re dn̄e ih̓u xp̄e. qꝛ tuū nō ē ꝑdere qͥcqͣꝫex eo qd̓ pr̄ tuꝰ dedit tibi. ſꝫ tuū eſt ꝓ-priū miſereri ſꝑ ⁊ ꝑcere neminē ꝑder̄.ſꝫ ſaluare: qꝛ pr̄ tuꝰ miſit te ī md̓ꝫ nōvt iudices md̓ꝫ: ſꝫ vt vitā habeamꝰ ꝑte: vt ſis ꝓ nob̓ n̄ ꝯͣ nos. qd̓ em̄ debui.mꝰ tu ſoluiſti. qd̓ peccauimꝰ tu luiſtiqd̓ negleximꝰ tu ſuppleſti. Proficiat gͦdn̄e nc̄ ⁊ ī extremis meis plenaria. immo ſuperflua ſatiſfactio tua amaramors tua: ⁊ p̄ciū fuſi ſāguīs tui. renouatio ſatiſfactiōis tue venerabile mi-ſteriū corꝑis ⁊ ſanguīs tui qd̓ tibi qͦtidie offert ī eccl̓ia ꝓ ſalute fideliū: ī qͦes tuip̄e ſacerdos ⁊ ſacrificiū. ille quioffert ⁊ ille cui offert̉: ⁊ hͦ qd̓ offert̉ adꝓmerēdū ī pn̄ti gr̄am qua nō merui.ad obtinēdū ī futuro requiē ⁊ gl̓iamquā tua pia paſſio īpetrauit. Imꝑfe-ctū meū dn̄e viderūt ocl̓i tui. ſꝫ tu pied̓s ne īputes mihi ad et̓nū ſuppliciūqͥ oīa ad ſūmū ⁊ ꝑfectū bonū optīe ⁊ꝑfectiſſime pordīaſti. ⁊ ne ꝑmittas me