Nam vſurariꝰ vel heres eius compellit̓ multiplicit̓ad reddendas vſuras .ſ. a iure et aiudice. Primoa iure. qꝛ ſi ſint publici vſurarij ip̄o iure ſunt excōmunicati qͣꝫtum ad tria. Primo. qꝛ non debent recipi eius oblatōnes. Secūdo. quia non debent recipi ad cōmunionem altaris ¶ Tercō. qꝛ non debentrecipi ad ſepulturam xp̄ianam ſi deceſſerint ī hocpeccato. ¶ Secūdo mō compellit̉ a iudice. qꝛ poteſt compellere quenlibꝫ vſurariū ad reſtituendasvſuras etiā p maiorem excōmunicatōneꝫ omni appellatōne remota. ¶ Tercō modo compellit̉. qꝛ ſi vſurarius repetit vſtiras ab alio: repellitur ꝑ excep.tōꝫ donec ip̄e reſtitue̓it vſuras qͣs ab alijs male recepit. vel ſaltē fecerit poſſe ſuū. Hec raij. li. ij. Cuiꝯcordat ganfre. et hoſtien̄. ſū ꝯfeſſoꝝ. vbi ſupͣ. q.xlvij. Si aūt ſacerdos nō de iure ſed de facto oblatōnem recipiat v̓ſuirarij. tunc de tali oblatōe hecfieri debent. Primo debꝫ auferri eccleſie ī penā ſacerdotis accipiētis. vt dicit hoſtien̄. Secūdo debꝫ dari ad diſpenſandū ep̄o loci. ẜm alanū et hoſtienſemTercio ep̄us ẜm prouidentiā eius debet reſtituerevſurario manifeſto qui obtulit illā oblatōnem. ethoc ꝓpter duo. Primo ꝓpter etus obprobriū. vt ſecognoſcat indignū tali oblatōe. Secundo vt ip̄evſurariꝰ manifeſtus poſtea reſipiſcat. imo reſtituat ei a qͦ accepit. vt dicit hoſti. ibidē. q. lij. ꝑ totum¶ Tercō pͥncipaliter videndū quomo vſurariusmanifeſtus eſt ad pnīam recipiendꝰ. Vbiſciendūꝙ nullus vſurariꝰ manifeſtus ad cōfeſſionē vel abſolutōnem vel ꝯn̄ionem vel eccleſiaſticā ſepulturaꝫdebet admitti: niſi pͥus plenarie ſatiffecit illis a quibus inuuſte accepit ſi poteſt. vel niſi ſtio ep̄o vel ſacerdoti corā fidedignis cautō ſufficiēs p̄ſtet̉ īqͣꝫtūpoſſibile eſt. ita ꝙ reſtituendoꝝ qͣꝫtitas expͥmatur.Ibidem q. lxxij. Si aūt vſurariꝰ manifeſtus ſit impotens ad ſatiſfaciendū debꝫ face̓ tria. Primo eī debet facere poſſe ſiū vt doleat de peccato. Secūdodebꝫ hre in animo volūtatē reſtituendi ſi perueneritad pi̓nguiorē fortunā. Tercio debꝫ poſtulare remiſſionem ſibi fieri ab eo cui reſtitue̓ obligat̉. vel ꝙͣ ſibi dimittat pecuniā vſurariā cauſa elemoſine et intuitu pietatis. Et talis ſic faciens erit in ſtatū ſaluādorū alias nō. vt dicit raij. vbi ſupͣ. q. xlvij. ī fine¶ Ꝙ tredecim ſūt caſtis quos in fraudem vſurārū malicia cupiditatis quotidie inuenit. Ea. vijD maiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ ē ſciēdūꝙ inter alios ſūt. xiij. caſus quos ī fraudem vſurarū malicia cupiditatis quotidie inuenit. ſcꝫ p̄emptōnis. emptōnis. expectatōismelioratōnis. pn̄tis extimatōnis. locatōnis. con.uentōis. ſatiſfactōis. obligatōis. exactōis. recōpenſatōis. depoſitōis. ꝯpaſſionis ¶ Primꝰ caſuseſt penptōnis. Qui em̄ de agro ſeminato emit fructus ꝑcipiendos illo anno: qͣꝫuis ex forma contractus vſurā non faciat. tn̄ ſi in fraudem vſūrariamfacit veriſimiliter extimās ꝙ fructus inde colligēdiplus valeāt in autuno qͣꝫ ip̄e emit. Verbigr̄a deditſex ſolidos ꝓ menſura qn̄ eſt in agro. et veriſimileeſt ꝙ menſtira valebit in autūno. xj. vel xij. tūc vſuram facit. et in foro pn̄iali eſt ei reſtitutō indicēda⁊ iniūgēda. Si aūt ꝓbabilit̓ dubitat̉ vtꝝ fructꝰilli plꝰ vel minꝰ vale̓ debeāt qͣꝫ qd̓ emptor dedit. tūcnō eſt vſura. vt dicit raijmūdꝰ. hoſtien̄. et glo. ſūmia cōfeſſoꝝ. li. ij. titu. vij. q. xxvij Similiter quitempe meſſis vel vindenē enit bladū vel vinū nonneceſſitate ſed potiꝰ cupiditate ſcꝫ vt poſtea cariſvendat: peccat et eſt turpe lucꝝ. vt dicūt raij ⁊ gloibideꝫ. q. xl. Similiter ſi quis fructꝰ alicꝰ poſſeſſionis ad certuterminū emat. puta ad qͣdrienniuꝫvel qͥnquenniū ꝓ certa pecunie qͣꝫtitate peccat. qꝛ infraudeꝫ vſurariā facit. quod pt̄ cognoſci ſi fructꝰillius terre veriſimilit̓ credebant̉ longe plꝰ vale̓ qͣꝫiſte dederit ſi iuſtꝰ emptor inueniret̉. ibidē. q. xxiiij.Secundꝰ caſus eſt emptōis reim vno loco ⁊ſolutōis in altero. ſicut cū emo argentū qd̓ habesin anglia ꝓ minori p̄cio qͣꝫ valeat hic vel ibi. tūc n̄eſt dubiū vſuram eſſe. nec excuſant̉ ꝓpter ꝑiculuꝫꝑſonarū. nec incōmodum expenſarū. vel propt̓ alleuiamentū venditoris vbi cōtractus exp̄ſſamialiciā habet. ſicut nec cōtractus vſurariꝰ propt̓ pericula et incōmoda vel alleuiamēta petētis mutuoexcuſat̉. ¶ Tercius caſus eſt expectatōnis. ſcilicet qn̄ venditur aliquid et expectat̉ ad tres mēſesvel huiuſmodi. ita ꝙ ratōne expectatōnis ſuꝑuendit. et ſi ſoluit in pn̄ti ꝓ minoridat. non eſt dubiūeſſe vſuram. eo ꝙ tp̄us vendit. nec excuſat̉ ꝓ ꝯſuetudine vel ſtatuto mercatoꝝ ſuꝑ hoc edito. vel ꝓ eoꝙ dicunt aliter lucrari nō poſſe. vel ꝓ eo ꝙ eadē e.niunt ſūib expectatōne. et tunc oportet eos eodemmodo vende ꝓ expectatōne. ¶ Quartus caſus eſtmelioratōnis. puta qnͥ cōmodat vel mutuat annonam vetere̓ vt recipiat nouā. tunc vſirā committit ẜm raij. qꝛ talis meliorem recupare intendit. Siat̄ hoc facit ne ſua annona ſibi ꝑeat. vel forte vt accipienti ſtibueniendo gr̄am faciat. talis nō cōmit.tit vſurā. vt hoſtien̄. dicit ibidem. q. xlij. ¶ Quintus caſus eſt pn̄tis extimatōnis. puta qn̄ aliquisres aliquas vendit pro precio quod in pnīti curritſed ſi plꝰ valeat vſqꝫ ad paſca vult ꝙͣ plus ſibi det̉ſi vero minꝰ valet non vult ꝙ p̄cium ſibi minuat̉.talem inquit hoſtien iudico vſurariū. cum ipſuꝫ inpactis claudicare videā. Ibidem. q. xxj. ¶ Sextus caſtis eſt locatōnis. Nam qui locat oues ⁊ boues vel alia aīalia ad mediatōneꝫ ꝓcertis ſextarijstritici ſb̓ iſta condicōne ꝙͣ ſi moriant̉ vel deteriorentur cōductor ſb̓eat medietatē piculi. ſi aūt meliorētur cōdūctor habeat medietatem cōmodi: peccat.eoꝙͣ condūctor vix vel nunqͣꝫ poteſt hr̄e tantū cōmodum de melioratōne bouis qͣꝫtum poteſt haberedamnū de mortē. Si tn̄ locator hanc penam apponit timens ne ꝯdūctor nimis gͣuet boue. et ꝓponatlocator firmit̉ ꝙ de illa pena nihil exiget ſi bos ſineculpa ꝯductoris ꝑiret. cͥdo ꝙ nō peccaret: niſi ꝓpt̓ſcādalū eoꝝ qͥ igͦrarēt eiꝰ intentōꝫ. Ibidē. q. xxxv
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten