XLVDn̄e abyſſus ꝓfūdiſſima miſerie meeabyſſū inuocat altiſſime miſcd̓ie tue.ne ꝯtineas ī ira miẜatiōes tuas ⁊ fontē īexhauſte miſcd̓ie tue circa me exſi-cari ꝑmittas ꝓpt̓ pctā mea. qͥ miſererꝭoīꝫ ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti: diſſimulās pctā hoīm ꝓpt̓ pnīam. Tuū ē dn̄eremitte̓ pctā miſere mei. Iā tp̄s ē gr̄e⁊ miẜatiōis. ⁊ dū tp̄s eſt emēdatiōis:da mereri gl̓iaꝫ bn̄dictiōis: ne in diecōſumatiōis me feriat v̓bū maledi-ctiōis. ſac me q̄ſo dn̄e aſueta mala re-linq̄re ⁊ tibi placita oꝑa age̓: vt ſtudiuꝫ qd̓ hucuſqꝫ ī pctīs exercui: te adiu-uāte deīceps ī tua volūtate exerceamvt vbi habūdauit delictū tua gr̄a re-habūdet. Et rogo te ꝓpt̓ temetip̄ꝫ ⁊ ꝑamore pijſſime mr̄is tue gl̓ioſe v̓gismarie. ⁊ ꝑ int̓ceſſionē oīꝫ ſctōꝝ tuoꝝatꝫ electoꝝ tuoꝝ vt igͦſcas oībꝰ pctīsnegligentijs ⁊ igͦrātijs meis. ⁊ ne perdas me cū iniꝗtatibus meis. neqꝫ ī fi-nē iratꝰ reſerues mala mea. Recorda