euā geliū ſuū. ꝙ teſtes appoſuit inuerabi les: apl̓os: martyres: ꝯfeſſores atꝫ vir gines. qͦꝝ vita tibi īclita doctrina eſt. qꝝ paſſio ⁊ mors gl̓ioſa tibi ꝓficit ad ꝯſolationē ⁊ ſuffragiū: ad eruditiōeꝫ ⁊ ad vitā. ⁊ cooꝑat ad bonū. Poſtea gr̄as age ꝙ tibi nato gr̄aꝫ ꝯtulit baptumatꝭ. ditauit īgenio: nālibꝰ r̄ſtau rauit. gͣtuitꝭ ornauit. ſalutē donauit: pericl̓is exuit. peccātē ſuſtinuit. abſol uit errore. ꝙ cecū illumīauit: ꝙ ſoluit vīctū r̄duxit erroneū: recōciliauit reū ꝙ gr̄aꝫ tribuit ꝯtinēdi ſpeꝫ īdulgētie dedit: ⁊ fiduciā ꝓmerēdi. ⁊ ꝓpoſiti ꝑ ſeuerātiā. hͦ igit̉ mēte hūili deuotꝰ re Mnīpotēs Or̄o uolue ⁊ dic mitiſſime d̓s ꝑ cuiꝰ ſapīaꝫ cūcta ſb̓ſiſtūt. cuiꝰ fortitudīe cuncta firmāt̉ ⁊ roborāt̉. cuiꝰ īeffabili bonita te bona cūcta bn̄ diſponūt̉. exaudi ꝓtua īeffabili clemētia ẜuulū tuum ad CLXXXIX te clamātē. ⁊ tua potētiā dulci releua iacētē. ⁊ labētꝭ tene manū ⁊ erige tua lucidiſſima ſapīa. cor meū illumīa. et doce me face̓ volūtatē: tua bonitate munifica. Spū tuo pͥncipali ꝯfirma cor meū ne labat̉ ad vicia. aut ī mortē corruat. Sꝫ q̄ ſtātes āgl̓os tua gr̄a ꝯfirmaſti. vt ī te ꝑſeuaret. ⁊ ī vinculo tui amorſ ligaſti ne a te vnqͣꝫ ſeparēt̉ Mētē meā ꝯfirma in tua volūtate. ⁊ vincl̓o tui amorſ īdiſſolubilit̓ alliga ⁊ ſi placet ꝯfirma. vt a te nūqͣꝫ ſeꝑare tur. ſꝫ ī tua potētia roboret̉. ⁊ tua ſapiētia illuſtret̉. ī tua bonitate iocūde tur ⁊ ꝑmaneat et̓nalit̓. Amē. Medi D pͥmā cogitaⁱ tatio ad pͥmā. ꝙ illa hoͣa ꝯuener̄t ſacerdoteſ ⁊ ſeniores ppl̓i: ⁊ q̄rebāt falſum teſtimoniū aduerſus ih̓ꝫ: in atrio cayphe pͥncipis ſacerdotū ⁊ illudētes ei ⁊ co laphis cedētes ⁊ ꝯſpuētes ī eū: vīctū eū adduxerūt ī p̄toriū: ⁊ tradider̄t eū pontio pilato preſidi. ora ⁊ dic. Or̄o Uita paupeꝝ d̓s. via hūilitatꝭ ⁊ forma paciētie dn̄e ih̓u xp̄e. ī cuiᵐ ſinu nō ē ꝯdictio. conforma cor meū huilitati tue ⁊ pacientie cordis tui. vt qͥbuſlibꝫ irrogatꝭ īiurijs. tacita ꝯſciētia: ⁊ ẜuata mētꝭ trāqͥllitate. paciētiā tuā merear āplecti. ⁊ eā ſtudio ſe imitari: ac ꝑ tua vīcl̓a a pctōꝝ meo rū vīcl̓is abſolutꝰ. iudicio tuo ī illo tremēdo meritoꝝ examīe ſecurꝰ aſſiſtā. Amē. Explicit meditatio ad pͥmā Incipit meditatio ad ī̓ciā Otciā cogita ꝙ illa hōa cruci fixꝰ ē ih̓s līguis iudeoꝝ accuſantiū ⁊ dānāciū ac dicētiū. Crucifige crucifige eū: reꝰ ē mortꝭ. Poſtea colaphizatꝰ ligatꝰ ad colunā: flagellatꝰ vſqꝫ ad ſanguinē: purpura īdutꝰ: ⁊ illuſꝰ: ſpi nis coronatꝰ. tādē morte ꝯdēpnatus Ꝙ eadē etiā hoͣa ī die ſctō pethecoſtes deſcēdit ſpūſſctūs ſuꝑ apl̓os ⁊ di ſcipl̓os xp̄i: ⁊ repleuit eos: ſolidans ⁊ roborās. vt nec minis nec v̓beribus nec morte a vitate flecti poſſent. autcharitate xp̄i euelli. ora gͦ ⁊ dic. Oro Omīe ih̓u xp̄e qͥ amirabili bonitate tua d̓o pri vſqꝫ ad mortē: ⁊ crucꝭ obprobriū ꝓ me obediens fuiſti: vt ad obediētia īformares: pro me ligatꝰ es: vt me a vīcl̓is pctōꝝ abſolueres. Iudicatꝰ es morti. vt me a iudicio et̓ne dānatiōis: ⁊ mortꝭ lib̓a res: ꝓ me ſpinis coronatus es. vt me tua gl̓ia coronares Infūde mihi gra ciā ſpūſſctī ꝯfirmātē cor meū ī timore ⁊ amore noīs tui: vt ſpretꝭblāditijs a dulāciū ⁊ detͣhētiū morſibꝰ calcatis ⁊ ꝯtēptꝭ. ꝑ patiētiā ⁊ imitationē tuarū paſſionū digne cōicē veſtigijs tuis ⁊ delectabilit̓ eis īhereā: qͣtinus nec aduerſitate fractꝰ. nec ꝓſperitate ille ctꝰ vſqꝫ ad morē ī tuo dulci magiſterio ꝑſeuerē. Amē. Meditatio ad ſeOſextā horā cogita ꝙͣtali hōa crucifixꝰ ē dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s mapbꝰ ⁊ pedibꝰ eiꝰ elquis ꝑſoratꝰ ⁊ e ci affixꝰ riuis dulciſſimi ſanguīs ī t̓rā ꝓfluētibꝰ. Stās gͦ ī gͣdū tuo qͣſi ī ſtipi te crucꝭ ꝑ ꝯpaſſionē appēſꝰ ſtatue an̄ faciē tua qͣſi pēdētē ī cruce dn̄ꝫ ih̓ꝫ to to corꝑe ſauciatū ⁊ ſuo p̄cioſiſſimo ſā guīe cruētatū. Reſpice igit̉ lachrīabi lit̓ dulciſſimū ꝯditorē tuū ſic pēdētē Qui pctm̄ n̄ fec̄ pctā mea ꝑtū(⁊ dic lit ⁊ laguores meos ſuo liuore ſanauit. ¶ Deīde ꝯuo ſus ad pr̄em ī diuīs ſic eū alloq̄re. A ſpice pijſſime pr̄ pi iſſimū filiū ꝓ me tā ip̄ia paſſū. Reſpice clemētiſſime rex filiū tuū qͥ patit̉: ⁊ remitte fal̓o tuo ꝓ qͦ patit̉. Nūqͥd nō attēdis pie pr̄ adoleſcētꝭ filij caput ca riſſimū niuea ceruice deflexa ī mortē p̄cioſiſſimā r̄ſolutū. Aſpice mitiſſime ꝯditor dilecte ſobol̓ hūanitatē: ⁊ mi ſere̓ ſuꝑ īfirmi plaſmatꝭ debilitatē. cā det nudatū pectꝰ. rubet cruētū latus tēſa arēt viſce̓a. decora lāguēt lumīa pallēt ora regia. crura pēdēt marmo rea: rigat terebratos pedes btī ſāguis o ACI vnda. Dic ⁊ tu xp̄o ¶ Oratis Aua me pijſſime ih̓ū ī ſanguīe tuo. ⁊ ꝑ pijſſima vl̓ nera tua ſana pla gas aīe mee. ꝯfige clauis timoris tui pedes cordis mei: volūtates ⁊ affecti ones. ⁊ affige firmit̉ cruci pnīe. vt īteriꝰ diſponat̉ cor meū ẜm bn̄placituꝫ volūtatꝭ tue. ⁊ exteriꝰ ꝯuertāt mēbra corꝑis mei ī vſū mīſterij tui. ⁊ ẜm for mā p̄ceptoꝝ tuoꝝ dirigāt̉ oꝑa meā: qͣ tinꝰ abdicata ꝓrſꝰ ſecl̓i vāitate. exclu ſaqꝫ voluptate ac noxiā curioſitate. d̓ cruce pn̄tꝭ pnīe ad triūphū gl̓ie ꝑueniā et̓ne. Qui. Meditatio ad nonam D nonā cogita ꝙ xp̄s pēdēs et paciēs ī cruce felle ⁊ aceto potatꝰ ē: cū ſe ſitire ꝓteſtatꝰ ē: ſꝫ cū guſta ret potū amaꝝ bibe̓ noluit. hͦ igit̉ ad hāc horā cū ad officiū venerꝭ cogita Dulciſſime ih̓u ve Or̄o ⁊ dic ra ⁊ ſūma ſapīa: cui nihil ſapit niſi bonū ⁊ iuſtū. īdulge mihi ꝓ tua ineffabili clemētia: qͥcqͥd deliqͥ ꝑ guſtū aut ꝑ īordīatū appeditū. ⁊ cōcede mihi v̓tutē diſcrete abſtinētie. vt fre nō tēperātie retͣhā violent̓ appetituꝫ meū a ſuꝑfluitate cibi ⁊ potus: vt ſo brie viuēdo aīaꝫ meā trāſferā ad tuā ſapīaꝫ. cuiꝰ melliflua dulcedīe mens mea ſuauit̉ refecta ī te qͥeſcat. Amen. ¶ Cogita etiam ꝙ hōa tali vicꝫ nona xp̄s ī cruce tormētꝭ ⁊ penis fatigatus dicēs pri. Pr̄ ī manꝰ tuas ꝯmēdo ſpm̄ meū: expirauit felicit̓. Ora igit̉ ⁊ dic. Eꝰ īfinite miſcd̓ie ⁊ boni Pro tatis īmēſe. ꝗ deformitati mee ꝯformis apparuiſti: vt deformia mea miẜicordit reformareſ. mortē etiā cru cſ ꝑtuliſti īdebitā. vt mea debita eter na morte lib̓ares. tribue mihi ꝓ tua pietate verā ⁊ īfatigabilē ī cruce peni tētiali ꝑſeuerātiā. vt d̓ tua dulciſſima paſſione ſpeculū pnīe ⁊ paciendi mi hi faciā ⁊ iugit̉ adhibea. atꝫ meū p̄ciū veracit̓ attēdēs. ⁊ meip̄ꝫ ex p̄cio fi delit̓ appēdēs ī ſctīſſimas manꝰ tuas ſanā ⁊ īmaculatā aīam meā in exitu meo tdā tecū ⁊ ī te et̓nalit̓ vicurā. am̄ L4CCI Dye ¶ Meditatio ad veſꝑas ſperas cogita ꝙ tali hōa reqͥſi E ta licētia a pilato vt tollent̉ corꝑa cru cifixoꝝ de patibul̓ ꝓpt̓ iſtās feſtū ſabbati: vener̄t milites: ⁊ p̄mi qͥdē ⁊ alte riꝰ qͥ pēdebāt cū ih̓u freger̄t crura. ad ih̓m v̓o cū veniſſent: ⁊ vider̄t euꝫ iaꝫ mortuū nō freger̄t eiꝰ crura. ſꝫ vnus militū lācea latꝰ eiꝰ aꝑuit ⁊ ꝯtinuo exiuit ſanguis ⁊ aqͣ. Ora igit̉ mente Uita cor Pro. ſupplici ⁊ dic dis mei ⁊ amor meus dulciſſi me ih̓u lancea tui amoris ſuauiſſimi cor meū ꝓfūde penetra: vt recēti vul uere charitatꝭ tue ſalubrit̓. ſꝫ īcurabi lit̓ ſauciatū: ⁊ ī aqͣ laterꝭ tui a cūctꝭ re atibꝰ expiatū. atꝫ ꝯcupiſcētijs tꝑatuꝫ ⁊ refrigeratuꝫ ſigͦ p̄cioſiſſimi ſanguīs tui munire: ⁊ munitū finalit̓ recōgͦſce re dignerſ. ⁊ agnitū int̓ btōs greges paſcue celeſtꝭ celerit̓ collocare. Qui cū pr̄e. Ad ꝯpleto. meditato Ꝙ ꝯpletoriū cogita ꝙ ioſeph ab arimathia veīt cū diſcipul̓ ih̓u ex ꝑmiſſiōe pilati vt tollerēt corpꝰ ih̓u. Uenit ⁊ nichodemꝰ ferēs mixturam mirrhe ⁊ aloēs qͣſi libras cētū. Cęperūt gͦ corpꝰ ih̓u ⁊ ligauer̄t lītheis cuꝫ aromatibꝰ. Ioſeph āt mercatꝰ ſyndo nē īuoluit corpꝰ ih̓u ī ſyndone md̓a. ⁊ poſuit illd̓ ī monumēto ſuo nouo qd̓ erat exciſſū de petra. Hic attende qͣnto amore ⁊ deſiderio hij duo vener̄t. ſcꝫ ioſeph ⁊ nichodemꝰ ad d̓po nēdū de cruce dn̄ꝫ: ⁊ reuerent̉ ſepeliē dū. qͣꝫ ſuauit̉ tc̄ de manibꝰ ⁊ pedib eiꝰ clauos detͣxer̄t: qͣnta pietate ⁊ deuotiōe demiſſū corpꝰ acceper̄t: qͣꝫ lago lachrīaꝝ ymbre āplexati ⁊ deoſcu lati ſt̓. qͣntā cordis flagrātiā ſuꝑ oīa aromata tē ꝑſenſer̄t. Hec igit̉ deuota Pul Oro(mēte recole ⁊ dic. cedo ⁊ vita mea dn̄e ih̓u. Exci de de lapideo corde meo tibi reclina toriū ⁊ deſcēde ī cor meū: vt iugit̉ et felicit̓ ſentiā tui dl̓ciſſimi ⁊ iocūdiſſimi odorꝭ flagrātiā vt mēs mea dulce CXCIII dine ⁊ odore ſuauiſſime tue pn̄tie repleta dignū fiat tibi habitacl̓ꝫ. Uiciſ ſim etiā mēs mea ī te qͥeſcat ⁊ maueat ac pꝰ vite iſtiꝰ finē tecū de mortē reſu ſcitatꝰ ad īeffabilē gl̓iaꝫ tuā felicit̓ ꝑ ueniā. Amē. Explicit īformatio reli gioſoꝝ de horſ canonieſ. Or̄o dicēda an̄ pſalmodiā: l̓ horas canonicas Uſcipe ſctā vl̓ quālibꝫ orōꝫ. trinitas pat̉: filiꝰ: ſpūſqꝫ ſctūs hāc oblatiōꝫ pſalmoꝝ ⁊ orōnū. quā ego īdignꝰ pctōr hodie offerre cupio ⁊ qͥcqͥd boni fecero ad laudē ⁊ gl̓am noīs tui. ⁊ ī memoriā ⁊ recordatiōꝫ ī carnatiōis: paſſiōiſ: mortꝭ. reſurrectio nis: ⁊ in celū aſcēſiōis vnigeniti filij tui dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: necū̄ ī honorē ſctīſ ſime dei gēitrieꝭ marie ⁊ oīꝫ ſctōꝝ an geloꝝ pr̄iarchaꝝ ꝓph̓aꝝ: martiꝝ: ꝯfeſ loꝝ: vginū ⁊ oīꝫ ictōꝝ tibi placētiū ꝓ oībꝰ pctīs ⁊ negligētijs meis. preſen tibus p̄teritis ⁊ futurꝭ. pro pace ⁊ vni tate eccleſie tue ſctē. ⁊ ꝓ om̄i populo xp̄iano: pro aīabꝰ patrꝭ ⁊ matrꝭ nice. fratꝝ ſoroꝝ ⁊ oīꝫ ꝑentū meoꝝ viuorū ⁊ mortuoꝝ: oīmqꝫ bn̄factoꝝ meoꝝ: et cūctoꝝ fideliū defūctoꝝ. qͥ ab adā vſ qꝫ ī hodiernū diē d̓ hac luce migͣuer̄t ꝓ qͥbus licet dep̄cari tuā clemētiā. vt defucti ꝯſortium regni celeſtꝭ. ⁊ vim ſpaciū penitētie ⁊ emēdatiōis ꝑ hos pſalmos ⁊ has orōes ꝯſeqͥ mereant̉ ¶ Itē orō poſt pſaimodia vl̓ hoͣas canonicas. vl̓ alias orōnes dicenda Iberator aīaꝝ: md̓i redēptor ih̓u xp̄e dn̄e d̓s et̓ne ⁊ īmortalis. ſupplico clemētie tue ꝑ hāc orōnē pſalmoꝝ ⁊ orōnū quā ego indignus pctōr hodie legendo obtuli. ⁊ qͥcqͥd boni feci ad laudē ⁊ gl̓iaꝫ noīs tui ac btīſſime paſſiōis tue. ⁊ ī honore ſcīſſi me genitricꝭ marie ⁊ oīꝫ ſctōꝝ āgl̓oꝝ pr̄iarchaꝝ: pph̓aꝝ. apl̓oꝝ: martyꝝ: cōfeſſoꝝ: v̓ginū. ⁊ oīꝫ ſcōꝝ tibi placētiū ꝓ oībꝰ negligētijs meis ⁊ pctīs pn̄tibꝰ: p̄teritſ ⁊ futurſ. Pro ſtatu ⁊ īcolumitate ſcrē ⁊ tociꝰ dei eccl̓ie. Proqͣꝫ de CACI III fenſoribꝰ ⁊ gubernatoribꝰ tociꝰ xp̄i anitatꝭ. ꝓ ꝯgregatiōe hac. ꝓ oībus ꝯgregatiōibꝰ huic ꝯiūctꝭ. ꝓ ſeniore meo. ꝓ genitore ⁊ genitrice mea. pro fratribꝰ ⁊ ſororibꝰ: ⁊ ꝓ oībꝰ ꝓpinqͥs ⁊ familiaritate ⁊ ꝯſanguinitate mihi iūctꝭ. ⁊ ꝓ illis qͥ me ex ſacri foniſbāp tiſmate ſuſceper̄t: ⁊ in ꝯfirmatiōe ep̄i manū deder̄t. ⁊ ꝑ ill̓ qͥ ſe meis orōibꝰ ꝯmēdauer̄t. ⁊ qͥbꝰ rogaui charitatē fieri: ⁊ qͦꝝ timor̄: amore ⁊ aſpectu pec caui. ⁊ qͥbꝰ peccādi additu ꝯceſſi. tā virꝭ qͣꝫ mulieribꝰ. tā viuis qͣꝫ defūctꝭ vt defūcti ꝯſortiū regni celeſiſ. ⁊ viui ſpaciū penitētie ⁊ emiēdatiōis ꝯſequi mereāt. Lib̓a me dn̄e de oībꝰ malis ⁊ a pͣuis cogitatiōibꝰ. Repelle a me dn̄e ꝯcupiſcētiā carnalē ⁊ īmūdā pol lutionē mētꝭ ⁊ corꝑis. Eripe me dn̄e ab īpedimēto ſathane ⁊ miniſtroruꝫ eiꝰ viſibiliū ⁊ īuiſibiliū. qͥ q̄rūt aīam meā. Et mitte angelū tuū ſctm̄ d̓ celis qͥ cuſtodiat: ꝓtegat: viſitet: gub̓net ⁊ iij defendat me ab hoſtibꝰ viſibilibꝰ ⁊ inuſibilibꝰ. dirigatqꝫ me ī viā v̓itatꝭ ⁊ qn̄ me iuſſerſ de iſto corꝑe exire: nō occurrāt mihi tempeſtates tenebraꝝ. nec me poſſint nocē: aut diuertere d̓ viā tua ſctā. nec a dextrꝭ: nec a ſiniſtrꝭ Sꝫ p̄ſta me ad te venire: ſaluator md̓i Qui. Decretū ſiue ꝯſtitutio ſaluber rima ꝯcilij baſilien̄. quō officiū diuiIqͥs pͥn nū ī eccl̓ia celebrādū cipe ſecl̓i rogaturꝰ. habitu ho neſto: geſtu decēti: ꝓlatiōe nō p̄cipiti ſꝫ diſtīcta: attēta qͦꝫ mēte ſeip̄ꝫ ac v̓ba ſua ſtudet ꝯpone̓. Quāto diligētius in hͦ ſacro loco oīpotētē oraturꝰ deū hͦ oīno face̓ curabit. Statuit igit̉ hec ſctā ſynodꝰ: vt ī cūctꝭ cathedralibꝰ et collegiatꝭ eccleſijs: horſ debitſ: ſigniſ ꝯgrua pulſatiōe p̄miſſis: laudes diuine ꝑ ſingl̓as horas. nō curſim ac fe ſtinant̓: ſꝫ tractī ⁊ cū pauſa decēti. pre ſertī ī medio cuiuſlibꝫ v̓ſicl̓i pſalmorū debitā faciēdo int̓ ſolēne ⁊ feriale CXCV officiū differētiā ab oībꝰ ꝑſoluāt̉ Ho ras canonicas dicturi. cū tunica tala ri ac ſuꝑpellicijs mūdis vltͣ medias tibias logꝭ: vel cappis iuxͣ tꝑm ac regionū diuerſitatē eccl̓ias īgrediant̉. nō capucia: ſꝫ almucias vl̓ birreta tenētes ī capite. Qui cū ī choro fuerīt gͣ uitatē ſeruēt. quā ⁊ locꝰ ⁊ officiū exigut. nō inſil̓: aut cū alijs ꝯfabulātes ſeu loq̄ntes. aut lr̄as vl̓ ſcpͥturas al̓s legētes. Et cū pſallēdi gr̄a ibidē ꝯue niat: muta ⁊ clauſa labia tenē nō de bēt. ſꝫ oēs. p̄ſertī qͥ maiori fūgūt̉ honore. ī pſalmis: hymnis ⁊ cāticꝭ deo alacrit modulēt̉. Cū dr̄. Gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſctō: oēs ſurgāt. Cū noīatur gl̓ioſū illd̓ nomē ih̓s: ī qͦ oē genu flectit̉. celeſtiū: t̓reſtriū ⁊ īfernoꝝ. om̄es caput īclinēt Nemo ibidē dū hore in cōi publice cantant̉ legat vel dicat pͥ uatim officiū. Nā nō ſolū obſequiu quo obnixius eſt choro ſubtrahit. ſꝫ alios pſallētes ꝑturbat. Suꝑ hijs de B iiij bite obẜuādis: alijſqꝫ ad diuini officij ꝓſecutionē. ac chori diſciplinā ſpe ctātibꝰ: decanꝰ: vl̓ cui onꝰ īcūbit dili gent̓ īuigilet hīcide. ne qͥd īordīate fi at circūſpiciēs: hoꝝ āt traſgreſiores il liꝰ hore ī qͣ circa p̄dicta exceſſerīt vel alia maiori. ꝓut gͣuitas exigit plecta tur pena. Quo tꝑe qͥſqꝫ dꝫ eē ī choro Ui in matutinis an̄ finē venite exultemꝰ. In alijs v̓o horſ an̄ fine pͥmi pſalmi. In miſſa an̄ vltimū kyrieleyſon vſqꝫ ī finē diuino officio nō int̓fue̓it: niſi forte neceſſitate cogē te: ac petita ⁊ obtēta a p̄ſidēte chori li cētia diſcedē oꝑteat. abſens cēſebit̉ ꝓ illa hora. ſaluis eccl̓iaꝝ ꝯſuetudinibꝰ. ſi qͥ forte circa hec artiores exiſtāt. Idē ī hus obẜuet̉. qͥ a pͥncipio vſqꝫ ī finē ī ꝓceſſiōibꝰ n̄ ꝑſeuerauerīt. Pro cuiꝰ executiōe deputat̉ aliqͥs. onꝰ ha bēs ꝑſonas ſingl̓as notādi ſtatuto tē pore nō ꝯueniētes iuramēto aſtrictꝰ agē fidelit̓ ⁊ nll̓i ꝑcere. ¶ De hijs qͥ CACVI in miſſa nō ꝯplēt credo ⁊ ca̓tāt cātile nas. vl̓ nimis baſſe miſſā legūt aut ſi Buſū aliqͣꝝ eccl̓i ne miniſtro aꝝ ī qͥbꝰ credo ī vnū deū(qd̓ ē ꝯfeſſio ⁊ ſymbolū fidei nr̄e) nō ꝯplete vſqꝫ ad finē cātat̉. aut p̄fatio ſeu oratio dn̄ica obmittit̉ vl̓ ī eccl̓ijs cātile ne ſecl̓ares voce admiſcent̉. ſeu miſſa etiā pͥuata ſine miniſtro. aut preter ſe cretas orōes ita ſb̓miſſa voce dr̄: ꝙ a citcūſtātibꝰ audiri n̄ p̄t abolētes. ſtatuimꝰ: vt qͥ ī hijs trāſgreſſor īuētꝰ fuerit a ſuo ſuperiore debite caſtigetur De īpignerātibꝰ cultū diuinū Buſuꝫ etiā illū cultui diuino manifeſte derogātē. qͦ nōnulli eccl̓iarū canonici ꝯͣhētes debita. ſic ſe credi toribꝰ obligāt. vt niſi ſtatuto tꝑe ſatiſfaciāt. a diuinis ceſſent officijs. abolētes: ⁊ obligationē hmōi etiā ſi iu reiurādo firmata ſit irritā decernētes ſtatuimꝰ: qͥ talē illicitū ꝯͣctū fecerīt tri uꝫ mēſiū fructꝰ ip̄i eccl̓ie applicando ip̄o facto āmittāt. ⁊ qͣꝫdiu nō reſipue rint. nullos ex ip̄a eccl̓ia ꝓuētꝰ ꝑcipiat. Qualit̓ hore exͣ eccl̓iaꝫ dicēde ſt Dmonet hͦ ſcā ſynodꝰ: ſi orōes do acceptas cupiūt: nō ī guttu re vl̓ int̓ dētes ſeu deglutiendo. aut ſyncopādo dictiōes. nec colloqͥa vel riſus int̓ miſcēdo. ſꝫ ſiue ſoli ſiue aſſo ciati diurnū: nocturnūqꝫ officiū reuerent̓: v̓biſqꝫ diſtīctꝭ ꝑagāt: ac tali ī lo co: vbi a deuotiōe nō retrahatur: ad quā ſe diſpone̓ ⁊ p̄parare debēt. iuxͣ id qd̓ ſcpͥtū ē. An̄ orōnē: p̄para aīam tuā. ne ſis qͣſi qͥ tentat deū. ¶ Btūs bernhardꝰ ſuꝑ cātica ẜmōe ſeptīa de Ibꝰ ī ore mō pſallēdi ſic ait. iix pſalmꝰ ī corde ſapit. parū pro it deſt ſola voce cātare ſine cordis ītētio ne. Deꝰ eī cui nō abſcōdit̉ qͥcqͥd illici tū ꝑpetrat̉. nō q̄rit vocꝭ leuitateꝫ. ſed cordis puritatē. Pſallētibꝰ dignant̉ admiſceri āgl̓i ſolēt. Ea ꝓpt̓ attēdite angl̓os cū ſtatꝭ ad orādū ⁊ pſallēdū. ⁊ ſtate cū reuerētia ⁊ diſciplīa. nimiꝝ CXCVII miſſi ī miniſteriū ꝓpt̓ nos. qͥ heredita tē capimꝰ ſalutꝭ. duotionē nr̄aꝫ ferūt in ſuꝑna: refer̄tqꝫ gr̄aꝫ. Uſurpemꝰ oſ ficiū: qͦꝝ ſortimur ꝯſortiū. laudē cū ce li cātoribꝰ ī cōe ducētes: vtpute ciueſ ſctōꝝ ⁊ domeſtici dei. Hoc eī bonuꝫ eſt. cū ꝓpt̓ reuelādos vite pn̄tꝭ laboreſ qͥ vtiqꝫ tollerabiliores nob̓ fiunt exul tatibꝰ ī laude dei. tū qꝛ nihil ita ꝓpͥe q̄ndā ī t̓rꝭ repn̄tat celeſtꝭ habitatiōis ſtatū. ſic̄ alacritas laudāciū deū. O ſi qͥs haberet ocl̓os aꝑtos: videret qͣ cu ra: qͦ ve tripudio int̓ſt̓ cātātibꝰ. adſūt orātibꝰ. īſt̓ meditātibꝰ: ſuꝑit̓ qͥeſcētibꝰ: ordinātibꝰ ⁊ ꝓcurātibꝰ p̄ſunt Agͦ ſcūt nimiꝝ ſuꝑne ptātes ꝯciues ſuos ꝓ hijs ꝗ hereditatē capiūt ſalutꝭ ſol licite cōgaudēt. cōfortāt: īſtruūt: ꝓtegūt: ꝑuidētqꝫ oībꝰ: oīa ī oībꝰ: vn voſ moneo diiectiſſimi vere ſꝑ ac ſtrēnue diuinis int̓ eſſe laudibꝰ. ſtrēnue qͥdē vt ſic̄ reuerēt̓: ita ⁊ alacrit̉ dn̄o aſſiſtatis. nō pigri: nō ſōnolēti: nō oſcitātes nō ꝑcētes vocibꝰ: nō p̄cidētes v̓ba di midia. nō ītegra trāſiliētes. nō fractis ⁊ remiſſis vocibꝰ muliebrē qd̓dā bal ba de naͣre ſonātes. Sꝫ virili(vt dig nū ē) ſonitū ⁊ affectu voces ſctīſpus depromētes. Pure v̓o vt nil alid̓ dū pſallitꝭ qͣꝫ qd̓ pſallitꝭ cogitetꝭ. Nec ſo las dico vitādas cogitatiōes vanas ⁊ occioſas. vitāde ſt̄ ⁊ ille(illa dūtaxat hora) ⁊ illo loco qͣs officiales frēs ꝓ cōi neceſſitate. qͣs ⁊ ſi neceſſario freqn ter ad mittere ꝯpellūt̉. ſꝫ ne illa qͥdeꝫ ꝓfecto reciꝑe tūc ꝯſuluerim. que fore pauloaū ī clauſtro ſedētes ī codicibꝰ legeratꝭ. ſalubria ſt̓. ſꝫ minime illa ſa lubrit̉ int̓ pſallēdū reuoluitis. Spūs eī ſctūs illa hora gͣtū n̄ cepit. qͥcqͥd ali ud qͣꝫ debes(neglecto eo qd̓ debes obtulerꝭ. Idē d̓ orōe. In cuctꝭ actibꝰ nr̄is ml̓ta ē opꝰ animi vigilātiā: ſꝫ p̄cipue ī orōe. licꝫ eī ſꝑ videamur a do Sꝫ ī or̄oe etiā pn̄tamꝰ ⁊ on̄dimꝰ nos qͣſi facis ad faciē cū d̓o loq̄ntes. Por rō qͣꝫuis vbiqꝫ ſit d̓s. ī celo in̄ orādꝰ ē CXCVIII ibiqꝫ orōis tꝑe cogitādꝰ. Sic igit̉ orꝫ qͥ orat. ſic ſemetip̄ꝫ ꝯſideret ⁊ attēdat tāqͣꝫ pn̄tatū dn̄o maieſtatꝭ. Sequūt̉ nūc q̄dā meditatiōes ſeu orōes d̓uo te d̓ quibuſdam feſtiuitatibus pͥncipalioribus anni. et primo de nataliAbaoth dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i arcē tenēs initio: fineqꝫ carēs. q̄ tibi munia gr̄a rū genꝰ hūanū ꝑſolū et qͥ ꝓthopentē tibijp̄i for maſti ꝯſil̓eꝫ. ⁊ cū cūcta clemēta tm̄ v̓bo formares potēti. ma nibꝰ diuinis ſolū hoīeꝫ ad tui ꝯpoſuſti imaginem ip̄mqꝫ eximio honor̄ ſapiēti tuo ditaſti ſpiramīe eo tenore vt ſi ī tui p̄cepti vigore ꝑſiſteret. lege ꝑpetua ꝑadiſi amena hereditaret. Sꝫ poſtqͣꝫ vehemoth neqͥſſimꝰ: artibꝰ ne pharijs ip̄ꝫ ſb̓uertit: expers deliciaꝝ ī lacū labit̉ miſeriaꝝ. oēmqꝫ poſteritatē p̄uaricatiōis reā ſil̓eꝫ duxit ī penā Sꝫ tu d̓s ꝯſolatiōis: affectu tactꝰ mifatiōis: manuū tuaꝝ opꝰ ī p̄ſtinū re formare decreueras decꝰ: ⁊ nō ꝑ age lū. hͦ nec facile tui ꝑ īperiū. ſꝫ ꝑ reꝑati onē hoīs chari v̓bū tuū voluiſti īcar nari. Et ī teſtimoniū eximie dilectōis filiū tuū tegmīe īdueras carnis. laus tibi pr̄i gl̓ie: qͥ nr̄e ꝯdolēs miẜie. nūci um d̓ alto miſeras celi ī vallē nr̄i exilij. ſummū gabrielē. qͥ naſcituꝝ p̄dixe Antemꝰ Alia oro rat gabriel dn̄o cāticū nouū iocūdū. qͥ ꝑditu hodie renouauit md̓ꝫ nāgāꝰ ti bi laudes pia mat̉ maria: qꝛ ꝑ te nob̓ celeſtꝭ reddita ē patria. Genito ſūmo laus ſit ⁊ gl̓ia qꝛ puer natꝰ ē hodie d̓ v̓gine maria. Bn̄dicta q̄ nos ſoluit a maledicto. virtꝰ ⁊ īperiū ſit ꝑuulo va giēti ī cunis. qͥ lib̓auit nos a legibus durſꝭ. Elaritas ⁊ celſitudo ſit tibi ſpūs alme. qͥ v̓gīs inuiolate penetraueras aurē. ip̄aꝫ tua obūbrans v̓tute. diuinō fecūdaſti germīe. O trinitas īdiui ſa. te toto mētꝭ collaudamꝰ niſu. cor de: voce: labijs ꝑſoluētes debitu lau b 4C14 dis. O rex regū nō me abhomineris reū. ſꝫ te laudātiū vltimū: ꝑ natiuitatꝭ tue exaudi gl̓iam. obliuiſce̓ delicta iuuētutꝭ mee: qͥ veſtē īduiſti moralita tꝭ nr̄e. Eſto cūctꝭ ꝓpiciꝰ. qͦs tibi ꝯmen do p̄cibꝰ: oīꝫ bonoꝝ ꝯgregationē ꝑ tuā ſctāꝫ ꝯẜua genitrice Et aīas famu loꝝ famularūqꝫ tuaꝝ. qͦꝝ magiſterio aliqͣntulū ꝓfeci ī tuo ẜuitio. eoſqꝫ ꝓ lucratꝭ talētꝭ euāgelicis ꝯputa ẜuis. bonis remuerās ſcpͥturſ. illiſqꝫ preſta veniā remiſſiōis: qͥ me ſuadēte a tramite deuiauerūt rectitudīs. Heqꝫ ob noxiū nimis. ne p̄cipitari ꝑmittas ab uimicꝭ. ſꝫ ſuauiſſime charitatꝭ tue me accēde dono. qͥ ꝓ nob̓ hodie factꝰ es Ih̓u benigne qͥaulā v̓gi(hō nis eligeras digne. ex qͣ naſci voluiſti ꝓ pctōribꝰ me īuoca ab erro ribꝰ. lapſū ī d̓lictꝭ ſepe ad caritatꝭ tue reduc p̄ſepe: tuis reuoca pecoribꝰ: vt gaudēs dicā cū paſtorib Gl̓ia ī excel ſis d̓o. ⁊ ī tra. ⁊c. ¶ Alia or̄o de eodē. Ui egreſſus es ꝑ v̓gīs aluum: me a delictꝭ effice ſaluū. Ange loꝝ cibꝰ: ꝗ teneros ꝓpt̓ nos ſuſtinuiſti vagitꝰ. cor meū ī tuo amore accen de. vt te diligere valeā digne. O lucifer et̓ne. qͥ hodie tenebras nr̄e viſita ſ ſti tͣre. gl̓ificamꝰ te cū ſuꝑnis ciuibus qͥ deſiderabil̓ tuis apparuiſti ouibus Indutꝰ hūanitatꝭ nr̄e forma vili: vt nos ꝑadiſiaco reddēs ouili: illa nos qm̄s ꝑfūde pace. quā āgl̓i nob̓ ī celiꝯtinebāt arce vt iuxͣ p̄ſagiū gabrielis tu nobiſcū eē dignerſ. Illuc nos tecū trāſuehēdo ſuꝑ aſtra vbi nūqͣꝫ deeraſ cū nr̄e huilitatꝭ naſcēdo viſitares caſtra. Et aīabꝰ eoꝝ requiē et̓nā ꝯcede. qͥ ī nr̄e ꝯgregatiōis morati ſt̓ ꝯuerſa tiōe. ⁊ aīabᵐ oīꝫ fideliū defūctoꝝ pie tatꝭ tue tribue refrigeriū. Qui hodie ꝓ nob̓ natꝰ es ī diuerſorio me miſeꝝ in celeſti pie ꝯgͦſce p̄torio Cuꝫ tibi ad iudicādū fuēo pn̄tatꝰ. nō me īſpicias facie irata. ſꝫ ꝑ dulcem dilecte mr̄is ſialuri nū vultū oſtēde piū. Ab auditu dam natiōis eruēs. acerbo: ⁊ nūqͣꝫ tali corripe v̓bo. Psͣ. Quid gl̓iarꝭ ī malicia. Egia ꝓles xp̄e me a calli Oro do ꝓtege hoſte. ne tue forme honorē decipiat ꝑ errorē. qͥ nr̄e particeps factꝰ es nature: tuo me poſſide iure. fili regꝭ freno me tue circūda legis. cū ceperſ iudicare ppl̓m ī iuſticia. mea ne recorderꝭ vicia. Sꝫ qn̄ ſaluos facies filios paupeꝝ: ad eoꝝ me iuge Ui ī duoꝝ aīaliū Oro ꝯſortiū iacuiſti medio. tue dilectionis me iflamā deſiderio: vt effectu oī ten dēs ad te: efficiar aīal tuuꝫ peculiare qd̓ illa dignerſ v̓ga rege̓. q̄ floruit de radice yeſſe: vt te ſuꝑ me manēte: ad il lā ducas ſemitā. q̄ ꝑpetuā ducit ad vi tā. Amen Alia oro ſeu meditatio de Audemꝰ oēs qꝛ ma natali dn̄i ria peꝑit ꝓlē. cꝰ nomē ꝑmanet an̄ ſolē. Felix illa dies: ī qͣ nob̓ angl̓i ſacti ſt̓ ciues. Solūta ſt̓ pͥme maledi ctōis iura. āgl̓i famulāt̉ ad cunas. ta li īfantulo iubilemus nos pctōres. qͥ angl̓os habuit obſtetrices. Quē tremit ſtelligera axis. ī aſꝑis delectat̉ ſaxis: mollibꝰ qͥbuſqꝫ ꝯtētꝭ: vt ſb̓ueniat redēptꝭ. Nūc ꝯgͦuit bos ſuū poſſeſſorē. ꝯͣgͦſcimꝰ ⁊ nos laudātes te nr̄ꝫ ſal uatorē dicētes ī bona volūtate. Gl̓ta tibi puer optate. qͥ veniſti deſiderabi lis: pacē ferēs ppl̓is miſerꝭ. cūctꝭ viuis ac defūctꝭ. ꝓ qͥbꝰ tegmē ſuſceꝑas car nis. ⁊ me qͦꝫ a vicioꝝ ſolue nexibꝰ artꝭ: ꝑ int̓uētū pie matiꝭ. Spes quā dirigo ī ip̄aꝫ: firmiſſima ſb̓ueniat mihi ī die nouiſſima. deferatqꝫ ī tuā pn̄tiā: obtinēs venie plenā indulgētiā. vt ꝑ gl̓ioſū tuū partū eterne btītudīs adipiſci merear ꝑtē. qͥ ꝓ nob̓ naſci voluiſti ī md̓o. miſere̓ mei ī aduētu tuo ſecūdo: ne lāpade extīcta ī tenebras exteriores mittar vīctꝰ. Sꝫ ꝑ veſtē fidei nuptialē ītromittar ī aula tuā regalē O fili magni īꝑatorſ cū oī tuore iure CC laudarꝭ: memor eſto tue pietatꝭ. quā tꝑe exhibuiſti tue natiuitatꝭ. Oīs lingua te iubilat digne: qͥ ꝑdito orbi ſpē tui miſiſti v̓bi. Per iſtiꝰ diei feſtū exaudi me nimis meſtū: ⁊ anxiū in deli ctꝭ. audi me cū electꝭ. qͥ nō ꝓpt̓ iuſtos ſꝫ pctōres: nr̄e ꝑegrinatiōis viſitaſti t̓ Atus Itē alia or̄o minos eſt nob̓ īſans ſine macl̓a. qͥ ho ſij antiqͥ a nob̓ expulit iacula. ⁊ ꝑ hu manitatꝭ ſue hamū: ſerpētē cepit pro phanū. de cuius ore erue me ih̓u bone: ꝑ dulce decꝰ v̓gīs: manuuꝫ tuaꝝ ī me: ne d̓ſpicias opꝰ. Sꝫ cor meū tuo tāge digito. vt dextere excelſi ī me fiat mutatio. Precor te dulciſſime domine miſerē aīe mee miſere: ⁊ ī natal̓ tui feſtꝭ: facime letari cū iuſtis. ⁊ aīas oīꝫ fideliū inqͥetꝭ colloca refrigeriuꝫ dn̄i tē or̄ones de nat Amē. imē Ctā marid ſctām mariā ria mater domini noſtri iheſuchriſti: te adoro: te laudo: te glorifiE ij co: te bn̄dico: te magnifico ī hac ſctā natiuitate vnigeniti filij tui. adoro al titudinē ⁊ honorē ⁊ btītudinē tuam. adoro v̓ginitatē tuā. adoro ſctā meri ta tua. qꝛ ſola fuiſti digͣ int̓ oēs feminas portare dn̄atorē ⁊ creatorē celi ⁊ t̓re: marſ ⁊ oīꝫ q̄ ī eis ſt̓. Adoro btā vi ſcera tua. q̄ portauer̄t deū ⁊ hoīeꝫ. adoro btm̄ vētrē tuū. qͥ portabat xp̄m dn̄ꝫ. adoro btā vbera tua. q̄ lactauer̄t ſaluatorē md̓i. Et p̄cor te btīſſima dei genitrix v̓go ſctā maria ꝑ amorē vni geniti filij tui: quē ī hac nocte ī ſalutē mei ⁊ oīꝫ ī te credētiū genuiſti. vt digꝭ nerꝭ me exaudire ⁊ adiuuare ī oībus neceſſitatibꝰ ⁊ āguſtijs aīe ⁊ corꝑis. ⁊ nō d̓relinqͣs me ſine adiutorio tuo v̓go ſctīſſima ī illa tremēda hora qn̄ aīa mea exierit de corꝑe meo. ſꝫ ꝑ tua ſctā merita ⁊ int̓uētiōes eadē hora ſe curꝰ ꝑueniā ad portas ꝑadiſi an̄ ꝯſpe ctū dei. vbi merear videre filiū tuū et leticiā ſempit̓nā cū illo ſine fine vale CCII am hr̄e amē. Alia or̄o ad eādē Pia ſctā maria dulciſſima. ornamētū ſcl̓i: ac gēma ac margarita ce leſtꝭ: tu porta ꝑadiſi. tu ianua filij dei tu templū dn̄i. tu palaciū xp̄i. ꝑ te ſctā maria d̓i genitrix porta ꝑadiſi aꝑte ſt̄ ꝓpt̓ te pax int̓ hoīes ⁊ agl̓os facta ē. ꝑ te md̓s reſtauratꝰ ē. ꝓpt̓ te porte tar tari fracte ſt̓. ꝑ te v̓go ſaluator mūdi natꝰ ē: ꝑ quē md̓s ⁊ oīa bono ꝯdita ſt̓. Tu dn̄a ſctā maria. gl̓ia es irl̓m. tu leticiā iſrl̓. tu exultatio md̓i: tu ꝑmanes ī regͦ filij tui: vbi tibi ſeruiūt āgeli. archagl̓i: pr̄iarche: ꝓph̓e: apl̓i: mar tyres: ꝯfeſſoēs: v̓gīes. Id̓o p̄cor te cla riſſima ⁊ btīſſima v̓gortociꝰ md̓i regi na dn̄a ſctā maria ꝑ vnicū filiū tuū. qͥ in hac nocte exte natꝰ ē vt nō derelin qͣs me ī oībꝰ neceſſitatibꝰ aīe ⁊ corꝑiſ ſꝫ ſꝑ ꝓtegas ⁊ defendas me ab oībꝰ inſidijs īimicoꝝ meoꝝ viſibiliū ⁊ īui ſibiliū. ne valeāt noceͣ mihi: nec īferr calūniā dol̓ ⁊ detractiōibus ſuis. ſed C iij ſint alligati ⁊ ꝯſtricti ī hac ſacͣtiſſima nocte: vt n̄ ptātē vllā habeāt ī hͦ āno. ¶ Alia or̄o aut poſt hac ī me. Ctā dei genitrix v̓go gl̓ioſiſſi ma: ſꝑqꝫ adorāda ⁊ venerāda: te ꝓpt̓ ſctm̄ filiū tuū: qͥ in hac nocte ex te naſci v̓oluit ſupplicare p̄ſumo. vt cū oībꝰ chorꝭ āgl̓oꝝ: atꝫ oīꝫ ſuꝑnoꝝ ciuiū qͥ ī hac xp̄i natiuitate bn̄dicūt ⁊ laudāt eū ī oībꝰ miracl̓is ſuis. ad oīpotē tē filiū tuū p̄ces effūdere ꝓ pctīs meis dignerꝭ. Succurre mihi ſctā maria v̓go v̓ginū: vt int̓ ceſſiōibꝰ tuis ſacrꝭ in meliꝰ muter ī hͦ īſtāti āno. ⁊ pꝰ hac ſelici curſu viuere valeā. ꝓpt̓ illiꝰ lar gā miſcd̓iaꝫ: qͥ ī hac nocte ex te naſci digͣtꝰ ē. ꝓpt̓ tuā dignitatē ⁊ mūdicie Omi Alia or̄o meritū. Amē na ſctā maria ī ſinū tue pietatꝭ ⁊ clemētie ꝯmēdo hodie ⁊ ſꝑ aīam meā ⁊ corpꝰ meū. ⁊ oēs ſenſus meos ꝯſilia: deſideria: volūtates: cogitationes ⁊ actꝰ meos: ⁊ vitā meā: ⁊ finē CCIII vite mee. vt ꝑ tuū ſctm̄ meritū diriga tur ⁊ diſponāt̉ ẜm tuā tuiqꝫ filij volū tatē. Eſto mihi dn̄a adiutrix ⁊ protec trix ꝯͣ oēs inſidias ⁊ v̓ſucias ⁊ laq̄os callidi hoſtꝭ: ⁊ oīꝫ īimicoꝝ meoꝝ viſi biliū ⁊ īuiſibiliū: ⁊ ꝯͣ oīa illoꝝ ꝯſilia ⁊ volūtates: q̄ mihi vel ꝓpͥa volūta te velint aūt faciūt aut cogitāt ſeu fa cere deſiderāt malū: vt nō poſſint in aliqͦ me noce̓. vl̓ vllū dānū inferre in aīa ⁊ ī corꝑe. Et fac̄ mecū dn̄a ſctā ma ria ꝑ v̓tute ſctē crucꝭ ſignū ī bono. vt videat īimicꝰ aīe ⁊ corꝑis ī die iudicij ⁊ ꝯfūdat̉: qm̄ tu dn̄a adiuuiſti me et Alia oro ad candē ꝯſolata es me Ctā maria v̓go ꝑpetua: exaudi. me miſerrimū pctōrē ad te cla mantē: ⁊ intercede pro peccatis meis nimijs ⁊ ſuperfluis. Et libera me ab omni malo preterito preſenti ⁊ futuro. ⁊ defende me ab omni tribulatio ne ⁊ anguſtia: neceſſītate calamitate ⁊ miſeria. ab omī hūana dānatiōe et C iiij ꝯfuſiōe nc̄ ⁊ ī euū. am̄. Itē or̄o finat de natiuitate dn̄i ad xp̄ꝫ ꝓ viuis ⁊ de Omīe ih̓u xp̄e ſuſcipe p̄ fūctꝭ ( ces mei pctōr ꝓ aīa pr̄is mei ⁊ matrꝭ mee. ⁊ ꝓ oībꝰ fidelibꝰ viuis et defūctꝭ qͥ me pctōrē aliqͣ charitate te ī ſpirāte ſpecialit̓ vnqͣꝫ dilexer̄t: ⁊ ꝓ oī bꝰ illoꝝ aīabꝰ qͥ de nr̄a cōgregatiōe ex hͦ ſecl̓o migͣuer̄t: ⁊ ꝓ ill̓ qͥ me aliqͥd boni docuer̄t: ⁊ qͦꝝ me p̄cibꝰ cōmēda ui: vl̓ qͥ ſe meis cōmēdauer̄t. Et qͥ de t̓ renis facultatibꝰ ſuis mihi ſolatia p̄buer̄: qͥ ꝓprijs manibꝰ laborādo mihi ẜuier̄t. ⁊ ꝓ oībꝰ ex qͦꝝ carne origineꝫ duxi. ⁊ qͥ mihi carnali ꝓpinqͥtate cōiūcti ſt̓. ⁊ qͥ ꝑ me aūt ꝓpt̓ me vl̓ me agēte vel ꝓuocāte qͦlibet mō peccauer̄t. aut bonū qd̓ age̓ d̓buer̄t neglexerūt: atꝫ cūctꝭ xp̄ianis viuis ⁊ defun ctꝭ gr̄e tue ſctīſſime natiuitatꝭ ad ſalu tē aīe ⁊ corꝑis h̓ ⁊ inet̓nū ꝓficiat. Tu eī es filiꝰ pr̄is vnigenitꝰ. hodie ex v̓gine ⁊ mr̄e maria corꝑalit̓ natus. Tu CCIIII fons veri luminis. tu paſtor gregꝭ. tu lux credētibꝰ: tu viā errātibꝰ. tu mgr̄ gētibꝰ: tu pͥor dn̄antibꝰ: tu pͥmū mirabile: tu plenitudo ſpūſſctī. tu regnū celi tenes: tu ſempit̓nꝰ dei es filiꝰ. tu adiutor vēturꝰ es. tu ſpargꝭ nebulaꝫ tu tociꝰ boni īuētor. tu illumīas gen tes. tū gl̓ia dei pr̄is: tu futurꝰ es ſempit̓nꝰ. tu regͣs ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ. amē. Se quūt̉ nc̄ orōēs de reſurrectiōe dn̄i nr̄i N memoriā ⁊ gl̓iaꝫ ⁊ ih̓u xp̄i laudē ſcē reſurtectiōis tue hym nū dicat oīs creatua tua dn̄e ih̓u xp̄e. Et ego(qͣꝫuis pctōr) ⁊ delinq̄ns hym nū dico ⁊ gr̄as ago: venerādāqꝫ crucē tuā adoro: ⁊ ſctāꝫ reſurrectionē tuaꝫ laudo ⁊ gl̓ifico. qꝛ ꝑ te redēptꝰ ſuꝫ Id̓oqꝫ crucifixū dn̄ꝫ laudo: ⁊ ſepultū ꝓpt̓ me magnifico: reſurgētēqꝫ a mor tuis adoro: ⁊ peto vt ꝑ te ⁊ ſctāꝫ reſur rectionē tuā me a morte aīe reſuſcita re dignerꝭ. v̓. In reſurrectiōe tua xp̄e Celū ⁊ t̓ra letent̉. O vere digͣ hoſtia. ixpit Qm̄s auctor oīm. Gl̓ia tibi dn̄e qͥ ſur rolicurexiſti a mortū. Psͣ. Cōfitemini dn̄o qͦ ii deniā bonꝰ: qm̄ ī ſcl̓ꝫ miſcd̓ia eiꝰ. Dicat nūc iſrl̓ qm̄ bonꝰ Pͣsͣ. Exaltabo te d̓s iuodu meꝰ rex. Psͣ. Bn̄dicite. Te deū laudamꝰ. Gl̓ia ī excelſis d̓o. Oro. Oncede qͥs op̄s d̓s vt qͥ ſctām reſurrectiōeꝫ tuā colimꝰ: ꝑ hāc veniā delictoꝝ ⁊ ꝯſolatiōꝫ āguſtiaꝝ effectū petitionū nr̄aꝝ acqͥrē. ⁊ ad gaudia et̓ na ꝑuenire mereamur: ſaluator md̓i qͥ q̄relas marie angelica viſione ⁊ ſu quiſſimis tuis allocutiōibus ꝯſolari digͣtꝰ es. ꝑ eūdē miſcd̓ie fōtē: ꝑ illius merita ⁊ int̓uentū meas āguſtias ro go ꝯſolari dignerꝭ. Alia oro Edēptor d̓s qͥ es vita viuētiū: ⁊ ſalꝰ moriētiū: ſpes miſeroꝝ: qͥ hodi erna die liber ⁊ letꝰ ab īferꝭ reſurrexi ſti: da mihi ꝑtē pͥme reſurrectiōis ⁊ ve niā delictoꝝ meoꝝ. ⁊ gaudiū cū oīb ſctīs ſine fine manſuꝝ. Orō Mp̄s ſempit̓ne d̓s: qͥ hac ſacra l CC tiſſima nocte cū potētia tue maieſtatꝭ reſurgēs portas īfernales ꝯfregiſti: et oībꝰ ubi detētꝭ dexterā tue mīe porre xiſti: ſcꝫ miẜādo diuturnis pēis eſtuā tꝭ gehēne cruciari. qͦs dudū ad ymaginē tuā iuſſiſti creari: te q̄ſo ego īdig nꝰ: ac vltīa ꝑs creature tue: vt ꝑ ip̄ius gr̄e miẜationē. ac ꝑ ſctīſſime r̄ſurrecti onis tue amorē. necnō ſctāꝝ aīaꝝ qͣs hac ſacratiſſima nocte d̓ penis īferni ad celeſtia ꝑduxiſti. Sil̓qꝫ ꝑ oē miſteriū qd̓ ī ſcā reſurrectiōe tua celebraſti mihi oīꝫ pctōꝝ meoꝝ īdulgētiā largi ri dignerꝭ. atꝫ irā ⁊ furorē tue vīdicte a me repellere ⁊ auxiliū ⁊ ꝯſolatōꝫ ⁊ ꝓtectiōꝫ gr̄e tue mihi ī oībꝰ āguſtijs ꝯcedas. ⁊ ſic̄ corpꝰ tue hūanitatꝭ: qd̓ ad tp̄us ꝓ nr̄a ſalute exuiſti: t̓cia die maieſtatꝭ potētia reſuſcitaſti. ita aīaꝫ meā ab oībꝰ pctīs ⁊ tribulatiōibꝰ fa cias reſuſcitari: ⁊ in futura reſurrectione beatoꝝ ſpiritibus iubeas aggre gari. Inſuper peto: vt animaꝫ famu li tui pr̄is mei. ⁊ aīe famule tue matrꝭ moo mee. ⁊ anīas oīm fid̓liū defunctoꝝ ꝑ hanc ſacratiſſimā noctē: ⁊ ꝑ ſanctam genitricē tuā. ⁊ ꝑ int̓ceſſiōes oīm ſctō rū tuoꝝ de oībꝰ tormētꝭ iubeas lib̓a ri. ⁊ in ſocietate electoꝝ tuoꝝ nūerari cōcedas. Qui cū pr̄e. Prōes de ſpū ſcō ī die ſco pēthecoſtes dicēde Omīe ſctē ſpūs qͥ cōſb̓ſtācialis pri filioqꝫ exiſtēs. ab vtroqꝫ īenarrabi lit̓ ꝓcedes. Qui ſuꝑ eūdē dn̄ꝫ nr̄m in colūbe ſpecie. ⁊ ſuꝑ ſctōs apl̓os ī linguiſ igneis apparuiſti: te adoro. te lau do: te gl̓ifico. Depelle q̄ſo a me tenebras tociꝰ iniqͥtatꝭ ⁊ ꝑfidie: ⁊ accēde in me lumē vite ⁊ ignē ſuauiſſimi a mi Omīe Alia or̄o morſ tui. Qui fuſcē pr̄ op̄s et̄ne d̓s: exaudi or̄o uen ne meā ꝑ vnicū filiū tuū dn̄ꝫ niꝫ: qͦ iliuſi lumīatiōe ſctē fidei tenebras expulit̓ md̓i. ⁊ genꝰ hūanū miſterio ſue īcarnatiōis illumīauit. Et p̄ſta vt talis in ueniar ī die iuſti examīs. qͣlit̓ me fōs CCVI exhibuit baptiſmatꝭ. qͣtinꝰ ip̄iꝰ pieta te ⁊ miſcd̓ia bonis oꝑbꝰ adornatꝰ. ad tuā mellifluā ꝑueniā viſionē Qui Ueni ſctēſpūs repletuoꝝ corda fideli uꝫ ⁊ tui amorſ ī eis ignē accēd: qͥ per diuerſitatē līguaꝝ cūctaꝝ gētes ī vni tate fidei ꝯgregaſti all̓a all̓a. Ut gr̄aꝫ ſctīſpus cordibꝰ nr̄is clement̓ īfundē dignerſ. te rogamꝰ audi nos. Psͣ Btī Eꝰ ꝓpiciꝰ Pro īmacl̓ati ī via eſto mihi pctōri: ⁊ ne deſpiciaſ in me opꝰ manuū tuaꝝ: ſꝫ ſalua me ī dignū ⁊ nimiū pctōrē. Alia oratio. Sctē ſpūs pr̄is ⁊ filij fons ꝑpe tuꝰ ⁊ ſpūalis vnctio: veni ⁊ vi ſita cū tua gr̄a mēte meā egiſ moribꝰ gͣuē. Da mihi ꝑfectā charitatē. diſcen di poſſibilitate. memorie tenaciā. cor docile: quo poſſim diſciplinaꝝ tuarū ſtudijs erudiri: ⁊ ſacre ſcpͥture myſteria deuote rimari. Pͣsͣ. Retribue. Or̄o Spūs alme illuſtrator hoīm. horridas nr̄e mētꝭ purga tene bras. ⁊ mūda cor meū ab oī ſord̓ ꝑ catoꝝ. ⁊ extīgue ī me oē īcēdiū libidi nis. ⁊ da mihi caritatē ꝑfectā ⁊ aīe et corꝑis puritatē. Psͣ. Legē pone mihi Sctē ſpūs amator ſenſatoꝝ ſꝑ cogitatuū. Infūde vnctioneꝫ tua clemes nr̄is ſenſibꝰ: ⁊ accēde cor meū ſtimulis fidei: ſpei: charitatis et tim obediētie: ꝯcede mihi diſcretionē. li iq bera me a malis oībus. ⁊ fac me tuis tu obedire mādatꝭ. ⁊ n̄ ꝑmittas me a te uſo ſeꝑari. Psͣ. Memor eſto. ro. I U purificator oīꝫ flagitioꝝ ſp̄s xui Purifica nr̄i ocl̓os īteriorſ hoīs: vt videri ſup̄mꝰ genitor poſſit a nob̓. Mū di cordis: quē ſoli cernē poſſunt ocl̓i Aꝑi aures meas ad audiēdū p̄cepta tua. qͥ hucuſqꝫ patuer̄t ad audiendū lubrica. Aꝑi ocl̓os meos ad vidēdū lumē v̓itatꝭ. qͥ hucuſqꝫ diabolice vanitati patuer̄t. Compugat pnīa criminū. quē hucuſqꝫ traxit delectatio voluptatꝭ. Erigat adiūcta v̓tꝰ: quē vitia. ſbua iſu CCVII ꝓſtrauer̄t. Pr. Bonitatē. Or̄o. paraclite ſctīſſime ſpūs te ſuꝑ plex qͥſo vt horridas mētꝭ mee tenebras oībꝰ ſordibꝰ eliminatꝭ clement̓ expurges: ⁊ cordi meo veri amor dul cedine īſeras. atꝫ tuo illuſtres lumīe: ⁊ ocl̓os cordis mei aꝑias: vt videam qd̓ mō putat̉ dulce ī breuitate tꝑis. qͣꝫ amaꝝ erit ī igne et̓no. ⁊ qͣꝫ gͣuit pu niēda erit breuitas delectatiōis. Con cedaſqꝫ vt tibi foueā aīaꝫ meā moribus ſctīs. cogitatiōibꝰ caſtſ: orōibus fructuoſis: auertēdo a malo: ꝯuertēdo ad bonū. dānādo viciū: te timendorte diligēdo: te p̄ oībꝰ venērādo. ī ſtabilitate tui ẜuitij ſꝑ manēdo me vt tibi p̄claꝝ face̓ dignerꝭ hītacl̓ꝫ ac ſedē in me hr̄e ꝑhēnē. Psͣ. Defec̄ ī ſa. ro Ctiſpūs q̄ſo aſſit mihi gr̄a que cor meū a cūctꝭ vitijs clenient̓ E expurget. ac ſui lumīs ſplēdore illuſtret: vt ī eo qͥ gr̄aꝝ largitor ē recta ſapiētia: ⁊ d̓ eꝰ ſꝑ ꝯſolatōe gaudeā Psͣ pūs alme Or̄o Quō dilexi remiſſio pctōꝝ. ⁊ reſtitutio oīs innocentie ac ſctītatꝭ dator eximie: re ple me ſpūpiētatꝭ ⁊ ſcīe: ſpū ſapīe ⁊ ī tellectꝰ: ſpū cōſilij ⁊ fortitudīs. ſpū ti morſ ⁊ amorſ tui. ⁊ reſeca oēꝫ rubigi nē pctōꝝ meoꝝ: vt nulliſ iā p̄terire fra gilitatꝭ cōfūdar erroribꝰ. ſꝫ īduc me ī oēꝫ ſcīe v̓itatē. ⁊ cuſtodi me a tocius neqͥtie pͣuitate: ⁊ mūdane cōuerſatio nis. ⁊ ab oīꝫ īimicoꝝ meoꝝ viſibiliū ⁊ īuiſibiliū īcurſu ⁊ īfeſtatiōe: ⁊ ꝑduc me ad gr̄aꝫ ⁊ gl̓iaꝫ regni tui. Pe Ini Ons ⁊ origo ⁊ Oro qͦs odio cōſumatō tociꝰ bonitatꝭ alme ſpūs. cūctas mētꝭ mee ſordes clemen ter abſterge: ⁊ tui rorſītima aſꝑſione fecūda. aꝑi theſauꝝ īdeficiētē pietatꝭ ⁊ ſcīe. da mihi ſenſū docilē: ītellectuꝫ efficacē: līguāqꝫ politā: ⁊ ẜmōis venu ſtate nitētē: vt tenere queā lineā rectitudis ⁊ eqͥtatꝭ: ⁊ diſcerne vera a falẜ. iuſta ab īiuſtꝭ: ⁊ te p̄ oībꝰ p̄ferre ⁊ ve CFee nerari. qͥ es verꝰ arbit̉ ⁊ diſpoſitor ſeculoꝝ. Psͣ. Mirabilia. Or̄o. Bone pōtifex. o et̓na v̓tꝰ. o ve ra charitas. o chara et̓nitas ſpūs alme. cor meū fidei: ſpei. charitatꝭ dulce dine habūdant̉ refice. ⁊ tue dilectio nis ⁊ ꝓximi flāma ſꝑ accende. vt tuo iugit̓ īherēs ẜuitio remiſſionē pctōꝝ a te. fontē miſcd̓iaꝝ ꝑciꝑe merear. ꝑ Sctē ſpūs hō Or̄o. Clamaui ſtē a me repelle inuidū: veꝝ af ſer amorē. mūeraqꝫ caritatꝭ plurima ⁊ p̄ſta: vt ꝯſciētia mea tibi famulans de die ī diē ꝓficiat. ⁊ tue gr̄e ītemera te ſubdat̉. Psͣ. Prīcipes. Or̄o Ctī ſpūs gr̄a qͣſo cor meū illuſtret. ac ꝑfecte charitatis dulcedīe ha Eꝰ qͥ ſpm̄ Or̄o būdare faciat ſanctu in tra diſcipl̓is dediſti ad dilectioneꝫ ꝓximi: de celo miſiſti ob dilectionē dei. peto vt ī me pctōꝝ ſordes exuraſ. ignē tui amorſ ī me nu trias. ⁊ frat̓ne charitatis ī me amorē ¶ Alia oratio. accēdas. Qui viuis Omine d̓s op̄s fac me hūileꝫ corde: mitē ẜmōe: ſimplicē pacificū: ī doctrīa vigilātē. ī aduerẜ paciētē: fornicatiōꝫ fuge̓. caſtitatē amare: nō ſuperbire: nec ſperare ī incerto diuiciaꝝ. Lucra ſecl̓i nō amare. hūanos fauores nō dilige̓: nō eē arrogā tē: nō mēdacē: nō biliguē: n̄ īiurioſuꝫ vitateꝫ ore ⁊ corde ꝓferre. ocl̓os ꝯͣ va nitatem claudē: ab oī malo eloqͥo auertē: ⁊ oīa mēbra mea cuſtodire dię re: ne pctō ſuccūbat: ſꝫ ī tuo ẜuitio aſ ſidue laborēt. qͣtinꝰ bonoꝝ oꝑm exhi bitiōe decoratꝰ: v̓tutū lāpadibꝰ adornatꝰ electoꝝ tuoꝝ ꝯſortio te donā te merear adiuuari Qui viuis Ctīſpūs aſſit nobis gr̄a. Que corda nr̄a ſibi faciat habitaculū. Ex pulſis inde cuctꝭ vicijs ſpiritalibus. Spūs alme illuſtiator hoīm. Horridas nr̄e mentꝭ purga tenebras. Ama tor ſcē ſenſatoꝝ ſꝑ cogitatuū. Infūde vnctionē tuā clemēs nr̄is ſenſibꝰ Tu uulin xii CCIX purificator oīꝫ flagitioꝝ ſpūs. Purifica nr̄i ocl̓os iteriorſ hoīs. Ut videri ſup̄mꝰ genitor poſſit a nob̓. Hd̓i cor dis que ſoli cerne̓ pn̄t ocl̓i. Cor md̓m crea ī me. Ne ꝓijcias me a fa. Redde mihi leticiaꝫ. Ueni nc̄ olī ꝓmiſſe ſctē ſpūs. Neni qͥ nūqͣꝫ fidelibꝰ tuis abes Ueni ſalꝰ nr̄a. veni vita nr̄a. Quis eī viuē pote̓it ſine te. Tu es eī auctor nr̄. ac deſiderioꝝ nr̄oꝝ optimꝰ aduocatꝰ Tolle iā qm̄s ſordes delictoꝝ de cordibꝰ nr̄is: ⁊ nobis letos tue pnīe exhi be vultꝰ. Tu ſeptiformis mūere. Accē de lumē ſenſibꝰ. Hoſtem repellas lō giꝰ. Da gaudioꝝ mūera da gr̄aꝝ premia diſſolue litꝭ vincl̓a aſtrige pacis federa. Per te ſciamus. Or̄o ¶ Deſto p̄cibꝰ meis ſpūs alme ⁊ immitte ꝯpūctionē cordis. aꝑi mihi ſenſū. ⁊ īdullge mihi oīa crimīa. placatūqꝫ mihi fac̄ patrē ⁊ filiū: cū qͥbꝰ vi uis ⁊ reqͣs d̓s ꝑ oīa ſecl̓a ſecl̓oꝝ. amē Orōes ꝑpulchre de dulciſſimo no D ij Dulciſſime ⁊ amā mine ih̓u. tiſſime ih̓u. Ih̓s ē nomē bonū nomē p̄cioſū. nomē qd̓ nemo p̄t dicē niſi ī ſpū ſctō O dulciſſime ⁊ ſuauiſſi me ih̓u. O amabile ⁊ admirabile. O magnū ⁊ ſalutifeꝝ nomē ih̓s. Ih̓s ē nomē piū. nomē delectabile. nomen bone ſpei. ꝯfortās pctōrē. Quid ē no mē ih̓s niſi ſaluator? Ergo ih̓ū ꝓpt̓ te metip̄ꝫ eſto mihi ih̓s. ih̓u bone. iheſu dulcis. ih̓u benigne. ꝓpt̓ hͦ nomē tuuꝫ fac mihi ẜm nomē tuū: qͥ me plaſmaſti ne pereā. eſto mihi ih̓s. ih̓u bo ne. ih̓u optīe: miſere̓ mihi dū tp̄s ē mi ſerēdi: ne me dāneſ ī tꝑe iudicādi. aꝑi ocl̓os mētis mee vt poſſim t̓rena oīa ⁊ oblectamēta ſil̓. ⁊ aduerſa ex corde puro deſpice̓. ⁊ ea q̄ celeſtia ſt̓ ⁊ et̓na iugit̓ cogitare. ⁊ animꝰ meꝰ ſꝑ ītētus eſſe valeat ꝯtēplatiōi et̓noꝝ bonoꝝ ih̓u pie. ih̓u benigne. ih̓u miſcd̓e. admitte me ī nūeꝝ electoꝝ tuoꝝ vt cum illis tibi ẜuire. te laudare ⁊ gl̓ificari Et. merear nūc ⁊ vſqꝫ ī ſecl̓ꝫ Amē. ¶ O no mē p̄dulce mihi. ⁊ reqͥes certa laboꝝ o gloria ſaluſqꝫ nr̄a vera. O remiſſio pctōꝝ ⁊ miſcd̓ia nr̄a vera. O vox nr̄a ⁊ ſapīa diuina. o fiducia ⁊ ꝓtectio no ſtra et̓na. o murꝰ īexpugnabilis ⁊ ar ma nr̄a īuictiſſima. O nomē ih̓u xp̄e p̄dulce mihi. O vnica vita mea iheſu xp̄e. dele oīa pctā mea. p̄terita pn̄tia ⁊ ſutura. ⁊ lib̓a me ab ira tua ⁊ a ptāte ⁊ timore ⁊ viribꝰ demonū. ⁊ ꝑfice in me laudē tuam h̓ ⁊ in futuro. Amen. ¶ Prōes deuotiſſime dicēde ī dedicatiōe tēpli. cū ꝗs cupit adipiſci īdulgēciaſ ibidē ꝯceſſaſ. ⁊ pͦ dicēdi ſt̓ pſal mi ſeq̄ntes Dn̄e qͥs habitabit Psͣ. Iu dica me dn̄e qm̄ ego ī īnocē: Psͣ. Dn̄s illumīatio. Pͣsͣ. Bn̄dic aīa mea dn̄m. Psͣ. Lauda irl̓ꝫ. Kyrie leyſon. Xp̄elex ſon. kyrieleyſon. Pr nr̄. Et ne. v̓. Dn̄e dilexi decorē domꝰ tue. ⁊ locū habitatōis gl̓ie tue. v. Unā petij a dn̄o hāc reqrā. vt inhabitē ī domo dn̄i oībus D iij diebꝰ vite mee vNe ꝑdas cū īpijs d̓s aīaꝫ meā ⁊ cū virꝭ ſanguinū vitā meā Ili dei an̄ tꝑa genite idē Or̄o qꝫ filiꝰ v̓gīs factꝰ ī tꝑe: qͥ lꝫ vbi qꝫ pn̄s: oīa ꝯtinēdo īpleas: ⁊ īplēdo ꝯtineas. atꝫ trinā machinā reꝝ et̓no iure poſſideas. nr̄i tn̄ cā donū tue ma ieſtatꝭ ī t̓rꝭ edificare voluiſti. ī qͣ plebs fidel̓ ad te adorādū ꝯfluens. ſueqꝫ fidei ⁊ deuotiōis munꝰ tibi referēs re mediū aīaꝝ ſuaꝝ. a te ꝓmereri ſperat iuuamen tribulationū. Obſecro te ꝑ ſacꝝ īcarnatiōis tue miſteriū ꝑ qd̓ rex et̓nitatꝭ ꝑticeps factꝰ es nr̄e īfirmitatꝭ. ⁊ ꝑ dilectiōꝫ ītacte genitricꝭ tue. cꝰ puellarē vteꝝ ſpūſcō illuſtratū ꝯgru uꝫ ſctītati tue habitacl̓ꝫ elegiſti. vt in hac domo orōis nomī tuo dedicata me vltimū ſpōſe tue eccl̓ie mēbꝝ exau dire digneris. ⁊ de qͣcūqꝫ tribulatiōe ad te clamātē pio ſꝑ dignerꝭ ꝯſolari U dn̄e qͥ Alia or̄o ſauor̄. Qui oīa ſcis an̄qͣꝫ fiāt. ⁊ quē n̄ latet vllū ſecretū. qͥqꝫ oēꝫ fragilitatꝭ nr̄e in digētiā p̄noſeſ an̄qͣꝫ rogerſ. miſere̓ mi hi pctōri ⁊ īdigno ī oībꝰ aīe ⁊ corpo rꝭ neceſſitatibꝰ. nō ſic̄ mea exigūt me rita. ſꝫ ſic̄ tue placeat pietati meeqꝫ fra gilitati ſit neceſſariū Et tu pr̄ altithro no: pr̄ ſcē: pr̄ iuſte. qͥ cū et̓ nō filio ⁊ co eqͣli ſpūſctō ſuꝑ altitudinē celoꝝ reg nas ī vnitate trinitati āgelicꝭ vocibꝰ ſine int̓miſſiōe laudarꝭ. t̓reſtrium qͦꝫ obſeqͥis delectarꝭ: ⁊ tu ꝓtege domū iſtā ad laudem ⁊ gl̓iam tue maieſtatꝭ edificatā. oēſqꝫ qͣs hūc diē dedicati onis d̓uota mēte celebrar̄: vl̓ te ī hac domo laudare ꝯſpicꝭ: gr̄a tua leniſſime pietatꝭ ab oībꝰ īſtātꝭ vite ꝑicl̓is ꝓ tege. necnō aſcpͥtos nūero electoꝝ ꝑ duc ad gaudia ciuiū ſuꝑnoꝝ ꝑ vnicū ⁊ dilectu filiū tuū. Qui tecum viuit. Mnipotens ⁊ miſe Oratio. ricors deus qui celos celoruꝫ qꝫ v̓tutes mirabili diſpenſatōe regis ⁊ oīa iuſto iudicio diſcernis. qͥ de viD iiij uis ⁊ electꝭ lapidibꝰ et̓nū ꝯdis habi taculū maieſtati tue. Te ꝑ ſctē ⁊ īdiui due trinitatꝭ nomē. ⁊ ꝯfeſſionē oīꝫ fi deliū: miſerrimus ego īmūdis labijs exorare p̄ſumo. vt ꝑ int̓ceſſiōes ⁊ me rita ſctōꝝ qͦꝝ h̓ hodie feſta celebramꝰ vl̓ qͦꝝ h̓ ſacre pauſant reliqͥe. mei cordis tenebras lumīe tue īdulgētie illu ſtrare. ⁊ pectorſ mei duricias tuo ſua ui iugo edomare dignerꝭ. Ne deſpici as ī me miſero creatura tua op̄s deuſ opꝰ manuū tuaꝝ. ſꝫ ī hͦ tēplo(cuiꝰ ho die diē dedicatiōis celebramꝰ) exau di p̄ces mei īdigni famuli tui: ne ꝑ in nūeras facinoꝝ meoruꝫ ruinas mihi miſero illa mitiſſima aurꝭ claudat̉. q̄ qͦndā niniuitſ pctīs īgruētibꝰ clauſa ꝑ irā. ꝑ pnīe ſatiſfactiōꝫ mitiſſime aꝑi Eus Alia oro ebat̉. Qui vi. cui oīa viuūt: memēto ꝙ mira p̄deſtīatiōis tue linea meretrices: publicanos ꝑcōtriti cordis ſacrificiū in ſctī ⁊ pͥncipalis tui tēpli habitaculū CAII mūdaſti. Id̓o tuā īmēſā ſupplicit̓ expoſco clemētiā. vt ꝑ illā miſcd̓iam qͣ publicanis ⁊ meretricibꝰ regnū celo rū oſtēdiſti. ⁊ ꝑ merita hꝰ ſcī tēpli tui ⁊ ſctōꝝ tuoꝝ. qͦꝝ honore ⁊ noīe illud credimus ꝯſectū. illecebroſas ſordes igne ſctīſpus ī me expurgar̄ ⁊ exurere dignerꝭ. Et oēs h̓ ī tuo noīe ⁊ honor̄ ꝯgregatos. hͦ ī tēplo(cuiꝰ natal̓ ē ho dierna ſolēnitas) muro tuo inexpug nabili circūcīge dn̄e. ⁊ aīas oīꝫ qͦꝝ ſu ptū ⁊ labore hͦ manufactū gl̓ie tue tē plū vnqͣꝫ adiutū ē. vl̓ eoꝝ qͥ h̓ vſqꝫ ho die ad te refugiū q̄rūt cuſtodir̄ digne rꝭ: ⁊ eriꝑe de atiqͥ hoſtꝭ īſidijs. oīmqꝫ ī circuitu hꝰ ſctī tēpli qͥeſcētiū aīe ꝑ te. ⁊ ꝑ ſctāꝫ geītricē tuā reqͥeſcāt ī pace. ⁊ in memoria xp̄i tui. qͥ ꝓ nr̄a redēptōe mori digͣtꝰ ē. Alia oro ⁊ final̓ d̓ eadē Mp̄s ſempit̓ne d̓s rex regū et dn̄s dn̄anciū. qͥ ītueris abyſſoſ ⁊ ſedes ſuꝑ cherubī: ⁊ altitudinē potenti v̓tute ſuſtētas poloꝝ. qqꝫ ſolito more pietatꝭ tue: hūani gn̄is ſaluteꝫ amplificar̄ voluiſti: dū tēplū noī tuo manufactū ī t̓ris fieri iuſſiſti. atꝫ exau dita tui ſalomōis or̄oe: ml̓ta bn̄ficia oībꝰ ad hͦ ꝯfugiētibꝰ datuꝝ ꝓmiſiſti Exaudi me īfelicē ml̓tꝭ negligētijs inuolutū. nō ẜm merita mea ſꝫ ſcī noīs tui veneratiōꝫ. Int̓cedēte ſctā maria cū oīꝫ fideliū turmis. qͦꝝ reliqͥe nob̓ miſerꝭ ad ſolaciū ī hͦ loco ꝯtinent̉. Et fac me miſeꝝ pͥus īpetrare ꝙ nō offen dā ſplēdidiſſime tue claritatꝭ vultū. ⁊ tē̄ p̄ſtabil̓ fias mihi petēti iuxͣ ẜmonē tue ꝓmiſſiōis dicentꝭ. In domo mea qͥ petit accipit. ⁊ qͥ q̄rit īuenit ⁊ pulſā ti aꝑiet̉. Per illa ml̓timoda bn̄ficia ⁊ venerabilē noīs tui feſtiuitatē exurge ⁊ miẜicordit̓ mitiga tumultuātes pctōꝝ meoꝝ cogitatiōes. ſil̓ cū ꝑpetͣtſ malis. qꝛ niſi tua adiuuerit gr̄a ī īteri tū me miſeꝝ timeo mergāt Et hͦ oro p̄ oībꝰ mitiſſime pr̄: vt ī qͣcūqꝫ facto: ſci ens aut neſciēs qͣꝫ maxīe tuā pietatē of ix ij fendi. ꝑ hꝰ ſctī tēpli tui dedicationeꝫ ⁊ ꝑ magnā tuā clmētiā dignerꝭ mihi ippetuū remitte̓: qͣtinꝰ vel ī extremo loco et̓ne vite libri merear ꝯſcribi. ꝑ eū qͥ oēꝫ md̓ꝫ ſuo ſanguīe redemit. ⁊ tecū ⁊ cū ſctōſpū viuit ⁊ regͣt d̓s in ſe cula bn̄dictꝰ. Amē. Sequūt̉ ſuffragia ꝓ fidelibꝰ defūctꝭ dicēda Otādū ꝙ qͣꝫuis certa ſt̓ officia ꝓfidelibꝰ defūctꝭ ab eccl̓ia inſtituta vtpote vigilie: ꝯmēdatiōes ⁊ agēde funerales ī obſeqͥijs ⁊ alijs defūctoꝝ memorijs dici ſolite: qꝛ tn̄ iſta qͦtidia na ſt̓ ⁊ nimiū vſitata. id̓oqꝫ faſtidiū ī ducūt(ſi nimis iterēt̉) ea de re ꝓ maiori deuotiōe habēda ī hmōi mortu oꝝ ſuffragijs ḣ aliqͣ ſb̓iūgūt̉ ſpecialia ⁊ minꝰ vſitata ſuffragia: ex plurimo rū ſctōꝝ patꝝ dictꝭ extracta: q̄ ꝓ certit charꝭ ⁊ magꝭ recōmiſſis defunctꝭ nō nūqͣꝫ dici poterūt. In pͥmis itaqꝫ dica tur pſalteriū dauiticū. vl̓ qͥndecī gra dus. vel ſaltem dicant̉ ſepteꝫ pſalmi pnīales ſemꝑ ī fine cuiuſlibet pſalmii dicēdo. Requiē et̓nā dona eis dn̄e et lux ꝑ̄petua lu. Depoſt ſeqͣt̉ letania plens. Letania defunctorū. yrieleyſon. Xp̄eleyſon Xp̄e au di nos. Pr̄ de celis d̓s: miſere̓ aīabus oīm fideliū defūctoꝝ. Fili redēptor d̓s md̓i miſerē aīabꝰ oīꝫ fideliū d̓fū. Sctā trinitas vnꝰ d̓s: miſere̓. Scā ma ria int̓cēde ꝓ aīabꝰ eoꝝ. Sctā dei ge nitrix int̓. Sctā v̓go v̓ginū: int̓. Sctē michael: int̓. Scte gabriel: int̓. Sctē raphael: int̓. Oēs ſctī angl̓i ⁊ archan geli int̓cedite ꝓ aīabꝰ. Oēs ſctī pr̄iar che ⁊ ꝓph̓e int̓cedite. Sctē petre: int̓. Sctē paule: int̓. Sctē andrea: int̓. Sā cte iacobe: int̓. Sctē ioh̓es: int̓. Sctē thoma: int̓. Sctē iacobe: int̓. Sce phi lippe: int̓. Scē bartholomēe: int̓. Scē mathee: inter. Sctē ſymon inter. Sctē thadee: inter. Sctā mathia inter. Scē luca. int̓. Sctē marce: inter. Sctē barnaba: int̓. Sctē thymothee: int̓. Oēs ut le hum CAIIII ſctī apl̓i ⁊ euāgeliſte int̓cedite ꝓ aīabꝰ. Sctē ſtephane: inter. Scē line: int̓ Satē clete: inter. Sctē clemēs interce. Sctē alexāder: inter. Sctē vrbane int̓ Sctē fabiane: inter. Sctē corneli: int̓ Sctē ſyxte: inter. Sctē cypriane: inter. Sctē laurēti: inter. Scte ypolite: inter Sctē ſebaſtiane. inter. Sctē blaſi: int̓ Sctē georgi: inter. Sctē eraſme: inter Sctē criſtofere: inter. Sctē vitalis: int̓ Scē pangraci: inter. Scī ioh̓es ⁊ pau le: intercedite. Sctī coſme ⁊ damīane intercedite. Sctē maurici cū ſocijs tu is: intercedite. Sctē dyoniſi cuꝫ ſocijs tuis: intercedite ꝑ aīabꝰ. Sctē achaci cū ſocijs tuis. intercēdi. Sctē ſilueſter inter. Sctē leo: inter. Scē gregori: int̓ Sctē anbroſi: inter. Sctē auguſtine: ī ter. Sctē martine. inter. Sctē bricci. in ter. Sctē nicolae: inter. Sctē remigi: īter. Sctē anthoni: inter. Sctē paule: ī ter. Sctē bn̄dicte: inter. Sctē hyeronime inter. Sctē egidi: inter. Sctē colū bane: inter. Scē bernharde: int̓. Scē frāciſce: int̓ Sctē dn̄ice: inter. Oēs ſctī ꝯfeſſores inter. Sctā anna: int̓. Sctā maria magdalena: inter. Sctā felicitas: inter. Sctā ꝑpetua: inter. Sctā ag nes: inter. Sctā agatha: inter. Scā lu cia: inter. Sctā cecilia inter. Sctā ana ſtaſia: inter. Sctā colūba: inter. Sctā priſca: inter. Sctā margaretha: inter. Sctā barbara: inter. Sctā chriſtina: ī ter. Sctā dorothea: ī. Scā gertrudis: ī ter. Scā ſcholaſtica: ī. Scā brigida: ī. Sctā helena: ī. Sctā affra: inter. Sctā elizabet: ī. Sctā vrſula cū ſodalibus tuis: ī. Oēs ſctē v̓gīes ⁊ vidue: ī. Oēs ſctī int̓cedite ꝓ aīabꝰ eoꝝ. Propiciuſ eſto lib̓a aīas eoꝝ dn̄e A laq̄is diabo li. l. a. e. d. A ptāte demionū. l. a. e. dn̄e Ab ira tua. l. a. e. d. A dānatione ꝑpe tua. l. a. e. d. A penis īferni. li. a. e. dn̄e Ab oī malo. l. a. e. d. Per natītatē tuā. l. a. e. d. Pet crucē ⁊ paſſionē tuā. l. a. e. d. Per morteꝫ ⁊ ſepulturā tuā. li. a. CCXV e. d. per gl̓ioſā reſurrectionē tuā. l. a. e. d. per admirabilē aſcēſionē tuā. l. a. e. d. per aduētū ſpūſſctī ꝑacliti. l. a. e. d. pctōres: te rogamꝰ audi nos. Ut aīas faml̓oꝝ faml̓arūqꝫ tuaꝝ de pͥnci pibꝰ tenebraꝝ ⁊ de locꝭ penaꝝ lib̓are dignerꝭ. te rō. Ut remiſſionē oīꝫ pctō rū eis dones. te. Ut qͥcqͥd vicioꝝ fallē te diabolo ꝯͣxer̄t clement̓ īdulgere di gnerꝭ. te rō. Ut qͥcqͥd ī hͦ ſecl̓o ꝓpͥo rea tu deliq̄rūt pie dele̓ ⁊ miẜicordit̉ ab ſtergē dignerſ: te rō. Ut eas ab īferoꝝ cruciatibꝰ lib̓are dignerꝭ te. Ut tua gͣ cia ſuccurrēte mereat̉ euadē iudiciū vltiōis. te rō. Ut eis placidā ⁊ qͥetam māſionē tribuere dignerſ: te. Ut eas in pacꝭ ac lucꝭ regiōe ꝯſtituere digne ij. te ro. Fili dei miſere̓ aīabꝰ eorum Igne dei ꝗ tollis pctā md̓i: miſerere aīabꝰ eoꝝ Agne dei qͥ tollis pctā mū di: dona eis pacē ⁊ requiē ſempit̓ nā Xp̄e audi nos. Ryrieleyſon. Xp̄eleyſon. Kyrieleyſon. pater nr̄. Et ne. v. A porta īferi. erue dn̄e aīas eoꝝ. v̓. Ni hil ꝓficiat īimicꝰ eiꝰ ī eis. ⁊ filiꝰ iniqͥ tatꝭ nō apponet nocē eis. Dn̄e exaudi oronē meā. ⁊ clamor. Oro. Eꝰ origo pietatꝭ: pr̄ miſcd̓iaꝝ ſolamē triſtiū: īdultor criminū. de cꝰ munere oē qd̓ bonū dr̄ ꝓcedit reſpice ꝓpiciꝰ ſupplicū p̄ces. ⁊ qͣꝫuis nos ꝓ pria deputet īdignos ꝯſcīa te dignū nr̄is flecti petitiōibꝰ: tn̄ pulſamꝰ qn tulucūqꝫ ꝯcedit̉ aures tue pietatꝭ. nā ſi omittimꝰ ī vtroqꝫ veneremur eē rei qm̄ ⁊ te p̄cipis a pctōribꝰ exorari. noſtroqꝫ ⁊ ſi nō merito hͦ agēdū te p̄ſtan te tribuit̉ miniſterio. Ergo ſcē pr̄ op̄s eterne d̓s. qͥ vnicū filiū tuū dn̄ꝫ nr̄m ih̓ꝫ xp̄ꝫ īcarnari de v̓gine ꝯſtituiſti. qͥ vetuſtuꝫ ſolueret ꝓprio cruore pctm̄. Quiqꝫ gr̄a cooꝑante ſctīſpūs digͣtꝰ ē mortꝭ legē pati: vt vitā redderꝫ md̓o Te qm̄s ip̄o opitulāte. ⁊ btā maria ſꝑ v̓gīe cū oībꝰ ſctīs intercedēte. vt aīas famuloꝝ famularūqꝫ tuaꝝ ab erga CCXVI ſculo ſcenulēte materie exēptas ab oī bꝰ piaculis abſoluas. Amē. Nō paci ant̉ īſidias occurſanciū demonū ꝓpt̓ qͦs ad terras inſuſti vnicū filiū tuum Amē. Lib̓a ⁊ abſolue eas a tetra vora gine īferni: qͣs redemiſti p̄cio vnigeni ti tui. Amen. Lib̓a ⁊ abſolue. eas ab eſtuātꝭ gehēne īcēdio collocas in ꝑa diſi amenitate. Amē. Nō ſenciāt puſſi me pr̄ qd̓ calet ī flāmis qd̓ ſtridet ī pe nis. Amē. Sꝫ miſcd̓ia tue magnificē cie ꝑueniēte mereāt̉ euadē iudicium vltiōis. ⁊ btē reqͥei: ac lucꝭ et̓ne felicitatꝭ ꝑfrui. p̄ſtāte eodeꝫ vnigenito tuo dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o. Qui tecū Itē alia or̄o ꝓ defūctꝭ ſatꝭ rara ſꝫ ml̓tu d̓uota Eus ſūme pacꝭ celi ⁊ terre. ſctē pr̄ op̄s eterne. rogo te: vt ſuſcipias aīaꝫ famuli tui: vel famule tue: ſeu famuloꝝ famularūqꝫ tuarū inter ſctōs pauſanciū ſpūs. Amē. Alpha ⁊ o: lux de luce ih̓s xp̄s filius dei viui: q̄ ada̓ pͥmū hoīeꝫ lib̓auit. ⁊ lazarū reſu ſcitauit. ſic līb̓et ⁊ reſuſcitet aīaꝫ famu li tu. ⁊cͣ. int̓ ſctōs pauſantiū ſpūs. am̄ Brachiū dn̄i: qd̓ potēs regit ſctōꝝ ag mina duodecīēs duodena milia: ꝙ̄ ſequūt̉ agnū dei. illū ſeqͣt̉ aīa famuli tui: vel famule tue etiā int̓ ſanctos pauſanciū ſpūs. Amē. Quē ꝑ orbē p̄ dicabant bt̄i martyres: qͦꝝ corꝑa iace bā ī ſepulchro triduo ⁊ qͣrto die reſur rexerūt. Sic reſurgat aīa faml̓i tui in ter.ſ. p..ſ. De celo audita ē vox. dictū ē abrahe ab angelo: ꝑce filio tuo. Sic parcat dn̄s aīe ſaml̓i tui ⁊cͣ. int̓ ſctōs pauſantiū ſpūs. Effudit dn̄s gr̄aꝫ ſuꝑ puellā v̓gine ⁊ thalamo eā ſuſcitauit ⁊ miratꝰ ē ppl̓s Sic reſuſcitet aīaꝫ faml̓i tui int̓ ſ. p..ſ. amē. Effudit dn̄s ꝓ multꝭ ſanguinē ſuū. quē ꝓph̓e p̄nun ciauerūt aculeū mortſ: qͦ calcauit infernū ⁊ ſedet a dextera pr̄is oīpotētꝭ Sic ſedeat aīa faml̓i tui īter ſ. p. ſpūs. Amē. Ih̓s xp̄s de celis deſcēdit: queꝫ iudei reprobauer̄t: nos āt eū ſuſcepi ni vla mꝰ. Sic ſuſcipe aīaꝫ faml̓i tui int̓ ſ. p. ſpūs. Amē. Calor ī carnē deſcēdit: vt tētaret̉ fides: diabolꝰ filios iob acce pit: alios ei dn̄s reſtituit. Sic reſtituat aīaꝫ faml̓i tui in.ſ. p. ſ. Amē. Letēt̉ ſerui dei oīpotētꝭ. ī noīe dei pr̄is ⁊ fi lij ⁊ ſpūſſctī. qͥ ſcpͥti ſt̓ ī libro vite. vt legē īplerēt dn̄i Sic ſcribat̉ aīa famu li tui inter ſ. p. ſ. Amē. Hagnū eſt bonū qd̓ recipiūt martyres: laudāt: gau dēt: hymnū dicēt qͥ ſūt ī ꝯſpectu dn̄i. Sic gaudeat aīa faml̓i tui inter ſ. p.ſ. Ame. Dyabolū malū vicerūt martyres ⁊ ſatellites eiꝰ calcauerūt id̓o cō ronati ſt̄. Sic coronet aīaꝫ faml̓i tui. inter ſ. p. ſ. Amē. Orabat paulꝰ ꝓpter teclā v̓ginē: ⁊ dn̄s illū exaudiuit ⁊ li berauit v̓ginē. Sic d̓s exaudiet ⁊ liberet aīaꝫ fa. inter ſ. p. ſ. Amen. Parce dn̄e pctīs illiꝰ ⁊ noli vīdicare illa. qꝛ tu d̓s crucē ſuſtinuiſti vt redimēs noſ a pctīs ita redime dn̄e a. fa. t. int̓ ſ. p.ſ. am̄. Qn̄ deſponſatꝰ eſt ioſeph beate E ij marie v̓gini d̓s ꝑ colūbā oſtēdit ſibi ſignū: poſtea ſortitꝰ ē v̓ginē. ſic ſortiat regnū celoꝝ aīa fa. t. in.ſ. p.ſ. amē. Rogabat ih̓ꝫ mulier vt veſtimēti eiꝰ ſimbriā tāgeret. ⁊ dn̄s dixit ei. Fides tua te ſalua fec̄. ſic ſaluet̉ a. fa. t. in.ſ. p. ſpūſ. Hauid pſalmos decātabat ⁊ ora bat ī ſpūſctō. ac ſuoꝝ pctōꝝ remiſſiōꝫ obtinuit. ſic obtineat an. fa. t. in.ſ. p.ſ. Amē. Sctōꝝ canit chorꝰ. letāt̉ martres: ꝯfeſſores atꝫ v̓gīes. ſic letet̉ a. fa. t. in.ſ. p. ſ. Amē. Tu redemiſti ſanguīe tuo xp̄e ppl̓ꝫ tuū. te dep̄cor v̓tꝰ celeſtꝭ vt colloces aīaꝫ fa. t. ī. ſ. p. ſ. Amē Xp̄s oblatos īfantes ad ſe venire fecit. qͦs ſuſcepit īnocētes: ⁊ manū eis īpoſuit ſic ſuſcipiat̉ aīa f. t. ī. ſ. p. ſ. Amē. Hym nū deo ꝯcinamꝰ ⁊ laudemus euꝫ vt nob̓ adeſſe dignet̉: qͥ potēs es ī oībꝰ: vt ſuſcipias aīaꝫ fa. t. in ſ. p. ſ. Amen. Zacheus prīceps publicanoꝝ. queꝫ ſanauit pͥnceps oīꝫ bonoꝝ vocē eius audiuit ⁊ ī domū ſuā letꝰ ſuſcepit. ſic CCXVIII ſuſcipiat̉ aīa fa. t. in ſ. p. ſ. Amē̓. O dn̄e ſalua eā fac:o dn̄e bn̄ ꝓſperare. bn̄dictꝰ qͥ vēturꝰ es ī noīe dn̄i. d̓s dn̄s illu xit nob̓. ſic luceat aīa fa. t. in.ſ. p.ſ. am̄ Delicta iuuētutꝭ eiꝰ ⁊ igͦrāciās eiꝰ ne meminerſ dn̄e ẜm miſcd̓iaꝫ tuā magnā: memēto aīe eiꝰ tu. ꝓpter bonita iē tuā dn̄e. int̓.ſ. p. ſ. Ame. Dn̄e ſctē pr̄ op̄s eterne d̓s. qͥ ſedes ſuꝑ cherubī: et ſeraphin vbi reſonāt angl̓i ⁊ archan geli: hymnū canūt. vbi ꝓph̓e ⁊ apl̓i ymanēt. ⁊ gl̓ioſi martyres gaudent. qͦ ſūt ī ꝯpectu dei īnūerabiles. vbi ſunt oēs ſctī ⁊ electi dei. ibi ſit aīa fa. t. in ſ. y. ſ. Amē. Oſtēde ei dn̄e miſcd̓iaꝫ tuā ⁊ ſalutare tuū da ei. inter ſ. p. ſ. Amen Omnēdamꝰ dn̄e ¶ Alia or̄o aīam famuli tui: īter manꝰ pr̄i archaꝝ abrahā: yſaac ⁊ iacob: ⁊ oīm ſctōꝝ pr̄iarchaꝝ tuoꝝ. amē. Cōmēdamꝰ dn̄e aīaꝫ famuli tui īter manꝰ phetaꝝ eſaie hieremie. ezechiel̓: dani lis ⁊ oīꝫ ſctōꝝ ꝓph̓aꝝ tuoꝝ. Amē. Cō mēdamꝰ dn̄e aīaꝫ famuli tui ī manꝰ apl̓oꝝ petri ⁊ pauli: ādree: iacobi. et oīꝫ ſctōꝝ apl̓oꝝ: euangeliſtaꝝ ⁊ diſci puloꝝ tuoꝝ. Amē. Cōmendamꝰ dn̄e aīaꝫ faml̓i tui ī manꝰ ſctōꝝ martyrū ſtephāi: clemētꝭ. laurētij: vicētij ⁊ oīꝫ ſctoꝝ martyꝝ tuoꝝ. Amē. Cōmēdamꝰ dn̄e aīaꝫ fa. tui ī manꝰ ꝯfeſſoꝝ marti ni: gregorij: nicolai: bn̄dicti: bernhar di. ⁊ oīꝫ ſcōꝝ ꝯfeſſoꝝ tuoꝝ. am̄. Cōmē daniꝰ dn̄e aīaꝫ fa. tui ī manꝰ ſctāꝝ v̓ ginū. ſctē marie v̓gīs mr̄is dn̄i nr̄i ie ſu xp̄i. ⁊ ſctē agnetꝭ: agathe: katherīe barbare: margarethe ⁊ oīꝫ ſctāꝝ v̓ginū. Amē. Cōmēdamꝰ dn̄e aīaꝫ fa. tui in manꝰ oīꝫ ſctōꝝ tuoꝝ qͥ fuer̄t ab ori gine md̓i ⁊ erūt vſqꝫ ad ꝯſumationē ſecl̓i. amē. Cōmēdamꝰ dn̄e aīaꝫ fa. tui in manꝰ ſctē trinitatꝭ pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpi rituſſctī vt lib̓et eā ab oībꝰ tribulatio nibꝰ ⁊ āguſtijs ſuis. ⁊ colloca eā dn̄e ī natiōibꝰ regni tui celeſtꝭ ꝑ oīa ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amē. Dele dn̄e iniqͥtatē fa. tui vt nubē. ⁊ qͣſi nebulā pcta illiꝰ. amē COr. ꝓ Alia or̄o ꝓ defūctꝭ ml̓tū bon E dn̄e ſctē pr̄ op̄s et̓ne: ſupplices dep̄camur ꝓ ſpū faml̓i tui N. quē a pͥncipio ſecl̓i accreſce̓ p̄cepiſti. vt dignerꝭ ei dare locū lucidū ⁊ refrigerij ſedē: vt liceat ei trāſire portas īferni ⁊ vias tenebraꝝ: maneatqꝫ ī māſiōibꝰ ſctōꝝ: luce ſctā. quā olī abrahe ꝓmiſiſti ⁊ ſemini eiꝰ. Nullā leſionē ſentiat ſpūs eiꝰ: ſed cū magnꝰ dies ille re ſurrectōis aduene̓it reſuſcitar̄ eā dn̄e dignerꝭ vna cū ſcīs tuis. vt deleas eꝰ pctā vſqꝫ ī nouiſſimū qͣdrā tē: vt tecū ī mortalitatꝭ vitā ⁊ īgnū ꝯſeqͣt̉ et̓nū. ā̓ Ib̓a dn̄e aīaꝫ faml̓i Alia or̄o tui de ꝑicl̓is īferni ⁊ de ꝑſecuti on̄bꝰ ml̓tꝭ. ⁊ de flāma gehēne ignis Lib̓a dn̄e aīam faml̓i tui ſic̄ lib̓aſti abrahā de hur caldeoꝝ Lib̓a domine aīaꝫ faml̓i tui ſic̄ lib̓aſti loth de ciuitate zodomoꝝ Lib̓a dn̄e aīaꝫ famuli tui ſicut lib̓aſti populū tuū iſrl̓ d̓ ma nū egyptioꝝ. Lib̓a dn̄e aīaꝫ faml̓i tui E iiij ſic̄ lib̓aſti moyſen de manu pharaōis qͥ an̄cedebat ppl̓m dn̄i ī deẜto Libera dn̄e aīaꝫ famuli tui ſic̄ lib̓aſti dauid de manu golie gigātꝭ Lib̓a dn̄e a. fa. tui ſic̄ lib̓aſti heliā ⁊ enoch d̓ hͦ md̓o Lib̓adn̄e aīaꝫ fa. tui ſic̄ lib̓aſti tres pu eros de camino ignis ardētꝭ. Libera dn̄e aīaꝫ ſa. tui ſic lib̓aſti danielē d̓ la cū leonū. Lib̓a dn̄e aīaꝫ fa. tui ſicut li beraſti ſuſannā de falſo crimine ⁊ pe riculo mortꝭ. Lib̓a dn̄e aīaꝫ fa. tui ſic̄ lib̓aſti ionā de vētre cēti. Sic dn̄e libe ra aīaꝫ fa. tui ab oībus penaꝝ locꝭ: ⁊ cū electꝭ tuis eā ꝑferri iubeas ī requi em̄ et̓nā. Amē Itē alia or̄o ꝓ defun Omine ih̓u xp̄e fili ct ad xp̄m dei viui. qͥ ex volūtate pr̄is cooperāte ſpūſctō md̓m ꝑ mortē tuā vi uificaſti. lib̓a dn̄e aīaꝫ famuli tui a timore īimicoꝝ ⁊ locꝭ penaꝝ. lib̓a dn̄e aīaꝫ eiꝰ a fetore horribi ⁊ a dēſis tenebrſ. ſac eā dn̄e pleniſſime ꝯſeqͥ miſericordiā tuā. ⁊ ne paciarꝭ eā vnqͣꝫ a CCXX te ſeꝑari ſꝫ int̓cedēte ꝓ ea ſcā dei geni trice maria. ⁊ oībꝰ angl̓is ⁊ archāge lis. pr̄iarchis ⁊ ꝓph̓is. apl̓is: martyri bꝰ: ꝯfeſſoribꝰ: vginibꝰ: viduis ⁊ oībꝰ ſctīs digͣre eā ꝑ v̓tutē ⁊ vexillū ſcē crucꝭ: ⁊ gl̓iaꝫ ſctīſſime reſurrectiōis īter tuos electos annumerari Qui vi. Ogo te ſctē pr̄ ꝑ no Alia or̄o men tue altiſſime maieſtatꝭ ⁊ tue clemētiſſime pr̄nitatꝭ. rogo te per vnicū filiū tuū. Rogo te fili ꝑ nomen dei pr̄is. rogo te pr̄ ⁊ fili ꝑ ſpm̄ ſctm̄. rogo te ſctēſpūs ꝑ pr̄em ⁊ filiū. rogo te btīſſima ⁊ gl̓ioſiſſima trinitas ꝑ ſb̓ ſtācie tue vnitatē ⁊ ꝑſonaꝝ trinitateꝫ ⁊ maieſtatē ⁊ diuinitatē ⁊ oīpotētiā tuā. ꝑ thronū tuū. ꝑ nouē ordīes āge loꝝ. ꝑ cherubin ⁊ ſeraphī. ꝑ thronos dn̄atiōes. ꝑ v̓tutes ⁊ ptātes. ꝑ āgl̓os ⁊ archāgl̓os. ꝑ miliū milia. qͥ aſtat in ꝯſpectu tuo. ꝑvigītiqͣtuor ſeniores. ⁊ yqͣtuor aīalia clamātia ſctūs ſctūs ſā dꝰ dn̄s d̓s ſabaoth. ꝑ cētū qͣdragītaqͣ tuor milia īnocētū ⁊ eoꝝ ſanguinē qͥ effuſꝰ ē: miſerearis aīe fal̓i tui N. amē Arce dn̄e ꝑce aīe eꝰ ⁊ opꝰ Or̄o tuū ī ea n̄ deſpicias: ſꝫ eā ab in fer ꝓ tua pietate lib̓are dignerꝭ. amē Rogo te fili ꝑ genitricē tua gl̓ioſaꝫ. ꝑ annūtiationē tuā. ⁊ ꝑ aduētū tuū. ꝑꝰī carnationē tuā: ⁊ natiuitatē tuā. ꝑ cir cūciſionē tuā ⁊ baptiſmū tuū: ꝑ appa ritionē ⁊ oblationē tuā: ꝑ frigꝰ tuuꝫ ⁊ laſſitudinē tuā. ꝑ ieiuniū tuū ⁊ famē ⁊ ſitim tuā. ꝑ tetationē ⁊ victoriā ꝑ ſacratiſſimā cenā tuā. ꝑ traditioneꝫ tuā ⁊ paciētiā tuā. ⁊ ꝑ oēs paſſiōes ⁊ anguſtias tuas qͣs ī carne ꝑtuliſti: ꝑ il lā triſticiā quā habuiſti qn̄ dixiſti Tri ſtꝭ ē aīa mea vſqꝫ ad mortē Rogo te vt ſuſcipias aīaꝫ fal̓i tui ꝑ v̓ba tui ama riſſimi dolorſ qn̄ clamaſti. hely: hely lamazabathani. miſere̓ aīe faml̓i tui N. ⁊ da ei requiē ſempit̓nā: rogo te fi li dei ꝑ ſanguinē tuū atꝫ ſudorē. ꝑ calitucis. ptiuitatē ⁊ vincl̓a ⁊ nudationē tuaꝫ ꝑ flagella ⁊ dānationē tuā ꝑ purpuipiſti CCXXI reā ⁊ clamidē coccineā. ⁊ ſceptꝝ arū dineū. ꝑ colaphos ⁊ alapas. ꝑ ſpineaꝫ coronā: ꝑ irriſiōes ⁊ ꝯtumelias tu as. ꝑ dānationē tuā: ꝑ quā innocens agne dei dānatꝰ es. ꝑ oēs paſſiōes et dolores ⁊ āguſtias ⁊ miẜias qͣs paſſus es ꝓ pctīs nr̄is. miſere̓ aīe fal̓i tui Nl. ⁊ liba eā de penis īferni. Rogo te fili dei ꝑ crucē tuā ⁊ ꝑ clauos tuos: ꝑ qͥnqꝫ vulnera tua. ⁊ ꝑ oīa mēbra tua aſſūpta de v̓gīe maria. ⁊ ꝑ mortē tuā p̄cioſiſſimā. ⁊ ꝑ ſcm̄ tuū ſpm̄ quē ī ma nꝰ pr̄is ꝯmēdaſti. ꝯmēdo dn̄e aīam fal̓i tui N. vt lib̓are eā dignerꝭ ab oībꝰ penis. Rogo te fili dei ꝑ defoſſuꝫ latꝰ tuū. ꝑ aquā ⁊ ſanguinē ex ea ma nātē. ꝑ exeqͥas tui ſctīſſimi funerſ. ꝑ ſe pulturā tuā. ꝑ deſcēſionē tuā ad infe ros. ⁊ ꝑ illas ſctās aīas qͣs īde reduxi ſti. vt educas aīaꝫ fal̓i tui. N. ⁊ oībus penis. Rogo te fili d̓i ꝑ gl̓ioſaꝫ reſurrectiōꝫ tua ⁊ admirabile aſcēſiōꝫ tuā ⁊ ꝑ illū honorē qͦ ē exaltata caro tua. quā aſſūpſiſti ex btā v̓gīe maria. Ro go te ꝑ illa ſctā v̓ba gaudij. qͥbꝰ trāſi ens ex hͦ md̓o ad pr̄eꝫ ꝯſolaiᵐ es apo ſtolos tuos dicēs. Nō vos relīquā or phanos veniā ad vos. ⁊ ꝑ illā ꝓmiſſioneꝫ quā ꝓmiſiſti apl̓is tuis. qn̄ ad celos aſcēdiſti dicēs. Uado ad patreꝫ ⁊ mittā vob̓ ſpm̄ ſctm̄ ꝑaclitū. Rogo te ꝑ illā viſitationē ⁊ ꝯſolationē qͣ cō ſolatꝰ es apl̓os tuos dicēs. Pacē me aꝫ do vob̓: ⁊ triſticia vr̄a v̓tet̉ ī gaudiū. ꝑ v̓ba ſacre leticie ⁊ ꝯſolatiōis. rogo te ⁊ moneo. vt qͥcqͥd aīa famuli tui. N. in carne poſita peccauit miſeri cordit̉ remitte̓ dignerꝭ. ⁊ eā ī et̓ne ſal uatiōis ꝑtē reſtitue. Rogo te ꝑ aduētū recti iudicij. vt lib̓es ea a morte et̓na. amē. Obſecro te ꝑ oēꝫ pietatē ⁊ in dulgētiā quā ꝯtuliſti viuis ⁊ defūctꝭ ab īitio ſecl̓i vſqꝫ ad hodiernū diē: vt indulgētiā quā ſꝑ optauit mereat̉ ac ciꝑe. Rogo te ꝑ amorē ⁊ honorē ſctē diuinitatꝭ. et illiꝰ dilectiōis quā habuit diuinitas ad hūanitatē qn̄ eā di CCXXII gniſſime aſſūpſit. ⁊ tu ſcē d̓s: agyos: o theos: yſchiros: athanatos: eleyſon. ymas. vt miſerearꝭ aīe famuli tui N. pctāqꝫ eiꝰ dimittē digneiſ. ⁊ a ꝯtagio mortalitatꝭ eā exue ⁊ ſocietati ſcōꝝ re ſtitue. Qui. Prō ꝓ defunctꝭ dicēda Ueteᵐ a trāſeūtibꝰ ꝑ cimiterii oēs fideles aīe qͦꝝ corꝑa h̓ reqͥ eſcūt ī puluer̄. xp̄s qͥ vos redemit ſuo ſacͣtiſſimo ſanguīe dignet̉ vos a pctīſ ⁊ penis ꝓ his debitꝭ lib̓are. ⁊ āgl̓oꝝ chorꝭſociare. amē. Alia de eodē de qͣ habēt̉. xl. dies indulgētiaꝝ Uete oēs fideles aīe. det vobiſ reqͥeꝫ ille qͥ ē vera reqͥes ih̓s xp̄s filiꝰ dei viui. qͥ natꝰ ē de īmacl̓ata v̓gīe ꝓ nr̄a: oīmqꝫ ſalute. ⁊ vos redemit ſuo p̄cioſo ſanguine. bn̄dicat vos ⁊ a pe nis lib̓et. faciatqꝫ vos reſurgē ī die re ſurrectiōis ⁊ iudicij: ⁊ āgl̓is ſuis ī celis aſſociās ſecū ſine fine gaude̓. qͥ vi uit. Reqͥeꝫ et̓nā dona eis dn̄e ⁊ lux ꝑ petua luceat eis. Pr̄ nr̄. v̓. A porta īfe Eꝰ ī cuiꝰ miẜatiōe aīe Oratio fideliū reqͥeſcūt: aīabꝰ fal̓oꝝ fa mularūqꝫ tuaꝝ ⁊ oīꝫ fideliū h̓ ⁊ vbiqꝫ qͥeſcētiū da ꝓpicius veniā pctōꝝ: vt a cūctꝭ reatibꝰ abſoluti tecū ſine fine le tēt̉. Per. Oro bona de ſcā cruce ⁊ p̄t dici ī die ſctō ꝑaſceues qn̄ crux adora tur. aut ī vtroqꝫ feſto ſctē crueſ. vel eti am quotidie coraꝫ imagine crucifixi Alue crux ſctā. ſalue crux gl̓ioſa. ſalue crux viuifica. ſalue mū di decꝰ. ſalue ſceptrū diuine potētie. ſalue dn̄ice victorie tropheū. ſalue in quā ſūmi vexillū regꝭ vitale ſigilluꝫ. ſb̓ cuiꝰ triūphū mors captiua ducta eſt. in qͦ vita ꝯtinet̉ et̓na. Te ſupplex ⁊ flebilis adoro. te ꝓnꝰ ⁊ hūilis ſalu to. te ītima ⁊ p̄cordiali deuotiōe gl̓ifi co. Tu eī ſpes vnica ſalutꝭ mee. tu ſin gulare p̄ciū redēptiōis mee. Tu mihi tutū ⁊ ī expugnabile p̄ſidiū ꝯͣ oīa pericl̓a. tu mihi firmiſſimū ⁊ īpenetrabi le ſcutū ꝯͣ ſeua īimici iacula. In te in Vo ixji xſ incū ⁊ CCXXIII uenio pctōris ꝯſciētie remediū. De te accipio ſanitate aīe ⁊ corꝑis. Dulcꝭ ar bor. dulce robur. dulce lignū. dulceꝫ gerēs fructum: q̄ meruiſti ferre dulce pōdꝰ. dulce latꝰ. dulcis lācea. dulceſ palmi. dulces pedes: dulces ī vtriſqꝫ claui. O ſacrū ⁊ bn̄dictū ſūme ꝓpitia tiōis altare. ī qͦ ꝑacta ē expiatio md̓i O triūphale ſignū regꝭ et̓ni ī qͦ debel lati ſt̓ pͥncipes ⁊ ptātes tenebraꝝ. O iuſtiſſima ſuꝑne clemētie ſtatera. ī qͣ appēſū ⁊ ꝑſolutū ē debitū captiuitatꝭ antiq̄. ⁊ acqͥſita ē hūano gnͣi gr̄a ⁊ re dēptio libertatis et̓ne. tibi laus. tibi honor: tibi gl̓ia: tibi dignitas: tibi v̓ lꝰ: tibi excellētia. Te fauor extollit an gelicꝰ: te ꝓph̓aꝝ ꝑſonat chorꝰ. te p̄dicatio nunciat apoſtolorum te multiplex triumphus atteſtatur martyruꝫ. te venerat̉ confeſſorū claritas. te virginū commendat integritas. te iuſto rum et electorū omnium pia colunt: indeſinenter officia. Salua obſecro: bn̄dic ⁊ ꝓtege me hūilē cultoreꝫ tue veneratiōis. ⁊ veneratore tue adorā de maieſtatꝭ. eſto me ꝑuitati iugꝭ ⁊ ꝑ petua d̓fenſio ꝯͣ oēs tepeſtates. ꝯͣ oēs ꝯturbatiōes. Ne timea a timore nocturno. a ſagitta volāte ī tenebrſ. ab ī curſu ⁊ demonio meridiano. ne me ꝑ diē ſol exurat: neqꝫ luna ꝑ noctē Ne ad me vaſtator ⁊ ꝑcutiēs angl̓s accedat. Sꝫ vt tuo ſuffectꝰ adminicl̓o pn̄ tꝭ vite mare magnū ⁊ ſpacioſū mani bꝰ. vbi ſt̓ reptilia qͦꝝ nō ē nūerꝰ. aīalia puſilla cū magnis. vbi leuiathan ille draco magnꝰ ⁊ tortuoſꝰ īnatat. abſqꝫ naufragio aīe trāſeā. ⁊ ad portū qͥetꝭ et̓ne felici pociꝰ ſtatiōe ꝑueni aꝫ. ꝑ eū qͥ pepēdit ī te ih̓ꝫ xp̄ꝫ dn̄ꝫ nīꝫ Etīfica me dn̄e hͦ ſi Or̄o Qui gnacl̓o ſctē crucꝭ vt fiat mihi obſtaculū ꝯͣ ſeua iacula īimicoꝝ oīꝫ. defende me dn̄e ꝑ lignū ſcm̄. ⁊ ꝑ p̄ciū iuſti ſauguīs tui. cū qͦ nos redemiſti. Aucē tuaꝫ Alia or̄o de eodē. adoramꝰ dn̄e. ⁊ ꝑ ſctāꝫ reſurre CCXXIIII ctionē tuā laudamꝰ ⁊ gl̓ificamꝰ. Ecce ꝓpt̓ crucē venit gaudiū ī vniuerſū ind̓ꝫ: dn̄e ih̓u xp̄e vexillū tue crueſ adoro. vt ꝑ v̓tutē illā: quā oꝑatꝰ es in cruce aīaꝫ meā ⁊ corpꝰ meū ab oī ma lo ⁊ ab oī ꝑſecutōe īimicoꝝ viſibiliū ⁊ juiſibiliū me ſaluar̄ dignerꝭ. qͥ. Or̄o Ctā crux xp̄i ꝑ te redēptꝰ ſū. ꝑ te merear veniā ⁊ īdulgētiā ꝑcipere pctōꝝ meoꝝ Sctā crux ſalua me qꝛ ī te paſſus eſt ſaluator md̓i. Salua me xp̄e ſaluator ꝑ v̓tutē ſctē crueſ qui ſaluaſti petꝝ ī mari miſere̓ mei: crux dn̄i mecū. Crux ē quaꝫ ſꝑ adoro. Crux mihi refugiū. crux mihi d̓fenſio. crux mihi vita ⁊ ꝓtēctio: atqꝫ adiutoriū ī pn̄ti vita ⁊ ī futuro iudicio ꝑ infinita ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amē. Inuoca ce tri nitatꝭ optīā cū qͥs aliqͥd vult inci Omē dei pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī ſit bn̄dictū ī me. fiat mihi dn̄e q̄ſo fides firna ī corde. galea ſalutis ī capite. ſignū ſctē ccucꝭī fronte. v̓buꝫ vltaiꝭ ī ore. volūtas bōa ī mēte. dilectio dei ī pectore. ꝑcīctio caſtitatꝭ ī cir cuitu: honeſtas ī actiōe: ſobrietas in ꝯſcīa: hūilitas ī ꝓſꝑitate: ſpes ī creatore: amor vite et̓ne ⁊ ꝑſeuerātia ī bo nis oꝑbꝰ vſqꝫ ī finē. Ame. Or̄o dice da qn̄ qͥs vult iter arriꝑe qn̄ domū ex Educ me dn̄e in viaᵐ it ⁊ dicat tua īgrediar ī vitate tua. Letet̉ cor meū vt timeat nomē tuū. pr̄ nr̄. Aue ma. Anͣ. In viā pacꝭ ⁊ ſalutꝭ ac ꝓſperitatꝭ dirige dn̄e greſſus meos ⁊ angl̓s tuꝰ bonꝰ comitet̉ nobiſcū ad dirigēdos pedes nr̄os ī viā pacis. vt cū ſalute ⁊ ꝓſperitate eamꝰ ⁊ redeamꝰ ad ꝓpͥa. Psͣ. Bn̄dictꝰ dn̄s d̓s iſrl̓. An̄. In viā pacꝭ. kyri eleyſon. xp̄eleyſō Kyriel̓. Pr̄ nr̄. Et ne. Preces Bn̄dictꝰ dn̄s die qͦtidie ꝓſpeꝝ iter ſaciat nob̓ d̓s ſalutariū nr̄oꝝ. Deꝰ nr̄ d̓s ſaluos faciēdi. ⁊ dn̄i dn̄i exercitꝰ mortꝭ hoīeſ ⁊ iumēta ſaluabis dn̄e: quēadmodu ml̓tiplicaſti mīaꝫ tuā d̓s. Nihil ꝓfici atīimicꝰ ī nob̓. ⁊ filiꝰ iniqͥtatꝭ n̄ appo CCXXV nat noce̓ nob̓. Eſto nob̓ dn̄e turrꝭ for titudinis a facie inimici. Dn̄e exaudi orōꝫ meā. ⁊ clamor meꝰ ad te veniat Odeſto dn̄e ſupplicatiōi Or̄o bꝰ nr̄is: ⁊ viā faml̓oꝝ tuoꝝ in F ſalutꝭ ꝓſperitate diſpone: vt int̓ oēs vie ⁊ vite huiꝰ varietates tuo ſꝑ ꝑte Rotector ī te(gamur auxilio ſperātiū d̓s: ſine qͦ nihil ē validu: nihil ſctm̄. ml̓tiplica ſuꝑ nos miſericordiā tuā: vt te rectore: te duce ſic trāſeamꝰ ꝑ bona tꝑalia vt n̄ amittamꝰ et̓na. Deꝰ qͥ miro ordīe angeloꝝ. Eꝰ qͥ btōs tres magos oriētales balthaſar melchior caſpar ( ad tua cunabula vt te miſtieſ adorarēt mūeribꝰ ſtella duce: ſine oī īpedimēto ad te duxiſti. ꝯcede ꝓpiciꝰ ꝑ ho rū triū regū pias ꝯmemoratiōes no bis īmeritſ faml̓is tuis ī hͦ itinere quo ituri ſumꝰ ſanitatē: ꝓſperitatē. trāqͥllitatē: iocūditatē: gr̄aꝫ ⁊ pacē vt teip̄o vero ſole: vera luce lucēte: ad loca de ſiderata ꝑuenire valeamꝰ cuꝫ ſalute. ¶ Incipiūt orōes bri auguſtini. de ctorꝭ eeccl̓ie ſctē. ad ſctāꝫ trinitatē ꝑ fe rias hebdomāde diſtīcte: ⁊ de libris doctoꝝ excerpte Dn̄ica die or̄o eiuſdē Deſto mihi veꝝ lumē d̓s pr̄ op̄s. Adeſto mihi veꝝ lumē de lumīe: v̓bū dei. filiꝰ dei: d̓s op̄s. Adeſto mihi vera illumīatio ſā cteſpūs. pr̄is ⁊ filij vnitas: ſctītas: charitas: d̓s op̄s. Adeſto mihi o vna trinitas: pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſctūs: d̓s op̄s. Inuocat te dn̄e fides mea. quā dediſti mihi. ꝓpt̓ bonitatē tuā ad ſaluteꝫ meā. Inuocat te dn̄e d̓s meꝰ vtinā ca ſta ꝯſciētia mea. ⁊ ſuauis amor fidei mee. quā excuſſis igͦrātie tenebris. ad vitatꝭ ītelligētiaꝝ ꝑduxiſti. Inuocat te trinitas btā. vox clara: ⁊ ſincerus amor fidei mee qͣ me ab ip̄is enutriēſ cunabul̓ illumīaſti ſꝑ. ꝑ īſpirationeꝫ gr̄e tue quā adaugēs ꝯfortaſti me. ꝑ miſteriū p̄dicatiōis ſcē matrꝭ eccl̓ie qͣꝫ CCXXVI dulcꝭ ē ī ore meo: qͣꝫ ſuauit̉ ſapit ī ip̄o palato gaudioꝝ aīe mee: qͣꝫ fortit̉: qͣꝫ crebro pulſat mētē meā: ⁊ fouens fo uet oēs ſenſꝰ meos ⁊ īteriora mei ſp̄s vt te laudare dilectet. qꝛ feciſti nos ad laudādū te. qͥ eī adheret d̓o vnꝰ ſpūs eſt cū eo. Fugiā itaqꝫ dn̄e ⁊ libent̓ fu giā obſtrepētes tuml̓tos oīꝫ vanitatū Sꝫ qͦ fugiā vt illos decline. illos calcē ſb̓ pedibꝰ: ⁊ ꝓcul repellā. niſi ad te qͥ es ſolꝰ refugiū ⁊ vnica ſpes miſero rū: ad te gl̓ia mea ⁊ exultatio cordis mei ꝯfugiā de lacu miſerie ⁊ de luto fecꝭ: tibi ihereā. ꝓut ip̄e dederꝭ ſuauitatis melliflua: vt tu dulceſcas mihi dulcedo nō fallax: dulcedo felix ⁊ ſe cura. Querā gͦ te dn̄e īuocās ⁊ īuoca bo te. credēs ī te. ⁊ q̄rēs te īueniā te. ⁊ inueniēs bn̄dicā te. qͥ bn̄dixiſti nos ī oī bn̄dictiōe. d̓s meꝰ vnica ſpes mea exaudi me ne fatigatꝰ noli q̄rere te. ſꝫ vt q̄rā faciē tuā ſꝑ ardent̓. tu da q̄rēti te vires qͥ īueniri te feciſti. ⁊ magꝭ ac magꝭ ſpē īueniēdi dediſti. Illumina dn̄e cordis mei oculū ītime viſiōis ꝑ ſpicua luce: velatꝰ ē eī ⁊ cecꝰ caligīe tetra pctōꝝ ⁊ igͦrātie. Illumina eū lu mine gr̄e tue. vt ſincerſ fidei oculis ⁊ puro lumīe cordis īſpiciam miſteria corꝑis tui. veꝝ qꝛ nō ē pulchra laus ī ore pctōris viri: ⁊ fides ſine ꝯdignis oꝑibꝰ nō laudat̉. gͦ patrē ꝑ filiū rogo filiū ꝑ pr̄eꝫ rogo: ſpm̄ ſctm̄ ꝑ pr̄eꝫ ⁊ fi liū: vt ⁊ oīa vicia elōgēt̉ a me. ⁊ oēs ſctē v̓tutes plātēt̉ ī me. qͣtinꝰ accepta bile tibi fiat ſacrificium laudis fidei mei d̓s meꝰ. ⁊ ad te deſcēdat ī odorē ſuauitatꝭ. obſecro te ⁊ miſcd̓iaꝫ tuaꝫ ſupplex īploro: cūctoꝝ fons ⁊ origo. largitor ⁊ ꝯẜuator oīm v̓tutū d̓s. ad auge ꝑ fidē ſctāꝫ ⁊ rectā ⁊ īmaculatā fide feruētē ⁊ īſeꝑabilē. q̄ ī me oē qd̓ tibi placet ꝑ dilectiōꝫ ⁊ hūilitatē oꝑe tur. q̄ vīci neq̄at v̓bis altricatōis ī tꝑe ꝑſecuciōis. vt ī die nec̄tatꝭ ſcrutās cor da ⁊ renes. Corā te ē ſanitas ⁊ īfirmitas mea. illā p̄cor ẜua: iſtā ſana. Corā 3 CCAXVII te ē ſcīa ⁊ igͦrātia mea. vbi mihi aperuiſti. ſuſcipe ītrātē. vbi clauſiſti. ſuſci pe ⁊ aꝑi pulſanti. vt audiēs ītelligaꝫ te: ītelligēs diligā te. ⁊ diligēs laudē te. atꝫ ī toto corde meo deſiderē pulchritudinē viſiōis tue īſpicere. Or̄o ad ſcāꝫ trinitatē auguſtini feria ſcd̓a Trina vnitas ⁊ vna trinitas. cꝰ potētia gub̓nat oīa: regit oīa. implet oīa: creat oīa: te cūcta magnifi cāt: te oēs ſp̄s laudāt: te adorāt. te bn̄dicūt oīa btōꝝ ſpirituū agmīa: ⁊ ſuꝑ noꝝ ciuiū tibi mat̓ eccl̓ia ī toto orbe offert p̄ces ⁊ īceſſant̉ tibi decātat lau des. Te gͦ vltimꝰ ẜuoꝝ tuoꝝ laudo ⁊ bn̄dico. mens mea iubilat tibi. ⁊ oīa oſſa meā clamāt. Quis ſil̓is tui dn̄e? tu es eī verꝰ d̓s colēdꝰ. ⁊ venerādus ⁊ honorādꝰ: timēdꝰ ⁊ amādꝰ cuꝫ oī deuotiōe dn̄e d̓s nr̄. qꝛ cū nō eſſemus potent̓ feciſti nos. cū ꝑdidi fuiſſemꝰ culpa nr̄a. pietate ⁊ bonitate tua reꝑa raſti nos. vn̄ ꝯfiteor tibi rex celi ⁊ t̓re iiij honorificabo te ſacrificio laudis Sꝫ qꝛ nihil niſi d̓ tuo acceptabile tibi oſ ferre p̄t. tu d̓s(i cuiꝰ lumīe) lumē videmꝰ. da q̄ſo lucē ī corde. da v̓bū in ore. da mēti celeſtē ꝯſcēde̓ ſedē. da fū tē luſtrar̄ boni de luce reꝑta. ī te ꝯſpicuos defige̓ viſus. Et qm̄ altera ꝑs ſu mꝰ celi: alte̓a t̓re: diſſipa q̄ſo t̓re nebu las: ⁊ pōdera moles. atꝫ tuo illumīa ſplēdore obſcurā īteriorſ hoīs mei fa ciē. Siſte vagas mētes ꝑ deuia ml̓ta ruētes. Subde corpꝰ aīe atꝫ me int̓ ⁊ exieriꝰ ꝑ oīa tue ſubde volūtati. vt vniuerſis ſuo bn̄ ꝯpoſit ordīe: ꝑ gr̄aꝫ tuā te ꝑfecte dilige ⁊ digne laudare valeā labijs: corde: oīqꝫ q̄ valeo v̓tu te clamās ad te. ita dicēs. Sctā trinitas ⁊ īdiuidua vnitas: pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpi rituſſctūs: vnꝰ d̓s op̄s: creator oīꝫ d̓s qͥ feciſti oīa celū: t̓rā: mare ⁊ oīa qͥ in eis ſt̄: ī cuiꝰ manu ⁊ ptāte cūcta ꝯſiſtūt. In tuā ſctīſſimā ac pijſſimā ⁊ ſin gularē cuſtodiā ꝯmēdo aīam meam vpuuai CCXAVIII corpꝰ meū. ⁊ ſenſꝰ meꝰ: cū oībꝰ actibꝰ meis. vt me a malignis ſpiritibus ⁊ īmudis ac p̄uis ⁊ vanis cogitatiōi bꝰ ſꝑ ⁊ potent̓ eripias. emēdes ⁊ defendas ſil̓. ⁊ ab oībꝰ pctīs ⁊ iniqͥtatibus meis me miẜicordit̉ purifices: et ab oībꝰ hoſtibꝰ viſibilibꝰ ⁊ īuiſibilibꝰ ⁊ pericl̓is ī tua v̓tute defendas: ⁊ ī eoꝝ ptātē nūqͣꝫ venire me ꝑmittas neqꝫ h̓ neqꝫ ī futuro. ſꝫ miſcd̓iaꝫ tuaꝫ magnā ⁊ gr̄aꝫ ſempit̓nā ī oī loco ⁊ ī omī tꝑe ſꝑ adeſſe mihi clement̓ ⁊ dignant̓ ꝯcedas. Feria c̓cia or̄o ſctī auguſtini ad ſctām trinitater Onfiteor te pr̄eꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſctm̄: ī ꝑſonis trinū. ī ſb̓ſtātia vnū: ve rū deū oīpotētē. viſibiliū ⁊ īuiſibiliū creatorē. Ze quidē ꝯfiteor pr̄eꝫ ſūme bonitatꝭ ⁊ tociꝰ deitatꝭ: pͥmū ex nihi lo oīa ducētē: ſꝫ pͥncipiū dātē. Credo ⁊ ꝯfiteor nō corꝑali ꝓgenie neqꝫ extrinſecꝰ: neqꝫ ex neceſſitate neqꝫ volūtate. ſꝫ nāͣ filiū generātē. Cōfitcor te fi liū ex pr̄e ſine īitio genitū ineffabilit̓. Uerū deū vnigenitū: ꝑ quē oīa facta ſt̓. ⁊ veꝝ dei pr̄is v̓bū. nō factū. n̄ crea tū: nō adoptatū: ſꝫ genitū. ⁊ vnū cuꝫ pr̄e ī ſb̓ſtātia. itaqꝫ ita eqͣlē cū d̓o pre ⁊ tuip̄e: nec gͣdū: nec ptāte poſſis eſſe inferior. nec diuine gn̄atiōi aliqd̓ tp̄s aſcribo. qꝛ ſꝑ fuit pr. nūqͥd gͦ nō fuiſti filliꝰ: Te qͦꝫ ſpm̄ ſctm̄ veꝝ deū. nō factū. nō creatū. n̄ genitū. ſꝫ ex pr̄e filioqꝫ īenarrabilit̓ ꝑmanētē. Igitur dn̄e d̓s trine ⁊ vne: ſcīe lumē accēde ī cor de meo ꝙ te diligere merear trinuꝫ ⁊ vnū. ſic̄ es trinꝰ ⁊ vnꝰ d̓s: ⁊ igͦrātie te nebras magꝭ ac magꝭ remoue a me. vt ſpūalit̓ videā(qͣntū poſſibile ē) hu mane fragilitati. da mihi ī via hac qͣ te duce gͣdior: ⁊ ītelligā: ⁊ ītellectū in ſpira ⁊ ſꝑ doce ꝑ gr̄aꝫ tuā qͣlit̓ ī te irre p̄hēſibilit̓ ſit credēdū: vt te vnū deū et̓nalit̓ ſapiā. ⁊ īcōp̄hēſibilit̓ trinū ſonalit̓ capiā Reliq̄ v̓o ſacr̄a q̄ tenēt̉ in eccl̓ia tua ſtupēda ſt̄ ⁊ venerāda. CXXIXXI Sꝫ illd̓ tuū ſacr̄ꝫ p̄cellit vniuerſa. hoc nepe īdiuidue trinitatꝭ miſtētiū. ⁊ illud celeſtꝭ mēſe ſacr̄m qd̓ fideles ⁊ pi as aīas paſcit carne ⁊ potat ſanguīe. vt neqꝫ eſuriāt neqꝫ ficiāt īet̓nū Fac gͦ me dn̄e d̓s meꝰ pura ⁊ ſimplici ꝯſcīa illa p̄cipue int̓ cet̓a ſentire. crede̓: ſumere ⁊ retine̓. Ne ſinas q̄ſo dn̄e fideꝫ meā ī eis aliqͣtinꝰ vacillare. ſꝫ ita ſꝑ ī eis ⁊ de eis ꝓ tua tribuas pietate mi hi crede̓ ⁊ ītellige̓: ſic̄ v̓itas ſe hꝫ. In tret ī cor meū gl̓ia tua. q̄ ibi ſine ſono ⁊ ſine ſtrepitu v̓boꝝ loqͣt̉ oīꝫ tātorū miſterioꝝ v̓itatē. ⁊ dulcedīe intꝰ atqꝫ forſ vt vndiqꝫ ꝑfūdat aīaꝫ meā illa gͦ cia v̓tutū. ⁊ iudex oīꝫ v̓itatū. vt ſic irradiādo ⁊ ſoporādo eā ī ip̄o v̓itatꝭ cē tro ſtabiliat atꝫ ꝯfirmet. vt neqꝫ velī neqꝫ poſſim de tātꝭ miſterijs alit̓ ſentire niſi ſicut decet ⁊ oportet. Op̄s bo nitas: cuiꝰ pietatꝭ aures ip̄is paupeꝝ tuoꝝ deſiderijs patent intellige clamorē filij tui. preſta dn̄e vt ipſo men tis palato ſūme guſtē ⁊ ſapiā hͨ īeffabilia ſacr̄a. Hagͣ eī ſt̓ ⁊ mirabilia val de. ⁊ ego ꝑuulꝰ ī eoꝝ ꝯſideratiōe de ficio. qͦtiēs ad ītuēda fidei ocl̓os attol lo. Sꝫ qꝛ miro mō vtraqꝫ nob̓ neceſſa ria ſt̓ ad ſalutē. auctor īuiſibiliū crea turaꝝ: qͥ es ſūma ſb̓ſtātia ⁊ vna diuinitas: atꝫ ꝑſonaꝝ vera ⁊ ꝑfecta trinitas. Te deū pr̄eꝫ exoro ex qͦ oīa: ⁊ filiū tuū ꝑ quē oīa. ſil̓qꝫ ſpm̄ ſctm̄ ī qͦ oīa: te deū meū quē vnū ⁊ verū ī trinitate cō fiteor. qͦ creati ⁊ lib̓ati ⁊ illumīati ſumꝰ. Supplex oro tātoꝝ auidꝰ miſteri oꝝ: lacta me: nutri me: ⁊ ī mēſurā eta tꝭ vſqꝫ ꝑfecti viri meā extēde exiguita tē. vt ſolidū hūc ꝑfectioꝝ cibū capere valeā. īꝑfectū eī meū vider̄t oculi tui Feria qͣrta or̄o ſctī auguſtini ad ſā Omine da nob̓ ctā trinitatē. te rectore. te duce int̓ ſcillā ⁊ ca ribdim iter cernere ꝑ mediū vt ītegra naui ⁊ ſaluis mercibꝰ ꝑuenire poſſu mus ad te portū tutiſſimū: felix aīa q̄ Nalū CCXXXI iā t̓reno ſoluta carcere lib̓a celū petit q̄ btīs iā admixta ſpiritibꝰ: maieſtati tue ſecura nūc aſſiſtit: qꝛ te iā īcircum ſcriptū lumē cernit: q̄ nll̓o metu mortꝭ vel hoſtꝭ afficit̉. qͥ īcorruptiōis ꝑpe petuo mūere letat̉: vtinā ita ſuccedat ⁊ mortale hͦ īduat īmortalitatē. Nūc ei hāc diuicie iactāt: pauꝑtas deijcit. extollit iuuētꝰ: ſenectꝰ īcuruat: ⁊ īfir mitas frāgit: meror depͥmit: ⁊ poſt hͦ oīa mors īteremit: vniuerſis gaudijs finē īponēs. Iāqꝫ adueniat ⁊ aduolet illd̓ regnū obſecro carēſ morte: va cās fine. cui nulla tꝑa ſuccedūt ꝑ euū vbi ꝯtinuꝰ ſine nocte dies. neſcit hr̄e tp̄s. vbi illi āgl̓oꝝ hymnidici chori. ⁊ ſuꝑnoꝝ ciuiū ſocietas: vbi dulcꝭ ſolē nitas ab oꝑe gn̓atōis huiꝰ triſti labo ris redēptū. ad hoꝝ ſctām freq̄ntiā. et tue īſpiciēde pulchritudīs mēſurā ⁊ ſine fine leticiam fac me dn̄e d̓s toto corde ītēdere virilit̓ currere ⁊ felicit̓ ꝑuenire. Interim dū maneo ī iſto cor pore. ī hijs ſꝑ meditatiōibꝰ mētē meā bonoꝝ īſinuator exerce̓. Mūda igit̉ cordis ītuitū ⁊ mētꝭ affectū. Accende celeſti igne animū: vt te ſoluꝫ amē. te ſolū ī corde habeā ⁊ ī ore. qͥ es futuꝝ nob̓ ſine fine p̄miū: ⁊ vt pōdꝰ morta litatꝭ mee leuiꝰ ferā. da lumē ī corde da v̓bū ī ore. aperi ſctāꝝ ſecreta ſcpͥtu raꝝ. ꝓfūda miſterioꝝ regni tui viſceribꝰ meis ꝓpina. da ex amore tuo lachrīas. da fidei. v̓tutūqꝫ pēnas. qͥbus indutꝰ rurſꝰ ad te volite: ⁊ ꝓrſꝰ celū petā hͦ ꝑ te. de te ⁊ ī te ꝯfiteor. O btā ⁊ bn̄dicta ⁊ gl̓ioſa trinitas. O vera ſūma ſempitna vnitas. pr̄: filius ⁊ ſpūſſctūs. Cōfiteāt̉ gͦ tibi dn̄e oīa oꝑa tua ⁊ ſctī tui bn̄dicat tibi. Et ne ꝯfitēdo re ſipiſcāt. nō ceſſent a laudibꝰ tuis pec catores. qͦꝝ vnꝰ ego(ticꝫ pctīs p̄morcorde tn̄ d̓ſiderāti tuas decāto laudeſ Sꝫ ſi nō ea qͣ debeo laude ⁊ dignita te. facio tn qͣ valeo facultate. Reſpice q̄ſo ſereno vultū ad hͦ mee exiguitatꝭ nurede lo tm̄ iij deū nicti v dhori llꝰm ue ſol CCXXXI obſequiū: ⁊ ꝓpiciabili dignatiōe accipe tatillū ſacrificiū ꝯfeſſionis fidei mee: vt ad te redeat qd̓ a te venit. n̄ re ſpiciēs ad illd̓ tm̄ qd̓ deuotꝰ offero. qͣntū ad ea q̄ deuotiſſime dice̓ volo. quicqͥd te decet vl̓ offendit: vt ꝯgͦſcat aīa mea: vtinaꝫ poſſim talia qͣlia illi hymnidici chori āgl̓oꝝ. O qͣꝫ libent̓ tuis ī laudibꝰ me totū īfūderē: ⁊ luculent̓ ī medio eccl̓ie carmē tue gl̓ie ī fatigabilit̓ ꝑ orarē. Sꝫ qꝛ(vt illi) neqͥo ꝓrſꝰ tacebo? Ue dn̄e tacētibꝰ d̓ te qͥ ora mutoꝝ ſoluis: ⁊ līguas īfanciū facꝭ deẜtas. veꝝ qꝛ ꝑuulis lꝫ balbuti re. Suſcipe ſacrificiū de manu līgue mee d̓ cordis āmore. Sꝫ igͦſce dn̄e ro go īdigniſſimo ⁊ īfelici tecū de te diuciꝰ loq̄nti ẜuo. Igͦſce pie. qꝛ nō teme ritate p̄ſūptiōis. ſꝫ auiditate tui deſirij has orōes aſſūpſi. vt breue ⁊ manuale v̓bū de te ſꝑ haberē: ex cuiꝰ le ctione qͦtiēs tēpeſco: in tuū reaccēdar amorē. Sumꝰ em̄ in medio laqueoꝝ Ipii poſiti: ⁊ id̓o facile refrigeſcimꝰ a cele ſti deſiderio. vn̄ īdigemꝰ aſſidue mo nimēto: qͦ exꝑgefacti ad te nr̄m verū ſūmūqꝫ bonū cū defluimꝰ recurramꝰ exuts uſtit Feria qͥnta or̄o ſctī aug Qui. nid ea Eꝰ lux vera ad ſciāꝫ triici. i qͣ ſine acceſſu eaque elegꝭ illu lis in ſtras. ⁊ ſine receſſu ea q̄ reſpuis deſerſ. Deꝰ cuiꝰ vnigeniti fides nos excitat. ſpes erigit. charitas vnit. d̓s qͥ petere iubes: ⁊ īuenire facꝭ: ⁊ pulſantilinta n bꝰ aꝑis. Deꝰ a qͦ auerti cade̓ ē. ad quē ⁊moīce redire reſurge̓ ē. ī qͦ mane̓ ꝯſiſte̓ ē. d̓s quē nemo amittit: niſi d̓ceptꝰ: nemo q̄rit niſi monitus: nemo inuenit. niſi purgatꝰ: d̓s quē neſcire mors ē: queꝫ noſcē viue̓ ē: quē ſperne perire ē. cui ẜuire regͣre ē. Te laudo: te bn̄dico atꝫ adoro: tue clemētie atꝫ bonitati gr̄as. it agens ꝓ vniuerſis donis ac bn̄ficijs tuis atqꝫ datis: ⁊ ꝓ oībus beneficijs miſcd̓ie tue. q̄ aīe corꝑiqꝫ meo largirſ ⁊ ſꝑ largitꝰ es a puericia ⁊ a cunabu A CCXXAII lis meis: ⁊ ꝓpt̓ te ⁊ nomē ſctm̄ tuum. Da igit̉ dn̄e mihi rogo ſpaciū locūqꝫ ⁊ fructꝰ dignos pnīe: da cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū. da gr̄aꝫ lachrīaꝝ: da lumē in corde: vires ī corꝑe: vt q̄ agēda ſūt videā. ⁊ ad ea īplēda q̄ d̓ eis vid̓o for tit ꝯualeſcā. Miſere̓ mei dn̄e miſerē mei: ne ꝑdas me q̄ſo cū pctīs ⁊ negli gētijs meis: da mihi ꝓpt̓ nomē tuuꝫ: tu qͥ iuſtificas īpios ⁊ viuificas mortuos: ⁊ mutas pctōres: gr̄aꝫ tuam: et emūda vitā meā: meliora actꝰ meos ꝯpone mores meos: tolle de me qd̓ tibi diſplicet: ⁊ mihi nocet: ⁊ tribue ꝓ bonitate tua qd̓ noſti tibi placē et mihi ꝓdeſſe. Fac me p̄cor clemēs do mine ꝑ gr̄aꝫ tuā talē: cui oīa poſſibilia ſt̓: vt place̓ valeā corā ocl̓is tuis ī vitatē. tuā piā n̄ abhorreo medicinā ſū eī valde īfirmꝰ: q̄ſo medere lāguo res meos: exco q̄ ſcoriam pctōꝝ meoꝝ vſqꝫ ad puꝝ pͥuſqͣꝫ ab eā modis ꝗb tibi vid̓r. Sꝫ rogo dn̄e ꝑ tuā mīam. ⁊ rogare non ceſſo: qd̓ nimis deſidero Mollifica cor meū durū ⁊ lapideū: tua mirabili vnctiōe. mollifica me p̄ cor. ⁊ fac me ꝑ ignē ꝯpūctiōis hoſtiā viuā corā te qͦtidie fieri. reſpice in me dn̄e ⁊ miſere mei. da mihi effectū petitionis deſiderij mei. da capiti meo aquā īmēſaꝫ. ⁊ ocl̓is iteꝝ īfūde fontē lachrīaꝝ iugit̉ manātē: vt ꝓ vulneri bꝰ aīe mee īdeſinēt̉ diebꝰ ac noctibꝰ defleā: donec tp̄s acceptabile. donec dies ē ſalutſ: donec vacat flere mala q̄ feci ⁊ qͦtidie facio. vt ꝑ labores pnīe vita et̓na ꝑfrui merear cū bonis vel vltīa ſaltē portiōe cū iſto latrone venerabili qͥ per vnū v̓bū factꝰ ē heres ꝑadiſi ī ip̄o mortꝭ articl̓o quē ꝓpt̓ ml̓ titudinē mīe tue ⁊ bonitatē exaudiſti exaudi pie ih̓u p̄ces ẜui tui reminiſce re miẜationū tuaꝝ qͥbꝰ mirabilit̓ ⁊ miẜicordit̉ ſb̓ueniſti hūano gn̓i ꝓpt̓ bonitatē. qm̄ nos amaſti paſtor bōe qͥ ꝓp̓o filio tuo n̄ peꝑciſti. ſꝫ ꝓ nob̓ ī CCLAAIII pijs tͣdidiſti eū. Subditꝰ ille fuit tibi vſqꝫ ad mortē. mortē crucꝭ. ꝓ nob̓ victor tibi factꝰ ē. victima: ſacerdos ⁊ ſa crificiū meritū. mihi valida ſpes ī illo eſt: qͥ ſanabit oēs lāguores meos ꝑ eū qͥ ſedet ad dexterā tuā ⁊ int̓pellat ꝓ nob̓. deſperare vtiqꝫ poſſeꝫ: niſi v̓bū tuū caro fieret ⁊ habitaret ī nob̓. ſi eī cu īimici eſſemꝰ recōciliati ſumꝰ tibi ꝑ mortē filij tui. qͣntomagꝭ nūc ſalui facti ab ira ꝑ ip̄ꝫ Gr̄as itaqꝫ ago tibi ī dulgētiſſime pr̄ ⁊ ꝓ ſctā ī carnatione tua: paſſiōe: morte ⁊ reſurtectōe ⁊ in celū aſcēſiōe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i tui. bn̄di co nomē tuū totꝭ viſceribꝰ meis ꝓ illa ſacͣtiſſima ſāguīs effuſiōe: qͣ ſumꝰ redēpti. īploramꝰ īeffabilē mīaꝫ tuā. ne ꝑmittas nos eē ingͣtos de tātꝭ bn̄fi cijs. nec īdignos tā ml̓tꝭ miẜatōibus Sumꝰ eī ꝑs tua nō vilis. qͦs placuit tibi tāto redimere p̄cio. Qui vi. Oro ſct auguſtini ad ſctām trinita Eus ineffabilis ⁊ incir cumſcripte nature. inſtitutor oīꝫ reꝝ: dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i pr̄. qͥ ꝑ eūdē fi liū tuū dilectu de ſinu tuo miſiſti ad publicū nr̄ꝫ: ſuſciꝑe vitā nr̄aꝫ. vt nob̓ donaret ſuā. eſſetqꝫ ꝑfectꝰ d̓s ex pr̄e. ⁊ ꝑfectꝰ hō ex mr̄e: totꝰ d̓s ⁊ totꝰ hō vnꝰ ⁊ idē xp̄s: et̓nꝰ ⁊ tꝑal̓: īmortal̓ ⁊ mor talis: creator ⁊ creatꝰ. fortꝭ ⁊ īfirmus: nutritor ⁊ nutritꝰ: paſtor ⁊ ouis: tꝑa lit̓ mortuꝰ: tecū īet̓nū viuēs: dator vi te et̓ne: municipiū ꝓmittēs: dedit no bis ⁊ dixit. Qd̓cūqꝫ pecieritis pr̄eꝫ in noīe meo dabit vob̓. Obſecro itaqꝫ dn̄e ⁊ nimis piū rogo ī noīe dulciſſi mi filij tui vt des mihi cū eodē filio tuo. te ī oībꝰ bn̄dice̓ ⁊ gl̓ificare. qꝛ qͦꝝ vna ē ſb̓ſtātia. vnū ē ⁊ datū des gͦ ꝑ il lū ⁊ cū illo pctōꝝ meoꝝ veniā: ⁊ māpatoꝝ tuorū cuſtodiā: dilectiōeꝫ filij cui: ⁊ firmū amorē ꝯͣ diabolū: fortia uilitatis arma: ⁊ erga frēs ꝟitatē ꝑ fectā ⁊ charitatē īextīguibilē: tꝑanciā cibi: potꝰ ⁊ ſōni: ⁊ tociꝰ aīe deſiderij ꝯtinētiā: auditū caſtū: ſimplicē viſū: CCXXXIIII puritatē cordis: mūdiciā corꝑis: ⁊ co gitatiōꝫ mūdā orſ: cordiſqꝫ cuſtodiā: vt nec corpꝰ ītꝰ iniqͥtatē ꝯcipiat. nec ligua forſ ꝑ iuret. nec falſa loqͣt̉. n̄ ta ceat vera: nec ſalutifera abſcōdat. nec mortifera ꝓferat. Precor etiā te vt des mihi aſſiduitatē orādi: vires ieiunādi: freq̄ntiā legēdi: vt p̄cepta tua īfati gabilit̓ legā: qd̓ ē rectū teneā: qd̓ deforme deponā: qd̓ pulchꝝ excolā. qd̓ ſanū ẜuē: qd̓ īfirmū corroboreꝫ. ⁊ oē qd̓ tibi placet cuſtodiā ꝑſeueranter. des mihi inſuꝑ deſpice̓ tꝑalia: ⁊ totꝭ viribꝰ et̓na dilige̓: ⁊ mortuꝰ mihi de ſpiciā. ⁊ tibi viuā. nō gaudeā nec lugeā de tꝑalibꝰ: nec metuā qd̓ tꝑale ē nō blādis corrūpar: neqꝫ aduerẜ deij ciar. Rogo gͦ pr̄ clemētia tuā ī noīe ſi lij tui. circūcide augmētū ꝑfectioneqꝫ v̓tutū: illumīa ſenſū ⁊ aīaꝫ: vt illd̓ a te petā qd̓ te d̓lectat audire. doce me qͥd cogitae̓: qͥd age̓: qͥd loqͥ: qͥd tacere debea. da mihi prudētiā. fortitudinē G iij iuſticiā atꝫ tꝑantiā. da dſcretionē di ſcernēdi īter dexterā ⁊ ſiniſtrā. da ſen ſū vigilē. ⁊ ꝓuidū ītellectū: vt poſſiꝫ bona ⁊ mala diſcernē. aufer a corde meo alienatiōes. cura ī me ſtuporem mētꝭ. ſtirpa ī viſceribꝰ meis vtilia. et eradica iniꝗtates. recipe d̓ līgua mea detͣhēdi ꝯſuetudinē. menciēdi facili tatē. loq̄ndi ſcurrilitatē: ⁊ oēs actꝰ va nitatꝭ arte tue medicīe ſana ī me. Da mihi ꝑfectionē ī moribꝰ. tene me v̓tu te oīpotētie tue. ⁊ nō finas vagari ꝓ prij arbitrij lib̓tatē. Iuxͣ prudētiātuā diſpone oēꝫ viā mea ī tua volū tāte. aīaꝫ hāc peccatricē ꝓ qͣ mortuꝰ ē xp̄s nō ꝑmittas ꝑire. frenū tuū ī maxillis meis pone. ⁊ tāqͣꝫ manſuetudinē tͣhe me pꝰ te. tu eī cūcta q̄ mihi expediūt noſti. nō mihi: nō diabolo. nō md̓o n̄ alicui alio lꝫ tua dona ſb̓uerter̄: qꝛ totū fragile ē qd̓ tibi nitit̉ obuiar̄. feciſti eī mecū miſcd̓iaꝫ tuā ml̓tā: ꝑfice qd̓ feciſti. da mihi ſꝑ vbiqꝫ ꝯͣ hoſtent LA4AV crudeliſſimū tue pie defenſiōis auxiliū. vt ſic̄ fragilitatē meā ille īmūdus nō ceſſat pete: ita tuis cogat̉ viribus abſcede̓: pſta vt ſim ꝑuꝰ ī ocl̓is meis: vt corā te īueniā gr̄aꝫ: adauge mihi firmā fidē: ſpē īcōcuſſā. charitatē: hūi litatēqꝫ ꝑfectā: patīam īuictiſſimā cor porſ ⁊ aīe caſtitatē perpetuā. da mihi cordis ꝯtritionē: lachrīaꝝfōtē. dā ſim plicē īnocētiā: puritatē cordis: ꝯſcīaꝫ rectā. ⁊ ītegritatē mētꝭ. da vires ⁊ v̓tu tes: vt victor mei ī cūctꝭ exiſtā. dn̄et̉ in me rō. ⁊ rōi dn̄et̉ gr̄a tua: vt nō viuā beſtialit̓: raptꝰ īpetu carnis. ſꝫ ſit cōuerſatio mea modeſta ⁊ rōnabil̓. ſac me ꝓuidū ⁊ ī cūctꝭ diſcretū: tribue mi hi nll̓i occaſiōꝫ ſcādali p̄be̓: ſimplicitatē ⁊ v̓itatē dilige̓ ⁊ īſtant̓ ea q̄ ſt̄ pa cꝭ ſeqͥ. ꝑ. Sabbato or̄o ſcī auguſti At̄ oīꝫ bonoꝝ ad ſcāꝫ t̓mit: d̓s pr̄: cui nūqͣꝫ ſin̄ ſpe mīe ſuꝑ plicat̉ cū filio tuo ⁊ ſpūſcō. da qd̓ a te d̓ſidēat aīa mea. ⁊ qd̓ a te poſtl̓at mēſ G iiij mea: qͦꝝ eī vna ē ſb̓ſtātia: vnū ē ⁊ datu: vna oꝑatio: vnū donū: vnaqꝫ poteſtas. lōge fac̄ a me dn̄e oēꝫ ipocriſiꝫ oēꝫ ſimulatiōꝫ. ⁊ fac me tibi ẜuire in vitate. ꝯcede q̄ſo mihi dona aīe vt a lacri corde obuiā tibi occurrē valeā: Excita corpꝰ meū ſtimulis tuis. ⁊ fac me ſtrēnue ꝑſeuerare p̄ceptꝭ ⁊ laudibꝰ tuis die ac nocte. da mihi ſcīaꝫ humilē: q̄ edificat. līguā eruditā ⁊ loq̄n tē: vt ⁊ bonos valā ad meliora exhor tari. ⁊ malos ad rectitudīs lineā r̄uo care. Infunde q̄ſo cordi meo ſpm̄ ſapiētie ⁊ ītellectꝰ: ſpm̄ ꝯſilij ⁊ fortitudinis. ſpm̄ ſcīe ⁊ pietatꝭ: ⁊ reple me ſā cto timore ⁊ amore tuo. da irriguuꝫ ſuꝑiꝰ ⁊ irriguū īferiꝰ. da mihi bn̄dictiōꝫ de rore celi: ⁊ pīguedīe t̓re habūdantiā. da vt aīa mea ardeat igne amor tui. ſac me md̓o penitꝰ extingui. ꝯcede mihi cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū ſꝑ hr̄e corā te. Fac me ꝑ gr̄aꝫ tuā pctā mea dolē an̄qͣꝫ moriar. da mihi tota A Te CCXXXVI aīa ⁊ totꝭ viſceribꝰ meis exqͥrē facieꝫ tuā ſꝑ. īfūde dilectionem tuā pectoriꝰ meo: ⁊ ſcribe dulcē memoriā tui ī tabulis cordis mei. illuſtra me celeſtis pr̄ie luce. ⁊ ymaginē tue prudētie nō ſinas ī me obſcurari. ꝯcede mihi fra giliſſimo ſctōꝝ patꝝ imitari veſtigia da mihi māſuetudinē: modeſtiā: tol lerātiā: benignitatē: pauꝑtatē: atꝫ lō ganimitatē: cordis ꝯtritionē ⁊ fontē lachrīaꝝ. cibi: potuſqꝫ abſtinētiā: labioꝝ mūdiciā: ſpūale gaudiū: ⁊ md̓i ꝯtēptū Maxīe a te dn̄e charitatē effla gito: aīe ⁊ corꝑis pudiciciā ſic̄ ill̓ feci ſti. p̄cor te ꝑ filiū tuū: reſpice ī me ⁊ mi ſerē mei: exaudi orōꝫ meā: ⁊ da mihi ſcīaꝫ ꝓpt̓ ml̓titudinē benignitatꝭ tue q̄ mecū iugit̓ ꝑſeuerās doceat me īce dē ī miſcd̓ia corā te: ⁊ volūtatē tuā oī bꝰ diebꝰ vite mee īple̓. Hāc re peto. q̄ cū amicꝭ pacificū ⁊ cū īimieſ r̄ddat trāqͥllū. q̄ me a v̓bo aſpero mitiget. ⁊ ab ocioſo ẜmōe ꝯpeſcat. q̄ me ſꝑ deū vel q̄ dei ſt̓ cogitare ꝯpellat. ⁊ ocl̓os meos ab iſto vano ſecl̓o auertat. q̄ mi hi horā mortſ an̄ ꝯſpectū īgerat. ⁊ h̓ gaudere ꝓhibeat. q̄ molē pctōꝝ meo rū ꝯſiderare ⁊ plāgere faciat. ⁊ n̄ alio rū delicta vel feſtucā leuiſſimā ꝑſcrutari. Poſtremo oīa md̓i ꝓ nihilo hr̄e Et ſic pijſſima mīa tua dediſti volūta tē mihi veniēdi ad te. ſic ꝑ illaꝫ mihi donare dignerꝭ ſapīaꝫ ⁊ ītellectu. v̓tutē: benignitatē ⁊ magnā gr̄aꝫ tuaꝫ ſine qͣ nec loꝗ nec age̓ aliqͥd boni va leo. Et qꝛ ip̄e vnigenitꝰ tuᵐ dixit. Nemo venit ad me niſi pr̄ qͥ miſit me tra xerit eū. ⁊ nemo venit ad pr̄em niſi ꝑ me. Obſecro itaqꝫ ſctē pr̄ ⁊ d̓s nr̄ tͣhe me tu ad ip̄ꝫ: ⁊ ip̄e me ꝑducat ad te. il luc vbi ip̄e ī dext̓a ſedes eſt et̓nā vita vbi ē amor ꝑfectꝰ. timor nullus: dies et̓nꝰ ⁊ vnꝰ op̄s d̓s. Qui viuit ⁊ regͣt. Sequūt̉ orōes ꝗdā deuote multū ad btāꝫ v̓ginē mariā dicēde. in eiꝰ nitatibꝰ: aut ī diebꝰ ſabbatinis: CCXXXVII ⁊ p̄ſertī ī eccl̓ijs ip̄i btīſſime v̓gini ꝯfi Oquar ad cor tuū. O ma cratꝭ ria ſpeculū claritatꝭ āgelice. lo qꝛ ad cor tuū mūdū dn̄a md̓i. ⁊ adorabo ad tēplū ſctm̄ tuū ab īterioribꝰ aīe mee. Saluto ex intimis p̄cordijs meis īmaculatū cor tuū. qd̓ primū ſb̓ ſole fuit dignū ſuſciꝑe egredientē de ſinu pr̄is vnigenitū dei. ſalue ſctūari um ſingl̓are: qd̓ dedicauit ſibi d̓s in ſpū ſct̄ō. Salue ſctm̄ ſctōꝝ. qd̓ dedica uit ſūmꝰ pōtifex celoꝝ: mirabili ⁊ in effabili ītroitu ſuo. Salue archa ſctīficatiōis ꝯtinēs ī ſe ſcpͥturā digiti dei Salue vrna aurea: habēs celeſte mā na: plenū delicijs āgl̓oꝝ: ī te dulce cō uiuiū. ī te oēs delicie. ī te electuariū ⁊ ſapor oīs gr̄e. Salue cor v̓gineū ſctē trinitatꝭ īuiolabile ſacͣriū: ⁊ nobiliſſi mū receptaculū. ī qͦ diuinitas hūani tati vnita ē ꝑ amorſ oſcl̓ꝫ. iubilo ſem pit̓no īplearſ. tu cōcha ſmaragdina. cuiꝰ viror nūqͣꝫ expalluit. q̄ ſuꝑno regi nr̄aꝫ ſalutē ſiciēti ꝓbatiſſime fidei dulce nectar ꝓpīaſti. ī illa hōa qͣ ad ſa lutatiōeꝫ archāgl̓i eructaſti v̓bū bonū dicens. Ecce ancilla dn̄i: fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Magnificet igit̉ oīs aīa te maria dulcedīs: ⁊ btītudīeꝫ tui ſacͣ tiſſimi cordis: vn̄ nr̄a ꝓfluxit ſalꝰ. col laudet te oīs līgua ꝑ et̓na ſecl̓a ſecl̓o rū. Am̄. Saluēte ocl̓i v̓ginei oīm ocu loꝝ feliciſſimi: qͥ ſplēdorem pr̄is et̓ni obūbratū carne meruiſtꝭ videre leticia ineffabili: ī forma paruuli p̄ filijs hoīꝫ ſpecioſi. Saluēte aures v̓ginee q̄ meruiſtꝭ audire āgl̓oꝝ choros lau dibꝰ extollētes īfantē: celū t̓rāqꝫ regē tē. ⁊ pr̄is ſuauiſſimū v̓bū caro factū vagiēs īt̓ arta p̄ſepia poſitū leticiāqꝫ plorātē. oēmqꝫ lachrimā ab ocl̓is ſāctoꝝ abſtergētē. Saluēte nares v̓ginee: hauriētes diuini flatꝰ ſpiramen qd̓ vaporauit ex ore deifici ꝑuuli. O caminꝰ ille: ī qͦ ardēt ſeraphin. O ꝑadiſus voluptatꝭ. o diuina pectorſ armatoria refrigeratrix. qͣntꝭ pulſibus CCXXXVIII amorſ ꝯcuſſū ē cor tuū: cū viuificus ſpūs dei tāqͣꝫ auſter te ꝑflauit: ⁊ ſpm̄ tuū totū ſibi att̄xit. Salue os v̓gineū ad oſculādū ⁊ ſalutādū dei filioluꝫ ſuꝑ oīa digniſſimū: blādiēs diuino ī fantulo reſidēti ī tuo v̓gīali gremio ⁊ demulcēs vt paruulū āgl̓oꝝ dn̄m: adorāſqꝫ creatorē oīꝫ. ꝓlē ex ꝓpͥis vi ſceribꝰ genitā. Saluēte manꝰ v̓ginee q̄ meruiſtꝭ attrectare ⁊ vlnis tremētibꝰ baiulare deū. quē celi n̄ pn̄t caꝑe: panēqꝫ āgl̓oꝝ paſce̓ in hūana eſurie. Saluēte vbera v̓ginea: q̄ rex celoꝝ. qͥ paſcit oīa: ſuxit de te o v̓go pulcherri ma. Saluēte pedes v̓ginei ꝑfecte ſeq̄ntes veſtigia filij dei ī charitate īſeꝑabili: qꝛ ip̄a mortꝭ calamitas te ma trē n̄ diſiūxit a filio. ſꝫ trāſfixa morte vnici pignorſ iuxͣ crucē ſtetiſti īmobi lis. Saluēte v̓ginei corꝑis mēbra ſin gula: diuine oꝑatiōis īſtrumēta. nobiliſſimā manu ſapīe exciſa: q̄ iniūcta ſcē trinitatꝭ officia ac īpleſtꝭ ī ſūma re uerentia. O v̓go btīſſima: ⁊ oī laude digniſſima. mr̄ ih̓u xp̄i chariſſima: ꝑ oīa q̄ btīſſima trinitas ī ſctīſſimis mebrꝭ tuis oꝑata ē magnalia ſuꝑ oīa eꝰ oꝑa. ⁊ ꝑ illd̓ īeffabile gaudiū qd̓ ī cōceptū ⁊ ī ꝑtu filij dei ī oībꝰ mēbrſtuis ſenſiſti. digͣre de ſingl̓is mēbrꝭ tuis dulcedīe redūdātibꝰ īme ſtillar̄ gr̄aꝫ tāta efficatia. vt ꝑfūdat̉ corpꝰ meū ⁊ aīa. ⁊ ſctīficēt̉ oīa mēbra mea. vt d̓ ce tero nūqͣꝫ moueāt̉ ad pͣua oꝑa. ſꝫ ẜuiant amori tuo cū leticia. ⁊ ꝑ amorē vi uificēt̉: regāt̉ ⁊ roborēt̉ ⁊ ꝑficiāt̉ vſqꝫ ad exſiccationē medullaꝝ oīꝫ oſſiuꝫ meoꝝ. amē. Alia or̄o ad ſcaꝫ ma Aria tu illa riā ſctī auguſtin magͣ maria. tu illa maior btā ruꝫ mariaꝝ. tu illa maxīa femīaꝝ. Tu dn̄a magͣ ⁊ valde magͣ. te vult cor me uꝫ amare. te cupit os meū laudare. te deſiderat venerari mens mea. te affectat exorare aīa mea. qꝛ tuitiōi tue ſe ꝯmēdat tota ſb̓ſtātia mea. Enitimini: iiijj 5 CCXXXIX viſcēa aīe mee: enitimini qͣntū poteſtꝭ: ſi qͥd poteſtſ. oīa īteriora mea vt eꝰ merita laudetꝭ. ⁊ eiꝰ btītudinē amētꝭ vt eiꝰ celſitudinē admiremini. vt eiꝰ bengnitatē dep̄cemini. cꝰ procinio qͦ tidie īdigetꝭ. īdigēdo deſideratꝭ. deſiderādo īploratꝭ. īplorādo īpetratꝭ. et ſi nō ẜm deſideriū vr̄ꝫ: tn̄ ſupͣ. vl̓ certe ꝯͣ meritū vr̄ꝫ. Regīa agl̓oꝝ: dn̄a md̓i. mat̉ eiꝰ ꝗ mūdat md̓ꝫ. ꝯfiteor. qꝛ cor meū nimis ē īmūdū vt merito erube ſcat ī tā mūdā ītēdere. nec digne poſſit mūdā ītēdēdo ꝯtīgere. Te igit̉ ma ter illumīatiōis cordis mei. te nutrix ſalutꝭ mee mētꝭ. te obſecrāt qͣntū poſ ſūt cūcta p̄cordia. mea. Exaudi dn̄a: adeſto ꝓpicia. adiuua potētiſſima vt mūdet ſordes mētꝭ mee. vt illuminē tur tenebre mee. vt accēdat̉ tēpor meus. vt exꝑgiſcat̉ torpor meꝰ. qͣtinꝰ ſic̄ tua btītas: ſuꝑ oīa pꝰ ſūmū oīm filiū tuū: ꝑ oīpotētē filiū tuū. ob glorioſū filiū tuū. a benedicto. filio tuo eſt ex altata. ſic ſuꝑ oīa pꝰ dn̄ꝫ ⁊ deū mēuꝫ tuū filiū te cor meū ītelligat ⁊ vene̓t̉ amēt ⁊ dep̄cet̉ eo affectu. nō qͦ deſide ro īꝑfectꝰ. ſꝫ qͦ dr̄ a filio tuo factꝰ: redēptꝰ ⁊ reſuſcitatus. Genitrix vite aīe niee: alitrix reꝑatōis carnis mee. lacta trix ſaluatorꝭ tociꝰ ſb̓ſtātie mee. ſꝫ qͥd dicā? Ligua mea deficit: qꝛ mēs n̄ ſufficit. Dn̄a oīa ītima mea ſolicita ſt̉. vt tātoꝝ bn̄ficioꝝ tibi gr̄as exoluāt. Sꝫ nec cogitare poſſūt dignas. Quid eī dicā digne mr̄i creatorſ ⁊ ſaluatoris mei: per cuiꝰ ſctītatē pctā mea purgā tur: per cuiꝰ ītegritatē mihi īcorrupti bilitas donat̉. per cuiꝰ v̓ginitatē aīa mea adamat̉ a dn̄o ſuo ⁊ deſponſat̉ d̓o ſuo? qͥd īquā referā genitrici dei ⁊ dn̄i mei: per cꝰ fecūditatē captiuꝰ ſuꝫ redēptꝰ. per cꝰ partū d̓ mortē et̓na ſū exēptꝰ. per cuiꝰ ꝓlē perditꝰ ſū reſtitu tꝰ. ⁊ de exilio miſerie ī patriā btītudi nis reductꝰ. bn̄dicta ī ml̓ieribꝰ. Hec oīa mihi dedit bn̄dictus fructus vē CCXL tris tui ī gn̓atiōe baptiſmi ſui. Alia ī ſpe alia ī re. Ꝙqͣꝫ hͦ oīa egoip̄e mihi ſic peccādo abſtulerī: vt ne nec rē habea ⁊ ſpē vix teneā. qͥd eī ſi mea cl̓pa euanuer̄t? Nūqͥd ingͣtꝰ ero illi ꝑ quē mihi bona tāta gͣtꝭ euener̄t? Abſit ne addā hāc īiqͥtate ſuꝑ īiqͥtatē: īmo gͣci as ago. qꝛ hui. doleo qꝛ n̄ hēo: oro vt habeā. Certꝰ em̄ ſuꝫ. qꝛ ſic̄ ꝑ filij gr̄aꝫ ea potui accipere. ſic eadē per matris merita poſſuꝫ recipere. Ergo dn̄a por ta vite. ianua ſalutꝭ. via recōciliatōis aditꝰ recuperatiōis. obſecro te ꝑ ſaluatricē tua fecūditatem. ſac vt pctōꝝ meoꝝ mihi veniā ⁊ bn̄ viuēdi gr̄a cō cedat̉. ⁊ vſqꝫ ī finē h̓ ẜuus tuꝰ ſb̓ tua ꝓtectiōe cuſtodiat̉. Aula vniuerſalis pietatꝭ. cauſa gn̓alis reconciliatiōis: vas ⁊ tēpluꝫ vite ⁊ ſalutſ vniuerſoꝝ. nimiū ꝯtraho merita tua. cū ī me ho mūculo vili ſingl̓arit̓ recēſeo bn̄ficia tua: q̄ md̓s amās gaudet. gaudēs cla mat eſſe ſua. Tu naqꝫ dn̄a ammirabi lis ſingl̓ari v̓ginitate amabilis. ſalu tari fecūditate. venerabil̓ īeſtimabili ſctītate. tu oſtēdiſti md̓o dn̄ꝫ ſuū ⁊ de uꝫ ſuū: quē neſciebat. tu viſibilē exhi buiſti md̓o creatorē ſuū. quē pͥus nō videbat. tu genuiſti md̓o reſtauratio nē. qͣ ꝑditꝰ īdigebat. tu peꝑiſti md̓o recōciliatorē: quē reꝰ nō habebat. ꝑ fecūditatē tuā dn̄a mūdꝰ pctōr ē iuſtificatꝰ: dānatꝰ ſaluatꝰ: exul reductꝰ Partꝰ tuꝰ dn̄a md̓ꝫ captiuū redemit egrū ſanauit: mortuū reſuſcitauit. Ce lū: ſidera: t̓ra: flumīa: dies: nox. ⁊ q̄cū qꝫ hūane ptāti vl̓ vtilitati ſt̓ obnoxia vt āmiſſū decꝰ ſeſe gͣtulāt̉ ꝑ te qͦdam modo reſuſcitata. ⁊ noua ꝗdā īeffabili gr̄a donata: quaſi eī oīa mortua erāt cū āmiſſa ꝯgenita dignitate fauēdi dn̄atui. vl̓ vſibꝰ deū laudantiū ad qd̓ facta erāt obruebāt̉ opp̄ſſiōe ⁊ decolorabāt̉ abuſu ydol̓ ẜuiētiū. ꝓ pt̓ qd̓ fctā n̄ erāt. qͣſi v̓o eadē reſuſcitata letāt̉ cū iā deū ꝯfitēt̉: ⁊ dn̄atu re CCXLI gūt̉ ⁊ vſu decorāt̉. Noua āt ⁊ īeſtīabili gr̄a qͣſi exultauer̄t: cū ip̄ꝫ deū: ip̄ꝫ creatorē ſuū nō ſolū īuiſibilit̓ ſupͣ ſe illa regētē ſenſer̄t. ſꝫ etiā viſibilit̓ int̓ ſe eiſde vtēdo ſctīficātē vider̄t. Hec tā ta bona ꝑ bn̄dictū fructū bn̄dicti vētrꝭ bn̄dicte marie ꝑuener̄t. ſꝫ cur ſolū loqͦr dn̄a bn̄ficijs tuis plenū eē md̓ꝫ? Inferna penetrāt. celos ſuperāt. Per plenitudinē eī gracie tue. ⁊ q̄ ī īferno erāt ſe letāt̉ lib̓ata. ⁊ q̄ ſuꝑ md̓ꝫ ſt̄ ſe gaudēt reſtaurata. Per eūdē qͥppe gl̓i oſū filiū gl̓ioſe v̓ginitatꝭ tue: oēs iuſti qͥ obier̄t an̄ vitalē eiꝰ mortē exultāt dirruptiōe captiuitatꝭ ſue. ⁊ āgl̓i gͣtu lāt̉ reſtitutiōe ſemirupte ciuitatꝭ ſue. O femina mirabilit̓ ſingl̓arꝭ: ⁊ ſingu larit̓ mirabil̓: ꝑ quā elemēta renouātur: īferna remediāt̉: hoīes ſaluāt̉. an geli reītegrāt̉. O femina plena ⁊ ſuꝑ plena gr̄a: de cuiꝰ plenitudīs exūdātia reſꝑſa ſic reuireſcit oīs creatura O v̓go būdicta ⁊ ſuꝑ bn̄dicta: ꝑ cꝰ būdi H ij ctionē bn̄dicit̉ naͣ. n̄ ſolū creata a crea tore: ſꝫ ⁊ creator a creatura. O nimis exaltata. qͣꝫ ſeqͥ conat̉ affectꝰ aīe mee: qͦ aufugꝭ aciē mētꝭ mee. O pulcra ad intuēdū. amabil̓ ad ꝯtēpladū. delectabil̓ ad amādū. qͦ euadis captiuita tē cordis mei. Preſtolare dn̄a īfirmaꝫ aīaꝫ ſeq̄ntē. ne abſcōdas te dn̄a paru vidēti te: aīe q̄rēti. miſere̓ dn̄a aīe p te anhelādo lāguēti. mira res. ī qͣ ſb̓limi: ꝯtēplor mariā locatā. Oīs creatura a d̓o ē creata: ⁊ dei naͣ ex maria eſt nata. Deꝰ oīa creauit: ⁊ maria deū giīauit. Deus qͥ oīa fec̄: ip̄e ſe ex maria ec: ⁊ ſic oīa q̄ fecerat refecit. Qui oīa potuit ex nihilo facē: noluit ea viola ta ſine maria reficere. Deus igit̉ eſt pr̄ reꝝ creataꝝ: ⁊ maria mr̄ reꝝ recreatarū. Deꝰ ē pr̄ ꝯſtitutiōis oīm: ⁊ maria eſt mr̄ reſtitutiōis oīm Deus eī genuit illū per quē oīa ſt̄ facta. ⁊ maria peperit illū: per quē cūcta ſt̓ ſaluata. De us genuit illū ſine qͦ penitꝰ nihil ē. et iuatū ud ſbili ē liſꝰ eſt. xxumūum CTITIFi maria peꝑit illū ſine qͦ nihil oīno bn̄ eſt. O vere dn̄s tecū. cui dedit dn̄s. vt oīs creatura tātū tibi debēt ſecū. ma ria obſecro ꝑ gr̄aꝫ. qͣſi ſic dn̄s eē tecū ⁊ te voluit eē ſecū. fac̄ ꝓpt̓ ip̄aꝫ ẜm eā dē ip̄aꝫ gr̄am: mīam tuā mecū. ſac vt amor tui ſꝑ ſit mecū: ⁊ cura mea ſꝑ ſit tecū. Fac vt clamor neceſſitatꝭ mee qͣꝫ diu ip̄a ꝑſiſtit ſit tecū. ⁊ reſpectꝰ pieta tꝭ tue. qͣꝫdiu ego ſb̓ſiſto ſit mecū. ſac vt gͣtulatio btītudīs tue ſꝑ ſit mecū: ⁊ cō paſſio miſerie mee(qͣntū mihi expedit) ſit tecū. Sic̄ em̄ a btīſſima oīs a te auerſus. ⁊ a te deſpectꝰ neceſſe ē vt ītereat. ita oīs ad te ꝯuerſus ⁊ a te reſpectꝰ īpoſſibile eſt vt pereat. Sic̄ em̄ dn̄s d̓s genuit illū. ī qͦ oīa veniūt. ſic o tu flos v̓ginitatꝭ genuiſti eū ꝑ quē ⁊ mortua reuiuiſcūt. Et ſic̄ d̓s per filiū ſuū btōs āgl̓os a pctō ẜuauit. ita o tu d̓s puritatꝭ per filiū tuū miſeros homines ex pctō ſaluaſti. Quēadmodū em̄ dei filiꝰ eſt beatitudo iuſtoꝝ. ſic o H iij tu ſalꝰ fecūditatꝭ: filiꝰ tuꝰ ē recōcilia tio pctōꝝ. Nō eſt eī reconciliatio. niſi quā tu caſta ꝯcepiſti. Nō eſt iuſtificatio. niſi quā tu ītegra ī vtero fouiſti: Nō ē ſalꝰ niſi quā tu v̓go peꝑiſti. Ergo o dn̄a mr̄ es iuſtificatiōis ⁊ iuſtifi catoꝝ. genitrix es recōciliatiōis ⁊ reꝯciliatoꝝ: parēs es ſalutſ ⁊ ſaluatoꝝ O btā fiducia: o tutū refugiū: mr̄ dei eſt mat̓ nr̄a. mat̓ eiꝰ ī qͦ ſolo ſperamꝰ ⁊ quē ſolū timemꝰ: ē mr̄ nr̄a. Mat̉ eiꝰ inquā qͥ ſolꝰ ſaluat: ſolꝰ dānat: ē mr̄ nr̄a: Sꝫ o bn̄dicta ⁊ exaltata. nō tibi ſoli: ſꝫ ⁊ nob̓ qͥdē qͣꝫ magnū: qͣꝫ amabile ē: qd̓ video ꝑ te euenire nob̓: qd̓ vidēs gaudeo. qd̓ gaudēs dicere nō audeo. Si eī tu dn̄a es mr̄ eiꝰ. nōne ⁊ alij filij tui ſt̓ frēs eiꝰ. Sꝫ qͥ frēs ⁊ cuius eiꝰ? Loqͣr vn̄ iocūdat̉ cor meum an ſilebo: ne elatiōe arguat̉ os meū? Sꝫ qd̓ credo amādo: cur non ꝯfiteor laudādo: Dicā igit̉ nō ſuꝑbiēdo. ſed gr̄as agēdo. qͥ em̄ fec̄ vt ip̄e ꝑ mat̓nā niſta σπr ααr gn̓ationē eſſet frat̓ nature nr̄e: ⁊ nos ꝑ vite reſtitutionē eſſemꝰ filij matris eiꝰ: ip̄e nos īuitat: vt ꝯfiteamur nos ſrēs eiꝰ: Ergo iudex nr̄ ē frat̓ nr̄. Saluator md̓i ē frat̓ nr̄. Qua igit̉ certitu dine debemꝰ ſperare. qͣ ꝯſolatōe poſ ſumus timere. qͦꝝ ſiue ſalꝰ ſiue dant tio de boni fratrꝭ ⁊ de pie matrꝭ pendet arbitrio? Quo etiam affectu hūc fratrē ⁊ hāc matrē amare debemꝰ. qͣꝫ familiaritate nos illis ꝯmittemus: q ſecuritate ad ilios ꝯfugiemꝰ. qͣ dulce dine fugiētes ſuſcipiemur? Bonꝰ igr̄ frat̓ nob̓ dimittat: qd̓ deliqͥmꝰ ip̄e auertat. qd̓ delinq̄tes īcurrimꝰ. ip̄e do net qd̓ penitētes petimꝰ. bona mater oret ⁊ exorꝫ ꝓ nob̓: ip̄a poſtulet: ⁊ īpe tret qd̓ expedit nob̓. ip̄a roget filiū ꝓ filijs. vnigenitū ꝓ optatꝭ. dn̄ꝫ ꝓ ẜuis Bonꝰ filiꝰ audiat matre ꝓ fratribus vnigenitꝰ ꝓ hijs qͦs adoptauit. dn̄s ꝓ hijs qͦs liberauit. Maria qͣntū tibi debemus. dn̄a mat̓. ꝑ quā talē fratrē habemius. qͥd gr̄aꝝ: qͥd laudis tibi re tribuemus? Hagne dn̄e tu nr̄ maior frat̓. Magͣ dn̄a tu nr̄a melior mat̓. do cete cor meū: qͣ reuerētia vos debeat cogitare. Bone tu: ⁊ bonatu. Pulcis tu: ⁊ dulcꝭ tu. dicite ⁊ date aīe mee qͦ affectu vos memorādo de vob̓ delectet̉. delectādo iocudet̉. iocūdādo īpīguet̉. Impīguate ⁊ ſuccēdite eā ve ſtra dilectiōe. vr̄o ꝯtinuo amore. Lāgueat cor meū. liq̄fiat aīa mea: defici at caro mea. Utinā ſic viſcēa aīe mee dulci feruore vr̄e dilectiōis exardeſcāt vt viſcera carnis mee exareſcant: vtinā ſic intima ſpūs mei dulcedine vr̄i affectꝰ īpīguēt̉ vt medulle corꝑis mei exſiccēt̉. Dn̄e fili dn̄e mee. dn̄a mr̄ dn̄i mei. ſi ego n̄ ſū dignꝰ: qͥ ſic debeā vr̄o amore btīficari: certe vos n̄ eſtſ īdigni qͥ ſic īmo plꝰ debeatꝭ amari. gͦ benig niſſimi. nec ſic denegetꝭ mihi petenti id qd̓ me ꝯfiteor indignū vt auferat̉ id qd̓ certe vos denegare nō poteſtis dignos. date itaqꝫ pijſſimi. date obſe cro ſupplicāti aīe mee. nō ꝓpt̓ meritū CCCCIIII meū: ſꝫ ꝓpt̓ meritū vr̄ꝫ. date illi qͣntū digni eſtꝭ amorē vr̄ꝫ. date īquā mihi qͦ ſū indignꝰ: vt reddat̉ vob̓ qͦ eſt digni. Si em̄ n̄ vultꝭ dare vt habeā qd̓ deſidero. ſaltē nolite negar̄. vt reddā vob̓ qd̓ debeo Forſitan p̄ſumēdo lo qͣr: ⁊ vtiqꝫ bonitas vr̄a fac̄ me auda cē. Loqͣr gͦ adhuc ad dn̄ꝫ meū ⁊ dn̄aꝫ meā. cū ſim puluis ⁊ cinis. Dn̄e ⁊ dn̄a nōne ml̓to meliꝰ ē: cū vos gͣtꝭ donatꝭ petēti qd̓ ip̄e nō meret̉: qͣꝫ cū vobis ſb̓trahit̉ qd̓ vob̓ iure debet̉? Illd̓ qͥp pe ē p̄dicāde miſcd̓ie. iſtd̓ eſt neſande iniuſticie. Impēdite igit̉ gr̄aꝫ: vt reci piatꝭ debitu. facite vos mihi miſcd̓iaꝫ vr̄am. q̄ mihi expedit: ⁊ vos decꝫ. ne faciā ego vob̓ iniuſticiā meā. q̄ nulli expedit ⁊ nullū decꝫ. Eſtote vos mihi miẜicordes: qd̓ obſecro. ne ſiꝫ ego vo bis iniuſtꝰ. qd̓ execror. Pate benigne ⁊ benigna. nec ſitis exoratu difficiles Date anime mee amorē vr̄i. queꝫ ip̄a non iniuſte petit. et vos iuſte exigitis ne ip̄a bonis veſtris ſit ingrata. quod ipſa iuſte horret: ⁊ vos iniuſte punitis. Certe hieſu fili dei. ⁊ tu maria ma ter eius: ⁊ vos vultis ⁊ equum eſt. vt quicquid vos diligitis diligat̉ a nobis. Ergo bone fili rogo te per dilec tionem quā diligis ⁊ diligi vis eam ita mihi des vt vere diliga eā. Bona mat̓ rogo te ꝑ dilectiōꝫ qͥ diligꝭ filiū tuū: vt ſic̄ tu vere diligꝭ ⁊ diligi vis eū ita vt mihi īpetres vt ve diligā eū. Ec ce eī qd̓ vt fiat vere ē ī vr̄a volūtate. cur ꝓpt̓ pctā mea nō fiet: cū ſit in vr̄a ptāte? Amator ⁊ miẜator oīm. tu poſuiſti reos tuos ⁊ vſqꝫ ad mortē amare. ⁊ poterꝭ te rogāti amorē tui ⁊ matri tue negare? Ueneret̉ igit̉ vos ſicut digni eſtꝭ mēs mea. Seruiat vob̓ ſic̄ debet caro mea. ⁊ ī hoc ꝯſumet̉ vita mea: vt inet̓nū pſallat tota ſubſtātia mea. bn̄dictꝰ dn̄s inet̓nū fiat fiat. am̄ llia or̄o ad v̓ginē gl̓ioſan Ue md̓i ſpes maria. Aue mitꝭ mnoliuiumdit de cuim q riji me te niſlemꝰ CCXTV aue pia. Aue v̓go mat̓ xp̄i. tu q̄ ſola meruiſti. eſſe mat ſine viro: ⁊ lactare more miro. Angl̓oꝝ īꝑatrix. pctōꝝ cō ſolatrix. Cōſolare me lugētē ī pctīs iā fetētē. Cōſolare pctōrē. ⁊ ne tuuꝫ des honorē. alieno aut crudeli. p̄cor te re gina celi. Me habeto excuſatū apud xp̄ꝫ tuū natū. Cuiꝰ irā expaueſco. a fu rore ꝯtremiſco. Nā peccaui tibi ſoli: o maria v̓go noli eē mihi aliena: gr̄a celeſti plena. Eſto cuſtos cordis mei. ſigͣ me timore dei. Cōfer vite ſanitatē ⁊ da moꝝ honeſtatē. Da pctā me vita re. ⁊ qd̓ iuſtū ē amare. O dulcedo vir ginalis nūqͣꝫ fuit nec ē tal̓: int̓ natas ml̓ieꝝ: oīm creator reꝝ: te eligit genitricē: qͥ mariā peccatricē: emudauit a reatu ip̄e me tuo p̄catu a pctīs cūctꝭ t̓ gat: ne īfernꝰ me demergat. Eya rōſa ſine ſpina. pctōꝝ medicia: ꝓ me xp̄m int̓ pella. vt me ſaluet a ꝓcella. huiuſ md̓i tā immūdi. cuiꝰ flucti furibūdi oī ꝑte me impingūt. ⁊ pctī zona ſtrin gūt. Xp̄e fili ſūmi pr̄is. per amorē tue mr̄is. cuiꝰ vent̓ te portauit ⁊ te dulci lacte pauit. Te per ip̄aꝫ rogo ſuppleqꝛ tu es ſalꝰ duplex. ſalꝰ reꝝ mūdana rū. atꝫ ſalꝰ aīaꝝ. Te nc̄ p̄cor lꝫ reꝰ: miſerere mei d̓s. Miſerē xp̄e dei: miſerer̄ fili dei. Miſere̓ miſere̓: miẜator nā es vere. Tu pctā dele mea: ⁊ cor mūduꝫ in me crea. Da ſpem firnā fidē recta. charitatēqꝫ perfectā. ⁊ ꝯcede finē bonū: qd̓ ē ſuꝑ oē donū. vt in corde ſic ꝯpūgar. tibi xp̄o qd̓ ꝯiūgar. Fac me digne māducare: corpꝰ tuū ſalutare Ira tua non me gͣuet. ſanguis tuꝰ ſic me lanet. Exͣ corpꝰ ⁊ in corde: a pctīs ⁊ a ſorde. Ut dū iſtat hoͣa mortꝭ. āgelus tc̄ aſſit fortꝭ. Ate datꝰ mihi cuſtos qͥ det locū int̓ iuſtos. Mors dū carnē meā frāgat: mors ſcd̓a nō me tangat licꝫ caro ꝯputreſcat. ſpūs tn̄ in te reqͥ eſcat. duꝫ reſurgo te viſurꝰ. ſꝑ apd̓ te māſurꝰ. Audi nos. nā te filiꝰ nihil ne gās honorat. Galua nos ih̓ū ꝓ qͥbꝰ CCXLVI v̓go mat̓ te orat. Amē. Cōtra rapto Eꝰ meꝰ de manu īimico res. rū extollas me. ⁊ lib̓a me ꝓpt̓ nomē ſctm̄ tuū ab hijs qͥ appropiant mihi qm̄ int̓ ml̓tos eras mecū d̓s me us: adiutor meꝰ. In hͦ ꝯgͦui qm̄ volū iſti me: qꝛ nō gaudebit limicꝰ meus ¶ Tituſuꝑ me Cōtra tepeſtates. lus triūphalis ih̓s nazarenꝰ rex iude orū deſendat me. Ecce crucē dn̄i: fugi te ꝑtes aduerſe: vicit leo d̓ tribu iuda radix dauid all̓a. Ryrieleyſon. Xp̄el̓. Kyriel̓. Gr nr̄. Dn̄e exaudi orōꝫ meaꝫ r̄o ¶ Et clamor meus ad. Mp̄s ſempit̓ne d̓s ꝑce metuētibꝰ: ꝓpiciare ſupplicātibꝰ: vpꝰ noxi os ignes nubium ⁊ vim ꝓcellaꝝ ad tue laudis trāſeat ꝯminatio tēpeſtalia oratio. tis. Per xp̄m. Homo tua qm̄s dn̄e ſpūales A neqͥtie repellant̉: ⁊ aerearuꝫ diſcedat malignitas tempeſtatum. Per xp̄m. ¶ Sequūt̉ nacorōes de angelis. ⁊ primo de ſancto michaele archagl̓o. Ancte michael archāgele dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. q vē iſti ī adiutoriū ppl̓o dei. ſb̓ueni mihi apud altiſſimū iudicē. vt mipctōri donet remiſſiōꝫ oīm pctōꝝ me oꝝ ꝓpt̓ magnā miẜationū ſuaꝝ cle mētiā. Exaudi me clamātē ſcē micha elatꝫ īuocantē te. ⁊ adiuua me maie ſtate dn̄i dep̄cantē. Et int̓pella ꝓ me gemiſcēte. ⁊ ſac me caſtū ab oībꝰ pec catꝭ meis. Inſuꝑ obſecro te p̄claꝝ atꝫ decoꝝ ſūme diuinitatꝭ miniſtꝝ: vt in nouiſſimo die benigne ſuſcipiaſ aīaꝫ meā ī ſinu tuo ſctīſſimo. ⁊ ꝑducas eu in locū refrigerij pacꝭ ⁊ qͥetꝭ. vbi ſctō rū aīe cū leticia ⁊ ienarrabili gaudio futuꝝ iudiciū ⁊ gl̓iaꝫ btē reſurrectōiſ Umme ſeAlia vn̄ sͣ expectāt. dis miniſter pͥnceps milicie ce leleſti ⁊ ſignifer. Quis vt d̓s michael xi CCXLVII angele pijſſime: archāgele placidiſſi me tibi corpꝰ ⁊ animā meā tota intētione tuendam committo: tibi ſpecialiter pꝰ deū deiqꝫ genitricem vite ⁊ mortꝭ mee diligētia ꝯmēdo. Adeſto q̄ſo mihi dū viuo: vt oēs actꝰ meos ad dei volūtatem faciēdā dirigas. vt me ab īſidijs īimici. ⁊ ab oībꝰ malis viſibilibꝰ ⁊ īuiſibilibꝰ lib̓es. ſuccurre mihi q̄ſo ī hoͣa mortꝭ mee. ⁊ feſtina ī auxiliū meū cū angl̓oꝝ ml̓titudi ne. vt brachiū pctōris ⁊ maligni aduerſarij mei ꝯteras. app̄hēde arma ⁊ ſcutū ⁊ exurge ī adiutoriū mihi: vt animā meā de faucibꝰ īpij dracōis eri pias. ⁊ eā comitātibꝰ angl̓is lucꝭ ī ſinū abrahe ī requiē ſempit̓nā cū exul tatiōe ꝑducas. De oīb Hnes ſci āgli ⁊ archagrtthro ni ⁊ dn̄atiōes: pͥncipatꝰ ⁊ ptā tes: v̓tutes: cherubī ⁊ ſeraphī. agmīa celeſtiū btōꝝ ſpirituū: fūdite ꝓ me p̄ces ad dn̄ꝫ: vt me liberꝫ a pctōꝝ vīcul̓ ⁊ illuſtrar̄. dignet̉ v̓tutū ſtudijs ⁊ d̓fē dat ab aduerſitatibus cūctꝭ. ⁊ poſtre mū iūgat me ſctīs conſortijs. Amen. Mnes ſctī ſera Alia de eodē. phin: cherubī: throni qͦꝫ dn̄ati ones pͥncipatꝰ: ptātes: v̓tutes: archā geli: āgl̓i: ordīes nouē ſpirituū btōrū qͥs in dei laudibꝰ firmauit charitas. me fragilē: me pctōrē ſupplicē vr̄ꝫ firmate p̄cibꝰ: vt ſpiritales pͥuitates vr̄o iuuamīe deuīces fortit̉. nūc ⁊ ī euuꝫ vr̄is pr̄ocinijs fulciri vr̄e btītudīs gr̄a ꝑfrui merear. Amē. Itē ad ꝓpriū aga Ater oēs ⁊ p̄ oībꝰ ſuꝑ lū oro. nis ciuibꝰ tuū ſingl̓arit̉ ⁊ p̄cipue depoſco ſuffragiū bte ⁊ angelice ſpūs. cui me d̓s cuſtodiēdū deputauit: vt me diebꝰ ac noctibꝰ horſ ⁊ mo mētꝭ oībꝰ īdeſinent̓ vbiqꝫ cuſtodias ne auditū(qd̓ abſit) aliquē ad me de cipiēdū callidꝰ tētator īueniat: ne ra biē ſue tyrānidis exerceat. qͥ tanqͣꝫ leo rugiens circūit q̄res quē deuoret. Ne aīaꝫ meā circūueniēdo illaqueet. ne CCXLXIIII mētēmeā alienādo ꝑturbet. ne ſenſmeos exagitādo ludificet. ne me ī pe ricl̓a vlla p̄cipitet. ne me ī caſꝰ īproui ſe mortꝭ īpellat. Sꝫ vt ſꝑ ⁊ vndiqꝫ tuo interiꝰ exteriuſqꝫ regimine vitā ꝓſpe re ⁊ ī bono ꝓpoſito trāſigā. ne an̄ dignā pctōꝝ emēdationē vite t̓minū ca piā. Cū v̓o p̄finitū tp̄s moriēdi adue nerit. ⁊ īimici mei aīaꝫ meā circūded̓ rint: ⁊ os eoꝝ locutū fuerit ſuꝑbiam: cū tribulatio ꝓxīa fuerit ⁊ nō ſit qͥ ad iuuet. cū apperuerint ſuꝑ me os ſuuꝫ ſicut leo rapiēs ⁊ rugiēs. qn̄ circūde d̓ rint me canes ml̓ti. ⁊ ꝯciliū malignā tiū obſederit me. Tūc rogo exurge cū dei adiutorio: ad ꝯuertēdū īimicum meū retrorſū. Exurge p̄ueni eū ⁊ ſuꝑ plāta eū. Eripe aīaꝫ meā ab īpio: ꝯte re brachiū pctōrſ ⁊ maligni: q̄rat̉ ab illu pctm̄ meū: ⁊ īueniat deletū ſanguine xp̄i. Tūc q̄ſo ne elōgauerꝭ auxi liū tuū. ſꝫ ad defenſionē meā ꝯſpice. Erue a framea aīam meā ⁊ de manu canis vnicā meā. Salua me ex ore leonis: ⁊ a cornibꝰ vnicorniū hūilitatē meā. Reſtitue aīaꝫ meā a malignitate eoꝝ: a leonibꝰ vnicā meā. Nō ſu pergaudeāt mihi iniq̄. nō dicāt ī cordibꝰ ſuis. euge euge aīe nr̄e. nec dīcāt deuorabimꝰ eū. Nō mādēt v̓bū iniquū aduerſū me dicētes Perſeqͥmini ⁊ ꝯp̄hēdite eū. qꝛ nō ē qͥ eripiat. Tūc obſecro ne tradas beſtijs aīaꝫ tibi cō miſſaꝫ. aīaꝫ pauꝑis tui ne obliuiſcarꝭ ī finē. Ne ꝑmittas auferēdū īpijs p̄conijs hoīm tibi celitꝰ aſſignatū. Sꝫ educ me d̓ laq̄o quē abſcoder̄t mihi Educ de cuſtodia aīaꝫ meā. ⁊ eā īcolumē cū p̄ſidio btōꝝ ciuiū tuoꝝ ītroduc ī ciuitatē ſctāꝫ irl̓ꝫ: vbi mors nō erit vltͣ. neqꝫ luctꝰ: neqꝫ clamor: ſꝫ nec vllꝰ dolor. vbi vota laudis vna totū letꝰ īꝑpetuū dn̄o reddā. tali modula tiōe decātās. v̓ba iniqͦꝝ p̄ualuer̄t ſuꝑ nos: ⁊ īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpiciaberis. Btūs quē elegiſti ⁊ aſſūpſiſti: habita rult mni CCTIXI bit ī atrijs tuis. Replebit̉ ī bonis domꝰ tue. Amē. Alia orō ad ꝓpͥuꝫ āgl̓ꝫ Bſecro te angl̓ice ſpūs cui ego ad ꝓuidēdū ꝯmiſſus ſū. vt in deſinent̓ ꝓtegas me: defendas: mun des. munias ab oī īcurſu diaboli: vi gilātē: dormiētē vbicūqꝫ iero. repelle a me ꝑ v̓tutē ſctē crucꝭ oēꝫ tētationeꝫ ſathane. ⁊ qd̓ mea exigūt merita: tuiſ p̄cibꝰ obtine apd̓ altiſſimū iudicem ita vt nihil loci ī me habeat ꝯͣrie v̓tu tꝭ admixtio Cūqꝫ ꝑ abrupta vitioꝝme oꝝ me deuiaſſe viderꝭ. ꝑ ſemitā iuſticie ad ſaluatorē meū me reduce̓ ſata gas. Et ī qͣcūqꝫ tribulatiōe vl̓ āguſtia me eē ꝓſpexerſ. auxiliū dei oīpotētis tuo obtētu ⁊ p̄camīe mihi adeſſe ſen ciā. p̄cor te mi cuſtos(ſi fieri p̄t) notū mihi facias finē meū. diēqꝫ obitꝰ mei Et cū de corꝑe eductꝰ fuēo n̄ ꝑmittas me malignos ſpūs t̓rere. neqꝫ ī foueā deſperatiōis deducere. Nō ꝑmittas me angelice ſpūs: donec ad viſioneꝫ I ip̄iꝰ ꝯditorſ mei ꝑducas me: vbi ego ꝓ oꝑe ⁊ tu ꝓ cuſtodia vna cuꝫ btīſſima dei genitrice ⁊ oībꝰ ſctīs dn̄o adiuuāte letemur. qͥ cū d̓o. An̄. Angele bone qͥ mihi datꝰ es cuſtos: expugna diabolū. qͥ mee ſaluti īſidiat̉. v. Gl̓io ſus apparuiſti ī ꝯſpectu dn̄i. Propterea decore īduit te dn̄s. Or̄o. Eꝰ cuiꝰ ꝓuidētia hūano gn̄i ſuꝑnoꝝ ſpirituū p̄ſidiuꝫ ſb̓miniſtrat. ꝯcede: vt āgelū mee cuſtodie deputa tū ita valea venerari. vt eiꝰ ꝓuidentia vbiqꝫ merear defendi. ꝑ xp̄ꝫ dn̄m nr̄m. De ſcō ioh̓e baptiſta or̄o Tē ioh̓es baptiſta electe dei: tu es angl̓s dei qͥ veniſti an̄ faciē dn̄i pa rare vias eiꝰ. tu oſtēdiſti agnū dei do minū ⁊ ſaluatorem nr̄m. q̄ tollit pctā md̓i. tu baptiſaſti ⁊ ꝯgͦuiſti miſteriū: tu precurſor extitiſti: martyr gl̓ioſus ⁊ laudabilis dn̄i. int̓ cede ꝓ me ad dn̄ꝫ vt merear vitā poſſide̓ et̓nā. Alia de Cē ioh̓es baptiſta: qͥ me eod ruiſti ſaluatorē md̓i tui mani CCXLVI bus baptizare ī fluuio iordanis. eſto mihi apd̓ miẜicordē deū piꝰ int̓ceſſor. vt me a pctōꝝ tenebrſ eripiat ⁊ ad lucē celeſtꝭ gr̄e ꝑducat. qui tollit pctā md̓i ⁊ regnū reloꝝ appropinqͣre ꝓmi ſit. cui ē honor ⁊ gl̓ia ꝑ īfinita ſecl̓a ſe culoꝝ. Ad oēs ſctōs pr̄iarchas ⁊ ꝓ ctī priarche: ſctī ꝓph̓e phetas qͥb ab īitio md̓i op̄s d̓s maie ſtate ſue dignitatꝭ reuelare digͣtꝰ eſt. obſecrate ꝓ pctīs meis: ⁊ expulſa penitꝰ errorſ caligīe: cordis mei ocl̓os: vere fidei catholice lumīe illuſtrare: vt ī die iudicij nō cū īpijs ⁊ īfidelibꝰ. qͥ credē ac pn̄iam agere noluerūt ẜm meritū meū deputer. ſꝫ ꝑ vr̄aꝫ int̓ceſſi onē merear īueniri abſolutꝰ ī illa die ab oī vincl̓o pctōꝝ. vobiſcūqꝫ ac oībus fidelibꝰ introire ad regͣ celorum Amen. Ad ſctm petrū apīoꝝ pͥncipe Etē petre apl̓e ⁊ electe dei tu ꝯfeſſꝰ es filiū dei: ſuꝑ te edi ficauit dn̄s eccl̓iam ſuā: tibi tradidit I iij claues regni celoꝝ. tibi dedit ptātē li gādi atꝫ ſoluēdi pctā: tu es paſtor ouiū: exēplar ꝯfeſſiōis: exemplar pnīe doctor eccl̓ie: ianitor ꝑadiſi. adiutor electoꝝ: tu es ſuſceptor aīaꝝ. ⁊ ego mi ſer ⁊ fragilis pctōr: qͥd ſū facturꝰ cuꝫ venero ad te? Adiuua me vt nō recedā a te ꝯfuſus: ꝓpt̓ pctā q̄ male ꝯmiſi: ſꝫ potiꝰ ſolue vīcl̓a pctōꝝ meoꝝ: qͥ habes ptātē ligādi atꝫ ſoluēdi ī celo ⁊ ī fra. Sctē petre: ſctē paule: ſctē andrea oēs ſcī apl̓i dn̄i ſucccurrite mihi ⁊ apperite mihi portas iuſticie: vt in greſſus ī eas ꝯfitear dn̄o. et viuā ī ſecula ſecl̓oꝝ. amē. Itē vn̄ ſupͣ. Ctē petre clauiger etheree int̓ cedere dignerſ ꝓ me ad dn̄m: qͥ tibi tradidit claues regni celoꝝ: vt tua in terceſſiōe placatꝰ: ꝯcedat mihi meoꝝ veniā peccaminū. Pete mihi a d̓o ve re penitētie ꝯpūctionē. ſic̄ tu habuiſti: qn̄ amare flebas poſt negationeꝫ mgr̄i tui. Et ſic̄ te eripuit de manu he nut ia iCCi rodis: ⁊ de oī expectatiōe plebis iud̓ orū: ita idē dn̄s d̓s meus: dignet̉ me ꝓ tuis ſctīs int̓ceſſiōibꝰ eriꝑe de manibꝰ oīꝫ īimicoꝝ meoꝝ viſibiliū ⁊ in uiſibiliū: ⁊ poſt hāc caducā vitā me ad et̓nā ꝑducat gl̓iaꝫ. Amē. Ad ſan lū doctoreꝫ genciū or̄o. ctu Btē paule apl̓e doctor gentiū dep̄care ꝓ me cūctipotētē dn̄ꝫ qͥ te de celo vocauit ⁊ ī t̓rā ꝓſtrauit. te de ꝑſecutore fecit vas electiōis. vt me ꝓſtratū ī malo eleuet ī bono. Et vt v̓boꝝ tuoꝝ eruditiōibꝰ edoctꝰ: di ſcā ſpernere fugitiua huiꝰ ſecl̓i gaudia: ⁊ verā luce q̄ xp̄s ē valeā app̄hē dere. ⁊ ꝑ gr̄aꝫ dei quā meruſti ⁊ acce piſti ⁊ q̄ ī te vacua nō fuit. ſꝫ ſꝑ ī te mā ſit: ore licet polluto te depcor. vt me ab angl̓o ſathane eripias: ⁊ a vētura ira liberes: ⁊ in celū introducas. atqꝫ cū oībus ſctīs apl̓is ⁊ euangeliſtis ꝑ graciam filij dei viui: ⁊ per aduentu I iiij ſpūſſctī ꝑacliti venias ī adiutoriū mi Ad hi pctōri ⁊ oībꝰ xp̄ianis. Amen. Ep̄cor ſctm̄ andreā apl̓ꝫ orō. te beatiſſime andrea apl̓e dn̄i ih̓u xp̄i: qͥ biduo pēdēs ī cruce. nō ceſ ſaſti ppl̓ꝫ doce̓: cruciſqꝫ gl̓iaꝫ in qͦ hūa nū genꝰ piꝰ redēptor ꝓpͥo cruore redemit p̄dicare: vt ip̄m depoſcere dignerꝭ ꝙ mihi ꝓpiciꝰ exiſtat. culpaꝝ nexus ſoluat: ⁊ me celeſtibꝰ ciuibꝰ iun gat. Amen. Or̄o ad eūdem. ſctē andrea apl̓e dei. qͥ dimiſſa naui ⁊ ſpreto rethi: qͦꝝ vſu actuqꝫ viuebas celoꝝ p̄mia mercatꝰ es. ꝑ illum qui te de naui vocauit deprecor te vt tuis meritis ab omni fantaſia ſa thane me eripias ⁊ ad futura ira defē das ⁊ v̓tutē tuā mihi an̄ tribunal xp̄i oſtēdas. Per xp̄ꝫ. v̓. Dilexit andream dn̄s. In odorē ſuauitatꝭ. Or̄o Lieſtatē tuā dn̄e ſupplicit̓ exo ramꝰ vt ſicut eccl̓ie tue btūs andreas apl̓s extitit p̄dicator ⁊ rector. ita apd̓ CCXCVIII te ſit ꝓ nobis ꝑpetuus int̓ceſſor. Per De ſctō iode euangeliſta oratio Ctē ioh̓es euāgeliſta dn̄i. qͥ ſupra pectꝰ dn̄i ī cena recubuiſti dep̄care ip̄ꝫ fontē ſcīe. de qͦ vere hauſi ſti fluēta doctrine vt luce ſue v̓itatis tenebras pctōꝝ meoꝝ effugare ⁊ illu ſtrare dignet̉. ⁊ qͥ te eripuit de feruētſ olei dolio. ip̄e me eripiat d̓ et̓ne nior a orō de eodem tꝭ pericl̓o. Amē. Itē ioh̓es euāgeliſta celeſtiuꝫ ſecretoꝝ ſb̓limiſſimꝰ ſcrutator ⁊ oſtēſor. īmēſas ⁊ īeffabiles diuiciaſ ſuauitatꝭ. qͣs de ſacrario dn̄ici pectoris potaſti: nos miſeri petimꝰ. vt tuo int̓uētū ab īminētibꝰ huiꝰ ſecl̓i ꝑtur batōibꝰ lib̓ati et̓ne btītudīs gaudijs ꝑfrui mereamur ⁊ me miſeꝝ. oēſqꝫ fid̓ les ſctē ioh̓es gͣcie ⁊ ꝓtectiōi diuine. ſctēqꝫ genitrici dei ꝯmēdare digͣre. ꝑ xp̄m. v. Cibauit eum dn̄s pane vite ⁊ intellectus. Et aqua ſapiencie ſaluta ris potauit eum. ¶ O. atio. It dn̄e qm̄s btūs ioh̓es euāge X liſta nr̄e fragilitatis adiutor: ⁊ ꝓ nob̓ tibi ſupplicas copioſiꝰ exaudi De ſctō thoma oro. at̄. Per. Ectē thoma: qͥ ꝓprijs manibꝰ latꝰ redēptorſ nr̄i ꝓ nob̓ vulneratuꝫ attīge̓ meruiſti. te ꝑ eādē gr̄am quā tō̄ accepiſti. qn̄ op̄s d̓s vulnꝰ ambigui tatꝭ a te abſterſit. dep̄cor vt anguſtias qͣs ꝓ pctīs meis patior. ⁊ irā quā me reor tuo p̄catu auertas: ⁊ ſuſpedas: ⁊ me organoꝝ laudibus ī oī charitate triūphare ꝯcedas. Per. v̓. Quia vidi ſti me thoma credidiſti. btī qͥ nō vide Ueſu Oro rūt ⁊ credider̄t. mus op̄s d̓s: vt btūs thomas apl̓s: tuū ꝓ nob̓ īploret auxiliū vt no ſtrſ reatibꝰ abſoluti: a cūctꝭ etiā periculis exuamur. Per dn̄ꝫ. De ſctō ma Ectē mathia qͥ thia apl̓o orō dn̄o diſponēte btōꝝ apl̓orum ſorte ⁊ mūdiſſimis orōnibꝰ ī locū iu de p̄uaricatorſ. de qͦ ip̄e p̄uaricatꝰ fue CCLIII rat electꝰ. ⁊ clariſſimis tuis v̓tutibus apl̓s xp̄i ⁊ p̄dicator ⁊ martyr eſſe meruiſti. Te ſupplicit̓ īploro. vt meritꝭ ⁊ int̓ ceſſiōibꝰ tuis. ab eodē dn̄o nr̄o ie ſu xp̄o veniā pctōꝝ meoꝝ ī hͦ ſecl̓o ꝑcipiā: ⁊ ī futuro vitā et̓na poſſideam Eꝰ Per. v̓. In oēm t̓rā. Or̄o. qͥ btm̄ mathiā apl̓oꝝ tuoꝝ col legio ſociaſti. tribue qm̄s vt eiꝰ inter uetōe: tue circa nos pietatꝭ viſcēa ſen ciamus. Per xp̄ꝫ dn̄ꝫ nr̄ꝫ. De ſancto Ancte phi philippo apl̓o or̄o lippe apl̓e dn̄i. qͥ ab oīpotenti d̓o vnigeniti dei pr̄is filio: eūdē patrē tibi ⁊ ꝯſocijs tuis oſtēdi petiſti: te miſer ego pctōr oīm criminū ſordibꝰ obuolutꝰ: dep̄cor: vt ab oī me diſtri cto flagello(qd̓ iuſte mereor) ⁊ ab oī dānatiōe ⁊ a vētura ira liberes. ⁊ lāpadibus ornatū ⁊ letuꝫ ad regē gl̓ie perducas. Per xp̄m dn̄m nr̄m. Ameu ¶ De ſaucto iacobo minori oratio. Etē iacobe apl̓e dn̄i. frat̓ ioh̓is apl̓i ⁊ euāgeliſte. ꝑ abſciſionē p̄cioſi capitꝭ tui quam ſuſtinuiſti proamore dn̄i te deprecor pctōr oī ſpurci tia plenꝰ vt me tuis gl̓ioſis meritꝭ ab oī diſtricto iudicio(qd̓ iuſte mereor) ⁊ ira vētura miẜicordit̓ eripias. ⁊ atro agmine fugato. ſcō agmini ꝓpinqͣnte ī ꝯſortiū angl̓oꝝ ⁊ ſinū abrahe me tdas. Per. v̓. In oēꝫ t̓rā ex Zaudi nos d̓s ſalutarſ Or̄o. nr̄ ⁊ apl̓oꝝ tuoꝝ philippi ⁊ iacobi tu ere p̄ſidijs: qͦꝝ donaſti fideles eſſe do ctrinis Per xp̄m. De ſctō iacobo ma Ancte iacobe al iore oratio. phei per graciā qua frater dn̄i vocari meruiſti te dep̄cor vt me a pre ſenti flagello. ⁊ a ꝯſuetudine peccan di. ⁊ ab īmūdicia cordis ⁊ corꝑis ⁊ a vētura ira liberes: ⁊ aureā coronam mihi reddas. q̄ varijs gēmaꝝ floribꝰ fulgeat. ac celeſti lumīe ſplendeſcat. Per. v. Dediſti hereditatē. tim ē. Oro 1i CCC. Sto qm̄s dn̄e plebi tue ſctīficator ⁊ cuſtos. vt beati iacobi apl̓i tui munita p̄ſidijs. ⁊ ꝯuerſatiōe tibi placeat ⁊ ſecura deſeruiat. Per. De ſctō bartholomēo apl̓o or̄o bōa Atē bartholomēe ꝑ gr̄aꝫ qͣ me ruiſti vocari amicꝰ dei: miſer e pollutꝰ ẜuꝰ ſordidiſſimꝰ p̄cor te: d̓ p̄cor ꝑ eū: qͥ te ⁊ ſocios tuos nō ẜuos ſꝫ amicos vocauit: vt me tuis p̄cioſiſ meritꝭ lib̓es ab oībꝰ v̓ſucijs diaboli ⁊ īſidijs ⁊ t̓roribꝰ ⁊ īpugnatiōibꝰ ⁊ dānatiōe ⁊ illuſiōe viſibilis ⁊ īuiſibi lis hoſtꝭ ī die furorſ dn̄i. ⁊ ī fine vite mee ꝯͣ aduerſarios meos ī adiutoriū meū venias: ⁊ binis lumībꝰ ſuffultū veſtigia agni oſtēdas. ꝑ xp̄ꝫ. v Annū ciauer̄t oꝑa dei. Et facta eiꝰ ītellexer̄t Oratio Reſta qm̄s omnipotens deus: vt beatꝰ bartholomeus apl̓us: tuū ꝓ nob̓ imploret au xilium: vt a nr̄is reatibus abſoluti: a cunctis etiam periculis exuam̄. Per. Ancte De ſctō matheo apl̓o mathee apl̓e: ꝑ illā oīpotētꝭ d̓i gr̄aꝫ: qͣ te de theolonio vocauit. ⁊ p ſe duxit: tua p̄cioſa merita ego pctōr dep̄cor. vt me ab āguſtia(quā digne mereor) tuo int̓uētū miẜicordit̓ defendere dignerꝭ. et mellifluis p̄cibus dn̄m ꝓ me exorare digneris. Amē. v̓. In oēm t̓rā exiuit ſonꝰ eoꝝ Pratio Tī mathei apl̓i ⁊ euāgeliſte q̄ ſumꝰ dn̄e p̄cibꝰ adiuuemur: vt qd̓ poſſibilitas nr̄a nō obtinet: eiꝰ nob̓ int̓ceſſiōe donet̉. Per xp̄m dn̄m. ¶ De ſctō ſymone apl̓o or̄o. Ancte ſymon zelothes ꝑ gr̄aꝫ illiꝰ q̄ te elegit de indo: te dep̄cor vt me miſeꝝ ab oībꝰ aduerſitatibꝰ: ⁊ a penis qͣs ꝓ pctīs meis horribilibus mereor eruas. ⁊ a cogitatiōibꝰ īmūdis tuis meritꝭ emūdes: ⁊ monita mi hi tribuas: vn̄ angelica celſitudo ad mirabilē me videat ⁊ iuſtū. Per xp̄m dn̄m. ¶ De ſancto iuda apl̓o Oratio. ntapi ¶TV Ectē iuda apl̓e: ꝑ illū qͥ te ſibi ī amicū aſciuit. dep̄cor te vt me Z a ꝯſuetudīe pctōꝝ meoꝝ tuis meritꝭ abſtahas. ⁊ a ptāte demonū eruas. ⁊ me ad īuiſibiles euehas potentias vbi trinitas diuina trinis adorat̉ vo cibꝰ ī pr̄e ⁊ filio ⁊ ſpūſctō: ⁊ vno ore oēs laudāt dn̄ꝫ. Qui viuit. v. Dediſti hereditatē: timētibꝰ nomē tuū dn̄e. Rotege dn̄e ppl̓ꝫ tuū ⁊ ¶ Or̄o apl̓oꝝ tuoꝝ ſymōis ⁊ iude pa trocitio ꝯfitētē ꝑpetua defenſiōe cō ſerua. ꝑ. De oībꝰ apl̓is ⁊ dn̄i diſcipul ctīſſimi apl̓i dn̄i ih̓u xp̄i petre ⁊ paule: adree: iacobe: ioh̓es: philippe: thōa bartholomēe marbee ſymō: thadee. mathia cū oībus diſcipul̓ ⁊ diſcipulabuſqꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i orate ꝓ me: vt dn̄s oēꝫ merorē cordiſ mei clemēt̓ auferat: ⁊ illumīet me ſic̄ vos illumīauit: ī līguis ⁊ ſpūſctō: et abſtrahat me de hͦ md̓o ſicut vos abſtraxit: donetqꝫ mihi ſeqͥ veſtigia ve ſtra ſaltē ī extremo agmīe vr̄o. v̓. In oēꝫ t̓rā exiuit ſonus. Orano Eꝰ q̄ nos ꝑ btōs apl̓os: tuoſqꝫ diſcipl̓os ad agnitiōꝫ tui noīs venire tribuiſti. da nob̓ ī eoꝝ imitatiōeꝓ ficere. ad et̓naqꝫ gaudia ꝑuenir̄. Per Item ad oēs apoſtolos or̄o Bnes ſctī apl̓i dei. qͥbꝰ ip̄e tra didit ptātē ligādi atꝫ ſoluēdi. Solui te me ī t̓rꝭ: qͦ ip̄e me ſoluat ī celis. vr̄is int̓ceſſionibꝰ eū mihi facite placatuꝫ quē ꝓ meis pctīs ꝓmerui iratū. ⁊ exorate illū vt īmēſas criminū meoꝝmo las ſoluat. ⁊ poſt curſū hꝰ vite ad ce leſte me palaciū trāſferat. locūqꝫ iſtū ⁊ cūcta loca nr̄e ſocietatꝭ viſitare ⁊ ex exaltare dignet̉: ꝓbis moribꝰ decorādo. cūctiſqꝫ fidelibꝰ viuis ⁊ defunctꝭ requiē tribuat. ip̄e qͥ ī trinitate ꝑfecta viuit ⁊ regͣt ꝑ oīa ſe. ſe. Amē. Se quūt̉ nūc orōes de martyribꝰ. ⁊ pͦ de ſctō ſtephano ꝓthomartyre. Ctīſſime pthomartir: ⁊ digniſ CCLVI ſime leuita xp̄i ſtephane. qͥ pͥmꝰ dn̄ice paſſiōis vexilla tuliſti. qͥ pͥmꝰ bn̄di ctionē leuiticā plenitudīe ſctīſpūs et apl̓ica electiōe ꝓmeruiſti. ad te cōfugio: te īuoco. te ſupplicit̓ ⁊ obnixe de p̄cor vt int̓cedere dignerꝭ ꝓ me nimiſ fragili ⁊ īdigno ad dn̄ꝫ ih̓ꝫ xp̄m: quē (cū in agone eſſes) ad dexterā patris ſtare ꝯſpiciēs: ꝓ ip̄is etiā tuis lapida toribꝰ exoraſti. Adiuua me q̄ſo īmaculate ⁊ īuictiſſime teſtꝭ v̓itatꝭ. vt qͥa tuo exēplo nec īnocent viuē nec gl̓io ſe mori valeo. ſaltē ꝯceſſo mihi ꝑ dei miſcd̓iaꝫ ⁊ tue int̓ceſſōis merita ſpa cio vite mee ſordes ita ꝯgrua emēda tiōe diluā vt ī articl̓o mortꝭ ab auditiōe mala lib̓atꝰ ſnīaꝫ ꝑpetue dānati onis euādā. Per. Alia orō de eodeꝫ Bſecro te ſctē ſtephane leuita ⁊ marter xp̄i. vt ꝓ me ad dn̄m ih̓ꝫ xp̄ꝫ: ꝓ cuiꝰ ꝯfeſſiōe pͥmū martyriū ſuſcepiſti: orare dignerſ: vt ſic̄ ille donauit tibi paciētia int̓ ictꝰ lapidū et celū aꝑtū vidre: ſic me int̓ tentatiōes eſſe pacientē. ⁊ diuina ſꝑ mēte ꝯtemplari. atꝫ ex charitate ꝓ fratribꝰ dilectꝭ exorare. ⁊ ad vitā et̓nā tuo pio interuētū qͣntocitiꝰ ꝑuenire faciat. Qui vi. v. Ecce video celos aꝑtos. Et ih̓m ſtātē a dextrꝭ v̓tutꝭ dei. Or̄o. A nob̓ qm̄s dn̄e imitari qd̓ co limꝰ: vt diſcamꝰ ⁊ īimicos dilige̓: qꝛ eiꝰ memoriā agimꝰ: qͥ nouit etiā pro ꝑſecutoribus exorare. Dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. Qui tecū. De ſciō vincētio or̄o Beate vincenti martyr xp̄i īclite: exora ꝓ me deū oīpotētē. qͥ tibi inter tot tormenta animū donauit inuictum. ⁊ ī carcere horrifico ſolaciū ꝯceſſit angelicū: vt tua p̄ce pla catꝰ: mihi ꝯdonet meoꝝ veniā com miſſoꝝ: ⁊ in bono oꝑe finē reddat ꝑſeuerabilē. ¶ De ſctō laurentio an̄. Leuita laurentius bonū opus oꝑatus eſt: qui ꝑ ſignū crueſ cecos illumi uauit. Diſꝑſit dedit pauꝑibus. iu riliia CCLVII ſticia eius manet in ſecl̓m ſecl̓i. Or̄o Eus cuius charitatꝭ ardore be atus laurentius edaces incen dij flāmas ꝯtempto ꝑſecutore deuicit: ꝯcede vt oēs qui martyrij eiꝰ merita veneramur: ꝓtectōis tue auxilio muniamur. De ſctō ſebaſtiano or Beate ſebaſtiane magna eſt fi des tua: int̓cede ꝓ nob̓ ad do minū ih̓m xp̄m: vt a morte epidimie: ⁊ ab oī infirnitate corꝑis ⁊ aīe tua in terceſſiōe liberemur. per xp̄m. VOra ꝓ nobis btē ſebaſtiane martyr xp̄i Ut digni efficiamur. ¶ Pratio. Mp̄s ſempit̉ne d̓s qͥ meritꝭ be ati ſebaſtiani martyris tui glorioſiſſi mi generalē peſteꝫ epidimie hoībus mortiferā reuocaſti. Preſta ſupplicibꝰ tuis. vt qͥ ꝓ ſil̓i peſte reuocāda: ac ceſſanda ſub tua ꝯfidentia ad ip̄ꝫ refugerint: ip̄iꝰ meritꝭ ⁊ int̓ceſſiōibꝰ a dicto morbo: ⁊ ab oībus nocumētis venenoſis. vniuerſiſqꝫ pericl̓is corꝑis ij ⁊ aīe. ⁊ a ſubitanea ⁊ īprouiſa morte ⁊ ab oībꝰ īimicꝭ viſibilibꝰ ⁊ īuiſibilibꝰ: ſingl̓is diebꝰ horſ atꝫ momētis ꝓtinꝰ liberent̉. Per xp̄ꝫ dn̄ꝫ nr̄m. am̄ Pratio de ſancto Georgio. Eorgi martyr inclyte: te decet laus ⁊ gl̓ia: p̄dotatū militia. ꝑ quē pu ella regia: exiſtēs ī triſtitia: corā draco ne peſſimo: ſaluata ē a dn̄o: rogās cor de itimo. vt cū cūctꝭ fidelibꝰ celi iungamur ciuibꝰ: nr̄is ablutſſordibꝰ: vt ſil̓ cū leticia: tecū ſimꝰ ī gl̓ia: nr̄aqꝫ red dāt labia: laudes xp̄o cū gr̄a. ꝟ. Ora ꝓ nob̓ btē martyr georgi. Ut hoſtes. viſibiles ⁊ īuiſibiles ꝯͣ nos ſint vald̓ Mp̄s ſempit̓ Or̄o debiles. ne d̓s: q̄ dep̄cātiū voces benignᵉ exaudis. maieſtatē tuā ſupplices exoramꝰ: vt ſicut ī honore btī ⁊ gl̓ioſi martyrꝭ tui georgij draconē a puella ſuꝑari voluiſti: ita eiuſdē int̓ceſſio ne hoſtes nr̄os viſibiles ⁊ īuiſibiles ne nocē nob̓ valeāt ꝯcede̓ dignerꝭ. ꝑ. CCLVIII ¶ Ad ſctm̄ dyoniſiū martirē oratio Ancte dioniſi gallie doctor ⁊ I inclite martyr. lumēqꝫ ſplēdidiſſimū ꝑ anorē celeſtꝭ exercitꝰ. qͥ fuit comes tuo exanimi corꝑi. qn̄ tuū ꝓpri uꝫ caput deportaſti. te dep̄cor nō deſpicias me: ſꝫ ſuſcipias p̄ces meas: et redime me ex oībꝰ pauꝑtatibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ aīe ⁊ corꝑis. Rogo te ſctē dyoniſi. tuoſqꝫ ſocios. vt ſuſcipiatis aīaꝫ meā. qn̄ p̄ſentata fuerit an̄ tribu nal iudicſ: ⁊ dep̄cemini regē potentē vt ꝑ vr̄a ſuffragia merear lib̓ari a tormetꝭ ꝑpetuis Ad ſctm̄ chriſtofeꝝ or̄o Etē xp̄ofere martyr dei p̄cioſe. Rogo te ꝑ nomē xp̄i creatoris tui: ⁊ ꝑ illā clemētiā: quā tibi fecit qn̄ tibi nomē ſolꝰ īpoſuit. Te dep̄cor in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpirituſſctī. ⁊ ꝑ graciā baptiſmi: quā accepiſti. vt ad deū ⁊ ad ſctāꝫ dei genitrice mariaꝫ mihi pctōri fal̓o tuo ſis ī adiutoriū. qͣtinꝰ tuo int̓uētū facias me vīcē oēs ꝗ coR iij gitāt mihi mala. ⁊ ꝑ illd̓ leue onꝰ qd̓ eſt xp̄s: qd̓ trās flumē ī hūerꝭ tuis felicit̓ portare meruiſti: alleuiare digͣre p̄ſentes anguſtias: pauꝑtates: tribulatiōes malas. ꝑuerſas machinationes. fraudulētas ꝯſpiratiōes: mēdatia: falſa teſtimonia: occulta ſiue aꝑta ꝯſilia: ⁊ illa q̄ ꝯͣ honorē meū excōgitādo. vel ꝯſpirādo ꝑficē deſiderāt vita comite ⁊ ſaluo honore gaudere valeā ī ſecl̓a ſecl̓oꝝ. Amē. Alia oro Etē xp̄ofere martir ie ad eūdē ſu xp̄i: qͥ ꝓ xp̄i noīe penas ꝑtu liſti. opem ꝯfer miſerꝭ atꝫ md̓o triſti. Qui celeſtꝭ luminis regna meruiſti. Xp̄oferi ſctī ſpeciē qͥcunqꝫ tuet̉. Illo nepe die nll̓o lāguore tenet̉. O martyr xp̄ofere ꝓ ſaluatorſ honore. Fac nos mēte fore dignos deitatꝭ honore. Et ꝓmiſſiōe xp̄i: qꝛ qd̓ petꝭ obtinu iſti. da ppl̓o triſti: bona q̄ moriēdo pe tiſti. Cōfer ſolamē mētꝭ. tolle gͣuamē. iudicꝭ examē fac̄ mite ſit oībꝰ. Amen S6 On Oro v̓. Gl̓ia ⁊ honore. cede qm̄s op̄s d̓s: vt qͥ btī xp̄oferi martyrꝭ tui memoriā agimꝰ. eius pijs meritᶠ ⁊ int̓ceſſiōibꝰ: a morte ꝑpetua ⁊ ſb̓itanea: peſte: fame: timore: pauꝑtate: ⁊ ab oībꝰ īimicoꝝ nr̄oꝝ in ſidijs lib̓emur: ꝑ te ih̓u xp̄e ſaluator md̓i: quē ī ſe meruit ī hūerſ ſuis portare. Qui. De ſcō eraſmo or̄o Aude eraſme martyr xp̄i dilectiſſime: qͥ die dn̄ico oblatꝰ fuiſti. ⁊ d̓ eo leticiā ſuſcepiſti. Suſcipe hāc or̄o nē ꝓ ſalute corꝑis ⁊ aīe mee: vt d̓s ꝑ ſuā maieſtatē: ⁊ tuā or̄oꝫ: dignet̉ mi hi tribue̓ victū ⁊ veſtitu: lōgitudinē vite: ſanitatē corꝑis ⁊ aīe: ad ẜuiēdū d̓o oīpotēti. ⁊ ī hōa mortꝭ mee veraꝫ ꝯtritionē: purā ꝯfeſſionē: plenariā ſa tiſfactionē. ⁊ vnctionē ſctī olei cū bo nis alijs oꝑbꝰ: cū recta fide: ⁊ cū oībꝰ illis q̄ do ſt̓ placita: tibi ad laudē ⁊ mihi ad ꝯſolationē. Hodo ſcē eraſ me: tibi commendo omnē conſiliuꝫ R iiij meū: ⁊ oēs actꝰ meos: ⁊ oīa q̄ mihi ſb̓ iecta ſt̓ ī tuā ſctāꝫ fidem. vt eruas me ab oībꝰ aduerſitatibꝰ ⁊ a cūctꝭ meis inmicꝭ corꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ ꝓpt̓ repromiſſū tibi a deo ſpecialit̓ ꝯceſſuꝫ Cōmēdoqꝫ tibi oēs mihi ꝯiuctos: et ꝓ qͥbꝰ orare teneor. vt viuis cūcta in ꝓſpeꝝ finē ſuccedāt. fidelibuſqꝫ oībꝰ defūctꝭ et̓na reqͥes largiat̉. qͥ. v. Pra ꝓ nob̓ btē eraſme. At digni. ¶ Or̄o Eus qͥ nos btī eraſmi martyris tui meritꝭ ⁊ int̓ceſſiōe letificas ꝯcede ꝓpiciꝰ: vt qͥ eiꝰ bn̄ficia poſcimꝰ: dona tue miſcd̓ie ac gr̄e efficacit̉ ꝯſeqͣmur. Per ¶ Or̄o ad decē mille yres ⁊ ad ſctāꝫ legionē thebeoꝝ mar Decē mille martyres cū legiōe thebeoꝝ: gl̓ioſi milites: p̄cioſi martyres: qͥ ꝓ xp̄i noīe. fuſo ſacro ſan guine. coronas ꝑpetue ſuſcepiſtꝭ leticie. Orate ꝓ miſerꝭ ſedētibꝰ ī tenebris vt vr̄o p̄camine: verꝰ ſol iuſticie det nob̓ lumē gr̄e. vLetamini. Oratio 4 Mp̄s ſempiterne d̓s: qͥ ꝑ gl̓io ſa bella certamīs: ad īmortali tatꝭ triūphos btōs martyres extuliſti dā cordibꝰ nr̄is dignā ꝓ eoꝝ cōmemoratiōe leticiam: vt qͦꝝ h̓ corꝑa pio amore ꝯplectimur. eoꝝ p̄cibꝰ adiu¶ Ad qͥndecī auxiliatores uemur. An Gaudēt̓ ī celis aīe ſctōꝝ qͦ xp̄i ve ſtigia ſt̓ ſecuti: ⁊ qꝛ ꝓ eiꝰ amore ſanguinē ſuū fuderūt id̓o cū xp̄o regnāt a an̄. Sctm̄ ē verū lumen inet̓nū. ⁊ admirabile: miniſtrās luceꝫ hijs qͦ ꝑmāſerūt in agone certaminis recipi unt ab ip̄o ſpledorē ſempit̉nū. ī qͦ aſſidue felices letant̉. v̓Gl̓ioſus d̓s in ſctīs ſuis. Mirabilis ī maieſtate ſua. Mnipotēs ⁊ mitiſſime Or̄o d̓s. qͥ electos ſctōs tuos georgiū: blaſiū: eraſmū: panthaleonē vi tū: xp̄oferū: dyoniſiū: cyriacū: achacium: euſtachiū: egidiū: magnum mar garetham katherinam et barbaram ſpecialibus decoraſti priuilegijs: vt omnes qui in ſuis neceſſitatibus eorum implorant auxilium: ẜm ꝓmiſſions tue graciam petitionis ſue ſalu tarem conſequantur effectū Per xp̄m A nobis qm̄s nō Pro dn̄m ſtroꝝ veniā pctōꝝ: ⁊ ipſoꝝ int̓ uenientibꝰ meritſ: ⁊ ab oībꝰ aduerſi tatibꝰ nos lib̓a: ⁊ dep̄catiōes noſtras benignus exaudi. Per. Alia or̄o ad Onditor ⁊ redem eoſdē ſctōs ptor gn̄is hūani: ſctē ſctōꝝ deꝰ ꝑ merita ⁊ or̄oes ſctōꝝ tuoꝝ georgij: blaſij: eraſmi: panthaleonis: viti: xp̄o feri: dyoniſij: ciriaci: achacij: euſtachij egidij: magni: margarethe: katherine ⁊ barbare exaudi me indignū famulū tuū: vt ꝑ ſctōꝝ merita ⁊ int̓uētū deleas oēs iniqͥtates meas cuncta qꝫ bona cordi meo īferas: mores bonos ⁊ ꝯtinentiā lingue. charitatem atqꝫ huilitatē. ceteraſqꝫ oēs v̓tutes ꝑ p̄ces eoꝝ. ⁊ ꝯcede mihi. vt cū illo ad CC CAi iutorio: cūctorūqꝫ ſctōꝝ ꝓtegar in oī hora ⁊ in oī loco. Memor eſto dn̄e ie ſu xp̄e: quō a te rogauerūt ſctī tui: qn̄ ꝓ te multa paſſi erat vt ſi qͥs in tꝑe ne ceſſitatꝭ ⁊ anguſtie te īuocaret ꝑ eorū auxiliū ſtatim illū exaudires. Ita nō dn̄e ꝑ illoꝝ int̓ceſſionē me defende a viſibilibus ⁊ inuiſibilibꝰ inimicſ: in oī hora ⁊ in oī momento. Et vos ſctī georgi: blaſi: eraſme: panthaleon: vi te. xp̄ofere: dyoniſr: cyriace: achaci: eu ſtachi: egidi: magne: margaretha: ka therina ⁊ barbara per illuꝫ qui vos vocauit: nolite me pctōrē deſpicere. Sed intercedite pro me ad dn̄m ih̓m xp̄m. Cui eſt honor ⁊ gloria in ſecl̓a Ad oēs ſctos mar ſecl̓oꝝ. Amen. D vos clariſſimi tyres oratio ſctōꝝ dei martyres mēte ⁊ cor F de ego nimius peccator proclamo: qͣ tinus vos cū ſanctiſſima oratiōe veſtra: innumeras peccatoꝝ moruꝫ ſor des: apud dn̄m nr̄m iheſum xp̄m ali quātiſꝑ diminuere ⁊ delere dignemi ni. vt vltra vitā meā cū grādi meorū criminū pōde̓ gͣuatā nō īueniat. Defendat me obſecro iugis vr̄a or̄o ab oībꝰ aduerſitatibus meis. Et aſſidue dep̄catiōes vr̄e ſint mihi ſcutū ꝯͣ oēs inſidias diaboli: necnon ꝯͣ carnales hoſtes. Quintiā p̄cor: ⁊ maxime int̓ ceteras petitiōes hūiles efflagito. vt apd̓ miẜi cordē deū creatorē oīm iugi ter ꝓ me int̓cedere dignemini. ne me miſerū ac īdignū bone volūtatꝭ mee q̄ ab illo ꝓcedit effectu pͥuari paciat̉ Sꝫ q̄cūqꝫ ꝓpt̓ ſui honorē ⁊ matrꝭ eiꝰ ſctē marie: ſuorūqꝫ ſctōꝝ inchoaui: ꝑ immēſā pietatꝭ ſue largitatē ad ꝑfecti onē me ꝑducere ꝯcedat ih̓s xp̄s dn̄s nr̄. Qui cū deo. ¶ Sequūt̉ nūc or̄o nes ad ſctōs dei ꝯfeſſores. ⁊ pͦ ad ſan Ancte gre. ctū gregoriū papā. gori potifex xp̄i: funde p̄ces ꝓ nob̓ ad dn̄ꝫ: vt ꝑ tuā interceſſione p̄ſtet nobis dn̄s virtuteꝫ repugnandi CCLXII ꝯtra omnia mala nobis nocētia: vt ⁊ deuitare vitia poſſimus. ⁊ cuncta ī celeſtibꝰ ꝓ futura nob̓ in hac vita p̄parare ſtudeamus. largiēte dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o. Qui viuit ⁊ regnat. ¶ Ad Uaſi ſtel ſctm̄ hieronimū orō la matutina ſplendet pater in clitus: ⁊ vt luna plena bina ſtat coro na p̄ditus. pudicitia ⁊ doctrina radians diuinitus. quaſi ſol ī templo fulget doctor maximus: verbo ſignis et exemplo ꝯfeſſor hieronimus. doctorū doctor inclite. adiutor tu hieronime. in tribulatione ſuccurre. ꝟ. Aſta pro nobis apud deū venerande doctor. Ut fallacis carnis iacula ſupere Mnipotens ¶ Pratio mus. ſemptterne deus largitor omniu bonoꝝ: qui ſanctiſſimū hieroninū preſpiterū ⁊ confeſſorē tuū. eximi umqꝫ doctorē: virginitatis perpetue. ſupereminentis ſcientie ac ſanctitatꝭ eximie illuſtribus titulis adornaſti:: apoſtoliciſqꝫ miracl̓is decoraſti: ⁊ et̄ne beatitudinis immenſa gloria ſub limaſti: tribue nobis qm̄s: vt eiꝰ ſuffragantibꝰ meritis ⁊ p̄cibus glorioſis: ab oībus malis atqꝫ periculis pre ſentibus preterit ⁊ futuris miſericor diter liberemur: ⁊ vere penitentie do no ꝯceſſo ꝑhennis felicitatis gloria perfruamur. Per. Or̄d de ſctō bern hardo clareuallen̄. abbate ⁊ doctoAlme pr̄ bernhar re egregio de ⁊ ardentiſſime amator: cul tor ſuauitatꝭ ⁊ melliſlue dulcedinis dei. qui es ſpes ⁊ ſolaciuꝫ oīm ad te clamantiū: corde toto tue ſancte ꝓte ctioni me ꝯmendo. ꝓpt̓ excellentiaꝫ meritoꝝ tuoꝝ. vt ab oībꝰ q̄ ꝯtraria ſt̓ aīe mee tueri me dignexſ. ⁊ impetres mihi de habūdantia pietatꝭ tue gr̄aꝫ ꝯpūctiōis lachrīaꝝ. vt digne ⁊ copio ſe plangere valeā tanta mala ⁊ offen ſas. qͥbꝰ a iuuētute mea freq̄nciꝰ ꝓuo caui amabilē ⁊ d̓ſiderabilē dn̄ꝫ meū CCLXIII ih̓m xp̄m Qui tanta charitate dilexit te vt brachijs ſue paſſiōis ⁊ precioſe mortꝭ te amplectere dignatus eſt. teqꝫ digne venerari ⁊ laudare merear: et īterna dulcedīe gaudia et̓ne vite va leaꝫ meditando: amando: ſectando imꝑpetuū adipiſci. Tu oliua fructife ra ī domo dei. vitꝭ fructifera ī vinea dn̄i. vas auri ſolidum. ornatū omī la pide precioſo ſanctaꝝ virtutū. vas in quā celeſtꝭ doctrine ẜm cor dei electū ⁊ dulciſſimū fide ⁊ ſanctitate ſplendi dum ac varijs chariſmatibus gracia rum tanqͣꝫ gemmis choruſcantibus decoratū. Unde fluenta ſpirituſſancti ⁊ diuiue bonitatis propinaſti to ti eccleſie. Ergo amantiſſime pater et optime interceſſor. qui in gaudiū do mini tui feliciter introiſti. Rogo. ſuꝑ plico: peto corde: affectu. ⁊ omnibuſ deſiderijs anime mee: vt benigniſſime pater ⁊ dulcis magiſter digneris memor eſſe mei miſeri peccatoris ad dn̄m nr̄m ih̓m xp̄ꝫ. de quo dulciſſima eloquia tua eructaſti in terris vt parcat pctīs meis oībꝰ. ⁊ ꝯſeruet me in bono ſtatu. nec ab eo vnqͣꝫ aliqua neceſſitate vl̓ cauſa ſeꝑare permittat. meqꝫ ad ꝯſortiū beatoꝝ angeloꝝ: et ad delectabilē viſionē dei diu deſide ratā: cū oībꝰ ſctīs pꝰ te admittat. ⁊ fac me ſine fine tuis feſtius gaudijs int̓ eſſe. Qd̓ nobis oībus preſtare digne tur dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s. qͥ regnat cū d̓o pa tre in vnitate ſpirituſſctī. per oīa ſecu la ſeculorū. Amen. ¶ In doctorem eccleſie ſanctuꝫ auguſtinum. Octor p̄fulgens litterꝭ. docto ribus pre ceteris. Tū doctrina clerico rū atqꝫ ſacra vita morū. For mula: p̄ma rōſa: ⁊ ſacre fidei gloſa. intus vite formā: ⁊ foris glorie norma. Nob̓ ſolamen miſeris expoſce iuuamē. v̓. Iuſtuꝫ deduxit dn̄s ꝑ vias rectas. Et aſtendit illi regnuꝫ dei. ¶ Oratio. uiem Vlilia CCLXIIII Eus qui beatū auguſtinū pōtificē tuū lice ſapientie ⁊ ope rū executiōe illuſtraſti. Da nobis eiꝰ dicta ſobrie intelligere ⁊ intellecta operibus adimplere. Per xp̄m dn̄m orem crinr̄m. Amen. ¶ In confe Nclitus eſt pre ſti florentiū. ſul omni venerandus in euo Cuius vita fuit ſine turpi florida neuo. Quem xp̄s celi ſummo venerat̉ honore. Hunc nos in terris vero reueremur amore. vOra pro nobis be atiſſime florenti ꝯfeſſor chriſti. At di Eus qui Oratio gni efficia. beatū florentiū piū pontificeꝫ tuū ſpeciali priuilegio in medendis rupturaꝝ paſſionibus ad ſalutē fide liū decoraſti: tribue q̄ſumus: vt ip̄iuſ meritis ⁊ int̓ceſſionibus ab omnibꝰ icto malis eruamur. Per xp̄ꝫ. Ogo te dilecteᵐ martino or̄o. ſacerdos dei martine: vt ꝓ me miſerrimo atqꝫ celeſtiſſimo: ſacris tu is orationibus intercedere digneris apd̓ miẜicordē pr̄eꝫ ⁊ deū oīpotētē. vt qͥ te ī triū reſuſcitatiōe mortuoruꝫ decorauit ī t̓ris ſua īeſtimabili pietate me a cūctꝭ abſolutū pctīs: a morte reſuſcitari aīe ⁊ ſuoꝝ nūero aggrega ri btōꝝ. ⁊ de hac vita felici ꝯſumation migͣre: atꝫ ad dexterā ſuā in celis collocari p̄cipiat. Per xp̄m dn̄ꝫ. v. Ec Eꝰ qͥ cē ſacerdos magnꝰ ⁊cͣ. ꝯſpicꝭ qꝛ ex nulla nr̄a v̓tute ſb̓ ſiſtimꝰ: ꝯcede ꝓpitius: vt interceſſione beati martini ꝯfeſſorſ tui atꝫ pōti ficis cōtra oīa aduerſa muniamur. ꝑ xp̄m dn̄m nr̄m. De ſctō nicolao oro Ancte nicolae p̄ſul dei: ī tuis ſcīs meritꝭ laudo xp̄m qͥ te ma gnificaui in ꝯſpectu angl̓oꝝ ⁊ hoīꝫ u em̄ ꝑ viſcera tue pie miſerationis ac compaſſionis fraterne pr̄is inopiam: ⁊ filiaꝝ deteſtabilē infamiā obſtruxiſti. rutilantis auri largiflua collatione: ſancte nicolae fac animū me CCLXV um immūdis cogitationibus ac voluptatibus: atꝫ operibus fluctuāteꝫ d̓o placidis inuigilare oꝑatiōibus. Tu ſctē nicolae qͥ iuuenes morti deditoſ illeſoſ abire feciſti: tu me a mor te aīe liberatū ſecure colloca an̄ p̄ſen tiā xp̄i. Sancte nicolae qͥ nautas ī ma ri quaſſatos ſanos ⁊ incolumes eruiſti: a pctīs meis preteritſ pn̄tibꝰ ⁊ futurſ an̄ ꝯſpectu diuine maieſtatis cle. menter abſolue ſine vltione diuine vindicte. Tuis me dn̄e orōibus adiu tus merear de inſtātibus periculis ⁊ anguſtijs liberari. Nā credo pie ſancte nicolae tuis me p̄cibus eſſe ſalitā dū. qꝛ ad te clamo ⁊ te precibꝰ meis (licet indignis) pulſare nō deſiſto vt te intercedente ab īminētibus pericu lis: a pctīs ⁊ offenſionibus meis qui bus quotidie affligor merear libera ri. ſalua me ſupplice famulū tuū ami ce dei nicolae de preſentibus anguſtijs ⁊ tribulationibus: qꝛ in te ꝯfidit L ij aīa mea. vt per te me ſaluet. qui te ſibi elegit. Undiqꝫ circūdeder̄t me ma la quoꝝ nō ē nūerꝰ. ſed ab illis ſpero tue ſctītatis precibus liberari. Idcirco ꝯmendo me tue ſctē defenſioni: tueqꝫ opitulatōi. vt me facias gau dere cū ſanctis ⁊ electis dei in futuro ſeculo. Ora pro nobis ſctē nicolae Eus qͥ btm̄ nicolaū Oratio. piū pōtificē ꝯfeſſorē tuū innu C meris decoraſti miracl̓is. tribue qm̄s vt eius p̄cibus ⁊ meritis a gehenne ignis incendio liberemur. Per. In An heremita dei anthoniuꝫ thoni heremita infirmoꝝ ſpeſ ⁊ vita. ſac me digne te laudare. vene rari ⁊ amare perpeti memoria. in aduerſis ſis ꝓtector: mediator dux ⁊ ve ctor. ne cū p̄uis ꝯdēpnemur. īmo tecū gl̓iemur in celeſti patria. Amē. An Uox de celo facta ē ad btm̄ anthoniuꝫ. qꝛ viriliter dimicaſti. ecce ego tecū ſum⁊ faciā te noīari in toto orbe CCLXVI terrarū. v. Ora ꝓ nobis btē anthoni Eus qui Prō Ut digni effi. ꝯcedis obtentu btī anthonij ꝯfeſſoris tui morbidū ignē extingui ⁊ mēbris egrꝭ refrigeria preſtari. ac nos ꝓpiciꝰ eiꝰ int̓ceſſiōibꝰ a gehenne incēdijs liberatos. tibi felicit̓ ī glo ria p̄ſentari. Qui. ¶ Itē alia or̄o de Mp̄s ſempit̓ ne ſcō anthonio d̓s: miẜicordiā tuaꝫ ſupplices exoramꝰ. vt ſic̄ btūs anthoniꝰ ꝯfeſſor tuꝰ gl̓ioſus demonū mul̓titudinem ſpūſctō cooꝑante ꝯtriuit: ſic nos eiꝰ meritꝭ oēs tetatiōes diabolicas ⁊ oīꝫ aduerſarioꝝ nr̄oꝝ inſidias ſuꝑare et euadere valeamus. ꝑ te ih̓u xp̄e ſalua tor md̓i rex gl̓ie. Qui cū pr̄e ⁊ ſpirituſctō viuis ⁊ regnas d̓s. ꝑ oīa ſecl̓a ſeculoꝝ. Amē. Ad oēs ſctōs ꝯfet Ancte gregori: ſancte orati martine: ſancte nicolae. ſancte leo: ſancte auguſtine: ſancte ambroſi ſancte hieronime: ſancte benedicte: L iij ſancte bernharde. ſancte egidi ſancte leonharde confeſſor. ſancte anthoni ſancte paule. Omnes ſctī ſacerdotes ⁊ ꝯfeſſores dei nolite me deſpicere. ſed ſicut optaſtis a d̓o hic adhuc poſiti in mortali corꝑe: audite me vt ve ſtro ſacratiſſimo int̓uentu: a pctīs ex ui ⁊ a penis abſolui. ⁊ a cūctꝭ tētatio nū pericl̓is erui: ⁊ ꝑ ꝯfeſſione ſancte ⁊ indiuidue trinitatis gloriā ſempit̉ ne beatitudīs merear adipiſci. Amē. Eus qͥ es Itē alia de eodem. omniū ſanctoꝝ confeſſoꝝ tuo rum ſplendor mirabilis: da eorū mihi imitatione ꝓficere ⁊ oratione ful ciri: miſericordiāqꝫ tuā exemplis eoꝝ ⁊ meritis ꝯſequi: vt ex eoꝝ glorioſa ꝯfeſſione vſqꝫ in finē ſeculi mihi capiat regni celeſtis augmentum. Per xp̄m dn̄m. ¶ ¶ De tribus regibus an̄. Ab oriente venerunt magi in beethleem adorare dn̄m ⁊ apertis theſauris ſuis precioſa munera obtulerunt CC CIIIII aurū ſicut regi magno. thus ſicut d̓o vero: mirrham ſepulture eiꝰ all̓a. v̓. Reges tharſis ⁊ inſule munera offerēt. Reges arabū ⁊ ſabba dona adEus qͥ tres māͣ Or̄o ducent. gos oriētales caſpar: balthaſar ⁊ melchior ad tua cunabula: vt te miſticis venerarent̉ muneribus: ſi ne impedimento(ſtella duce) ꝑduxiſti: ꝯcede ꝓpitius: vt ꝑ hoꝝ trium ma goꝝ pias interceſſiones ⁊ merita nob̓ tamulis tuis tribuas: vt itinere quo ituri ſumus celeritate: leticia: gracia ⁊ pace: negotioqꝫ bene ꝑacto: teipſo ſolo: vero: vera ſtella ⁊ vera luminis luce ad loca deſtinata cū omni proſperitate ip̄oꝝ: ad celeſtiūqꝫ ciuiū cōſortia: ſalui ac ſani redire valeamas. Qui viuis ⁊ regnas. ¶ Sequunt̉ orationes de ſanctis virginibus. Et primo in martyrem dei barbaram. Ue martyr gl̓ioſa: barbaraqꝫ generoſa: paradiſi vernās roL iiij ſa. caſtitalis liliū. Aue v̓go pulchra rota: charitatis fonte lota. dulcis: mitiſqꝫ deuota: vas v̓tutū oīm. Aue criminis ignara. ſpōſuꝫ audis voce cla ra: veni pulchra: veni chara. veni corōnaberis. Aue barbara ſerena: pulchra quaſi luna plena. ſingulari can tilena: ſponſum agnū ſequeris. Aue barbara beata: que cū ſponſo prepa rata: nuptiarū adoptata: tranſtuliſti gaudia. Aue fulgens margarita: ī co rōna ih̓u ſita: tā ī morte qͣꝫ in vita: ſis nob̓ ꝓpicia. v̓. Specie tua ⁊ pulchri Stēde PPratio tudine tua. nobis qm̄s dn̄e tue pietatꝭ mi ſericordiā. qua in ſctā v̓gine ⁊ marty re tua barbara pie ac miẜicordit̉ oſtendiſti. vt ip̄ius meritꝭ ſubito n̄ mo riamur. ſed an̄ diē ⁊ horā exitꝰ noſtri tui ſacratiſſimi corꝑis ⁊ ſanguinis ſa creqꝫ vnctionis ſacramentis ſalubrit̓ perfruamur. eaqꝫ intercedente ab oīꝫ hoſtiū incurſu ꝓtegamur: ⁊ ad te pia CCLXVIII deuotiōe ⁊ leticia ꝑducamur. ꝑ. In Gemnia xp̄i virginē agnem. pudicitie: v̓ginitatꝭ ſpeculum iubar innocentie: puritatis ſpectacu lum. Duc ad tropheū gl̓ie nos agneſ ad agniculū. An̄. Stās beata agnes in medio flāme expa̓ſis manibꝰ orauit ad dn̄m dicens. Omnipotēs adorande colende pater metuende. bn̄di co te: adoro te: et glorifico nomē tuū ineternū. v̓. Ora ꝓ nobis btā agnes martyr xp̄i. Ut digni efficiamur. Or̄o xus flos v̓ginū: qͥ es verū de ſideriū: intercedente btā agne virgine ac martyre tua ꝓ nobis: vtu tuꝫ odorem tribue. ⁊ igne ſuauiſſimi amoris intimā cordis noſtri deſideria accende. vt ī te dulciter ardeamꝰ ⁊ heredes celeſtiū deſideriorum eſſe mereamur. Per te ieſu bone. Que cū deo patre ⁊ ſpirituſancto. ¶ De ſan Alue ſancta cta agatha or̄o. agatha virgo ⁊ martyr dei in clita: tuis p̄cibꝰ nos xp̄o ꝯmēda. Ad te clamamꝰ in anguſtijs ꝯſtituti. Ad te ſuſpiramꝰ auxiliū q̄rētes. Cya ergo v̓go electa: tuū letū ocl̓oꝝ aſpectum ad nos inclina. Et ih̓m crucifixū. qui tollit mūdi peccatū: redde nob̓ huili ter placatū. O clemens: o pia: o dulcis virgo ⁊ martyr ſancta agatha. v Ora pro nob̓ btā agatha. At digni. Acceſſionibus btē agathe vir ginis ac martyris tue queſui mus dn̄e fructū clementie tue ſenciant ſupplicantes: cuius orōnibus in ſancta eccleſia tua: etiā eoꝝ deuote ef ficiāt̉ mētes. Per. De ſctā dorothea Inuictiſſima xp̄i martyr ⁊ vir go ſancta dorothea pro nr̄is ſceleribus dulcē ſponſum tuuꝫ dn̄m nr̄m xp̄m ieſum inſtant̉ exora: vt ſpm̄ timoris ⁊ ſancti amoris nobis elargi re dignet̉. in eiuſqꝫ mādatꝭ nos ꝑſeuerare. ⁊ q̄ ſibi placita ſunt: tuo int̓uentū faciat ſemper poſtulare. Per CCLXIX xp̄m dn̄m. Ora pro nobis ſancta doMnipotēs ſem Or̄o rothea piterne d̓s in cuius noīe glorioſa virgo ⁊ mariyr dorothea multoꝝ tormentoꝝ genera ſuperauit. te ſuppliciter exoramus: vt eius interuē tu cuncta pericula deuincamus: ipſamqꝫ in noſtris neceſſitatibus adiutricē celerē ſentiamus. Per dn̄m. De ſcā appoloniā orō. ¶ Salue ſancta appolonia. v. Ora ꝓ nobis ſctā appo lonia. At digni efficia. Pro. Eus pro cuius ſanctiſſimi no minis honore beata appolonia virgo ⁊ martyr amarā ⁊ horribilē deuciū excuſſionē ſuſtinuit. preſta q̄ſumꝰ vt qui eius venerabilē ꝯmemoratio neꝫ pia deuotione freq̄ntant: a tetro denciū dolore immunes cuſtodias. ⁊ poſt huius ſecl̓i erūpnas ad eterue patrie gaudia perducas. ¶ De ſanta margaretha virgine. Aude virgo glorioſa magare tha precioſa. rubricata ſanguīe. Gau de que prefecti ſpreto voto mali. corde leto gaudens xp̄i noīe. Gaude q̄ ī carcerata: demone es ꝯtemplata: in draconis ſpecie. Gaude ꝙ eū fugaſti pede ſanctoqꝫ calcaſti: feritatem mali cie. Gaude demum tormentata igne aqua decollata. cuꝫ palma victorie. Fac nos fieri v̓go pia. qͥ te colunt in hac via: ciues regni glorie. v. Diffuſa Adulgen Pratio eſt gracia tiā nobis dn̄e btā margaretha virgo ⁊ martyr ſanctiſſima imploret: que tibi grata ſꝑ extitit ⁊ merito caſti tatis: ⁊ tue ꝓfeſſiōe v̓tutꝭ. Per. ¶ De Aude ſcā maria magdalena pia magdalena: ſpes ſalutꝭ vi te vera. lapſoꝝ fiduciā. Gaude dulcꝭ aduocata: penitendi forma data: miſeris poſt vicia. Gaude felix deo grata. cui dimiſſa ſunt peccata ſpeciali gͦ cia. Gaude lotrix pedū xp̄i. a quo tan ta meruiſti amoris inſignia. Baude CCLXIX primo digna frui: viſu redēptorſ tui: ſurgentꝭ in gl̓a. Gaude que ſeptē ho ris: es ab antro iacta foris: ad celi faſtigia. Gaude que nūc ſublimaris. et cū xp̄o gloriaris: in celeſti curia. Fae nos hic ſic penitere: vt poſt mortē lucis vere: ſortiamur gaudia. VOra ꝓ nobis beata magdalena. ¶ Oratio Eus qui beate marie magdalene penitentiā ita tibi placitā gratāqꝫ feciſti: vt nō ſolum ei pctā dimitteres. verū etiā fragilitati ſue amo ris tui gratia: illius intima illuſtrares: da nobis queſumꝰ ita digne flere mala que ꝯmiſimus: vt ⁊ ſanctaꝫ indulgentiā ꝯſequi valeamus. ⁊ in oībus petitionibus ꝓpitiationis tue clementiam ſentiamus. Per. do. De ſctā anna matre v̓ginis marie Nna pia mater aue. cuius no men eſt ſuaue. anna ſonat gratiam. Aue yeſſe radix: florēs que celeſtis dat odoris perhenne flagrantiā. Aue pa rens ſtella maris: quā tu nuptā contemplaris regꝭ regū filio. Tu que ſola meruiſti eſſe mat̓ matrꝭ xp̄i. preces nr̄as ſuſcipe. Tu nos matri atꝫ proliregi ac regine poli ꝯmēdare nō deſine. v̓. Ora ꝓ nobis btā anna. At mū deniur ab oībus malis in hac vita. O mine ih̓u xp̄e qͥ btē. Oratio anne tantā gracia donare dignatus es: vt virginē mariā matrem tuā in vtero ſuo portare mereret̉. Da queſumus per interceſſioneꝫ dilecte matrꝭ ac dilectiſſime filie matris tue ꝑ illā ſacratiſſimā interceſſionē ab oī periculo corꝑis ⁊ aīe nos defendi: ⁊ ad gaudia perduci. Qui cū deo pr̄e. j In triaureolatā katherina Ue virgo katherina: aue mar tyr ⁊ regina Aue ſponſa xp̄i vera: aue mitis ⁊ ſincera. Aue virgo d̓o digna xp̄o p̄ce me conſigna. Preces audi: p̄ ſta votum. cor in bona fac immotuꝫ Confer mihi cor contritu. rege viſuꝫ CCLXXXI ⁊ auditū. rege guſtū ⁊ olfactū. virgo ſancta rege tactū. Ut in cunctis te regente: viuā deo pura mente. O beata katherina: babilonis de ſentina. Tutū mihi fer ducatū: plaſmatorem fac placatū. Eſto mihi ꝯſolatrix: pro me ſis interpellatrix. Xp̄m pro me in terpella. ſalua mortꝭ de procella. Su perare fac me mundū: ne demergat in profundū. Ne me ſinas naufraga ri: in peccatis in hoc mari. Uirgo dei nunc memento: quo labore: quo tor mento. Regnū dei meruiſti: ⁊ ſic celos aſcendiſti. potens in conſpectu dei: memor eſto precor mei. Memor eſto ſupplicantis: memor eſto ꝙ ī tan tis: ſim peccatis conſtitutus: multis malis inuolutus. Uiſitatu me infirmū: ⁊ in bonis fac me firmum. Ago niſta dei fortis: eſto preſens in hora mortis. Decumbentē foue leua: ⁊ de morte ſolue ſeua. Ut reſurgā nouus hō: ciuis ī celeſti domo. Duplex morſ ne infeſtet. ih̓s xp̄s nos illud preſtet. Tua prece exoratus. idē pater: idē na tus. idē vtriuſqꝫ flamien. Qui viuit ⁊ regnat. v̓ diſfuſa eſt gratia ¶ Pro. Miipotens ſempiterne d̓s in effabilē miſcd̓iaꝫ tuā ſuppliciter dep̄camur. vt ſicut liqͦr qui de mē bris beate virginis ⁊ martyrꝭ tue Ra therine ilgiter manans: languidoꝝ corpora ſanat. Sic eius oratio ſancta cunctas a nobis iniquitates ⁊ infirmitates expellat. ⁊ oīa mala a nobis clementer auertat: ⁊ ad regnū celoꝝ feliciter ꝑducat. Per. ¶ De ſancta ce Glorioſa v̓go ⁊ cilia oratio. amica filij dei cecilia inclina aures tue pietatis clement̓ ad me famulū tuū. per eū qui per te dignatus eſt ꝯuertere valerianum ſponſum tu um ⁊ fratrē eiꝰ tiburcium. Per iſta ⁊ alia multa beneficia que ꝑ te dignatus eſt oſtendere. Obſecro te vt impe tres mihi a dn̄o: vt cor meumi ſemper CCLAXII ſit inclinatū ⁊ paratū ad oē bonum ita vt in hora exitus mei ipſe qui me iudicaturus eſt fiat defenſor meus ꝯͣ diabolicas impugnationes: ⁊ ſalua tor meus ih̓s xp̄s dn̄s noſter. Qui cū patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deꝰ in ſecula ſempiterna. ¶ De ſan D te ſctā lucia v̓ cta lucia or̄o go ⁊ martyr xp̄i confugio dep̄ F cans: vt illius miſcd̓ie ſinū ꝓ me inuoces qui te liberauit de incendijs flāmarū. qn̄ reſina ⁊ pice ⁊ ſeruenti o leo fuiſti ꝑfuſa. ⁊ etiā te faciebat eſſe quaſi montē immobilē. vſqꝫ dū acci peres corpus ⁊ ſanguinē dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. vt totū deſideriū tuū adimplere tur. Per iſta ⁊ multa alia miracula q̄ per te dignatus eſt oſtendere. Obſecro te vt impetres mihi a dn̄o vt ī ho ra exitus mei accipere merear eandē graciā corporis ⁊ ſanguinis ſui. cum pura deuotione ⁊ ſincera inuocatio ne noīs ſui glorioſi ⁊ benedicti. Qui P viuit ⁊ regnat deus. De ſctā criſtina Beata virgo ⁊ martyr. Or̄o. xp̄i ſancta criſtina: vota ⁊ preces famuli tui audi per illū qui te exaudiuit in tꝑe paſſionis tue: ⁊ impetra mihi a dn̄o talem vitam ⁊ ꝯuerſationē: vt in xp̄o dulciter ardere me rear: in quo dulciter ⁊ ardenter arſiſti: ⁊ vt homo tantoꝝ celeſtiū deſide riorū eſſe merear: vt nullus blandiēſ amor ſeculi a ſuo amore valeat me ſeparare: in quo tota es accenſa celeſtibus deſiderijs. Obſecro te vt impe tres mihi ꝙ in hora exitus mei viſita tionē ⁊ ꝯſolationeꝫ tuā ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ: quos mihi in nouiſſimis meis adeſſe rogo habere merear prius qͣꝫ moriar. Per xp̄m dn̄m. De ſancta eli Ue gemma ſpe zabeth or̄o. cioſa: mulierū ſydus rōſa ⁊ re gali ſtirpe nata. nūc in celis coronata: vtriuſqꝫ ſponſalia: ſimul ſeruans illiba ta: ſara tu ſequēs fide pia. ⁊ re CAxCriiſ beccā prudentia. O dilecta o beata. noſtra eſto aduocata: elizabeth egre gia. vt tantoꝝ peccatoꝝ ſic veniā cōſequamur. ꝙ tantoꝝ poſt laboꝝ finē De ſancta vrſutecū gradiamur. la oratio Alue ⁊ gaude o tu vere precioſiſſima xp̄iane religionis ⁊ conſtantie gemma beatiſſima Urſula virgo ⁊ martyr domī pre cioſa. Salue iterum ⁊ gaude gaudio magno. cū exercitu tuo tam glorioſo tanqͣꝫ numeroſo: ⁊ cū eiſdē beatis ſo dalibus tuis ora pro nobis q̄ſumus nunc o pia. et maxime in hora ⁊ poſt horam mortis noſtre. Heqꝫ miſerrimum ſuppicē ⁊ pauperculū veſtrum veſtra d̓o grata prece dei infinite cle mencie: omniqꝫ celeſti curie fideliter recommendate. Et me ab omni vitio ſitate veſtro pio iuuamine queſo mi ſericorditer compeſcite. Et pro peccatis meis heu grauibus ⁊ nimijs: cor dis ꝯtritionē. cū vera confeſſione vi M ij te mee deo placentē emendationem omniū iniuſte malignāciū mihi ad nocenduꝫ potentē repreſſionem. Et ad extremū vite mee felicē conſumationē mihi queſo miſericorditer impetrate ab īeffabilis dei ineffabili pi etate ⁊ clementia. propter filij hono rē ⁊ amorē. cuius glorioſe ⁊ nobilis creature ⁊ predilecte ac ſpecioſe ſpōſe ⁊ amatrices vos eſtis. Amen. Itē orō ad vndecim mille v̓gīes. Preclare vos puelle. nunc im plete meū velle. Et dum mortis tegit hora: ſubuenite ſine mora: in tā graui tempeſtate: nos precantes defenſa te ad demonū inſtantia. v̓. Orate ꝓ nobis vndecim mille virgines. Ut hoſtes terribiles aduerſum nos ſint Pratio. valde debiles. Eus qui affluentiſſime bonitatis tue prudentiā beatiſſimā vrſulā cū vndecim milibus virginū triūpho martyrij coronari dignatus eo c ¶¶ DIIIII ꝯcede ꝓpitius: vt eius meritis ⁊ precibus cū ipſis in eterna beatitudine collocari mereamur. Per xp̄ꝫ dn̄ꝫ no Itē or̄o ad oēs ſctās virgines. ſtrū Mmenſe ⁊ ineſtimabiles glo rioſe ſemper virgines xp̄i. int̓cedite pro me nimis obnoxio peccatis. vt qui vobis pro merito caſtitatis certamineqꝫ paſſionis ſue largitus ē munera perhennitatis: mihi largire dignet̉ veniaꝫ pro delictis. celeſtiſqꝫ regni faciat eſſe conforteꝫ. ih̓us xp̄us dn̄s noſter filius viiginis marie ⁊ amator virginitatis. Qui. ¶ Or̄o de Mnes ſan omnibus ſanctis cti ſpiritus ⁊ aīe iuſtorū: ⁊ ſan ctoꝝ dei: qui meruiſtis conſortes fieri celeſtiū virtuū: ⁊ perfrui eterne claritatis gloria. Precor vos per illiꝰ ho norē ⁊ amorē: qui vos beatificauit: vt intercedere dignemini pro peccatis ⁊ anguſtijs meis. vt confeſſiōe pu ra: contritione cordis. ⁊ penitētia cō digna cū perceptione ſanctiſſimi corporis ⁊ ſanguinis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: et ſacri olei vnctione. anteqͣꝫ de hoc ſeculo migrare me oporteat fulciri merear. ⁊ in illa tremenda hora finis vi te mee ſentiā veſtrū iuuamē: ne cum impijs ſpiritibus ⁊ damnatis homi nibus ad eternam penam diiudicera labe peccatoꝝ miſericordit̉ purga tus. ac vobis adiūctus parteꝫ prime reſurrectionis obtineam: ⁊ in celis vitā eternā habeā. Per xp̄m dn̄m. v. Letamini in domino ⁊ exultate iuſti Et gl̓iamini oēs recti corde. ¶ Or̄o. Mnipotens ſempiterne deus qui nos omniū ſanctoꝝ tuoꝝ merita ſub vna tribuiſti commemoratiōꝫ venerari: queſumus: vt deſide ratā nobis tue participatōnis habū danciā multiplicatis interceſſoribꝰ largiaris. Per. EIIII IND STADI BIBLHOTIII QxIEIFIICIII xn ꝯ1.11. i Vfl̓. jo iC xxxi 5 1 ii1 GI G1 D O