Euꝑbia¶ Prima ſpecieˢ ſuperbie qua homo iniuriat̉ deoin ſeip̄o quo ad bouū quod habet. qꝛ facit ſeipſumcauſam totalis boni quod habꝫ. Contra quē apo.pͥme ad coꝝ. iiij. ſic dicit. Quid habes qd̓ non accepiſtis. et ſi accepiſti. quid gloriaris qͣſi non acceperis: Expoſitor. Quid habes boniqd̓ non accepiſti ab alio ſaltem a deo. a quo omnia ꝓcedunt velimmediate vel mediate. Iaco. pͥmo. Omne datumoptimū ⁊cͣ. Et pͥmm ꝑalippo. vlti. Tua ſūt omnia.⁊ que de manu tua accepimus dedimus tibi. Et ſb̓dit. Si aūt accepiſti ſcꝫ omnia bona a deo. qͥd̓ gloriaris in teip̄o vel verbis coram alio qͣſi non acceporis ab alio. ſꝫ habeas a teip̄o. Nam reputare et p̄ſumere ꝙ homo habeat aliquid a ſeip̄o quod habꝫa deo peruerſū eſt. Qego. Auctoris ſui gratiā negare cōuincitur qui ſibi tribuit bonū quod operatur. ¶ Secunda ſpecies ſuꝑbie qua homo iniuriatur deo in ſeipͥo quo ad bonū quod in ſe habet quifacit ſe principalem cauſam eius boni quod habet. et deum cauſam ſcd̓ariam. licet em̄ talis cogͦ.ſcat bonuꝫ quod habet a deo. tn̄ peccat. qꝛ p̄ſumitꝙ ipſe ſit pͥncipalis cauſa ip̄ius boni quod habet.eoꝙͣ ſibi videtur mereri bonū quod habꝫ a deo. cūtamen omnis boniqd̓ habꝫ deus ſit pͥncipalis cauſa et homo ſit ſecūdaria. Vnde apo. ad titu. iij. ſicait. Non ex opibus iuſticie que fecimꝰ nos. ſꝫ ẜmſtiam miſericordiam ſaluos nos fecit. q. d. Nō exopibus p̄teritis que nulla erant. cum nondū natieſſent aut boni aliquid egiſſent. dixit deus ⁊cͣ. Neqꝫ ex meritis pn̄tibus a nobis factis que non ſuntcondigna ẜm apo. ſed ẜm ſua miſericordia. ecce vera cauſa. ſaluos nos fecit. Vn aūgꝰ. Qū dei gratiam impugnant audiat quid dicūt. Deus me hominem fecit. ego me iuſtū facio. Vn̄ rabanꝰ. Qn̄to quilibet diffidit de ſuis mer tis. tanto magis indiget vt iuuet̉ alienis. ¶ Tercia ſpeciēs ſuperbioeſt qua homo iniuriat̉ deo qͣꝫtuꝫ ad bonū quod nōhabet. puta qn̄ qͥs iactat ſe hr̄e bonū quod non habet. licet enim non ſe talem extimat qualem ſe dicit.vult tamē apparere talis; et hoc eſt quod ip̄m mouet. Vn̄ apo. ad roma. pͥmo de talibꝰ loquens ſicdicit. Dicentes ſe eſſe ſapientes facti ſūt ſtulti. Expoſitor. Dicētes ſe eſſe ſapientes a ſemetip̄is. Veldicentes ſe eſſe ſapientes cū nō ſint. ſtulti facti ſūtinpenā ſuperbie. Hiero. Nos pulices et vermiculinr̄am debemus ſcīam inſcīam ꝓfiteri. et ex hoc ē ꝑfecta. Seneca. Scio me aliquid profeci ſe. qꝛ hocſcio qd̓ neſcio. ¶ Quarta ſpecies ſuꝑbie de qua homo iniuriat̉ deo in ꝓximo eſt qua quis libidinioſeaffectat alijs p̄eſſe qui ſūt equales eī ī aliqua excel.lentia. Vel qua quis deſpectis ceteris gloriat̉. Bailius. Diſcrepat aūt elatus a cōuiciatore ſola habitudine. Is em̄ in alijs vtitur cōuicijs. hic auteꝫmientis temeritate ſe extollit. Et ideo chriſo. ſuperillo verbo luce. xviij. velut etiam hic publicanꝰ ſicuit. Quī aūt exemplo phariſei alijs cōuiciatur: etſibi et alijs quinqꝫ mala facit: Prio em̄ audienteꝫreddit peiorem. qꝛ ſi ſit peccator fit letior: criminiſinuento collega. ſi ſit iuſtus extollitur ꝑ aliqͣ crimina inductus de ſe magna putare. Secūdo taliſconmunitate eccleſie ledit. non em̄ omnes audietes vituꝑant eum ſolum qui peccauit. ſꝫ ritui xp̄iano cōtumielias ninectunt. Terco dei gloriam bla.ſpheniare facit. Sicut em̄ nobis recte agentibꝰ nōmendei glorificatur. ſic nobis peccantibꝰ blaſphematur. Quarto eū qui audiuit obprobria cōfundit. impudentōrem et aduerſarium cum faciens.Quinto ſtatuit ſe pene obnoxiū. rebꝰ prolatis q̄ ſibi non cōueniunt ¶ Si aūt querit̉ que ſpecies ſuperbie ſit gͣuius peccatū. Rndeo et dico. ꝙ in peccato ſuperbie ſūt duo: ſcꝫ motiuū ad peccandū. etiniuria dei. Primo gͦ ex ꝑte motiui dico. ꝙ terciaſpecies ſuperbie. ſcꝫ iactantia eſt maius peccatumqꝫ alie tres ſpecies. Cuius ratō eſt: qꝛ qͣꝫto pecca.tum minus habꝫ de motiuo tanto minꝰ habꝫ de ꝓnitate. et tanto minus habet de excuſabilitatē. Etecontrario. qͣꝫto peccatum plus habꝫ de motiuotanto plus habet de pronitatē. et plus habet de excuſatōne. ſed iactantia que eſt tercia ſpecies ſuperbie minus habꝫ de motiuo. gͦ eſt maius peccatumalijs ſpeciebꝰ ſuperbie. Ꝙ aūt iactantia minus habeat de motiuo ad peccandū ꝓbo. qꝛ alie ſpecies ſuperbie oriūtur ex bono quod habet homo. hec autēſcꝫ iactantia que eſt tercia ſpecies ſuꝑbie non orit̉ex bono quod habꝫ. ſed ex bono qd̓ hō non habet.plus aūt de motiuo et ꝑ conſeq̄ns plus excuſatonis habꝫ ille qui ſupbit vel extollitur de bono quodhabet qͣꝫ ille qui ſuperbit de bono qd̓ non habet. Ealia vero parte ſcꝫ ex ꝑte iniurie plus iniuriat̉ deoille qui negat ſe hr̄e bonum qd̓ habet a deo qͣꝫ ille qͥiactat ſe habere bonū quod nō habet. Hec alexan.ſcd̓a ꝑte ſūme. q. xxxviij. de ſpeciebꝰ ſuꝑbie. arti.ij. in ſolū. ij. argumenti.¶ De gͣdibꝰ ſuꝑbie. ꝙ exaltatō ē qͣdruplex. Ga. vijErcio poſtquā dictum eſt de ſpeciebꝰ ſuperbie in duobꝰ capitulis p̄cedentibus.nūc dicendū eſt de gͣdibꝰ ſuꝑbie ẜꝫm anſhelmū et beatū benedictū. ¶ Primo em̄ anſhelmusloco ſuꝑbie ponit exaltatōnem quam diuidit dice̓ˢꝙ quadruplex eſt exaltato. quedam eſt in opiniooquedam in volūtate. quedā in ẜmone. quedam inoꝑatōne. Ratō aūt diuiſionis qͣdruplicis exaltatōnis accipit̉ ẜm progreſſum cuuiſlibꝫ peccati. Namgradus vel ꝓgreſſus cuiuſlibet peccati eſt triplex.Primo em̄ peccatū corde concipit̉. ſecundo peccatu ore ꝓfertur et exprimit̉. tercio peccatū oꝑe perficit̉. Prio em̄ peccatū corde ꝯcipit̉. et hoc duobꝰmodis. Prīo in opinione. Un̄ dicit anſhel. ꝙ q̄dāexaltato eſt in opinionē. ſcꝫ qn̄ aliquis opinat̉ velextimat ſe eē dignū aliquo magno honorē. et ī hacopinione vel extimatōne ſic delectat̉. Secūdo mōconcipit̉ peccatum corde. et ꝓpter hoc dicit. ꝙ q̄daꝫ exaltatō eſt in volūtate. ſcꝫ quando quis nonextimat ſe dignum eſſe magno honore. et in hac
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten