¶ Secundꝰ caſus eſt talis. Sūt duo quoꝝ vnꝰvult ſubire martiriū ⁊ non ſuſtinet qꝛ oportunitasſibi deeſt. alius vero vult ſuſtine et ſuſtinet. quis illoꝝ magis meret̉. Rn̄deo ⁊ dico. Dolenti plene.ſqͣꝫtum in ſe eſt. facultate tn̄ vel oportunitate deficiēte debet̉ aurea. volenti aūt et actū martirij ſb̓cunti ſuꝑadditur aureola. Ita ꝙ qͣꝫtum ad aureaꝫ ſūtequales ſi ſunt equales in caritate. qͣꝫtum vero adaureolam ſūt inequales. ſcd̓o ſcrip. ſen. ſan. thodiſt. xl. arti. iij. in cor. q. ¶ Terciꝰ caſus eſt talisSūt duo homines ſcꝫ diues et pauper. diues datelemoſinā magnam. pauꝑ vero dat paruā. qͥs iſtorū magis meret̉. Reſpondeo et dico. ꝙ ſi diueset pauꝑ ſūt equales in caritate. tunc diues qͥ dat elemoſinam magnā magis meret̉ qͣꝫ pauꝑ qui daparuam. Malet enim elemoſina magna ſpecialiterad qͣtuor bona. Primo ad maiorem habilitatōnemad bonū. Secūdo ad amplioreꝫ dimiſſionē pene debite vel iniuncte. Sercio ad celeriorē tranſitū vel exitum de purgatorio. Quarto ad maius pͥmiū accidentale. ſcꝫ ad maius gaudiū de maiori bono a ſefacto. Si vero non ſūt pares in caritate. ſed pauper cū maiori caritate et compaſſione dat elemoſinam ꝑuam qͣꝫ diues magnā. tunc magis mereturpauꝑ qͣꝫ diues. quod patet teſtimonio ſaluatorispauꝑem viduā ꝯmēdatis et dn̄tis luc̄. xxj. Veredico vobis ꝙ vidua hec plus qͣꝫ omnes miſit. Qd̓verbū exponit̉ tribꝰ mod. plꝰ qͣꝫ om̄es miſit id ē exniaiori affectū. vel plus qͣꝫ omnes ſcꝫ ꝓportōe mniſit. vel plus miſit comꝑatōne reſidui quod ei remāſit. ¶ Primo exponit̉. ſic. Plus qͣꝫ omnes miſit. i.ex maiori affectū. Vn chriſo. ſuꝑ hoc verbo ſic aitNon em̄ paucitatē oblati. ſed copiam affectꝰ intuitus eſt deus. Et beda ibidem. Acceptabile em̄ ēdeo qͥdquid boni obtulerimꝰ qui coret non ſb̓ſtantiam penſat. nec ꝑpendit qͣꝫtum in eius ſacrificio ſꝫex qͣꝫto proferat̉ ¶ Secundo modo exponitur ſic.lus qͣꝫ omnes miſit. ſcꝫ non maioritate qͣꝫtitatis.ſed ꝓportōnis. Nam maius eſt pauperē dare parūhabito reſpectu ad pauꝑtatem ſua qͣꝫ diuitē daremultū ¶ Tercio mō exponit̉ ſic. plus qͣꝫ omēs miſit. ſcꝫ comꝑatōne reſidui quod ei remanſit. Vnde chriſo. ibidem ſic dicit. Nō eſt elemoſina ex pluribꝰ pauca impende. ẜm illud vidue qͥ totam ſuameuacuauit ſubſtantiā. ꝙ ſi nequis tantū offerre ſicut vidua. offer ſaltem totū ſuꝑfluū. Beda auteꝫhec verba exponenˢ dicit. Que pauꝑcula vocaturvel qꝛ ſuꝑbie ſpēm vel peccata tanqͣꝫ diuitias mūdiabiecit. Vidua vero. qꝛ vir eius ꝓ ea mortem ptulit. Vel vidua vt theophilus dicit poteſt intelligi qͥlibet anima orbata pͥmo viro ſcꝫ deo. et non dignacopule verbi dei: que loco arre offert deo duo. ſcꝫfidem et conſcīam bonā. Vel ẜm bedam duo ſcꝫ minuta. id eſt dilectōnem dei et ꝓximi deo offert.Ꝙ circa volūtatē diuinā ⁊ hūanā ꝯſideranda ſūttria. et quō bonitas hūane volūtatis dependet ex qͣtuor. et pͥmo ex qualitate oꝑis. Ca. iiij.boſc taÿ̓Oluntas. ¶ Circa voluntatem humanamet diuinam conſideranda ſunt tria. primū eſt hūane volūtatis bonitas. ſecundūeſt hūane voluntatis ad diuinā conformitas. ter.ciū eſt diuine volūtatis vigoroſitas. ¶ Primo conſideranda eſt hūane voluntatis bonitas. Nā boītashumane voluntatis p̄cipue dependet ex qͣtuor. primo ex qͣlitate oꝑis. ſecūdo ex diſpoſitōne luminis.tercio ex intentōne finis. qͣrto ex cōformatōe volūtatis ¶ Primo bonitas vel pͥuitas voluntatis depedet ex qualitate oꝑis. Sicut em̄ volūtas eſt malaet deo abominabilis ꝓpter oꝑatōnē malā. qꝛ vt dr̄ozee. ix. facti ſūt abominabiles ſicut ea que dilexerunt. ita voluntas eſt bona ꝓpter bonitatē operis.Ratō autem huiꝰ eſt talis. Nā voluntas ex v̓tuteeſt bona. ita ꝙ bonitas volūtatis ex v̓tute depēdetſed v̓tus eſt que bonū facit habente et opus eius.gͦ voluntas illa eſt bona que elicit intrinſecꝰ actumbonū et extrinſecꝰ efficit opus bonū. Re. ſupͣ. virtus. pͥmo ca. ¶ Sed forte argues ſic. Si voluntas iudicat̉ eſſe bona ex bono ope cum volūtas nōſit niſi boni. eo ꝙͣ bonū eſt quod omnia appetūt: nula voluntas erit mala. quod tn̄ eſt falſū. Rn̄deo ⁊dico ꝙ volūtas non eſt ſꝑ veri boni ſed apparentiset ideo voluntas tunc eſt mala quando eſt vel qͣndovult bonū apparens et nō exiſtens. pͥma. ſcd̓e. q.xix. arti. pͥmo. in ſolutōe. .j. argumen Nota etiāad euidentiam p̄dictorū ꝙ bonitas vel pͥuitas inuonitur in volūtate. in ope. in vtroqꝫ diuerſis mod.Prius em̄ inuenit̉ in volūtate ſine exteriori opereIta dicit augꝰ. in libro retractatōnuꝫ. voluntaseſt qua peccatur et recte viuit̉. Ratō aūt hui eſtiſta. qꝛ vbi pͥus inuenit̉ ordo ⁊ mordinatō. rectū⁊non rectū. ibi primo inuenit̉ bonū et malū. ſed inactu intrinſeco volūtatis hoc pͥus inuenit̉. gͦ ⁊cͣ.vbi ſupͣ. q. xx. arti. i. ī cor. q Scd̓o at̄ ſeu poſteriꝰinuenitur bonitas vel pͥuitas in ope ſine voluntateVbi nota ꝙ ſicut aliquid eſt bonū. ita aliquid ē malum. Nam aliqͥd eſt bonum duplicit̓ .ſ. ex ſe et ex fine. vel ex ſua natura vel ex circūſtantia. ¶ Primo aliquid eſt bonū ex ſua naturā vel ex ſeip̄o. ſicut medicina ſapida habꝫ ratōnem boni delectabilis p̄ter hͦꝙ eſt ſanatiua. ¶ Secundo aliquid eſt bonū ex fineſeu ex circūſtantia. ſicut medicina amara ex hͦ ſoloeſt bona ꝙ eſt ſanatiua. vbi ſupͣ: arti. iij. in cor. q.Ita quedā ſūt mala ex fine. quedā vero ſūt ex ſuanatura mala que nullo fine aut bona volūtate prītbene fieri. vt dicit augꝰ. in libro contͣ mendaciū.vbi ſupͣ. q. xx. arti. ij. ¶ Tercio bonitas vel prauitas inuenit̉ ꝑfectiꝰ in vtroqꝫ ſcꝫ in volūtate ſimulet opere qͣꝫ in altero tm̄. Vn̄ bea. tho. dicit ꝙ volūtas non eſt ꝑfecta niſi ſit talis que oꝑtunitate habita oꝑetur. Ibidem arti. iiij. in cor. q. ¶ Vbi notaduo. Oiiū eſt quō actus exterior addit ad bonitatem vel maliciā voluntatis. Re. p̄cedenti. ca. inimediatē. Secundū eſt ꝙ aliud eſt hr̄e oportunita.tē peccandi et bn̄faciendi. et aliud ē vti oꝑtunitate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten