vult tamen illuum honorem habere. non tamen deeo loquitur nec procurat opere. ¶ Secundo peccatum ore profertur vel exprimitur. et propter hocdicit anſhelmus. ꝙ quedam eſt exaltatō in ſermone. ſcꝫ qn̄ quis non extimat ſe eſſe dignū aliquo honorē. nec vult ip̄m habere. nec laborat oꝑe ad obtinendū. nihilo minus magnificat ſeip̄m verbis.Tercio peccatū oꝑe ꝑficitur. et ꝓpter hoc dicit anſhelmꝰ. ꝙ quedam exaltatō eſt in opere. ſcꝫ quādoquis non extimat ſe eſſe dignū aliquo honore. necvult ip̄m. nec magnificat ſeip̄m verbis. tamen fa.cit opera ex quibus reputetur et habeat̉ magnꝰ¶ Secūdo pͥncipaliter beatus benedictꝰ in ſua regula ponit duodecim gͣdus ſuꝑbie per oppoſitū adduodecim gͣdus humilitatis. qui ſunt curioſitas.mentis leuitas. mēpta leticia. iactantia. ſingulariritas. arrogantia. p̄ſumptio. peccatorū defenſiovel excuſatō. ſimilata ꝯfeſſio. rebellio. libertas peccandi. peccandi conſuetudo ¶ Primus igr̄ grādꝰſuperbie eſt curioſitas ꝑ quam aliquis curioſe ⁊ inordinate vbiqꝫ circumſpicit. ¶ Secundꝰ gradusſuꝑbie eſt mentis leuitas. ꝑ quam homo ſuperbe ſehabet in verbo. ¶ Tercius gradus ſuꝑbie eſt inepta leticia. ꝑ quam homo eſt facilis vel promptus inriſu vel cantū. ¶ Quartus gͣdus ſuꝑbie eſt iactantia. qua homo ſigno v̓bo vel facto ſibi attribuit qd̓non habet. et de hoc extollitur et gloriatur. ¶ Vbinota ꝙ iactantia opponitur veritati et humilitati.veritati quidem inqͣꝫtum qͥs ſeip̄m oſtentat per verba et geſtris de eo quod nntus non habet. et ſic mētitur. humilitati vero inqͣꝫtum iactantia dicit quādam excellentiam qua animus hominis interiꝰ ſeip̄m extollit. vt dicit bea. tho. ſcd̓o ſcrip. ſen. diſt.xlij. de ſpeciebꝰ ſuꝑbie. arti. iiij. in ſolū. iij. argūQuintus gradus ſuperbie eſt ſingularitas. ꝑ quāaliquis vult apparere ſanctior alijs. vult em̄ ieiunare cum alijcomedunt. vult vigilare cū alij dor.miūt. et ſic de alijs. De tibi ſingularitatis amatorqꝛ xp̄m perdis. vt thomas. ¶ Sextus gͣdus ſuperbie eſt arrogantia. per quam homo ſe alijs prefert¶ Septimus gͣdus ſuperbie eſt bonorū preſumptōꝑ quam aliqiuis reputat ſe ſufficientem ad omnia.¶ Octauꝰ gradus ſuperbie eſt peccatorū defenſio:vel excuſato que ſpeciēs eſt peijor damnabiliorqꝫ ſuperbia. vt dicit augꝰ. xiiij. de ciuitatē dei. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ excuſatō peccati tollit penitentia ꝑ quaꝫeſt remedium omnis peccati ¶ Nonus gradꝰ ſuperbie eſt ſimulata confeſſio. per quam aliquis nōvult ſubire pena ꝓ peccatis ſuis. et ideo confeſſiotalis eſt ficta. ¶ Decimus gͣdus ſuꝑbie eſt rebelliocontra obedientia precepti ſui ſuꝑioris. ¶ Vndecimꝰ gͣdꝰ ſuꝑbie eſt libertas peccandi. ꝑ quā homodelectat̉ libere facere q̄cunqꝫ vult. Duodecimꝰ gͣdus ſuꝑbir eſt peccati conſuetudo quē implicat cōtemptū dei Hec bea. t. ſcd̓a. ſcd̓e: q. cheij. arti. qͣr.to. de ſpēciebꝰ ſuꝑbie. in ſolū. iiij. argū. ꝑ totū.¶ De penis cōmunibꝰ ⁊ ꝑticularibꝰ ſeu ꝑſonaliterGuꝑbiāainflictis hoībꝰ ex peccato ſuꝑbie pͥmoꝝ parentū.Varto et vltīo circa ſuꝑbiā. Ca. viijꝯſiderare debemꝰ qͣlitatē ſupplicōrū. Nāex peccato ſuꝑbie pͥmorū parentū inflicte ſūt humane nature pene ꝯmunes homī ⁊ mulieri. et iteꝝ pene ꝑticulares ſiue ꝑſonales. quarū q̄dam ſūt inflicte hoī. quedā vero mulieri. ¶ Prīo gͥdicendū de penis ꝯmunibꝰ homini et mulieri illatis¶ Vbi nota ꝙ pene cōmunes ex peccato ſuꝑbie hoīet mulieri inflicte ſūt qͣtuor. Prima eſt vite p̓uatioSecūda eſt culpe redarguto. Tercia eſt verecūdieet concupīe cognitō et confuſio. Quarta eſt reſidentie excluſio. ¶ Prima pena ex peccato ſuꝑbieꝯmuniter homini et mulieri inflicta eſt pͥuatō viteſcꝫ mors. Ita dicit apo. ad ro. v. Per vnū hoīempctnī in hūc mundū intrauit et ꝑ peccatū morsSed forte dices contra. ſcꝫ ꝙ non ꝑ hominem ſꝫ ꝑmulierem. ecͣci. xxv. A muliere iiciū eſt peccati factum. ⁊ ꝑ illam omnes morim̉. Rn̄deo tribꝰ modis¶ Primo qꝛ poſteritas a viris et non a mulieribusſolet denominari tanqͣꝫ a capite. ¶ Secūdo qꝛ mū.lier non fuit vniuerſale pͥncipiū totius humanenature. Non enītota hūana natura fuit in eua ſed̓ inadam. et ideo totū peccatū fuit in adam conſūmati qn̄ mulieri conſenſit. Si em̄ adam ſtetiſſet et nōconſenſiſſet peccato mulieris peccantis. paruuli deſcendentes ab eis non cōtraxiſſent peccatū originale. nec ꝑ conſeqͥns incurriſſent neceſſario mortem. Hec herneus intractatu de peccato originali.¶ Tercio modo rn̄detur ad autoritatē ecͣci. ſpūaliter ſic. Amuliere id eſt a carne vel ſenſualitate duꝫei conſentimꝰ factū eſt peccatū. ita ꝙ mors eſt pena cōmunis ex peccato inflicta. ¶ Ad ciuius euidētiā nota ſex ¶ Primū eſt ꝙ aliqͣ pena ſeū defectꝰ expeccato ꝯſequit̉ duobo modͣ. Vno mō ꝑ ſe ſcꝫ permodū pene taxate a iudice. alio mō ꝑ accidens .ſ.qn̄ defectus conſequit̉ penā. Sicut v̓bigrā. aliqͥsꝓculpa ſia excecat̉. ecce pena taxata a iudice reſpōdens tali culpe. Sꝫ ꝙ excecatꝰ ꝓ culpa ſua cadat in via. iſta pena ſcꝫ caſiis in via ſequit̉ ꝑ accidens ex pͥma pena. Sic̄ a ſimili pena taxata ꝓ peccato pͥmorū parentū ꝓportōnabiliter reſpondenspeccato fuit ſb̓tractō beneficij quo rectitudo et humane nature integritas ꝯſeruabatur. defectus at̄ꝯſequens ſubtractōneꝫ diuini beneficij fuit morset alie penalitates pn̄tis vite. Hec bea. tho. ſcd̓a.ſcd̓e. q. clxxiiij. arti. pͥmo. argū. contͣ. ⁊ in ſolū. iiijargū. ¶ Secundū eſt ꝙ mors eſt naturalis et penalis ¶ Primo igitur eſt naturalis. ꝓpter condicōnem materie ſcꝫ corporis quod ex ꝯtrarijs eſt conipoſitū ad quod de neceſſitate corruptibilitas ſeqͥtur. ¶ Secūdo mors eſt penalis ſcilicet ꝓpter amiſſioneꝫ diuini beneficij preſeruatis a morte. Ibidēin ſolū. pͥmi argū. ¶ Terciū eſt ꝙ deus non eſt actor mortis. ¶ Vbi nota ꝙ mors duplicit̓ pt̄ conſiderari. Vno mō ẜm ꝙ mors eſt qd̓dā malū humane nature. et ſic mors non eſt a deo vt ab actore.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten